Η Αγία Γραφή είναι ένας
σύγχρονος θησαυρός.
Αποκαλύπτει τη γεμάτη νόημα
αλήθεια σχετικά με τον Θεό τη ζωή και την ελπίδα μας για το μέλλον.
Επιπλέον, περιέχει και έναν
άλλον ανεκτίμητο θησαυρό το προσωπικό όνομα του Θεού, που είναι Ιεχωβά.
Το πώς διαφύλαξε ο Ιεχωβά το
όνομά του στις Άγιες Γραφές παρ’ όλες τις απόπειρες για την αφαίρεσή του, είναι
μια συναρπαστική ιστορία.
Μια ιστορία που την αφηγείται το
Μουσείο της Αγίας Γραφής στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία στο Γουόργουικ.
Ας αρχίσουμε την ξενάγηση.
Στην είσοδο του μουσείου το
θεϊκό όνομα απεικονίζεται σε διάφορες γλώσσες 7.216 φορές συνολικά.
Τόσες είναι οι φορές που
εμφανίζεται στη Μετάφραση Νέου Κόσμου.
Ο Ιεχωβά έκανε ανέκαθεν το όνομά
του γνωστό αρχίζοντας από τους πρώτους κιόλας ανθρώπους.
Όταν γεννήθηκε ο Κάιν, η Εύα
δήλωσε Μετέπειτα, οι άνθρωποι γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν το όνομα του Θεού.
Το αρχαιότερο παράδειγμα
εμφάνισης του θεϊκού ονόματος με εβραϊκά γράμματα
είναι στη Μωαβιτική Λίθο, του
ένατου αιώνα Π.Κ.Χ. Ο Μωαβίτης βασιλιάς Μησά κόμπασε εναντίον του Ισραήλ «Πήρα
από αυτόν τα σκεύη του Ιεχωβά
και τα πρόσφερα ενώπιον του
Χεμώς».
Υπάρχουν επίσης αποδείξεις ότι,
στην αρχαιότητα το όνομα του Θεού χρησιμοποιούνταν στην καθημερινή ζωή.
Αυτός ο ασημένιος ρόλος του 7ου
αιώνα Π.Κ.Χ
είναι η παλαιότερη γνωστή
επιγραφή με Βιβλικό κείμενο που περιέχει το όνομα του Θεού.
Η επιγραφή αναφέρει Και το
σημαντικότερο είναι ότι το όνομα του Θεού
υπήρχε σε αρχαία αντίγραφα του
Βιβλικού κειμένου.
Ο Πάπυρος Φουάντ, του πρώτου
αιώνα Π.Κ.Χ είναι ένα σπάραγμα από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την
πρώτη γνωστή μετάφραση των Εβραϊκών Γραφών στην ελληνική.
Εδώ βλέπετε το εδάφιο
Δευτερονόμιο 32:3.
Αν και το κείμενο είναι στην
ελληνική, το θεϊκό όνομα είναι γραμμένο στην εβραϊκή.
Οι ελληνόφωνοι Ιουδαίοι των
ημερών του Ιησού χρησιμοποιούσαν τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα.Όταν
λοιπόν ο Ιησούς διάβαζε και δίδασκε από τις Γραφές
οι άνθρωποι τον άκουγαν να
χρησιμοποιεί το θεϊκό όνομα.
Δυστυχώς όμως, τον τρίτο αιώνα
Κ.Χ το όνομα του Θεού είχε πια αφαιρεθεί από τη Μετάφραση των
Εβδομήκοντα και αντικαταστάθηκε από τον τίτλο «Κύριος».
Για παράδειγμα, ο Βατικανός
Κώδικας, του τέταρτου αιώνα Κ.Χ περιλαμβάνει το κείμενο της Μετάφρασης
των Εβδομήκοντα αλλά παραλείπει το όνομα του Θεού.
Αποδίδει το εδάφιο Δευτερονόμιο
32:3 ως εξής «Διότι θα διακηρύξω το όνομα του ΚΥΡΙΟΥ». Αλλά ο Ιεχωβά δεν θα
άφηνε το όνομά του να χαθεί.
Αυτό δεν αφαιρέθηκε ποτέ από
εβραϊκά αντίγραφα της Γραφής.
Ο Κώδικας του Χαλεπίου
αντιγράφηκε από Ιουδαίους γραμματείς γύρω στο έτος 930 Κ.Χ.
Το ίδιο εδάφιο, Δευτερονόμιο
32:3, λέει στην εβραϊκή «Διότι θα διακηρύξω το όνομα του Ιεχωβά».
Εντούτοις, επί αιώνες, οι
περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν Γραφή στη δική τους γλώσσα ούτε κάποια που να
περιείχε το όνομα του Θεού.
Η λατινική Βουλγάτα, που
μεταφράστηκε γύρω στο 405 Κ.Χ παρέλειπε το θεϊκό όνομα.
Η Βουλγάτα ήταν
η επίσημη μετάφραση της Καθολικής Εκκλησίας επί 1.000 και πλέον χρόνια.
Αλλά ένα επίτευγμα της
τεχνολογίας προκάλεσε γεγονότα που σύντομα θα έκαναν τη Γραφή ευρέως διαθέσιμη
και σε νέες μεταφράσεις οι οποίες αποκατέστησαν το όνομα του Θεού στη
δικαιωματική του θέση.
Γύρω στο 1453 ο Ιωάννης
Γουτεμβέργιος παρήγαγε μια σημαντική έκδοση της λατινικής Βουλγάτας. Ήταν
η πρώτη Γραφή που τυπώθηκε με κινητά τυπογραφικά στοιχεία.
Αυτή είναι μια πρωτότυπη σελίδα
από τη Γραφή του Γουτεμβέργιου.
Αν και τυπώθηκαν μόνο 180 Γραφές
περίπου η εφεύρεσή του πυροδότησε μια επανάσταση στον χώρο της τυπογραφίας.
Μόλις 20 χρόνια αργότερα ο Άντον
Κόμπεργκερ τύπωνε ως και 1.000 Γραφές ανά εκτύπωση καθιστώντας τες τις πρώτες
Γραφές μαζικής παραγωγής.
Στην οθόνη βλέπετε ένα πρωτότυπο
αντίτυπο από τη δεύτερη έκδοση της λατινικής Γραφής του Κόμπεργκερ που τυπώθηκε
το 1477.
Αργότερα, στις αρχές του 16ου
αιώνα λόγιοι της Γραφής ενδιαφέρθηκαν ξανά για τις πρωτότυπες γλώσσες της
Γραφής.
Για πρώτη φορά στην ιστορία τυπώθηκαν
οι Εβραϊκές και οι Ελληνικές Γραφές μαζί στις πρωτότυπες γλώσσες.
Αυτή είναι η Κομπλούτιος
Πολύγλωττος που τυπώθηκε ανάμεσα στα έτη 1514 και 1517.
Πολύγλωττος είναι ένα βιβλίο που
περιέχει κείμενο σε διάφορες γλώσσες
ταξινομημένες σε στήλες.
Στην Κομπλούτιο Πολύγλωττο το
Βιβλικό κείμενο εμφανίζεται στη λατινική, στην εβραϊκή, στην αραμαϊκή και στην
ελληνική.
Συγκρίνοντας το εβραϊκό κείμενο
με το λατινικό οι λόγιοι μπορούσαν να δουν σε ποια σημεία στη λατινική Βουλγάτα
είχε αντικατασταθεί το όνομα του Θεού με τον τίτλο «ΚΥΡΙΟΣ».
Καθώς όμως έβλεπαν οι
μεταφραστές της Γραφής το θεϊκό όνομα στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο θα
υποκινούνταν άραγε να το αποκαταστήσουν στις μεταφράσεις τους;
Ναι, μερικοί όντως το έκαναν
αυτό!
Το 1551 ο Σεμπάστιαν Καστέλιο
εξέδωσε μια νέα λατινική μετάφραση της Γραφής.
Φαίνεται πως είναι ο πρώτος που
χρησιμοποίησε το όνομα του Θεού με συνέπεια σε μια λατινική μετάφραση των
Εβραϊκών Γραφών.
Μεταφράσεις και σε άλλες γλώσσες
επίσης χρησιμοποιούσαν το όνομα του Θεού.
Το 1530 ο Γουίλιαμ Τίντεϊλ
εξέδωσε μια αγγλική μετάφραση των βιβλίων Γένεση ως Δευτερονόμιο.
Ήταν η πρώτη φορά που
εμφανιζόταν το θεϊκό όνομα σε αγγλική Αγία Γραφή.
Η δημοφιλής ισπανική Γραφή
Ρέινα-Βαλέρα εκδόθηκε το 1602. Περιέχει το θεϊκό όνομα παντού στις Εβραϊκές
Γραφές.
Αυτή είναι μια σπάνια πρωτότυπη
Γραφή από την πρώτη έκδοση της αγγλικής Μετάφρασης Βασιλέως Ιακώβου που
τυπώθηκε το 1611.
Περιέχει το όνομα Ιεχωβά μόνο σε
τέσσερις περικοπές. Ωστόσο, η Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου έγινε το
βιβλίο με τον μεγαλύτερο αριθμό αντιτύπων στον κόσμο.
Περίπου 200 χρόνια αργότερα, ο
Μπέντζαμιν Μπουθρόιντ ιερέας και λόγιος της εβραϊκής άρχισε την αναθεώρηση
της Μετάφρασης Βασιλέως Ιακώβου.
Η μετάφρασή του, που εκδόθηκε το
1817 ήταν η πρώτη αγγλική Γραφή που περιείχε το θεϊκό όνομα παντού στις
Εβραϊκές Γραφές.
Στο μεταξύ, οι ιεραπόστολοι των
διαφόρων εκκλησιών διέδιδαν τη Γραφή σε καινούριες χώρες.
Αλλά χωρίς το θεϊκό όνομα οι
άνθρωποι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τον Θεό της Γραφής από τους δικούς τους
ψεύτικους θεούς.
Έτσι λοιπόν, μεταφράσεις σε
πολλές γλώσσες της Ασίας της Αφρικής, των νησιών του Ειρηνικού και της Αμερικής
συμπεριέλαβαν το όνομα του Θεού.
Η Μετάφραση των Κινέζων
Εκπροσώπων που εκδόθηκε το 1854
αποτελεί παράδειγμα τέτοιας
Γραφής που χρησιμοποιεί το όνομα του Θεού παντού στις Εβραϊκές Γραφές.
Ωστόσο, υπήρχε ένα ακόμα μέρος
όπου το όνομα του Θεού δεν είχε αποκατασταθεί ακόμα οι Χριστιανικές Ελληνικές
Γραφές.
Αυτή είναι η Πολύγλωττος της
Νυρεμβέργης η οποία εκδόθηκε από τον Ηλία Χούττερο το 1599.
Περιέχει τις Χριστιανικές
Ελληνικές Γραφές σε 12 γλώσσες μεταξύ αυτών και στην εβραϊκή.
Εδώ, στο ευαγγέλιο του Ιωάννη υπάρχει
μια παράθεση από τον Ψαλμό 118:26
«Ευλογημένος αυτός που έρχεται
στο όνομα του Ιεχωβά».
Κατά τη μετάφραση αυτού του
ευαγγελίου στην εβραϊκή ο Χούττερος διατήρησε το θεϊκό όνομα στην παράθεση από
τους Ψαλμούς.
Το ίδιο έκανε και σε πολλά άλλα
σημεία των Ελληνικών Γραφών.
Οι μεταφραστές είχαν έτσι ένα
προηγούμενο για να χρησιμοποιήσουν το όνομα του Θεού στις Χριστιανικές
Ελληνικές Γραφές εκεί όπου εμφανιζόταν σε παραθέσεις από τις Εβραϊκές Γραφές.
Αυτή εδώ είναι η έκτη έκδοση της
μετάφρασης της Καινής Διαθήκης του Χέρμαν Χάινφετερ που κυκλοφόρησε το 1864.
Πιθανότατα είναι η πρώτη Γραφή
που εκδόθηκε στην αγγλική με το όνομα του Θεού σε περισσότερα από 100 σημεία στις
Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.
Η Μετάφραση Νέου Κόσμου
των Αγίων Γραφών εκδόθηκε για πρώτη φορά ανάμεσα στα έτη 1950 και 1960.
Οι μεταφραστές της ωφελήθηκαν
από το λόγιο έργο των προκατόχων τους που είχαν επιλέξει να
διατηρήσουν το όνομα του Θεού στις Βιβλικές μεταφράσεις τους.
Σήμερα, η Μετάφραση Νέου
Κόσμου είναι διαθέσιμη ολόκληρη ή εν μέρει σε πάνω από 170 γλώσσες.
Το όνομα του Θεού, Ιεχωβά ανήκει
στις Άγιες Γραφές τις οποίες ο ίδιος ενέπνευσε.
Σε αυτή την αίθουσα υπάρχουν
λίγες μόνο από τις συντριπτικές αποδείξεις που πιστοποιούν αυτό το γεγονός.
Η Αγία Γραφή είναι ένα πολύτιμο
δώρο από τον Θεό το οποίο μας διδάσκει για τα έργα του, τις ιδιότητές του και
τον στοργικό σκοπό του για την ανθρωπότητα.
Εκείνος προσκαλεί τον καθέναν
από εμάς να τη διαβάζει να έρθει πιο κοντά του και να τον γνωρίζει με το
πανάγιο όνομά του, Ιεχωβά.
