Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2026 #5

 Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2026 #5

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112024059&srcid=share





Καλώς ήρθατε!

Σε αυτή την ενημέρωση, θα εξετάσουμε γιατί πρέπει να τρεφόμαστε πνευματικά κάθε μέρα.

Επίσης, θα μάθουμε για μερικές συναρπαστικές εξελίξεις στο έργο κηρύγματος.

Αλλά πρώτα ας δούμε κάποια νέα.

Από την τελευταία μας ενημέρωση έγιναν εννιά Διεθνείς Συνελεύσεις «Αιώνια Ευτυχία».

Στη Ντουάλα στο Καμερούν, στο Βουκουρέστι, στην Κουριτίμπα στη Βραζιλία, στο Σεντ Τζον στον Καναδά, στη Βαρσοβία, στη Στοκχόλμη, στο Κάο-σιουνγκ στη Ταϊβάν, στην Πόλη του Παναμά και στο Πόρτο.

Πάνω από 32.000 άτομα από 77 χώρες παρακολούθησαν αυτές τις συνελεύσεις.

Συνολικά, οι παρευρισκόμενοι ξεπέρασαν τις 251.000 και βαφτίστηκαν 2.440 άτομα.

Τον Αύγουστο, θα διεξαχθούν άλλες 7 διεθνείς συνελεύσεις.

Τι μπορούμε να περιμένουμε για τον Σεπτέμβριο του 2026; Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, θα γίνει μια παγκόσμια εκστρατεία προσφοράς του βιβλιαρίου <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i>

Όσοι αποφασίσουν να κάνουν βοηθητικό σκαπανικό εκείνο το μήνα μπορούν να δηλώσουν είτε 15 είτε 30 ώρες.

Επιπρόσθετα, θα παρουσιαστεί σε όλες τις εκκλησίες μια ειδική ομιλία με θέμα: «Πώς Μπορεί να σας Βοηθήσει η Αγία Γραφή;» Επίσης, με χαρά σας ανακοινώνουμε μια ειδική διευθέτηση για την επίσκεψη του επισκόπου περιοχής από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Φεβρουάριο.

Αντί για τη δημόσια ομιλία του επισκόπου περιοχής, θα προβληθεί το Μέρος 1 του δεύτερου επεισοδίου της σειράς <i>Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού!</i>

Σας παροτρύνουμε όλους να προσκαλέσετε τους ενδιαφερόμενους και τις μελέτες σας να παρευρεθούν σε αυτή την ειδική προβολή.

Σύντομα θα είναι διαθέσιμο στο jw.org ένα νέο βίντεο που θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στο έργο και θα παρουσιάζει <i>Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.</i>

Επίσης, έχει σχεδιαστεί μια καινούρια σελίδα που θα παρουσιάζει τη σειρά βίντεο.

Οι επισκέπτες θα μπορούν να τη βρουν από την αρχική σελίδα.

Επιπλέον, θα μπορούν να παρακολουθήσουν ένα τρέιλερ και μια σύντομη περίληψη για το κάθε επεισόδιο.

Αυτά θα τους βοηθούν να βρίσκουν τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων που τους ενδιαφέρουν περισσότερο.

Ως αποτέλεσμα, ελπίζουμε ότι πολλοί περισσότεροι θα γνωρίσουν και θα αγαπήσουν τον Ιησού Χριστό και τον στοργικό μας Πατέρα, τον Ιεχωβά.

Στη συνέχεια, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για την κατάσταση στη Βενεζουέλα.

Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί στο jw.org, στις 24 Ιουνίου έπληξαν τη χώρα δύο μεγάλοι σεισμοί με διαφορά μόλις λίγων δευτερολέπτων.

Ο μεγαλύτερος είχε μέγεθος 7,5 βαθμών και είναι ο ισχυρότερος που έχει πλήξει τη Βενεζουέλα από το 1900.

Δυστυχώς, 46 αδελφοί και αδελφές μας έχασαν τη ζωή τους, άλλοι 35 τραυματίστηκαν και 807 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Εκατοντάδες σπίτια και αίθουσες Βασιλείας υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν.

Μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι να υπομένετε μια τέτοια δοκιμασία; Η καρδιά μας πονάει για όσους υποφέρουν εξαιτίας αυτής της τραγωδίας.

Μέσα σε μόλις 48 ώρες διορίστηκαν δύο Επιτροπές Παροχής Βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών και πέντε μέλη της Επιτροπής Τμήματος επισκέφτηκαν την περιοχή για να ποιμάνουν τους αδελφούς.

Έγιναν διαθέσιμα τρόφιμα, νερό, καταλύματα και είδη ατομικής υγιεινής και δόθηκε ιατρική φροντίδα σε όσους είχαν ανάγκη.

Σε μια περίπτωση, όταν κάποια απαραίτητα είδη άρχισαν να λιγοστεύουν, οι αδελφοί ήταν σίγουροι ότι ο Ιεχωβά θα τους φρόντιζε.

Λίγες ώρες αργότερα, ένας άντρας που δεν ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά ήρθε στην Αίθουσα Βασιλείας φέρνοντας κάποια πράγματα.

Οι συγγενείς του τού είχαν πει: «Ψάξε για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Είναι καλά οργανωμένοι και θα φροντίσουν η δωρεά σου να πάει σε αυτούς που τη χρειάζονται».

Αυτός ο άντρας πρόσφερε περίπου 50 πακέτα από τα είδη που χρειάζονταν!

Εκατοντάδες εθελοντές υποστηρίζουν το έργο παροχής βοήθειας, ενώ γίνεται εκτίμηση των ζημιών σε σπίτια και Αίθουσες Βασιλείας για να επισκευαστούν.

Όλοι οι αδελφοί λαβαίνουν υλική και πνευματική βοήθεια και έχουν βρει μεγάλη παρηγοριά από τις συναθροίσεις και τις ποιμαντικές επισκέψεις.

Όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη ενημέρωσή μας, ένας ισχυρός σεισμός έπληξε τις Φιλιππίνες στις 8 Ιουνίου.

Δυστυχώς, μία αδελφή μας πέθανε, 34 ευαγγελιζόμενοι τραυματίστηκαν και 429 έφυγαν από τα σπίτια τους.

Το Κυβερνών Σώμα ενέκρινε την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και την επισκευή των σπιτιών και των Αιθουσών στη χώρα.

Παρακαλούμε συνεχίστε να προσεύχεστε για τους αδελφούς και τις αδελφές μας στις Φιλιππίνες, καθώς και για όσους υποφέρουν από καταστροφές σε όλο τον κόσμο.

Σας ευχαριστούμε για τις γενναιόδωρες συνεισφορές σας για το παγκόσμιο έργο, οι οποίες μας δίνουν τη δυνατότητα να παρέχουμε βοήθεια.

Τώρα θα θέλαμε να συζητήσουμε το πώς τρεφόμαστε πνευματικά.

Κάθε χρόνο το Κυβερνών Σώμα επιλέγει ένα εδάφιο που παρέχει ενθάρρυνση στη διάρκεια του έτους.

Τα πρόσφατα χρόνια βγαίνει και ένας ύμνος για αυτό το εδάφιο.

Θυμάστε το εδάφιό μας για το 2026; Είναι το εδάφιο Ματθαίος 5:3: «Ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης».

Η Γραφή παρομοιάζει τον Λόγο του Θεού με τροφή.

Στο Ματθαίος 4:4 ο Ιησούς είπε: «Ο άνθρωπος δεν πρέπει να ζει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Ιεχωβά».

Όπως η κατά γράμμα τροφή μάς κρατάει σωματικά ζωντανούς, έτσι και η πνευματική τροφή μας κρατάει πνευματικά ζωντανούς.

Αλλά ποιος αποφασίζει τι θα φάτε; Συνήθως εσείς.

Τι θα πούμε όμως για την πνευματική τροφή; Ποιος επιλέγει τι θα φάτε; Ο Ιεχωβά παρέχει γενναιόδωρα άφθονη πνευματική τροφή.

Μέσω του “πιστού και φρόνιμου δούλου” έχουμε ένα «συμπόσιο με πλούσια φαγητά» την κατάλληλη στιγμή.

Στις συναθροίσεις και στις συνελεύσεις μας απολαμβάνουμε ένα υπέροχο, καλοετοιμασμένο πνευματικό συμπόσιο.

Ωστόσο, όπως οι Ισραηλίτες έπρεπε να μαζεύουν και να τρώνε το μάννα, έτσι και ο καθένας μας χρειάζεται να αναρωτηθεί: Γιατί έχω την ευθύνη να τρέφομαι καλά πνευματικά κάθε μέρα; Ή με άλλα λόγια: “Τι θα φάω σήμερα;” Βέβαια, οι οικογενειάρχες έχουν την ευθύνη να φροντίζουν για την πνευματικότητα της οικογένειάς τους, αλλά ο καθένας μας χρειάζεται κάθε μέρα να τρέφεται πνευματικά.

Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν άλλοι για εμάς.

Το Φιλιππησίους 2:12 λέει: «Εξακολουθήστε να αγωνίζεστε [...] για να λάβετε τη σωτηρία σας».

Το Γαλάτες 6 μας βοηθάει να είμαστε ισορροπημένοι.

Το εδάφιο 2 λέει: «Να βαστάζετε ο ένας τα βάρη του άλλου», αλλά το εδάφιο 5 λέει: «Ο καθένας θα βαστάξει το δικό του φορτίο».

«Φορτίο» είναι η προσωπική μας ευθύνη απέναντι στον Ιεχωβά, κάτι που ο καθένας μας πρέπει να βαστάζει.

Ο Ιεχωβά αλλά και άλλοι μπορούν να μας βοηθήσουν να σηκώνουμε τα βάρη μας.

Κανείς άλλος όμως δεν μπορεί να βαστάξει το φορτίο της ευθύνης μας ενώπιον του Ιεχωβά.

Γι’ αυτό πρέπει να σκεφτόμαστε: “Πώς μπορώ να ικανοποιήσω την πνευματική μου ανάγκη σήμερα;” Η οργάνωση μας προσφέρει πολλά εργαλεία για τη βοήθειά μας.

Έχουμε τη <i>ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ</i>, τον <i>Οδηγό Έρευνας</i>, το <i>Εδάφια για τη Χριστιανική Ζωή</i>.

Ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να καλύπτουμε την πνευματική μας ανάγκη είναι το να διαβάζουμε και να στοχαζόμαστε ένα τμήμα του Λόγου του Θεού κάθε μέρα.

Είναι καλό να κάνουμε το ίδιο και για το εδάφιο της ημέρας.

Ας δούμε πώς ωφελήθηκαν δύο αδελφοί μας καθώς το έκαναν αυτό.

12 Φεβρουαρίου 2026.

Το εδάφιο εκείνης της ημέρας άγγιξε πραγματικά την καρδιά μου.

Ήταν το Ψαλμός 94:19.

Με μεγάλωσε η μητέρα μου, και ήμασταν πέντε παιδιά στην οικογένεια.

Κάθε μέρα είχαμε τη συνήθεια να διαβάζουμε και να συζητάμε το εδάφιο της ημέρας.

Και το ίδιο έκανα κι εγώ με τη δική μου οικογένεια.

Για να είμαι σίγουρη ότι θα διαβάζω το εδάφιο της ημέρας κάθε μέρα προετοιμάζομαι από το προηγούμενο βράδυ.

Παίρνω το κινητό μου και ανοίγω το εδάφιο της ημέρας στο <i>JW Library</i>®.

Αφήνω ανοιχτή την εφαρμογή ώστε να είμαι έτοιμη για το επόμενο πρωί.

Κάθε πρωί η γυναίκα μου ετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο.

Αφού ετοιμάσει τη μικρή μας κόρη, τη Μικέιλα, τρώμε όλοι μαζί πρωινό στις 6:30 και συζητάμε το εδάφιο της ημέρας.

Κάτι που με βοηθάει είναι να σκέφτομαι κάποιες ερωτήσεις: “Τι με διδάσκει αυτή η αφήγηση για τον Ιεχωβά; Και πώς μπορώ να το εφαρμόσω αυτό σήμερα;” Αυτές οι ερωτήσεις με βοηθούν να βλέπω τη μεγαλύτερη εικόνα, να βλέπω τις ιδιότητες του Ιεχωβά και να κάνω προσωπική εφαρμογή, ιδιαίτερα επειδή είμαι άγαμη.

Μιλάω συχνά με τα παιδιά μου και στις συζητήσεις μας ψάχνω για πράγματα που θα με βοηθήσουν να καταλάβω τι περνάνε.

Όταν βρω κάτι τέτοιο, προσπαθώ να το συνδυάσω με το εδάφιο της ημέρας, ώστε όταν θα το συζητήσουμε όλοι μαζί να χρησιμοποιήσω την ύλη για να τα βοηθήσω.

Μου αρέσει να συνοψίζω το εδάφιο της ημέρας σε μια πρόταση, ώστε να το θυμάμαι εύκολα όλη τη μέρα.

Όταν συζητάμε το εδάφιο της ημέρας όλοι μαζί, κρατάω σημειώσεις και στη διάρκεια της ημέρας τις ξαναδιαβάζω.

Τα πιο ενθαρρυντικά σχόλια είναι πράγματα που έχουν πει τα ίδια μου τα παιδιά.

Αυτές οι σημειώσεις μού θυμίζουν τι έχουμε συζητήσει και με ενθαρρύνουν πολύ.

Έχω μια φίλη που ζει πολύ μακριά και στέλνουμε μηνύματα η μία στην άλλη για το εδάφιο της ημέρας.

Υπάρχουν μέρες που κάποιο εδάφιο με συγκινεί πάρα πολύ ή μου θυμίζει τη φίλη μου.

Και το ίδιο συμβαίνει και σε εκείνη.

Πριν από μερικούς μήνες συζητούσαμε το εδάφιο της ημέρας και έλεγε ότι πρέπει να έχουμε θάρρος και να μιλάμε.

Έβλεπα ότι αυτό επηρέασε πραγματικά τη Μικέιλα.

Ήθελε να πει κάτι.

Μια μέρα είδαμε στο εδάφιο της ημέρας να έχουμε θάρρος και να μιλάμε.

Μετά πήγα στο σχολείο και είπα σε ένα κορίτσι που μου έκανε μπούλινγκ ότι ο Ιεχωβά θέλει να είμαστε καλοί και να αγαπάμε.

Μετά από λίγο σταμάτησε να κάνει μπούλινγκ.

Ήμουν πολύ χαρούμενη γιατί ο Ιεχωβά μού έδωσε το θάρρος να μιλήσω.

Χάρηκα πολύ γιατί οι συζητήσεις που είχαμε για το εδάφιο της ημέρας την επηρέαζαν θετικά.

Ήμουν τόσο περήφανος για αυτήν.

Όταν ο αδελφός μου και η γυναίκα του προσκλήθηκαν στη Σχολή Ευαγγελιστών, αυτό με επηρέασε βαθιά.

Στενοχωρήθηκα πολύ.

Κι εγώ είχα κάνει αίτηση δύο φορές για τη σχολή και αναρωτιόμουν: “Γιατί δεν είπαν σε μένα; Τι κάνω λάθος;” Αυτό το εδάφιο της ημέρας με βοήθησε επειδή μου θύμισε ότι είμαστε πολύτιμοι για τον Ιεχωβά.

Αυτά τα λόγια ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν.

Έχω δικιά μου δουλειά και κάποιες φορές ως γονέας έχω πολλές έγνοιες.

Μια περίοδο που η δουλειά δεν πήγαινε καλά, ανησυχούσα.

Κάποιο πρωί το εδάφιο της ημέρας ήταν από τον Ματθαίο 6:33 και μιλούσε για την υπερβολική ανησυχία.

Σε αυτό το εδάφιο ο Ιησούς υποσχέθηκε ότι ο Ιεχωβά θα φροντίζει για όλες μας τις ανάγκες.

Αυτή και μόνο η σκέψη με παρηγόρησε.

Με καθησύχασε πολύ και με ηρέμησε επειδή με βοήθησε να καταλάβω ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ υπερβολικά, γιατί ο Ιεχωβά πάντοτε μας φροντίζει.

Όλο αυτό με βοήθησε να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να διαβάζω το εδάφιο της ημέρας κάθε μέρα.

Ίσως προκύψουν καταστάσεις που θα μας αποθαρρύνουν, αλλά κατάλαβα ότι το εδάφιο της ημέρας μπορεί να μας βοηθήσει σε διάφορες στιγμές μέσα στη μέρα.

Ο Ιεχωβά είναι πάντα δίπλα μας και μας μιλάει καθημερινά με το εδάφιο της ημέρας.

Μας στηρίζει ως οικογένεια μέσω του Λόγου του.

Όλοι ωφελούμαστε όταν εξετάζουμε με προσοχή το εδάφιο της ημέρας.

Η Μαριέλι είπε ότι συνοψίζει το εδάφιο της ημέρας σε μία πρόταση.

Μια άλλη αδελφή το συνοψίζει σε μία λέξη και κρατάει αυτή τη λέξη στο μυαλό της στη διάρκεια της ημέρας.

Αυτό μας βοηθάει να θυμόμαστε και να εφαρμόζουμε όσα διαβάζουμε.

Γιατί ασχολούμαστε με αυτό το θέμα σε αυτή την ενημέρωση; Γιατί όπως λέει στην 1 Κορινθίους 7:31: «Το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει».

Και οι προσωπικές μας περιστάσεις αλλάζουν.

Γι’ αυτό, τώρα περισσότερο από ποτέ θέλουμε να τρέφουμε τον εαυτό μας και την οικογένειά μας κάθε μέρα με πνευματική τροφή.

Λάβαμε μια συγκινητική επιστολή από έναν αδελφό που προσφέρει εναλλακτική υπηρεσία στη Νότια Κορέα.

Είπε: «Κάθε απόγευμα, αφού τελειώσουμε τις καθημερινές μας εργασίες, οι αδελφοί που μένουμε στο ίδιο κελί ξεχωρίζουμε χρόνο για να διαβάσουμε το εδάφιο της ημέρας και να ανταλλάξουμε ενισχυτικές σκέψεις. Κάποιες φορές, αισθανόμαστε αποθαρρυμένοι εξαιτίας των δυσκολιών που υπάρχουν ανάμεσα στους συγκρατούμενους ή με το προσωπικό της φυλακής. Είναι φοβερό πώς το εδάφιο της ημέρας περιλαμβάνει ακριβώς τη σκέψη που χρειαζόμαστε εκείνη τη στιγμή. Με αυτόν τον τρόπο, παίρνουμε δύναμη και ενθάρρυνση και νιώθουμε τη στοργική φροντίδα του Ιεχωβά μέσω της αδελφότητας».

Θέλουμε να πούμε σε όλους όσους είστε φυλακισμένοι για την πίστη σας ή προσφέρετε εναλλακτική υπηρεσία ότι δεν σας έχουμε ξεχάσει.

Μας ενθαρρύνει πολύ το παράδειγμα υπομονής σας.

Επίσης, οι αδελφοί σε όλο τον κόσμο προσεύχονται για εσάς.

Καθώς αντιμετωπίζουμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, μακάρι όλοι να μένουμε πνευματικά ισχυροί και να τρεφόμαστε καθημερινά.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει και κάτι ακόμη που μπορεί να μας ενισχύσει: το δώρο της μουσικής.

Θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ένα συναρπαστικό νέο!

Τους επόμενους μήνες θα γίνει διαθέσιμη μουσική που θα είναι ενισχυτική για την παγκόσμια αδελφότητα μας.

Θα λέγεται «Διεθνής Μουσική».

Αυτά τα τραγούδια θα προστεθούν στο jw.org και στο <i>JW Library</i>® και θα είναι μουσική από όλο τον κόσμο που μπορούν να απολαύσουν όλοι οι αδελφοί μας.

Αυτά τα τραγούδια δεν θα μεταφράζονται ούτε θα έχουν βίντεο.

Και παρότι θα μπορούν να τα απολαύσουν οι αδελφοί μας σε όλο τον κόσμο, απευθύνονται ιδιαίτερα στους νεότερους αδελφούς μας.

Θέλετε να ακούσετε ένα δείγμα; Τα δύο πρώτα τραγούδια είναι διαθέσιμα τώρα και θα προστεθούν περισσότερα στη διάρκεια της χρονιάς.

Είμαστε ενθουσιασμένοι που μπορούμε να προσφέρουμε υπέροχη μουσική για να ακούμε κάθε μέρα.

Σε αυτή την ενημέρωση είδαμε ενθαρρυντικά νέα σε σχέση με το έργο και για την παγκόσμια εκστρατεία του Σεπτεμβρίου.

Είδαμε πώς ο Ιεχωβά παρηγορεί τους αδελφούς και τις αδελφές μας μετά από τους σεισμούς στη Βενεζουέλα και στις Φιλιππίνες.

Και αναλύσαμε την προσωπική μας ευθύνη να τρεφόμαστε πνευματικά κάθε μέρα.

Αδελφοί και αδελφές, θέλουμε να ξέρετε ότι σας αγαπάμε πάρα πολύ και προσευχόμαστε για όλους σας, ιδιαίτερα για όσους επηρεάζονται από καταστροφές και διωγμό.

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.




1112024059-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού—Τρέιλερ Σειράς Βίντεο

 Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού—Τρέιλερ Σειράς Βίντεο

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-gnj_900_VIDEO





Διότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή.

Ελάτε σε εμένα, ... και εγώ θα σας αναζωογονήσω.

Mε έχρισε για να διακηρύξω καλά νέα στους φτωχούς.

Με έστειλε να εξαγγείλω ελευθερία στους αιχμαλώτους και ανάκτηση της όρασης στους τυφλούς.

Θέλω!

Οι λεπροί καθαρίζονται, ... οι νεκροί ανασταίνονται.

Όλα όσα θέλετε λοιπόν να κάνουν οι άλλοι σε εσάς πρέπει να κάνετε και εσείς σε αυτούς.

Αυτό λένε στην ουσία ο Νόμος και οι Προφήτες.

Μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου!

Αν είσαι γιος του Θεού, πέσε από εδώ.

Σώπα!

Θα δεις πράγματα μεγαλύτερα από αυτά.




gnj-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Να Εποικοδομείτε Καθημερινά τον Εαυτό Σας

 Να Εποικοδομείτε Καθημερινά τον Εαυτό Σας

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_46_VIDEO





12 Φεβρουαρίου 2026.

Το εδάφιο εκείνης της ημέρας άγγιξε πραγματικά την καρδιά μου.

Ήταν το Ψαλμός 94:19.

Με μεγάλωσε η μητέρα μου, και ήμασταν πέντε παιδιά στην οικογένεια.

Κάθε μέρα είχαμε τη συνήθεια να διαβάζουμε και να συζητάμε το εδάφιο της ημέρας.

Και το ίδιο έκανα κι εγώ με τη δική μου οικογένεια.

Για να είμαι σίγουρη ότι θα διαβάζω το εδάφιο της ημέρας κάθε μέρα προετοιμάζομαι από το προηγούμενο βράδυ.

Παίρνω το κινητό μου και ανοίγω το εδάφιο της ημέρας στο <i>JW Library</i>®.

Αφήνω ανοιχτή την εφαρμογή ώστε να είμαι έτοιμη για το επόμενο πρωί.

Κάθε πρωί η γυναίκα μου ετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο.

Αφού ετοιμάσει τη μικρή μας κόρη, τη Μικέιλα, τρώμε όλοι μαζί πρωινό στις 6:30 και συζητάμε το εδάφιο της ημέρας.

Κάτι που με βοηθάει είναι να σκέφτομαι κάποιες ερωτήσεις: “Τι με διδάσκει αυτή η αφήγηση για τον Ιεχωβά; Και πώς μπορώ να το εφαρμόσω αυτό σήμερα;” Αυτές οι ερωτήσεις με βοηθούν να βλέπω τη μεγαλύτερη εικόνα, να βλέπω τις ιδιότητες του Ιεχωβά και να κάνω προσωπική εφαρμογή, ιδιαίτερα επειδή είμαι άγαμη.

Μιλάω συχνά με τα παιδιά μου και στις συζητήσεις μας ψάχνω για πράγματα που θα με βοηθήσουν να καταλάβω τι περνάνε.

Όταν βρω κάτι τέτοιο, προσπαθώ να το συνδυάσω με το εδάφιο της ημέρας, ώστε όταν θα το συζητήσουμε όλοι μαζί να χρησιμοποιήσω την ύλη για να τα βοηθήσω.

Μου αρέσει να συνοψίζω το εδάφιο της ημέρας σε μια πρόταση, ώστε να το θυμάμαι εύκολα όλη τη μέρα.

Όταν συζητάμε το εδάφιο της ημέρας όλοι μαζί, κρατάω σημειώσεις και στη διάρκεια της ημέρας τις ξαναδιαβάζω.

Τα πιο ενθαρρυντικά σχόλια είναι πράγματα που έχουν πει τα ίδια μου τα παιδιά.

Αυτές οι σημειώσεις μού θυμίζουν τι έχουμε συζητήσει και με ενθαρρύνουν πολύ.

Έχω μια φίλη που ζει πολύ μακριά και στέλνουμε μηνύματα η μία στην άλλη για το εδάφιο της ημέρας.

Υπάρχουν μέρες που κάποιο εδάφιο με συγκινεί πάρα πολύ ή μου θυμίζει τη φίλη μου.

Και το ίδιο συμβαίνει και σε εκείνη.

Πριν από μερικούς μήνες συζητούσαμε το εδάφιο της ημέρας και έλεγε ότι πρέπει να έχουμε θάρρος και να μιλάμε.

Έβλεπα ότι αυτό επηρέασε πραγματικά τη Μικέιλα.

Ήθελε να πει κάτι.

Μια μέρα είδαμε στο εδάφιο της ημέρας να έχουμε θάρρος και να μιλάμε.

Μετά πήγα στο σχολείο και είπα σε ένα κορίτσι που μου έκανε μπούλινγκ ότι ο Ιεχωβά θέλει να είμαστε καλοί και να αγαπάμε.

Μετά από λίγο σταμάτησε να κάνει μπούλινγκ.

Ήμουν πολύ χαρούμενη γιατί ο Ιεχωβά μού έδωσε το θάρρος να μιλήσω.

Χάρηκα πολύ γιατί οι συζητήσεις που είχαμε για το εδάφιο της ημέρας την επηρέαζαν θετικά.

Ήμουν τόσο περήφανος για αυτήν.

Όταν ο αδελφός μου και η γυναίκα του προσκλήθηκαν στη Σχολή Ευαγγελιστών, αυτό με επηρέασε βαθιά.

Στενοχωρήθηκα πολύ.

Κι εγώ είχα κάνει αίτηση δύο φορές για τη σχολή και αναρωτιόμουν: “Γιατί δεν είπαν σε μένα; Τι κάνω λάθος;” Αυτό το εδάφιο της ημέρας με βοήθησε επειδή μου θύμισε ότι είμαστε πολύτιμοι για τον Ιεχωβά.

Αυτά τα λόγια ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν.

Έχω δικιά μου δουλειά και κάποιες φορές ως γονέας έχω πολλές έγνοιες.

Μια περίοδο που η δουλειά δεν πήγαινε καλά, ανησυχούσα.

Κάποιο πρωί το εδάφιο της ημέρας ήταν από τον Ματθαίο 6:33 και μιλούσε για την υπερβολική ανησυχία.

Σε αυτό το εδάφιο ο Ιησούς υποσχέθηκε ότι ο Ιεχωβά θα φροντίζει για όλες μας τις ανάγκες.

Αυτή και μόνο η σκέψη με παρηγόρησε.

Με καθησύχασε πολύ και με ηρέμησε επειδή με βοήθησε να καταλάβω ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ υπερβολικά, γιατί ο Ιεχωβά πάντοτε μας φροντίζει.

Όλο αυτό με βοήθησε να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να διαβάζω το εδάφιο της ημέρας κάθε μέρα.

Ίσως προκύψουν καταστάσεις που θα μας αποθαρρύνουν, αλλά κατάλαβα ότι το εδάφιο της ημέρας μπορεί να μας βοηθήσει σε διάφορες στιγμές μέσα στη μέρα.

Ο Ιεχωβά είναι πάντα δίπλα μας και μας μιλάει καθημερινά με το εδάφιο της ημέρας.

Μας στηρίζει ως οικογένεια μέσω του Λόγου του.




jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Τζέιμς Μαντς: Να Προσέχετε τις Εντολές του Ιεχωβά (Ησ. 48:17, 18)

 Τζέιμς Μαντς: Να Προσέχετε τις Εντολές του Ιεχωβά (Ησ. 48:17, 18)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_26_VIDEO






«Να προσέχεις τις εντολές μου!» Αν το πούμε με αυτόν τον τρόπο, το εδάφιό μας έχει τη μορφή εντολής.


Και φυσικά, ο Παντοδύναμος Θεός, ο Ιεχωβά, έχει την εξουσία και τη δύναμη να απαιτεί υπακοή από εκείνους που έχει δημιουργήσει.


Αλλά ας ανοίξουμε, παρακαλώ, τη Γραφή μας στο σημερινό εδάφιο.


Πάμε στον Ησαΐα, κεφάλαιο 48, και θα διαβάσουμε τα εδάφια 17 και 18, επειδή τα συμφραζόμενα αποκαλύπτουν και άλλες σημαντικές πλευρές της προσωπικότητας του Ιεχωβά: την αγάπη του και το έλεός του.


Ησαΐας 48:17, 18: «Αυτό λέει ο Ιεχωβά, ο Εξαγοραστής σου, ο Άγιος του Ισραήλ: “Εγώ, ο Ιεχωβά, είμαι ο Θεός σου, Εκείνος που σε διδάσκει για την ωφέλειά σου, Εκείνος που σε οδηγεί στην οδό στην οποία πρέπει να περπατάς. Είθε να πρόσεχες τις εντολές μου! Τότε η ειρήνη σου θα γινόταν σαν ποταμός και η δικαιοσύνη σου σαν τα κύματα της θάλασσας”».


Το εδάφιο 18 αρχίζει με τη λέξη «είθε».


Αυτή η λέξη εκφράζει την έντονη επιθυμία να ήταν διαφορετική η κατάσταση.


Περίπου το 732 Π.Κ.Χ., όταν ο Ιεχωβά ενέπνευσε τον Ησαΐα να γράψει την προφητεία του, ο Ισραήλ και ο Ιούδας δεν έδιναν προσοχή στις εντολές του Θεού.


Ο λαός του λάτρευε είδωλα και εμπιστεύονταν στην Ασσυρία και στην Αίγυπτο για προστασία.


Ο Ιεχωβά λυπόταν βλέποντας αυτή την κατάσταση, την υποκρισία τους και την συνεχή έλλειψη πίστης στις υποσχέσεις του.


Παρόλα αυτά, λόγω της ευσπλαχνίας του, ήθελε να τους διδάξει για το καλό τους.


Η λέξη «είθε» δείχνει ότι τους καλούσε με αγάπη να μετανοήσουν και να τον υπακούσουν, επειδή η καθοδήγηση, οι διδασκαλίες και οι εντολές του ήταν πάντοτε προς όφελός τους.


Επίσης, η λέξη «είθε» υποδηλώνει ότι θα μπορούσαν να αποφύγουν μια δυσάρεστη κατάληξη αν έκαναν κάτι απλό.


Το να δίνουμε προσοχή στις εντολές του Ιεχωβά δεν είναι δύσκολο.


Παρακαλώ, ας ανοίξουμε στο βιβλίο του Μιχαία, στο κεφάλαιο 6, για να διαβάσουμε το εδάφιο 8.


Περίπου τον ίδιο καιρό που ο Ησαΐας έγραψε το βιβλίο του, ο προφήτης Μιχαίας περιέγραψε τι περιμένει ο Θεός από τον άνθρωπο.


Μιχαίας 6:8. Λέει: «Αυτός σου είπε, άνθρωπε, τι είναι καλό. Τι περιμένει από εσένα ο Ιεχωβά; Μόνο να ασκείς δικαιοσύνη, να αγαπάς την οσιότητα και να περπατάς με τον Θεό σου με μετριοφροσύνη!» Αιώνες αργότερα, και ο απόστολος Ιωάννης έγραψε ότι “οι εντολές του Θεού δεν είναι βαριές”.


Άρα ο Ιεχωβά δεν ζητάει από τους υπηρέτες του να κάνουν κάτι αδύνατο, και οι ευλογίες του ξεπερνούν κατά πολύ τις προσπάθειες που καταβάλλουμε για να τον υπακούμε.


Για παράδειγμα, το Ησαΐας 48:18 τελειώνει με την υπόσχεση: «Η ειρήνη σου θα γινόταν σαν ποταμός και η δικαιοσύνη σου σαν τα κύματα της θάλασσας».


Έχετε σταθεί ποτέ δίπλα σε ένα ποτάμι παρακολουθώντας το νερό να κυλάει συνεχώς; Τι όμορφη λεκτική εικόνα της άφθονης ειρήνης που απολαμβάνει ο λαός του Ιεχωβά: ειρήνη με τον Θεό, ειρήνη με τους αδελφούς μας και με τους συνανθρώπους μας, εσωτερική ειρήνη επειδή γνωρίζουμε ότι κάνουμε τον Ιεχωβά χαρούμενο!


Και αυτό μας βοηθάει να σκεφτούμε την επόμενη ευλογία που προκύπτει από την υπακοή στις εντολές του Θεού.


Λέει: «Η δικαιοσύνη σου θα γινόταν σαν τα κύματα της θάλασσας».


Τι σημαίνει αυτή η έκφραση; Ο Ησαΐας δεν μιλούσε για τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά.


Ο Ιεχωβά είχε ήδη θέσει τους κανόνες του για το σωστό και το λάθος πολύ πριν από την εποχή του Ησαΐα.


Αυτά τα λόγια αναφέρονται στην αποφασιστικότητά μας να κάνουμε το σωστό στα μάτια του Ιεχωβά.


Αν μας ανησυχεί το κατά πόσον θα μπορούσαμε να ζούμε σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του Ιεχωβά μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο, αυτή η υπόσχεση μάς καθησυχάζει.


Οι πράξεις δικαιοσύνης που κάνουμε μπορούν να είναι τόσο σταθερές όσο τα κύματα της θάλασσας.


Αν πάμε στη θάλασσα, τα κύματα δεν αρχίζουν απλώς να σκάνε το ένα μετά το άλλο προσφέροντας μας ένα θέαμα που σταματάει όταν φύγουμε.


Τα κύματα σκάνε στην ακτή ασταμάτητα εδώ και χιλιάδες χρόνια.


Ο Ιεχωβά μάς υπόσχεται ότι η δικαιοσύνη μας μπορεί να είναι σαν αυτά τα κύματα.


Μπορούμε να περπατάμε στους δίκαιους δρόμους του Ιεχωβά για πάντα.


Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Όταν πρέπει να πάρουμε μια απόφαση, πρώτα εξετάζουμε τι θέλει ο Ιεχωβά να κάνουμε και έπειτα ενεργούμε ανάλογα.


Και είμαστε σίγουροι ότι, όσο δύσκολη και αν είναι η απόφαση, ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να παραμείνουμε σταθεροί και να ζούμε κάθε μέρα σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του.


Είναι πολύ πιθανό όλοι να έχουμε ζήσει τέτοιες στιγμές που να έχουμε σκεφτεί: “Είθε να μην το έκανα αυτό!” ή “Μακάρι να είχα κάνει το άλλο!” Κάποια από αυτά  μπορούμε να τα αλλάξουμε, κάποια όχι.


Για παράδειγμα: “Μακάρι να είχα αρχίσει το σκαπανικό νωρίτερα!” “Μακάρι να είχα ακούσει τους πρεσβυτέρους!” “Μακάρι να μην είχα μιλήσει με σκληρό τρόπο!” “Μακάρι να έδινα περισσότερη προσοχή σε αυτό που έκανα!” Αυτά αφορούν πράγματα που έχουμε κάνει στο παρελθόν.


Ωστόσο, αυτή η σκέψη θα μπορούσε να μας έρθει και για πράγματα του παρόντος ή ακόμη και για πράγματα του μέλλοντος.


Για παράδειγμα: “Μακάρι να μπορούσα να βρω περισσότερο χρόνο για προσωπική μελέτη!” “Μακάρι να μπορούσα να ελέγχω τη γλώσσα μου καλύτερα!” “Μακάρι να τα κατάφερνα καλύτερα στον διορισμό μου στο Μπέθελ!” Αυτά μπορούμε να τα κάνουμε πραγματικότητα αν στοχαζόμαστε τις αρχές και εφαρμόζουμε τις συμβουλές που βασίζονται στην Αγία Γραφή και διαβάζουμε στα έντυπά μας.


Σκεφτείτε αυτές τις τρεις επιθυμίες που μόλις αναφέραμε.


Αρχικά, ας ανοίξουμε στην επιστολή προς Εφεσίους, κεφάλαιο 5, και θα διαβάσουμε τα εδάφια 15 και 16.


Αν θέλουμε να έχουμε περισσότερο χρόνο για προσωπική μελέτη, εδώ θα βρούμε μια σοφή συμβουλή.


Εφεσίους 5:15, 16.


Λέει: «Να προσέχετε λοιπόν πάρα πολύ πώς περπατάτε, όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, αξιοποιώντας τον χρόνο σας με τον καλύτερο τρόπο, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές».


Για να δούμε πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτή τη συμβουλή, ας εξετάσουμε πρώτα τη σημείωση μελέτης για το εδάφιο 16.


Λέει εν μέρει: “Η εφαρμογή αυτής της συμβουλής απαιτεί θυσίες, επειδή αυτό προϋποθέτει να εξαγοράζουμε τον χρόνο από άλλες ασχολίες, ανταλλάσσοντας μη ουσιώδεις δραστηριότητες με πνευματικές”.


Αν θέλουμε να εμβαθύνουμε σε αυτό, μπορούμε να δούμε το άρθρο με τίτλο: «Να Αξιοποιείτε τον Χρόνο σας με τον Καλύτερο Τρόπο» στη Σκοπιά του Ιανουαρίου 2022.


Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει πρακτικές συμβουλές για το πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε το Εφεσίους 5:16.


Και ίσως να εστιάσετε ιδιαίτερα στον υπότιτλο «Να Κάνετε την Καλύτερη Χρήση του Χρόνου σας με τον Ιεχωβά».


Μερικοί ίσως σκέφτονται ότι το να ελέγχουμε τη γλώσσα μας επηρεάζει κυρίως τις σχέσεις μας με τους άλλους.


Ωστόσο, το Ιακώβου 1:26 δείχνει ότι αυτό επηρεάζει και τη σχέση μας με τον Θεό.


Εκεί λέει: «Αν κανείς νομίζει ότι είναι λάτρης του Θεού αλλά δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του, εξαπατά την καρδιά του, και η λατρεία του είναι μάταιη».


Στο Ξύπνα! 22 Μαΐου 2004, το άρθρο «Χαλιναγώγηση του Αλόγου και της Γλώσσας» τονίζει γιατί είναι τόσο σημαντικό να ελέγχουμε τη γλώσσα μας.


Για να βελτιώσουμε την ποιότητα της υπηρεσίας μας στο Μπέθελ, το Παροιμίες 11:14 λέει: «Όταν δεν υπάρχει επιδέξια κατεύθυνση, ο λαός πέφτει, αλλά η επιτυχία έρχεται μέσω πολλών συμβούλων».


Μπορούμε λοιπόν να ρωτήσουμε τον επίσκοπο του τμήματός μας ή άλλους έμπειρους συνεργάτες μας πώς να βελτιωθούμε στον διορισμό μας.


Επίσης, μπορούμε να βρούμε πολλές συμβουλές στο βιβλίο Εδάφια για τη Χριστιανική Ζωή, στο θέμα «Εργασία».


Όλοι μπορούμε να σκεφτούμε ένα ή περισσότερα «είθε!» στα οποία θέλουμε να δουλέψουμε.


Ας αγωνιζόμαστε κάθε μέρα για να ενισχύουμε τη σχέση μας με τον Ιεχωβά και να καλλιεργούμε περισσότερο τη χριστιανική μας προσωπικότητα.


Τότε η δικαιοσύνη μας θα είναι σαν τα κύματα της θάλασσας, και ο Ιεχωβά δεν θα χρειαστεί ποτέ να μας πει: «Είθε να πρόσεχες!»





jwbvod26-G

www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Γκάιους Γκλόκεντιν: Γιατί να Λέμε «Συγνώμη»; (Λουκ. 15:18)

 Γκάιους Γκλόκεντιν: Γιατί να Λέμε «Συγνώμη»; (Λουκ. 15:18)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_31_VIDEO





Στην παραβολή για τον άσωτο γιο, διαβάζουμε ότι ο γιος είπε στον πατέρα του: «Αμάρτησα εναντίον του ουρανού και εναντίον σου».

Οπότε, εκδήλωσε ειλικρινή μετάνοια και ζητούσε συγχώρηση.

Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για τη μετάνοια.

Το θέμα μας είναι: «Γιατί να Λέμε “Συγνώμη”;» Θα απαντήσουμε στις εξής τρεις ερωτήσεις: Τι είναι μετάνοια; Γιατί λέμε ότι αμαρτάνουμε «εναντίον του ουρανού» όταν αμαρτάνουμε εναντίον άλλων; Και η τρίτη: Τι μαθαίνουμε αντιπαραβάλλοντας το παράδειγμα του Ιούδα του Ισκαριώτη με του αποστόλου Πέτρου; Τι είναι μετάνοια λοιπόν; Ας αναλύσουμε τι έκανε ο γιος στην παραβολή του Ιησού.

Ας ανοίξουμε στον Λουκά, κεφάλαιο 15.

Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στο εδάφιο Λουκάς 15:17, ο γιος «συνήλθε».

Με άλλα λόγια, άρχισε να αντιλαμβάνεται την πλήρη έκταση της αδικοπραγίας του.

Κατάλαβε πόσο είχε ξεπέσει.

Ένιωσε μεταμέλεια.

Ας διαβάσουμε τώρα το εδάφιο 18.

Εδώ βλέπουμε ότι περιλαμβανόταν η διάνοια και η καρδιά του.

Τι είπε μονολογώντας; «Αμάρτησα εναντίον του ουρανού».

Οπότε, αναγνώρισε ότι οι κανόνες του Θεού είναι δίκαιοι και ήθελε να αποκτήσει ξανά την εύνοια του Θεού.

Τι είναι μετάνοια λοιπόν; Είναι η αλλαγή στον τρόπο σκέψης και στη στάση μας.

Περιλαμβάνει το να νιώθουμε άσχημα και βαθιά λυπημένοι για όσα έχουμε κάνει ή για όσα δεν έχουμε κάνει ενώ θα έπρεπε.

Μεταμελούμαστε για τα λάθη και τις αμαρτίες μας.

Το ότι ο γιος είχε μετανοήσει ειλικρινά έγινε φανερό από τις ενέργειες που έκανε στη συνέχεια.

Ας δούμε το εδάφιο 20.

Εκεί λέει ότι «σηκώθηκε λοιπόν [ο γιος] και πήγε στον πατέρα του».

Άρα, η μετάνοια τον έκανε να αλλάξει πορεία.

Ήταν πρόθυμος να δεχτεί τις συνέπειες.

Ζήτησε συγχώρηση.

Δεν άρχισε τις δικαιολογίες για όσα έκανε.

Και τώρα η δεύτερη ερώτηση: Γιατί αμαρτάνουμε «εναντίον του ουρανού» όταν αμαρτάνουμε εναντίον άλλων; Στην παραβολή του Ιησού, ο γιος “αμάρτησε εναντίον του ουρανού” επειδή ζούσε με τρόπο που παραβίαζε τους ηθικούς κανόνες και τους νόμους του Ιεχωβά.

Επίσης, πλήγωσε τον πατέρα του με όσα έκανε.

Γιατί λέμε ότι αυτό ήταν “αμαρτία εναντίον του ουρανού”; Ο γιος σπατάλησε μια περιουσία, στενοχώρησε τον πατέρα του γιατί δεν είχαν πια επικοινωνία και έβλαψε επίσης το καλό όνομα της οικογένειας.

Με όλα αυτά, ο γιος δεν πλήγωσε απλώς τα αισθήματα του πατέρα του, αλλά παραβίασε και τους νόμους του Ιεχωβά.

Για παράδειγμα, η πέμπτη από τις Δέκα Εντολές απαιτούσε να “τιμούν τα παιδιά τον πατέρα τους και τη μητέρα τους”.

Ναι, τα λάθη που κάνουμε στις σχέσεις μας με τους άλλους επηρεάζουν τη σχέση μας με τον Ιεχωβά.

Και ο Ιησούς το είπε αυτό ξεκάθαρα.

Ανοίξτε, παρακαλώ, στον Ματθαίο, κεφάλαιο 6.

Εδώ, στα εδάφια 14 και 15, ο Ιησούς το διευκρίνισε λέγοντας: «Διότι αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ο ουράνιος Πατέρας σας θα συγχωρήσει και εσάς· ενώ αν δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα».

Άρα, υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο τι κάνουμε εμείς και στο πώς νιώθει ο Ιεχωβά για αυτό.

Με τα λάθη που κάνουμε στις σχέσεις μας με τους άλλους, πληγώνουμε τα αισθήματα του Ιεχωβά, του φερόμαστε χωρίς σεβασμό.

Όποτε δεν φερόμαστε καλά στους άλλους, αμαρτάνουμε «εναντίον του ουρανού».

Αλλά μετανοούμε.

Μετανοούμε για τα καθημερινά μας λάθη και μετανοούμε για τις σοβαρές αμαρτίες μας «εναντίον του ουρανού».

Ζητάμε από τον Ιεχωβά να μας συγχωρήσει.

Λέμε «συγνώμη» επειδή αστοχήσαμε σε κάτι που ίσως θεωρούμε προσωπικό ζήτημα ή σε κάτι που αφορά εμάς και κάποιον άλλον.

Άρα, γιατί η αμαρτία εναντίον άλλων είναι αμαρτία «εναντίον του ουρανού»; Επειδή η ατέλεια και η αμαρτία που εκδηλώνονται στις σχέσεις μας με τους άλλους επηρεάζουν τη φιλία μας με τον Ιεχωβά.

Και φτάνουμε στην τρίτη ερώτηση: Τι μαθαίνουμε αντιπαραβάλλοντας το παράδειγμα του Ιούδα του Ισκαριώτη με του αποστόλου Πέτρου; Είπαμε ότι η μετάνοια αρχίζει με αλλαγή στον τρόπο σκέψης ή στη στάση μας.

Και δεν ισχύει ότι συνήθως καταλαβαίνουμε αμέσως ότι κάναμε κάτι λάθος και νιώθουμε απαίσια για αυτό; Τι έκανε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης αφού πρόδωσε τον Ιησού; Ας το θυμηθούμε διαβάζοντας την αφήγηση στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, κεφάλαιο 27, εδάφια 3 και 4.

Ματθαίος 27:3, 4: «Τότε ο Ιούδας ο προδότης του, βλέποντας ότι ο Ιησούς είχε καταδικαστεί, ένιωσε τύψεις και επέστρεψε τα 30 ασημένια νομίσματα στους πρωθιερείς και στους πρεσβυτέρους, λέγοντας: “Αμάρτησα που πρόδωσα αθώο αίμα”.

Εκείνοι είπαν: “Τι μας νοιάζει εμάς; Δική σου υπόθεση είναι!”» Άρα, ένιωσε άσχημα ο Ιούδας για αυτό που έκανε; Ναι.

Αλλά αντί να ζητήσει από τον Θεό να τον συγχωρήσει λέγοντας «συγνώμη» στον Ιεχωβά, ομολόγησε την αδικοπραγία του στους πρωθιερείς και στους πρεσβυτέρους.

Ένιωσε τύψεις επειδή ήταν απελπισμένος.

Τίποτα δεν δείχνει ότι οι τύψεις του ήταν έκφραση αληθινής μετάνοιας.

Αντίθετα, τι έγινε όταν ο Πέτρος απέτυχε οικτρά αρνούμενος τον Ιησού; Σύμφωνα με το εδάφιο Λουκάς 22:62, «βγήκε έξω και έκλαψε πικρά».

Φαίνονται, λοιπόν, παρόμοιες οι αντιδράσεις; Ναι.

Ωστόσο, σήμερα ξέρουμε ότι ο Πέτρος πρέπει να τα έβαλε με τον εαυτό του.

Αμέσως συνήλθε, και πρέπει να ζήτησε πολλές φορές συγχώρηση.

Δεν βυθίστηκε στην απελπισία, αλλά πήγε και ξαναβρήκε τους άλλους δέκα αποστόλους.

Όλοι πρέπει να ένιωθαν απαίσια για αυτό που είχαν κάνει (για την άσχημη συμπεριφορά τους) αλλά, ως ομάδα, πρέπει να παρηγόρησαν ο ένας τον άλλον.

Τι άλλο βοήθησε τον Πέτρο να μην τα παρατήσει; Ο Πέτρος σίγουρα ενθαρρύνθηκε όταν είδε τον αναστημένο Ιησού.

Δεν ξέρουμε λεπτομέρειες από αυτή τη συγκινητική συνάντηση, αλλά ο Πέτρος μάλλον θα είπε: “Λυπάμαι πάρα πολύ, Ιησού. Απέτυχα τελείως. Συγχώρησέ με”.

Και τι νομίζετε ότι απάντησε ο Ιησούς; Πώς αντέδρασε; Αποκλείεται να του είπε ο Ιησούς κάτι τέτοιο: “Μα τι δειλός που είσαι! Δεν σου είχα πει ότι θα με απαρνηθείς; Τώρα έρχεσαι και μου λες «συγνώμη»; Αποκλείεται!

Ο Ιησούς συγχώρησε τον φίλο του τον Πέτρο.

Και τον συγχώρησε αν και το κακό είχε γίνει πια.

Άρα, τι μαθαίνουμε αντιπαραβάλλοντας το παράδειγμα του Ιούδα του Ισκαριώτη με του αποστόλου Πέτρου; Ότι η μετάνοια γίνεται φανερή, όχι μόνο με τις τύψεις, αλλά και με τις ανάλογες ενέργειες.

Και έτσι γυρίζουμε στο θέμα μας: «Γιατί να Λέμε “Συγνώμη”;» Το παράδειγμα του άσωτου γιου μάς θυμίζει πως, όταν μετανοούμε, πρέπει να λέμε «συγνώμη».

Μετανοούμε για τα πολλά λάθη μας στις σχέσεις μας με τους άλλους.

Λέμε «συγνώμη» σε όποιον πληγώσαμε και λέμε «συγνώμη» στον Ιεχωβά, εφόσον αυτά τα λάθη επηρεάζουν τη φιλία μας με Εκείνον.

Όσο και αν πασχίζουμε να μην κάνουμε λάθη, είναι πολύ πιθανό ότι και σήμερα θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να πούμε: «Συγνώμη».

Η «συγνώμη» συμβάλλει στο να υπάρχει ειρήνη και ενότητα σε αυτή τη θαυμάσια οικογένεια Μπέθελ και στις εκκλησίες μας.




jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Να Μιμείστε τους Πιστούς, Όχι τους Άπιστους—Τον Νώε, Όχι τους Συνανθρώπους Του

 Να Μιμείστε τους Πιστούς, Όχι τους Άπιστους—Τον Νώε, Όχι τους Συνανθρώπους Του

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbcov21_10_VIDEO





Άλλη μια γεμάτη μέρα.

Η κόρη μου έχει έργο, εγώ δουλειά, και το βράδυ έχουμε την Οικογενειακή μας Λατρεία.

Γεια μπαμπά.

Καλά να περάσεις, κορίτσι μου.

Για ακούστε με όλοι: Έχω να σας ανακοινώσω κάτι.

-Από Δευτέρα όλοι υπερωρίες ...

-Τι; Και άλλες υπερωρίες; -κανείς δεν εξαιρείται ...

Εντάξει, αυτό ήθελα να σας πω.

Πίσω στις δουλειές σας!

Είναι παραπάνω λεφτά.

Αλλά πώς μπορώ να το κάνω <i>και</i> ταυτόχρονα να φροντίζω τη Ρετζίνα; ... <i>ακούτε το βραδινό δελτίο ειδήσεων </i> <i>στο κανάλι Ένα</i><i> </i>...

Μπαμπά, δεν θα κάνουμε Οικογενειακή Λατρεία; ... <i>η οικονομία δέχτηκε μεγάλο πλήγμα, </i> <i>ίσως η χειρότερη οικονομική κρίση</i> ...

Ίσως λίγο αργότερα.

... <i>Η βία και οι λεηλασίες συνεχίζονται </i> <i>παρά την απαγόρευση </i>...

Ήθελα να την κάνουμε, αλλά ήμουν πτώμα —για άλλη μια φορά.

Η κατάσταση στον κόσμο είναι τραγική.

Γίνονται όλα αυτά που είχε πει ο Ιησούς.

Είναι τόσο καλή—πνευματικός άνθρωπος όπως ήταν η μητέρα της.

Αλλά, αν δεν τη βοηθήσω, θα καταφέρει από μόνη της να παραμείνει έτσι; <i>σημειώθηκε ένας τεράστιος σεισμός </i> <i>μεγέθους 8,1 ρίχτερ ...</i>

<i>Ηγέτες από όλο τον κόσμο έκαναν σήμερα από κοινού </i> <i>πρωτοφανείς δηλώσεις στα κοινωνικά δίκτυα,</i> <i>εκφράζοντας την αισιοδοξία τους.</i>

<i>Ένας ηγέτης έκανε την εξής ανάρτηση:</i> <i>“</i><i>επιτέλους βλέπουμε μια παγκόσμια </i> <i>συντονισμένη προσπάθεια</i> <i>που μας δίνει ελπίδα για ένα πιο ασφαλές μέλλον.”</i> <i>Έχουμε τη μοναδική ευκαιρία να βάλουμε ένα τέλος...</i>

... <i>Δυστυχώς σημειώνεται έκρηξη </i> <i>στα περιστατικά ένοπλης βίας....</i>

<i>Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ...</i>

Αν η εποχή μας μοιάζει με τις ημέρες του Νώε, πρέπει να δείξω πίστη όπως εκείνος.

Τι λες; Ξεκινάμε; Χρειάζεται να δείξω πίστη στον Ιεχωβά και να βάλω τα δυνατά μου για να σώσω την οικογένειά μου.




jwbcov21-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Το Κυβερνών Σώμα Προφυλάσσει την Ενότητα—Μέρος 1

 Το Κυβερνών Σώμα Προφυλάσσει την Ενότητα—Μέρος 1

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112024330&srcid=share





Το Κυβερνών Σώμα ανέκαθεν ένιωθε έντονα την ευθύνη να ανταποκρίνεται στην εντολή του Ιησού: «Βόσκε τα αρνιά μου ... Ποίμαινε τα προβατάκια μου».

Με τη σημερινή τεχνολογία νιώθουμε το Κυβερνών Σώμα οικογένειά μας.

Αλλά είχε παλιότερα η παγκόσμια αδελφότητα τόσο μεγάλο δέσιμο με το Κυβερνών Σώμα; Πάμε πίσω στον Ιανουάριο του 1945.

Οι αδελφοί Νορ και Φρανς ξεκίνησαν μια περιοδεία στη Λατινική Αμερική που ολοκληρώθηκε με συνελεύσεις στη Βόρεια Αμερική.

Κράτησε τέσσερις μήνες.

Σκοπός ήταν να επισκεφτούν τα γραφεία τμήματος, να οργανώσουν καινούρια γραφεία τμήματος και να προωθήσουν το έργο κηρύγματος της Βασιλείας.

Οι υπηρεσιακές περιοδείες συνήθως περιλάμβαναν την επίβλεψη της λειτουργίας του Μπέθελ, ομιλίες σε συνελεύσεις, αφιέρωση νέων εγκαταστάσεων, επισκέψεις για ένα βράδυ σε απομακρυσμένους ιεραποστολικούς οίκους και συναθροίσεις με τοπική εκκλησία.

Και όλα αυτά τα στρίμωχναν μέσα σε λίγες μέρες.

Έδιναν οδηγίες για τη διακονία αγρού, για τις συναθροίσεις, και ενημέρωναν τους αδελφούς για το τι γίνεται στον παγκόσμιο αγρό.

Και μετά αφιέρωναν χρόνο για να βγουν μαζί τους στο έργο.

Σε μια τέτοια επίσκεψη, έκαναν μια στάση στη Γουατεμάλα, όπου επισκέφτηκαν μια πολύ μικρή εκκλησία μόλις 8 ατόμων.

Αγαπούσαν πάρα πολύ το έργο.

Μπορώ να πω εκ πείρας ότι ο αδελφός Νορ είχε τους ιεραποστόλους στην καρδιά του.

Όταν έστειλε τους πρώτους στη Λατινική Αμερική, ήθελε πολύ να δει πώς τα πάνε.

Γι’ αυτό, τους επισκέφτηκε.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για να επισκεφτεί όσο το δυνατόν περισσότερους ιεραποστολικούς οίκους.

Συναντιόταν προσωπικά με τον κάθε ιεραπόστολο για να δει τι δυσκολίες είχε, για να κάνει διευθετήσεις για καλύτερα καταλύματα αν χρειαζόταν, να αξιολογήσει τις προοπτικές για αύξηση, να ιδρύσει νέα γραφεία τμήματος ή να διευθετήσει την αγορά καινούριων εγκαταστάσεων.

Ο αδελφός Νορ αγαπούσε πολύ την αδελφότητα, ειδικά τους ιεραποστόλους και τους Μπεθελίτες, και εκμεταλλευόταν κάθε 15λεπτη ή 20λεπτη στάση σε σταθμό τρένου ή αεροδρόμιο για να τους ενθαρρύνει ή για να τους βοηθήσει να προωθήσουν το έργο κηρύγματος.

Ο αδελφός Νορ ανησυχούσε πάρα πολύ για το πώς ήταν οι αδελφοί στις χώρες που πλήγηκαν από τον πόλεμο στην Ευρώπη.

Ο αδελφός Νορ και ο αδελφός Χένσελ ταξίδεψαν στη Βρετανία, στη Γαλλία, στην Ελβετία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στη Σκανδιναβία τον Νοέμβριο του ’45.

Είχαν περάσει λίγοι μόνο μήνες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οι σιδηροδρομικές γραμμές, οι γέφυρες ήταν κατεστραμμένες.

Οπότε οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη δεν ήταν εύκολες.

Δεν ήταν ταξίδι αναψυχής, ήταν δύσκολο πράγμα.

Αλλά αυτοί οι αδελφοί το έκαναν επειδή αγαπούσαν τους αδελφούς και ήθελαν να βοηθήσουν και να ενθαρρύνουν τους αδελφούς σε εκείνες τις χώρες.

Αφού επισκέφτηκαν τους αδελφούς στην τσακισμένη από τον πόλεμο Ευρώπη, ο αδελφός Νορ και ο αδελφός Χένσελ ξεκίνησαν μια πολύ δύσκολη και μεγάλη περιοδεία 76.000 χιλιομέτρων.

Επισκέφτηκαν χώρες όπου υπήρχαν λίγοι ή και καθόλου Μάρτυρες.

Αν δεν υπήρχε γραφείο τμήματος στις χώρες που επισκέπτονταν, συναντιούνταν με τις τοπικές εκκλησίες σε σπίτια, παρακολουθούσαν τις συναθροίσεις τους και πήγαιναν μαζί με τους ντόπιους αδελφούς σε σπίτια ενδιαφερομένων για μια μικρή συνάθροιση.

Πολλές φορές νοίκιαζαν χώρους για δημόσιες συναθροίσεις.

Οι αδελφοί Νορ και Χένσελ διαφήμιζαν στους δρόμους την ομιλία που θα γινόταν το βράδυ.

Μάλιστα ο αδελφός Νορ πήγαινε και σε πορείες με ποδήλατα για να διαφημίσει τις ομιλίες του.

Και αυτές οι συναθροίσεις προσέλκυαν εκατοντάδες ενδιαφερομένους, παρότι σε μια πόλη οι αδελφοί είχαν λάβει ένα απειλητικό σημείωμα.

Βέβαια, τα πράγματα δεν πήγαιναν πάντα όπως τα σχεδίαζαν.

Μια φορά που οι αδελφοί Νορ και Χένσελ έκαναν μια υπηρεσιακή περιοδεία σε χώρες της Αφρικής ήταν να πάνε στη Νιγηρία για ομιλίες σε δύο συνελεύσεις.

Στη μία από τις δύο έπρεπε να ταξιδέψουν οδικώς 640 χιλιόμετρα.

Ξεκίνησαν λοιπόν στις 3.30 το πρωί.

Στη διαδρομή όμως το αυτοκίνητο παρουσίασε προβλήματα.

Ταλαιπωρήθηκαν πολύ και έχασαν 18 ώρες.

Κατάλαβαν ότι δεν θα κατάφερναν να πάνε στη συνέλευση.

Γι’ αυτό, αποφάσισαν να γυρίσουν στο γραφείο τμήματος στο Λάγος.

Αλλά στην επιστροφή έκαναν 24 ώρες μέσα από ζούγκλες, ενώ το αυτοκίνητο έβγαλε και άλλα προβλήματα.

Επέστρεψαν στο γραφείο τμήματος, ξεκουράστηκαν για πολύ λίγο και ξεκίνησαν αμέσως για το επόμενο γραφείο τμήματος.

Ο αδελφός Νορ αγαπούσε τους αδελφούς και απολάμβανε τη συντροφιά τους.

Θυμάμαι πολύ καλά ότι μετά την τελική ομιλία έβγαλε το μαντήλι του και το κουνούσε στους αδελφούς, και εμείς στο ακροατήριο βγάλαμε τα μαντήλια μας και τα κουνούσαμε και εμείς πολλή ώρα.

Και όχι μόνο αυτό.

Μαζί με τον αδελφό Χένσελ πήγαν στον σιδηροδρομικό σταθμό για να αποχαιρετήσουν τους αδελφούς που θα έφευγαν με ειδικά τρένα.

Τους φώναζαν: <i>«</i><i>Άουφ Φίντερζεν! Γκούτε Ράιζε!»</i> Και το έκαναν αυτό μέχρι τις 10:30 το βράδυ.

Δεν σκέφτονταν την άνεσή τους, αλλά σκέφτονταν τους αδελφούς τους.

Το 1952 ζητήσαμε από τις αρχές να κάνουμε μια μεγάλη ειδική συνέλευση στην Αθήνα, αλλά δεν μας το επέτρεψαν επειδή παρενέβη ο κλήρος.

Επειδή όμως ο αδελφός Νορ δεν ήθελε να χάσει την ευκαιρία να ενθαρρύνει τους αδελφούς στην Ελλάδα, άλλαξε το πλάνο.

Αυτός και ο αδελφός Χένσελ θα πήγαιναν με ταξί σε σπίτια ντόπιων αδελφών για να κάνουν μια ομιλία για περίπου 20 λεπτά.

Πήγαιναν από το ένα σπίτι στο άλλο, παρ’ όλο που κινδύνευαν να τους συλλάβουν επειδή έκαναν συναθροίσεις.

Κατάφεραν να συναντήσουν 905 Έλληνες αδελφούς.

Περιγράφοντας εκείνη τη μέρα, ο αδελφός Νορ έγραψε: «Ήταν μια από τις πιο ευλογημένες εμπειρίες της ζωής μας».

Ο αδελφός Φρανς πήγε στην Ισπανία πολλές φορές.

Αλλά τη δεκαετία του ’50 το έργο μας ήταν υπό απαγόρευση.

Ήθελε να ενθαρρύνει τους τοπικούς αδελφούς, αλλά τον ενδιέφερε ιδιαίτερα η ασφάλειά τους.

Κάποτε ο αδελφός Φρανς και ο οδηγός του αποφάσισαν να παρκάρουν κοντά στο σπίτι του αδελφού που θα τους φιλοξενούσε, του αδελφού Γκαρσία, που ήταν μηχανικός.

Είχαν ανοίξει λοιπόν το καπό του αυτοκινήτου και ρώτησαν έναν γείτονα: «Υπάρχει κάποιος μηχανικός εδώ κοντά;» Φυσικά, τους έστειλαν στον αδελφό Γκαρσία.

Ο αδελφός Γκαρσία είδε το αυτοκίνητο και είπε: «Πρέπει να το φέρετε στο συνεργείο μου».

Και αυτή ήταν η αφορμή να συναντηθεί ο αδελφός Φρανς με τοπικούς αδελφούς.

Μετά, επειδή θα πήγαιναν με τα πόδια στη συνάθροιση, ο αδελφός Φρανς φόρεσε έναν μπερέ και μια προβιά που φορούσαν συνήθως οι άνθρωποι στην περιοχή για να μην ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους αδελφούς.

Εκείνοι οι αδελφοί ήταν πολύ στοργικοί και θαρραλέοι.

Προσπαθούσαν σκληρά να βοηθούν τους αδελφούς σε χώρες υπό απαγόρευση να διατηρούν τον ζήλο τους, διακινδυνεύοντας ακόμη και την ασφάλειά τους.

Μάλιστα, μια φορά τον αδελφό Φρανς τον συνέλαβαν σε μια συνάθροιση στη Βαρκελώνη.

Το πρόγραμμα που είχαν σε τέτοιες περιοδείες πρέπει να ήταν εξαντλητικό.

Κάποιες φορές, αν ταξίδευαν σε μια χώρα που ήταν υπό απαγόρευση, επισκέπτονταν τις αρχές για να ζητήσουν να νομιμοποιηθεί το έργο μας.

Ο αδελφός Νορ επισκεπτόταν όλα τα γραφεία τμήματος για να ενθαρρύνει τους αδελφούς και να μιλήσει με τους ιεραποστόλους.

Αλλά τη δεκαετία του ’50, που υπήρχε μεγάλη αύξηση, δεν μπορούσε πια να τα κάνει όλα μόνος του.

Γι’ αυτό, αποφάσισε να εκπαιδεύσει μερικούς από εμάς τους αδελφούς για να τον βοηθάμε σε αυτό το έργο, ώστε να γίνεται σωστά η ποίμανση και να υπάρχει ενότητα στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν τα γραφεία τμήματος.

Στην υπηρεσιακή περιοδεία στην Αφρική το 1963, ο αδελφός Χένσελ παρακολούθησε τη συνέλευση στην Γκμπάρνγκα της Λιβερίας.

Ξαφνικά, μπήκαν μέσα στρατιώτες και συνέλαβαν τον αδελφό Χένσελ και άλλους.

Τον κακομεταχειρίστηκαν, τον χτύπησαν με τον υποκόπανο του τουφεκιού τόσο πολύ που νόμιζε ότι θα πεθάνει.

Αλλά έμεινε εκεί για να ενθαρρύνει και να βοηθήσει τους αδελφούς να μείνουν πιστοί και να μη συμβιβαστούν.

Όταν τον άφησαν ελεύθερο, αντί να γυρίσει πίσω, ολοκλήρωσε τον διορισμό του και επισκέφτηκε και τα υπόλοιπα γραφεία τμήματος και, όταν επέστρεψε, ποτέ δεν παρέστησε τον ήρωα.

Για αυτόν ήταν απλώς το τίμημα που πλήρωσε στην υπηρεσία του Κυρίου.

Οι εκπρόσωποι από τα κεντρικά γραφεία ήθελαν πάντα το καλύτερο για τους επισκέπτες αδελφούς στις διεθνείς συνελεύσεις.

Οι αδελφοί Νορ και Χένσελ πήγαιναν αυτοπροσώπως για να δουν τους χώρους και να κάνουν τα συμβόλαια.

Πιο πρόσφατα, ο αδελφός Τζάρας επισκεπτόταν ο ίδιος τα ξενοδοχεία για να διασφαλίσει ότι τα δωμάτια ήταν αρκετά άνετα και καθαρά.

Μάλιστα δοκίμαζε και τα κρεβάτια.

Ο αδελφός Νορ γνώριζε καλά την κατάσταση που αντιμετώπιζαν οι αδελφοί στη Σοβιετική Ένωση.

Έγραψε πολλές επιστολές για να προτρέψει τους αδελφούς να είναι ενωμένοι και να ακολουθούν την κατεύθυνση της οργάνωσης.

Μια από αυτές τις επιστολές έπεσε στα χέρια της Κα-Γκε-Μπε, και αυτοί την παραποίησαν.

Όταν το έμαθε ο αδελφός Νορ, είπε στους αδελφούς να προσέξουν το πνεύμα της επιστολής, επειδή από το πνεύμα της επιστολής θα καταλάβαιναν αμέσως αν ήταν από την οργάνωση ή αν ήταν πλαστή.

Και αυτό επειδή το πνεύμα της οργάνωσης είναι να ενώνει τους αδελφούς, όχι να τους διαιρεί.

Εκτός από όλα αυτά που έκαναν για το έργο διεθνώς, παράλληλα κατηύθυναν το έργο και την επέκταση στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία, χειρίζονταν νομικά ζητήματα, οργάνωναν συνελεύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και έκαναν ομιλίες σε αυτές, έκαναν ομιλίες στη Σχολή Γαλαάδ και στις αποφοιτήσεις, στις ετήσιες συνελεύσεις, και ταυτόχρονα είχαν να φροντίσουν τη δική τους πνευματικότητα και των συζύγων τους, αν ήταν παντρεμένοι.

Τις επόμενες δεκαετίες θα υπήρχε μεγαλύτερη αύξηση, αλλά και μεγαλύτερες προκλήσεις.




1112024330-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026

 Παρασκευή 31 Ιουλίου

Να στέκεστε σταθεροί στην πίστη.​—1 Κορ. 16:13.

Ίσως μπαίνετε στον πειρασμό να συγκρίνετε αυτά που κάνετε εσείς με αυτά που κάνουν οι άλλοι. Μην το κάνετε αυτό! Γιατί; Επειδή ο Ιεχωβά δεν κάνει τέτοιες συγκρίσεις. (Γαλ. 6:4) Για παράδειγμα, η Μαρία πρόσφερε στον Ιησού ένα πανάκριβο αρωματικό λάδι. (Ιωάν. 12:3-5) Από την άλλη πλευρά, η άπορη χήρα συνεισέφερε στον ναό δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας. (Λουκ. 21:1-4) Ο Ιησούς όμως είδε και τα δύο δώρα ως εκφράσεις πίστης. Ο Πατέρας του, ο Ιεχωβά, εκτιμάει αληθινά οτιδήποτε κάνετε το οποίο υποκινείται από την αφοσίωσή σας και την αγάπη σας για εκείνον, όσο μικρό και αν ίσως φαίνεται σε εσάς. Όλοι έχουμε αμφιβολίες κατά καιρούς. Ωστόσο, ο αξιόπιστος Λόγος της αλήθειας του Θεού, η Αγία Γραφή, μπορεί να μας βοηθήσει να τις καταπολεμήσουμε. Αφήστε την πεποίθηση να αντικαταστήσει την ανησυχία σας. Ο Ιεχωβά σίγουρα δίνει σημασία σε εσάς ως άτομο. Εκτιμάει τις θυσίες σας και έχει δεσμευτεί να σας ανταμείψει. Ο Ιεχωβά θεωρεί όλους τους όσιους υπηρέτες του άξιους της αγάπης και της προσοχής του. w24.10 σ. 24 ¶3· σ. 29 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1OET_sGLjpqv_0gtMj0CU5ZdLkvFum49T/view?usp=sharing

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

 Πέμπτη 30 Ιουλίου

Ο Θεός με την καλοσύνη του προσπαθεί να σε οδηγήσει σε μετάνοια.​—Ρωμ. 2:4.

Οι πρεσβύτεροι που υπηρετούν σε επιτροπές έχουν ευθύνη ενώπιον του Ιεχωβά να κρατούν την εκκλησία καθαρή. (1 Κορ. 5:7) Θέλουν επίσης να υποκινηθούν οι παραβάτες να μετανοήσουν αν αυτό είναι εφικτό. Γι’ αυτόν τον σκοπό, οι πρεσβύτεροι διατηρούν θετική, αισιόδοξη στάση. Γιατί; Επειδή θέλουν να μιμούνται τον Ιεχωβά, ο οποίος είναι «πολύ συμπονετικός και ελεήμων». (Ιακ. 5:11) Προσέξτε πώς εκδήλωνε τέτοιο πνεύμα ο ηλικιωμένος απόστολος Ιωάννης. Έγραψε: «Παιδάκια μου, σας τα γράφω αυτά για να μην αμαρτήσετε. Εντούτοις, αν κανείς αμαρτήσει, έχουμε βοηθό που είναι μαζί με τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι δίκαιος». (1 Ιωάν. 2:1) Δυστυχώς, κάποιες φορές ένας Χριστιανός αρνείται να μετανοήσει. Σε αυτή την περίπτωση, η εκκλησία πρέπει να τον απομακρύνει από ανάμεσά μας. w24.08 σ. 25 ¶19, 20

https://drive.google.com/file/d/1c2L0405lFSKL9AYZ1i-9k0hyT3YvlEs7/view?usp=sharing

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

 Τετάρτη 29 Ιουλίου

Εξάλειψε όλα τα σφάλματά μου.​—Ψαλμ. 51:9.

Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί μια λεκτική εικόνα για να περιγράψει πώς εξαλείφει τις αμαρτίες. Ο ίδιος δηλώνει: «Θα εξαφανίσω τις παραβάσεις σου σαν με σύννεφο και τις αμαρτίες σου σαν με πυκνό σύννεφο». (Ησ. 44:22) Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, είναι σαν να χρησιμοποιεί ένα πυκνό σύννεφο για να κρύψει τις παραβάσεις μας έτσι ώστε να μη φαίνονται καθόλου. Τι σημαίνει αυτό για εμάς; Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, δεν πρέπει να νιώθουμε ότι θα κουβαλάμε το στίγμα αυτών των αμαρτιών για όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Μέσω του αίματος του Ιησού Χριστού, τα χρέη μας ακυρώνονται εντελώς. Δεν διακρίνεται πια ούτε καν η καταγραφή αυτών των χρεών. Αυτό σημαίνει για εμάς η αληθινή συγχώρηση που έρχεται από τον Ιεχωβά όταν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας. Το έλεος του Ιεχωβά μάς επιτρέπει επίσης να έχουμε καλή σχέση μαζί του και μας βοηθάει να μην αφήνουμε τα αισθήματα ενοχής να μας κυριεύουν. w25.02 σ. 10 ¶11-14

https://drive.google.com/file/d/1INpROJ7tosN7vVnA9nxXwOQqxI9NKsP_/view?usp=sharing

Τρίτη 28 Ιουλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 28 Ιουλίου 2026

 Τρίτη 28 Ιουλίου

[O Ιωσαφάτ] αναζήτησε τον Ιεχωβά με όλη του την καρδιά.​—2 Χρον. 22:9.

Οι βασιλιάδες του Ισραήλ που ευαρεστούσαν τον Ιεχωβά τον λάτρευαν με πλήρη καρδιά. Μιλώντας για τον Ιωσία, η θεόπνευστη αφήγηση αναφέρει: «Πριν από αυτόν δεν υπήρξε βασιλιάς όμοιός του, ο οποίος επέστρεψε στον Ιεχωβά με όλη του την καρδιά». (2 Βασ. 23:25) Τι θα πούμε για τον Σολομώντα, ο οποίος προς το τέλος της ζωής του έκανε το κακό; «Η καρδιά του δεν ήταν πλήρης». (1 Βασ. 11:4) Και όσον αφορά τον Αβιάμ, έναν άλλον άπιστο βασιλιά, η Βιβλική αφήγηση λέει: «Η καρδιά του δεν ήταν πλήρης απέναντι στον Ιεχωβά». (1 Βασ. 15:3) Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί συχνά τη λέξη «καρδιά» για να περιγράψει ολόκληρο τον εσωτερικό άνθρωπο, ο οποίος περιλαμβάνει τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τη διάθεση, τη νοοτροπία, τις ικανότητες, τα κίνητρα και τους στόχους κάποιου. Τι σημαίνει λοιπόν να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με πλήρη καρδιά; Ένα άτομο που έχει πλήρη καρδιά δεν λατρεύει τυπικά τον Θεό. Απεναντίας, τον υπηρετεί από αγάπη και αφοσίωση σε όλη του τη ζωή. w24.07 σ. 21 ¶4, 5

https://drive.google.com/file/d/11-695PF7BubgCRNv-wMZ6w9zXiejzGds/view?usp=sharing

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026

Να Μιμείστε τους Πιστούς, Όχι τους Άπιστους—Τον Ενώχ, Όχι τον Λάμεχ

 

Να Μιμείστε τους Πιστούς, Όχι τους Άπιστους—Τον Ενώχ, Όχι τον Λάμεχ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbcov21_9_VIDEO





Ο γιος μου παρά τρίχα τη γλίτωσε από τις συμμορίες, για άλλη μια φορά.

Μόνο εμείς δεν έχουμε όπλο.

Δεν θέλω να έχω όπλο για προστασία.

Αλλά, πώς αλλιώς θα προστατέψω την οικογένειά μου; Εβραίους 11:1: «Πίστη είναι η βεβαιωμένη προσδοκία αυτών για τα οποία ελπίζει κανείς.» Πιστεύω στις υποσχέσεις του Θεού αλλά, αν χρειάζομαι όπλο για να προστατέψω την οικογένειά μου, δεν θα καταλάβει ο Ιεχωβά; Όχι, δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό.

Δεν είμαι ο πρώτος που ζει σε έναν βίαιο κόσμο.

Εβραίους 11:5: «... έλαβε τη μαρτυρία ότι είχε ευαρεστήσει τον Θεό.» Ο Ενώχ έζησε σε έναν απίστευτα βίαιο κόσμο, αλλά περπάτησε με τον Θεό.

Μπορώ και εγώ να μιμηθώ την πίστη του.





jwbcov21-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026

 Δευτέρα 27 Ιουλίου

Ο βράχος τους δεν είναι σαν τον δικό μας Βράχο.​—Δευτ. 32:31.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου αναπάντεχες δυσκολίες μπορούν να διαταράξουν​—ή ακόμα και να αλλάξουν εντελώς​—τη ζωή μας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που μπορούμε να στρεφόμαστε στον Ιεχωβά Θεό για βοήθεια! Όταν λαβαίνουμε τη στήριξή του, αυτή η εμπειρία μάς διαβεβαιώνει ότι «ζει ο Ιεχωβά!» (Ψαλμ. 18:46) Το ενδιαφέρον είναι ότι, ακριβώς έπειτα από αυτή τη δήλωση, ο Δαβίδ αποκάλεσε τον Θεό “Βράχο του”. Γιατί να παρομοιάσει τον Ιεχωβά με κάτι άψυχο​—έναν βράχο; Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί τη λέξη «βράχος» ως λεκτική εικόνα για να μας βοηθήσει να συλλάβουμε ιδιότητες που διαθέτει ο Ιεχωβά. Αυτή η λέξη συχνά εμφανίζεται σε περικοπές που τον αινούν ως Θεό ο οποίος δεν έχει όμοιό του. Η πρώτη φορά που ο Ιεχωβά αποκαλείται «ο Βράχος» είναι στο εδάφιο Δευτερονόμιο 32:4. Η Άννα είπε στην προσευχή της ότι «βράχος δεν υπάρχει σαν τον Θεό μας». (1 Σαμ. 2:2) Ο Αββακούμ αποκάλεσε τον Ιεχωβά “Βράχο του”. (Αββακ. 1:12) Ο συγγραφέας του 73ου Ψαλμού αποκάλεσε τον Θεό “βράχο της καρδιάς του”. (Ψαλμ. 73:26) Ακόμα και ο ίδιος ο Ιεχωβά αναφέρθηκε στον εαυτό του ως Βράχο.​—Ησ. 44:8. w24.06 σ. 26 ¶1, 3

https://drive.google.com/file/d/1xtWa8aZ-_vJqS3R484avS_eqxdOB-bop/view?usp=sharing

Κυριακή 26 Ιουλίου 2026

Πνευματικά πετράδια ΙΕΡΕΜΙΑΣ 20,21

 



https://drive.google.com/file/d/1aJQhklqEqpPrkcVBhSQpwIfTYzkHqVki/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 26 Ιουλίου 2026

 Κυριακή 26 Ιουλίου

Να εποικοδομείτε ο ένας τον άλλον.​—1 Θεσ. 5:11.

Πώς μπορούμε όλοι να στηρίζουμε τους άγαμους Χριστιανούς που θέλουν να παντρευτούν; Ένας τρόπος είναι με το να προσέχουμε τι λέμε. (Εφεσ. 4:29) Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: “Μήπως πειράζω αστειευόμενος εκείνους που θέλουν να παντρευτούν; Όταν βλέπω έναν άγαμο αδελφό και μια άγαμη αδελφή να κουβεντιάζουν, μήπως συμπεραίνω αυτομάτως ότι ενδιαφέρονται αισθηματικά ο ένας για τον άλλον;” (1 Τιμ. 5:13) Επιπρόσθετα, δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε τους άγαμους Χριστιανούς να νιώθουν ότι είναι με κάποιον τρόπο ελλιπείς επειδή δεν έχουν παντρευτεί. Πόσο καλύτερο είναι να αναζητούμε ευκαιρίες για να επαινούμε τους άγαμους Χριστιανούς! Τι γίνεται αν νομίζουμε ότι κάποιος αδελφός και κάποια αδελφή θα ταίριαζαν; Η Γραφή μάς λέει να σκεφτόμαστε τα αισθήματα των άλλων. (Ρωμ. 15:2) Πολλά άγαμα άτομα δεν θέλουν να τους συστήσουν οι άλλοι κάποιον πιθανό σύντροφο, και οφείλουμε να σεβόμαστε τις επιθυμίες τους. (2 Θεσ. 3:11) Άλλοι ίσως θα εκτιμούσαν λίγη βοήθεια, αλλά δεν πρέπει να παρεμβαίνουμε χωρίς να μας το ζητήσουν.​—Παρ. 3:27. w24.05 σ. 24, 25 ¶14, 15

https://drive.google.com/file/d/190MB-zIz3nTi4-enjB87DNdSBR8io15a/view?usp=sharing

Σάββατο 25 Ιουλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 25 Ιουλίου 2026

 Σάββατο 25 Ιουλίου

Οι υπηρέτες μου θα φωνάζουν χαρούμενα.​—Ησ. 65:14.

Οι υπηρέτες του Θεού μπορούν να «φωνάζουν χαρούμενα» επειδή η καρδιά τους ξεχειλίζει από εκτίμηση. Οι εποικοδομητικές αλήθειες και οι παρηγορητικές υποσχέσεις του Λόγου του Θεού, καθώς και η στερεή ελπίδα μας που βασίζεται στη λυτρωτική θυσία του Χριστού μάς χαρίζουν “καλή κατάσταση καρδιάς”. Όταν μιλάμε για αυτά τα πράγματα, νιώθουμε αληθινή ευτυχία! (Ψαλμ. 34:8· 133:1-3) Η αγάπη και η ενότητα ανάμεσα στον λαό του Ιεχωβά είναι δύο κύρια χαρακτηριστικά του πνευματικού παραδείσου. Αυτός ο «δεσμός ενότητας» μας δίνει μια ιδέα τού πώς θα είναι η ζωή στον νέο κόσμο, όπου οι υπηρέτες του Ιεχωβά θα απολαμβάνουν ακόμα μεγαλύτερη αγάπη και ενότητα από ό,τι σήμερα. (Κολ. 3:14) Οποιοσδήποτε θέλει να βρει αληθινή ευτυχία και ικανοποίηση χρειάζεται να έρθει στον πνευματικό μας παράδεισο. Ό,τι και αν νομίζει αυτός ο κόσμος για τους υπηρέτες του Ιεχωβά, αυτοί έχουν αξιότιμο όνομα, ή αλλιώς υπόληψη, ενώπιον της παγκόσμιας οικογένειάς του.​—Ησ. 65:15. w24.04 σ. 21 ¶7, 8

https://drive.google.com/file/d/1wgy2Zw69CZDbfkh4ziXI-CLfZsHEaCRw/view?usp=sharing

Σεθ Χάιατ: Ο Ιεχωβά Φροντίζει για το Ποίμνιό Του (Ιεζ. 34:11)

 Σεθ Χάιατ: Ο Ιεχωβά Φροντίζει για το Ποίμνιό Του (Ιεζ. 34:11)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_28_VIDEO





Πώς θα νιώθατε αν ο Ιεχωβά σάς εμπιστευόταν κάτι πολύ πολύτιμο και σας ζητούσε να του το φροντίζετε; Αυτό θα ήταν ένα καταπληκτικό προνόμιο, έτσι δεν είναι; Αλλά, ε, παράλληλα με το ότι αναγνωρίζουμε πως αυτό είναι προνόμιο, σκεφτόμαστε και την ευθύνη που το συνοδεύει.

Ακριβώς αυτό νιώθουν οι πρεσβύτεροι και οι επίσκοποι ως οι πνευματικοί ποιμένες.

Ο Ιεχωβά μάς έχει εμπιστευτεί τη φροντίδα του ποιμνίου του.

Αυτή είναι η οικογένεια των λάτρεών του, όλων όσων τον αγαπούν εδώ στη γη.

Γι’ αυτό τα λόγια του σημερινού εδαφίου ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους πρεσβυτέρους και τους επισκόπους.

Ο Ιεχωβά λέει: «Θα ψάξω ο ίδιος για τα πρόβατά μου και θα τα φροντίσω».

Επομένως, είναι φανερό ότι ο Ιεχωβά δεν αποφεύγει την ευθύνη του.

Αλλά τι τον έκανε να πει: “Εγώ ο ίδιος θα το κάνω”; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα βρίσκεται στο δεύτερο εδάφιο του κεφαλαίου 34 του Ιεζεκιήλ.

Σας παρακαλώ να ανοίξουμε εκεί και να διαβάσουμε μαζί το δεύτερο μέρος του εδαφίου 2, και προσέξτε τι λέει ο Ιεχωβά: «Αλίμονο στους ποιμένες του Ισραήλ».

Ποιοι είναι όμως οι ποιμένες του Ισραήλ; Στις ημέρες του Ιεζεκιήλ, αυτοί ήταν οι άντρες στους οποίους είχε ανατεθεί η ευθύνη να φροντίζουν το ποίμνιο του Ιεχωβά, τα πρόβατά του.

Και εδώ ο Ιεχωβά λέει σε εκείνους τους άντρες: “Αλίμονο σε εσάς”.

Γιατί; Προσέξτε τι λέει το εδάφιο 4: «Δεν ενισχύσατε τα αδύναμα ούτε γιατρέψατε τα άρρωστα ούτε επιδέσατε τα τραυματισμένα ούτε φέρατε πίσω τα ξεστρατισμένα ούτε αναζητήσατε τα χαμένα· αντιθέτως, τα εξουσιάζατε με σκληρό και τυραννικό τρόπο».

Ασφαλώς, αυτά τα λόγια δεν θα ήθελε να τα ακούσει κανένας πνευματικός ποιμένας.

Κάποια στιγμή, αυτοί οι άντρες ξέχασαν ότι ήταν ποιμένες του ποιμνίου του Ιεχωβά, όχι του δικού τους ποιμνίου.

Πριν από χρόνια, μια αδελφή της οποίας ο πατέρας εκτρέφει πρόβατα μου είπε κάτι πολύ ενδιαφέρον.

Είπε: «Τα πρόβατα έχουν θέμα».

Τι εννοούσε με αυτό; Τα οικόσιτα πρόβατα είναι ανυπεράσπιστα και εξαρτώνται πλήρως από τον βοσκό για να τα φροντίζει.

Τα πρόβατα χρειάζονται συνέχεια τροφή.

Γνωρίζουν τη φωνή του ποιμένα τους, αλλά δεν ακούν πάντοτε.

Αποσπώνται εύκολα, απομακρύνονται, παγιδεύονται, χάνονται και χρειάζονται βοήθεια.

Εξαρτώνται από τον ποιμένα.

Φυσικά, αν ένας ποιμένας μεταχειριζόταν σκληρά ένα κυριολεκτικό ποίμνιο, αυτό θα ήταν καταστροφικό, έτσι δεν είναι; Από πολλές απόψεις, ο λαός του Ιεχωβά είναι σαν τα πρόβατα.

Χρειάζεται φροντίδα.

Ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για την ευημερία του λαού του και έχει εμπιστευτεί σε ανθρώπινους υποποιμένες, πνευματικούς ποιμένες, τη φροντίδα ενός ποιμνίου για το οποίο έχει πληρώσει ακριβό τίμημα.

Και είναι σημαντικό, καθώς φροντίζουμε το ποίμνιο, να αντανακλούμε τη στοργική φροντίδα και το ενδιαφέρον του Ιεχωβά.

Πόσο σημαντικό είναι; Προσέξτε τι λέει ο Ιεχωβά στους ποιμένες των ημερών του Ιεζεκιήλ, όπως γραμμένο στο εδάφιο 10.

Στο δεύτερο μέρος του εδαφίου, ο Ιεχωβά λέει: «Εγώ είμαι εναντίον των ποιμένων και θα τους ζητήσω λογαριασμό για τα πρόβατά μου».

Επομένως, ο Ιεχωβά προσέχει τον τρόπο με τον οποίο ποιμαίνουμε το ποίμνιο.

Εσείς, νεαροί άντρες, αδελφοί, διακονικοί υπηρέτες που επιδιώκετε περισσότερες ευθύνες, είναι σημαντικό να καταλάβετε το νόημα από όσα λέει εδώ ο Ιεχωβά.

Ο Ιεχωβά είναι ο υπέρτατος ποιμένας.

Τι μπορούμε να μάθουμε από το παράδειγμά του που θα μας βοηθήσει να φροντίζουμε αποτελεσματικά το ποίμνιο που μας είναι εμπιστευμένο; Ας δούμε τρία σημεία.

Πρώτα από όλα, ο Ιεχωβά είναι προσιτός, δηλαδή είναι εύκολο να του μιλήσει κάποιος και να συνεργαστεί μαζί του.

Στο Πράξεις 17:27, ο απόστολος Παύλος λέει ότι ο Ιεχωβά «δεν είναι μακριά από τον καθέναν μας».

Αυτή είναι μια όμορφη έκφραση.

Ο Ιεχωβά δεν είναι απόμακρος, ψυχρός ή αποστασιοποιημένος.

Δεν θέλει να κρατάει τα πρόβατά του μακριά.

Αντίθετα, μας προσκαλεί να αναπτύξουμε στενή σχέση μαζί του.

Ενδιαφέρεται για όσα σας συμβαίνουν και θέλει να πετύχετε.

Είναι σημαντικό οι πνευματικοί ποιμένες να αντανακλούν την ίδια άποψη για τα πρόβατα.

Το 1985, εργαζόμουν περιστασιακά στο Μπρούκλιν.

Ήταν μια φανταστική εμπειρία, και έμαθα πολλά.

Αλλά ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που έμαθα ήταν από μια ανακοίνωση σε έναν πίνακα ανακοινώσεων στο κτίριο όπου εργαζόμουν.

Η ανακοίνωση απευθυνόταν σε επισκόπους, πιθανότατα σε πρεσβυτέρους του Μπέθελ εκείνη την εποχή.

Το βασικό μήνυμα ήταν: “Αν ένας αδελφός σας πλησιάσει και χρειάζεται να μιλήσει, αφιερώστε του χρόνο. Αφιερώστε χρόνο για να μιλήσετε”.

Με άλλα λόγια, οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι είναι πάντοτε ποιμένες.

Αυτή η ανακοίνωση πραγματικά με εντυπωσίασε.

Τότε ήμουν περίπου έναν χρόνο πρεσβύτερος.

Και αυτή η σκέψη με επηρέασε, με έκανε να γίνω καλύτερος πρεσβύτερος και ποιμένας.

Έχουμε εξαιρετικά παραδείγματα στο Μπέθελ και στις εκκλησίες μας από ποιμένες που εκδηλώνουν αυτή την ιδιότητα και είναι προσιτοί.

Όλοι θέλουμε να αντανακλούμε αυτή την ιδιότητα πάντοτε.

Ένα δεύτερο μάθημα που παίρνουμε από τον Υπέρτατο Ποιμένα είναι ότι ο Ιεχωβά ακούει.

Είναι καλός ακροατής.

Στον Ψαλμό 65:2, αποκαλείται “Εκείνος που ακούει προσευχή”.

Ο Ιεχωβά μάς προσκαλεί να επικοινωνούμε μαζί του, και είναι θαυμάσιο να σκεφτόμαστε ότι μπορούμε να τον πλησιάζουμε και να του μιλάμε για οτιδήποτε μας απασχολεί.

Μερικές φορές μπορεί να μιλήσουμε ακόμα και «αχαλίνωτα», όχι από ασέβεια, αλλά επειδή είμαστε αναστατωμένοι ή και θυμωμένοι.

Ωστόσο, μπορούμε να του εκφράζουμε με ειλικρίνεια τα αισθήματά μας.

Επίσης, μπορούμε να του μιλάμε ειλικρινά για τις αμαρτίες μας και να είμαστε σίγουροι ότι θα μας συγχωρήσει.

Και ως επίσκοποι, ενθαρρύνουμε την καλή επικοινωνία με όλους όσους συνεργαζόμαστε ακούγοντάς τους προσεκτικά; Νιώθουν άνετα να μας πλησιάσουν και να μας μιλήσουν για κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, ίσως στην προσωπική τους ζωή, στην εκκλησία τους ή στον διορισμό εργασίας τους; Έρχονται άραγε ποτέ σε εμάς για να αποκαλύψουν κάποιο λάθος που έχουν κάνει; Αν είμαστε καλοί ακροατές, ενθαρρύνουμε αυτού του είδους την επικοινωνία.

Το τρίτο μάθημα είναι ότι ο Ιεχωβά είναι συμπονετικός.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι βλέπει τα παθήματα των άλλων και κάνει πρακτικά βήματα για να τους βοηθήσει.

Μπορούμε και εμείς να κάνουμε το ίδιο.

Χρειάζεται όμως να γνωρίζουμε το ποίμνιο, να αφιερώνουμε χρόνο για να γνωρίζουμε το κάθε πρόβατο, τις περιστάσεις και τις δυσκολίες του.

Τότε θα μπορούμε να δείχνουμε τη συμπόνια που δείχνει και ο Ιεχωβά.

Στο 2 Χρονικών 36:15, λέει ότι ”ο Ιεχωβά νιώθει συμπόνια για τον λαό του”.

Είθε να δείχνουμε και εμείς την ίδια συμπόνια στον τρόπο με τον οποίο φερόμαστε στο ποίμνιο.

Πριν από 30 χρόνια, <i>Η Σκοπιά</i> έκανε μια ενδιαφέρουσα δήλωση.

Εξηγούσε ότι οι πρεσβύτεροι δεν είναι πλήρους απασχόλησης δικαστές, είναι πλήρους απασχόλησης ποιμένες.

Και έλεγε: «Η πρωταρχική τους ευθύνη είναι να φυλάνε τα πρόβατα και να τα περιφρουρούν, να τα διατηρούν <i>μέσα</i> στο ποίμνιο».

Αυτή είναι μια επίκαιρη υπενθύμιση.

Είθε όλοι όσοι έχουμε το προνόμιο να υπηρετούμε ως πρεσβύτεροι, επίσκοποι και ποιμένες να το θυμόμαστε αυτό και να μιμούμαστε τον Υπέρτατο Ποιμένα.

Να είμαστε προσιτοί, καλοί ακροατές και συμπονετικοί.

Αν το κάνουμε αυτό, θα έχουμε σίγουρα την επιδοκιμασία του Ιεχωβά, που είναι ο Υπέρτατος Ποιμένας και ο Επίσκοπος των ψυχών μας.




jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Τζέικομπ Ραμφ: Ο Ιεχωβά Ευλογεί τους Υπηρέτες του με Αναπάντεχους Τρόπους (Κριτ. 16:28)

 Τζέικομπ Ραμφ: Ο Ιεχωβά Ευλογεί τους Υπηρέτες του με Αναπάντεχους Τρόπους (Κριτ. 16:28)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_29_VIDEO





Ζητήσατε ποτέ από τον Ιεχωβά να σας θυμηθεί όταν περνούσατε μια δοκιμασία; Μήπως του ζητήσατε να σας δώσει δύναμη, να σας συγχωρήσει για κάτι, να σας βοηθήσει να ξεπεράσετε κάποια δυσκολία ή να κάνετε μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σας; Αν ναι, η περίπτωση του Σαμψών μπορεί να μας διδάξει πολλά για το ποιος είναι ο Ιεχωβά και επίσης για την επιθυμία, τη δύναμη και την ικανότητά Του να μας βοηθάει.

Γιατί το λέμε αυτό; Επειδή αυτό που έλαβε ο Σαμψών δεν ήταν ακριβώς αυτό που είχε ζητήσει.

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας για να δούμε τι ακριβώς ζήτησε ο Σαμψών.

Πάμε στους Κριτές.

Κριτές κεφάλαιο 16 και εδάφιο 28 —Κριτές 16:28.

Θυμάστε την περίπτωση: Ο Σαμψών έχει χάσει την ιδιαίτερη σχέση του με τον Ιεχωβά λόγω αυτού που είχε συμβεί με τη Δαλιδά και, ως αποτέλεσμα, οι Φιλισταίοι τον έχουν πάρει αιχμάλωτο και τον έχουν τυφλώσει.

Τώρα όμως, του δίνεται η ευκαιρία να κάνει ξανά το θέλημα του Ιεχωβά.

Λέει λοιπόν: «Υπέρτατε Κύριε Ιεχωβά, θυμήσου με, σε παρακαλώ, και ενίσχυσέ με, σε παρακαλώ, μόνο αυτή τη φορά, Θεέ, ώστε να εκδικηθώ τους Φιλισταίους για το ένα από τα δυο μου μάτια».

Ο Σαμψών ζήτησε από τον Ιεχωβά να τον θυμηθεί, να του δώσει ασυνήθιστη δύναμη σαν αυτή που είχε προηγουμένως, μόνο αυτή τη φορά.

Μου αρέσει πώς το λέει αυτό το βιβλίο <i>Μαθήματα από τη Γραφή</i>, που έχει σχεδιαστεί για τα παιδιά μας.

Εδώ η φράση αποδίδεται ως εξής: «μία φορά ακόμα».

Ο Σαμψών λοιπόν ικετεύει τον Ιεχωβά: “Σε παρακαλώ, θυμήσου με μία φορά ακόμα”.

Αν πάμε λίγο πιο πίσω, στο εδάφιο 22, βλέπουμε ότι τα μαλλιά του Σαμψών είχαν αρχίσει να μακραίνουν ξανά.

Γιατί όμως ζήτησε δύναμη ο Σαμψών από τον Ιεχωβά, αφού τα μαλλιά του είχαν ήδη αρχίσει να μακραίνουν; Από ό,τι φαίνεται, αν και τα μαλλιά του μάκραιναν, η δύναμή του δεν είχε επανέλθει.

Γιατί; Το βιβλίο <i>Ενόραση</i>, κάτω από το λήμμα «Σαμψών», λέει τα εξής: «Η πηγή της δύναμής του ήταν, όχι τα ίδια τα μαλλιά, αλλά αυτό που αντιπροσώπευαν, δηλαδή η ειδική σχέση που είχε ο Σαμψών με τον Ιεχωβά ως Ναζηραίος».

Αυτό έδινε στον Σαμψών τη δύναμή του.

Όταν λοιπόν παραμέλησε τη σχέση του με τον Ιεχωβά, έχασε τη δύναμή του.

Άρα, τι ζητούσε ο Σαμψών; “Σε παρακαλώ, δώσε μου πάλι αυτή τη δύναμη! Βοήθησέ με να αποκαταστήσω τη σχέση μου μαζί σου!” Αυτό ήθελε ο Σαμψών.

Αυτό θα τον έκανε χαρούμενο.

Άκουσε ο Ιεχωβά την προσευχή του Σαμψών; Ναι!

Φαντάζεστε πώς θα ένιωσε ο Σαμψών όταν αισθάνθηκε τη δύναμη να επιστρέφει μέσα του, την ίδια δύναμη που είχε πριν από το λάθος του με τη Δαλιδά; Αυτό ήταν απόδειξη ότι ο Ιεχωβά τον είχε συγχωρήσει, ότι το λάθος του ανήκε στο παρελθόν.

Ειρήνη με τον Θεό—δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.

Αυτό έκανε τον Σαμψών χαρούμενο.

Με αυτό και μόνο ήταν ικανοποιημένος.

Αλλά μήπως ο Ιεχωβά θυμήθηκε τον Σαμψών μόνο μία φορά ακόμα, όπως του είχε ζητήσει; Δεν θα το λέγαμε.

Στο Κριτές 16:31 βλέπουμε ότι, όταν ο Σαμψών πέθανε, του έγινε αξιοπρεπής ταφή.

Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση.

Μήπως πίσω από αυτό ήταν ο Ιεχωβά; Μήπως εκείνος φρόντισε να λάβει ο πιστός του φίλος, ο Σαμψών, τέτοια τιμητική ταφή; Δεν ξέρουμε.

Ξέρουμε όμως αυτό που τονίζουν τα σημερινά σχόλια από τη <i>Σκοπιά,</i> ότι ο Ιεχωβά τον θυμήθηκε.

Στην Προς Εβραίους επιστολή κεφάλαιο 11, το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στα ονόματα των πιστών που θα αναστηθούν.

Αυτό σημαίνει ότι ο Ιεχωβά θα τον ξαναθυμηθεί, θα τον επαναφέρει στη ζωή.

Και ποιος ξέρει τι άλλες εκπλήξεις επιφυλάσσει ο Ιεχωβά στον Σαμψών στον Παράδεισο!

Βλέπετε, αυτή δεν ήταν η μόνη φορά που ο Ιεχωβά εξέπληξε κάποιον που αγαπούσε δίνοντάς του περισσότερα από ό,τι του είχε ζητήσει.

Εκτός από τον Σαμψών, το έκανε και για την Άννα.

Η Άννα είπε: “Θυμήσου με Ιεχωβά, δώσε μου έναν γιο”.

Και τι έκανε ο Ιεχωβά; Της έδωσε τον γιο που είχε ζητήσει, αλλά έκανε ακόμη περισσότερα.

Η Άννα απέκτησε «άλλους τρεις γιους και δύο κόρες».

Ο Εζεκίας είπε στον Ιεχωβά: “Θυμήσου με Ιεχωβά, παράτεινε τη ζωή μου”.

Το χρειαζόταν αυτό γιατί δεν είχε αποκτήσει ακόμη γιο ώστε να συνεχιστεί η Δαβιδική γραμμή.

Αυτό συνέβη τρία χρόνια μετά.

Χρειαζόταν μόνο τρία χρόνια.

Αλλά πόσα του έδωσε ο Ιεχωβά; Δεκαπέντε χρόνια!

Το αποτέλεσμα; Ο Εζεκίας είχε αρκετό χρόνο για να διδάξει τον γιο του τον Μανασσή να αγαπάει τον Ιεχωβά.

Και μπορεί αυτός να ήταν τελικά ο λόγος για τον οποίο ο Μανασσής αργότερα στη ζωή του επέστρεψε στον Ιεχωβά!

Άρα, τι μπορούμε να μάθουμε για τον Ιεχωβά από όλα αυτά τα παραδείγματα; Ο Ιεχωβά είναι πολύ καλός.

Ξεπερνάει κατά πολύ τις προσδοκίες μας.

Του αρέσει να κάνει ωραίες εκπλήξεις σε εκείνους που τον αγαπούν, δίνοντάς τους καλά πράγματα.

Στην Προς Εφεσίους κεφάλαιο 3, ο Παύλος περιέγραψε πώς απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές λόγω της καλοσύνης του.

Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στο 3ο κεφάλαιο της Προς Εφεσίους επιστολής και θα διαβάσουμε το εδάφιο 20.

Πώς απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές των ανθρώπων που αγαπάει; Ας δούμε —εδάφιο 20: «Σε αυτόν που μπορεί, σύμφωνα με τη δύναμή του η οποία επενεργεί σε εμάς, να κάνει περισσότερο από υπεράφθονα ξεπερνώντας όλα όσα ζητάμε ή κατανοούμε».

Έτσι απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές.

Η σημείωση μελέτης σε αυτό το εδάφιο σχολιάζει τα εξής: «Μπορεί να απαντήσει στις προσευχές και να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του με τρόπους που ξεπερνούν κατά πολύ οτιδήποτε φαντάζονται ή περιμένουν οι άνθρωποι».

Δεν το έχετε διαπιστώσει και εσείς αυτό; Έχετε ζητήσει ποτέ από τον Ιεχωβά: «Σε παρακαλώ, θυμήσου με μόνο αυτή τη φορά»; Αν μας βασανίζει μια παλιά αμαρτία ή αν παλεύουμε με μια αδυναμία ίσως λέμε στον Ιεχωβά: «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου μόνο αυτή τη φορά. Τίποτα άλλο δεν θέλω. Όταν πάω πάλι στη συνάθροιση, ας είμαι απλώς σε μια γωνιά στην αίθουσα. Μόνο αυτό Ιεχωβά, δεν θέλω άλλες ευλογίες. Αυτό μόνο».

Και τι έκανε ο Ιεχωβά; Απάντησε στην προσευχή σας.

Σας έδωσε τη δύναμη που χρειαζόσασταν για να τακτοποιήσετε το ζήτημα μαζί του.

Μπορούσατε και πάλι να απολαμβάνετε καλή σχέση με τον Ιεχωβά.

Λάβατε βοήθεια και όλα πήγαν καλά.

Όπως ο Σαμψών, ήσασταν μια χαρά, απόλυτα ικανοποιημένοι.

Αλλά μήπως ο Ιεχωβά απάντησε σε εκείνη την προσευχή δίνοντάς σας μόνο αυτό που ζητήσατε; Φυσικά και όχι.

Ο Ιεχωβά σάς εξέπληξε.

Όπως ο πατέρας στην παραβολή με τον άσωτο γιο, ο Ιεχωβά σάς συγχώρησε, σας αποδέχτηκε πλήρως, σας ευλόγησε, και τώρα σας ευλογεί με τρόπους που ποτέ δεν φανταζόσασταν.

Ποιο είναι λοιπόν το σημείο; Ίσως τώρα αντιμετωπίζετε μια δοκιμασία, ίσως μια προσωπική αδυναμία, έντονη ανησυχία, ένα επείγον πρόβλημα υγείας, ίσως χάσατε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο ή είχατε μια αλλαγή διορισμού και δεν έχετε ιδέα τι θα κάνετε τώρα, πού θα πάτε.

Και λέτε στον Ιεχωβά: «Σε παρακαλώ, θυμήσου με, μόνο αυτή τη φορά».

Θα απαντήσει ο Ιεχωβά στην προσευχή σας; Ναι!

Θα σας βοηθήσει, θα σας δώσει τη δύναμη που χρειάζεστε ώστε να ξεπεράσετε τη δοκιμασία ή να την υπομείνετε.

Θα αρκεστεί μόνο σε αυτό ο Ιεχωβά; Όχι.

Θα σας εκπλήξει.

Δεν θα αρκεστεί μόνο σε αυτή τη φορά.

Δεν είναι έτσι ο Ιεχωβά.

Θα κάνει πολύ περισσότερα από ό,τι ζητάτε ή φαντάζεστε, είτε τώρα είτε στον νέο κόσμο, επειδή έτσι είναι ο Ιεχωβά —πραγματικά καλός.

Σας αγαπάει και θα συνεχίσει να σας δίνει καλά πράγματα.

Θα σας εκπλήσσει για πάντα!




jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania