ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙΤΕ: “Πώς βελτιώνει τη ζωή μου η καλή σχέση με τον Ιεχωβά;”
https://drive.google.com/file/d/1DS91y4ueLq3aUZgH1tIaYtgQI8lZhIOb/view?usp=sharing
Δευτέρα 27 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 27 Απριλίου 2026
Δευτέρα 27 Απριλίου
Η σοφία διατηρεί τη ζωή του κατόχου της.—Εκκλ. 7:12.
Ο Ιησούς έδειξε παραστατικά πόσο ανόητο είναι να συσσωρεύουμε χρήματα χωρίς να είμαστε “πλούσιοι ως προς τον Θεό”. (Λουκ. 12:16-21) Κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει το αύριο. (Παρ. 23:4, 5· Ιακ. 4:13-15) Εμείς ως ακόλουθοι του Χριστού αντιμετωπίζουμε μια ιδιαίτερη πρόκληση. Ο Ιησούς είπε ότι πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να “απαρνηθούμε” όλα μας τα υπάρχοντα για να είμαστε μαθητές του. (Λουκ. 14:33, υποσ.) Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα στην Ιουδαία δέχτηκαν μια τέτοια απώλεια με χαρά. (Εβρ. 10:34) Στους σύγχρονους καιρούς, πολλοί αδελφοί αναγκάστηκαν να θυσιάσουν την οικονομική τους εξασφάλιση επειδή αρνήθηκαν να υποστηρίξουν κάποιο πολιτικό σύστημα. (Αποκ. 13:16, 17) Τι τους βοήθησε να το κάνουν αυτό; Η απόλυτη πεποίθησή τους στην υπόσχεση του Ιεχωβά: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω». (Εβρ. 13:5) Προσπαθούμε όσο καλύτερα μπορούμε να κάνουμε σχέδια για τις μελλοντικές μας ανάγκες, και αν προκύψουν απροσδόκητα γεγονότα, είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα μας στηρίξει. w25.03 σ. 29 ¶13, 14
https://drive.google.com/file/d/1-LoNdOdnrs8WJ0jX3EDjfZW1KdUDfwPq/view?usp=sharing
Κυριακή 26 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 26 Απριλίου 2026
Κυριακή 26 Απριλίου
Όπως ο Ιεχωβά σάς συγχώρησε ανεπιφύλακτα, έτσι και εσείς πρέπει να κάνετε το ίδιο.—Κολ. 3:13.
Ο Ιεχωβά αναμένει από εμάς να είμαστε πρόθυμοι να συγχωρούμε εκείνους που μας πληγώνουν. (Ψαλμ. 86:5· Λουκ. 17:4· Εφεσ. 4:32) Μπορεί να πληγωθούμε βαθιά από κάτι που είπε ή έκανε κάποιος, ιδίως αν πρόκειται για στενό μας φίλο ή μέλος της οικογένειάς μας. (Ψαλμ. 55:12-14) Μερικές φορές, ο συναισθηματικός πόνος που βιώνουμε μοιάζει με μαχαιριές. (Παρ. 12:18) Ίσως προσπαθήσουμε να καταπνίξουμε ή να αγνοήσουμε τα πληγωμένα μας αισθήματα. Αλλά αυτό θα ήταν σαν να δεχόμασταν μια μαχαιριά και κατόπιν να αφήναμε το μαχαίρι στην πληγή. Παρόμοια, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα ξεπεράσουμε τα πληγωμένα μας αισθήματα απλώς και μόνο αγνοώντας τα. Όταν κάποιος μας προσβάλει, η αρχική μας αντίδραση ίσως είναι να θυμώσουμε. Η Αγία Γραφή αναγνωρίζει ότι κάποιες φορές μπορεί να οργιζόμαστε. Αλλά μας προειδοποιεί να μην αφήνουμε αυτό το συναίσθημα να μας κυριεύει. (Ψαλμ. 4:4· Εφεσ. 4:26) Γιατί; Επειδή ο θυμός σπάνια φέρνει καλά αποτελέσματα. (Ιακ. 1:20) Να θυμάστε ότι το να θυμώσουμε είναι αυτόματη αντίδραση, αλλά το να παραμείνουμε θυμωμένοι είναι συνειδητή επιλογή. w25.02 σ. 15 ¶4-6
https://drive.google.com/file/d/1eRzcGs7_vO3PdJF9YPt0WRyZUYCVmTxy/view?usp=sharing
Σάββατο 25 Απριλίου 2026
Ρόμπερτ Λουτσιόνι: Να Κρατάτε στον Νου σας τις Υποσχέσεις του Ιεχωβά! (Αποκ. 7:9)
Ρόμπερτ Λουτσιόνι: Να Κρατάτε στον Νου σας τις Υποσχέσεις του Ιεχωβά! (Αποκ. 7:9)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_11_VIDEO
Το σημερινό εδάφιο είναι από την Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7, το οποίο περιγράφει συναρπαστικά γεγονότα: Το τελικό σφράγισμα των 144.000 που θα συγκυβερνήσουν με τον Χριστό στους ουρανούς και τον προσδιορισμό ενός μεγάλου πλήθους που θα έρθει από τη μεγάλη θλίψη.
Και τι ενθουσιασμό νιώθουμε όταν σκεφτόμαστε τι βρίσκεται μπροστά μας είτε έχουμε ουράνια είτε επίγεια ελπίδα!
Ταυτόχρονα, όμως, σύμφωνα με τις Βιβλικές προφητείες, προχωρούμε προς τη χειρότερη περίοδο αναταραχής που έχει ζήσει ποτέ η ανθρωπότητα.
Το εδάφιο Δανιήλ 12:1 λέει ότι «θα έρθει καιρός στενοχώριας τέτοιας που δεν θα έχει έρθει από τότε που υπήρξε έθνος ως εκείνον τον καιρό».
Ναι, μας περιμένουν όλους δύσκολες μέρες!
Καθώς τώρα πλησιάζουμε στη μεγάλη θλίψη, πρέπει να κρατάμε πάντα στον νου μας τις υποσχέσεις του Ιεχωβά για όσα θα συμβούν μετά από αυτά τα γεγονότα, τις ευλογίες που θα γευτούν οι χρισμένοι και το μεγάλο πλήθος.
Γιατί; Επειδή έτσι θα διατηρήσουμε την ελπίδα μας και δεν θα χάσουμε το θάρρος μας.
Σκεφτείτε τι προσμένουν οι χρισμένοι.
Στην προηγούμενη ετήσια συνέλευση, ακούσαμε τον αδελφό Χερντ να εξηγεί πώς νιώθουν εκείνοι για την ελπίδα τους.
Προσεύχονται για αυτήν.
Λαχταρούν να λάβουν την ανταμοιβή τους.
Και ας δούμε τι έγραψε ο απόστολος Ιωάννης σε άλλους χρισμένους.
Μπορούμε να διαβάσουμε τα λόγια του στο εδάφιο 1 Ιωάννη 3:2.
Εκεί λέει: «Θα δούμε [τον Ιεχωβά] όπως ακριβώς είναι».
Πώς θα νιώσουν όταν παρουσιαστούν ενώπιον του Ιεχωβά και γνωρίσουν τον Ιησού, τους αγγέλους και τους άλλους χρισμένους; Θα είναι κάτι απίστευτο για αυτούς, κάτι που δεν μπορούσαν καν να φανταστούν!
Και εμείς οι υπόλοιποι; Τι ευλογίες θα γευτεί το μεγάλο πλήθος; Στον Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 47, διαβάζουμε για το όραμά του σχετικά με το νερό που ρέει από τον ναό, κάτι που συμβολίζει τις ευλογίες που θα ρέουν στον Παράδεισο.
Στην αρχή είναι ρυάκι αλλά, καθώς προχωράει η Χιλιετία, μεγαλώνει και τελικά αυτός ο ποταμός ευλογιών γίνεται χείμαρρος.
Η ζωή θα βελτιωθεί σε βαθμό που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε!
Αφιερώνετε χρόνο πότε πότε για να σκεφτείτε τις υποσχέσεις του Ιεχωβά για εσάς ώστε να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι θα εκπληρωθούν; Ας το κάνουμε τώρα με τρεις υποσχέσεις του Ιεχωβά.
Ανοίξτε, παρακαλώ, στα εδάφια Ησαΐας 65:21, 22 —Ησαΐας 65:21, 22: «Θα χτίσουν σπίτια και θα κατοικήσουν σε αυτά, και θα φυτέψουν αμπέλια και θα φάνε τον καρπό τους. Δεν θα χτίζουν αυτοί για να κατοικήσει άλλος ούτε θα φυτεύουν αυτοί για να τρώνε άλλοι. Διότι οι ημέρες του λαού μου θα είναι σαν τις ημέρες του δέντρου, και το έργο των χεριών τους οι εκλεγμένοι μου θα το απολαμβάνουν πλήρως».
Αυτή είναι μια εικόνα της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας που θα επικρατούν.
Αλλά είμαστε βέβαιοι ότι ο Χριστός και οι 144.000 μπορούν όντως να λύσουν τα προβλήματα που είναι άλυτα για τις κυβερνήσεις και βασανίζουν τους ανθρώπους χιλιάδες χρόνια; Ναι!
Διαβάζοντας πώς ενήργησε ο Ιεχωβά προς τους Ισραηλίτες, βεβαιωνόμαστε ότι ξέρει να χειρίζεται τέτοια ζητήματα.
Λόγου χάρη, ο Ιεχωβά έθεσε ένα νομικό πλαίσιο που, εφόσον εφαρμοζόταν, δεν παραβιάζονταν τα ατομικά δικαιώματα κανενός.
Οι ξένοι και οι Ισραηλίτες είχαν την ίδια μεταχείριση.
Όλοι είχαν να φάνε.
Όποιοι είχαν ανάγκη μπορούσαν να σταχυολογήσουν στα χωράφια, αλλά αυτό δεν ήταν ελεημοσύνη.
Ήταν σκληρή εργασία, και έτσι δεν έχαναν την αξιοπρέπειά τους.
Κάθε οικογένεια είχε μια θεόδοτη κληρονομιά την οποία ούτε εκείνη μπορούσε να πουλήσει οριστικά ούτε κάποιος άλλος να την πάρει οριστικά από την οικογένεια.
Έτσι δεν συγκεντρώνονταν στα χέρια λίγων μεγάλες εκτάσεις γης.
Επίσης, αυτός ο νόμος δεν άφηνε καμιά οικογένεια να βυθιστεί σε απόλυτη φτώχεια διότι, ακόμα και αν έχαναν τα πάντα λόγω οικονομικής δυσχέρειας και έπρεπε να δουλέψουν για κάποιον άλλον, στο Ιωβηλαίο ανακτούσαν την ελευθερία και τη γη τους.
Λάβαιναν επίσης προμήθειες για μια νέα αρχή.
Δεν υπήρχε εθνικό χρέος.
Με το Ιωβηλαίο γινόταν ουσιαστικά επανεκκίνηση της οικονομίας κάθε 50 χρόνια.
Και αυτό εξάλειφε τα σκαμπανεβάσματα που βλέπουμε σήμερα: πληθωρισμός, υπέρογκο χρέος και ύφεση.
Και αυτές ήταν μόνο λίγες από τις διατάξεις του Νόμου.
Μπορείτε να οραματιστείτε πώς θα είναι η ζωή στη Βασιλεία του Θεού με τον Χριστό και τους 144.000 να κυβερνούν; Θα είναι τόσο υπέροχη που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε!
Πάμε στη δεύτερη υπόσχεση.
Ας δούμε το εδάφιο Ιεζεκιήλ 34:25.
Το Ιεζεκιήλ 34:25 λέει: «Και θα κάνω διαθήκη ειρήνης με αυτά και θα απαλλάξω τη χώρα από τα αρπακτικά θηρία, ώστε να κατοικούν με ασφάλεια στην ερημιά και να κοιμούνται στα δάση».
Ειρήνη με τα ζώα —είναι κάτι που μπορεί να γίνει; Μήπως η Γραφή μιλάει μεταφορικά όταν αναφέρεται στην ειρήνη με τα άγρια ζώα; Σκεφτείτε το εξής: Τι συνέβη όταν το έθνος του Ισραήλ μπήκε στην Υποσχεμένη Γη; Ίσως μας έρχεται στον νου το εδάφιο Έξοδος 23:29 όπου, σχετικά με τα εχθρικά έθνη, ο Ιεχωβά λέει: «Δεν θα τους διώξω μέσα σε έναν χρόνο, ώστε να μη γίνει αυτή η γη ερημότοπος και πληθυνθούν επικίνδυνα τα άγρια ζώα της υπαίθρου».
Άρα, ο Ιεχωβά δεν ήθελε να εξαλειφθεί ο πληθυσμός μέσα σε σύντομο διάστημα για να μη γεμίσει ο τόπος άγρια ζώα.
Τίποτα, όμως, δεν υποδηλώνει ότι στο μέλλον ο Ιεχωβά θα εξαλείψει τους πονηρούς σταδιακά.
Γιατί τότε δεν θα γεμίσει η γη άγρια ζώα; Δεν είναι αυτό άραγε άλλη μια απόδειξη ότι τα ζώα δεν θα μας πειράζουν; Φαντάζεστε πώς θα είναι όταν βγει αληθινό ό,τι ονειρευόσασταν από παιδί, όπως το να υπάρχει ειρήνη με τα ζώα και να κοιμάστε στο δάσος χωρίς φόβο; Και τώρα η τρίτη υπόσχεση.
Πράξεις 24:15 —Πράξεις 24:15: «Και έχω ελπίδα στον Θεό, την οποία έχουν και αυτοί, ότι θα γίνει ανάσταση».
Ίσως έχουμε ζήσει περιόδους σχετικής οικονομικής σταθερότητας και περιόδους ειρήνης.
Ίσως έχουμε δει ακόμα και άγρια ζώα να εξημερώνονται.
Αλλά κανείς μας δεν έχει δει κάποιον να ανασταίνεται.
Θα γίνει όντως αυτό; Μπορούμε να αποδείξουμε ότι ο Ιεχωβά έχει εγγυηθεί πως θα γίνει ανάσταση; Για εμένα είναι πάντα ενθαρρυντική η ιστορία του Ιώβ.
Όλοι ξέρουμε τι συνέβη στην περίπτωση του Ιώβ —ότι έχασε όλα τα αποκτήματα και τα παιδιά του.
Αλλά τι έγινε στο τέλος; Το εδάφιο Ιώβ 42:10 αναφέρει ότι ο Ιεχωβά έδωσε στον Ιώβ τα διπλάσια από ό,τι είχε χάσει, αλλά δεν έμεινε εκεί.
Υπό θεϊκή έμπνευση, ο Μωυσής μάς είπε ακριβώς πόσα ήταν αυτά που είχε χάσει ο Ιώβ.
Στον Ιώβ, κεφάλαιο 1, βλέπουμε ότι απαριθμεί τα πρόβατα, τις καμήλες, τα βόδια, τα γαϊδούρια και τα παιδιά που είχε ο Ιώβ αρχικά.
Κατόπιν, στον Ιώβ, κεφάλαιο 42, ο Μωυσής μάς λέει ότι ο Ιώβ απέκτησε ακριβώς τα διπλάσια από το καθετί —με μια εξαίρεση.
Ιώβ 42:13: «Απέκτησε επίσης άλλους εφτά γιους και άλλες τρεις κόρες».
Μια στιγμή!
Γιατί δεν έδωσε ο Ιεχωβά στον Ιώβ άλλους 14 γιους και άλλες 6 κόρες ενώ του διπλασίασε όλα τα άλλα; Είναι ανακριβές ότι ο Ιεχωβά τού έδωσε τα πάντα στο διπλάσιο; Όχι, βέβαια.
Τότε τι έγινε; Τα ζώα δεν θα γυρίσουν πίσω, γι’ αυτό ο Ιεχωβά τού έδωσε τα διπλάσια τότε.
Αλλά στη διάνοια του Ιεχωβά, τα παιδιά είναι ακόμα ζωντανά.
Άρα, αυτή η αφήγηση μας εγγυάται ότι ο Ιεχωβά θα αναστήσει τον Ιώβ, θα αναστήσει τα δέκα παιδιά που είχε αρχικά και θα αναστήσει και τα δέκα παιδιά που απέκτησε μετά.
Τότε ο Ιώβ θα δει να διπλασιάζονται ακόμα και τα παιδιά του, όπως υποσχέθηκε ο Ιεχωβά.
Η ανάσταση θα γίνει!
Φαντάζεστε να το ζούμε αυτό το γεγονός; Τα πράγματα δυσκολεύουν για τους αδελφούς και τις αδελφές μας σε όλο τον κόσμο.
Σκεφτόμαστε τι περνούν αυτή τη στιγμή σε μέρη της Ευρώπης και αλλού.
Τα πράγματα θα δυσκολέψουν για όλους μας πριν από το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων.
Αγαπητοί αδελφοί, στις ζοφερές μέρες που μας περιμένουν, κρατήστε την ελπίδα σας!
Κρατήστε το θάρρος σας!
Μην αφήσετε να ξεθωριάσουν οι υποσχέσεις για τα ωραία πράγματα που έρχονται.
Και, όπως βλέπετε να εκπληρώνονται ξεκάθαρα οι υποσχέσεις του Ιεχωβά τώρα, έτσι θα δείτε επίσης να εκπληρώνονται ξεκάθαρα οι υποσχέσεις του για το μέλλον.
Σκεφτείτε και τη χαρά που θα νιώθετε όταν όλη η δημιουργία σε ουρανό και γη θα είναι επιτέλους ενωμένη στην αγνή λατρεία και όταν ο ποταμός θα έχει γίνει χείμαρρος.
Ναι, να είστε βέβαιοι ότι όλα θα είναι τόσο υπέροχα που δεν μπορείτε καν να φανταστείτε!
jwbvod26-11.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Πολ Γκίλις: «Ευτυχισμένοι Είναι οι Ειρηνοποιοί» (Ματθ. 5:9)
Πολ Γκίλις: «Ευτυχισμένοι Είναι οι Ειρηνοποιοί» (Ματθ. 5:9)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_18_VIDEO
Στο εδάφιο Ματθαίος 5:9, ο Ιησούς ανέφερε γιατί αξίζει να προσπαθούμε να είμαστε ειρηνοποιοί.
Είπε ότι ο ειρηνοποιός είναι ευτυχισμένος.
Ακούγεται αρκετά απλό, αλλά σίγουρα το να είναι κανείς ειρηνοποιός έχει τις δυσκολίες του.
Ας δούμε μια συγκεκριμένη δυσκολία.
Περιγράφεται στην Επιστολή του Ιακώβου —Επιστολή του Ιακώβου, κεφάλαιο 3, και ας δούμε το εδάφιο 5.
Λέει: «Έτσι και η γλώσσα είναι μικρό μέλος του σώματος, και όμως κάνει μεγάλους κομπασμούς. Δείτε πόσο μικρή φωτιά χρειάζεται για να ξεσπάσει πυρκαγιά σε ένα μεγάλο δάσος!» Και φυσικά, όπως λέει το εδάφιο 8: «Τη γλώσσα όμως δεν μπορεί να τη δαμάσει κανένας άνθρωπος. Είναι ανυπότακτη και βλαβερή, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο».
Επομένως, η δυσκολία είναι να δαμάσουμε τη γλώσσα.
Αυτή είναι η δυσκολία του ειρηνοποιού.
Η γλώσσα είναι ένα μυώδες όργανο που μας βοηθάει να τρώμε, να αναπνέουμε και να μιλάμε.
Σε αυτό το εδάφιο, ο Ιάκωβος αναφέρεται στην ομιλία.
Όπως ξέρουμε, από τη λέξη γλῶσσα που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο κείμενο προέρχονται διάφορες σύγχρονες λέξεις, όπως «γλωσσάριο», «γλωσσομαθής» ή «ξενόγλωσσος».
Επίσης, χρησιμοποιούμε καθημερινές εκφράσεις που τονίζουν τον ρόλο της γλώσσας, όπως «γλωσσοδέτης», «μπέρδεψα τη γλώσσα μου», «μητρική γλώσσα» ή «αυτός κατάπιε τη γλώσσα του».
Αλλά όπως λέει ο Ιάκωβος, «η γλώσσα είναι [...] φωτιά», είναι ικανή να προκαλέσει μεγάλο κακό.
Αρκεί μία σπίθα για να γίνει ένα δάσος στάχτη.
Άρα, ο ειρηνοποιός, παρότι είναι ατελής, πρέπει να αγωνίζεται να συγκρατεί τη γλώσσα του όταν οι άλλοι τον προκαλούν.
Η γλώσσα μας ανιχνεύει τέσσερις βασικές γεύσεις: γλυκό, αλμυρό, ξινό και πικρό.
Το γλυκό το γευόμαστε με την άκρη της γλώσσας, ενώ οι γευστικοί κάλυκες στο πλάι της γλώσσας μάς βοηθούν να αντιλαμβανόμαστε το ξινό ή το αλμυρό.
Αλλά το πικρό το αντιλαμβανόμαστε στο πίσω μέρος της γλώσσας, κοντά στον λάρυγγα.
Οι Βιβλικοί συγγραφείς συγκρίνουν τις λειτουργίες της γλώσσας με την ομιλία.
Για παράδειγμα, το Ιώβ 34:3 λέει: «Το αφτί δοκιμάζει τα λόγια όπως η γλώσσα γεύεται την τροφή».
Και ξέρουμε τα λόγια του Παύλου στο Κολοσσαείς 4:6, όπου είπε: «Τα λόγια σας ας είναι πάντοτε καλοσυνάτα, καρυκευμένα με αλάτι, ώστε να ξέρετε πώς πρέπει να απαντάτε στον καθέναν», δηλαδή τα λόγια του ειρηνοποιού αφήνουν ευχάριστη γεύση.
Φυσικά, η πραγματικότητα είναι έτσι όπως την περιγράφει το εδάφιο Ιακώβου 3:10, όπου διαβάζουμε: «Από το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα».
Ή αλλιώς, από το στόμα μας βγαίνουν γλυκά ή πικρά λόγια.
Ίσως μιλάμε ωραία στους άλλους στο έργο ή στην εκκλησία, αλλά λέμε πικρά, άστοργα λόγια σε όσους ζουν ή εργάζονται μαζί μας.
Αλλά τι είναι αυτό που μας κάνει να φερόμαστε έτσι μερικές φορές; Ο Ιησούς σχολίασε εύστοχα ότι η γλώσσα αποκαλύπτει τι έχουμε μέσα στην καρδιά και στον νου μας, λέγοντας στο εδάφιο Ματθαίος 12:34: «Διότι από την αφθονία της καρδιάς μιλάει το στόμα».
Όπως λοιπόν το πικρό το γευόμαστε στο πίσω μέρος της γλώσσας, έτσι και τα πικρά λόγια αφήνουν άσχημη γεύση καθώς προέρχονται από το πίσω μέρος του λάρυγγα, δηλαδή από βαθιά, και φανερώνουν τι έχει πραγματικά κάποιος στην καρδιά του.
Άρα, τα λόγια μας αποκαλύπτουν πώς νιώθουμε κατά βάθος για τους άλλους.
Τι παρατηρούμε σε αυτή την εικόνα; Παρατηρούμε πως το αν τιμούμε ή σεβόμαστε τους άλλους φαίνεται από το τι λέμε.
Η αδελφή μας μιλάει θυμωμένα σε μια άλλη αδελφή.
Όταν τα λόγια βγουν από το στόμα μας, δεν μπορούμε να τα σβήσουμε όπως τις λέξεις σε μια οθόνη.
Οπότε, όταν τα λόγια μας πληγώσουν κάποιον που αγαπάμε, αν είμαστε ειρηνοποιοί, θα πούμε χωρίς δισταγμό ένα και μόνο πράγμα —«συγνώμη»—και θα το εννοούμε, όπως προφανώς κάνει και η αδελφή μας αφού σκέφτηκε τι λέει η Γραφή για αυτό το θέμα.
Τώρα, ας ανοίξουμε στις Παροιμίες 12:18 επειδή αυτό το εδάφιο εξηγεί καθαρά γιατί είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε.
Το Παροιμίες 12:18 λέει: «Τα αστόχαστα λόγια είναι σαν χτυπήματα σπαθιού, αλλά η γλώσσα των σοφών είναι γιατρειά».
Η γλώσσα μπορεί να πληγώσει σαν στιλέτο.
Τα σκληρά λόγια αφήνουν συναισθηματικές πληγές που παραμένουν πολύ καιρό αφού τακτοποιηθεί το ζήτημα.
Επίσης, όταν είμαστε στενοχωρημένοι, επανέρχονται στο μυαλό μας.
Ίσως σας έχει συμβεί να είστε στενοχωρημένοι και να σκεφτείτε κάτι άστοργο που σας είπαν, ακόμα και πριν από χρόνια.
Αντίθετα, τα λόγια από τη «γλώσσα των σοφών» γιατρεύουν επειδή προάγουν την ειρήνη.
Ας δούμε αυτό το σημείο με ένα παράδειγμα από τη Γραφή.
Συνήθως, σκεφτόμαστε τον σωματικό πόνο του Ιώβ, αλλά φαίνεται ότι τα λόγια του προκαλούσαν εξίσου μεγάλο πόνο.
Ας δούμε ένα παράδειγμα στο Ιώβ 19:2.
Η εικόνα παρουσιάζει παραστατικά το σκηνικό.
Ο Ιώβ εξηγεί πώς τον κάνουν να νιώθει τα σκληρά λόγια του Βιλδάδ ως εξής: «Ως πότε θα με παροξύνετε και θα με συντρίβετε με τα λόγια σας;» Φανταστείτε!
Είπε: “Ως πότε θα με συντρίβετε” —όχι αναστατώνετε ή στενοχωρείτε, αλλά συντρίβετε.
Τα επικριτικά λόγια των «παρηγορητών» του Ιώβ ήταν σαν απανωτές μαχαιριές.
Γεμίζουν περίπου εννιά κεφάλαια!
Και πόσο θα πληγώθηκε ο Ιώβ που οι «παρηγορητές» του δεν είπαν ούτε μία φορά το όνομά του!
Επόμενο ήταν να νιώθει συντετριμμένος!
Σίγουρα και εμείς έτσι θα νιώθαμε στη θέση του.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν, ο Ιώβ έπρεπε να αποφασίσει ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει.
Θα μπορούσε να ζυγίσει τα πράγματα και να πει: “Αν ποτέ ξεμπλέξω από όλα αυτά, περιμένετε και θα σας τακτοποιήσω και τους τρεις.” Αλλά αντί για αυτό, διάλεξε τον δρόμο του ειρηνοποιού.
Ας πάμε στο Ιώβ 42:8, καθώς βλέπουμε αυτή την εικόνα.
Στη μέση του εδαφίου 8, ο Ιώβ παίρνει την εξής οδηγία από τον Ιεχωβά: «Και ο υπηρέτης μου ο Ιώβ θα προσευχηθεί για εσάς».
Είναι ενδιαφέρον, λοιπόν, ότι ο Ιεχωβά στην ουσία τού λέει: “Για να κάνεις ειρήνη με τους συντρόφους σου και να ξεπεράσεις κάθε αρνητικό συναίσθημα, πρέπει να προσευχηθείς για τους «παρηγορητές» σου”.
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον επειδή το να προσευχηθεί ο ειρηνοποιός για κάποιον που τον πρόσβαλε πολύ είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που θα μπορούσε να κάνει.
Και παρατηρούμε ότι, σύμφωνα με το εδάφιο 10, μόνο αφού ο Ιώβ προσευχήθηκε για αυτούς “τερμάτισε ο Ιεχωβά την ταλαιπωρία του και του χάρισε ξανά ευημερία”.
Οι πράξεις λοιπόν του Ιώβ που περιγράφονται εδώ του επέτρεψαν να ξεπεράσει την πικρία και να συνεχίσει από εκεί και έπειτα τη ζωή του.
Από ό,τι φαίνεται, τα επόμενα 140 χρόνια του ήταν πολύ ευτυχισμένα.
Αλλά αυτό οφειλόταν κυρίως στο ότι οι πράξεις του του εξασφάλισαν ειρήνη με τον Ιεχωβά.
Άρα, ο ειρηνοποιός είναι ευτυχισμένος όταν διαλέγει τον δρόμο της συμφιλίωσης και όχι τον δρόμο της ανταπόδοσης.
Τέλος, ας δούμε τι σημαίνει να είναι κάποιος ειρηνοποιός από μια άλλη οπτική γωνία.
Τι θα κάνουμε αν δούμε ότι ένας φίλος μας διαταράσσει την ειρήνη των άλλων; Θα το αγνοήσουμε ή θα ενεργήσουμε ως ειρηνοποιοί; Προσέξτε τι παρατήρησε ο Δαβίδ στον Ψαλμό 141:5.
Μας ενδιαφέρει μόνο το πρώτο μέρος αυτού του εδαφίου —Ψαλμός 141:5— το οποίο λέει: «Αν με χτυπήσει ο δίκαιος, αυτό θα είναι πράξη [...] αγάπης».
Βέβαια, δεν θα περιμέναμε από έναν ειρηνοποιό να χτυπήσει τον φίλο του.
Αντίθετα, πολλές φορές οι άνθρωποι δεν διορθώνουν τους φίλους τους επειδή φοβούνται πώς θα το πάρουν και δεν θέλουν να χαλάσει η καλή τους σχέση.
Είναι ενδιαφέρον ότι αυτοί που έχουν την τάση να προσβάλλουν τους άλλους είναι συνήθως και αυτοί που δυσκολεύονται περισσότερο να δεχτούν διόρθωση.
Αλλά, αν είμαστε αληθινοί φίλοι, δεν θα διστάσουμε να δώσουμε την απαραίτητη διόρθωση.
Αρχικά, ακόμα και στοργικά λόγια, τα οποία τελικά γιατρεύουν ένα άτομο, ίσως προκαλέσουν πόνο, όπως ένα φάρμακο όταν το βάζουμε στην πληγή.
Αλλά, αν ο φίλος μας εφαρμόσει τη συμβουλή, θα ωφεληθεί.
Οι σχέσεις του θα βελτιωθούν, και εμείς θα χαιρόμαστε που αποφασίσαμε να ενεργήσουμε ως ειρηνοποιοί.
Υπάρχει μια γνωστή έκφραση, την έχουμε ακούσει όλοι, που λέει ότι «η σιωπή είναι χρυσός».
Εμείς όμως δεν σωπαίνουμε για να είμαστε καλοί φίλοι, απλώς προσέχουμε πώς μιλάμε.
Η ουσία είναι ότι, για να είμαστε ευτυχισμένοι ειρηνοποιοί, πρέπει να έχουμε γλυκά λόγια «καρυκευμένα με αλάτι» στην άκρη της γλώσσας μας.
jwbvod26-18.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Παρασκευή 24 Απριλίου 2026
Πώς να Διαβάσετε την Αγία Γραφή
Πώς να Διαβάσετε την Αγία Γραφή
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-ebtv_13_VIDEO
Η Αγία Γραφή είναι το βιβλίο με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στον κόσμο.
Πολλοί όμως, διστάζουν να τη διαβάσουν επειδή είναι πολύ μεγάλη και θεωρούν ότι δεν θα την καταλάβουν.
Αν νιώθετε και εσείς έτσι, να ξέρετε ότι δεν είστε οι μόνοι.
Δείτε μερικές ιδέες για να απολαμβάνετε την ανάγνωση της Αγίας Γραφής.
Πρώτον, επιλέξτε μια αξιόπιστη μετάφραση σε σύγχρονη γλώσσα.
Μερικές από τις πιο γνωστές μεταφράσεις έγιναν εκατοντάδες χρόνια πριν και είναι δυσνόητες.
Είναι πιο εύκολο να καταλάβεις μια μετάφραση σε σύγχρονη γλώσσα.
Για παράδειγμα, η Μετάφραση Νέου Κόσμου είναι μια από τις πιο αξιόπιστες και κατανοητές μεταφράσεις.
Δεύτερον, διαλέξτε από πού θα αρχίσετε.
Θα μπορούσατε να αρχίσετε από την πρώτη σελίδα.
Αλλά η Αγία Γραφή είναι στην πραγματικότητα μια συλλογή 66 μικρότερων βιβλίων.
Μερικά περιέχουν ιστορικά γεγονότα, ενώ άλλα ποίηση, οράματα και προφητείες.
Κάποιοι αρχίζουν με τα βιβλία που θεωρούν πιο ενδιαφέροντα αντί να τη διαβάσουν από την αρχή ως το τέλος.
Για παράδειγμα, αν σας αρέσει η ποίηση, μπορείτε να ξεκινήσετε από τους Ψαλμούς, μια συλλογή με υπέροχα ποιήματα και πρακτικές συμβουλές.
Θα μπορούσατε επίσης να αρχίσετε από το βιβλίο του Μάρκου, μια σύντομη και συναρπαστική αφήγηση της ζωής του Ιησού Χριστού.
Αν διαβάζετε λίγα λεπτά κάθε μέρα, θα τελειώσετε ολόκληρο το βιβλίο του Μάρκου σε λιγότερο από 10 ημέρες.
Τρίτον, ακούστε την Αγία Γραφή.
Οι ηχογραφήσεις της μπορούν να τη ζωντανέψουν και να την κάνουν πιο κατανοητή.
«Και όταν μπήκε στην Ιερουσαλήμ, αναστατώθηκε όλη η πόλη, και ρωτούσαν: “Ποιος είναι αυτός;” Τα πλήθη απαντούσαν: “Αυτός είναι ο προφήτης Ιησούς, από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας!”» Αν οι ηχογραφήσεις της Αγίας Γραφής είναι διαθέσιμες στη γλώσσα σας, μπορείτε να τις ακούτε οποιαδήποτε στιγμή θέλετε.
Αν έχετε ερωτήσεις γύρω από την Αγία Γραφή, θα σας βοηθήσει η τέταρτη ιδέα: Χρησιμοποιήστε έναν οδηγό μελέτης.
Υπάρχει ένας στο jw.org.
Εκεί θα βρείτε εδάφια για όποιο θέμα σας ενδιαφέρει.
Όπως για παράδειγμα, πώς να αντιμετωπίσετε το άγχος.
Μπορείτε επίσης να διαβάσετε ή να κατεβάσετε τη Μετάφραση Νέου Κόσμου, μια κατανοητή μετάφραση με πολλά εργαλεία μελέτης.
Είναι δωρεάν και διαθέσιμη σε εκατοντάδες γλώσσες.
Όπως και αν επιλέξετε να τη διαβάσετε, θα δείτε ότι θα ωφεληθείτε.
Περιέχει πρακτικές και επίκαιρες συμβουλές που εφαρμόζονται σε κάθε πολιτισμό και ρίχνει φως σε μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της ζωής.
Εκατομμύρια άνθρωποι που διαβάζουν τη Γραφή έχουν δει ότι είναι όχι μόνο απολαυστική αλλά ότι μπορεί να αλλάξει και τη ζωή τους.
Θα θέλατε να τη διαβάσετε και εσείς; Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την Αγία Γραφή, επισκεφτείτε το jw.org.
ebtv-13.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 24 Απριλίου 2026
Παρασκευή 24 Απριλίου
Να στοχάζεσαι αυτά τα πράγματα· να είσαι απορροφημένος σε αυτά, ώστε η πρόοδός σου να είναι φανερή σε όλους.—1 Τιμ. 4:15.
Ένας αδελφός που έχει τα προσόντα του πρεσβυτέρου δεν είναι νεοπροσήλυτος. Αν και δεν απαιτείται να είστε βαφτισμένος πολλά χρόνια, χρειάζεστε χρόνο για να γίνετε ώριμος Χριστιανός. Προτού διοριστείτε πρεσβύτερος, πρέπει να δείξετε ότι, σαν τον Ιησού, είστε ταπεινός και διατεθειμένος να περιμένετε τον Ιεχωβά για οποιονδήποτε διορισμό. (Ματθ. 20:23· Φιλιπ. 2:5-8) Μπορείτε να αποδείξετε ότι είστε όσιος μένοντας προσκολλημένος στον Ιεχωβά και στους δίκαιους κανόνες του και ακολουθώντας την κατεύθυνση που παρέχεται μέσω της οργάνωσής του. Οι Γραφές δηλώνουν ξεκάθαρα ότι ο επίσκοπος πρέπει να έχει προσόντα να διδάσκει. Σημαίνει αυτό ότι απαιτείται να είστε άριστος δημόσιος ομιλητής; Όχι. Πολλοί ικανοί πρεσβύτεροι, αν και δεν είναι οι καλύτεροι ομιλητές, διδάσκουν αποτελεσματικά στη διακονία και στις ποιμαντικές επισκέψεις. w24.11 σ. 23, 24 ¶14, 15
https://drive.google.com/file/d/1C5DO5vQf-_bfdP75uwfttsskFmmbgEvQ/view?usp=sharing
Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Πέμπτη 23 Απριλίου
Ο Χριστός Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς.—1 Τιμ. 1:15.
Φανταστείτε πως κάνετε σε κάποιον που αγαπάτε ένα ξεχωριστό δώρο που είναι όμορφο και πρακτικό. Πόσο θα απογοητευόσασταν αν αυτό το άτομο έβαζε απλώς το δώρο σας στην αποθήκη και δεν ασχολούνταν ποτέ ξανά μαζί του! Από την άλλη πλευρά, ασφαλώς θα χαιρόσασταν αν αυτό το άτομο αξιοποιούσε το δώρο σας και εξέφραζε εκτίμηση για αυτό. Τι θέλουμε να πούμε με αυτό το παράδειγμα; Ο Ιεχωβά έδωσε τον Γιο του για χάρη μας. Πόσο πρέπει να χαίρεται όταν δείχνουμε ευγνωμοσύνη για αυτό το πολύτιμο δώρο και για την αγάπη του, η οποία τον ώθησε να προμηθεύσει το λύτρο! (Ιωάν. 3:16· Ρωμ. 5:7, 8) Ωστόσο, καθώς περνάει ο καιρός, μπορεί να αρχίσουμε να θεωρούμε δεδομένο το δώρο του λύτρου. Θα ήταν σαν να βάζαμε το δώρο του Θεού στην αποθήκη. Χαιρόμαστε που το έχουμε, αλλά το κρατάμε καταχωνιασμένο και δεν το βλέπουμε. Για να μην αφήσουμε να συμβεί αυτό, πρέπει να ανανεώνουμε τακτικά την ευγνωμοσύνη μας για αυτό που έκαναν για εμάς ο Θεός και ο Χριστός. w25.01 σ. 26 ¶1, 2
https://drive.google.com/file/d/1IDjnXTW7BRDiMaXR8B92zRqJxD74sJ-S/view?usp=sharing
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Τετάρτη 22 Απριλίου
Ο Χριστός υπέφερε για εσάς, αφήνοντάς σας υπόδειγμα για να ακολουθήσετε τα ίχνη του πιστά.—1 Πέτρ. 2:21.
Ο Ιησούς έθεσε τέλειο παράδειγμα για το πώς να αντέχουμε την αδικία. Σκεφτείτε την άδικη μεταχείριση που υπέστη τόσο από την οικογένειά του όσο και από άλλους. Οι μη ομόπιστοι συγγενείς του έλεγαν ότι έχει χάσει τα λογικά του, οι θρησκευτικοί ηγέτες τον κατηγορούσαν ότι συνεργάζεται με τους δαίμονες και οι Ρωμαίοι στρατιώτες τον χλεύασαν, τον βασάνισαν και τελικά τον θανάτωσαν. (Μάρκ. 3:21, 22· 14:55· 15:16-20, 35-37) Ωστόσο, ο Ιησούς υπέμεινε όλες αυτές τις αδικίες και ακόμα περισσότερες χωρίς να ανταποδώσει τα ίσα. Τι μαθαίνουμε από το παράδειγμά του; (1 Πέτρ. 2:21-23) Ο Ιησούς μάς άφησε ένα τέλειο υπόδειγμα για να το ακολουθούμε όταν υφιστάμεθα κάποια αδικία. Εκείνος ήξερε πότε να σωπαίνει και πότε να μιλάει. (Ματθ. 26:62-64) Δεν απαντούσε σε κάθε ψέμα που έλεγαν για αυτόν. (Ματθ. 11:19) Και όταν μιλούσε, δεν πρόσβαλλε τους διώκτες του ούτε τους απειλούσε. w24.11 σ. 4, 5 ¶9, 10
https://drive.google.com/file/d/1qI1wlHhx6ojWGG0An_WFeqX5qC4qzshV/view?usp=sharing
Τρίτη 21 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 21 Απριλίου 2026
Τρίτη 21 Απριλίου
Θα έρθω ξανά και θα σας πάρω κοντά μου.—Ιωάν. 14:3.
Μόνο οι γνήσιοι, πιστοί χρισμένοι θα γίνουν δεκτοί από τον Ιησού στην ουράνια Βασιλεία. Οποιοιδήποτε χρισμένοι δεν παραμείνουν πνευματικά άγρυπνοι δεν θα συγκεντρωθούν μαζί με «τους εκλεγμένους». (Ματθ. 24:31) Κατ’ επέκταση, όλοι οι υπηρέτες του Θεού, ανεξάρτητα από την ελπίδα τους, πρέπει να βλέπουν τα λόγια του Ιησού ως προειδοποίηση να είναι σε εγρήγορση και να παραμείνουν πιστοί. Έχουμε γνωρίσει τον Ιεχωβά καλά, οπότε έχουμε εμπιστοσύνη στην κρίση του. Δεν προβληματιζόμαστε αν ο Ιεχωβά έχει επιλέξει να χρίσει κάποιους πιστούς σε πιο πρόσφατα χρόνια. Θυμόμαστε τι είπε ο Ιησούς για τους εργάτες της 11ης ώρας στην παραβολή του για το αμπέλι. (Ματθ. 20:1-16) Εκείνοι που προσκλήθηκαν να εργαστούν στο αμπέλι αργότερα μέσα στην ημέρα έλαβαν τον ίδιο μισθό με εκείνους που άρχισαν να εργάζονται νωρίτερα. Παρόμοια, όποτε και αν επιλέγονται οι χρισμένοι, θα λάβουν την ουράνια ανταμοιβή αν κριθούν πιστοί. w24.09 σ. 24 ¶15-17
https://drive.google.com/file/d/16RgnqAh4HrulLVrRr88LN8GjneUV9lfd/view?usp=sharing
Χόλι Γουντ: Ξαναβρίσκω Χαρά και Σκοπό στη Ζωή μου Μετά τον Θάνατο του Συζύγου Μου
Χόλι Γουντ: Ξαναβρίσκω Χαρά και Σκοπό στη Ζωή μου Μετά τον Θάνατο του Συζύγου Μου
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_2_VIDEO
Περνούσαμε πολύ όμορφα μαζί.
Είχαμε δυο παιδιά.
Ο άντρας μου ήταν πρεσβύτερος, εγώ έκανα σκαπανικό.
Ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι.
Ώσπου μια μέρα, εντελώς ξαφνικά και απρόσμενα, πέθανε.
Μέσα σε λίγα λεπτά, ξαφνικά ήμουν χήρα.
Μισούσα αυτή τη λέξη.
Με έκανε να νιώθω αδύναμη.
Πάντα με γέμιζε πολύ το να βοηθάω τους άλλους μέσα στην εκκλησία.
Αλλά από εκεί που εγώ στήριζα άλλους, μέσα σε μια στιγμή χρειαζόμουν η ίδια βοήθεια.
Δεν ήξερα πώς να— Δεν είχα τη δύναμη ούτε καν να φροντίσω τον εαυτό μου.
Δεν ήξερα πλέον ποια ήμουν.
Ένιωθα εντελώς ασήμαντη.
Αυτό που με βοήθησε ίσως πιο πολύ από όλα να ξεπεράσω αυτά τα αισθήματα ήταν η υποστήριξη των φίλων μου.
Βοηθάει ένα μήνυμα σε μια φίλη: «Δεν είμαι καλά».
«Τι χρειάζεσαι;» «Δεν ξέρω. Απλώς είμαι χάλια».
«Πες μου, τι νιώθεις;» Άσε τους αδελφούς να σε βοηθήσουν.
Μην κρύβεις αυτό που νιώθεις, και ας φανείς αδύναμη.
Είναι εντάξει να αισθάνεσαι έτσι.
Όλοι έχουμε προβλήματα.
Πήγαινε στους πρεσβυτέρους, πες τους πώς νιώθεις.
Μην αισθάνεσαι ότι είσαι βάρος.
Η προσευχή τους θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Και κάτι άλλο που με βοήθησε είναι αυτό που είπε ο Νεεμίας: «Η χαρά του Ιεχωβά είναι το οχυρό σας».
Το λέω κάθε μέρα στον εαυτό μου αυτό: «Η χαρά [η χαρά] του Ιεχωβά».
Ήξερα ότι έπρεπε να ξαναβρώ τη χαρά μου, γιατί αυτή η χαρά θα μου έδινε δύναμη, τη δύναμη να αντέξω, όχι απλώς να νιώθω καλά.
Ξανάρχισα το σκαπανικό λίγους μήνες μετά τον θάνατό του.
Αυτό μου έδωσε σταθερότητα.
Με βοήθησε να έχω έναν στόχο, ένα πρόγραμμα.
Είχα έναν λόγο να σηκώνομαι από το κρεβάτι κάθε μέρα.
Μιλώντας σε άλλους για την ελπίδα μου, κατάφερα να εστιάσω στα πιο σημαντικά πράγματα, να βλέπω τη μεγαλύτερη εικόνα.
Το έχεις ανάγκη να είσαι στην Αίθουσα Βασιλείας και να αποδίδεις λατρεία με τους αδελφούς σου, ακόμη και αν ξέρεις ότι θα σε πιάσουν τα κλάματα στη συνάθροιση, στους ύμνους.
Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει να είσαι έτσι για λίγο.
Αξίζει, πραγματικά αξίζει.
Σε δένει με την εκκλησία σου και με τον Ιεχωβά.
Κάτι άλλο που με βοηθάει είναι ο τρόπος που απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές.
Τι να πω!
Αυτό με συγκινεί περισσότερο από όλα.
Επειδή, όταν κάνεις προσευχή και χρειάζεσαι απεγνωσμένα κάτι που δεν το έχεις πει σε κανέναν και ξαφνικά ο Ιεχωβά σου το δίνει, είναι ξεκάθαρο.
Θυμάμαι ένα βράδυ σκεφτόμουν τον γάμο μας.
Και σκεφτόμουν ότι σε έναν γάμο υπάρχουν πράγματα που είναι πολύ προσωπικά, που τα ξέρεις μόνο εσύ και ο σύντροφός σου —τις ιστορίες μας, τα αστεία μας, το πρώτο μας διαμέρισμα που δεν το είχε δει κανείς άλλος.
Και σκεφτόμουν ότι ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο μοιραζόμουν αυτές τις αναμνήσεις δεν υπάρχει πια.
Ξαφνικά όμως συνειδητοποίησα ότι και ο Ιεχωβά έχει αυτές τις αναμνήσεις.
Εκείνη τη στιγμή, έπιασα σφιχτά τον Ιεχωβά —νομίζω είχα σφίξει και το μαξιλάρι μου εκείνη την ώρα.
Όπως ένα παιδάκι αγκαλιάζει σφιχτά το πόδι του μπαμπά του, έτσι κρεμάστηκα από τον Ιεχωβά.
Είναι ο μόνος που έχει αυτές τις αναμνήσεις, και τις φυλάει πολύ καλά.
Βασικά, τις θυμάται καλύτερα από εμένα.
Οπότε Εκείνος είναι που θα ξαναδώσει όλες αυτές τις αναμνήσεις στον άντρα μου.
Σιγά σιγά, διέκρινα ότι η άποψη του Ιεχωβά για τις χήρες είναι εντελώς διαφορετική από την άποψη του κόσμου.
Ο Ιεχωβά θέσπισε κανόνες στον Ισραήλ για το πώς να μεταχειρίζονται τις χήρες.
Όλα αυτά με βεβαιώνουν ότι ο Ιεχωβά με κρατάει.
Η λέξη «χήρα» δεν μου ακούγεται άσχημη τώρα πια.
Συνειδητοποιώ ότι βρίσκομαι σε ένα ξεχωριστό μέρος στην αγκαλιά του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά με βοηθάει προσωπικά.
Θα αντιμετωπίσω με επιτυχία αυτή τη δοκιμασία.
jwbvod26-2.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Δευτέρα 20 Απριλίου
Ο καθένας ας επιζητεί, όχι το δικό του συμφέρον, αλλά του άλλου.—1 Κορ. 10:24.
Πόσον καιρό πρέπει να παρατηρήσετε το άτομο που σας ενδιαφέρει προτού του εκφράσετε τα αισθήματά σας; Αν κάνετε την κίνησή σας πολύ γρήγορα, μπορεί να δώσετε την εντύπωση του παρορμητικού ατόμου. (Παρ. 29:20) Από την άλλη πλευρά, αν αργήσετε υπερβολικά, μπορεί να δώσετε την εντύπωση του αναποφάσιστου, ιδίως αν το άλλο άτομο έχει αντιληφθεί το ενδιαφέρον σας. (Εκκλ. 11:4) Να θυμάστε ότι, προτού πλησιάσετε ένα άτομο, δεν χρειάζεται να έχετε βεβαιωθεί ότι θα το παντρευτείτε. Χρειάζεται όμως να έχετε βεβαιωθεί ότι εσείς είστε έτοιμοι για γάμο και ότι το άλλο άτομο θα μπορούσε να είναι κατάλληλος σύντροφος για εσάς. Τι γίνεται όμως αν αντιληφθείτε ότι κάποιο άτομο ενδιαφέρεται για εσάς; Αν τα αισθήματα δεν είναι αμοιβαία, προσπαθήστε να το δείξετε αυτό καθαρά με τις πράξεις σας. Θα ήταν άστοργο να κάνετε εκείνο το άτομο να νομίζει ότι υπάρχει πιθανότητα σχέσης ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο.—Εφεσ. 4:25. w24.05 σ. 22, 23 ¶9, 10
https://drive.google.com/file/d/1pe4GaFVxepoTWxCBR-Ud45gh-mFviV3R/view?usp=sharing
Κυριακή 19 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 19 Απριλίου 2026
Κυριακή 19 Απριλίου
Αν η καρδιά σου γίνει σοφή, τότε η δική μου καρδιά θα χαίρεται.—Παρ. 23:15.
Τον καιρό που ο απόστολος Ιωάννης έγραψε την τρίτη του επιστολή, μερικά άτομα διέσπειραν ψεύτικες διδασκαλίες και προκαλούσαν διαιρέσεις. Ωστόσο, άλλοι συνέχιζαν «να περπατούν στην αλήθεια». Υπάκουαν στον Ιεχωβά και “περπατούσαν σύμφωνα με τις εντολές του”. (2 Ιωάν. 4, 6) Αυτοί οι πιστοί Χριστιανοί έφερναν χαρά, όχι μόνο στον Ιωάννη, αλλά και στον ίδιο τον Ιεχωβά. (Παρ. 27:11) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Η πιστότητα οδηγεί σε χαρά. (1 Ιωάν. 5:3) Για παράδειγμα, έχουμε τη χαρά να γνωρίζουμε ότι κάνουμε τον Ιεχωβά χαρούμενο. Εκείνος χαίρεται να μας βλέπει να απορρίπτουμε τους πειρασμούς του κόσμου και να δεχόμαστε την αλήθεια. Και άλλοι στον ουρανό επίσης χαίρονται. (Λουκ. 15:10) Μπορούμε και εμείς να βρίσκουμε χαρά βλέποντας τους αδελφούς και τις αδελφές μας να μένουν πιστοί. (2 Θεσ. 1:4) Έπειτα, όταν αυτό το σύστημα παρέλθει, θα έχουμε την ικανοποίηση να γνωρίζουμε ότι δείξαμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά ακόμα και σε έναν κόσμο που βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Σατανά. w24.11 σ. 12 ¶17, 18
https://drive.google.com/file/d/1bVX9iOGaKLZDARB4bb1WiXAKORNoOr_D/view?usp=sharing
Σάββατο 18 Απριλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 18 Απριλίου 2026
Σάββατο 18 Απριλίου
Αν κανείς αμαρτήσει, έχουμε βοηθό.—1 Ιωάν. 2:1.
Η σημαντικότερη απόφαση που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος είναι να αφιερωθεί στον Ιεχωβά και να γίνει μέρος της οικογένειας των λάτρεών Του. Ο Ιεχωβά επιθυμεί να το κάνουν όλοι αυτό. Γιατί; Θέλει να έχουν φιλία μαζί του και να ζουν για πάντα. (Δευτ. 30:19, 20· Γαλ. 6:7, 8) Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν εξαναγκάζει κανέναν να τον υπηρετεί. Επιτρέπει σε κάθε άτομο να αποφασίσει τι θα κάνει. Τι γίνεται αν ένας βαφτισμένος Χριστιανός παραβιάσει τον νόμο του Θεού, διαπράττοντας σοβαρή αμαρτία; Αν δεν μετανοήσει, η εκκλησία πρέπει να τον απομακρύνει από ανάμεσά μας. (1 Κορ. 5:13) Ακόμα και τότε όμως, ο Ιεχωβά ελπίζει πραγματικά ότι ο παραβάτης θα επιστρέψει σε Εκείνον. Μάλιστα, αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο προμήθευσε το λύτρο—να κάνει εφικτή τη συγχώρηση για τους μετανοημένους αμαρτωλούς. Ο στοργικός Θεός μας απευθύνει μια θερμή έκκληση στους παραβάτες, προτρέποντάς τους να μετανοήσουν.—Ζαχ. 1:3· Ρωμ. 2:4· Ιακ. 4:8. w24.08 σ. 14 ¶1, 2
https://drive.google.com/file/d/1KUlhECyb6gmj20NbNs7Rzk-oC6Sz8trs/view?usp=sharing
Μάικλ Μπανκς: Πώς Πρέπει να Προσευχόμαστε; (Λουκ. 11:1-4)
Μάικλ Μπανκς: Πώς Πρέπει να Προσευχόμαστε; (Λουκ. 11:1-4)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_13_VIDEO
Μάικλ Μπανκς: Πώς Πρέπει να Προσευχόμαστε; (Λουκ. 11:1-4)
Αφοσίωση, εμπιστοσύνη, σεβασμό, αναγνώριση ότι εξαρτόμαστε από εκείνον —αυτά φανερώνει η προσευχή μας προς τον Ιεχωβά. Είναι όντως μια θαυμάσια προμήθεια, παρ’ αξίαν καλοσύνη. Δεν πρέπει να τη θεωρούμε δεδομένη. Αλλά το ερώτημα που θα εξετάσουμε σήμερα είναι: Πώς πρέπει να προσευχόμαστε; Ίσως θεωρούμε την απάντηση προφανή επειδή πολλοί από εμάς προσευχόμαστε χρόνια —κάποιοι μάλιστα επί δεκαετίες. Αλλά ο Ιησούς ασχολήθηκε με αυτό το θέμα συζητώντας με έναν μαθητή. Ας ανοίξουμε στον Λουκά, κεφάλαιο 11. Ήταν το 32 Κ.Χ., και η διακονία του Ιησού πλησίαζε στο τέλος της. Ο Ιησούς είχε ακόμα περίπου έξι μήνες μπροστά του και ήταν κοντά στην Ιουδαία. Ένας μαθητής, λοιπόν, ζήτησε τη γνώμη του για ένα σημαντικό θέμα. Ας δούμε τι συνέβη τότε. Λουκάς, κεφάλαιο 11, εδάφιο 1: «Κάποτε ήταν σε κάποιον τόπο και προσευχόταν και, όταν σταμάτησε, ένας μαθητής του τού είπε: “Κύριε, δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε, όπως και ο Ιωάννης δίδαξε τους μαθητές του”». «Κύριε, δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε». Αυτό ζήτησε. Και πρέπει να πούμε ότι το αίτημά του έδειχνε ταπεινοφροσύνη, ιδίως αν λάβουμε υπόψη το ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος. Ήταν Ιουδαίος, και για τους Ιουδαίους η προσευχή ήταν μέρος της ζωής τους, μέρος της λατρείας τους. Τον πρώτο αιώνα, στις τοπικές συναγωγές υπήρχαν πια αντίγραφα ρόλων από τα οποία διάβαζαν τις Εβραϊκές Γραφές σε τακτική βάση, την ημέρα του Σαββάτου. Άρα, αυτός ήξερε ότι η Άννα εξέφρασε τη στενοχώρια της στον Ιεχωβά. Ήξερε, επίσης, ότι κάποτε ο Δανιήλ έκανε ικεσία στον Ιεχωβά για το καλό του λαού του. Και περίμενε «21 ημέρες» για να του απαντήσει ο άγγελος. Ήξερε για τον Ιωνά που προσευχήθηκε από την κοιλιά ενός ψαριού. Ήξερε, λοιπόν, πολύ καλά τις Γραφές. Επίσης, εκείνη την εποχή οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να προσεύχονται κάθε πρωί, γύρω στις 9:00, και κάθε απόγευμα, γύρω στις 3:00, την ώρα της προσευχής, όταν προσφέρονταν ολοκαυτώματα στον ναό της Ιερουσαλήμ. Αν ένας Ιουδαίος δεν βρισκόταν κοντά στον ναό ώστε να πάει στην αυλή και να προσευχηθεί, ή αν δεν ήταν κοντά σε μια συναγωγή ώστε να προσευχηθεί εκεί, προσευχόταν μόνος του. Η προσευχή ήταν μέρος της ζωής των Ιουδαίων. Δεν ξέρουμε πώς λεγόταν ο μαθητής, αλλά προφανώς ήταν άτομο προσευχής. Λέγοντας, λοιπόν, ταπεινά: «Δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε», τι εννοούσε; Δεν ρωτούσε απλώς ποια ήταν η τυπική διαδικασία μιας προσευχής, αλλά πώς θα μπορούσε να πλησιάσει περισσότερο τον Ιεχωβά —να κάνει πιο ουσιαστικές προσευχές στον Πατέρα μας, τον Ιεχωβά. Και ποιον ρώτησε; Προσέξατε; Το κατάλληλο άτομο, την αυθεντία σε αυτό το ζήτημα —τον Γιο του Θεού, τον “πρωτότοκο όλης της δημιουργίας”. Κανείς δεν γνώριζε τον Πατέρα καλύτερα από τον Ιησού. Ασφαλώς, αυτό που ζήτησε ο μαθητής συγκίνησε τόσο τον Ιησού όσο και τον Πατέρα του, τον Ιεχωβά. Από πολλές απόψεις, μοιάζουμε με αυτόν τον μαθητή. Ξέρουμε τι περιλαμβάνει η προσευχή. Είναι τρόπος ζωής για εμάς. Σκεφτείτε: Στην πρωινή λατρεία, κάνουμε προσευχή δύο φορές (στην αρχή και στο τέλος). Όταν πάμε στις συναθροίσεις, κάνουμε προσευχή. Όταν εμείς οι πρεσβύτεροι συζητάμε σοβαρά θέματα, κάνουμε προσευχή. Στη διακονία αγρού—προσευχή. Στις Γραφικές μελέτες—προσευχή. Στην οικογενειακή λατρεία—προσευχή. Η προσευχή είναι μέρος της ζωής μας. Αλλά είναι ενδιαφέρον ότι, όπως εκείνος ο μαθητής, έτσι και εμείς θέλουμε κάτι παραπάνω: Να μοιάζουμε περισσότερο με τον Χριστό. Να μπορούμε να νιώθουμε ακόμα πιο βαθιά αγάπη για τον Ιεχωβά. Στην πραγματικότητα, έχουμε την ευκαιρία να πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο τον Ιεχωβά κάθε μέρα —κάθε μέρα σε όλη την αιωνιότητα, αρχίζοντας με την επόμενη προσευχή μας. Αλλά ας δούμε την απάντηση του Ιησού σε εκείνον τον μαθητή. Λουκάς, κεφάλαιο 11, εδάφιο 2: «Εκείνος λοιπόν τους είπε: “Όποτε προσεύχεστε, να λέτε: «Πατέρα, ας αγιαστεί το όνομά σου. Ας έρθει η Βασιλεία σου. Δίνε μας κάθε ημέρα το ψωμί μας σύμφωνα με τις καθημερινές μας ανάγκες. Και συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας, γιατί και εμείς συγχωρούμε όλους τους χρεώστες μας· και μη μας φέρεις σε πειρασμό»”». Άρα, τι διακρίνουμε στην υποδειγματική προσευχή του Ιησού; Στην ουσία, ο Ιησούς μίλησε απλά. Δεν είπε κάτι περίπλοκο, και μάλιστα επανέλαβε κάποια πράγματα που είχε πει στην Επί του Όρους Ομιλία περίπου 18 μήνες νωρίτερα. Με λίγα λόγια, ο Ιησούς είπε να εστιάζουμε στο όνομα του Ιεχωβά (και αυτό είναι σπουδαίο), μετά στην πραγματοποίηση του σκοπού Του και τέλος να ανοίγουμε την καρδιά μας μιλώντας για τις ανάγκες μας ώστε να παραμείνουμε ακέραιοι. Επομένως, πρώτα ο Ιεχωβά και μετά ερχόμαστε εμείς —μια προσευχή απλή, πρακτική και ουσιαστική. Αυτό, λοιπόν, μπορεί να βοηθήσει και εμάς όταν προσευχόμαστε. Ο Ιησούς εξακολουθεί να βοηθάει τα ταπεινά άτομα να ενισχύουν τη σχέση τους με τον Ιεχωβά. Σκεφτείτε μερικές εισηγήσεις που μας έχει δώσει η οργάνωση τα τελευταία χρόνια. Η πρώτη: Βρείτε ένα ήσυχο μέρος. Στο Μάρκος 1:35 διαβάζουμε: «Νωρίς το πρωί, ενώ ήταν ακόμη σκοτάδι, [ο Ιησούς] σηκώθηκε, βγήκε έξω και πήγε σε έναν ερημικό τόπο όπου άρχισε να προσεύχεται». Ο δικός σας ερημικός τόπος; Μήπως είναι το υπνοδωμάτιό σας, νωρίς το πρωί; Χρειαζόμαστε ένα μέρος όπου θα έχουμε ησυχία. Θα είμαστε μόνο εμείς και ο Ιεχωβά. Μια παντρεμένη αδελφή, η Ζιλί, λέει: “Πηγαίνω στο πάρκο κάθε μέρα. Εκεί είμαι μόνη μου, συγκεντρώνομαι και μιλάω πραγματικά στον Ιεχωβά”. Μια δεύτερη εισήγηση: Να προσεύχεστε αρκετή ώρα. Πριν επιλέξει τους μαθητές του, ο Ιησούς πέρασε όλη τη νύχτα κάνοντας προσευχή. (Λουκάς 6:12) Αντί, λοιπόν, να βιαζόμαστε, σαν να θέλουμε να τελειώνουμε με μια υποχρέωση, ίσως θα ήταν καλύτερο να προσευχόμαστε αρκετή ώρα. Πολλές φορές, δυο φίλοι συζητούν αρκετή ώρα, μέχρι αργά, ακόμα και αν έχουν δουλειές το πρωί. Τους αρέσει να κάνουν παρέα. Το ίδιο πρέπει να νιώθουμε και εμείς όταν προσευχόμαστε στον Ιεχωβά. Μια τρίτη εισήγηση είναι να μην προσευχόμαστε μόνο προγραμματισμένα, αλλά και αυθόρμητα, όποτε έχουμε την ευκαιρία. Οι καλοί φίλοι στέλνουν μηνύματα. Τηλεφωνιούνται. Μάλιστα πετάγονται να δουν ο ένας τον άλλον έτσι ξαφνικά. Γιατί; Επειδή σκέφτονται τον φίλο τους. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με τον Ιεχωβά. Να τον σκεφτόμαστε μέσα στη μέρα και να φροντίζουμε να είμαστε σε επαφή μαζί του. Αυτό έκανε ο Ιησούς. Όταν άκουσε κάποιες ωραίες εμπειρίες που είχαν οι ακόλουθοί του στη διακονία, είπε: «Σε αινώ δημόσια, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, επειδή έκρυψες προσεκτικά αυτά τα πράγματα από σοφούς και διανοουμένους και τα αποκάλυψες σε μικρά παιδιά». Και τώρα μια τέταρτη εισήγηση: Πιάσατε ποτέ τον εαυτό σας να λέει τα ίδια και τα ίδια; Ίσως νιώθουμε ότι οι προσευχές μας είναι κάπως τυποποιημένες, επιφανειακές. Αν συμβαίνει αυτό, πριν προσευχηθούμε, ίσως μπορούμε να κάνουμε το εξής: Να σκεφτούμε για λίγο τι πρόκειται να πούμε. Λόγου χάρη, σκεφτείτε τι είπε ο Ιησούς στην υποδειγματική προσευχή. Πώς θα κάνουμε το θέλημα του Ιεχωβά πληρέστερα; Και ο διορισμός μας στο Μπέθελ; Πώς θα βελτιωθούμε σε αυτό που έχουμε να κάνουμε; Στη διακονία, πώς θα γίνουμε καλύτεροι στο να προσφέρουμε Γραφικές μελέτες; Και τι γίνεται με τις αμαρτίες που έχουμε κάνει εμείς ή άλλοι και πρέπει να τους συγχωρήσουμε; Αν κάνουμε σκέψεις για τέτοια θέματα πριν τις προσευχές μας, αυτές θα είναι πιο ουσιαστικές. Και οι προσευχές μας (5) δεν πρέπει να είναι ψυχρά λόγια χωρίς συναίσθημα. Οι αληθινές σχέσεις βασίζονται σε αληθινά αισθήματα. Πρέπει, λοιπόν, να προσευχόμαστε από την καρδιά μας, όπως βλέπουμε και από τους Ψαλμούς, που τους διαβάζουμε τους τελευταίους μήνες. Δείτε—Ψαλμός 13:1, 2: «Ως πότε, Ιεχωβά, θα με ξεχνάς; Παντοτινά; Ως πότε θα κρύβεις το πρόσωπό σου από εμένα; Ως πότε θα με τρώει η ανησυχία και θα θλίβεται η καρδιά μου κάθε ημέρα;» Τα έντονα αισθήματα που περιγράφονται εδώ τα εξέφραζε ο Ψαλμωδός στον Ιεχωβά. Για μια αληθινή σχέση με τον Ιεχωβά, χρειάζονται αληθινά αισθήματα. Συνοψίζοντας, οι προσευχές μας είναι σαν γέφυρα που οδηγεί στη φιλία με τον Ιεχωβά και χρειάζεται επισκευές, επιθεωρήσεις και βελτιώσεις για να διατηρείται σε καλή κατάσταση. Καθώς συνεχίζουμε να αναλύουμε και να βελτιώνουμε τις προσευχές μας, θα μπορούμε να διατηρούμε δυνατή σχέση με τον Πατέρα και Φίλο μας, τον Ιεχωβά.
jwbvod26-13.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Μαρκ Σκοτ: Επιδιώξτε Στόχους που Τιμούν τον Ιεχωβά (1 Κορ. 9:26)
Μαρκ Σκοτ: Επιδιώξτε Στόχους που Τιμούν τον Ιεχωβά (1 Κορ. 9:26)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_14_VIDEO
Το άρθρο της Σκοπιάς στο οποίο βασίζονται τα σχόλιά μας τονίζει την αξία που έχει το να βάζουμε στόχους, καθώς επίσης και την ικανοποίηση που προκύπτει όταν πετυχαίνουμε αυτούς τους στόχους.
Η λέξη «στόχος» στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές προέρχεται από την λέξη σκοπός, την οποία συναντάμε στο επίθημα -σκόπιο.
Ίσως σκεφτόμαστε το μικροσκόπιο, το τηλεσκόπιο —όργανα που κάνουν κάτι ασαφές ή δυσδιάκριτο να φαίνεται καθαρά.
Παρόμοια, ένας σκοπευτής χρησιμοποιεί διόπτρα για να εστιάσει στον στόχο του.
Δεν ρίχνει στην τύχη, στα τυφλά.
Θέλει να πετύχει τον στόχο του.
Όλα αυτά περιγράφουν εύστοχα τον ρόλο ενός στόχου στη ζωή.
Ο στόχος δίνει κατεύθυνση, ένα επίκεντρο, σαφήνεια, έναν σκοπό στη ζωή.
Ο απόστολος Παύλος ήξερε πόσο σημαντικοί είναι οι στόχοι.
Στο εδάφιο 1 Κορινθίους 9:26, λέει: «Επομένως, με αυτόν τον τρόπο τρέχω εγώ, όχι άσκοπα· με αυτόν τον τρόπο πυγμαχώ, έτσι ώστε να μη χτυπώ τον αέρα».
Και αν δούμε τη σημείωση μελέτης σε αυτό το εδάφιο, λέει ότι «ο Χριστιανός πρέπει να κατευθύνει τις προσπάθειές του σωστά, στοχεύοντας πάντα στην τελική ανταμοιβή της αιώνιας ζωής».
Όταν θέτουμε στόχους, στην πραγματικότητα ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιεχωβά, επειδή το εδάφιο Εφεσίους 3:11 αναφέρεται στον «αιώνιο σκοπό που διαμόρφωσε εκείνος σε σχέση με τον Χριστό».
Και πάλι, η σημείωση μελέτης λέει ότι «στα συμφραζόμενα η λέξη “σκοπός” αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο στόχο» —σε αυτή την περίπτωση, στην απόφαση του Ιεχωβά ότι ο σκοπός του για την ανθρωπότητα και τη γη θα εκπληρωθεί παρά τον στασιασμό.
Οι περισσότεροι από όσους παρακολουθείτε αυτό το πρόγραμμα έχετε θέσει στόχους και τους έχετε πετύχει, και είστε πραγματικά αξιέπαινοι για αυτό.
Τι σας υποκίνησε να θέσετε στόχους ώστε να επεκτείνετε τη διακονία σας στον Ιεχωβά; Ίσως το καλό παράδειγμα συγγενικών προσώπων και η ενθάρρυνση από αυτά.
Αυτός είναι ο αδελφός Τζορτζ Γιανγκ.
Ήταν ιεραπόστολος προ Γαλαάδ και, μέχρι τον θάνατό του στην ηλικία των 53 χρονών, είχε υπηρετήσει σε τουλάχιστον 15 χώρες σε τρεις ηπείρους.
Πριν από τρεις μόλις εβδομάδες, η γυναίκα μου και εγώ είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον δισέγγονό του που είναι εθελοντής στην οικοδόμηση στην Ανατολική Αφρική.
Και αυτός έχει ήδη υπηρετήσει σε εφτά χώρες.
Θα έλεγες ότι το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά.
Άρα λοιπόν οι συγγενείς μπορούν να είναι παραδείγματα που μας υποκινούν να θέσουμε πνευματικούς στόχους.
Ή ίσως κάποιος άλλος ειδικός ολοχρόνιος υπηρέτης —ένας επίσκοπος περιοχής, Μπεθελίτης, ιεραπόστολος— να μιλούσε με ζήλο για την υπηρεσία του Ιεχωβά και να μας μετέδωσε τη σπίθα.
Ίσως ήταν οι παροτρύνσεις “του πιστού και φρόνιμου δούλου”.
Αυτό το τετρασέλιδο ένθετο βρισκόταν στη Διακονία μας της Βασιλείας, Ιούνιος 1979.
Είχε τον τίτλο «Νέοι, Μπορείτε να Δεχθήτε Αυτό το Ειδικό Προνόμιο Υπηρεσίας;» Αυτό έκανε εμένα να βάλω στόχο την υπηρεσία Μπέθελ.
Ή ίσως ήταν μια ομιλία σε κάποια περιφερειακή συνέλευση.
Ίσως ακούσατε τον ομιλητή να κάνει ευθέως το εξής αφυπνιστικό ερώτημα: «Μπορείτε να εξηγήσετε μέσω προσευχής στον Ιεχωβά γιατί δεν έχετε αναλάβει την ολοχρόνια υπηρεσία;» Ξεκάθαρο ερώτημα που βάζει σε σκέψεις.
Τέλος, ίσως ήταν βιογραφίες κάποιων Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Όταν η γυναίκα μου μελετούσε, περνούσε ώρες ξεφυλλίζοντας τόμους στη βιβλιοθήκη της αδελφής που της έκανε μελέτη, αντλώντας έμπνευση από αυτές τις πολύ ενθαρρυντικές βιογραφίες.
Όλα αυτά μπορούν να μας υποκινήσουν να βάλουμε στόχους για να επεκτείνουμε την υπηρεσία μας.
Χρειάζεται αυτοπειθαρχία και θάρρος για να το κάνουμε: να βάλουμε έναν συγκεκριμένο στόχο και να εργαστούμε προς αυτόν.
Όλοι σας είστε αξιέπαινοι επειδή το κάνετε αυτό.
Και φυσικά όλοι μας μπορούμε να ενθαρρύνουμε άλλους να κάνουν το ίδιο.
Δεν πρέπει να υποτιμούμε την ισχυρή επίδραση μιας απλής ερώτησης: «Τι σχεδιάζεις να κάνεις μετά το σχολείο ή όταν βγεις στη σύνταξη;» Στην πραγματικότητα ρωτάμε: «Ποιος είναι ο στόχος σου;» Σίγουρα είναι σοφό να υπολογίζουμε το κόστος όταν βάζουμε έναν στόχο.
Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει μια Βιβλική αρχή στο εδάφιο Εκκλησιαστής 11:4.
Θα το διαβάσω από τη Σημερινή Αγγλική Μετάφραση.
Λέει: «Αν περιμένεις τον ιδανικό άνεμο και τον ιδανικό καιρό, δεν θα φυτέψεις ποτέ ούτε και θα θερίσεις».
Άρα, μερικές φορές πρέπει να επιστρατεύσουμε το θάρρος μας και να ενεργήσουμε.
Αυτό ακριβώς έκανε η αδελφή Μαλίντα Κίφερ.
Όταν ήταν 24 χρονών, μίλησε στον αδελφό Ρώσσελ για την επιθυμία της να ξεκινήσει το έργο βιβλιοπώλη, αλλά ήταν κάπως διστακτική.
Γιατί; Είπε ότι ένιωθε πως χρειαζόταν να αποκτήσει πρώτα περισσότερες γνώσεις.
Και καταλαβαίνουμε τον λόγο.
Είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τα έντυπα των Σπουδαστών της Γραφής μόλις τον προηγούμενο χρόνο.
Τι της είπε ο αδελφός Ρώσσελ; «Αν περιμένεις ώσπου να τα μάθεις όλα, δεν θα αρχίσεις ποτέ· θα μαθαίνεις καθώς θα κάνεις το έργο».
Αυτό χρειαζόταν να ακούσει.
Ξεκίνησε αμέσως το σκαπανικό και, όταν πέθανε το 1983 σε ηλικία 100 χρονών, βρισκόταν στην ολοχρόνια υπηρεσία 76 χρόνια.
Και να τι είπε: «Πόσο ευγνώμων είμαι που προσφέρθηκα πρόθυμα ως σκαπάνισσα όταν ήμουν νέα και έβαζα πάντα τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα!» Υπάρχουν άραγε παγίδες όταν θέτουμε στόχους; Θα μπορούσε ο στόχος μας να είναι πολύ αόριστος ή ασαφής; Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και λέμε: «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να είμαι καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος υπηρέτης σου».
Είναι κάπως γενικό, ε; Καλύτερα να είμαστε λίγο πιο συγκεκριμένοι: «Ιεχωβά, σε παρακαλώ, βοήθησέ με να ελέγχω τα νεύρα μου. Με ξέρεις».
«Βοήθησέ με να μην κάνω ακάθαρτες σκέψεις».
«Βοήθησέ με να καλλιεργώ αυτάρκεια καθώς σε υπηρετώ».
Σίγουρα καλοί στόχοι.
Από την άλλη πλευρά, ο στόχος μας θα μπορούσε να είναι πολύ περιορισμένος.
«Μακάρι να μπω στο Μπέθελ. Τότε, θα είμαι χαρούμενος».
Βασικά, ο Ιεχωβά μπορεί να μας κάνει χαρούμενους καθώς τον υπηρετούμε σε πολλές μορφές υπηρεσίας.
Μήπως λοιπόν μπορούμε να είμαστε πιο ανοιχτοί σε άλλες επιλογές που μας προτείνει η οργάνωση του Ιεχωβά; Άλλο ερώτημα: Μήπως οι στόχοι σας αφορούν προνόμια; Ο Παύλος, στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 4:15, όντως λέει ότι “η πρόοδός μας πρέπει να είναι φανερή σε όλους”.
Αλλά μήπως ταυτίζουμε την πρόοδο με συγκεκριμένα προνόμια υπηρεσίας ή διορισμούς ευθύνης —να γίνουμε πρεσβύτεροι, επίσκοποι τμήματος ή να κάνουμε ομιλίες σε συνελεύσεις; Διακονικοί υπηρέτες, αποβλέπετε στο να διοριστείτε πρεσβύτεροι, και αυτό είναι καλό.
Θέλουμε να επιδιώκουμε αυτό που το εδάφιο 1 Τιμόθεο 3:1 αποκαλεί «καλό έργο».
Αλλά το θέμα δεν είναι να κάνει κάποιος ομιλίες, να απολαμβάνει προνόμια διδασκαλίας και να ακούει τους άλλους να τον χειροκροτούν.
Όχι, είναι η ποίμανση: να ακούς υπομονετικά τα καταθλιμμένα άτομα, να διαθέτεις τον εαυτό σου με χαρά ανά πάσα στιγμή, να επισκέπτεσαι τους αρρώστους ή να προσπαθείς καλοσυνάτα να διορθώσεις τη νοοτροπία του παραβάτη ακόμα και αν αντιστέκεται ή θυμώνει με τις ειλικρινείς σου προσπάθειες.
Ο Παύλος εξηγεί στα συμφραζόμενα τι περιλαμβάνει η πρόοδος.
Πρώτη Τιμόθεο 4, εδάφιο 12.
Λέει: «Γίνε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία, σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα» —ιδιότητες που είναι πολύτιμες για εμάς.
Το εδάφιο Εφεσίους 4:13 μας παροτρύνει να γίνουμε πλήρως αναπτυγμένοι άντρες, «φτάνοντας στο μέτρο του αναστήματος που αντιστοιχεί στην πληρότητα του Χριστού».
Και η σημείωση μελέτης σε αυτό το εδάφιο λέει: «Κάθε Χριστιανός πρέπει να εργάζεται με στόχο να γίνει ώριμος» —“πλήρως αναπτυγμένος” πνευματικά.
Ο Ιεχωβά χαίρεται όταν οι στόχοι μας αντανακλούν την αφοσίωσή μας σε εκείνον.
Ας φροντίζουμε όλοι μας οι στόχοι να συμβάλλουν τελικά στον αγιασμό του ονόματος του Πατέρα μας, Ιεχωβά.
jwbvod26-14.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Παρασκευή 17 Απριλίου 2026
Αποτελεσματική Προσωπική Μελέτη
8. Μην Αφήνετε Τίποτα να Εμποδίζει την Προσωπική σας Μελέτη
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Πολλά πράγματα μπορεί να μας εμποδίσουν να έχουμε ένα τακτικό πρόγραμμα προσωπικής μελέτης. Φανταστείτε ότι προσπαθείτε να βοηθήσετε έναν συγχριστιανό σας που δυσκολεύεται να έχει ένα καλό πρόγραμμα προσωπικής μελέτης και καθημερινής ανάγνωσης της Αγίας Γραφής. Σας λέει ότι αντιμετωπίζει τις παρακάτω προκλήσεις. Για καθεμιά από αυτές, γράψτε τουλάχιστον μία πρακτική συμβουλή, μία Βιβλική αρχή ή κάτι από τις εκδόσεις μας που μπορεί να τον βοηθήσει.
«Δεν ξέρω να διαβάζω καλά»
«Δεν μου αρέσει να μελετάω»
«Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω την ανάγνωση της Γραφής ή πόσο να διαβάζω κάθε μέρα»
«Παίρνουμε τόσο πολλή πνευματική τροφή! Τι να μελετάω κάθε εβδομάδα;»
«Έχω τόσο γεμάτο πρόγραμμα που δυσκολεύομαι να βρω χρόνο να μελετήσω»
«Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ και μερικές φορές δεν μπορώ να θυμηθώ αυτά που μόλις διάβασα»
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Αποτελεσματική Προσωπική Μελέτη. Μετά ρωτήστε:
Ποιες ιδέες σάς άρεσαν περισσότερο για να κάνετε πιο αποτελεσματική την προσωπική σας μελέτη;
Αποτελεσματική Προσωπική Μελέτη
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-lffv_111_VIDEO
Όσο περισσότερο μελετάς, τόσο καλύτερα κατανοείς τον Ιεχωβά.
Και όσο καλύτερα Τον κατανοείς, τόσο περισσότερο τον αγαπάς.
Ο Ιεχωβά μάς λέει: «Οι σκέψεις μου δεν είναι σαν τις δικές σας σκέψεις».
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά, πρέπει να σκάβουμε βαθιά στη μελέτη μας και μετά να μεταδίδουμε αυτές τις σκέψεις σε άλλους.
Η προσωπική μελέτη είναι σαν το καύσιμο που σε κρατάει σε κίνηση.
Εγώ δεν είμαι εκ φύσεως μελετηρός, αλλά έμαθα πώς να μελετώ τη Γραφή.
Η Γραφή ζωντάνεψε για εμένα στη Γαλαάδ.
Χρειάζεται μεγάλη αυτοπειθαρχία.
Για να μην κουραστώ, μελετώ τη Γραφή κάποια στιγμή της ημέρας που δεν είμαι ήδη κουρασμένη.
Ας κουραστώ με άλλα πράγματα αργότερα, αλλά όχι με τη μελέτη.
Κάθε φορά που μελετάω, ξεκινάω με προσευχή, «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να τα αντιληφθώ ως συμβουλή για εμένα και μετά δώσε μου δύναμη να τα εφαρμόσω».
Χρησιμοποιώ χρώματα ως κωδικούς για να ξέρω τι σημαίνει το καθετί.
Έχω ειδικό χρώμα για τη βοήθεια που δίνει ο Ιεχωβά στον λαό του, άλλο χρώμα για τα προειδοποιητικά παραδείγματα και άλλο για καλά παραδείγματα άξια προς μίμηση.
Η μελέτη και ο στοχασμός πάνε χέρι χέρι.
Η μελέτη μάς δίνει πληροφορίες και ο στοχασμός μάς υποκινεί να τις εφαρμόσουμε.
Πρέπει να ερευνήσεις σε βάθος, όχι να ασχοληθείς απλώς και μόνο με ένα εδάφιο ή ένα κεφάλαιο.
Να δεις ποιος περιλαμβάνεται, την εποχή, τις συνθήκες, πόσα άτομα εμπλέκονται, και τότε θα καταλάβεις στ’ αλήθεια το εδάφιο.
lffv-111.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)