Μαρκ Σκοτ: Επιδιώξτε Στόχους που Τιμούν τον Ιεχωβά (1 Κορ. 9:26)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_14_VIDEO
Το άρθρο της Σκοπιάς στο οποίο βασίζονται τα σχόλιά μας τονίζει την αξία που έχει το να βάζουμε στόχους, καθώς επίσης και την ικανοποίηση που προκύπτει όταν πετυχαίνουμε αυτούς τους στόχους.
Η λέξη «στόχος» στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές προέρχεται από την λέξη σκοπός, την οποία συναντάμε στο επίθημα -σκόπιο.
Ίσως σκεφτόμαστε το μικροσκόπιο, το τηλεσκόπιο —όργανα που κάνουν κάτι ασαφές ή δυσδιάκριτο να φαίνεται καθαρά.
Παρόμοια, ένας σκοπευτής χρησιμοποιεί διόπτρα για να εστιάσει στον στόχο του.
Δεν ρίχνει στην τύχη, στα τυφλά.
Θέλει να πετύχει τον στόχο του.
Όλα αυτά περιγράφουν εύστοχα τον ρόλο ενός στόχου στη ζωή.
Ο στόχος δίνει κατεύθυνση, ένα επίκεντρο, σαφήνεια, έναν σκοπό στη ζωή.
Ο απόστολος Παύλος ήξερε πόσο σημαντικοί είναι οι στόχοι.
Στο εδάφιο 1 Κορινθίους 9:26, λέει: «Επομένως, με αυτόν τον τρόπο τρέχω εγώ, όχι άσκοπα· με αυτόν τον τρόπο πυγμαχώ, έτσι ώστε να μη χτυπώ τον αέρα».
Και αν δούμε τη σημείωση μελέτης σε αυτό το εδάφιο, λέει ότι «ο Χριστιανός πρέπει να κατευθύνει τις προσπάθειές του σωστά, στοχεύοντας πάντα στην τελική ανταμοιβή της αιώνιας ζωής».
Όταν θέτουμε στόχους, στην πραγματικότητα ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιεχωβά, επειδή το εδάφιο Εφεσίους 3:11 αναφέρεται στον «αιώνιο σκοπό που διαμόρφωσε εκείνος σε σχέση με τον Χριστό».
Και πάλι, η σημείωση μελέτης λέει ότι «στα συμφραζόμενα η λέξη “σκοπός” αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο στόχο» —σε αυτή την περίπτωση, στην απόφαση του Ιεχωβά ότι ο σκοπός του για την ανθρωπότητα και τη γη θα εκπληρωθεί παρά τον στασιασμό.
Οι περισσότεροι από όσους παρακολουθείτε αυτό το πρόγραμμα έχετε θέσει στόχους και τους έχετε πετύχει, και είστε πραγματικά αξιέπαινοι για αυτό.
Τι σας υποκίνησε να θέσετε στόχους ώστε να επεκτείνετε τη διακονία σας στον Ιεχωβά; Ίσως το καλό παράδειγμα συγγενικών προσώπων και η ενθάρρυνση από αυτά.
Αυτός είναι ο αδελφός Τζορτζ Γιανγκ.
Ήταν ιεραπόστολος προ Γαλαάδ και, μέχρι τον θάνατό του στην ηλικία των 53 χρονών, είχε υπηρετήσει σε τουλάχιστον 15 χώρες σε τρεις ηπείρους.
Πριν από τρεις μόλις εβδομάδες, η γυναίκα μου και εγώ είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον δισέγγονό του που είναι εθελοντής στην οικοδόμηση στην Ανατολική Αφρική.
Και αυτός έχει ήδη υπηρετήσει σε εφτά χώρες.
Θα έλεγες ότι το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά.
Άρα λοιπόν οι συγγενείς μπορούν να είναι παραδείγματα που μας υποκινούν να θέσουμε πνευματικούς στόχους.
Ή ίσως κάποιος άλλος ειδικός ολοχρόνιος υπηρέτης —ένας επίσκοπος περιοχής, Μπεθελίτης, ιεραπόστολος— να μιλούσε με ζήλο για την υπηρεσία του Ιεχωβά και να μας μετέδωσε τη σπίθα.
Ίσως ήταν οι παροτρύνσεις “του πιστού και φρόνιμου δούλου”.
Αυτό το τετρασέλιδο ένθετο βρισκόταν στη Διακονία μας της Βασιλείας, Ιούνιος 1979.
Είχε τον τίτλο «Νέοι, Μπορείτε να Δεχθήτε Αυτό το Ειδικό Προνόμιο Υπηρεσίας;» Αυτό έκανε εμένα να βάλω στόχο την υπηρεσία Μπέθελ.
Ή ίσως ήταν μια ομιλία σε κάποια περιφερειακή συνέλευση.
Ίσως ακούσατε τον ομιλητή να κάνει ευθέως το εξής αφυπνιστικό ερώτημα: «Μπορείτε να εξηγήσετε μέσω προσευχής στον Ιεχωβά γιατί δεν έχετε αναλάβει την ολοχρόνια υπηρεσία;» Ξεκάθαρο ερώτημα που βάζει σε σκέψεις.
Τέλος, ίσως ήταν βιογραφίες κάποιων Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Όταν η γυναίκα μου μελετούσε, περνούσε ώρες ξεφυλλίζοντας τόμους στη βιβλιοθήκη της αδελφής που της έκανε μελέτη, αντλώντας έμπνευση από αυτές τις πολύ ενθαρρυντικές βιογραφίες.
Όλα αυτά μπορούν να μας υποκινήσουν να βάλουμε στόχους για να επεκτείνουμε την υπηρεσία μας.
Χρειάζεται αυτοπειθαρχία και θάρρος για να το κάνουμε: να βάλουμε έναν συγκεκριμένο στόχο και να εργαστούμε προς αυτόν.
Όλοι σας είστε αξιέπαινοι επειδή το κάνετε αυτό.
Και φυσικά όλοι μας μπορούμε να ενθαρρύνουμε άλλους να κάνουν το ίδιο.
Δεν πρέπει να υποτιμούμε την ισχυρή επίδραση μιας απλής ερώτησης: «Τι σχεδιάζεις να κάνεις μετά το σχολείο ή όταν βγεις στη σύνταξη;» Στην πραγματικότητα ρωτάμε: «Ποιος είναι ο στόχος σου;» Σίγουρα είναι σοφό να υπολογίζουμε το κόστος όταν βάζουμε έναν στόχο.
Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει μια Βιβλική αρχή στο εδάφιο Εκκλησιαστής 11:4.
Θα το διαβάσω από τη Σημερινή Αγγλική Μετάφραση.
Λέει: «Αν περιμένεις τον ιδανικό άνεμο και τον ιδανικό καιρό, δεν θα φυτέψεις ποτέ ούτε και θα θερίσεις».
Άρα, μερικές φορές πρέπει να επιστρατεύσουμε το θάρρος μας και να ενεργήσουμε.
Αυτό ακριβώς έκανε η αδελφή Μαλίντα Κίφερ.
Όταν ήταν 24 χρονών, μίλησε στον αδελφό Ρώσσελ για την επιθυμία της να ξεκινήσει το έργο βιβλιοπώλη, αλλά ήταν κάπως διστακτική.
Γιατί; Είπε ότι ένιωθε πως χρειαζόταν να αποκτήσει πρώτα περισσότερες γνώσεις.
Και καταλαβαίνουμε τον λόγο.
Είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τα έντυπα των Σπουδαστών της Γραφής μόλις τον προηγούμενο χρόνο.
Τι της είπε ο αδελφός Ρώσσελ; «Αν περιμένεις ώσπου να τα μάθεις όλα, δεν θα αρχίσεις ποτέ· θα μαθαίνεις καθώς θα κάνεις το έργο».
Αυτό χρειαζόταν να ακούσει.
Ξεκίνησε αμέσως το σκαπανικό και, όταν πέθανε το 1983 σε ηλικία 100 χρονών, βρισκόταν στην ολοχρόνια υπηρεσία 76 χρόνια.
Και να τι είπε: «Πόσο ευγνώμων είμαι που προσφέρθηκα πρόθυμα ως σκαπάνισσα όταν ήμουν νέα και έβαζα πάντα τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα!» Υπάρχουν άραγε παγίδες όταν θέτουμε στόχους; Θα μπορούσε ο στόχος μας να είναι πολύ αόριστος ή ασαφής; Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και λέμε: «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να είμαι καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος υπηρέτης σου».
Είναι κάπως γενικό, ε; Καλύτερα να είμαστε λίγο πιο συγκεκριμένοι: «Ιεχωβά, σε παρακαλώ, βοήθησέ με να ελέγχω τα νεύρα μου. Με ξέρεις».
«Βοήθησέ με να μην κάνω ακάθαρτες σκέψεις».
«Βοήθησέ με να καλλιεργώ αυτάρκεια καθώς σε υπηρετώ».
Σίγουρα καλοί στόχοι.
Από την άλλη πλευρά, ο στόχος μας θα μπορούσε να είναι πολύ περιορισμένος.
«Μακάρι να μπω στο Μπέθελ. Τότε, θα είμαι χαρούμενος».
Βασικά, ο Ιεχωβά μπορεί να μας κάνει χαρούμενους καθώς τον υπηρετούμε σε πολλές μορφές υπηρεσίας.
Μήπως λοιπόν μπορούμε να είμαστε πιο ανοιχτοί σε άλλες επιλογές που μας προτείνει η οργάνωση του Ιεχωβά; Άλλο ερώτημα: Μήπως οι στόχοι σας αφορούν προνόμια; Ο Παύλος, στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 4:15, όντως λέει ότι “η πρόοδός μας πρέπει να είναι φανερή σε όλους”.
Αλλά μήπως ταυτίζουμε την πρόοδο με συγκεκριμένα προνόμια υπηρεσίας ή διορισμούς ευθύνης —να γίνουμε πρεσβύτεροι, επίσκοποι τμήματος ή να κάνουμε ομιλίες σε συνελεύσεις; Διακονικοί υπηρέτες, αποβλέπετε στο να διοριστείτε πρεσβύτεροι, και αυτό είναι καλό.
Θέλουμε να επιδιώκουμε αυτό που το εδάφιο 1 Τιμόθεο 3:1 αποκαλεί «καλό έργο».
Αλλά το θέμα δεν είναι να κάνει κάποιος ομιλίες, να απολαμβάνει προνόμια διδασκαλίας και να ακούει τους άλλους να τον χειροκροτούν.
Όχι, είναι η ποίμανση: να ακούς υπομονετικά τα καταθλιμμένα άτομα, να διαθέτεις τον εαυτό σου με χαρά ανά πάσα στιγμή, να επισκέπτεσαι τους αρρώστους ή να προσπαθείς καλοσυνάτα να διορθώσεις τη νοοτροπία του παραβάτη ακόμα και αν αντιστέκεται ή θυμώνει με τις ειλικρινείς σου προσπάθειες.
Ο Παύλος εξηγεί στα συμφραζόμενα τι περιλαμβάνει η πρόοδος.
Πρώτη Τιμόθεο 4, εδάφιο 12.
Λέει: «Γίνε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία, σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα» —ιδιότητες που είναι πολύτιμες για εμάς.
Το εδάφιο Εφεσίους 4:13 μας παροτρύνει να γίνουμε πλήρως αναπτυγμένοι άντρες, «φτάνοντας στο μέτρο του αναστήματος που αντιστοιχεί στην πληρότητα του Χριστού».
Και η σημείωση μελέτης σε αυτό το εδάφιο λέει: «Κάθε Χριστιανός πρέπει να εργάζεται με στόχο να γίνει ώριμος» —“πλήρως αναπτυγμένος” πνευματικά.
Ο Ιεχωβά χαίρεται όταν οι στόχοι μας αντανακλούν την αφοσίωσή μας σε εκείνον.
Ας φροντίζουμε όλοι μας οι στόχοι να συμβάλλουν τελικά στον αγιασμό του ονόματος του Πατέρα μας, Ιεχωβά.
jwbvod26-14.v Ελληνικήwww.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
