Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί την εκκλησία για να μας προστατέψει όταν περνάμε μια δοκιμασία
https://drive.google.com/file/d/1mTjyeO_odu9OsOVNKQCtIvL61Uw2XRnQ/view?usp=sharing
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026
Σάββατο 3 Οκτωβρίου
Δεν συκοφαντεί με τη γλώσσα του.—Ψαλμ. 15:3.
Ο ψαλμωδός αναφέρει συγκεκριμένα τη συκοφαντία. Τι είναι συκοφαντία; Γενικά μιλώντας, είναι μια ψευδής δήλωση που μπορεί να καταστρέψει την υπόληψη κάποιου. Το εδάφιο αυτό μας υπενθυμίζει επίσης ότι οι φιλοξενούμενοι του Ιεχωβά δεν κάνουν τίποτα κακό στον πλησίον τους και δεν δυσφημούν τους φίλους τους. (Ψαλμ. 15:1) Τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει αυτό; Ίσως άθελά μας να δυσφημήσουμε κάποιον διαδίδοντας αρνητικές πληροφορίες. Για παράδειγμα: (1) μια αδελφή διακόπτει την ολοχρόνια υπηρεσία, (2) ένα αντρόγυνο δεν υπηρετεί πια στο Μπέθελ ή (3) ένας αδελφός δεν υπηρετεί πλέον ως πρεσβύτερος ή διακονικός υπηρέτης. Θα ήταν άραγε σωστό να αρχίσουμε τις εικασίες για τους λόγους για τους οποίους έγιναν αυτές οι προσαρμογές και να λέμε τα συμπεράσματά μας σε άλλους; Μπορεί κάλλιστα να υπάρχουν λόγοι για αυτή την αλλαγή τους οποίους δεν γνωρίζουμε. Επιπλέον, αυτός που φιλοξενείται στη σκηνή του Ιεχωβά «δεν κάνει τίποτα κακό στον πλησίον του και δεν δυσφημεί τους φίλους του». w24.06 σ. 11 ¶11-13
https://drive.google.com/file/d/1RnhWLhxl0sIdYTXrre7lZBynrfOg5u7R/view?usp=sharing
https://www.jw.org/finder? tlocale=G&docid=2016003&srctype=wol&srcid=share&par=16-18
Συκοφαντία
ΤΙ ΕΙΝΑΙ; Το να κάνει κάποιος ψευδείς και κακόβουλες δηλώσεις οι οποίες βλάπτουν τη φήμη ενός ατόμου.
ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ: «Ο ραδιούργος άνθρωπος σπέρνει συνεχώς φιλονικίες και ο συκοφάντης χωρίζει εκείνους που έχουν οικειότητα μεταξύ τους». (Παροιμίες 16:28) «Όπου δεν υπάρχουν ξύλα, η φωτιά σβήνει· και όπου δεν υπάρχει συκοφάντης, η φιλονικία ησυχάζει».—Παροιμίες 26:20.
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου
[Ο] Θεός . . . αποκαλύπτει μυστικά.—Δαν. 2:28.
Ζούμε σε συναρπαστικούς καιρούς! Κάθε μέρα, Βιβλικές προφητείες εκπληρώνονται μπροστά στα μάτια μας. Για παράδειγμα, βλέπουμε τον “βασιλιά του βορρά” και τον “βασιλιά του νότου” να ανταγωνίζονται για την παγκόσμια κυριαρχία. (Δαν. 11:40, υποσ.) Βλέπουμε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού να κηρύττονται σε άνευ προηγουμένου κλίμακα, με εκατομμύρια άτομα να ανταποκρίνονται. (Ησ. 60:22· Ματθ. 24:14) Και λαβαίνουμε αφθονία πνευματικής τροφής «στον κατάλληλο καιρό». (Ματθ. 24:45-47) Ο Ιεχωβά μάς βοηθάει συνεχώς να αποκτούμε σαφέστερη κατανόηση για τα σημαντικά γεγονότα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας. (Παρ. 4:18) Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως, όταν αρχίσει η μεγάλη θλίψη, θα ξέρουμε όλα όσα χρειάζεται να ξέρουμε προκειμένου να υπομείνουμε πιστά και μάλιστα να ευημερήσουμε πνευματικά στη διάρκεια εκείνης της δύσκολης περιόδου. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν κάποια πράγματα για το εγγύς μέλλον τα οποία δεν ξέρουμε. w24.05 σ. 8 ¶1, 2
https://drive.google.com/file/d/1CbuRfqJYMR6xvKUA5P530k5xREMuX6j1/view?usp=sharing
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου
Εγώ . . . θα παραμένω σε επιφυλακή αποβλέποντας στον Ιεχωβά.—Μιχ. 7:7.
Συχνά λαβαίνουμε θεοκρατική κατεύθυνση η οποία μας καθοδηγεί σε ζητήματα της λατρείας μας. Αυτή η κατεύθυνση μπορεί να έρθει από τους τοπικούς μας πρεσβυτέρους, από τον επίσκοπο περιοχής, από το γραφείο τμήματος ή από το Κυβερνών Σώμα. Αλλά τι γίνεται αν κάποια φορά δεν καταλαβαίνουμε τον λόγο για τον οποίο δόθηκε η συγκεκριμένη κατεύθυνση; Ίσως βλέπουμε μόνο τις αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει για εμάς. Μπορεί μάλιστα να αρχίσουμε να εστιάζουμε στις ατέλειες των αδελφών που έδωσαν την κατεύθυνση. Όταν όμως περπατάμε μέσω πίστης, είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά έχει τον έλεγχο και ότι γνωρίζει τις περιστάσεις μας. Ως αποτέλεσμα, υπακούμε αμέσως και με θετική στάση. (Εβρ. 13:17) Αναγνωρίζουμε ότι η υπακοή μας συμβάλλει στην ενότητα της εκκλησίας μας. (Εφεσ. 4:2, 3) Είμαστε βέβαιοι ότι, αν και οι αδελφοί που ασκούν την ηγεσία είναι ατελείς, ο Ιεχωβά θα ευλογήσει την υπακοή μας. (1 Σαμ. 15:22) Στον κατάλληλο καιρό, εκείνος θα διορθώσει οτιδήποτε χρειάζεται πραγματικά να διορθωθεί. w25.03 σ. 23, 24 ¶13, 14
https://drive.google.com/file/d/1RPEkUx5ELA5Ul6x-lZNcOQn91iyaBnFK/view?usp=sharing
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026
Χόλι Γουντ: Ξαναβρίσκω Χαρά και Σκοπό στη Ζωή μου Μετά τον Θάνατο του Συζύγου Μου
Ο Ιεχωβά Προστατεύει τις Χήρες
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Ο βασιλιάς Δαβίδ είπε ότι ο Ιεχωβά είναι «προστάτης για τις χήρες». (Ψλ 68:5) Η Αγία Γραφή περιέχει πολλά παραδείγματα που δείχνουν πώς τις φροντίζει ο Ιεχωβά.
Χρησιμοποιήστε εργαλεία έρευνας που είναι διαθέσιμα στη γλώσσα σας για να βρείτε μία ή δύο αφηγήσεις της Γραφής σχετικά με κάποια χήρα. Τι μαθαίνετε για το πώς βλέπει ο Ιεχωβά τις χήρες και πώς τις φροντίζει;
Αν έχετε χάσει τον σύζυγό σας, να είστε βέβαιη ότι ο Ιεχωβά καταλαβαίνει όλες σας τις ανάγκες και τα βαθύτερα αισθήματά σας. Από το παρελθόν μέχρι σήμερα, προστατεύει και στηρίζει τις χήρες. Είναι σίγουρο ότι θα κάνει το ίδιο και για εσάς.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Ξαναβρίσκω Χαρά και Σκοπό στη Ζωή μου Μετά τον Θάνατο του Συζύγου Μου. Μετά ρωτήστε:
Τι μάθατε από αυτό το βίντεο για το πώς φροντίζει ο Ιεχωβά τις χήρες σήμερα;
Αποτελεί σημαντική πτυχή της λατρείας μας να τιμούμε και να στηρίζουμε τις χήρες. (Ιακ 1:27· 1Τι 5:3· w01 1/5 σ. 6 ¶1)
Πώς μπορούμε να τιμούμε τις χήρες σήμερα;
Χόλι Γουντ: Ξαναβρίσκω Χαρά και Σκοπό στη Ζωή μου Μετά τον Θάνατο του Συζύγου Μου
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_2_VIDEOΠερνούσαμε πολύ όμορφα μαζί.
Είχαμε δυο παιδιά.
Ο άντρας μου ήταν πρεσβύτερος, εγώ έκανα σκαπανικό.
Ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι.
Ώσπου μια μέρα, εντελώς ξαφνικά και απρόσμενα, πέθανε.
Μέσα σε λίγα λεπτά, ξαφνικά ήμουν χήρα.
Μισούσα αυτή τη λέξη.
Με έκανε να νιώθω αδύναμη.
Πάντα με γέμιζε πολύ το να βοηθάω τους άλλους μέσα στην εκκλησία.
Αλλά από εκεί που εγώ στήριζα άλλους, μέσα σε μια στιγμή χρειαζόμουν η ίδια βοήθεια.
Δεν ήξερα πώς να— Δεν είχα τη δύναμη ούτε καν να φροντίσω τον εαυτό μου.
Δεν ήξερα πλέον ποια ήμουν.
Ένιωθα εντελώς ασήμαντη.
Αυτό που με βοήθησε ίσως πιο πολύ από όλα να ξεπεράσω αυτά τα αισθήματα ήταν η υποστήριξη των φίλων μου.
Βοηθάει ένα μήνυμα σε μια φίλη: «Δεν είμαι καλά».
«Τι χρειάζεσαι;» «Δεν ξέρω. Απλώς είμαι χάλια».
«Πες μου, τι νιώθεις;» Άσε τους αδελφούς να σε βοηθήσουν.
Μην κρύβεις αυτό που νιώθεις, και ας φανείς αδύναμη.
Είναι εντάξει να αισθάνεσαι έτσι.
Όλοι έχουμε προβλήματα.
Πήγαινε στους πρεσβυτέρους, πες τους πώς νιώθεις.
Μην αισθάνεσαι ότι είσαι βάρος.
Η προσευχή τους θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Και κάτι άλλο που με βοήθησε είναι αυτό που είπε ο Νεεμίας: «Η χαρά του Ιεχωβά είναι το οχυρό σας».
Το λέω κάθε μέρα στον εαυτό μου αυτό: «Η χαρά [η χαρά] του Ιεχωβά».
Ήξερα ότι έπρεπε να ξαναβρώ τη χαρά μου, γιατί αυτή η χαρά θα μου έδινε δύναμη, τη δύναμη να αντέξω, όχι απλώς να νιώθω καλά.
Ξανάρχισα το σκαπανικό λίγους μήνες μετά τον θάνατό του.
Αυτό μου έδωσε σταθερότητα.
Με βοήθησε να έχω έναν στόχο, ένα πρόγραμμα.
Είχα έναν λόγο να σηκώνομαι από το κρεβάτι κάθε μέρα.
Μιλώντας σε άλλους για την ελπίδα μου, κατάφερα να εστιάσω στα πιο σημαντικά πράγματα, να βλέπω τη μεγαλύτερη εικόνα.
Το έχεις ανάγκη να είσαι στην Αίθουσα Βασιλείας και να αποδίδεις λατρεία με τους αδελφούς σου, ακόμη και αν ξέρεις ότι θα σε πιάσουν τα κλάματα στη συνάθροιση, στους ύμνους.
Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει να είσαι έτσι για λίγο.
Αξίζει, πραγματικά αξίζει.
Σε δένει με την εκκλησία σου και με τον Ιεχωβά.
Κάτι άλλο που με βοηθάει είναι ο τρόπος που απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές.
Τι να πω!
Αυτό με συγκινεί περισσότερο από όλα.
Επειδή, όταν κάνεις προσευχή και χρειάζεσαι απεγνωσμένα κάτι που δεν το έχεις πει σε κανέναν και ξαφνικά ο Ιεχωβά σου το δίνει, είναι ξεκάθαρο.
Θυμάμαι ένα βράδυ σκεφτόμουν τον γάμο μας.
Και σκεφτόμουν ότι σε έναν γάμο υπάρχουν πράγματα που είναι πολύ προσωπικά, που τα ξέρεις μόνο εσύ και ο σύντροφός σου —τις ιστορίες μας, τα αστεία μας, το πρώτο μας διαμέρισμα που δεν το είχε δει κανείς άλλος.
Και σκεφτόμουν ότι ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο μοιραζόμουν αυτές τις αναμνήσεις δεν υπάρχει πια.
Ξαφνικά όμως συνειδητοποίησα ότι και ο Ιεχωβά έχει αυτές τις αναμνήσεις.
Εκείνη τη στιγμή, έπιασα σφιχτά τον Ιεχωβά —νομίζω είχα σφίξει και το μαξιλάρι μου εκείνη την ώρα.
Όπως ένα παιδάκι αγκαλιάζει σφιχτά το πόδι του μπαμπά του, έτσι κρεμάστηκα από τον Ιεχωβά.
Είναι ο μόνος που έχει αυτές τις αναμνήσεις, και τις φυλάει πολύ καλά.
Βασικά, τις θυμάται καλύτερα από εμένα.
Οπότε Εκείνος είναι που θα ξαναδώσει όλες αυτές τις αναμνήσεις στον άντρα μου.
Σιγά σιγά, διέκρινα ότι η άποψη του Ιεχωβά για τις χήρες είναι εντελώς διαφορετική από την άποψη του κόσμου.
Ο Ιεχωβά θέσπισε κανόνες στον Ισραήλ για το πώς να μεταχειρίζονται τις χήρες.
Όλα αυτά με βεβαιώνουν ότι ο Ιεχωβά με κρατάει.
Η λέξη «χήρα» δεν μου ακούγεται άσχημη τώρα πια.
Συνειδητοποιώ ότι βρίσκομαι σε ένα ξεχωριστό μέρος στην αγκαλιά του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά με βοηθάει προσωπικά.
Θα αντιμετωπίσω με επιτυχία αυτή τη δοκιμασία.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου
Αν κάποιος επιδιώκει να γίνει επίσκοπος, επιθυμεί καλό έργο.—1 Τιμ. 3:1.
Αν υπηρετείτε ως διακονικός υπηρέτης για κάποιο διάστημα, ίσως έχετε κάνει αρκετή πρόοδο ώστε να αποκτήσετε τα προσόντα για να υπηρετήσετε ως πρεσβύτερος. Μπορείτε να επιδιώξετε αυτό το «καλό έργο»; Τι περιλαμβάνει το έργο του πρεσβυτέρου; Ο πρεσβύτερος ηγείται στο κήρυγμα, εργάζεται σκληρά στην ποίμανση και στη διδασκαλία και εποικοδομεί την εκκλησία με τα λόγια του και το παράδειγμά του. Εύλογα, η Αγία Γραφή αποκαλεί τους σκληρά εργαζόμενους πρεσβυτέρους «δώρα σε μορφή ανθρώπων». (Εφεσ. 4:8) Πώς μπορείτε να αποκτήσετε τα προσόντα για να υπηρετήσετε ως πρεσβύτερος; Το να αποκτήσει κάποιος τα προσόντα του πρεσβυτέρου διαφέρει από το να έχει τα προσόντα για μια δουλειά. Συνήθως στην αγορά εργασίας, αν έχετε τις βασικές δεξιότητες που αναζητάει ένας εργοδότης, μπορείτε να πάρετε τη δουλειά. Αντίθετα, αν θέλετε να διοριστείτε πρεσβύτερος, δεν αρκεί να έχετε δεξιότητες στο κήρυγμα και στη διδασκαλία. Χρειάζεται να διαθέτετε τα Βιβλικά προσόντα των πρεσβυτέρων που αναφέρονται στα εδάφια 1 Τιμόθεο 3:1-7 και Τίτο 1:5-9. w24.11 σ. 20 ¶1-3
https://drive.google.com/file/d/1TZV4ekwl4UU6_ierSB8tZ-6BXtY29agI/view?usp=sharing
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου
Για όλα έχω τη δύναμη μέσω αυτού που μου δίνει δύναμη.—Φιλιπ. 4:13.
Δεν μπορούμε να μεταδώσουμε κυριολεκτικά δύναμη στους άλλους. Αλλά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη δική μας δύναμη για χάρη τους. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια εξυπηρέτηση ή δουλειές του σπιτιού για έναν ηλικιωμένο ή ανήμπορο Χριστιανό. Ή θα μπορούσαμε να προσφερθούμε να βοηθάμε στην καθαριότητα και στη συντήρηση της Αίθουσας Βασιλείας. Επιπλέον, μην ξεχνάτε ότι και τα λόγια έχουν δύναμη. Μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον που θα τον ωφελούσε ο ειλικρινής έπαινος; Ξέρετε κάποιον που χρειάζεται παρηγοριά; Αν ναι, πάρτε την πρωτοβουλία να ενεργήσετε ανάλογα. Μπορείτε να επισκεφτείτε αυτό το άτομο, να του τηλεφωνήσετε ή ίσως να του στείλετε μια κάρτα, ένα e-mail ή ένα γραπτό μήνυμα. Μη νιώθετε ότι πρέπει να βρείτε εξεζητημένα λόγια. Λίγα απλά λόγια από καρδιάς μπορεί να είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται ο ομόπιστός σας για να παραμείνει πιστός άλλη μια μέρα ή να νιώσει καλύτερα με την κατάστασή του.—Παρ. 12:25· Εφεσ. 4:29. w24.09 σ. 28 ¶8-10
https://drive.google.com/file/d/16LL7tPdknVj45pk22RtIOqFqVE5_sVko/view?usp=sharing
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου
Να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο από ανάμεσά σας.—1 Κορ. 5:13.
Ένας παραβάτης απομακρύνεται από την εκκλησία αν δεν ανταποκριθεί στις επανειλημμένες προσπάθειες των πρεσβυτέρων να τον οδηγήσουν σε μετάνοια. (2 Βασ. 17:12-15) Οι πράξεις του δείχνουν ότι έχει επιλέξει να μην τηρεί τους κανόνες του Ιεχωβά. (Δευτ. 30:19, 20) Γίνεται μια ανακοίνωση για να πληροφορηθεί η εκκλησία ότι αυτός δεν είναι πια Μάρτυρας του Ιεχωβά. Σκοπός αυτής της ανακοίνωσης δεν είναι να ταπεινώσει τον παραβάτη. Η ανακοίνωση γίνεται για να μπορούν οι αδελφοί της εκκλησίας να ακολουθήσουν τη Βιβλική νουθεσία να “πάψουν να συναναστρέφονται” αυτό το άτομο και μάλιστα “ούτε καν να τρώνε” μαζί του. (1 Κορ. 5:9-11) Υπάρχει βάσιμος λόγος για τον οποίο δίνεται αυτή η κατεύθυνση. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Λίγο προζύμι προκαλεί ζύμωση σε όλο το ζυμάρι». (1 Κορ. 5:6) Οι αμετανόητοι παραβάτες μπορεί να αποδυναμώσουν την αποφασιστικότητα εκείνων που προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του Ιεχωβά.—Παρ. 13:20· 1 Κορ. 15:33. w24.08 σ. 26, 27 ¶3, 4
https://drive.google.com/file/d/1SKZClEvme1ExvrViHi0pqAwF88TWhVIE/view?usp=sharing
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου
Αμάρτησα εναντίον του Ιεχωβά.—2 Σαμ. 12:13.
Ο βασιλιάς Δαβίδ έκανε σοβαρά σφάλματα. Αλλά όταν ο προφήτης Νάθαν τού μίλησε ευθέως για την αμαρτία του, ο Δαβίδ μετανόησε ταπεινά. (Ψαλμ. 51:3, 4, 17, επιγραφή) Ο βασιλιάς Εζεκίας επίσης αμάρτησε εναντίον του Ιεχωβά. (2 Χρον. 32:25) Αλλά όπως ο Δαβίδ, έτσι και ο Εζεκίας μετανόησε ταπεινά. (2 Χρον. 32:26) Σε τελική ανάλυση, ο Ιεχωβά τον θεώρησε πιστό βασιλιά ο οποίος «έκανε το σωστό». (2 Βασ. 18:3) Τι μαθαίνουμε; Χρειάζεται να μετανοούμε για τις αμαρτίες μας και να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μην τις επαναλάβουμε. Τι γίνεται αν λάβουμε συμβουλή από τους πρεσβυτέρους, ακόμα και για κάποιο φαινομενικά ασήμαντο ζήτημα; Δεν πρέπει να νιώθουμε ότι μας έχει απορρίψει ο Ιεχωβά ή οι πρεσβύτεροι. Ακόμα και οι καλοί βασιλιάδες του Ισραήλ χρειαζόταν να λαβαίνουν συμβουλή και έλεγχο. (Εβρ. 12:6) Όταν λαβαίνουμε διόρθωση, πρέπει (1) να ανταποκρινόμαστε ταπεινά, (2) να κάνουμε τις αναγκαίες αλλαγές και (3) να συνεχίζουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά ολόκαρδα. Αν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας, ο Ιεχωβά θα μας συγχωρεί.—2 Κορ. 7:9, 11. w24.07 σ. 21 ¶8, 9· σ. 22 ¶11
https://drive.google.com/file/d/1YGRdSB4YLVIGm_211HMIlBIjHAy0aqIG/view?usp=sharing
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026
Τζόντι Τζέιντλι: Ο Δρόμος των Δικαίων Γίνεται Όλο και Λαμπρότερος (Παρ. 4:18)
Τζόντι Τζέιντλι: Ο Δρόμος των Δικαίων Γίνεται Όλο και Λαμπρότερος (Παρ. 4:18)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_35_VIDEO
Σύμφωνα με την περίληψη περιεχομένων στη Γραφή, το τέταρτο κεφάλαιο των Παροιμιών, στο οποίο βρίσκεται το σημερινό μας εδάφιο, περιλαμβάνει τις στοργικές συμβουλές ενός πατέρα να “αποκτήσουμε σοφία”, να επιλέξουμε τον σωστό δρόμο στη ζωή —έναν δρόμο ο οποίος γίνεται “όλο και λαμπρότερος”— και να “προφυλάσσουμε την καρδιά μας”.
Σοφές συμβουλές για όλους μας.
Ας εξετάσουμε λοιπόν κάποια διδάγματα σχετικά με τον Ιεχωβά.
Θα δούμε πώς εκείνος ρίχνει φως στην οργάνωσή του, πώς βοηθάει τον καθέναν από εμάς προσωπικά και τι μαθήματα μπορούμε να πάρουμε.
Ας ανοίξουμε στο βιβλίο του Αμώς, κεφάλαιο 3, εδάφιο 7 —Αμώς 3:7.
Δείτε τι μαθαίνουμε εδώ για το λαμπρό φως, αυτά που “αποκαλύπτει” ο Ιεχωβά.
Εκεί λέει: «Ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά δεν θα κάνει τίποτα χωρίς να αποκαλύψει το εμπιστευτικό του ζήτημα στους υπηρέτες του τους προφήτες».
Πολλοί άνθρωποι σήμερα ζητούν από τις κυβερνήσεις και τις οργανώσεις να λειτουργούν με διαφάνεια.
Ο Ιεχωβά λειτουργεί έτσι.
Μιλάει ανοιχτά στους υπηρέτες του για το μέλλον τους.
Δεν έχει κρύψει τον σκοπό του.
Βλέπουμε επίσης ότι ο Ιεχωβά είναι η Πηγή του φωτός.
Εκείνος αποκαλύπτει τα ζητήματα.
Εκείνος φροντίζει να γίνεται ο δρόμος “όλο και λαμπρότερος”.
Αν λοιπόν εμείς δεν κατανοούμε πλήρως ένα ζήτημα, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε.
Ο Ιεχωβά είναι εκείνος που θα ρίξει το φως.
Αυτό συνδέεται με ένα ακόμη δίδαγμα.
Ο Ιεχωβά θα κάνει το φως να γίνει λαμπρότερο όταν αυτό χρειαστεί.
Σκεφτείτε για παράδειγμα την πτώση της Βαβυλώνας και την επιστροφή των Ισραηλιτών στην πατρίδα τους.
Ο Ιερεμίας είχε προφητεύσει ότι η Ιερουσαλήμ επρόκειτο να κατακτηθεί και ότι θα έμενε έρημη για 70 χρόνια.
Και ολοκλήρωσε το βιβλίο του το 580 Π.Κ.Χ., πάνω από 40 χρόνια πριν από την πτώση της Βαβυλώνας.
Δείτε όμως πότε έγινε κατανοητή αυτή η προφητεία.
Ας ανοίξουμε στο βιβλίο του Δανιήλ—Δανιήλ 9:1, 2.
Εκεί λέει: «Το πρώτο έτος του Δαρείου, του γιου του Ασσουήρη —απογόνου των Μήδων, ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς του βασιλείου των Χαλδαίων— το πρώτο έτος της βασιλείας του εγώ, ο Δανιήλ, διέκρινα από τα βιβλία ότι, σύμφωνα με τον λόγο του Ιεχωβά προς τον Ιερεμία τον προφήτη, η Ιερουσαλήμ θα παρέμενε ερημωμένη 70 χρόνια».
Ίσως η κατανόηση της προφητείας για τα 70 χρόνια μάς φαίνεται εύκολη, απλά μαθηματικά.
Το 607 ήταν το έτος που καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ.
Εβδομήντα χρόνια μετά πηγαίνουμε στο 537.
Κανονικά λοιπόν θα έπρεπε όλοι να γνωρίζουν καλά αυτή την ημερομηνία.
Αλλά τι φρόντισε ο Ιεχωβά να καταγραφεί; Η στιγμή που ο Δανιήλ κατανόησε την προφητεία, όταν δηλαδή το φως έγινε λαμπρότερο.
Αυτή η στιγμή ήρθε το 538 ή στις αρχές του 537 Π.Κ.Χ., δεκαετίες μετά την προφητεία του Ιερεμία.
Το σημείο; Η προφητεία υπήρχε στις Γραφές για αρκετό καιρό, αλλά η αποκάλυψη της σημασίας της δόθηκε όταν ήταν απαραίτητο να γίνει αυτό.
Τι μαθαίνουμε εμείς; Ως λαός του Θεού, δεν χρειάζεται να φοβόμαστε αν δεν κατανοούμε κάτι.
Ο Ιεχωβά αποκαλύπτει ζητήματα όταν εκείνος κρίνει ότι αυτό είναι απαραίτητο.
Εμείς δεν ανησυχούμε ούτε βιαζόμαστε.
Είναι ωραίο που το φως γίνεται λαμπρότερο όταν ο λαός του Ιεχωβά είναι σε θέση να το κατανοήσει και να το εφαρμόσει.
Και συμβαίνει σήμερα όταν έχουμε κάποια προσαρμογή να ακούμε ή να λέμε πράγματα όπως: «Ναι, αυτό βγάζει νόημα» ή το αγαπημένο μου: «Καλά, μέχρι τώρα αυτό δεν πιστεύαμε;» Συχνά, ο Ιεχωβά επιτρέπει στον λαό του να κατανοήσει μια προφητεία σταδιακά, μέσα από τα παγκόσμια γεγονότα.
Ας δούμε μια περίπτωση που το φως έγινε λαμπρότερο στη σύγχρονη εποχή.
Υπό θεϊκή έμπνευση, ο Δανιήλ κατέγραψε την προφητεία που δείχνει πότε θα γινόταν ο Ιησούς Βασιλιάς, το 1914.
Ο Δανιήλ δεν την κατανοούσε τότε, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας.
Οι σύγχρονοι υπηρέτες του Ιεχωβά όμως χρειαζόταν να την κατανοήσουν.
Και το έκαναν.
Κάποια από τα πρώτα τεύχη της <i>Σκοπιάς</i>, όπως του Δεκεμβρίου 1879 και του Ιουλίου 1880, έστρεφαν την προσοχή στο 1914 ως ένα πολύ σημαντικό έτος από άποψη Βιβλικών προφητειών.
Και το 1889, ολόκληρο το τέταρτο κεφάλαιο του Τόμου Β’ της <i>Χαραυγής της Χιλιετηρίδος</i> αναφερόταν σε αυτό το θέμα.
Επίσης, μάθαμε κάτι για τον Ιεχωβά και το φως που γίνεται λαμπρότερο από όσα δεν έκανε με αυτή την προφητεία.
Όταν ο Ιεχωβά αποκάλυψε ότι ο Ιησούς θα ενθρονιζόταν το 1914, οι αδελφοί ενθουσιάστηκαν και άρχισαν να κηρύττουν για αυτό.
Είχαν όμως και κάποιες λανθασμένες προσδοκίες.
Περίμεναν ότι τότε η Βασιλεία θα έπαιρνε τον πλήρη έλεγχο και θα τερμάτιζε αυτό το σύστημα, ενώ οι ίδιοι θα πήγαιναν στον ουρανό.
Αφού ο Ιεχωβά αποκάλυψε ότι ο Ιησούς θα γινόταν Βασιλιάς το 1914, δεν θα μπορούσε επίσης να διορθώσει και αυτές τις λανθασμένες κατανοήσεις; Αν το σκεφτούμε, αυτό ακριβώς έκανε.
Έγινε ξεκάθαρο ότι ο Ιησούς ενθρονίστηκε ως Βασιλιάς το 1914.
Έγινε επίσης ξεκάθαρο ότι αυτό το σύστημα δεν τερματίστηκε, ούτε οι αδελφοί πήγαν στον ουρανό.
Ξύπνησαν στη γη την επόμενη μέρα.
Ο Ιεχωβά λοιπόν προσάρμοσε τις προσδοκίες τους με το να μην κάνει αυτό που περίμεναν.
Αυτό τους έκανε να ψάξουν ξανά στη Γραφή και κατάλαβαν ότι τώρα έπρεπε να κηρύττουν με περισσότερο ζήλο.
Και τι βλέπουμε σήμερα; Περίπου εννιά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη τη γη υπηρετούν τον Ιεχωβά.
Τι μαθαίνουμε; Ο Ιεχωβά μπορεί να διευκρινίσει ένα ζήτημα με το να μην κάνει αυτό που περιμένουμε.
Αυτό δεν μας ενοχλεί.
Είτε πρόκειται για μια νέα κατανόηση ή μια προσαρμογή στην κατανόησή μας, εμείς χαιρόμαστε.
Το φως γίνεται λαμπρότερο.
Αν δεν είχαμε ποτέ κάποια προσαρμογή, τότε θα έπρεπε να ανησυχούμε, γιατί το φως δεν θα γινόταν λαμπρότερο.
Αν λοιπόν κάποιος σας πει: «Εσείς οι Μάρτυρες πάλι κάνατε κάποια αλλαγή», χαμογελάστε και συμφωνήστε.
Είναι μια υπενθύμιση ότι ο Ιεχωβά κάνει τον δρόμο λαμπρότερο για τον λαό του.
Τον κάνει επίσης λαμπρότερο για τον καθέναν από εμάς προσωπικά.
Όπως είδαμε και στα σχόλια, η πνευματική πρόοδος παίρνει χρόνο.
Στα εδάφια Μάρκος 4:27, 28 ο Ιησούς το έδειξε αυτό περιγράφοντας έναν σπόρο που βλαστάνει και ψηλώνει.
Μετά όμως λέει ότι «το έδαφος φέρνει καρπό σταδιακά».
Όπως λοιπόν ένα φυτό αναπτύσσεται σιγά σιγά, η πνευματική μας ανάπτυξη είναι σταδιακή.
Ας το σκεφτούμε λίγο.
Εφόσον ο Ιεχωβά κάνει τον σπόρο να αναπτύσσεται, η πρόοδος του καθενός μας είναι διαφορετική.
Ο Ιεχωβά είναι υπομονετικός.
Ελκύει τον κάθε άνθρωπο προσωπικά με ρυθμό που είναι κατάλληλος για εκείνον.
Και ανάλογα με τις δυνατότητες όσων τον πλησιάζουν, ο Ιεχωβά προσαρμόζει αυτά που αναμένει από τον καθέναν.
Τι μαθαίνουμε; Είναι καλό ο καθένας μας να αναρωτηθεί: “Μπορώ να επιταχύνω τον ρυθμό που πλησιάζω τον Ιεχωβά; Όπως ο Δανιήλ, μελετάω προσεκτικά τη Γραφή, κάνω στοχασμούς και εφαρμόζω αυτά που μαθαίνω;” Ας αφήνουμε το φως να λάμπει στη δική μας ζωή.
Τι γίνεται αν έχουμε μια Γραφική μελέτη; Μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιεχωβά και να προσαρμόζουμε τον ρυθμό ανάλογα με τον σπουδαστή μας; Κάποιοι σπουδαστές χρειάζονται περισσότερο χρόνο ενώ άλλοι λιγότερο.
Η οργάνωση μας έχει ενθαρρύνει να σκεφτόμαστε πόσο γρήγορα ή πόσο αργά καλύπτουμε την ύλη με τον σπουδαστή μας.
Ας αναρωτηθούμε: “Μπορώ να μιλάω λιγότερο και να καλύπτω περισσότερη ύλη στη μελέτη, να πηγαίνω με τον ρυθμό του Ιεχωβά;” Και μια τελευταία σκέψη για όλους μας: Ίσως έχουμε το προνόμιο να διεξάγουμε μια Γραφική μελέτη, να κάνουμε ομιλίες ή να έχουμε άλλες ευθύνες στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι, αν και μπορούμε με χαρά να μοιραζόμαστε το φως της Βιβλικής αλήθειας, ο Ιεχωβά είναι εκείνος που ρίχνει το φως, και ο δρόμος είναι εκείνος που γίνεται λαμπρότερος.
Δίνουμε όλη τη δόξα στον Ιεχωβά.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Τζόελ Ντέλιντζερ: Να Αγαπάτε τα Χαμένα Πρόβατα του Ιεχωβά (Ιακ. 5:19, 20)
Τζόελ Ντέλιντζερ: Να Αγαπάτε τα Χαμένα Πρόβατα του Ιεχωβά (Ιακ. 5:19, 20)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_55_VIDEO
Το θέμα που θα συζητήσουμε σήμερα είναι: «Να αγαπάτε τα Χαμένα Πρόβατα του Ιεχωβά».
Καθώς επιστρέφαμε από μια περιφερειακή συνέλευση με το αεροπλάνο, μια γυναίκα πλησίασε τη σύζυγό μου και της έδωσε ένα σημείωμα.
Το είχε γράψει στο πίσω μέρος της κάρτας επιβίβασης.
Αναρωτιόμασταν: “Tι να λέει άραγε;” «Γεια σας, συγνώμη που γράφω εδώ αλλά δεν είχα κάτι καλύτερο. Σας ευχαριστώ που ταξιδέψατε μέχρι...» και μετά το όνομα της πολιτείας όπου είχε γίνει η συνέλευση.
Στη συνέχεια έλεγε: «Ήρθα για να πάω μαζί με τη μαμά μου στην πρώτη της συνέλευση μετά από σχεδόν 30 χρόνια. Επανεντάχθηκε πέρσι, ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια —περίπου όλη μου τη ζωή. Ήταν υπέροχο που την έβλεπα τόσο ενθουσιασμένη και που γνώρισα τους αδελφούς της εκκλησίας της οι οποίοι την υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά. Ενθαρρύνθηκε πολύ από το πρόγραμμα. Στον τελικό ύμνο, αρχίσαμε να κλαίμε —ήμασταν πολύ συγκινημένες».
Σίγουρα, ένα τέτοιο σημείωμα μετά από μια συνέλευση είναι πολύ ενθαρρυντικό!
Και ξέρετε, όταν σκεφτόμαστε αυτό που συνέβη με ένα πολύτιμο πρόβατο του Ιεχωβά, μας έρχεται στον νου αυτό που συμβαίνει κάθε χρόνο.
Χιλιάδες άτομα επανεντάσσονται, και πολλές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα κάθε χρόνο επαναδραστηριοποιούνται.
Το γνωρίζατε ότι τα τελευταία πέντε υπηρεσιακά έτη πάνω από 600.000 αδελφοί και αδελφές που ήταν αδρανείς για κάποιο διάστημα και δεν υπηρετούσαν τον Ιεχωβά επαναδραστηριοποιήθηκαν; Είναι σαφές ότι ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός αναζητούν τα χαμένα πρόβατα και τα φροντίζουν όταν επιστρέφουν στο ποίμνιο.
Ο Ιεχωβά δεν εγκαταλείπει τους υπηρέτες του όταν κάνουν λάθη ή αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Αντίθετα, ψάχνει τρόπους να τους βοηθήσει.
Η Γραφή δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Ιεχωβά προστατεύει και υποστηρίζει όλους μας —και τα χαμένα του πρόβατα.
Ο Ιεχωβά το υποσχέθηκε αυτό στο Ιεζεκιήλ 34:16, λέγοντας: «Θα φέρω πίσω το ξεστρατισμένο, θα επιδέσω το τραυματισμένο και θα ενισχύσω το αδύναμο».
Μάλιστα, η Γραφή μάς υπενθυμίζει ότι ο Ιεχωβά νιώθει υπεύθυνος για όλα τα πρόβατά του.
Στο ίδιο κεφάλαιο λέει επίσης: «Θα τα σώσω από όλα τα μέρη όπου είχαν διασκορπιστεί [...] Θα ψάξω για το χαμένο».
Είναι εντυπωσιακό, αλλά και ενθαρρυντικό, το πόσο υπεύθυνος είναι ο Ιεχωβά!
Όταν χάνεται κάποιο πρόβατό του, το αναζητάει και νιώθει χαρά όταν το βρίσκει.
Ο Ιησούς το ήξερε αυτό, και επιδιώκει να μιμείται το ενδιαφέρον του Ιεχωβά για τα χαμένα πρόβατα.
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στον Ματθαίο κεφάλαιο 18 και, στα εδάφια 12 έως 14, προσέξτε πώς έδειξε ο Ιησούς με παραβολή τη βαθιά ευθύνη που νιώθει ο Ιεχωβά για τα χαμένα πρόβατα.
Ματθαίος, κεφάλαιο 18, εδάφια 12 έως 14.
Δεν θα διαβάσουμε ολόκληρη την αφήγηση, αλλά ξέρουμε τι λέει.
Η παραβολή μιλάει για έναν βοσκό που είχε εκατό πρόβατα.
Όταν ένα από αυτά τα πρόβατα χάνεται, τι κάνει ο βοσκός; Μήπως σκέφτεται με αδιαφορία: “Εντάξει, έχω άλλα 99, δεν έγινε και τίποτα”; Όχι.
Το εδάφιο 12 μας λέει ότι αφήνει τα 99 πάνω στο βουνό και αρχίζει να αναζητάει αυτό που χάθηκε.
Το εδάφιο 13 μας λέει πώς νιώθει όταν βρίσκει το χαμένο πρόβατο —χαίρεται περισσότερο για αυτό παρά για τα 99 που δεν έχουν ξεστρατίσει.
Και μετά ας διαβάσουμε το εδάφιο 14.
Ποιο είναι το μάθημα; Ο Ιησούς είπε στο Ματθαίος 18:14: «Παρόμοια, δεν είναι θέλημα του Πατέρα μου που βρίσκεται στον ουρανό να αφανιστεί ούτε ένας από αυτούς τους μικρούς».
Βλέπετε το πρότυπο που ακολουθεί ο Ιησούς, το οποίο πρέπει να ακολουθούμε και εμείς; Είναι ένα αίσθημα ευθύνης για όσους έχουν χαθεί προσωρινά, η επιθυμία να τους προστατέψουμε και να τους στηρίξουμε.
Πώς θα μιμούμαστε την αγάπη του Ιεχωβά για τα χαμένα πρόβατα; Κατ’ αρχάς, μπορούμε να τα αναζητούμε —να σκεφτόμαστε όλοι μας ποια μπορεί να είναι τα χαμένα πρόβατα και πού βρίσκονται.
Για παράδειγμα, σας έρχονται στο μυαλό φίλοι ή συγγενείς που έχουν αδρανήσει; Ίσως έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ήταν ενεργά μέλη της εκκλησίας.
Μάλιστα, ίσως έχουν μετακομίσει κάπου όπου δεν τους γνωρίζουν οι ντόπιοι αδελφοί.
Τη στιγμή που μιλάμε, σίγουρα κάποιοι από αυτούς λαχταρούν να επιστρέψουν στον Ιεχωβά.
Θα μπορούσαμε να μεσολαβήσουμε και να τους φέρουμε σε επαφή με την τοπική εκκλησία; Ένας πρεσβύτερος στην Ισπανία έχει βοηθήσει πάνω από 40 άτομα να επιστρέψουν στον Ιεχωβά.
Είπε τα εξής: «Πρώτα, ρωτάω διάφορους αδελφούς και αδελφές αν γνωρίζουν πού μένουν αδρανή άτομα. Ή ρωτάω τους ευαγγελιζομένους αν θυμούνται κάποιον που δεν έρχεται πια στις συναθροίσεις. Οι περισσότεροι στην εκκλησία ανταποκρίνονται με ενθουσιασμό επειδή νιώθουν ότι συμμετέχουν στην αναζήτηση. Αργότερα, όταν επισκέπτομαι αδρανείς αδελφούς και αδελφές, τους ρωτάω για τα παιδιά τους και άλλους συγγενείς. Μερικοί αδρανείς κάποτε έφερναν τα παιδιά τους στις συναθροίσεις, και αυτά τα παιδιά ίσως να ήταν ευαγγελιζόμενοι τότε. Μπορούν και αυτά να βοηθηθούν να επιστρέψουν στον Ιεχωβά».
Η αναζήτηση είναι μια καλή αρχή.
Αλλά σκέφτεστε κάποιες ιδιότητες που θα μας κάνουν πιο αποτελεσματικούς καθώς βοηθάμε τα χαμένα πρόβατα; Τρεις ιδιότητες που έχουν εξεταστεί στις εκδόσεις μας είναι η υπομονή, η αγάπη και η συμπόνια.
Ας δούμε πρώτα την υπομονή.
Πώς συμβάλλει η υπομονή στο να βοηθήσουμε κάποιον να αναρρώσει πνευματικά; Ίσως χρειαστούμε υπομονή επειδή συχνά παίρνει χρόνο μέχρι να γιατρευτεί κάποιος πνευματικά.
Πολλοί πρώην αδρανείς παραδέχονται ότι ανταποκρίθηκαν αφού τους επισκέφτηκαν επανειλημμένα οι πρεσβύτεροι και άλλοι από την εκκλησία.
Μια αδελφή έγραψε τα εξής: «Μια στενή μου φίλη από την εκκλησία με βοήθησε πάρα πολύ. Με αγαπούσε σαν μεγαλύτερη αδελφή της. Μου θύμιζε τι όμορφα που περνούσαμε παλιά. Με άκουγε υπομονετικά καθώς της άνοιγα την καρδιά μου και δεν δίσταζε να με συμβουλεύει. Αποδείχτηκε αληθινή φίλη, έτοιμη να με βοηθήσει ανά πάσα στιγμή».
Ναι, ο Ιεχωβά είναι υπομονετικός.
Κάποιες εκθέσεις δείχνουν ότι, και ύστερα από δεκαετίες, κάποια άτομα θέλουν να επιστρέψουν στον Ιεχωβά.
Ας δείχνουμε και εμείς υπομονή.
Πώς συμβάλλει η συμπόνια στο να βοηθάμε τα χαμένα πρόβατα; Η συμπόνια είναι σαν αποτελεσματική αλοιφή.
Μπορεί να γιατρέψει τα πληγωμένα αισθήματα.
Ορισμένοι αδρανείς παλεύουν χρόνια με αρνητικά αισθήματα για κάποιο άτομο στην εκκλησία.
Ίσως αυτά τα αρνητικά αισθήματα, αισθήματα πικρίας ή το αίσθημα ότι αδικήθηκαν, έχουν καταπνίξει την επιθυμία τους να επιστρέψουν.
Ίσως κάποιος στην εκκλησία είπε ή έκανε κάτι αστόχαστο.
Κάποιος που έχει πληγωθεί τι χρειάζεται από έναν αγαπημένο φίλο; Ίσως κάποιον που θα τον ακούσει συμπονετικά και θα καταλάβει τα αισθήματά του.
Η Μαρία, μια πρώην αδρανής, λέει: «Χρειαζόμουν κάποιον να με ακούσει, έναν ώμο για να κλάψω και ένα χέρι για να με οδηγήσει».
Βρήκε ό,τι χρειαζόταν.
Της δείχτηκε συμπόνια.
Τι θα πούμε για την αγάπη; Όπως η ανιδιοτελής αγάπη είναι ζωτική για να βοηθήσουμε καινούρια άτομα να έρθουν στον Ιεχωβά και στην εκκλησία (άτομα που δεν τον γνώριζαν πριν), είναι επίσης απαραίτητη για να βοηθήσουμε άτομα που γνωρίζουν τον Ιεχωβά να επιστρέψουν στην εκκλησία.
Ο Πάμπλο, που ήταν αδρανής 30 χρόνια, είπε: «Ένα πρωί, καθώς έφευγα από το σπίτι, με συνάντησε μια γλυκύτατη ηλικιωμένη αδελφή και μου μίλησε με πολλή αγάπη. Άρχισα να κλαίω σαν μικρό παιδί. Της είπα ότι μάλλον ο Ιεχωβά την είχε στείλει. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή πήρα την απόφαση να επιστρέψω στον Ιεχωβά».
Ανοίξτε, παρακαλώ, μαζί μου τη Γραφή σας για να δούμε τα συμφραζόμενα του σημερινού εδαφίου.
Επιστολή του Ιακώβου, κεφάλαιο 5, εδάφια 19 και 20.
Εκεί διαβάζουμε τα εξής λόγια: «Αδελφοί μου, αν κάποιος μεταξύ σας ξεστρατίσει από την αλήθεια και κάποιος άλλος τον επαναφέρει, να ξέρετε ότι όποιος επαναφέρει αμαρτωλό από την πλάνη της οδού του, θα τον σώσει από τον θάνατο και θα καλύψει πλήθος αμαρτιών».
Σκεφτείτε: Ο καθένας μας στην εκκλησία μπορεί να γίνει εργαλείο στα χέρια του Ιεχωβά για να σώσει κάποιον άλλον —ένα χαμένο πρόβατο—από τον θάνατο, την αιώνια καταστροφή, και πλήθος αμαρτιών.
Ας μη χάνουμε λοιπόν την ελπίδα μας.
Θυμηθείτε, κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες χαμένα πρόβατα επιστρέφουν στον Ιεχωβά.
Για τον Ιεχωβά, ένα χαμένο πρόβατο δεν είναι χαμένη υπόθεση.
Άρα ας δείχνουμε υπομονή και συμπόνια και πάνω από όλα ας μιμούμαστε τη βαθιά αγάπη του Ιεχωβά για τα χαμένα πρόβατά του, τους δικούς μας αδελφούς που έχουν χαθεί.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου
Ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς . . . έχει μεγάλη αξία.—1 Πέτρ. 3:4.
Αν κάνετε στενή γνωριμία, τι θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε αν θα παντρευτείτε ή όχι; Γνωρίστε καλά ο ένας τον άλλον. Πιθανότατα μάθατε κάποια πράγματα για το άλλο άτομο πριν αρχίσετε να βγαίνετε ραντεβού. Αλλά τώρα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε “τον κρυφό άνθρωπο της καρδιάς”. Αυτό περιλαμβάνει το να μάθετε περισσότερα για την πνευματικότητα, την προσωπικότητα και τη νοοτροπία του υποψήφιου συντρόφου σας. Με τον καιρό, θα πρέπει να είστε σε θέση να απαντήσετε σε ερωτήσεις όπως: “Θα είναι αυτό το άτομο καλός γαμήλιος σύντροφος για εμένα;” (Παρ. 31:26, 27, 30· Εφεσ. 5:33· 1 Τιμ. 5:8) “Μπορούμε να καλύπτουμε τις συναισθηματικές ανάγκες ο ένας του άλλου; Μπορούμε να ανεχτούμε τα ελαττώματα ο ένας του άλλου;” (Ρωμ. 3:23) Καθώς γνωρίζετε ο ένας τον άλλον, να θυμάστε: Το αν ταιριάζετε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, όχι από το πόσο μοιάζετε, αλλά από το πόση προσαρμοστικότητα δείχνετε στα σημεία στα οποία διαφέρετε. w24.05 σ. 27 ¶5
https://drive.google.com/file/d/1BqkTy8iQJeQcFFdVlwu_b8lYZKW_0qtj/view?usp=sharing
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026
Ρόκι Γουέμπ: Όλοι μας Πρόκειται να Δοκιμαστούμε
Ρόκι Γουέμπ: Όλοι μας Πρόκειται να Δοκιμαστούμε
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_201704_5_VIDEO
Αν οικοδομούμε ισχυρή πίστη σε ειρηνικούς καιρούς...
θα έχουμε θάρρος σε καιρούς δοκιμασιών και διωγμού.
Ο αδελφός Ρόκι Γουέμπ από τις Ηνωμένες Πολιτείες...
έμαθε πυγμαχία όταν ήταν νεαρός.
Αλλά καθώς ενισχυόταν η πίστη του...
έμαθε ότι ο Ιεχωβά θα «διεξάγει τις μάχες μας».
Όλοι μας πρόκειται να δοκιμαστούμε με τον έναν...
ή τον άλλον τρόπο πριν μπούμε στον νέο κόσμο.
Αν υπομείνουμε πιστά...
τότε θα τα καταφέρουμε.
Διδάχτηκα την αλήθεια από τον πατέρα μου και τη μητέρα μου.
Όμως αυτό που με υποκίνησε να βαφτιστώ...
ήταν η συνέλευση στην Ουάσινγκτον D.C.
Ο αδελφός Ρόδερφορντ έκανε την ομιλία για τους «πράους που θα κληρονομήσουν τη γη».
Με άγγιξε τόσο βαθιά που δεν την έχω ξεχάσει μέχρι σήμερα.
Έγινα ακόμη πιο αποφασισμένος να βρίσκομαι κοντά στον Ιεχωβά...
για όλη μου τη ζωή.
Μου έκαναν επιθέσεις διάφοροι νταήδες...
και γύριζα σπίτι χτυπημένος άσχημα.
Τότε ήταν που άρχισα το μποξ.
Μου πρόσφεραν 40.000 δολάρια για έναν αγώνα...
είτε κέρδιζα είτε έχανα.
Και αν κέρδιζα τον δεύτερο αγώνα...
τότε θα διπλασίαζαν το ποσό.
Ο αδελφός Μακμίλαν ήταν για εμένα...
και τον αδελφό μου σαν δεύτερος πατέρας.
Με ρώτησε: «Θα μου κάνεις μια χάρη; Μην ξαναφορέσεις τα γάντια».
Και έτσι δεν τα ξαναφόρεσα.
Μάλλον ήξερε ότι σε λίγο καιρό...
κάποιο άρθρο θα σχολίαζε αυτό το ζήτημα.
Το άρθρο κυκλοφόρησε και έλεγε ότι...
το μποξ δεν ήταν για Χριστιανούς.
Εκείνον τον καιρό με κάλεσαν στον στρατό.
Αρνήθηκα να υπηρετήσω και μπήκα φυλακή.
Ποτέ μα ποτέ, δεν επιβράδυνα τις θεοκρατικές μου δραστηριότητες.
Παρέμεινα ζηλωτής.
Ο διευθυντής της φυλακής με άκουσε...
να δίνω μαρτυρία σε έναν συγκρατούμενό μου.
«Μην το ξανακάνεις αυτό», μου είπε.
«Δεν το επιτρέπουμε αυτό εδώ».
Έπειτα από τρεις μέρες με ξαναείδε να του μιλάω.
Με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο από το οποίο...
δεν μπορούσα να δω έξω.
Δεν ήξερα πού πήγαινα.
Με πήγαν σε μια πολύ παλιά φυλακή...
πάρα πολύ σκοτεινή.
Το κελί μου ήταν ένα τετραγωνικό μέτρο.
Το αποκαλούσαν «κουτί του ιδρώτα».
Όλο το διάστημα που ήμουν εκεί...
ίδρωνα συνέχεια...
ίδρωνα και ξαναΐδρωνα.
Όταν μπήκα ζύγιζα 97 κιλά...
και όταν βγήκα 60 κιλά.
Το εδάφιο Ψαλμός 144:1 λέει...
Ήμουν πρόθυμος να θυσιάσω τη ζωή μου...
για να παραμείνω όσιος στον Ιεχωβά.
Ζούσα στη Γουεγόκα.
Είχαμε βγει στο έργο πολλές εκκλησίες μαζί.
Μας επιτέθηκε ένας όχλος.
Αρκετοί αδελφοί τραυματίστηκαν.
Μου έκαναν 80 ράμματα εδώ επάνω...
και 13 εδώ στα πλευρά, από τις μαχαιριές.
Με είχαν χτυπήσει άσχημα.
Δεν θα μπορούσα να σταθώ όρθιος...
αν δεν ήταν για τον Ιεχωβά.
Ήξερα ότι ήταν δίπλα μου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Κάναμε μήνυση στις αρχές της πόλης...
και κερδίσαμε 20.000 δολάρια.
Μας πήραν οι αδελφοί από το Γραφείο και μας είπαν...
«Τα πήγατε πάρα πολύ καλά αλλά να θυμάστε... στόχος μας δεν είναι να βγάλουμε χρήματα. Βεβαιωθείτε ότι το έχουν καταλάβει αυτό».
Όταν πήγαμε στις αρχές της πόλης...
εκείνοι μας έδωσαν τα χαρτιά και μας είπαν: «Υπογράψτε τα».
Εμείς τα επιστρέψαμε χωρίς να τα υπογράψουμε.
Οι εφημερίδες έγραψαν...
«Πείτε τους να επιστρέψουν και να κάνουν ό,τι θέλουν με το έργο τους. Δεν θα τους πειράξουμε».
Μας σεβάστηκαν πάρα πολύ για αυτό που κάναμε...
και αυτό μας επέτρεψε να κηρύττουμε ελεύθερα.
Ιδρύθηκε εκεί μια ωραία εκκλησία.
Η πρώτη μου σύζυγος ήταν μια ευλογία για εμένα.
Όταν όμως πέθανε, ο Ιεχωβά μού έδωσε μια άλλη καλή σύζυγο.
Κουρεύουμε το γρασίδι μαζί.
Όχι, όχι κάνουμε τα περισσότερα πράγματα μαζί.
Μελετούμε μέχρι να αγγίξουν την καρδιά μας αυτά που διαβάζουμε.
Όταν πιστεύεις στον Ιεχωβά, του δίνεις τη ζωή σου.
Εκείνος έχει επιτρέψει να μου συμβούν αυτά τα πράγματα.
Το ήξερα αλλά με προστάτεψε.
Ο αδελφός Γουέμπ είναι τώρα 94 ετών.
Αλλά τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, η Σαρλίν...
παραμένουν πνευματικά δραστήριοι.
Τι διδαχτήκατε από την εμπειρία του Ρόκι; Ακούσαμε ότι ο Ρόκι έμαθε πυγμαχία για προστασία από τους νταήδες.
Ωστόσο, με πίστη υπάκουσε όταν τον συμβούλεψαν στοργικά να σταματήσει...
προτού ακόμη αποκτήσει ο λαός του Θεού σαφή κατανόηση για τα βίαια αθλήματα.
Αυτή η αλλαγή τον βοήθησε να συνεχίσει να καλλιεργεί Χριστοειδή προσωπικότητα.
Αυτό τον προετοίμασε ώστε να μείνει σταθερός όταν φυλακίστηκε για την πίστη του...
και να μην ανταποδίδει όταν τον δίωκαν στη διακονία.
Είχε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά, μολονότι επέτρεπε αυτά τα πράγματα...
ήταν δίπλα του για να τον προστατεύει.
Το παράδειγμα του Ρόκι, καθώς και των άλλων αδελφών που είδαμε...
μας συγκινεί και μας βεβαιώνει ότι δεν είμαστε ποτέ μόνοι στον αγώνα της πίστης.
jwb_201704-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Πνευματικά πετράδια ΙΕΡΕΜΙΑΣ 38,39
Ο Αβδέ-μέλεχ μιλάει στον Σεδεκία για να σώσει τον Ιερεμία
https://drive.google.com/file/d/1ELoloHpk4WeTwEcGhPEAIM9ALg7m20bj/view?usp=sharing
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου
Ο ισχυρός βράχος μου, το καταφύγιό μου, είναι ο Θεός.—Ψαλμ. 62:7.
Κάνουμε τον Ιεχωβά Βράχο μας όταν στηριζόμαστε πλήρως σε αυτόν. Έχουμε την πεποίθηση ότι, αν τον υπακούμε ακόμα και σε δύσκολους καιρούς, θα ωφελούμαστε. (Ησ. 48:17, 18) Καθώς γευόμαστε τη στήριξή του, η εμπιστοσύνη μας σε αυτόν θα μεγαλώνει. Ως αποτέλεσμα, θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε δοκιμασίες τις οποίες μόνο με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπορούμε να αντέξουμε. Όπως ένας συμπαγής βράχος, ο Ιεχωβά είναι σταθερός και αμετακίνητος. Είναι συνεπής ως προς την προσωπικότητά του και ακλόνητος ως προς τον σκοπό του. (Μαλ. 3:6) Όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον στασιασμό στην Εδέμ, ο Ιεχωβά δεν αμφιταλαντεύτηκε. Όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος, ο Ιεχωβά «δεν μπορεί να αρνηθεί τον εαυτό του». (2 Τιμ. 2:13) Αυτό σημαίνει πως, ό,τι και αν συμβεί ή ό,τι και αν κάνουν οι άλλοι, ο Ιεχωβά δεν θα παρεκκλίνει ποτέ από τις ιδιότητές του, τον σκοπό του ή τους κανόνες του. Με εμπιστοσύνη στον σταθερό Θεό μας, μπορούμε να αποβλέπουμε σε εκείνον για σωτηρία και για βοήθεια ώστε να αντέξουμε σε θυελλώδεις καιρούς.—Ψαλμ. 62:6, 7. w24.06 σ. 27 ¶7, 8
https://drive.google.com/file/d/1Byv4-nliBc6XtIWsq1-mWwNAZvnZDUfL/view?usp=sharing
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου
Η επιτυχία έρχεται μέσω πολλών συμβούλων.—Παρ. 15:22.
Όταν παίρνουμε αποφάσεις, η αγάπη θα μας υποκινήσει να επιζητούμε το συμφέρον «του άλλου» και να είμαστε μετριόφρονες. (1 Κορ. 10:23, 24, 32· 1 Τιμ. 2:9, 10) Τότε θα πάρουμε μια απόφαση η οποία αντανακλά την αγάπη και τον σεβασμό μας για τους άλλους. Αν πρόκειται να πάρετε μια σοβαρή απόφαση, σκεφτείτε τι θα χρειαζόταν για να την υλοποιήσετε. Ο Ιησούς μάς δίδαξε να “υπολογίζουμε τη δαπάνη”. (Λουκ. 14:28) Γι’ αυτό, σκεφτείτε τον χρόνο, τους πόρους και τις προσπάθειες που θα χρειαστεί να επενδύσετε για να έχει επιτυχία η απόφασή σας. Σε κάποιες περιπτώσεις, θα μπορούσατε να συζητήσετε με την οικογένειά σας για να δείτε τι θα χρειαστεί να κάνει το κάθε μέλος της ώστε να υποστηρίξει τη συγκεκριμένη απόφαση. Γιατί έχει τόση αξία αυτού του είδους ο σχεδιασμός; Μπορεί να αποκαλύψει ότι η απόφασή σας χρειάζεται κάποιες προσαρμογές ή ότι μια διαφορετική επιλογή είναι πιο πρακτική. Και αν συμπεριλάβετε στον σχεδιασμό τα μέλη της οικογένειάς σας και ακούσετε τις ιδέες τους, τότε και εκείνοι θα συνεργαστούν πιο πρόθυμα μαζί σας για την επιτυχία της απόφασης. w25.01 σ. 18, 19 ¶14, 15
https://drive.google.com/file/d/1J_MRf2SpCqF3QG1eV9XiNPXyvkbEqV0i/view?usp=sharing
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου
[Η αγάπη] δεν ζητάει τα δικά της συμφέροντα.—1 Κορ. 13:5.
Ο Ιεχωβά δεν θα ευλογήσει τις προσπάθειες κανενός που οδηγείται από υπερηφάνεια ή ιδιοτελή φιλοδοξία. (1 Κορ. 10:24, 33· 13:4) Κάποιες φορές, ακόμα και οι στενότεροι σύντροφοι του Ιησού επιδίωκαν προνόμια για λάθος λόγους. Αναλογιστείτε ένα περιστατικό με δύο αποστόλους του Ιησού, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ζήτησαν από τον Ιησού να τους δώσει θέσεις εξοχότητας στη Βασιλεία του. Ο Ιησούς δεν τους επαίνεσε για τη φιλοδοξία τους. Αντίθετα, εξήγησε και στους 12 αποστόλους: «Όποιος θέλει να γίνει μεγάλος μεταξύ σας πρέπει να είναι υπηρέτης σας, και όποιος θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας πρέπει να είναι ο δούλος όλων». (Μάρκ. 10:35-37, 43, 44) Οι αδελφοί που επιδιώκουν προνόμια με το κατάλληλο κίνητρο—δηλαδή να υπηρετούν άλλους—θα είναι ευλογία για την εκκλησία.—1 Θεσ. 2:8. w24.11 σ. 15, 16 ¶7, 8
https://drive.google.com/file/d/1icsnkIN5Xa3iNzf831WjpxIPGq14Wg9R/view?usp=sharing
Να Αγαπάτε τη Διακονία—Νικήστε τον Φόβο του Ανθρώπου
Να Αγαπάτε τη Διακονία—Νικήστε τον Φόβο του Ανθρώπου
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_41_VIDEO
Μεγάλωσα σε ένα μικρό μέρος και θα έλεγα πως είμαι πολύ ντροπαλό άτομο.
Έτσι όταν έμαθα ότι θα μετακομίζαμε σε μεγάλη πόλη, τρομοκρατήθηκα.
Άκουγα πολλά αρνητικά σχόλια για τα άτομα που ζούσαν στον τομέα.
Συχνά μου έλεγαν ότι γίνονταν αγενείς και επιθετικοί.
Γενικά νιώθω πολύ άνετα να μιλάω με άλλους, αλλά αγχώνομαι πολύ εύκολα όταν πρέπει να μιλήσω σε κάποιον που έχει υψηλή θέση εξουσίας και κάποιες φορές αποφεύγω να το κάνω αυτό επειδή νιώθω ότι θα κολλήσω.
Η περιοχή όπου μένουμε έχει πολλή εγκληματικότητα, οπότε θα έλεγα ότι φοβόμαστε λίγο επειδή ποτέ δεν ξέρουμε ποιον μπορεί να συναντήσουμε.
Πηγαίνουμε στο έργο με θάρρος αλλά και με πολλή προσοχή και πάντα έχουμε στον νου μας ο ένας τον άλλον.
Πάντα υπάρχει λίγος φόβος.
Πήγα στο δημαρχείο για να ζητήσω άδεια για τη δημόσια μαρτυρία, αλλά όταν βρισκόμουν στον διάδρομο ένιωσα να με κυριεύει φόβος και άγχος.
Πίστευα ότι δεν είχα τα προσόντα.
Τα χέρια μου άρχισαν να ιδρώνουν και έτρεμα.
Επισκεφτήκαμε ένα σπίτι που έμοιαζε με φάρμα και εκεί ακούγαμε αλυσοπρίονα και τον ήχο από δέντρα που κόβονται.
Ένας άντρας μάς πλησίασε και μας είπε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης.
Είδαμε πως η έκφραση του προσώπου του άλλαζε.
Η επιθετική του συμπεριφορά με έκανε να αποφασίσω ότι έπρεπε να φύγω, αλλά με έπιασε από το χέρι και μου είπε να μείνω.
Αφού χτύπησα την πόρτα, η συνεργάτιδά μου μού είπε ότι σε αυτό το σπίτι οι άνθρωποι δεν είναι δεκτικοί.
Τότε βγήκε μια γυναίκα που ήταν πολύ ψηλή και φαινόταν ενοχλημένη.
Πίστεψα ότι θα μας έλεγε να φύγουμε με αγενή και επιθετικό τρόπο.
Στην προσευχή μου ζήτησα από τον Ιεχωβά να μας βοηθήσει να μιλήσουμε με σαφήνεια και να παραμείνουμε ήρεμοι και ψύχραιμοι.
Όταν ο αξιωματούχος μάς δέχτηκε, νιώσαμε την επίδραση της προσευχής.
Τα χέρια μου ήταν ακόμα ιδρωμένα, αλλά τουλάχιστον είχα ειρήνη και ήμουν ήρεμος.
Προσευχήθηκα στον Ιεχωβά και είπα “Ιεχωβά, βοήθησέ με”.
Έπειτα εξήγησα ότι πηγαίνουμε στα σπίτια τους επειδή αγαπάμε τους γείτονές μας και θέλουμε να είναι όλοι πραγματικά χαρούμενοι.
Είδα το πρόσωπό του να μαλακώνει λίγο.
Τότε κατάλαβα ότι ήταν η ώρα να αποχαιρετήσω και να φύγω.
Ο Ιεχωβά μάς βοηθάει με το άγιο πνεύμα του να παραμένουμε ήρεμοι και να ξέρουμε πότε είναι καλύτερο να φεύγουμε.
Προς έκπληξή μου, τελικά δε συνέβη τίποτα από όσα είχα φανταστεί.
Μάλιστα, έδειξε και ενδιαφέρον.
Της έδωσα τον αριθμό μου και επίσης μια πρόσκληση για να έρθει στην Αίθουσα Βασιλείας.
Η ζωή στην περιοχή μας είναι δύσκολη, γι’ αυτό προσπαθώ να μπω στη θέση των ανθρώπων.
Δεν έχουν κάποιον να εμπιστευτούν.
Έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας.
Απλώς δεν το γνωρίζουν.
Ένα εδάφιο που με βοηθάει πολύ είναι το Έξοδος 4:15.
Ο Μωυσής έπρεπε να μιλήσει στον Φαραώ, αλλά δεν ένιωθε ικανός να το κάνει αυτό.
Ο Ιεχωβά όμως του υποσχέθηκε δύο πράγματα: ότι θα ήταν μαζί του και ότι θα τον βοηθούσε να βρει τα σωστά λόγια.
Θυμάμαι ότι ο Ιεχωβά υπόσχεται και σε εμένα ότι θα είναι μαζί μου και ότι θα με βοηθάει να βρίσκω τα κατάλληλα λόγια.
Το να νιώθεις φόβο είναι σαν να κρυώνεις.
Φοράς ένα πουλόβερ και αν κρυώνεις ακόμα, τότε φοράς και ένα παλτό.
Όποτε φοβόμαστε πρέπει να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και αν φοβόμαστε ακόμα, χρειάζεται να συνεχίσουμε να προσευχόμαστε.
Εκείνη η γυναίκα είναι τώρα αδελφή μου.
Έμαθα ότι είναι πολύ σημαντικό να έχουμε τόλμη και να μην κρίνουμε τους ανθρώπους με βάση την εξωτερική τους εμφάνιση ή τα αρνητικά σχόλια των άλλων.
Τώρα βλέπω ότι οι περιστάσεις των ανθρώπων μπορούν να αλλάξουν και ίσως μια μέρα να είναι αδελφοί ή αδελφές μου.
Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε φόβο, αλλά ο Ιεχωβά είναι εκείνος που μας δίνει αυτόν τον διορισμό, οπότε είναι μαζί μας σε κάθε μας βήμα.
Συχνά, όταν ο Ιεχωβά έδινε έναν διορισμό σε κάποιον υπηρέτη του, έλεγε: «Θα είμαι μαζί σου» ή «Εγώ είμαι μαζί σου».
Και είναι υπέροχο να βλέπουμε πώς απαντάει στις προσευχές μας όταν το χρειαζόμαστε περισσότερο.
Παλιότερα, ανησυχούσα για το πώς με έβλεπαν οι άλλοι.
Πλέον, δεν παίρνω τίποτα προσωπικά.
Κάτι που με βοηθάει απίστευτα είναι να θυμάμαι ότι το έργο είναι του Ιεχωβά.
Όταν εστιάζουμε στην αγάπη μας για εκείνον και για τους ανθρώπους, αυτό μας βοηθάει να μην παραιτούμαστε.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)