Ακόμα και μετά την έναρξη της μεγάλης θλίψης, μερικοί μπορεί να αλλάξουν στάση
https://drive.google.com/file/d/1_qXbrvXtbJ73oGL8QuIqcog_r5saiN01/view?usp=sharing
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026
Κυριακή 25 Οκτωβρίου
Μέσω ενός ανθρώπου μπήκε η αμαρτία στον κόσμο και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος.—Ρωμ. 5:12.
Για να μας ελευθερώσει από την αμαρτία και τον θάνατο, ο Ιεχωβά διευθέτησε να προσφέρει ο Ιησούς το λύτρο. Αλλά πώς θα μπορούσε η θυσία ενός και μόνο τέλειου ανθρώπου να απολυτρώσει εκατομμύρια ανθρώπους; Ο απόστολος Παύλος εξηγεί: «Όπως μέσω της ανυπακοής του ενός ανθρώπου [του Αδάμ] πολλοί έγιναν αμαρτωλοί, έτσι και μέσω της υπακοής του ενός [του Ιησού] πολλοί θα γίνουν δίκαιοι». (Ρωμ. 5:19· 1 Τιμ. 2:6) Με άλλα λόγια, χρειάστηκε ένας ανυπάκουος τέλειος άνθρωπος για να μας υποδουλώσει στην αμαρτία και στον θάνατο. Αντίστοιχα, χρειάστηκε ένας υπάκουος τέλειος άνθρωπος για να μας ελευθερώσει. Δεν μπορούσε απλώς ο Ιεχωβά να επιτρέψει σε απογόνους του Αδάμ με δίκαιη καρδιά να ζήσουν για πάντα; Στους ατελείς ανθρώπους, αυτό θα φαινόταν η πιο καλοσυνάτη και λογική λύση. Αλλά αυτή η άποψη δεν συνυπολογίζει την τέλεια δικαιοσύνη του Ιεχωβά. Επειδή ο Ιεχωβά είναι δίκαιος, δεν θα επέλεγε ποτέ να αγνοήσει την πράξη κατάφωρης ανυπακοής του Αδάμ. w25.01 σ. 20, 21 ¶3, 4
https://drive.google.com/file/d/1cD9f9DEOyyLyy1vqbVPFzcgActLFrsZ6/view?usp=sharing
(Γέν. 3:1-5, 15) Μέσω του λύτρου, ο Ιεχωβά αγιάζει το όνομά του, απαλλάσσοντάς το από κάθε μομφή. Επίσης, μας σώζει από την αμαρτία και τον θάνατο, ...
1. Ποιες ευλογίες καθιστά εφικτές η διευθέτηση του λύτρου;. ΠΟΛΛΕΣ είναι οι ευλογίες που γίνονται εφικτές μέσω της λυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού. Η ...
Καθώς μελετάτε, να αναζητάτε τρόπους για να εφαρμόζετε αυτά που μαθαίνετε. Για παράδειγμα, να μιμείστε τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά με το να φέρεστε στους άλλους ...
Γιατί αποτελεί παρ' αξία καλοσύνη η προμήθεια του λύτρου την οποία έκανε δυνατή ο Θεός; · Πώς γίνεται να μπορούμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας “νεκρούς σε σχέση ...
Ο Αδάμ δημιουργήθηκε «κατά την εικόνα του Θεού». (Γένεση 1:27) Ο Ιεχωβά τού έδωσε ιδιότητες σαν τις δικές Του, όπως αγάπη, σοφία, δικαιοσύνη και δύναμη. Επίσης ...
... τέλεια ανθρώπινη ζωή. Σκεφτείτε τι σήμαινε αυτό ... δικαιοσύνη και η δύναμη. Ο Αδάμ έμοιαζε με τον ... Μέσω ενός ανθρώπου [του Αδάμ] μπήκε η αμαρτία ...
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026
Σάββατο 24 Οκτωβρίου
Θα ανταμειφθείτε για τις ενέργειές σας.—2 Χρον. 15:7.
Γονείς, προτρέψτε το παιδί σας να αναζητά ευκαιρίες για να μεταδίδει τη Βιβλική αλήθεια σε άλλους. (Ρωμ. 10:10) Θα μπορούσατε να παρομοιάσετε τις προσπάθειές του να μιλάει για την πίστη του με τις προσπάθειες που χρειάζονται για να μάθει κάποιος να παίζει ένα μουσικό όργανο. Όταν είναι αρχάριος, παίζει απλές μελωδίες. Με τον καιρό, του γίνεται όλο και πιο εύκολο να παίζει μουσική. Παρόμοια, ένας νεαρός Χριστιανός θα μπορούσε στην αρχή να χρησιμοποιεί απλή προσέγγιση όταν μιλάει για την πίστη του σε άλλους. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να ρωτήσει έναν συμμαθητή του: «Το ήξερες ότι οι μηχανικοί συχνά αντιγράφουν σχέδια από τη φύση; Έλα να σου δείξω ένα συναρπαστικό βίντεο». Αφού του δείξει ένα βίντεο από τη σειρά Προϊόν Σχεδιασμού;, θα μπορούσε να πει: «Αν ένας επιστήμονας λαβαίνει αναγνώριση για ένα σχέδιο που ήδη υπάρχει στη φύση, ποιος αξίζει την αναγνώριση για το πρωτότυπο;» Μια τέτοια απλή προσέγγιση ίσως αρκεί για να κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός νεαρού ατόμου και να του ανοίξει την όρεξη για να μάθει περισσότερα. w24.12 σ. 19 ¶17, 18
https://drive.google.com/file/d/1hkSi43Ub86JdbITFYjDwWtX1Ed96L6GA/view?usp=sharing
Περίπου 903 αποτελέσματα (0.35 δευτερόλεπτα) |
Η σειρά “Προϊόν Σχεδιασμού;” προβάλλει τον ευφυή σχεδιασμό που υπάρχει στη φύση, καθώς και τι μαθαίνουν οι επιστήμονες από αυτόν.
ΥΜΝΟΣ 135 Η Θερμή Έκκληση του Ιεχωβά: «Γίνε Σοφός, Γιε Μου». Γονείς ... 10 Προτρέψτε το παιδί σας να θεωρεί πολύτιμη την προσωπική του σχέση με τον Ιεχωβά.
Προτρέψτε τους σπουδαστές να διαβάζουν τη Γραφή έστω και λίγα λεπτά κάθε μέρα. ... παιδιά της. Ένας σπουδαστής που παλεύει να κόψει το κάπνισμα γνωρίζεται ...
Κρίστοφερ Μέιβορ: Ας Περιμένουμε Υπομονετικά την Ημέρα του Ιεχωβά (Ματθ. 24:13)
Κρίστοφερ Μέιβορ: Ας Περιμένουμε Υπομονετικά την Ημέρα του Ιεχωβά (Ματθ. 24:13)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_45_VIDEO
Σήμερα αντιμετωπίζουμε ως Χριστιανοί πάρα πολλές δύσκολες καταστάσεις στην καθημερινή μας ζωή.
Και φαίνεται ότι τα πάντα γύρω μας γίνονται τόσο γρήγορα που δυσκολευόμαστε να κάνουμε όσα πρέπει να κάνουμε.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να μας γεμίσουν με ανησυχία, έτσι δεν είναι; Και αν δεν προσέξουμε, θα μπορούσαμε να γίνουμε ανυπόμονοι, να ανυπομονούμε να έρθει η ημέρα του Ιεχωβά, ο νέος κόσμος.
Και ίσως αναρωτιόμαστε: “Γιατί δεν τον έχει φέρει νωρίτερα ο Ιεχωβά;” Αλλά για να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη είναι η ανυπομονησία, αυτός ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης, ανοίξτε μαζί μου τη Γραφή σας στις Παροιμίες, στο κεφάλαιο 14, και θα δούμε το εδάφιο 29.
Το Παροιμίες 14:29 λέει: «Ο μακρόθυμος έχει μεγάλη διάκριση, αλλά ο ανυπόμονος δείχνει την ανοησία του».
Στη Γραφή βρίσκουμε προειδοποιητικά παραδείγματα ανυπόμονων ατόμων που είχαν καταστροφικά αποτελέσματα.
Σκεφτείτε για παράδειγμα τον Αδάμ και την Εύα.
Πήραν βιαστικά τα πράγματα στα χέρια τους χωρίς να συμβουλευτούν τον Ιεχωβά, και ξέρουμε ποια ήταν τα αποτελέσματα.
Ας σκεφτούμε επίσης και την περίπτωση του βασιλιά Σαούλ, που ενεργώντας ανυπόμονα παρήκουσε τον Ιεχωβά και δεν περίμενε να έρθει ο Σαμουήλ για να τον βοηθήσει να αποδώσει λατρεία.
Εξαιτίας αυτού έχασε τη βασιλεία του.
Και οι αρχαίοι Ισραηλίτες στην έρημο δεν περίμεναν τον Μωυσή και τον Ιεχωβά —έγιναν ανυπόμονοι και έχασαν το προνόμιο να μπουν στην Υποσχεμένη Γη.
Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε ότι, αν δεν ελέγξουμε την ανυπομονησία, μπορεί να έχει και για εμάς καταστροφικά αποτελέσματα.
Πώς μπορούμε λοιπόν να αποφύγουμε να μας κατακλύσουν τέτοια αισθήματα ανυπομονησίας; Ας δούμε μια βασική αρχή που μπορεί να μας βοηθήσει.
Αν έχετε ακόμη ανοιχτή τη Γραφή σας στις Παροιμίες, γυρίστε τη σελίδα στο κεφάλαιο 16, και θα δούμε το εδάφιο 20.
Εκεί λέει: «Όποιος εκδηλώνει ενόραση σε κάποιο ζήτημα θα έχει επιτυχία, και όποιος εμπιστεύεται στον Ιεχωβά είναι ευτυχισμένος».
Χρειάζεται λοιπόν να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά, το πώς βλέπει ο Ιεχωβά τα διάφορα ζητήματα.
Αυτός είναι ο βασικός τρόπος για να υπερνικήσουμε την ανυπομονησία, καθώς περιμένουμε την ημέρα του Ιεχωβά.
Το εδάφιο 2 Πέτρου 3:12 μας διδάσκει κάτι σημαντικό για το πώς σκέφτεται ο Ιεχωβά γύρω από αυτό το ζήτημα.
Εκεί λέει ότι “προσμένουμε και έχουμε διαρκώς στον νου την παρουσία της ημέρας του Ιεχωβά”.
Προσέξατε το σημείο; Είναι η ημέρα του Ιεχωβά, όχι η δική μας.
Γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει για εμάς η ημέρα του Ιεχωβά, γι’ αυτό και την περιμένουμε με τόση λαχτάρα —θα απαλλαχτούμε από τις συνέπειες της αμαρτίας και του θανάτου και θα δούμε τον παράδεισο που θα φέρει ο Ιεχωβά στη γη, στον οποίο θα μπορούμε να ζούμε για πάντα.
Ναι, όλα αυτά τα περιμένουμε με λαχτάρα.
Θα έρθει τελικά αυτή η ημέρα; Βεβαίως και θα έρθει.
Είμαστε σίγουροι για αυτό.
Γιατί; Προσέξτε ένα άλλο σημείο που αξίζει να το λάβουμε υπόψη μας.
Είναι ένα βασικό σημείο στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 1:17, όπου ο Ιεχωβά προσδιορίζεται ως “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”.
Ο Ιεχωβά υπήρξε μια ολόκληρη αιωνιότητα ακόμη και πριν δημιουργήσει τον Ιησού, και θα συνεχίσει να υπάρχει στην αιωνιότητα.
Ο Ιεχωβά είναι ο μόνος που μπορεί να θεσπίσει έναν αιώνιο σκοπό, ο οποίος είναι αδύνατον να αλλάξει.
Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει τον σκοπό του.
Ως “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”, είναι σίγουρο ότι θα τον εκπληρώσει.
Μάλιστα, το Πράξεις 17:31 λέει ότι ο Ιεχωβά «όρισε ημέρα κατά την οποία σκοπεύει να κρίνει την κατοικημένη γη».
Άρα, ο Ιεχωβά έχει αποφασίσει ακριβώς πότε θα φέρει την ημέρα του, πότε θα εκπληρώσει το θέλημά του.
Το χρονοδιάγραμμά του δεν περιλαμβάνει ημερομηνίες στόχους, αλλά το καθετί είναι ακριβώς προσδιορισμένο.
Δεν επηρεάζεται από τα παγκόσμια προβλήματα ή από τις κλιματικές συνθήκες ή από την κακή πολιτική κατάσταση.
Τέτοια πράγματα δεν έχουν καμιά επίδραση στην έκβαση του σκοπού του Ιεχωβά, ούτε στο πότε θα έρθει η ημέρα του, επειδή ο Ιεχωβά είναι “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”.
Αυτός δημιούργησε τον χρόνο, και τον προγραμμάτισε ώστε να πηγαίνει πάντα μπροστά με συγκεκριμένο ρυθμό.
Ελέγχει απόλυτα τον χρόνο.
Το πρόβλημα που έχουμε εμείς ως ατελείς άνθρωποι είναι ότι πρέπει να περιμένουμε.
Είμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με την αμαρτία και τον θάνατο και όλα τα προβλήματα που έρχονται ως επακόλουθο.
Είναι λοιπόν φυσικό να ανυπομονούμε να έρθει αυτή η ημέρα, γιατί θέλουμε να γλιτώσουμε από όλα αυτά.
Έχουμε κουραστεί να αντιμετωπίζουμε συνέχεια τέτοια προβλήματα.
Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όλα αυτά είναι απλώς προσωρινά.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, και ο Ιεχωβά μάς την αποκαλύπτει.
Το εδάφιο Αββακούμ 2:3 λέει ότι η ημέρα του Ιεχωβά «σπεύδει προς το τέλος» της.
Και το Σοφονίας 1:14 λέει: «Η μεγάλη ημέρα του Ιεχωβά πλησιάζει! [...] Και έρχεται πολύ γρήγορα!» Ίσως θυμάστε και τα λόγια του Ιησού στο Αποκάλυψη 22:20, όπου λέει: «Έρχομαι γρήγορα».
Αυτά τα εδάφια μας δίνουν ενόραση στον τρόπο με τον οποίο βλέπει ο Ιεχωβά τον χρόνο και τον ερχομό της ημέρας του, που τόσο λαχταρούμε.
Η ημέρα του Ιεχωβά σπεύδει προς την εκπλήρωσή της —είναι πολύ κοντά, και αυτή είναι η πραγματικότητα του ζητήματος.
Αν το θυμόμαστε αυτό, θα είναι ευκολότερο να σκεφτόμαστε καθαρά, να παραμένουμε ήρεμοι και να είμαστε συγχρονισμένοι πνευματικά με το χρονοδιάγραμμα του Ιεχωβά.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας σκεφτούμε για λίγο τους αστροναύτες που βρίσκονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Κάνουν μια ολόκληρη περιστροφή γύρω από τη γη κάθε 90 λεπτά.
Άρα, μέσα σε 24 ώρες βλέπουν τον ήλιο να ανατέλλει και να δύει 16 φορές.
Πώς καταφέρνουν να υπολογίζουν σωστά τον χρόνο ώστε να μην μπερδεύονται ή να μην ανησυχούν για το τι πρέπει να κάνουν ή τι ώρα είναι ή πότε πρέπει να επικοινωνήσουν με την οικογένειά τους ή με το κέντρο ελέγχου; Πώς προγραμματίζουν τη ζωή τους; Η απάντηση είναι ότι έχουν ένα πρότυπο: τη Μέση Ώρα Γκρίνουιτς.
Αν και περιστρέφονται πολύ γρήγορα γύρω από την υφήλιο, δεν μπερδεύονται ως προς το ποια είναι η πραγματική ώρα για την οικογένειά τους και για τους συνεργάτες τους στη γη.
Με έναν παρόμοιο τρόπο λοιπόν, ποια είναι η πραγματική ώρα για εσάς και για εμένα; Η πραγματική μας ώρα είναι η ώρα του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει πολλές πληροφορίες όσον αφορά το πού βρισκόμαστε στο ρεύμα του χρόνου ώστε να μπορούμε να συμβαδίζουμε μαζί του, καθώς και να διακρίνουμε πόσο κοντά είναι η ημέρα του Ιεχωβά.
Αυτό θα μας βοηθήσει να μην ανησυχούμε και να μην είμαστε ανυπόμονοι.
Στο μεταξύ, ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει “πολλά να κάνουμε στο έργο του Κυρίου”, τόσα που δεν τα προλαβαίνουμε, έτσι δεν είναι; Σήμερα, λαβαίνει χώρα στην οργάνωσή μας ένας πρωτόγνωρος πυρετός δραστηριότητας.
Βλέπουμε όντως την εκπλήρωση του Ησαΐας 60:22, όπου λέει ότι «ο ελάχιστος θα γίνει χίλιοι» και ότι ο Ιεχωβά “επιταχύνει το έργο του”.
Τώρα λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, είναι απαραίτητο να παραμένουμε κοντά στην οργάνωση του Ιεχωβά για να μπορούμε να είμαστε συγχρονισμένοι με το δικό του χρονοδιάγραμμα, διακρίνοντας άγρυπνα τις εκλάμψεις πνευματικού φωτός που λαβαίνουμε μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”.
Και σε αυτές τις τελευταίες ημέρες, ο Ιεχωβά μάς παρέχει πλούσια πνευματική τροφή και άφθονο φως για να μπορούμε να συμβαδίζουμε με τον σκοπό του και να Τον ευαρεστούμε.
Χρειάζεται άραγε να ανησυχούμε για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον, τι θα συμβεί τελικά και πώς θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε από τη μεγάλη θλίψη; Να μια άλλη αρχή που μπορούμε να έχουμε υπόψη μας.
Είναι στο Ιωάννης 16:12.
Προσέξτε τα λόγια που είπε ο Ιησούς στους μαθητές του —Ιωάννης κεφάλαιο 16, και εδάφιο 12.
Εκεί λέει: «Έχω πολλά ακόμη να σας πω, αλλά δεν μπορείτε να τα αντέξετε τώρα».
Άρα, ο Ιεχωβά μάς δίνει τώρα ό,τι χρειαζόμαστε για να συμβαδίζουμε μαζί του.
Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το τι θα συμβεί στο μέλλον.
Ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε αυτά τα πράγματα όταν θα χρειαστεί να τα καταλάβουμε.
Αυτό ακριβώς συνέβη και με τους μαθητές του Ιησού.
Όταν ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό και τους έστειλε τον βοηθό, το άγιο πνεύμα, τότε κατάλαβαν τα πάντα.
Κατάλαβαν επίσης και πώς θα μπορούσαν να επιβιώσουν από την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.
Τους δόθηκε ξεκάθαρη κατεύθυνση εκείνον τον καιρό.
Μπορούσαν πάντοτε να συμβαδίζουν τόσο με τον Ιεχωβά όσο και με την εξέλιξη του σκοπού του.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για εμάς σήμερα.
Μέσω της κατευθυνόμενης από το πνεύμα οργάνωσής του, ο Ιεχωβά μάς βοηθάει να έχουμε την ορθή αίσθηση του χρόνου και να συμβαδίζουμε με τον σκοπό του.
Επομένως, μπορούμε να ελέγχουμε τα αισθήματά μας, την όποια ανυπομονησία ή ανησυχία νιώθουμε.
Μπορούμε να είμαστε ήρεμοι και να κάνουμε υπομονή, επειδή γνωρίζουμε ότι η ημέρα του Ιεχωβά θα έρθει, και τότε Εκείνος θα μας δώσει την πραγματική ζωή, όπως έχει υποσχεθεί.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Πίτερ Πράις: Παραμείνετε Όσιοι Παρά τη Συναισθηματική Πίεση
Πίτερ Πράις: Παραμείνετε Όσιοι Παρά τη Συναισθηματική Πίεση
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_47_VIDEO
Ως λαός του Ιεχωβά, προσπαθούμε να μη βασιζόμαστε στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης, ειδικά όταν η πίστη μας δέχεται επίθεση.
Όπως τονίζει και το σημερινό μας εδάφιο, όταν αρχίζουμε να βλέπουμε τα ζητήματα από καθαρά ανθρώπινη άποψη, κινδυνεύουμε να βάλουμε στην άκρη τον Ιεχωβά και τους κανόνες του.
Όταν αντιμετωπίζουμε μια άμεση επίθεση στην πίστη μας από τον Σατανά μέσω διωγμού ή εναντίωσης, συχνά είμαστε έτοιμοι για αυτό.
Ξέρουμε ποιες Βιβλικές αρχές να εφαρμόσουμε και πώς να απαντάμε με σεβασμό.
Όπως τονίζει το 1 Πέτρου 3:15, είμαστε “πάντοτε έτοιμοι για υπεράσπιση μπροστά σε όποιον μας ζητάει λόγο για την ελπίδα” μας.
Δεν είναι θέμα υπερβολικής αυτοπεποίθησης.
Δεν νομίζουμε ότι είμαστε πιο έξυπνοι από τους άλλους.
Το κάνουμε επειδή εμπιστευόμαστε την κατεύθυνση και τη σοφία του Ιεχωβά.
Το Παροιμίες 3:5, 6 μας υπενθυμίζει να “εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά με όλη μας την καρδιά και να μη βασιζόμαστε στη δική μας κατανόηση”.
Αυτή η εμπιστοσύνη μάς βοηθάει να απορρίπτουμε τον λάθος τρόπο σκέψης του κόσμου, που κάνει έκκληση κυρίως στα συναισθήματα και στις σαρκικές επιθυμίες.
Τι γίνεται όμως αν η επίθεση δεν είναι άμεση; Αν είναι κάτι έμμεσο, ίσως μέσα από την οικογένειά μας; Η συναισθηματική πίεση από κάποιον συγγενή μπορεί να μας αιφνιδιάσει, ειδικά όταν περνάμε μια δύσκολη περίοδο.
Ίσως δεν θεωρούμε αυτή τη μορφή επίθεσης δοκιμασία.
Τη βιώνουμε όμως ως κάτι προσωπικό επειδή συχνά είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι, και γι’ αυτό μια τέτοια επίθεση φαίνεται τόσο δύσκολη.
Ο Ιεχωβά το καταλαβαίνει αυτό, και γι’ αυτό στην Αγία Γραφή περιλαμβάνονται παραδείγματα πιστών ατόμων που παρέμειναν όσιοι παρά τη συναισθηματική πίεση.
Ένα εξαιρετικό τέτοιο παράδειγμα είναι ο Ιώβ.
Ο Ιώβ παρέμεινε ακέραιος παρά την αφάνταστη απώλεια που βίωσε.
Αλλά μια πολύ οδυνηρή στιγμή προήλθε από κάποιον μέσα στο ίδιο του το σπίτι: τη γυναίκα του.
Μαζί με τον Ιώβ, ως ζευγάρι, αντιμετώπισαν αυτή τη μεγάλη δοκιμασία.
Ας διαβάσουμε τι του είπε στο δεύτερο κεφάλαιο του Ιώβ, εδάφιο 9 —Ιώβ 2:9.
Μέσα στη μεγάλη θλίψη της λέει στον Ιώβ: «Ακόμη κρατάς την ακεραιότητά σου; Καταράσου τον Θεό και πέθανε!» Αυτό δεν ήταν απλώς ένα απότομο ξέσπασμα.
Ήταν τα λόγια κάποιου συντετριμμένου από τη θλίψη, και γι’ αυτό αυτή η κατάσταση ήταν δύσκολη στην αντιμετώπισή της.
Δεν τον πίεζε να τα παρατήσει κάποιος εχθρός, αλλά ένα αγαπημένο του πρόσωπο.
Έχετε βρεθεί ποτέ σε παρόμοια κατάσταση; Ίσως ένας γονέας είναι στο νοσοκομείο ή μόλις έχει πεθάνει.
Υπάρχουν έντονα συναισθήματα, όλοι πενθούν, και ίσως κάποιος συγγενής, ίσως ένα από τα αδέλφια μας, μας λέει: «Έπρεπε να ήσουν εδώ περισσότερο!» ή «Ενδιαφέρεσαι περισσότερο για τον διορισμό σου παρά για την οικογένειά μας».
Αυτά τα λόγια μας πληγώνουν επειδή προέρχονται από κάποιον που αγαπάμε.
Ίσως αρχίσουμε να σκεφτόμαστε: “Τι μου λέει τώρα; Μόνο και να ήξερε πόσο δύσκολο μου είναι να μην είμαι εδώ όσο θα ήθελα και πόσο έχω ξαγρυπνήσει, πόσο έχω προσευχηθεί για το θέμα, πόσο πολύ έχω κουραστεί και εγώ”.
Εκείνη τη στιγμή, ο τρόπος σκέψης μας μπορεί εύκολα να επηρεαστεί από τα συναισθήματά μας.
Η συναισθηματική πίεση του Ιώβ δεν τελείωσε με τα λόγια της γυναίκας του.
Οι τρεις φίλοι του, ο Ελιφάς, ο Βιλδάδ και ο Σωφάρ, τον έκαναν να αισθανθεί πολύ άσχημα.
Ο Ελιφάς υπονόησε ότι ο Ιώβ είχε κάνει κάτι κακό.
Ο Σωφάρ τού είπε να σταματήσει να αμαρτάνει και ο Βιλδάδ τού είπε ότι τα παιδιά του πέθαναν επειδή είχαν αμαρτήσει.
Τα λόγια τους βασίζονταν στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης, όχι στην αγάπη ή στην αλήθεια.
Γι’ αυτό, λίγο αργότερα ο Ιεχωβά είπε στον Ελιφάς στο Ιώβ 42:7: «Ο θυμός μου καίει ενάντια σε εσένα και στους δύο φίλους σου, γιατί δεν είπατε την αλήθεια σχετικά με εμένα, όπως ο υπηρέτης μου ο Ιώβ».
Αντί να βοηθήσουν τον Ιώβ, τον πλήγωσαν ακόμη περισσότερο.
Ίσως αντιμετωπίζουμε κάτι παρόμοιο σήμερα, όχι από δήθεν φίλους, αλλά από μη ομόπιστα μέλη της οικογένειάς μας.
Ίσως υπηρετούμε για πολλά χρόνια πιστά στον διορισμό μας, αλλά τώρα ο διορισμός μας αλλάζει ή τερματίζεται, και με προσευχή ψάχνουμε να βρούμε πώς θα υπηρετούμε από εδώ και μπρος.
Αλλά αντί για υποστήριξη, ίσως κάποιοι μας λένε: «Ακόμα θες να υπηρετείς εθελοντικά; Γιατί δεν κοιτάς να τακτοποιηθείς; Έχεις κάνει αρκετά. Πρέπει να σκεφτείς το μέλλον σου».
Ίσως δεν καταλαβαίνουν τι είναι η ιερή υπηρεσία και ποιες είναι οι πνευματικές μας προτεραιότητες.
Και τα λόγια τους μπορεί να μας κάνουν να αμφισβητήσουμε τις αποφάσεις μας, ειδικά αν αυτή η αλλαγή μας έχει αποσταθεροποιήσει συναισθηματικά.
Όπως έγινε και με τους φίλους του Ιώβ, η συμβουλή τους βασίζεται στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης, όχι στη θεϊκή αλήθεια.
Αυτή η εσφαλμένη λογίκευση μπορεί εύκολα να μας απομακρύνει από τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά και μπορεί να είμαστε απροετοίμαστοι για μια τέτοια έμμεση συναισθηματική πίεση.
Παρά την πίεση που δέχτηκε από τη σύζυγο και τους φίλους του, ο Ιώβ δεν συμβιβάστηκε.
Παρέμεινε όσιος στον Ιεχωβά, ακόμη και όταν δεν καταλάβαινε γιατί υπέφερε.
Τι μπορούμε λοιπόν να μάθουμε από την αντίδραση του Ιώβ; Ας δούμε τρία μαθήματα.
Πρώτον, ο Ιώβ μας διδάσκει να στηριζόμαστε στη σοφία του Ιεχωβά, όχι σε συναισθήματα που αντανακλούν τον ανθρώπινο τρόπο σκέψης.
Όταν η γυναίκα του πάνω στη θλίψη της προσπάθησε να τον αποθαρρύνει, ο Ιώβ δεν θύμωσε ούτε κράτησε μια αμυντική στάση, αλλά με πραότητα εμπιστεύτηκε στον Ιεχωβά.
Ας διαβάσουμε τι της είπε στο Ιώβ 2:10 —Ιώβ 2:10.
Εκεί λέει: «Αλλά εκείνος της είπε: “Μιλάς όπως θα μιλούσε μια ανόητη. Μόνο τα καλά πράγματα θα δεχόμαστε από τον αληθινό Θεό; Δεν πρέπει να δεχόμαστε και τα άσχημα;” Σε όλα αυτά, ο Ιώβ δεν αμάρτησε με τα χείλη του».
Ο Ιώβ κατάλαβε ότι η γυναίκα του μίλησε έτσι εξαιτίας του πόνου της.
Δεν μάλωσε μαζί της, δεν ανταπέδωσε.
Αυτό θα φανέρωνε έναν ανθρώπινο τρόπο σκέψης που βασίζεται στα συναισθήματα.
Αντίθετα, της απάντησε με πραότητα.
Παρόμοια, όταν κάποιος που αγαπάμε μας λέει κάτι μέσα στη θλίψη του, μπορούμε να απαντάμε με συμπόνια αντανακλώντας τη σοφία του Ιεχωβά.
Δεν χρειάζεται να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, αλλά με ηρεμία να τον διαβεβαιώσουμε για την αγάπη μας και την εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά.
Δεύτερον, ο Ιώβ μάς βοηθάει να μένουμε όσιοι ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνουμε μια αλλαγή στις περιστάσεις μας.
Οι φίλοι του τον κατηγόρησαν άδικα χρησιμοποιώντας εσφαλμένο τρόπο σκέψης.
Μέσα στη θλίψη του, ο Ιώβ είχε στιγμές που δεν τις χειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο.
Μίλησε «αχαλίνωτα», αλλά παρ’ όλα αυτά εξέφρασε την εκτίμησή του για τη φροντίδα του Ιεχωβά.
Προσέξτε πώς εκφράστηκε στο Ιώβ 10:12 —Ιώβ 10:12.
Εκεί λέει: «Μου έδωσες ζωή και όσια αγάπη· περιφρούρησες το πνεύμα μου με τη φροντίδα σου».
Όταν τα είπε αυτά ο Ιώβ, δεν ήξερε ακόμα τι συμβαίνει.
Ήταν καταβεβλημένος και ευάλωτος, αλλά συνέχισε να δείχνει εμπιστοσύνη.
Συνέχισε να μιλάει σε αυτούς που τον κατηγορούσαν για την αγάπη και την εκτίμησή του για όσα του είχε δώσει ο Ιεχωβά.
Παρόμοια και εμείς, όταν αντιμετωπίζουμε πίεση από μη ομόπιστους συγγενείς, ειδικά σε περιόδους αλλαγών στον διορισμό μας, ίσως να νιώθουμε ευάλωτοι αλλά μπορούμε να εκφράζουμε την αγάπη και την εκτίμησή μας για τον Ιεχωβά και για όσα έχει κάνει για εμάς.
Να θυμάστε ότι οι μη ομόπιστοι συγγενείς μας μπορεί να μην καταλαβαίνουν πάντα τις πνευματικές μας προτεραιότητες, αλλά ο Ιεχωβά πάντα εκτιμάει όσα κάνουμε.
Ποιο είναι το τρίτο δίδαγμα που παίρνουμε από την αντίδραση του Ιώβ; Είναι σημαντικό να προσμένουμε τον Ιεχωβά.
Ο Ιώβ παρέμεινε πιστός χωρίς να ξέρει το λόγο για τον οποίο υπέφερε.
Αλλά προσέξτε τι είπε στο Ιώβ 19:25.
Το Ιώβ 19:25 λέει: «Γνωρίζω καλά ότι ο λυτρωτής μου ζει· θα έρθει αργότερα και θα υψωθεί πάνω από τη γη».
Είναι ενδιαφέρον ότι οι δοκιμασίες του Ιώβ μπορεί να διήρκεσαν μερικούς μήνες, ίσως λιγότερο από έναν χρόνο.
Αλλά όπως διαβάσαμε στο εδάφιο, ο Ιώβ ήταν σίγουρος ότι ο Ιεχωβά θα ήταν εκεί για αυτόν, για να τον λυτρώσει, επειδή είχε αξία στα μάτια του Ιεχωβά.
Υπέμεινε και πρόσμενε τον Ιεχωβά.
Όταν αλλάζουν οι περιστάσεις μας ή όταν τερματίζεται ο διορισμός μας ή όταν πενθούμε για κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο, ίσως χρειάζεται χρόνος για να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.
Αλλά όπως ο Ιώβ, μπορούμε να προσμένουμε τον Ιεχωβά.
Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι βλέπει την οσιότητά μας.
Δεν θα ξεχάσει ποτέ την πιστότητά μας.
Το παράδειγμα του Ιώβ μάς δείχνει ότι η συναισθηματική πίεση, ιδιαίτερα από κοντινά μας πρόσωπα, δοκιμάζει έντονα την πίστη μας.
Αλλά μας δείχνει επίσης ότι η οσιότητα στον Ιεχωβά είναι εφικτή ακόμα και στις πιο οδυνηρές περιστάσεις.
Σε τέτοιες στιγμές, είναι σημαντικό να μην εμπιστευόμαστε στον δικό μας τρόπο σκέψης και στα συναισθήματά μας, αλλά να εμπιστευόμαστε στη σοφία του Ιεχωβά.
Ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνει κάτι, παραμένουμε όσιοι και προσμένουμε τον Ιεχωβά.
Είμαστε βέβαιοι ότι αυτός εκτιμάει την υπομονή μας και, ακριβώς όπως ευλόγησε τον Ιώβ για την ακεραιότητά του, θα ευλογήσει και εμάς.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026
Παρασκευή 23 Οκτωβρίου
Τους σπλαχνίστηκε, επειδή ήταν σαν πρόβατα χωρίς βοσκό.—Μάρκ. 6:34.
Αναμφίβολα, αγαπάτε τον Ιεχωβά και θέλετε να υπηρετείτε τους άλλους. Πώς μπορείτε να ενισχύσετε την επιθυμία σας να υπηρετείτε άλλους; Σκεφτείτε τις χαρές που μπορείτε να γευτείτε υπηρετώντας τους αδελφούς και τις αδελφές σας. Ο Ιησούς είπε: «Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει». (Πράξ. 20:35) Εκείνος ζούσε σύμφωνα με αυτή την αρχή. Έβρισκε αληθινή χαρά υπηρετώντας τους άλλους. Εξετάστε ένα παράδειγμα που βρίσκεται στα εδάφια Μάρκος 6:31-34. Σε αυτή την περίπτωση, ο Ιησούς και οι απόστολοί του ήταν κουρασμένοι. Ξεκίνησαν να πάνε σε έναν ερημικό τόπο για να ξεκουραστούν. Αλλά ένα πλήθος πρόλαβε και έφτασε εκεί πριν από αυτούς, ελπίζοντας ότι ο Ιησούς θα τους διδάξει. Εκείνος θα μπορούσε να αρνηθεί. Εξάλλου, αυτός και οι συνεργάτες του «δεν ευκαιρούσαν ούτε να γευματίσουν». Ή θα μπορούσε να τους διδάξει μια δυο αλήθειες και έπειτα να τους διώξει. Αλλά επειδή υποκινούνταν από αγάπη, «άρχισε να τους διδάσκει» μέχρι που «η ώρα είχε πια περάσει».—Μάρκ. 6:35. w24.11 σ. 16 ¶9, 10
https://drive.google.com/file/d/1gzcAhPY5wiiSuKmEOOJUetjtqAepPSso/view?usp=sharing
... σαν πρόβατα χωρίς βοσκό”. Φανταστείτε ότι βρίσκετε ένα αρνί που έχει χαθεί. Χωρίς βοσκό να το οδηγήσει σε πράσινα βοσκοτόπια και νερό, το δύστυχο πλάσμα ...
Ο Ιησούς παρατήρησε με οξυδέρκεια ότι οι απλοί άνθρωποι ήταν «σαν πρόβατα χωρίς βοσκό». (Μάρκος 6:34) Το ίδιο αληθεύει για την ανθρωπότητα σήμερα. Ως σύνολο ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)