Τετάρτη 20 Μαρτίου
Ο Ιησούς δίδασκε τους ανθρώπους για τις ευλογίες που θα φέρει η Βασιλεία του Θεού. Είμαστε ευγνώμονες για το λύτρο επειδή το καθιστά εφικτό να απολαμβάνουμε στενή φιλία με τον Ιεχωβά και τον Ιησού. Όσοι εκδηλώνουν πίστη στον Ιησού έχουν επίσης την ελπίδα να ζήσουν για πάντα και να δουν ξανά τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν πεθάνει. (Ιωάν. 5:28, 29· Ρωμ. 6:23) Δεν έχουμε κάνει τίποτα για να αξίζουμε αυτές τις ευλογίες. Ούτε μπορούμε ποτέ να ανταποδώσουμε στον Θεό και στον Χριστό όσα έχουν κάνει για εμάς. (Ρωμ. 5:8, 20, 21) Μπορούμε όμως να τους δείχνουμε το βάθος της ευγνωμοσύνης μας. Πώς; Χρησιμοποιώντας τους πόρους μας προκειμένου να προωθούμε το έργο της Βασιλείας. Λόγου χάρη, μπορούμε να προσφερθούμε να βοηθάμε στην οικοδόμηση και στη συντήρηση κτιρίων για την αγνή λατρεία. w23.01 σ. 26 ¶3· σ. 28 ¶5
https://drive.google.com/file/d/1ymZso6drKNnPcfhOuEUSQGYqxfQYPTZD/view?usp=sharing
Να Θυμάστε τον Θάνατο του Ιησού
Τρίτη 19 Μαρτίου
Στα τέλη του 19ου αιώνα, μια ομάδα σπουδαστών της Γραφής με επικεφαλής τον Κάρολο Τέηζ Ρώσσελ άρχισε εντατική μελέτη των Γραφών. Ήθελαν να μάθουν την αλήθεια για την αξία της θυσίας του Ιησού και για το πώς πρέπει να τιμάται ο θάνατός του. Σήμερα, ωφελούμαστε από την έρευνά τους. Πώς; Τα μάτια μας έχουν ανοιχτεί και κατανοούμε την αλήθεια για τη θυσία του Ιησού και το τι επιτελεί. (1 Ιωάν. 2:1, 2) Έχουμε μάθει επίσης ότι η Γραφή περιγράφει δύο ελπίδες για τους ανθρώπους που ευαρεστούν τον Θεό—αθάνατη ζωή στον ουρανό για μερικούς και αιώνια ζωή στη γη για άλλους. Πλησιάζουμε περισσότερο τον Ιεχωβά καθώς σκεφτόμαστε πόσο μας αγαπάει και πόσο ωφελούμαστε προσωπικά από τη θυσία του Ιησού. (1 Πέτρ. 3:18) Γι’ αυτό, σαν τους πιστούς αδελφούς μας στο παρελθόν, προσκαλούμε άλλους να τηρήσουν μαζί μας την Ανάμνηση σύμφωνα με το υπόδειγμα που έθεσε ο Ιησούς. w23.01 σ. 21 ¶6, 7
https://drive.google.com/file/d/1OkoG8jqL5e9kjqkALYrhW5Ef-e-L8Wc5/view?usp=sharing
Είναι προνόμιο μου να απευθύνομαι στην παγκόσμια αδελφότητα —σε όλους εσάς—ταυτόχρονα σήμερα.
Εμείς, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, λέμε συχνά ότι η σημερινή ημέρα είναι η πιο σημαντική ημέρα του έτους.
Φυσικά, η Ανάμνηση δεν πέφτει την ίδια μέρα κάθε χρόνο στο σύγχρονο ημερολόγιο.
Ωστόσο, αντιστοιχεί στην ημερομηνία που πέθανε ο Ιησούς σύμφωνα με το αρχαίο εβραϊκό ημερολόγιο —14 Νισάν. Αρχικά, θα μας διαβάσει το εδάφιο της ημέρας ο αδελφός Μαρκ Νουμέρ, βοηθός της Επιτροπής Διδασκαλίας του Κυβερνώντος Σώματος. Κυριακή 24 Μαρτίου: «Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό σε ανάμνησή μου». —Λουκ. 22:19
Σε ευχαριστούμε, Μαρκ.
Πολύ μικρό αλλά σημαντικό εδάφιο.
Μάλιστα, είναι το ίδιο εδάφιο της ημέρας που είχαμε την ημέρα της Ανάμνησης και πέρσι, το 2023.
Ίσως θυμάστε ότι επικεφαλής της πρωινής λατρείας πέρσι ήταν ο αδελφός Χερντ.
Ασχολήθηκε με την απλή λέξη «αυτό» του εδαφίου, και ανέλυσε πόσο συχνά ήθελε ο Ιησούς να τηρείται η Ανάμνηση του θανάτου του.
Αν θέλετε να εμπλουτίσετετην οικογενειακή σας λατρεία αυτή την εβδομάδα, μπορείτε ίσως να ξαναδείτε την πρωινή λατρεία που έκανε πέρσι ο αδελφός Χερντ την ημέρα της Ανάμνησης.
Για να τη βρείτε, μπείτε στο jw.org και γράψτε «πρωινή λατρεία της Ανάμνησης» στην αναζήτηση.
Αν θελήσετε να παρακολουθήσετε αυτότο βίντεο στην οικογενειακή σας λατρεία, ξαναδείτε αυτές τις οδηγίες.
Σήμερα, θα ήθελα να ασχοληθούμε για λίγο με τη μικρή λέξη «μου» στο τέλος του εδαφίου. Ο Ιησούς είπε: «Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό σε ανάμνησή μου».
Τι πιστεύετε ότι ήθελε ο Ιησούς να θυμόμαστε κυρίως σε σχέση με αυτόν;
Μήπως να θυμόμαστε απλώς τι έκανε σε εκείνη την περίσταση;
Όχι.
Φυσικά και ήθελε να θυμόμαστε τη θυσία του, αλλά ήθελε να θυμόμαστε και τη σημασία της.
Αυτό περιλαμβάνει όλα όσα έχει κάνει για να εκπληρώσει τον σκοπό του Ιεχωβά.
Ο Ιησούς ανταποκρίθηκε σε διάφορους ρόλους.
Συγκεκριμένα, ήταν αρχικά ο προανθρώπινοςπνευματικός Γιος του Θεού, ο Μιχαήλ.
Μετά, μέσω μιας θαυματουργικής μεταμόρφωσης, έγινε ο ανθρώπινος Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός.
Αργότερα, μετά τον θάνατο και την ανάστασή του, ανέλαβε έναν εξυψωμένο ρόλο.
Έγινε και πάλι το πνευματικό ον Μιχαήλ, αλλά με τον ειδικό ρόλο πλέον του Αρχιερέα και του μελλοντικού Βασιλιά.
Με τη ζωή του και τον θάνατο του ως άνθρωπος, παρείχε τη βάση για να διορθωθούνόλες οι αδικίες και η ατέλεια που βασανίζουν τους ανθρώπους από τον κήπο της Εδέμ και έπειτα. Όταν ο Ιησούς είπε: «Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό σε ανάμνησή μου», μιλούσε αποκλειστικά στους 11 πιστούς αποστόλους του αφότου είχαν τηρήσει το τελευταίο έγκυρο Πάσχα.
Μήπως λέγοντας «σε ανάμνησή μου» εννοούσε να τον θυμούνται ως τον άνθρωπο με τον οποίο ήταν μαζί τα περασμένα δύο τρία χρόνια;
Προφανώς, ποτέ δεν θα ξεχνούσαν στη ζωή τους τον άνθρωπο Ιησού, όλα όσα έζησαν μαζί του, όλα όσα τους είπε.
Όλα αυτά είχαν χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη τους.
Θα θυμούνταν πάντα τα θαύματα που έκανε, τις διδασκαλίες του και το παράδειγμα που άφησε, το οποίο ήθελε να μιμηθούν.
Προσέξτε, παρακαλώ, ότι το εδάφιο Λουκάς 22:19 τελειώνει με τα λόγια: «Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό», δηλαδή να συνεχίσουν να το κάνουν και στο μέλλον.
Και ο Ιησούς είπε αυτά τα λόγια την νύχτα προτού πεθάνει.
Έπειτα από λίγο, έκανε μαζί τους μια διαθήκη για να είναι μαζί του στη μελλοντική ουράνια Βασιλεία του.
Ο κύριος λόγος για τον οποίο ήρθε ο Ιησούς στη γη δεν ήταν για να ζήσει ως άνθρωπος, αλλά για να πεθάνει ως τέλειος άνθρωπος.
Αυτόν τον Ιησού ήθελε να θυμούνται οι μαθητές του.
Ας διαβάσουμε μαζί, παρακαλώ, από την οθόνη το εδάφιο Ματθαίος 20:28.
Εδώ ο Ιησούς αναφέρει τι έπρεπε να θυμούνται για αυτόν: «Ακριβώς όπως ο Γιος του ανθρώπου ήρθε, όχι για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή του ως λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς».
Έκανε πολλά για αυτούς όταν ήταν άνθρωπος, αλλά ήθελε να τον θυμούνται και εκείνοι και εμείς ως τον Ιησού που έδωσε τη ζωή του ως θυσία η οποία θα τερμάτιζε τελικά την αμαρτία και τον θάνατο.
Να τον θυμόμαστε ως τον Ιησού που έκανε εφικτή την ελπίδα της αιώνιας ζωής στο μέλλον.
Να τον θυμόμαστε ως τον αναστημένο Ιησού που είναι πλέον δοξασμένο πνευματικό πλάσμα και κάθεται σε έναν ουράνιο θρόνο και κυβερνάει ως Βασιλιάς δίπλα στον Πατέρα του, τον Κυρίαρχο του σύμπαντος.
Το εδάφιο 1 Πέτρου 3:18 περιγράφει κατάλληλα τον Ιησού που θα θυμηθούμε όλοι στην Ανάμνηση σήμερα. Δείτε, παρακαλώ, μαζί μου στην οθόνη: «Διότι ο Χριστός πέθανε μία φορά για πάντα για αμαρτίες, ένας δίκαιος για αδίκους, ώστε να σας οδηγήσει στον Θεό.
Θανατώθηκε ως σάρκα αλλά ζωοποιήθηκε ως πνεύμα».
Ο Ιησούς ζωοποιήθηκε ως πνεύμα, δεν ήταν πλέον άνθρωπος.
Αυτόν τον Ιησού θα θυμηθούμε σήμερα.
Και σύμφωνα με την οδηγία του Ιησού στα εδάφια Λουκάς 22:19, 20, θα ακολουθήσουμε το πρότυπο που θέσπισε λίγο πριν από τον θάνατό του, που ήταν απλό, αλλά γεμάτο νόημα.
Θα περιφέρουμε το ψωμί και το κρασί σε ανάμνησή του.
Όσον αφορά αυτή τη διαδικασία, ανέφερε στο σημερινό μας εδάφιο: «Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό σε ανάμνησή μου».
Θα ήθελα τώρα να εστιάσουμε σε κάτι άλλο. <i>Η Σκοπιά</i> Αύγουστος 2020 είχε ένα άρθρο με το θέμα «Η Ανάσταση Μαρτυρεί την Αγάπη,τη Σοφία και τη Μακροθυμία του Θεού».
Μιλώντας για τη μελλοντική ανάστασητων ανθρώπων στον νέο κόσμο, έλεγε ότι θα είναι εύκολο να αναγνωρίσεικανείς τους αναστημένους. Μια πρόταση ανέφερε: «Με βάση προηγούμενες αναστάσεις, φαίνεται ότι ο Ιεχωβά θα αναδημιουργήσει ανθρώπους έτσι ώστε η εμφάνισή τους, η ομιλία τους και ο τρόπος σκέψης τους να είναι όπως ήταν λίγο προτού πεθάνουν».
Βέβαια, όσοι πέθαναν σε μεγαλύτερη ηλικία όταν αναστηθούν θα είναι νέοι, αλλά θα μπορεί να τους αναγνωρίσει κανείς από την εμφάνιση και την προσωπικότητά τους.
Ο ίδιος ο Ιησούς παρομοίασε τον θάνατο με ύπνο και την ανάσταση με το να ξυπνάει κανείς από τον ύπνο.
Πώς είναι κάποιος όταν ξυπνάει το πρωί;
Ναι, μπορεί να είναι αναμαλλιασμένος, αλλά μπορείς εύκολα να τον αναγνωρίσεις.
Έχει την ίδια εμφάνιση με το προηγούμενο βράδυ όταν πήγε για ύπνο.
Το ίδιο συνέβη και με όλες τις αναστάσεις στη Γραφή.
Το άτομο που αναστήθηκε δεν χρειάστηκε να συστηθεί και πάλι στους δικούς του.
Φαινόταν, μιλούσε και σκεφτόταν όπως προτού πεθάνει.
Σκεφτείτε τον Λάζαρο.
Ήταν νεκρός τέσσερις ημέρες, και το σώμα του είχε ήδη αρχίσει να αποσυντίθεται.
Όταν όμως τον ανέστησε ο Ιησούς, οι αδελφές του τον αναγνώρισαν αμέσως, και φυσικά τις θυμόταν και ο Λάζαρος.
Έχοντας όλα αυτά υπόψη, τι συνέβη με τον Ιησού όταν εμφανίστηκε στους μαθητές του μετά την ανάστασή του;
Ανόμοια με κάποιον που θα αναστηθεί ως άνθρωπος στον ερχόμενο νέο κόσμο, ο Ιησούς δεν πήρε ανθρώπινο σώμα.
Ίσως θυμάστε ότι προηγουμένως διαβάσαμε το εδάφιο 1 Πέτρου 3:18, όπου λέει για τον Ιησού: «Θανατώθηκε ως σάρκα αλλά ζωοποιήθηκε ως πνεύμα».
Ο Ιησούς θυσίασε το ανθρώπινο σώμα του και παρουσίασε την αξία του στον Ιεχωβά, επιτρέποντας στους ανθρώπους να έχουντην ελπίδα να ζήσουν για πάντα στη γη.
Δεν θα έπαιρνε πίσω αυτό το δώρο, ούτε καν προσωρινά.
Όταν ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές τουμετά την ανάστασή του, κανένας δεν τον αναγνώρισε από την εμφάνισή του.
Ας δούμε κάποιες περιπτώσεις.
Πάμε αρχικά στον Ιωάννη 20:14, 15.
Εδώ, η Μαρία βρίσκεται στο μνήμα του Ιησού μετά την ανάστασή του. Ας διαβάσουμε μαζί από την οθόνη αν θέλετε: «Αφού το είπε αυτό, γύρισε προς τα πίσω και είδε τον Ιησού να στέκεται εκεί, αλλά δεν κατάλαβε ότι ήταν αυτός. Ο Ιησούς τής είπε:
“Γυναίκα, γιατί κλαις; Ποιον ψάχνεις;” Αυτή, νομίζοντας ότι ήταν ο κηπουρός, του είπε:
“Αν εσύ τον μετέφερες αλλού, κύριε, πες μου πού τον έβαλες και εγώ θα τον πάρω”».
Είναι προφανές ότι ο Ιησούς δεν είχε την ίδια εμφάνιση μετά την ανάστασή του.
Πήρε ένα υλοποιημένο σώμα, αλλά όχι ίδιο με αυτό που είχε πριν.
Τώρα, ας πάμε στον Λουκά 24:15, 16.
Εδώ, δύο μαθητές του Ιησού περπατούν στο δρόμο. Προσέξτε τι συνέβη στα εδάφια 15 και 16: «Καθώς λοιπόν συνομιλούσαν και συζητούσαν για αυτά, ο ίδιος ο Ιησούς πλησίασε και άρχισε να περπατάει μαζί τους, αλλά τα μάτια τους δεν τον αναγνώριζαν».
Πώς κατάλαβαν τελικά ότι αυτός ο σοφός άντρας που ήταν μαζί τους στο δρόμο ήταν ο αναστημένος Ιησούς;
Τον προσκάλεσαν να διανυκτερεύσει μαζί τους. Ας δούμε τα εδάφια 30 και 31: «Και καθώς γευμάτιζε μαζί τους, πήρε το ψωμί, το ευλόγησε, το έσπασε και άρχισε να τους το δίνει.
Τότε ανοίχτηκαν τα μάτια τους πλήρως και τον αναγνώρισαν· αλλά εκείνος εξαφανίστηκε από μπροστά τους».
Κατάλαβαν ποιος ήταν από κάποια πράγματα που έκανε, όχι από το πρόσωπό του.
Και, επίσης, εκ των υστέρων, κατάλαβαν και από αυτά που τους είχε πει ποιος ήταν. Δείτε το εδάφιο 32: «Και είπαν ο ένας στον άλλον:
“Δεν καιγόταν η καρδιά μας μέσα μας καθώς μας μιλούσε στον δρόμο και μας άνοιγε πλήρως τις Γραφές;”».
Σχεδόν αμέσως, έφυγαν από εκεί και πήγαν να συναντήσουν τους 11 αποστόλουςκαι άλλους στην Ιερουσαλήμ.
Ο Ιησούς εμφανίζεται ξανά, αλλά η εμφάνισή του είναι προφανώς εντελώς διαφορετική από αυτήν που είχε νωρίτερα την ίδια ημέρα.
Πάμε λίγο παρακάτω στα εδάφια 36 και 37. Εκεί διαβάζουμε για τον Ιησού: «Ενώ μιλούσαν για αυτά, εκείνος στάθηκε ανάμεσά τους και τους είπε:
“Ειρήνη σε εσάς”.
Αλλά επειδή ήταν τρομοκρατημένοι και καταφοβισμένοι, νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα».
Αυτό συνέβη την ίδια μέρα.
Και ήταν εκεί και οι μαθητές πουείχαν περπατήσει μαζί του στον δρόμο νωρίτερα εκείνη την ημέρα.
Ωστόσο, σε αυτές τις δύο περιπτώσεις είχε προφανώς διαφορετική εμφάνιση.
Τότε η εξωτερική του εμφάνιση δεν είχε σημασία, εφόσον δεν αντιπροσώπευε το ένδοξο πνευματικό του σώμα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούννα δουν ένα πνευματικό πλάσμα, ο Ιησούς έπρεπε να παίρνει ανθρώπινη μορφή.
Με αυτόν τον τρόπο, μπορούσαν να βλέπουν τον Ιησού και να του μιλάνε, αν και εκείνη τη στιγμή ήταν στην πραγματικότητα αόρατο πνευματικό πλάσμα.
Παρότι η Γραφή δεν μας λέει, φαντάζεστε τι σύγχυση και τι συγκρούσεις μπορεί να προκαλούνταν αν ο Ιησούς υλοποιούνταν με ένα σώμα που ήταν
ακριβώς ίδιο με αυτό που είχε πριν πεθάνει;
Μήπως οι μαθητές του θα έβγαζαν αυτομάτως το εσφαλμένο συμπέρασμα ότι αυτός ήταν ο ίδιος Ιησούς που γνώριζαν τόσο καλά;
Μήπως κάτι τέτοιο θα θόλωνε την πραγματικότητα, δηλαδή το γεγονός ότι ήταν πλέον ένα ένδοξο πνευματικό ον; Ας σκεφτούμε:
Ο Ιησούς είχε εξυψωθεί «σε ανώτερη θέση», ανώτερη ακόμα και από αυτήν που είχε στον ουρανό προτού γεννηθεί ως ανθρώπινο βρέφος από μία παρθένα και προτού γίνει ο ενήλικος ανθρώπινος Γιος του Θεού και ο Μεσσίας που περίμεναν από πολλού οι πιστοί Ιουδαίοι της εποχής του.
Αν το ανθρώπινο σώμα με το οποίο υλοποιούνταν ήταν πανομοιότυπο με το προηγούμενο σώμα που είχε, μήπως αυτό θα έκανε τους εχθρούς του να διαδώσουν φήμες ότι ο Ιησούς δεν είχε πεθάνει στ’ αλήθεια και ότι δεν είχε αναστηθεί ως ουράνιος Γιος του Θεού;
Μολονότι δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για όλα αυτά, είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι ο Ιεχωβά πρόσεχε τον πρόσφατα αναστημένο πνευματικό του Γιο και τον καθοδηγούσε κατάλληλα, όπως ακριβώς έκανε όταν ο Ιησούς περπατούσε στη γη ως ο τέλειος ανθρώπινος Γιος του Θεού.
Αδελφοί, ανυπομονούμε για τη σημερινή βραδιά.
Οι περισσότεροι έχουμε ξαναπαρακολουθήσειτην Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού.
Πολλοί ανάμεσά μας την έχουν παρακολουθήσει 40, 50 ή και περισσότερες φορές όλες αυτές τις δεκαετίες.
Ωστόσο, περιμένουμε πώς και πώς και τη σημερινή βραδιά καθώς θα θυμηθούμε τι έχουν κάνει ο Ιεχωβά και ο Ιησούς για όλους εμάς.
Ναι, “εξακολουθούμε να το κάνουμε αυτό” σε ανάμνηση του δοξασμένου Ιησού.
Και όλος ο αίνος και η δόξα ανήκουν στον Πατέρα του και Πατέρα μας, τον Ιεχωβά, τον Σωτήρα μας και Κυρίαρχο του σύμπαντος.
Ευχόμαστε να απολαύσετε όλη τη σημερινή ημέρα, την πιο σημαντική ημέρα του έτους.
Μαρκ, μας διαβάζεις, σε παρακαλώ, τα σημερινά σχόλια από τη <i>Σκοπιά;</i> «Κάθε χρόνο την περίοδο της Ανάμνησης, δείχνουμε την εκτίμησή μας για όσα έχει κάνει ο Ιησούς αφιερώνοντας χρόνο για να στοχαστούμεμε προσευχή τη σημασία του θανάτου του.
Επίσης, προτρέπουμε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα να παρευρεθούν μαζί μας σε αυτή την ειδική περίσταση.
Και είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε σε τίποτα να μας εμποδίσει να παρευρεθούμε στην Ανάμνηση.
Στην Ανάμνηση, μαθαίνουμε γιατίη ανθρωπότητα χρειάζεται λύτρο και πώς ο θάνατος ενός ανθρώπου μπορεί να κάνει εξιλέωση για τις αμαρτίες πολλών.
Μας υπενθυμίζεται τι αντιπροσωπεύουν το ψωμί και το κρασί και ποιοι πρέπει να παίρνουν από αυτά.
Επιπρόσθετα, στοχαζόμαστε τις ευλογίεςπου επιφυλάσσονται για εκείνους που τρέφουν την επίγεια ελπίδα.
Δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένες αυτές τις αλήθειες». Σε ευχαριστούμε, Μαρκ.
Τώρα, θα συνεχίσουμε με την ανάγνωσητης Γραφής για την Ανάμνηση όπως κάνουμε όλες τις περασμένες ημέρες.
Τα εδάφια θα εμφανίζονται στην οθόνη και θα ακούτε την ανάγνωσή τους στη δική σας γλώσσα. Ολοκληρώνοντας, αδελφοί, θέλουμε να ξέρετε ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ.
Αξιοποιήστε, παρακαλούμε, την περίσταση αυτής της Ανάμνησης για να έρθετε πιο κοντά στον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας, στον αγαπητό του Γιο, και ο ένας στον άλλον.
Δευτέρα 18 Μαρτίου
Η νέα εκκλησία της Θεσσαλονίκης αντιμετώπισε σφοδρή εναντίωση. Ένας εξαγριωμένος όχλος έσυρε «ορισμένους αδελφούς στους άρχοντες της πόλης». (Πράξ. 17:6) Φαντάζεστε πώς θα συγκλονίστηκαν εκείνοι οι νεοπροσήλυτοι Χριστιανοί; Θα μπορούσαν να επιβραδύνουν την υπηρεσία τους προς τον Ιεχωβά, αλλά ο απόστολος Παύλος δεν ήθελε να συμβεί αυτό. Διασφάλισε ότι η νεοσύστατη εκκλησία θα είχε καλή φροντίδα. Ο Παύλος υπενθύμισε στους Θεσσαλονικείς: «Στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό μας . . . , για να σας κάνει σταθερούς και να σας παρηγορήσει αναφορικά με την πίστη σας, ώστε να μην κλονιστεί κανείς από αυτές τις θλίψεις». (1 Θεσ. 3:2, 3) Ο Τιμόθεος είχε δει πώς ενίσχυσε ο Παύλος τους αδελφούς στα Λύστρα. Έχοντας δει την έκβαση που έφερε ο Ιεχωβά, ο Τιμόθεος μπορούσε να διαβεβαιώσει τους καινούριους αδελφούς και αδελφές του ότι όλα θα πήγαιναν καλά και για εκείνους.—Πράξ. 14:8, 19-22· Εβρ. 12:2. w22.08 σ. 21 ¶4
https://drive.google.com/file/d/1rBxOmXux3KETTevE2vQg6bwiqBqS9hZd/view?usp=sharing
Κυριακή 17 Μαρτίου
Ο Ιεχωβά σάς προσκαλεί να προσεύχεστε σε αυτόν. Βλέπει τι αντιμετωπίζετε και σας διαβεβαιώνει ότι θα ακούσει τις προσευχές σας οποιαδήποτε στιγμή. Του είναι ευχάριστο να ακούει τους λάτρεις του. (Παρ. 15:8) Για ποια πράγματα μπορείτε να προσεύχεστε όταν νιώθετε μόνοι; Ανοίξτε την καρδιά σας στον Ιεχωβά. (Ψαλμ. 62:8) Μιλήστε του για τις ανησυχίες σας και για το πώς σας κάνουν να νιώθετε. Ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε τα αισθήματά σας και να σας δώσει το αναγκαίο θάρρος. Μπορείτε μάλιστα να του ζητήσετε σοφία για να εξηγήσετε τις πεποιθήσεις σας με διακριτικότητα. (Λουκ. 21:14, 15) Αν παλεύετε με αρνητικά αισθήματα, ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να μιλήσετε σε έναν ώριμο Χριστιανό για αυτό. Μπορείτε να ζητήσετε από τον Ιεχωβά να βοηθήσει εκείνον στον οποίο εκμυστηρεύεστε το πρόβλημά σας να σας ακούσει με κατανόηση. Δείτε πώς απαντάει στις προσευχές σας και δεχτείτε τη βοήθεια των άλλων. Ως αποτέλεσμα, δεν θα νιώθετε τόσο μόνοι. w22.08 σ. 10 ¶6
https://drive.google.com/file/d/1gq8eWL09uw33ubzA_uMywuTMsefD1teh/view?usp=sharing
Ο ήλιος μας θεωρείται ένα άστρο μεσαίου μεγέθους.
Και όμως, η ενέργεια που φτάνει στη γηαπό τον ήλιο μέσα σε μία ώρα είναι μεγαλύτερη από την ενέργεια που χρειάζεταιολόκληρος ο πλανήτης μέσα σε ένα έτος.
Με γυμνό μάτι μια σκοτεινή νύχτα μπορούμε να δούμε περίπου 3.000 άστρα και πολλά από αυτά σχηματίζουν μια γαλακτόχρωμη αμυδρά φωτισμένη λωρίδα —το Γαλαξία μας.
Ο ήλιος μας είναι μόνο ένα από τα 200 ίσως και 400 δισεκατομμύρια άστρα του Γαλαξία μας.
Οι αστρονόμοι θεωρούν ότι ο Γαλαξίας μας αποτελεί μαζί με άλλους 100.000 μεγάλους γαλαξίες μια πελώρια δομή που ονομάζεται υπερσμήνος το οποίο μαζί με άλλους περίπου 2τρισεκατομμύρια γαλαξίες σχηματίζουν το γνωστό φυσικό σύμπαν.
Αμέτρητα άστρα εκτείνονται σε ασύλληπτες αποστάσεις, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ενέργειας, που ίσως δεν μπορεί να χωρέσει ο νους μας —κάτι που δεν ισχύει για τον Ιεχωβά.
Εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού κυκλοφορούν αδιάκοπα γύρω από τον πλανήτη μας.
Κοντά στους πόλους το νερό που είναι πιο κρύο, πιο αλμυρό και πιο πυκνό βυθίζεται δημιουργώντας ένα ρεύμα σχεδόν 100 φορές μεγαλύτερο από του Αμαζόνιου ποταμού.
Αυτό το ρεύμα δημιουργεί μία τεράστια κυκλοφορία νερού που μπορεί να χρειαστεί χίλια χρόνια για να ολοκληρωθεί —πρόκειται για την παγκόσμια ωκεάνια ζώνη μεταφοράς.
Αυτό το πελώριο σύστημα διαχέει τη θερμότητα, κάτι που βοηθάει στη σταθεροποίηση του καιρού, και μεταφέρει μεγάλες ποσότητες θρεπτικών συστατικώνσε όλο τον κόσμο, ώστε η ζωή στον πλανήτη να συνεχίσει να ακμάζει.
Ο Ιεχωβά έθεσε αυτούς τους μηχανισμούς σε λειτουργίακαι τους κατανοεί τέλεια.
Τα δέντρα μπορούν να γίνουν πανίσχυρα και να αντέχουν σε ακραίες καιρικές συνθήκες.
Αν όμως τα δέντρα και τα φύλλα δεν αποσυντίθοντανόταν τελείωνε η ζωή τους τα θρεπτικά συστατικά τους θα εγκλωβίζοντανστο εσωτερικό τους.
Ωστόσο αποσυντίθενται.
Πώς;
Τα περισσότερα ζώα δεν μπορούν να φάνετα πεσμένα φύλλα και το ξύλο αλλά οι μύκητες μπορούν.
Διασπούν τους ιστούς των νεκρών φυτών,κάνοντάς τους πιο μαλακούς.
Τα σκαθάρια και οι τερμίτες κάνουν τρύπες στο ξύλο, βοηθώντας τους μύκητες να εισχωρήσουν ακόμα πιο βαθιά, έτσι, λοιπόν, το ξύλο γίνεται πιο μαλακό, κάτι που προσελκύει και άλλα έντομα στο φαγοπότι.
Τα σκουλήκια αερίζουν το χώμα και μεταφέρουντα θρεπτικά συστατικά ακόμα πιο βαθιά στο έδαφος, ώστε να χρησιμοποιηθούν από άλλα φυτά.
Οι αποσυνθέτες έχουν χαρακτηριστεί οι αφανείς ήρωες του φυσικού κόσμου.
Ανακυκλώνουν την οργανική ύλη η οποία με τη σειρά της στηρίζει την δημιουργία νέας ζωής.
Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο Ιεχωβάμάς έδωσε τη δυνατότητα να απολαμβάνουμε τη μοναδική ομορφιά της γης —τη μία γενιά μετά την άλλη.
Χαλάζι—αν και αποτελείται από πάγο διαφέρει πολύ από το χιόνι.
Το χαλάζι συνήθως σχηματίζεται σε ζεστό καιρό όταν θυελλώδεις άνεμοι προκαλούν καταιγίδες με ισχυρά ανοδικά ρεύματα αέρα.
Αυτά τα ανοδικά ρεύματα μπορούν να σηκώσουν ένα σωματίδιο σκόνης ή πάγου ψηλά στα σύννεφα και το νερό παγώνει γύρω του.
Σε κάθε ταξίδι που κάνει προς τα σύννεφα προστίθεται πάνω του μια επιπλέον στρώση πάγου μέχρι να γίνει ένας χαλαζόκοκκοςαρκετά βαρύς ώστε να πέσει.
Οι χαλαζοθύελλες μπορούν να προκαλέσουντεράστιες καταστροφές.
Σε μια φονική θύελλα έπεσαν χαλαζόλιθοι που ζύγιζαν πάνω από ένα κιλό ο καθένας.
Ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε το χαλάζι για να δείξει τη δύναμή του και να υπερασπιστεί τον λαό του, όπως συνέβη με την έβδομη πληγή εναντίον της Αιγύπτου.
Όταν ο Ιησούς του Ναυή πολέμησε τους αμορραίους, ο Ιεχωβά προκάλεσε μια μεγάλη χαλαζοθύελλα και οι περισσότεροι αμορραίοι πέθαναναπό τους χαλαζόλιθους, παρά από τη μάχη.
Το χαλάζι αναφέρεται επίσης, μεταξύ των στοιχείων που θα χρησιμοποιήσει ο Ιεχωβά στο μέλλονεναντίον εκείνων που θα επιτεθούν στον λαό του.
Το μεγαλύτερο πλάσμα πάνω στη γη σήμερα είναι και το μεγαλύτερο που υπήρξε ποτέ —η γαλάζια φάλαινα.
Οι γαλάζιες φάλαινες μπορούν να ξεπεράσουνσε μήκος τα 30 μέτρα και να φτάσουν τους 180 τόνους.
Η καρδιά της και μόνο ζυγίζει εκατοντάδες κιλά.
Πώς τρέφεται αυτό το τεράστιο πλάσμα;
Η γαλάζια φάλαινα μεταναστεύει σε μακρινά μέρη για να βρει μικροσκοπικά καρκινοειδήπου μοιάζουν με γαρίδες και ονομάζονται κριλ.
Όταν η γαλάζια φάλαινα βρει ένα κοπάδι κριλ, ορμάει κατά πάνω τους και ανοίγειτο γιγάντιο στόμα της.
Με κάθε μπουκιά της μπορεί να καταβροχθίσειεκατοντάδες κιλά κριλ, τρώγοντας, έτσι αρκετούς τόνους κάθε μέρα.
Οι γαλάζιες φάλαινες τρώνε πολύ.
Και όμως ο Ιεχωβά τους προμηθεύει ότι χρειάζονται, το ίδιο θα κάνει και για εμάς.
Τα οστά μας είναι εκπληκτικά.
Στηρίζουν το σώμα μας, προστατεύουν τα όργανα μας και αποθηκεύουν σχεδόν όλο το ασβέστιο του σώματος μας —ένα μεταλλικό στοιχείο απαραίτητο για την υγεία μας.
Για το βάρος τους τα οστά είναι πολύ δυνατά.
Τα πόδια ενός άλτη μπορούν να δεχτούν δυνάμεις αρκετές φορές μεγαλύτερες από το βάρος του σώματός του.
Τα οστά έχουν τη δυνατότητα να συμπιέζονταικαι να λυγίζουν, αλλά μπορεί και να σπάσουν.
Ένα σπασμένο οστό μπορεί να αποκατασταθεί πλήρωςαν τοποθετηθεί στη σωστή θέση.
Η φλεγμονή προσελκύει στην περιοχήοργανικά δομικά στοιχεία και ανάμεσα στα σπασμένα κομμάτιααναπτύσσεται μαλακός ιστός.
Ο μαλακός ιστός αντικαθίσταται από πιο σκληρό ιστό.
Το σώμα αντικαθιστά τον πιο σκληρό ιστό με νέο οστό μέχρι να γίνει πλήρης αποκατάσταση.
Στα παιδιά ένα κάταγμα μπορεί να θεραπευτείχωρίς να αφήσει κανένα ίχνος.
Ο Ιεχωβά έδωσε σε κάθε οστό του σώματός μας αυτή την απίστευτη ικανότητα να θεραπεύεται.
Welcome to our update!
How did the 2023 annual meeting affect you?
Remember the information that highlighted Jehovah as the merciful “Judge of all the earth”?
We were thrilled to learn that individuals who died in the Flood of Noah’s day, in the destruction of Sodom and Gomorrah, and even some who might repent during the great tribulation could benefit from Jehovah’s mercy.
Since hearing that information, have you found yourself thinking a lot about Jehovah’s mercy?
Well, so has the Governing Body.
In our prayerful study, meditation, and discussions, we’ve focused our attention on how Jehovah has dealt with people who engaged in serious sin.
In this update, we’ll briefly consider the pattern Jehovah set in the Bible record.
Then, we’ll discuss some new information regarding the way we’ll handle cases of wrongdoing in the Christian congregation.
Second Peter 3:9 tells us that Jehovah “does not desire anyone to be destroyed but desires all to attain to repentance.”
What does that teach us?
It helps us understand that Jehovah wants people to repent and gain life.
When the first human couple rebelled, they condemned the human race to sin and death.
What did Jehovah do?
He took immediate steps to help as many of their descendants as possible to gain life.
Through the sacrifice of Jesus,
Jehovah arranged to cover the sins of all who would exercise faith and repent.
Such ones can live forever.
So it’s not surprising that throughout the Bible record, we find Jehovah appealing to sinners to repent.
He urges those who have strayed from true worship to return.
This is in harmony with Romans 2:4, which says:
“Or do you despise the riches of his kindness “and forbearance and patience, “because you do not know that God in his kindness is trying to lead you to repentance?”
Consider some examples in which we see Jehovah trying to lead sinners to repentance.
Cain showed murderous hatred for his brother Abel, but Jehovah reached out to Cain and tried to reason with him. When David sinned, Jehovah used the prophet Nathan to lead David to repentance.
And what about the nation of Israel?
Jehovah kept appealing to them, even when they showed no desire to repent.
At Ezekiel 33:11, Jehovah appeals to the nation of Israel:
“As surely as I am alive, . . .
“I take no pleasure in the death of the wicked, “but rather that someone wicked changes his way “and keeps living.
“Turn back, turn back from your bad ways, for why should you die, O house of Israel?”
What does this teach us?
That while Jehovah doesn’t force anyone to repent of his sins, he has demonstrated great compassion for imperfect humans.
He’s gone to great lengths to make forgiveness possible, to appeal to sinners, and to lead them to repentance if at all possible.
What a compassionate and merciful God we worship!
The Governing Body has prayerfully considered how Jehovah’s mercy could be better reflected when dealing with wrongdoers in the congregation. And that’s led to a clearer understanding of three scriptures.
Let’s consider the first.
It’s 2 Timothy 2:24, 25. There Paul said:
“For a slave of the Lord does not need to fight, “but needs to be gentle toward all, “qualified to teach, showing restraint when wronged, “instructing with mildness “those not favorably disposed.
“Perhaps God may give them repentance leading to an accurate knowledge of truth.”
To whom was Paul referring when he mentioned “those not favorably disposed”? A study note on 2 Timothy 2:25 explains:
“Paul uses a Greek word that in this context “refers to people who resist Christian teachings “or who place themselves in opposition to them. “Paul may have had in mind, among others, those in the congregation “in Ephesus who had a negative attitude “toward following Scriptural counsel or heeding admonition from brothers taking the lead.”
Today, this could include brothers and sisters in the congregation who disregard Scriptural counsel and become involved in serious wrongdoing.
Someone who gets involved in serious wrongdoing needs help from the elders, so a committee of elders meets with the wrongdoer.
The goal of these elders isn’t merely to judge whether the wrongdoer is repentant but also to act in harmony with 2 Timothy 2:24, 25.
The elders must correct and instruct the wrongdoer with mildness.
What is their goal?
Notice what another study note on 2 Timothy 2:25 says.
“When a Christian elder mildly corrects “or instructs ‘those not favorably disposed,’ “the good result may be repentance, or ‘a change of mind.’
“The credit for such a change in thinking and attitude “goes, not to any human, but to Jehovah, “who helps the wayward Christian make this vital change.
“Paul goes on to mention some of the beautiful results “of such repentance “—it leads the sinner to a more accurate knowledge of the truth, “it helps him come back to his proper senses, and it enables him to escape from Satan’s snares.”
So the elders have the goal of leading the wrongdoer to repentance.
How does a clearer understanding of 2 Timothy 2:24, 25 adjust our current arrangement?
Presently, a committee of elders normally meets with a wrongdoer only one time.
However, the Governing Body has decided that the committee may decide to meet with the person more than once.
Why? At Revelation 2:21, regarding “that woman Jezebel,”
Jesus said: “I gave her time to repent.”
We hope that through the loving efforts of the elders,
Jehovah will help a wayward Christian to come back to his proper senses and repent.
If he repents, the committee will provide shepherding so that the person can escape from Satan’s snares and keep making straight paths for his feet.
This arrangement reflects the same effort that Jehovah personally made to help David and the nation of Israel to repent.
What about baptized minors —those under 18 years of age— who engage in serious wrongdoing?
Under our current arrangement, such a baptized minor along with his Christian parents must meet with a committee of elders.
Under our new arrangement, two elders will meet with the minor and his Christian parents.
The elders will find out what steps the parents have already taken to help their child come to repentance.
If the minor has a good attitude and the parents are reaching him, the two elders might decide that it isn’t necessary to take the matter any further.
Of course, the elders will occasionally check with the parents to make sure that the minor is getting the help he needs.
However, what if a baptized minor unrepentantly persists in a wrong course?
In that case, a committee of elders would meet with him along with his Christian parents.
The Governing Body is confident that these adjustments reflect Jehovah’s desire to lead sinners to repentance.
He wants them to “come to their senses and escape from the snare of the Devil.”
“He does not desire anyone to be destroyed but desires all to attain to repentance.”
Let’s move on to our second scripture. It’s 1 Corinthians 5:13, which says:
“Remove the wicked person from among yourselves.”
The Bible clearly teaches that an unrepentant wrongdoer should be removed from the congregation.
And really, it’s a consequence that the wrongdoer has chosen.
Why so?
Because he refuses to respond to repeated loving attempts by the elders to lead him to repentance.
Even when the elders inform a person that he’s being removed from the congregation, he won’t be left hopeless.
The committee will not simply explain what steps he can take to be welcomed back into the congregation.
What else will they do?
The elders will explain that they’d like to meet with the individual again after a few months to see if he’s had a change of heart.
If the individual is willing to meet, the elders will make a warm appeal for him to repent and return.
What about individuals who were disfellowshipped in the past, perhaps even many years ago? In some cases, they may not even recall the reason they were disfellowshipped.
They may have abandoned their wrong course years ago.
The Governing Body has decided that the elders should visit such ones, pray with them, and make a warm appeal for them to return to the congregation.
If a person has been away from the congregation for many years, he would no doubt be very weak spiritually.
Therefore, if such a person is willing, the elders could arrange for him to have a Bible study even before he’s reinstated.
Of course, the individual would have to want to return to the congregation, and the elders would always be the ones to arrange for such a study.
In imitation of Jehovah’s mercy toward imperfect sinners, we want to reach out and help as many as possible to know that the door is open for them to come back to the congregation.
If you are a disfellowshipped person listening to this update, we urge you to accept the efforts of the elders to help you return to the congregation.
If you’re living in an area where you don’t know the local elders, please feel free to call or visit the local Kingdom Hall and request spiritual assistance. Jehovah wants you to come home, and we do too.
In keeping with the Scriptural admonition at 1 Corinthians 5:11, when a person has been removed from the congregation, we “stop keeping company” with that person, “not even eating with such a man.”
That means we don’t socialize with those who are removed from the congregation.
However, that does not mean that a Christian could not invite a disfellowshipped person to attend a congregation meeting.
That disfellowshipped person could be a relative, a former Bible student, or someone we were close to in the past.
How appropriate this adjustment is at this time, as we’re preparing for the most important meeting of the year, the Memorial, which will be held on Sunday, March 24!
What if a disfellowshipped person comes to a congregation meeting? Under our current arrangement, we don’t say a greeting to individuals who’ve been removed from the congregation.
However, the Governing Body has decided that publishers can use their Bible-trained conscience to decide whether to give a simple greeting and welcome a disfellowshipped individual who attends a congregation meeting.
Hi. It’s so good to see you here<i>.</i>
Thank you.
While we wouldn’t have an extended conversation or socialize with such a person, we do not need to ignore him completely.
That brings us to our third scripture.
It’s 2 John 9-11. There we read:
“Everyone who pushes ahead and does not remain “in the teaching of the Christ “does not have God.
“The one who does remain in this teaching “is the one who has both the Father and the Son.
“If anyone comes to you and does not bring this teaching, “do not receive him into your homes or say a greeting to him.
“For the one who says a greeting to him is a sharer in his wicked works.”
But doesn’t 2 John 9-11 tell us not to say a greeting to anyone who’s been removed from the congregation?
In examining the context of those verses, the Governing Body has concluded that the apostle John was really describing apostates and others who actively promoted wrong conduct. For good reason, John strongly directed Christians not even to greet such a person because of his contaminating influence. Therefore, if a disfellowshipped individual is a known apostate or someone who actively promotes wrongdoing, the elders would not visit him.
Neither would individual Christians greet such a person or invite him to attend a congregation meeting. In this update, we’ve examined Jehovah’s desire to lead sinners to repentance and we’ve received clarification on three scriptures that relate to how wrongdoers should be dealt with.
In harmony with 2 Timothy 2:24, 25, a committee of elders will lovingly correct and instruct a wrongdoer with the goal of leading him to repentance.
As outlined at 1 Corinthians 5:13, a person who refuses to repent must be removed from the congregation.
However, the committee will still try to help him see the need to repent and return and will arrange for a follow-up meeting in a few months.
We also clarified our understanding of 2 John 9-11, which we learned applies specifically to apostates and others who actively promote wrong conduct, not to all those who have been removed from the congregation.
Ever since the first human couple sinned,
Jehovah has been working to rescue repentant humans.
Of course, Jehovah isn’t permissive, and he doesn’t shield unrepentant wrongdoers from the consequences of their actions.
Still, in his love,
Jehovah wants sinners to become reconciled to him if at all possible.
He doesn’t want anyone to be destroyed, so he appeals to them to repent.
Elders are privileged to be fellow workers with Jehovah as they work to help sinners come to repentance.
Our love for Jehovah continues to deepen as we meditate on his love, mercy, and compassion.
We know you’ll be happy to hear that the information contained in this update will be published in a series of articles that will appear in the study edition of <i>The Watchtower</i>. In addition, the elders will receive direction on how to apply this information.
May Jehovah bless us as we work to implement these arrangements that reflect his love and mercy. Before we conclude, the Governing Body has asked me to read the following announcement:
“The Governing Body has decided “that sisters may choose to wear slacks “when participating in the ministry “and when attending Christian meetings, “assemblies, and conventions.
“If a sister chooses to wear slacks on such occasions, “they should not be casual but dignified, “modest, and appropriate.
“When a sister has a part on the program, “she should wear a skirt or a dress “if that is the standard of dress in that land.
“Of course, some sisters may choose to wear a skirt or a dress “even when they do not have a part on the program.
“In addition, brothers may choose not to wear a tie or a jacket “when participating in the ministry and when attending Christian meetings, “assemblies, and conventions.
“If a brother chooses not to wear a tie “or a jacket on such occasions, “he should dress in a manner that is appropriate, “modest, and dignified “—not casual.
“When a brother has a part on the program, “he should wear a tie and a jacket “if that is the standard of dress in that land.
“Of course, some brothers may choose to wear a tie or a jacket “even when they do not have a part on the program. “When visiting Bethel, it would be appropriate “for brothers to wear a tie and a jacket “and for sisters to wear a skirt or a dress if that is the standard of dress in that land.”
We love you all very much!
From the World Headquarters of Jehovah’s Witnesses, this is JW Broadcasting®.
