Επεισόδιο 6: «Εσύ Είσαι ο Ερχόμενος;»
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112023112&srcid=share
Αφού ολοκλήρωσε ό,τι είχε να πει στον λαό, μπήκε στην Καπερναούμ.
Εκεί, κάποιος εκατόνταρχος είχε έναν δούλο που του ήταν αγαπητός, ο οποίος είχε αρρωστήσει βαριά και κόντευε να πεθάνει.
Όταν ο εκατόνταρχος άκουσε για τον Ιησού, έστειλε μερικούς πρεσβυτέρους των Ιουδαίων να του ζητήσουν να έρθει και να κάνει τον δούλο του καλά.
Εκείνοι ήρθαν στον Ιησού και άρχισαν να τον θερμοπαρακαλούν.
Αξίζει να του κάνεις αυτή τη χάρη, γιατί αγαπάει το έθνος μας και αυτός μας έχτισε τη συναγωγή.
Ο Ιησούς λοιπόν πήγε μαζί τους.
Αλλά ενώ δεν ήταν μακριά από το σπίτι, ο εκατόνταρχος είχε ήδη στείλει φίλους να του πουν: Κύριε, μην μπαίνεις στον κόπο, γιατί δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου.
Γι’ αυτό και δεν θεώρησα τον εαυτό μου άξιο να έρθω σε εσένα.
Αλλά πες έναν λόγο, και ας γιατρευτεί ο υπηρέτης μου.
Διότι και εγώ βρίσκομαι υπό την εξουσία άλλων και έχω στρατιώτες στις διαταγές μου, ...
... και λέω στον έναν: «Πήγαινε!» και πηγαίνει, και στον άλλον: «Έλα!» και έρχεται, ...
... και στον δούλο μου: «Κάνε αυτό!» και το κάνει.
Όταν ο Ιησούς το άκουσε αυτό, έμεινε έκπληκτος και είπε σε εκείνους που τον ακολουθούσαν: Αλήθεια σας λέω, σε κανέναν στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη.
Σας λέω μάλιστα ότι θα έρθουν πολλοί από την ανατολή και τη δύση και θα πλαγιάσουν μπροστά στο τραπέζι με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στη Βασιλεία των ουρανών, ενώ οι γιοι της Βασιλείας θα ριχτούν έξω στο σκοτάδι.
Εκεί θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους [...] Πηγαίνετε και πείτε του: «Αυτό που πίστεψες ας γίνει για εσένα».
Κύριε!
Και ο υπηρέτης γιατρεύτηκε εκείνη την ώρα.
Και όταν εκείνοι που είχαν σταλεί γύρισαν στο σπίτι, βρήκαν τον δούλο υγιή.
Λίγο αργότερα, ο Ιησούς ταξίδεψε σε μια πόλη που ονομαζόταν Ναΐν, και μαζί του ταξίδευαν οι μαθητές του και πολύς κόσμος.
Καθώς πλησίαζε στην πύλη της πόλης, είδε να μεταφέρεται έξω ένας νεκρός, ο μοναχογιός της μητέρας του.
Μάλιστα, αυτή ήταν χήρα.
Και τη συνόδευε αρκετός κόσμος από την πόλη.
Όταν ο Κύριος την είδε, τη σπλαχνίστηκε.
Μην κλαις.
Τότε πλησίασε και άγγιξε το νεκροκρέβατο, και εκείνοι που το βάσταζαν στάθηκαν.
Νεαρέ, σου λέω, σήκω!
Και ο νεκρός ανακάθισε και άρχισε να μιλάει, ...
Τι συνέβη; Το αγόρι μου!
Το αγόρι μου!
Αγόρι μου!
Είσαι ζωντανός!
Αγόρι μου!
Είσαι ζωντανός!
... και ο Ιησούς τον έδωσε στη μητέρα του.
Τότε κυριεύτηκαν όλοι από φόβο και άρχισαν να δοξάζουν τον Θεό, λέγοντας: «Μεγάλος προφήτης εγέρθηκε ανάμεσά μας» και «Ο Θεός έστρεψε την προσοχή του στον λαό του».
Και αυτά τα νέα σχετικά με τον Ιησού διαδόθηκαν σε όλη την Ιουδαία και σε όλη τη γύρω περιοχή.
Οι μαθητές του Ιωάννη τού ανέφεραν όλα αυτά τα πράγματα.
Και ο Ιωάννης κάλεσε δύο μαθητές του και τους έστειλε στον Κύριο να τον ρωτήσουν: Εσύ είσαι ο Ερχόμενος ή να περιμένουμε κάποιον άλλον; Όταν ήρθαν σε αυτόν, οι άντρες είπαν: Ο Ιωάννης ο Βαφτιστής μάς έστειλε να σε ρωτήσουμε: «Εσύ είσαι ο Ερχόμενος ή να περιμένουμε άλλον;» Εκείνη την ώρα αυτός θεράπευσε πολλούς από αρρώστιες, σοβαρές ασθένειες και πονηρά πνεύματα, και χάρισε σε πολλούς τυφλούς το φως τους.
Πηγαίνετε και αναφέρετε στον Ιωάννη αυτά που είδατε και ακούσατε: Οι τυφλοί τώρα βλέπουν, οι κουτσοί περπατούν, οι λεπροί καθαρίζονται, οι κουφοί ακούν, οι νεκροί ανασταίνονται και στους φτωχούς κηρύττονται τα καλά νέα.
Ευτυχισμένος είναι όποιος δεν σκανδαλίζεται με εμένα.
Αφού έφυγαν οι αγγελιοφόροι του Ιωάννη, ο Ιησούς άρχισε να λέει στα πλήθη σχετικά με αυτόν: Τι βγήκατε να δείτε στην έρημο; Καλάμι που το κουνάει πέρα δώθε ο άνεμος; Τι βγήκατε λοιπόν να δείτε; Άνθρωπο ντυμένο με μαλακά ρούχα; Εκείνοι που φορούν φανταχτερά ρούχα και ζουν στην πολυτέλεια είναι σε βασιλικές κατοικίες.
Τότε λοιπόν, τι βγήκατε να δείτε; Προφήτη; Ναι και μάλιστα κάποιον πολύ ανώτερο από προφήτη.
Αυτός είναι εκείνος για τον οποίο είναι γραμμένο: «Δες! Εγώ στέλνω τον αγγελιοφόρο μου πριν από εσένα, ο οποίος θα ετοιμάσει την οδό σου πριν από εσένα».
Να το Αρνί του Θεού.
Σας λέω: Μεταξύ αυτών που γεννήθηκαν από γυναίκες δεν υπάρχει κανείς μεγαλύτερος από τον Ιωάννη, αλλά ένας από τους μικρότερους στη Βασιλεία του Θεού είναι μεγαλύτερος από αυτόν.
Από τις ημέρες του Ιωάννη του Βαφτιστή μέχρι τώρα, η Βασιλεία των ουρανών είναι ο στόχος στον οποίο άνθρωποι αγωνίζονται να φτάσουν, και όσοι αγωνίζονται να τη φτάσουν την αρπάζουν.
Διότι όλοι, οι Προφήτες και ο Νόμος, προφήτευσαν μέχρι τον Ιωάννη· και αν θέλετε να το δεχτείτε, αυτός είναι «ο Ηλίας ο οποίος πρόκειται να έρθει».
Αυτός που έχει αφτιά ας ακούει.
(Όταν όλος ο λαός και οι εισπράκτορες φόρων το άκουσαν αυτό, διακήρυξαν ότι ο Θεός είναι δίκαιος, επειδή είχαν βαφτιστεί με το βάφτισμα του Ιωάννη.
Αλλά οι Φαρισαίοι και οι ειδήμονες στον Νόμο αψήφησαν τη βουλή του Θεού για αυτούς, εφόσον δεν είχαν βαφτιστεί από τον Ιωάννη.) Με ποιον να παρομοιάσω αυτή τη γενιά; Μοιάζει με μικρά παιδιά που κάθονται στις αγορές και φωνάζουν στα παιδιά με τα οποία παίζουν: «Σας παίξαμε αυλό, αλλά δεν χορέψατε· θρηνήσαμε γοερά, αλλά δεν χτυπήσατε το στήθος σας από λύπη».
Παρόμοια, ο Ιωάννης ήρθε χωρίς να τρώει και να πίνει, και λένε: «Έχει δαίμονα».
Ο Γιος του ανθρώπου ήρθε τρώγοντας και πίνοντας, και λένε: «Ορίστε! Άνθρωπος λαίμαργος και οινοπότης, φίλος με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς».
Ωστόσο, η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από τα έργα της.
Τότε άρχισε να κατακρίνει τις πόλεις στις οποίες είχαν γίνει τα περισσότερα από τα δυναμικά του έργα, διότι δεν μετανόησαν: Αλίμονο σε εσένα, Χοραζίν!
Αλίμονο σε εσένα, Βηθσαϊδά!
Επειδή, αν είχαν γίνει στην Τύρο και στη Σιδώνα τα δυναμικά έργα που έγιναν σε εσάς, αυτές θα είχαν προ πολλού μετανοήσει με σάκο και στάχτη.
Σας λέω όμως: Θα δειχτεί περισσότερη επιείκεια στην Τύρο και στη Σιδώνα κατά την Ημέρα της Κρίσης παρά σε εσάς.
Και εσύ, Καπερναούμ, μήπως θα εξυψωθείς ως τον ουρανό; Στον Τάφο θα κατεβείς· επειδή αν τα δυναμικά έργα που έγιναν σε εσένα είχαν γίνει στα Σόδομα, αυτά θα παρέμεναν μέχρι σήμερα.
Σας λέω όμως το εξής: Θα δειχτεί περισσότερη επιείκεια στα Σόδομα την Ημέρα της Κρίσης παρά σε εσένα. [...] Σε αινώ δημόσια, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, επειδή έκρυψες αυτά τα πράγματα από τους σοφούς και τους διανοουμένους και τα αποκάλυψες σε μικρά παιδιά.
Ναι, Πατέρα, επειδή έτσι θέλησες εσύ να γίνει.
Όλα έχουν παραδοθεί σε εμένα από τον Πατέρα μου, και κανείς δεν γνωρίζει πλήρως τον Γιο εκτός από τον Πατέρα· ούτε γνωρίζει κανείς πλήρως τον Πατέρα εκτός από τον Γιο και εκείνον στον οποίο ο Γιος θέλει να τον αποκαλύψει.
Ελάτε σε εμένα, όλοι εσείς που μοχθείτε και είστε καταφορτωμένοι, και εγώ θα σας αναζωογονήσω.
Βάλτε τον ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα, διότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα νιώσετε αναζωογόνηση.
Διότι ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίο μου ελαφρύ.
Κάποιος Φαρισαίος τού ζητούσε να φάει μαζί του.
Εκείνος λοιπόν μπήκε στο σπίτι του Φαρισαίου και κάθισε να γευματίσει.
Και μια γυναίκα που ήταν γνωστή στην πόλη ως αμαρτωλή έμαθε ότι αυτός γευμάτιζε στο σπίτι του Φαρισαίου και έφερε ένα αλαβάστρινο δοχείο με αρωματικό λάδι.
Η γυναίκα στάθηκε πίσω του, κοντά στα πόδια του και, κλαίγοντας, έβρεχε τα πόδια του με τα δάκρυά της και τα σκούπιζε με τα μαλλιά της.
Επίσης, φιλούσε τρυφερά τα πόδια του και έχυνε πάνω τους το αρωματικό λάδι.
Όταν ο Φαρισαίος που τον είχε προσκαλέσει το είδε αυτό, είπε μέσα του: Αν αυτός ο άνθρωπος ήταν όντως προφήτης, θα ήξερε ποια τον αγγίζει και τι είδους γυναίκα είναι —ότι είναι αμαρτωλή.
Σίμων, έχω κάτι να σου πω.
Πες μου, Δάσκαλε!
Δύο άνθρωποι χρωστούσαν σε κάποιον δανειστή· ο ένας 500 δηνάρια, ενώ ο άλλος 50.
Επειδή δεν είχαν τη δυνατότητα να ξεπληρώσουν το χρέος, αυτός το χάρισε και στους δύο.
Επομένως, ποιος από τους δύο θα τον αγαπάει περισσότερο; Υποθέτω, αυτός στον οποίο χάρισε τα περισσότερα.
Σωστά έκρινες. [...] Βλέπεις αυτή τη γυναίκα; Μπήκα στο σπίτι σου· εσύ δεν μου έδωσες νερό για τα πόδια μου.
Αλλά αυτή έβρεξε τα πόδια μου με τα δάκρυά της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της.
Εσύ δεν με φίλησες, αλλά αυτή, από την ώρα που μπήκα μέσα, δεν έπαψε να φιλάει τρυφερά τα πόδια μου.
Εσύ δεν έχυσες λάδι στο κεφάλι μου, αλλά αυτή έχυσε αρωματικό λάδι στα πόδια μου.
Χάρη σε αυτό, σου λέω, οι αμαρτίες της, αν και είναι πολλές, της συγχωρούνται επειδή αγάπησε πολύ.
Αλλά αυτός στον οποίο συγχωρούνται λίγα αγαπάει λίγο. [...] Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται.
Ποιος είναι αυτός που και αμαρτίες ακόμη συγχωρεί; Η πίστη σου σε έσωσε· πήγαινε με ειρήνη.
Ύστερα από λίγο άρχισε να ταξιδεύει από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό, κηρύττοντας και αναγγέλλοντας τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού.
Και ήταν μαζί του οι Δώδεκα, καθώς και ορισμένες γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από πονηρά πνεύματα και αρρώστιες: η Μαρία η λεγόμενη Μαγδαληνή, από την οποία είχαν βγει εφτά δαίμονες, η Ιωάννα η σύζυγος του Χουζά, του οικονόμου του Ηρώδη, η Σουσάννα και πολλές άλλες, οι οποίες τους υπηρετούσαν από τα υπάρχοντά τους.
Έπειτα μπήκε σε κάποιο σπίτι, και μαζεύτηκε πάλι τόσος κόσμος ώστε δεν μπορούσαν ούτε να γευματίσουν.
Τότε του έφεραν κάποιον δαιμονισμένο που ήταν τυφλός και βουβός και τον θεράπευσε, ώστε ο βουβός άρχισε να μιλάει και να βλέπει.
Όλα λοιπόν τα πλήθη έμειναν έκπληκτα.
Μήπως είναι αυτός ο Γιος του Δαβίδ; Αυτός ο άνθρωπος δεν εκβάλλει τους δαίμονες παρά μόνο μέσω του Βεελζεβούλ, του άρχοντα των δαιμόνων.
Γνωρίζοντας τις σκέψεις τους, τους είπε: Κάθε βασίλειο που διχάζεται οδηγείται στην καταστροφή, και κάθε πόλη ή σπίτι που διχάζεται δεν θα σταθεί.
Παρόμοια, αν ο Σατανάς εκβάλλει τον Σατανά, τότε έχει διχαστεί· πώς λοιπόν θα σταθεί το βασίλειό του; Εξάλλου, αν εγώ εκβάλλω τους δαίμονες μέσω του Βεελζεβούλ, τότε οι γιοι σας μέσω τίνος τους εκβάλλουν; Να γιατί αυτοί θα είναι κριτές σας.
Αν όμως εγώ εκβάλλω τους δαίμονες μέσω του πνεύματος του Θεού, η Βασιλεία του Θεού σάς έχει πράγματι καταφθάσει.
Ή πώς μπορεί κανείς να εισβάλει στο σπίτι ενός δυνατού άντρα και να αρπάξει τα υπάρχοντά του αν δεν τον δέσει πρώτα; Μόνο τότε μπορεί να λεηλατήσει το σπίτι του.
Όποιος δεν είναι στο πλευρό μου είναι εναντίον μου και όποιος δεν μαζεύει μαζί μου σκορπίζει.
Γι’ αυτόν τον λόγο σάς λέω: Κάθε είδους αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρηθεί στους ανθρώπους, αλλά η βλασφημία εναντίον του πνεύματος δεν θα συγχωρηθεί.
Παραδείγματος χάρη, όποιος πει κάτι εναντίον του Γιου του ανθρώπου, θα του συγχωρηθεί· αλλά όποιος πει εναντίον του αγίου πνεύματος, δεν θα του συγχωρηθεί ούτε σε αυτό το σύστημα πραγμάτων ούτε σε εκείνο που πρόκειται να έρθει.
Ή κάντε το δέντρο καλό και τον καρπό του καλό ή κάντε το σάπιο και τον καρπό του σάπιο, διότι το δέντρο φαίνεται από τον καρπό του.
Παιδιά οχιάς, πώς μπορείτε εσείς να λέτε αγαθά πράγματα ενώ είστε πονηροί; Διότι από την αφθονία της καρδιάς μιλάει το στόμα.
Ο αγαθός άνθρωπος βγάζει από τον αγαθό θησαυρό του αγαθά πράγματα, ενώ ο πονηρός άνθρωπος βγάζει από τον πονηρό θησαυρό του πονηρά πράγματα.
Σας λέω ότι για κάθε ανώφελο λόγο που θα πουν οι άνθρωποι θα δώσουν λογαριασμό κατά την Ημέρα της Κρίσης· διότι από τα λόγια σου θα ανακηρυχτείς δίκαιος και από τα λόγια σου θα καταδικαστείς.
Δάσκαλε, θέλουμε να δούμε σημείο από εσένα.
Μια πονηρή και μοιχαλίδα γενιά ζητάει συνεχώς σημείο, αλλά σημείο δεν θα της δοθεί εκτός από το σημείο του Ιωνά του προφήτη.
Διότι όπως ο Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του τεράστιου ψαριού τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι και ο Γιος του ανθρώπου θα είναι στην καρδιά της γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες.
Οι Νινευίτες θα αναστηθούν στην κρίση μαζί με αυτή τη γενιά και θα την καταδικάσουν, επειδή εκείνοι μετανόησαν όταν άκουσαν το κήρυγμα του Ιωνά.
Αλλά εδώ βρίσκεται κάποιος μεγαλύτερος από τον Ιωνά.
Η βασίλισσα του νότου θα αναστηθεί στην κρίση μαζί με αυτή τη γενιά και θα την καταδικάσει, διότι εκείνη ήρθε από τα πέρατα της γης για να ακούσει τη σοφία του Σολομώντα.
Αλλά εδώ βρίσκεται κάποιος μεγαλύτερος από τον Σολομώντα.
Όταν ένα ακάθαρτο πνεύμα βγει από κάποιον, περνάει μέσα από ξερότοπους ψάχνοντας ένα μέρος για να αναπαυτεί, και δεν βρίσκει.
Τότε λέει: «Θα γυρίσω στο σπίτι μου από το οποίο βγήκα», και φτάνοντας το βρίσκει ακατοίκητο αλλά σκουπισμένο και στολισμένο.
Τότε πηγαίνει και παίρνει μαζί του εφτά άλλα πνεύματα πιο πονηρά από το ίδιο και, αφού μπουν μέσα, κατοικούν εκεί· και η τελική κατάσταση εκείνου του ανθρώπου γίνεται χειρότερη από την πρώτη.
Έτσι θα γίνει και με αυτή την πονηρή γενιά.
Όταν το άκουσαν αυτό οι συγγενείς του, πήγαν να τον πάρουν από εκεί, γιατί έλεγαν: «Έχει χάσει τα λογικά του».
Δες!
Η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω και ζητούν να σου μιλήσουν.
Ποια είναι η μητέρα μου και ποιοι είναι οι αδελφοί μου; Να η μητέρα μου και οι αδελφοί μου!
Διότι όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στον ουρανό, αυτός είναι αδελφός και αδελφή και μητέρα μου.
Εκείνη την ημέρα ο Ιησούς έφυγε από το σπίτι και καθόταν κοντά στη θάλασσα.
Και μαζεύτηκε τόσο πολύς κόσμος κοντά του ώστε επιβιβάστηκε σε ένα πλοιάριο και κάθισε, ενώ όλος ο κόσμος στεκόταν στην ακρογιαλιά.
Τότε τους μίλησε για πολλά πράγματα με παραβολές.
Ο σπορέας βγήκε να σπείρει.
Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν δίπλα στον δρόμο, και ήρθαν τα πουλιά και τους έφαγαν.
Άλλοι έπεσαν σε βραχώδες έδαφος όπου δεν υπήρχε πολύ χώμα και φύτρωσαν αμέσως, επειδή το χώμα δεν ήταν βαθύ.
Αλλά όταν ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν και ξεράθηκαν επειδή δεν είχαν ρίζα.
Άλλοι έπεσαν ανάμεσα στα αγκάθια, και τα αγκάθια ψήλωσαν και τους έπνιξαν.
Άλλοι πάλι έπεσαν στο καλό χώμα και άρχισαν να αποδίδουν καρπό, ο ένας 100 φορές περισσότερο, ο άλλος 60 και ο άλλος 30.
Αυτός που έχει αφτιά ας ακούει.
Οι μαθητές λοιπόν πλησίασαν και του είπαν: Γιατί τους μιλάς με παραβολές; Σε εσάς έχει επιτραπεί να καταλάβετε τα ιερά μυστικά της Βασιλείας των ουρανών, αλλά σε εκείνους δεν έχει επιτραπεί.
Διότι όποιος έχει, θα του δοθεί περισσότερο και θα έχει αφθονία· αλλά όποιος δεν έχει, ακόμη και αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί.
Να γιατί τους μιλώ με παραβολές· διότι ενώ κοιτάζουν, κοιτάζουν μάταια και, ενώ ακούν, ακούν μάταια και δεν καταλαβαίνουν το νόημα.
Σε αυτούς εκπληρώνεται η προφητεία του Ησαΐα, η οποία λέει: «Θα ακούσετε αλλά δεν πρόκειται να καταλάβετε το νόημα, και θα κοιτάξετε αλλά δεν θα δείτε. Διότι η καρδιά αυτού του λαού έχει γίνει μη δεκτική, και με τα αφτιά τους έχουν ακούσει χωρίς ανταπόκριση, και τα μάτια τους τα έχουν κλείσει, ώστε να μη δουν με τα μάτια τους και ακούσουν με τα αφτιά τους και καταλάβουν το νόημα με την καρδιά τους και επιστρέψουν και τους γιατρέψω».
Ωστόσο, τα δικά σας μάτια είναι ευτυχισμένα επειδή βλέπουν, και τα αφτιά σας επειδή ακούν.
Διότι αληθινά σας λέω: Πολλοί προφήτες και δίκαιοι θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς αλλά δεν τα είδαν, και να ακούσουν αυτά που ακούτε εσείς αλλά δεν τα άκουσαν.
Ακούστε τώρα την παραβολή εκείνου που έσπειρε.
Όταν κάποιος ακούει τον λόγο της Βασιλείας αλλά δεν καταλαβαίνει το νόημα, έρχεται ο πονηρός και αρπάζει αυτό που έχει σπαρθεί στην καρδιά του· αυτός είναι που σπάρθηκε δίπλα στον δρόμο.
Εκείνος δε που σπάρθηκε σε βραχώδες έδαφος είναι αυτός που ακούει τον λόγο και αμέσως τον δέχεται με χαρά.
Εντούτοις, δεν έχει ρίζα μέσα του αλλά παραμένει προσωρινά, και όταν γίνει θλίψη ή διωγμός εξαιτίας του λόγου, αμέσως σκανδαλίζεται.
Εκείνος δε που σπάρθηκε ανάμεσα στα αγκάθια είναι αυτός που ακούει τον λόγο, αλλά οι ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων και η απατηλή δύναμη του πλούτου πνίγουν τον λόγο και γίνεται άκαρπος.
Όσο για εκείνον που σπάρθηκε στο καλό χώμα, αυτός είναι που ακούει τον λόγο και καταλαβαίνει το νόημα, ο οποίος πράγματι καρποφορεί και παράγει, ο ένας 100 φορές περισσότερο, ο άλλος 60 και ο άλλος 30.
Η Βασιλεία των ουρανών μπορεί να παρομοιαστεί με κάποιον που έσπειρε καλό σπόρο στον αγρό του.
Ενώ κοιμούνταν οι άνθρωποι, ήρθε ο εχθρός του και έσπειρε από πάνω ζιζάνια ανάμεσα στο σιτάρι και έφυγε.
Όταν βλάστησε το σιτάρι και έκανε καρπό, φάνηκαν και τα ζιζάνια.
Ήρθαν λοιπόν οι δούλοι του κυρίου εκείνου του σπιτιού και του είπαν: «Κύριε, δεν έσπειρες καλό σπόρο στον αγρό σου; Πώς γίνεται να έχει ζιζάνια;» Αυτός τους είπε: «Άνθρωπος το έκανε αυτό, ένας εχθρός».
Τότε οι δούλοι τού είπαν: «Θέλεις λοιπόν να πάμε και να τα μαζέψουμε;» Και αυτός είπε: «Όχι· γιατί μπορεί, ενώ μαζεύετε τα ζιζάνια, να ξεριζώσετε και το σιτάρι. Αφήστε τα να μεγαλώνουν και τα δύο μαζί μέχρι τον θερισμό, και τότε, την εποχή του θερισμού, θα πω στους θεριστές: Πρώτα μαζέψτε τα ζιζάνια και δέστε τα σε δεμάτια για να τα κάψετε· έπειτα μαζέψτε το σιτάρι στην αποθήκη μου».
Η Βασιλεία των ουρανών είναι σαν κόκκος σιναπιού, τον οποίο πήρε κάποιος και φύτεψε στον αγρό του.
Αυτός είναι μεν ο πιο μικροσκοπικός από όλους τους σπόρους αλλά, όταν μεγαλώσει, είναι το πιο μεγάλο από τα λαχανικά και γίνεται δέντρο, ώστε τα πουλιά του ουρανού έρχονται και φωλιάζουν στα κλαδιά του.
Η Βασιλεία των ουρανών είναι σαν προζύμι, το οποίο πήρε κάποια γυναίκα και το ανέμειξε με μια μεγάλη ποσότητα αλεύρι, μέχρι που προκλήθηκε ζύμωση σε όλο το ζυμάρι.
Όλα αυτά τα είπε ο Ιησούς στα πλήθη με παραβολές.
Και χωρίς παραβολή δεν τους μιλούσε, για να εκπληρωθεί αυτό που είχε ειπωθεί μέσω του προφήτη: «Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολές· θα διαγγείλω πράγματα κρυμμένα από τον καιρό της θεμελίωσης του κόσμου».
Τότε, αφού διέλυσε τα πλήθη, μπήκε στο σπίτι.
Και ήρθαν σε αυτόν οι μαθητές του και είπαν: Εξήγησέ μας την παραβολή των ζιζανίων στον αγρό.
Ο σπορέας του καλού σπόρου είναι ο Γιος του ανθρώπου· ο αγρός είναι ο κόσμος.
Όσο για τον καλό σπόρο, αυτοί είναι οι γιοι της Βασιλείας, αλλά τα ζιζάνια είναι οι γιοι του πονηρού και ο εχθρός που τα έσπειρε είναι ο Διάβολος.
Ο θερισμός είναι η τελική περίοδος ενός συστήματος πραγμάτων και οι θεριστές είναι άγγελοι.
Όπως λοιπόν μαζεύονται τα ζιζάνια και καίγονται με φωτιά, έτσι θα είναι στην τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων.
Ο Γιος του ανθρώπου θα στείλει τους αγγέλους του και αυτοί θα μαζέψουν από τη Βασιλεία του όλα όσα σκανδαλίζουν, καθώς και εκείνους που πράττουν την ανομία, και θα τους ρίξουν στο πύρινο καμίνι.
Εκεί θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους.
Εκείνον τον καιρό οι δίκαιοι θα λάμψουν τόσο φωτεινά όσο ο ήλιος στη Βασιλεία του Πατέρα τους.
Αυτός που έχει αφτιά ας ακούει.
Η Βασιλεία των ουρανών είναι σαν θησαυρός κρυμμένος στον αγρό, τον οποίο βρήκε κάποιος άνθρωπος και έκρυψε· και από τη χαρά του πηγαίνει και πουλάει όλα όσα έχει και αγοράζει εκείνον τον αγρό.
Επίσης, η Βασιλεία των ουρανών είναι σαν έναν περιοδεύοντα έμπορο που έψαχνε για καλά μαργαριτάρια.
Μόλις βρήκε ένα μαργαριτάρι μεγάλης αξίας, έφυγε και πούλησε αμέσως όλα όσα είχε και το αγόρασε.
Επίσης, η Βασιλεία των ουρανών είναι σαν συρόμενο δίχτυ που ρίχτηκε στη θάλασσα και μάζεψε κάθε είδους ψάρια.
Όταν γέμισε, το τράβηξαν στην ακρογιαλιά και, αφού κάθισαν, μάζεψαν τα καλά μέσα σε σκεύη, αλλά τα ακατάλληλα τα πέταξαν.
Έτσι θα είναι στην τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων.
Οι άγγελοι θα βγουν και θα ξεχωρίσουν τους πονηρούς ανάμεσα από τους δικαίους και θα τους ρίξουν στο πύρινο καμίνι.
Εκεί θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους.
Καταλάβατε το νόημα όλων αυτών; —Ναι.
—Ναι.
Ναι.
Αφού είναι έτσι, κάθε δημόσιος δάσκαλος που διδάσκεται σχετικά με τη Βασιλεία των ουρανών είναι σαν έναν οικοδεσπότη, ο οποίος βγάζει από το θησαυροφυλάκιό του και καινούρια και παλιά πράγματα.
Όταν ο Ιησούς τελείωσε αυτές τις παραβολές, έφυγε από εκεί.
1112023112-Gwww.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
