Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

Πνευματικά Πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 41, 42

 Μια οικογένεια μελετάει μαζί την Αγία Γραφή σε μια χώρα όπου το έργο μας είναι υπό περιορισμό. Ο πατέρας κοιτάζει έξω από το παράθυρο, ενώ η μητέρα διαβάζει την Αγία Γραφή με τις δύο κόρες τους.Μια οικογένεια μελετάει μαζί την Αγία Γραφή σε μια χώρα όπου το έργο μας είναι υπό περιορισμό. Ο πατέρας κοιτάζει έξω από το παράθυρο, ενώ η μητέρα διαβάζει την Αγία Γραφή με τις δύο κόρες τους.

https://drive.google.com/file/d/1p32UpNafOCmed4__uaOB-phLWml3nKLn/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

 Σάββατο 28 Φεβρουαρίου

Να βεβαιώνεστε για όλα τα πράγματα· να κρατάτε γερά ό,τι είναι καλό.​—1 Θεσ. 5:21.

Οι γονείς έχουν διάφορες ευκαιρίες για να κάνουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις με το παιδί τους σχετικά με τη Γραφή ή την πίστη στον Θεό. Τέτοιες ευκαιρίες μπορεί να προκύψουν στη διάρκεια μιας επίσκεψης σε ένα μουσείο. Θα μπορούσατε να στρέψετε την προσοχή του παιδιού σας σε ιστορικά γεγονότα ή αρχαιολογικά ευρήματα που μπορούν να ενισχύσουν την πεποίθησή του ότι η Γραφή είναι ακριβής. Ξέρει το παιδί σας ότι το προσωπικό όνομα του Θεού εμφανίζεται σε μια πέτρινη στήλη ηλικίας 3.000 ετών η οποία είναι γνωστή ως Μωαβιτική Λίθος; Ένα αντίγραφο της Μωαβιτικής Λίθου βρίσκεται στην έκθεση «Η Αγία Γραφή και το Θεϊκό Όνομα» στα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Γουόργουικ, στη Νέα Υόρκη. Η Μωαβιτική Λίθος αποκαλύπτει ότι ο βασιλιάς Μησά του Μωάβ στασίασε εναντίον του Ισραήλ. Αυτό συμφωνεί με τη Βιβλική αφήγηση. (2 Βασ. 3:4, 5) Όταν το παιδί σας βλέπει με τα ίδια του τα μάτια αποδείξεις για το ότι η Αγία Γραφή είναι αληθινή και ακριβής, η πίστη του θα γίνεται ισχυρότερη. w24.12 σ. 15 ¶4, 6

https://drive.google.com/file/d/14H-l5T1Rb1Sy86ZhtcUeqCLoX_edHiRB/view?usp=sharing

Ξεναγήσεις στα Μουσεία του Γουόργουικ: «Η Αγία Γραφή και το Θεϊκό Όνομα»

 


Η Αγία Γραφή είναι ένας σύγχρονος θησαυρός.

Αποκαλύπτει τη γεμάτη νόημα αλήθεια σχετικά με τον Θεό τη ζωή και την ελπίδα μας για το μέλλον.

Επιπλέον, περιέχει και έναν άλλον ανεκτίμητο θησαυρό το προσωπικό όνομα του Θεού, που είναι Ιεχωβά.

Το πώς διαφύλαξε ο Ιεχωβά το όνομά του στις Άγιες Γραφές παρ’ όλες τις απόπειρες για την αφαίρεσή του, είναι μια συναρπαστική ιστορία.

Μια ιστορία που την αφηγείται το Μουσείο της Αγίας Γραφής στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία στο Γουόργουικ.

Ας αρχίσουμε την ξενάγηση.

Στην είσοδο του μουσείου το θεϊκό όνομα απεικονίζεται σε διάφορες γλώσσες 7.216 φορές συνολικά.

Τόσες είναι οι φορές που εμφανίζεται στη Μετάφραση Νέου Κόσμου.

Ο Ιεχωβά έκανε ανέκαθεν το όνομά του γνωστό αρχίζοντας από τους πρώτους κιόλας ανθρώπους.

Όταν γεννήθηκε ο Κάιν, η Εύα δήλωσε Μετέπειτα, οι άνθρωποι γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν το όνομα του Θεού.

Το αρχαιότερο παράδειγμα εμφάνισης του θεϊκού ονόματος με εβραϊκά γράμματα

είναι στη Μωαβιτική Λίθο, του ένατου αιώνα Π.Κ.Χ. Ο Μωαβίτης βασιλιάς Μησά κόμπασε εναντίον του Ισραήλ «Πήρα από αυτόν τα σκεύη του Ιεχωβά

και τα πρόσφερα ενώπιον του Χεμώς».

Υπάρχουν επίσης αποδείξεις ότι, στην αρχαιότητα το όνομα του Θεού χρησιμοποιούνταν στην καθημερινή ζωή.

Αυτός ο ασημένιος ρόλος του 7ου αιώνα Π.Κ.Χ

είναι η παλαιότερη γνωστή επιγραφή με Βιβλικό κείμενο που περιέχει το όνομα του Θεού.

Η επιγραφή αναφέρει Και το σημαντικότερο είναι ότι το όνομα του Θεού

υπήρχε σε αρχαία αντίγραφα του Βιβλικού κειμένου.

Ο Πάπυρος Φουάντ, του πρώτου αιώνα Π.Κ.Χ είναι ένα σπάραγμα από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την πρώτη γνωστή μετάφραση των Εβραϊκών Γραφών στην ελληνική.

Εδώ βλέπετε το εδάφιο Δευτερονόμιο 32:3.

Αν και το κείμενο είναι στην ελληνική, το θεϊκό όνομα είναι γραμμένο στην εβραϊκή.

Οι ελληνόφωνοι Ιουδαίοι των ημερών του Ιησού χρησιμοποιούσαν τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα.Όταν λοιπόν ο Ιησούς διάβαζε και δίδασκε από τις Γραφές

οι άνθρωποι τον άκουγαν να χρησιμοποιεί το θεϊκό όνομα.

Δυστυχώς όμως, τον τρίτο αιώνα Κ.Χ το όνομα του Θεού είχε πια αφαιρεθεί από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και αντικαταστάθηκε από τον τίτλο «Κύριος».

Για παράδειγμα, ο Βατικανός Κώδικας, του τέταρτου αιώνα Κ.Χ περιλαμβάνει το κείμενο της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα αλλά παραλείπει το όνομα του Θεού.

Αποδίδει το εδάφιο Δευτερονόμιο 32:3 ως εξής «Διότι θα διακηρύξω το όνομα του ΚΥΡΙΟΥ». Αλλά ο Ιεχωβά δεν θα άφηνε το όνομά του να χαθεί.

Αυτό δεν αφαιρέθηκε ποτέ από εβραϊκά αντίγραφα της Γραφής.

Ο Κώδικας του Χαλεπίου αντιγράφηκε από Ιουδαίους γραμματείς γύρω στο έτος 930 Κ.Χ.

Το ίδιο εδάφιο, Δευτερονόμιο 32:3, λέει στην εβραϊκή «Διότι θα διακηρύξω το όνομα του Ιεχωβά».

Εντούτοις, επί αιώνες, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν Γραφή στη δική τους γλώσσα ούτε κάποια που να περιείχε το όνομα του Θεού.

Η λατινική Βουλγάτα, που μεταφράστηκε γύρω στο 405 Κ.Χ παρέλειπε το θεϊκό όνομα.

Η Βουλγάτα ήταν η επίσημη μετάφραση της Καθολικής Εκκλησίας επί 1.000 και πλέον χρόνια.

Αλλά ένα επίτευγμα της τεχνολογίας προκάλεσε γεγονότα που σύντομα θα έκαναν τη Γραφή ευρέως διαθέσιμη και σε νέες μεταφράσεις οι οποίες αποκατέστησαν το όνομα του Θεού στη δικαιωματική του θέση.

Γύρω στο 1453 ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος παρήγαγε μια σημαντική έκδοση της λατινικής Βουλγάτας. Ήταν η πρώτη Γραφή που τυπώθηκε με κινητά τυπογραφικά στοιχεία.

Αυτή είναι μια πρωτότυπη σελίδα από τη Γραφή του Γουτεμβέργιου.

Αν και τυπώθηκαν μόνο 180 Γραφές περίπου η εφεύρεσή του πυροδότησε μια επανάσταση στον χώρο της τυπογραφίας.

Μόλις 20 χρόνια αργότερα ο Άντον Κόμπεργκερ τύπωνε ως και 1.000 Γραφές ανά εκτύπωση καθιστώντας τες τις πρώτες Γραφές μαζικής παραγωγής.

Στην οθόνη βλέπετε ένα πρωτότυπο αντίτυπο από τη δεύτερη έκδοση της λατινικής Γραφής του Κόμπεργκερ που τυπώθηκε το 1477.

Αργότερα, στις αρχές του 16ου αιώνα λόγιοι της Γραφής ενδιαφέρθηκαν ξανά για τις πρωτότυπες γλώσσες της Γραφής.

Για πρώτη φορά στην ιστορία τυπώθηκαν οι Εβραϊκές και οι Ελληνικές Γραφές μαζί στις πρωτότυπες γλώσσες.

Αυτή είναι η Κομπλούτιος Πολύγλωττος που τυπώθηκε ανάμεσα στα έτη 1514 και 1517.

Πολύγλωττος είναι ένα βιβλίο που περιέχει κείμενο σε διάφορες γλώσσες

ταξινομημένες σε στήλες.

Στην Κομπλούτιο Πολύγλωττο το Βιβλικό κείμενο εμφανίζεται στη λατινική, στην εβραϊκή, στην αραμαϊκή και στην ελληνική.

Συγκρίνοντας το εβραϊκό κείμενο με το λατινικό οι λόγιοι μπορούσαν να δουν σε ποια σημεία στη λατινική Βουλγάτα είχε αντικατασταθεί το όνομα του Θεού με τον τίτλο «ΚΥΡΙΟΣ».

Καθώς όμως έβλεπαν οι μεταφραστές της Γραφής το θεϊκό όνομα στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο θα υποκινούνταν άραγε να το αποκαταστήσουν στις μεταφράσεις τους;

Ναι, μερικοί όντως το έκαναν αυτό!

Το 1551 ο Σεμπάστιαν Καστέλιο εξέδωσε μια νέα λατινική μετάφραση της Γραφής.

Φαίνεται πως είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε το όνομα του Θεού με συνέπεια σε μια λατινική μετάφραση των Εβραϊκών Γραφών.

Μεταφράσεις και σε άλλες γλώσσες επίσης χρησιμοποιούσαν το όνομα του Θεού.

Το 1530 ο Γουίλιαμ Τίντεϊλ εξέδωσε μια αγγλική μετάφραση των βιβλίων Γένεση ως Δευτερονόμιο.

Ήταν η πρώτη φορά που εμφανιζόταν το θεϊκό όνομα σε αγγλική Αγία Γραφή.

Η δημοφιλής ισπανική Γραφή Ρέινα-Βαλέρα εκδόθηκε το 1602. Περιέχει το θεϊκό όνομα παντού στις Εβραϊκές Γραφές.

Αυτή είναι μια σπάνια πρωτότυπη Γραφή από την πρώτη έκδοση της αγγλικής Μετάφρασης Βασιλέως Ιακώβου που τυπώθηκε το 1611.

Περιέχει το όνομα Ιεχωβά μόνο σε τέσσερις περικοπές. Ωστόσο, η Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου έγινε το βιβλίο με τον μεγαλύτερο αριθμό αντιτύπων στον κόσμο.

Περίπου 200 χρόνια αργότερα, ο Μπέντζαμιν Μπουθρόιντ ιερέας και λόγιος της εβραϊκής άρχισε την αναθεώρηση της Μετάφρασης Βασιλέως Ιακώβου.

Η μετάφρασή του, που εκδόθηκε το 1817 ήταν η πρώτη αγγλική Γραφή που περιείχε το θεϊκό όνομα παντού στις Εβραϊκές Γραφές.

Στο μεταξύ, οι ιεραπόστολοι των διαφόρων εκκλησιών διέδιδαν τη Γραφή σε καινούριες χώρες.

Αλλά χωρίς το θεϊκό όνομα οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τον Θεό της Γραφής από τους δικούς τους ψεύτικους θεούς.

Έτσι λοιπόν, μεταφράσεις σε πολλές γλώσσες της Ασίας της Αφρικής, των νησιών του Ειρηνικού και της Αμερικής συμπεριέλαβαν το όνομα του Θεού.

Η Μετάφραση των Κινέζων Εκπροσώπων που εκδόθηκε το 1854

αποτελεί παράδειγμα τέτοιας Γραφής που χρησιμοποιεί το όνομα του Θεού παντού στις Εβραϊκές Γραφές.

Ωστόσο, υπήρχε ένα ακόμα μέρος όπου το όνομα του Θεού δεν είχε αποκατασταθεί ακόμα οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.

Αυτή είναι η Πολύγλωττος της Νυρεμβέργης η οποία εκδόθηκε από τον Ηλία Χούττερο το 1599.

Περιέχει τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές σε 12 γλώσσες μεταξύ αυτών και στην εβραϊκή.

Εδώ, στο ευαγγέλιο του Ιωάννη υπάρχει μια παράθεση από τον Ψαλμό 118:26

«Ευλογημένος αυτός που έρχεται στο όνομα του Ιεχωβά».

Κατά τη μετάφραση αυτού του ευαγγελίου στην εβραϊκή ο Χούττερος διατήρησε το θεϊκό όνομα στην παράθεση από τους Ψαλμούς.

Το ίδιο έκανε και σε πολλά άλλα σημεία των Ελληνικών Γραφών.

Οι μεταφραστές είχαν έτσι ένα προηγούμενο για να χρησιμοποιήσουν το όνομα του Θεού στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές εκεί όπου εμφανιζόταν σε παραθέσεις από τις Εβραϊκές Γραφές.

Αυτή εδώ είναι η έκτη έκδοση της μετάφρασης της Καινής Διαθήκης του Χέρμαν Χάινφετερ που κυκλοφόρησε το 1864.

Πιθανότατα είναι η πρώτη Γραφή που εκδόθηκε στην αγγλική με το όνομα του Θεού σε περισσότερα από 100 σημεία στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.

Η Μετάφραση Νέου Κόσμου των Αγίων Γραφών εκδόθηκε για πρώτη φορά ανάμεσα στα έτη 1950 και 1960.

Οι μεταφραστές της ωφελήθηκαν από το λόγιο έργο των προκατόχων τους που είχαν επιλέξει να διατηρήσουν το όνομα του Θεού στις Βιβλικές μεταφράσεις τους.

Σήμερα, η Μετάφραση Νέου Κόσμου είναι διαθέσιμη ολόκληρη ή εν μέρει σε πάνω από 170 γλώσσες.

Το όνομα του Θεού, Ιεχωβά ανήκει στις Άγιες Γραφές τις οποίες ο ίδιος ενέπνευσε.

Σε αυτή την αίθουσα υπάρχουν λίγες μόνο από τις συντριπτικές αποδείξεις που πιστοποιούν αυτό το γεγονός.

Η Αγία Γραφή είναι ένα πολύτιμο δώρο από τον Θεό το οποίο μας διδάσκει για τα έργα του, τις ιδιότητές του και τον στοργικό σκοπό του για την ανθρωπότητα.

Εκείνος προσκαλεί τον καθέναν από εμάς να τη διαβάζει να έρθει πιο κοντά του και να τον γνωρίζει με το πανάγιο όνομά του, Ιεχωβά.

 

 

Σεθ Χάιατ: Δείτε! Το Μεγάλο Πλήθος (Αποκ. 7:13, 14)

 

Σεθ Χάιατ: Δείτε! Το Μεγάλο Πλήθος (Αποκ. 7:13, 14)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_8_VIDEO





Η Σκοπιά 1 Μαΐου 1935 απηύθυνε μια πρόσκληση —μια ενδιαφέρουσα πρόσκληση.

Κάτω από την επικεφαλίδα “Συνέλευση”, έλεγε τα εξής: “Πάλι Η Σκοπιά υπενθυμίζει στους αναγνώστες της ότι μια συνέλευση των μαρτύρων του Ιεχωβά και των Ιωναδαβιτών θα λάβει χώρα στην Ουάσινγκτον από τις 30 Μαΐου μέχρι τις 3 Ιουνίου 1935. Ελπίζουμε ότι πολλοί από το υπόλοιπο και τους Ιωναδαβίτες θα μπορέσουν να παρευρεθούν σε αυτή τη συνέλευση. Μέχρι τώρα δεν είχαν πολλοί από τους Ιωναδαβίτες το προνόμιο να παρευρεθούν σε συνέλευση, η δε συνέλευση στην Ουάσινγκτον ίσως αποβεί πραγματική παρηγοριά και ωφέλεια για αυτούς”.

Πρόκειται για μια θερμή πρόσκληση, και είναι ενδιαφέρουσα.

Γεννάει κάποια ερωτήματα: Ποιοι ήταν οι Ιωναδαβίτες, και με ποιον τρόπο “θα παρηγορούνταν και θα ωφελούνταν” παρακολουθώντας αυτή τη συνέλευση; Και τελικά, πώς αυτή η συνέλευση πριν από 85 και πλέον χρόνια αποσαφήνισε τα λόγια του σημερινού εδαφίου στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7; Ας δούμε.

Το 1935, ο λαός του Ιεχωβά είχε προσδιορίσει τρεις ομάδες ανθρώπων οι οποίες επρόκειτο να λάβουν σωτηρία.

Η πρώτη ομάδα ήταν οι 144.000 που αναφέρονται στα εδάφια Αποκάλυψη 7:1-8, και υπήρχε η κατανόηση ότι ήταν χρισμένοι με το πνεύμα και θα κυβερνούσαν στον ουρανό με τον Χριστό.

Η δεύτερη ομάδα αποτελούνταν από άτομα που είχαν την ελπίδα να ζήσουν για πάντα στη γη.

Και είναι ενδιαφέρον ότι, το 1932, Η Σκοπιά έκανε έναν παραλληλισμό ανάμεσα σε όσους είχαν επίγεια ελπίδα και στον βοηθό του Ιηού, τον Ιωναδάβ, επειδή ο Ιωναδάβ υποστήριζε τον χρισμένο του Ιεχωβά.

Από το 1932 λοιπόν, αυτή η ομάδα αποκαλούνταν «Ιωναδαβίτες».

Αλλά έπρεπε να φτάσει το 1934, τη χρονιά πριν από εκείνη τη συνέλευση στην Ουάσινγκτον, για να λάβουν οι Ιωναδαβίτες την οδηγία, ή μάλλον τη βοήθεια να καταλάβουν, από τις σελίδες της Σκοπιάς ότι θα ήταν κατάλληλο να κάνουν προσωπική αφιέρωση στον Ιεχωβά και να βαφτιστούν.

Δύο ομάδες λοιπόν: οι 144.000 και οι Ιωναδαβίτες.

Ποιοι ανήκαν στην τρίτη ομάδα; Επρόκειτο για τον «πολύ όχλο», ή «το μεγάλο πλήθος», που περιγράφεται στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7, αρχίζοντας από το εδάφιο 9.

Και τώρα, προσέξτε την εικόνα καθώς θα παραθέτω κάποιους από τους περιγραφικούς όρους που χρησιμοποίησε ο Ιωάννης στο εδάφιο Αποκάλυψη 7:9.

Λέει: «Έπειτα [δηλαδή μετά τους 144.000], είδα ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να αριθμήσει».

Αυτό το πλήθος, λοιπόν, διαφέρει από τους 144.000.

Δεν έχει καθορισμένο αριθμό ή όριο.

Προέρχεται «από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες».

Πού βρίσκονται; “Στέκονται ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνιού”.

Πώς είναι ντυμένοι; «Με λευκές στολές· και είχαν φοινικόκλαδα στα χέρια τους. Και φωνάζουν δυνατά, λέγοντας: “Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας, που κάθεται στον θρόνο, και στο Αρνί”».

Τι όμορφη εικόνα!

Οι λευκές στολές τους υποδηλώνουν ότι έχουν “κρατήσει τον εαυτό τους ακηλίδωτο από τον κόσμο”.

Αποδίδουν τη σωτηρία στον Ιεχωβά και στο Αρνί.

Είναι όσιοι στον Ιησού, και το γεγονός ότι κρατούν φοινικόκλαδα υποδηλώνει ότι τον αναγνωρίζουν ως τον διορισμένο Βασιλιά του Ιεχωβά.

Ας συνεχίσουμε την ανάγνωση από το εδάφιο Αποκάλυψη 7:13.

Ανοίξτε, παρακαλώ, εκεί και ας το διαβάσουμε μαζί.

Το Αποκάλυψη 7:13 λέει: «Ένας από τους πρεσβυτέρους αποκρίθηκε και μου είπε: “Αυτοί που είναι ντυμένοι με τις λευκές στολές, ποιοι είναι και από πού ήρθαν;” Αμέσως λοιπόν του είπα: “Κύριέ μου, εσύ γνωρίζεις”.

Εκείνος μου είπε: “Αυτοί είναι που έρχονται από τη μεγάλη θλίψη, [εδώ έχουμε τα λόγια του σημερινού εδαφίου] και έπλυναν τις στολές τους και τις έκαναν λευκές με το αίμα του Αρνιού. Γι’ αυτό είναι ενώπιον του θρόνου [...], και του αποδίδουν ιερή υπηρεσία ημέρα και νύχτα στον ναό του· και Εκείνος που κάθεται στον θρόνο θα απλώσει τη σκηνή του πάνω τους”».

Ερώτηση: Από ποιους αποτελείται αυτός ο «πολύς όχλος», ή το «μεγάλο πλήθος»; Αυτή η ερώτηση προβλημάτιζε τον λαό του Ιεχωβά πολλά χρόνια.

Οι Σπουδαστές της Γραφής θεώρησαν ότι αυτή ήταν μια δευτερεύουσα ουράνια τάξη.

Γιατί; Επειδή εκείνοι «στέκονταν ενώπιον του θρόνου» του Θεού και του θρόνου «του Αρνιού».

Αλλά στέκονται όρθιοι, δεν κάθονται σε θρόνους.

Το συμπέρασμα, λοιπόν, ήταν ότι με κάποιον τρόπο δεν είχαν αποδειχτεί τόσο πιστοί ή πλήρως υπάκουοι στον Ιεχωβά όσο βρίσκονταν στη γη.

Ήταν σωστή αυτή η κατανόηση; Η απάντηση δόθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 31 Μαΐου 1935, σε εκείνη τη συνέλευση στην Ουάσινγκτον όταν ο αδελφός Ρόδερφορντ εκφώνησε την ομιλία «Ο Πολύς Όχλος».

Τι εξήγησε σε εκείνη την ομιλία; Προσδιόρισε την ταυτότητα εκείνων που θα αποτελούσαν τον πολύ όχλο.

Τόνισε ότι η πολυσυζητημένη δευτερεύουσα ουράνια τάξη απλώς δεν υπήρχε.

Στην πραγματικότητα, ο πολύς όχλος αποτελούνταν από τους σύγχρονους Ιωναδαβίτες.

Συναρπαστικό!

Και αυτά τα άτομα θα έπρεπε να αποδειχτούν πιστά —κρατώντας την ακεραιότητα και την οσιότητά τους στον Θεό— όπως το υπόλοιπο.

Μια συναρπαστική στιγμή ήταν όταν ο αδελφός Ρόδερφορντ έκανε την ερώτηση: «Μπορείτε όλοι όσοι έχετε την ελπίδα να ζήσετε για πάντα στη γη να σηκωθείτε όρθιοι;» Ένας από τους παρόντες είπε ότι σηκώθηκαν περισσότερα από 10.000 άτομα.

Εκπληκτικό!

Τότε ο αδελφός Ρόδερφορντ δήλωσε: «Δείτε! Ο πολύς όχλος!» Μια αδελφή είπε: «Στην αρχή, επικράτησε ησυχία. Ακολούθησαν χαρούμενες φωνές με δυνατές και συνεχείς επευφημίες».

Εκείνη η συνέλευση δεν κράτησε πολύ, αλλά εμείς ωφελούμαστε από αυτήν μέχρι και σήμερα.

Ένα αποτέλεσμα αυτής της συνέλευσης ήταν ότι ξεκίνησε κάτι —μια έρευνα.

Μια αδελφή είπε: «Με μεγάλο ενθουσιασμό και ανανεωμένη πνευματικότητα, επιστρέψαμε στους τομείς μας ώστε να ψάξουμε για αυτά τα προβατοειδή άτομα που έμενε να συναχθούν».

Ένα άλλο αποτέλεσμα της συνέλευσης ήταν ότι κάποιοι που έπαιρναν από το ψωμί και το κρασί στην Ανάμνηση έπαψαν να το κάνουν αυτό.

Γιατί; Επειδή κατάλαβαν ότι είχαν την επίγεια ελπίδα.

Αντιλήφθηκαν ποια ήταν η θέση τους στη διευθέτηση του Ιεχωβά.

Και τελικά, ακόμη ένα αποτέλεσμα της συνέλευσης: Ενώ, τα προηγούμενα χρόνια, τα έντυπα απευθύνονταν κυρίως στους χρισμένους ακολούθους του Ιησού, από το 1935 και έπειτα Η Σκοπιά καθώς και άλλα έντυπα παρείχαν πνευματική τροφή που θα ωφελούσε τόσο τους χρισμένους όσο και τους συντρόφους τους.

Με αυτόν τον τρόπο, απολαμβάνουμε ενότητα μεταξύ μας.

Εμείς ζούμε την εκπλήρωση των προφητικών λόγων του Ιησού στο Ιωάννης 10:16.

Εκεί είπε: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· [δηλαδή από τους χρισμένους]· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Τι προνόμιο είναι να ανήκουμε στο ποίμνιο του Ιεχωβά και να ακούμε τη φωνή του Καλού Ποιμένα, καθώς και του “πιστού και φρόνιμου δούλου”, τον οποίο έχει διορίσει!

Ο αδελφός Ρόμπερτ Σάιμονς παρευρέθηκε σε εκείνη τη συνέλευση το 1935 και είδε τον εαυτό του σε αυτή την εικόνα.

Χάρηκε όταν έμαθε ότι ήταν μέλος του πολύ όχλου.

Περιγράφοντας τον ενθουσιασμό του, είπε: «Καθώς επέστρεφα στο ξενοδοχείο μου με το τραμ εκείνο το βράδυ, τους πλησίαζα όλους και τους έλεγα: “Είμαι μέλος του πολύ όχλου”».

Η χαρά του ήταν δικαιολογημένη.

Και εμείς είναι καλό να καλλιεργούμε και να αυξάνουμε την εκτίμηση που έχουμε για τη θέση μας στη διευθέτηση του Ιεχωβά.

Καθώς ετοιμάζουμε διάνοια και καρδιά για την Ανάμνηση, όλοι μας χαιρόμαστε —είτε είμαστε από τους χρισμένους είτε από το “μεγάλο πλήθος που έρχεται από τη μεγάλη θλίψη”.




jwbvod26-8.v   Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: Διδάγματα από τις Καλές Ιδιότητες του Πέτρου (Ψαλμ. 86:5)

 Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: Διδάγματα από τις Καλές Ιδιότητες του Πέτρου (Ψαλμ. 86:5)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_12_VIDEO





Όπως βλέπετε, τα σχόλια του σημερινού εδαφίου αφορούν τη συγχωρητικότητα και συγκεκριμένα το πώς εκδηλώθηκε συγχωρητικότητα στον απόστολο Πέτρο.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί ο Ιησούς επέλεξε τον Πέτρο ως έναν από τους Δώδεκα: ο Πέτρος ήταν αποφασιστικός, ήταν ταπεινός και ήταν καλόκαρδος.

Ο Πέτρος ήταν αποφασιστικός.

Αναλάμβανε δράση χωρίς καθυστέρηση.

Για παράδειγμα, όταν ο Ιησούς τον προσκάλεσε μαζί με τον Ανδρέα να γίνουν μαθητές του, δεν χρειάστηκε να το σκεφτούν πολύ.

«Ναι, αλλά έχουμε και οικογένεια. Υπάρχουν πολλά να σκεφτούμε».

Η Γραφή λέει ότι “αμέσως άφησαν τα δίχτυα τους και τον ακολούθησαν”.

Αργότερα, όταν ο Ιησούς περπάτησε στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, ο Πέτρος δεν αρκέστηκε να τον κοιτάζει με δέος.

Βγήκε από τη βάρκα για να το επιχειρήσει και αυτός.

Κάποιοι από εσάς μοιάζετε πολύ στον απόστολο Πέτρο.

Σας αρέσει να δοκιμάζετε καινούρια πράγματα.

Δεν διστάζετε.

Απολαμβάνετε τη ζωή στο πλήρες.

“Αλεξίπτωτο θαλάσσης; Τι είναι αυτό; Α, κατάλαβα! ΟΚ, πάμε!” Πολλοί από εσάς είστε έτσι.

Οι υπόλοιποι είμαστε σαν τους άλλους αποστόλους, μας αρκεί να σας βλέπουμε από την ασφάλεια της βάρκας.

Καταλαβαίνουμε πόσο χρήσιμη αποδείχτηκε η αποφασιστικότητα του Πέτρου, όπως και η προθυμία του να δοκιμάζει καινούρια πράγματα, όταν του ανατέθηκε να χρησιμοποιήσει το δεύτερο και το τρίτο “κλειδί της Βασιλείας”.

Τι απαιτούσε αυτό; Κάτι τελείως καινούριο.

Έπρεπε να αρχίσει να βλέπει τους Σαμαρείτες και τους Εθνικούς ως αδελφούς του.

Αυτός δεν ήταν διορισμός για κάποιον που δεν του αρέσουν οι αλλαγές, που θα έλεγε: «Είμαι Ιουδαίος μια ζωή. Δεν μπορώ να το κάνω. Βρείτε άλλον καλύτερα».

Η Αγία Γραφή δείχνει ότι ο Πέτρος υπάκουσε αμέσως χωρίς αντιρρήσεις.

Ήταν πρόθυμος να πάει, πρόθυμος να δοκιμάσει καινούρια πράγματα.

Ο Ιησούς διάλεξε το κατάλληλο άτομο, κάποιον που μπορούσε να προσαρμόζεται εύκολα.

Αλλά και η ταπεινότητα του Πέτρου γίνεται φανερή σε πολλές περιπτώσεις.

Για παράδειγμα, δεν φοβόταν να κάνει ερωτήσεις αν δεν είχε καταλάβει κάτι.

Θυμηθείτε την καθησυχαστική δήλωση του Ιησού ότι, “αν αφήσουμε πατέρα, μητέρα, αδελφές, αδελφούς, σπίτια ή αγρούς, θα πάρουμε 100 φορές περισσότερα”.

Αυτή την υπόσχεση την έδωσε ο Ιησούς απαντώντας σε ερώτηση του Πέτρου.

Και δεν είμαστε ευγνώμονες που ο Πέτρος ρώτησε: “Κύριε, πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου; Μέχρι εφτά φορές;” Είμαστε ευγνώμονες για την απάντηση του Ιησού επειδή μας έδειξε ότι δεν πρέπει να κρατάμε λογαριασμό για το πόσες φορές έχουν αμαρτήσει οι αδελφοί μας εναντίον μας.

Και αυτό μας καθησυχάζει.

Καταλαβαίνουμε πως ούτε ο Ιησούς και ο Πατέρας του θα κρατήσουν λογαριασμό για το πόσες φορές αμαρτάνουμε εναντίον τους.

Παρεμπιπτόντως, ποια ήταν η απάντηση του Ιησού στην ερώτηση του Πέτρου: “Πόσες φορές μπορεί να αμαρτήσει εναντίον μου ο αδελφός μου;” Είπε άραγε: “Να τον συγχωρήσεις 77 φορές” ή μήπως “70 επί 7 φορές”; Υπάρχει μεγάλη διαφορά —άλλο 77 και άλλο 70 επί 7, δηλαδή 490.

Το ερώτημα τίθεται επειδή, σύμφωνα με τη Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου, ο Ιησούς είπε: “Πρέπει να τον συγχωρήσεις 70 φορές επί 7”.

Η αλήθεια είναι ότι το πρωτότυπο κείμενο επιτρέπει και τις δύο αποδόσεις.

Θα μπορούσε να αποδοθεί είτε 77 φορές είτε 70 φορές επί 7.

Άρα οι μεταφραστές πρέπει να πάρουν μια απόφαση.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν ετοιμαζόταν η Μετάφραση Νέου Κόσμου, η επιτροπή χρειάστηκε να πάρει αυτή την απόφαση: 70 φορές επί 7 ή 77; Το σκεπτικό τους έχει ενδιαφέρον.

Έλαβαν υπόψη τους ότι όταν ο Πέτρος είπε τη λέξη ἑπτάκις, δηλαδή 7 φορές, δεν σκόπευε να κάνει πολλαπλασιασμό.

Όταν ρώτησε “πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου;” στην ουσία έλεγε: “Σε πόσες περιπτώσεις πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου;” Η επιτροπή συμπέρανε ότι ο Ιησούς πιθανότατα χρησιμοποίησε τη λέξη «φορές» ακολουθώντας τη φρασεολογία του Πέτρου.

Άρα ο Ιησούς εννοούσε 77 φορές και όχι 70 επί 7 φορές.

Ναι, μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Μετάφραση Νέου Κόσμου.

Η ταπεινότητα του Πέτρου φαινόταν και από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τις αστοχίες του.

Όταν ο Ιησούς τον επέπληξε μπροστά στους άλλους αποστόλους, ο Πέτρος δεν δυσανασχέτησε.

Δεν είπε: «Δεν μου άρεσε ο τρόπος που μου δόθηκε η συμβουλή».

Ούτε έκοψε τις συναθροίσεις.

Δέχτηκε πρόθυμα τη διόρθωση και συνέχισε να υπηρετεί.

Αν μετανιώνετε για το πώς αντιδράσατε κάποτε σε μια συμβουλή, θα συμφωνήσετε ότι θέλει θάρρος και ταπεινότητα για να δεχτεί κάποιος τη συμβουλή.

Γιατί όμως επέπληξε ο Ιησούς τον Πέτρο μπροστά στους υπόλοιπους αποστόλους; Γιατί δεν τον πήρε παράμερα να του μιλήσει; Τα έντυπά μας έχουν αναφέρει έναν πιθανό λόγο.

Όπως επισημαίνουν, η Γραφή λέει πως, όταν ο Ιησούς επέπληξε τον Πέτρο, κοιτούσε τους υπόλοιπους μαθητές του.

Τα έντυπά μας λοιπόν αναφέρουν ότι είναι πιθανόν να εξέφρασε ο Πέτρος αυτό που σκέφτονταν και οι υπόλοιποι μαθητές.

Γι’ αυτό ο Ιησούς κοίταξε εκείνους.

Και όταν ο Παύλος τον επέπληξε στην Αντιόχεια για τη συμπεριφορά του στους Εθνικούς Χριστιανούς, ο Πέτρος δεν επικαλέστηκε τη θέση του.

Δεν είπε: «Εγώ είμαι ένας από τους Δώδεκα. Πώς τολμάς να μου δίνεις συμβουλή;» Όσοι υπηρετούν σε θέσεις ευθύνης δεν είναι υπεράνω συμβουλής.

Και όταν οι στενοί συνεργάτες μας παρατηρούν κάποιες αδυναμίες μας, πρέπει να τις φέρνουν στην προσοχή μας με σεβασμό.

Κάποια στιγμή που ο Ιησούς είπε στους μαθητές του ότι θα υπέφερε και θα πέθαινε, ο Πέτρος πρέπει να συγκλονίστηκε.

“Αποκλείεται! Είσαι ο Μεσσίας. Θα καθίσεις στον θρόνο του Δαβίδ του πατέρα σου, και στη Βασιλεία σου δεν θα υπάρχει τέλος. Δεν γίνεται να πεθάνεις”.

Τι έκανε λοιπόν ο Πέτρος; Επέπληξε τον Ιησού.

Υπάρχει κάτι που μπορούμε να μάθουμε για τον Ιησού από αυτό το περιστατικό; Ήταν πολύ προσιτός.

Ο Πέτρος ένιωθε τόσο άνετα μαζί του που για μια στιγμή ξεπέρασε τα όρια.

Ξέχασε ότι μιλούσε στον Γιο του Θεού.

Έχει τύχει αυτό και σε εσάς; Να πάρετε πολύ θάρρος με κάποιον που πραγματικά σέβεστε; Ίσως του κάνατε μια ερώτηση αγενή, προσωπική ή αδιάκριτη, και μετά σκεφτήκατε: “Πώς μου ήρθε αυτό;” Συμβαίνει καμιά φορά.

Προφανώς, ο Πέτρος ξέχασε ότι μιλούσε στον Γιο του Θεού που είχε να επιτελέσει μια σημαντική αποστολή.

Παρασύρθηκε από τη συμπόνια του και ίσως από μια εσφαλμένη άποψη για το τι επρόκειτο να κάνει ο Μεσσίας.

Πάντως, ήταν λάθος που προσπάθησε να αποτρέψει τον Ιησού από το να κάνει αυτό που έπρεπε.

Ο Πέτρος ήταν καλόκαρδος.

Όταν ο Παύλος έγινε Χριστιανός και πήγε στην Ιερουσαλήμ, ο μόνος που τον καλοδέχτηκε ήταν ο Πέτρος.

Οι άλλοι δεν ήθελαν καμιά σχέση μαζί του.

Ο Πέτρος ήταν καλόκαρδος.

Κατά καιρούς, αναφερόμαστε στα λάθη που έκανε ο Πέτρος.

Αυτό κάνουν και τα σχόλια του σημερινού εδαφίου, εστιάζοντας όμως στη συγχωρητικότητα του Χριστού.

Και τι υπέροχη, καταπληκτική ιδιότητα είναι η συγχωρητικότητα!

Αλλά δεν κρίνουμε όλη την πορεία του Πέτρου από τα λάθη που έκανε, όπως δεν θέλουμε να κρίνουν οι άλλοι την πορεία μας από τα λάθη που κάνουμε εμείς.

Για εμάς ο Πέτρος ήταν ένας ζηλωτής, αυτοθυσιαστικός υπηρέτης του Ιεχωβά που έμεινε πιστός μέχρι θανάτου.

Σήμερα είναι ένας από τους επισκόπους μας.

Αν είστε επίσκοπος, πώς θα θέλατε να βλέπουν οι συνεργάτες σας εσάς και την υπηρεσία σας; Είναι πολλά τα διδάγματα που μπορούμε όλοι μας να πάρουμε από την πορεία του Πέτρου.




jwbvod26-12.v   Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

 Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου

Η διάκριση θα σε διαφυλάττει.​—Παρ. 2:11.

Ο Δαβίδ είπε στον γιο του τον Σολομώντα ότι θα είχε επιτυχία μόνο εφόσον θα υπάκουε στον Ιεχωβά Θεό. Δυστυχώς, αργότερα στη ζωή του, ο Σολομών στράφηκε σε άλλους θεούς. Ο Ιεχωβά απέσυρε την εύνοιά του, και ο Σολομών έχασε τη σοφία που χρειαζόταν για να κυβερνάει με δικαιοσύνη και κρίση. (1 Βασ. 11:9, 10· 12:4) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Η υπακοή οδηγεί στην επιτυχία. (Ψαλμ. 1:1-3) Βέβαια, ο Ιεχωβά δεν έχει υποσχεθεί να μας δώσει τα πλούτη και τη δόξα του Σολομώντα. Αλλά αν υπακούμε στον Θεό μας, εκείνος θα μας δίνει σοφία, χάρη στην οποία θα μπορούμε να παίρνουμε σωστές αποφάσεις. (Παρ. 2:6, 7· Ιακ. 1:5) Οι αρχές του μπορούν να μας καθοδηγήσουν σε πρακτικά ζητήματα όπως η εργασία, η εκπαίδευση, η ψυχαγωγία και τα χρήματα. Η εφαρμογή της θεϊκής σοφίας θα μας προστατεύει από μόνιμη βλάβη. (Παρ. 2:10, 11) Θα καλλιεργούμε ισχυρές φιλίες. Θα έχουμε επίσης την αναγκαία καθοδηγία για ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή. w24.11 σ. 10, 11 ¶11, 12

https://drive.google.com/file/d/1aWAPha04ISUu_652UM38alzIXqAPhKRW/view?usp=sharing

Νεαροί Μαθαίνουν να Αγαπούν τον Λόγο του Θεού

 Νεαροί Μαθαίνουν να Αγαπούν τον Λόγο του Θεού

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_201804_5_VIDEO







Ελληνική   jwb.201804-5.v
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.


Συνήθως το ανέβαλα για αργότερα. Όταν γύριζα σπίτι το απόγευμα ήμουν κουρασμένη και ήθελα

να χαλαρώσω.

Πολλές φορές ένιωθα κουρασμένος για διάφορους λόγους και δεν είχα όρεξη ούτε καν να

ξεκινήσω να διαβάζω τη Γραφή. Σε αρκετές περιπτώσεις δυσκολευόμουν πάρα πολύ να τηρήσω

ένα πρόγραμμα. Ειδικά τώρα με τα κοινωνικά δίκτυα έχεις πολλά άλλα πράγματα που σου

τρώνε χρόνο. Ένα από τα χόμπι μου που έτρωγε χρόνο ήταν οι ταινίες. Πολύ χρόνο!

Συνήθως οι ταινίες σού τρώνε πολύτιμο χρόνο που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις

καλύτερα.

Με υποκίνησε η σκέψη ότι με την ανάγνωση της Γραφής στην ουσία μιλάς με τον Ιεχωβά. Εσύ

προσεύχεσαι σε αυτόν και μετά εκείνος σου απαντάει μέσω της Γραφής.

Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε ότι θα μας δίνει τόσο τη δύναμη όσο και την επιθυμία να

αναλαμβάνουμε δράση. Εγώ παρακαλώ τον Ιεχωβά στην προσευχή μου να μου δίνει δύναμη για να

διαβάσω και μετά έρχεται και η επιθυμία. Κάποια στιγμή αποφάσισα να ξεκινήσω και να μη

σταματήσω.

Άρχισα με το αγαπημένο μου βιβλίο για να είναι πιο εύκολο.

Άρχισα με τη Γένεση με στόχο να διαβάσω ολόκληρη τη Γραφή.

Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι η Εσθήρ.

Θεωρώ ότι ήταν ένα πολύ ιδιαίτερο άτομο και καθώς διάβαζα την αφήγηση φανταζόμουν πώς

ήταν οι καταστάσεις τότε τι είδους άτομο ήταν. Ζούσα πραγματικά την αφήγηση.

Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα ανάγνωσης της Γραφής με έχει βοηθήσει πολύ. Αυτά τα κεφάλαια

αναλύονται στη συνάθροιση και χρησιμοποιώ στη μελέτη μου τα βοηθήματα που έχει το

φυλλάδιο εργασίας.

Αντιλαμβάνομαι καλύτερα τα οφέλη από τα σχόλια των αδελφών επειδή έχω διαβάσει και εγώ

τα κεφάλαια και μπορώ να σχολιάζω και εγώ.

Όταν διαβάζεις τη Γραφή στην εφαρμογή JW Library στο κινητό μπορεί να έρθει κάποιο

μήνυμα και να αποσπαστεί η προσοχή σου. Και φυσικά, μετά θες να δεις ποιος σου έγραψε.

Προσωπικά, βάζω το κινητό σε λειτουργία πτήσης έτσι ώστε να μπορώ να συγκεντρώνομαι σε

αυτό που διαβάζω και να μη μου αποσπά τίποτα την προσοχή. Μου αρέσει να διαβάζω στο

σπίτι αλλά μου αρέσει και κοντά στη φύση γιατί έτσι νιώθω πιο κοντά στον Ιεχωβά.

Ποτέ δεν κάνω απλή ανάγνωση των γεγονότων αλλά αναρωτιέμαι “Γιατί φρόντισε ο Ιεχωβά να

γραφτεί αυτό;


Πώς ωφελούμαι εγώ προσωπικά;” Αυτό με βοηθάει να παραμένω συγκεντρωμένη και να μην

αρκούμαι στα βασικά. Διαφορετικά, το μυαλό μου αρχίζει να περιπλανιέται. Σε μια συνέλευση

έμαθα μια μέθοδο που με βοηθάει να ωφελούμαι από αυτά που διαβάζω. Το σημείο ήταν να

θυμάμαι να κοιτάζω προς τέσσερις διαφορετικές κατευθύνσεις όταν στοχάζομαι. Πρώτον, να

κοιτάζω προς τα πάνω δηλαδή να καταλάβω τι με διδάσκει για τον Ιεχωβά αυτή η αφήγηση.

Έπειτα, προς τα κάτω για να δω τι με διδάσκει για τον σκοπό του για αυτά που θέλει να

γίνουν στη γη. Μετά να κοιτάζω προς εμένα πώς δηλαδή ωφελούμαι εγώ, προσωπικά. Και τέλος

κοιτάζω προς τους άλλους και σκέφτομαι πώς μπορώ να βοηθήσω άλλους ανθρώπους με αυτή την

αφήγηση. Στην εφαρμογή JW Library υπάρχουν τέσσερα διαφορετικά χρώματα για επισήμανση

κειμένου οπότε χρησιμοποιώ ξεχωριστό χρώμα για την κάθε μια από αυτές τις κατευθύνσεις

όταν σημειώνω στο τάμπλετ ή στο κινητό μου. Ένα από τα χόμπι μου είναι η ζωγραφική. Μια

φορά ζωγράφισα την πνευματική πανοπλία με όλα της τα εξαρτήματα ξεχωριστά, καθώς και τι

συμβολίζουν.

Αυτό με βοήθησε πολύ να δω πώς μπορώ να ωφεληθώ από όλες τις πολύτιμες προμήθειες που

μας παρέχει ο Ιεχωβά και αντιλήφθηκα ότι ποτέ δεν μας αφήνει μόνους.

Κάτι άλλο που μου αρέσει πολύ είναι η ενότητα

«Δραστηριότητες για Mελέτη της Αγίας Γραφής» όπου μπορείς να διαλέξεις ένα θέμα που σε

ενδιαφέρει και να το διαβάσεις. Είναι ο Λόγος του Ιεχωβά. Αγαπώ πολύ τον Θεό και φυσικά

θέλω να τον κάνω να χαίρεται.

Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να κατανοώ τον Λόγο του. Νιώθεις πολύ ωραία όταν

καταλαβαίνεις μια δύσκολη φράση χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο. Έχεις την αίσθηση ότι

κατάφερες κάτι και αυτό σε φέρνει πολύ πιο κοντά στον Ιεχωβά.

Μερικές φορές δεν ξέρεις τι να πεις στην προσευχή ή για ποια πράγματα να ευχαριστήσεις

τον Ιεχωβά. Η προσωπική μου ανάγνωση της Γραφής με έχει βοηθήσει πολύ σε αυτό.

Τώρα ξέρω ακριβώς τι θέλω να πω στον Ιεχωβά.

Η καθημερινή ανάγνωση της Γραφής είναι πολύ σημαντική για εμένα γιατί μου φέρνει

εσωτερική ισορροπία όταν έρχομαι αντιμέτωπος με δύσκολες καταστάσεις που με αγχώνουν.

Ξέρω πως ό,τι πρόβλημα και να προκύψει ο Ιεχωβά έχει ήδη έτοιμη την απάντηση που

χρειάζομαι. Στην αρχή είναι δύσκολο.

Θέλει αγώνα και αυτοπειθαρχία για να μην τα παρατήσεις.

Αλλά μετά από λίγο καιρό αρχίζεις να το απολαμβάνεις γίνεται όλο και πιο εύκολο και

χαίρεσαι που το ξεκίνησες.

Πιστεύω πως όταν ο Ιεχωβά βλέπει τη μεγάλη σου προσπάθεια νιώθει περήφανος για εσένα

και αυτό είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί.

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

Γιατί Χρειαζόμαστε Καλά Νέα;

 Γιατί Χρειαζόμαστε Καλά Νέα;

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbcov24_3_VIDEO





Ο Λόγος του Θεού έχει δύναμη και, όταν διαβάζω τον γραπτό του Λόγο, αυτή η δύναμη με αγγίζει βαθιά.

Κυρίως όμως, εστιάζω στο περιστατικό που διαβάζω —ποιος έκανε τι σε ποιον και ποιο είναι το δίδαγμα.

Για παράδειγμα, η αφήγηση με τον Ζαχαρία και την Ελισάβετ.

Είμαι πολύ εξοικειωμένος με αυτήν.

Την έχω διαβάσει πολλές φορές.

Αλλά όταν την είδα στην οθόνη με βοήθησε να καταλάβω όλο το σκηνικό.

Τι θαυμάσιο προνόμιο είχε ο Ζαχαρίας και εντελώς ξαφνικά εμφανίζεται ο Γαβριήλ!

Και τι εκπληκτική απεικόνιση του Γαβριήλ!

Εκεί όμως που ο Γαβριήλ λέει στον Ζαχαρία τα καλά νέα, δεν μπορούσα να πιστέψω στα αφτιά μου που του λέει: Πώς μπορώ να είμαι βέβαιος για αυτό; Με έπιασα να λέω μέσα μου: «Μην το πεις αυτό! Μην το πεις με τίποτα αυτό!» Όπως καταλαβαίνετε, επηρεάστηκα συναισθηματικά από την αφήγηση και φυσικά μπόρεσα να καταλάβω γιατί ο Ζαχαρίας δέχτηκε και μια μικρή τιμωρία.

Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς, ο Σατανάς προσπάθησε να τον δολοφονήσει.

Αλλά ο πάνσοφος Ιεχωβά ξεγέλασε εντελώς τον Διάβολο και προστάτεψε τον πολύτιμο —αλλά πολύ ευάλωτο—Γιο Του.

Ο Ιεχωβά διασφάλισε ότι ο Ιησούς θα μεγάλωνε, θα γινόταν ο Μεσσίας και θα κήρυττε το άγγελμα που ο Σατανάς μισεί —τα καλά νέα της Βασιλείας.

Το ότι τα είδα όλα αυτά να ζωντανεύουν στην οθόνη με έκανε να εκτιμήσω ακόμη πιο πολύ το πώς προστατεύει εμάς ο Ιεχωβά όσο αδύναμοι ή ευάλωτοι και αν νιώθουμε μπροστά στις επιθέσεις του Σατανά, και επίσης πόσο σημαντικό είναι να μιμούμαστε τον Ιησού κηρύττοντας τα καλά νέα της Βασιλείας.

Εκτιμούσα ανέκαθεν αυτές τις αφηγήσεις και όταν τις διαβάζω στη Γραφή θυμάμαι τις ευλογίες που επιφυλάσσει ο Ιεχωβά για όλους όσους τον αγαπούν, περιλαμβανομένων φυσικά και των αγαπητών όσιων ηλικιωμένων μας.

Επίσης, οι αναπαραστάσεις που είδα μου θυμίζουν ότι ο Ιεχωβά ήξερε εξ αρχής τι θα σήμαινε αυτός ο διορισμός για τον Ιησού.

Και όμως ο Ιησούς ήταν πρόθυμος να έρθει στη γη για να δικαιώσει το όνομα του πατέρα του και να θέσει τη βάση για αιώνια ζωή για όλους εκείνους που ανταποκρίνονται ευνοϊκά στα καλά νέα.

Ελπίζουμε λοιπόν και το θέλουμε πολύ, καθώς οι αδελφοί και οι αδελφές θα βλέπουν αυτά τα βίντεο, να νιώσουν σαν να ήταν εκεί, σαν να συμμετείχαν στα γεγονότα.

Και αυτό θα τους βοηθήσει, όχι απλώς να θυμούνται όλες τις λεπτομέρειες, αλλά το κυριότερο να αναπτύξουν εκτίμηση και αγάπη για τον Ιησού.

Με τη σειρά του αυτό θα ενισχύσει την αγάπη τους για τον Ιεχωβά.

Και φυσικά, ο ενθουσιασμός που θα μας δημιουργήσουν αυτές οι ιστορίες θα μας υποκινεί να συνεχίζουμε να κηρύττουμε με τόλμη τα καλά νέα της Βασιλείας.




jwbcov24-3.v   Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

 Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου

Έδωσε δώρα σε μορφή ανθρώπων.​—Εφεσ. 4:8.

Κανένας άνθρωπος δεν υπήρξε ποτέ τόσο γενναιόδωρος όσο ο Ιησούς. Όταν ο Ιησούς ήταν στη γη, χρησιμοποιούσε συχνά τη θαυματουργική του δύναμη για να βοηθάει άλλους. (Λουκ. 9:12-17) Πρόσφερε το μεγαλύτερο δώρο από όλα όταν κατέθεσε τη ζωή του για εμάς. (Ιωάν. 15:13) Από τότε που αναστήθηκε, ο Ιησούς εξακολουθεί να δείχνει γενναιοδωρία. Όπως υποσχέθηκε, ζήτησε από τον Ιεχωβά να εκχύσει άγιο πνεύμα για να μας διδάσκει και να μας παρηγορεί. (Ιωάν. 14:16, 17, υποσ.· 16:13) Επίσης, μέσω των συναθροίσεών μας, ο Ιησούς συνεχίζει να μας παρέχει τα αναγκαία εφόδια για να κάνουμε μαθητές σε όλη τη γη. (Ματθ. 28:18-20) Ο απόστολος Παύλος έγραψε ότι, αφού ο Ιησούς ανέβηκε στον ουρανό, «έδωσε δώρα σε μορφή ανθρώπων». (Εφεσ. 4:7, 8) Ο Παύλος εξήγησε ότι ο Ιησούς έδωσε αυτά τα δώρα προκειμένου να στηρίζουν την εκκλησία με διάφορους τρόπους. (Εφεσ. 1:22, 23· 4:11-13) Βέβαια, αυτοί οι άντρες είναι ατελείς και κάνουν λάθη. (Ιακ. 3:2) Αλλά ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός τούς χρησιμοποιεί για να μας βοηθούν. Αποτελούν δώρα του για εμάς. w24.10 σ. 18 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1TJ96TZmJ-W1kgknqbXD1iLjI4o_45cWu/view?usp=sharing

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

 Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου

Αυτός . . . που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μην πέσει.​—1 Κορ. 10:12.

Πιθανώς μπορούμε να απαλλαχτούμε εντελώς από ορισμένες ατελείς τάσεις. Ίσως όμως διαπιστώνουμε ότι άλλες τάσεις εξακολουθούν να μας ταλαιπωρούν. Σκεφτείτε την περίπτωση του αποστόλου Πέτρου. Ενέδωσε στον φόβο του ανθρώπου όταν αρνήθηκε τον Ιησού τρεις φορές. (Ματθ. 26:69-75) Φαινόταν πως ο Πέτρος είχε υπερνικήσει εκείνον τον φόβο όταν έδωσε μαρτυρία με τόλμη ενώπιον του Σάνχεδριν. (Πράξ. 5:27-29) Ωστόσο, μερικά χρόνια αργότερα, «επειδή φοβόταν αυτούς που ήταν από την τάξη των περιτμημένων», σταμάτησε προσωρινά να τρώει με τους Εθνικούς Χριστιανούς. (Γαλ. 2:11, 12) Ο φόβος του Πέτρου είχε επιστρέψει. Ίσως να μην είχε απαλλαχτεί ποτέ εντελώς από αυτόν. Θα μπορούσαμε και εμείς να βρεθούμε σε μια παρόμοια κατάσταση. Ωστόσο, μπορούμε να αντισταθούμε σε μια επίμονη τάση ακολουθώντας τη συμβουλή του Ιησού: «Να είστε σε εγρήγορση». (Ματθ. 26:41) Ακόμα και όταν νιώθετε δυνατοί, συνεχίστε να αποφεύγετε καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε πειρασμό. Εξακολουθήστε να εφαρμόζετε τις τακτικές που σας έχουν ήδη βοηθήσει.​—2 Πέτρ. 3:14. w24.07 σ. 18, 19 ¶17-19

https://drive.google.com/file/d/1QLjXbKXSwi8BZB1bzj8uM-so2GH8LOF9/view?usp=sharing

Οργανωτικά Επιτεύγματα—Η Σχολή Διακονίας της Βασιλείας του 2025

 Οργανωτικά Επιτεύγματα—Η Σχολή Διακονίας της Βασιλείας του 2025

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-mwbv_202603_1_VIDEO





Το 1959 ξεκίνησε μια νέα σχολή στο Σάουθ Λάνσινγκ της Νέας Υόρκης.

Αυτή η πρώτη μικρή τάξη εξελίχθηκε σε ένα παγκόσμιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το οποίο μέχρι σήμερα βοηθάει τους επισκόπους να ποιμαίνουν τον λαό του Ιεχωβά, που αυξάνεται συνεχώς.

Πρόσφατα, διεξάχθηκε η Σχολή Διακονίας της Βασιλείας για το 2025.

Την παρακολούθησαν χιλιάδες επίσκοποι περιοχής, πρεσβύτεροι και διακονικοί υπηρέτες σε όλο τον κόσμο.

Πώς οργανώνεται αυτή η σχολή; Και πώς ωφελεί όσους την παρακολουθούν; Η Επιτροπή Υπηρεσίας του Κυβερνώντος Σώματος είναι υπεύθυνη για τη Σχολή Διακονίας της Βασιλείας και οργανώνει τις τάξεις της εδώ και πολλά χρόνια.

Χρησιμοποιούμε αυτή τη σχολή ως κύριο μέσο για να εκπαιδεύουμε τους διορισμένους αδελφούς σε όλο τον κόσμο.

Και η σχολή του 2025 ήταν πολύ ξεχωριστή!

Υπήρχαν αρκετά πράγματα που έγιναν διαφορετικά αυτή τη φορά.

Για παράδειγμα, καλύφτηκαν τα έξοδα ώστε τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος και οι βοηθοί τους να υπηρετήσουν ως εκπαιδευτές σε άλλες χώρες.

Επίσης, διεξάχθηκαν τάξεις αποκλειστικά για επισκόπους περιοχής, κάτι που είχε να γίνει εδώ και 10 χρόνια.

Και ένα άλλο υπέροχο χαρακτηριστικό ήταν ότι, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, τις δύο τελευταίες ομιλίες τις παρακολούθησαν και οι γυναίκες των αδελφών.

Ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπουμε στο ακροατήριο πιστούς επισκόπους περιοχής, πρεσβυτέρους, διακονικούς υπηρέτες και τις αγαπητές συζύγους τους.

Τα χαμόγελά τους, οι εκφράσεις εκτίμησής τους μας θύμισαν γιατί ο Ιεχωβά τούς αγαπάει τόσο πολύ και γιατί τους αγαπάμε και εμείς τόσο πολύ.

Για πρώτη φορά όλοι οι επίσκοποι περιοχής στον τομέα του γραφείου τμήματός μας παρακολούθησαν μαζί τη σχολή.

Είχαν εντυπωσιαστεί, είχαν μείνει έκπληκτοι επειδή δεν περίμεναν ότι θα είχαν ως εκπαιδευτή ένα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.

Είδα ολοφάνερα ότι ο Ιεχωβά νοιάζεται βαθιά για τον λαό του.

Μάθαμε πολλά από την αυτοθυσία που δείχνουν αυτοί οι άντρες και οι σύζυγοί τους.

Τους εκτιμούμε πάρα πολύ.

Βοηθούν το Κυβερνών Σώμα να καταλάβει τις ανάγκες των αδελφών μας σε όλο τον κόσμο.

Αλλά πέρα από αυτό, περάσαμε και πολύ ωραία.

Κάναμε πολλούς φίλους και ενθαρρύναμε ο ένας τον άλλον.

Το θέμα της σχολής βασιζόταν στο εδάφιο Ψαλμός 78:72: «Αυτός τους ποίμαινε με ακέραιη καρδιά και τους οδηγούσε με επιδέξια χέρια».

Το πρόγραμμα τους βοήθησε όλους να μιμούνται καλύτερα τον Ιεχωβά και τον Ιησού, να είναι ποιμένες που εκδηλώνουν συμπόνια, υπομονή και ηγούνται με το παράδειγμά τους.

Είδα πόσο πολύ νοιάζεται ο Ιεχωβά.

Είναι ένα δώρο να βλέπουμε πώς προοδεύει η οργάνωση του Ιεχωβά.

Αυτή η σχολή μάς βοήθησε να δούμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας.

Μας βοηθάει ο Ιεχωβά, το πνεύμα του.

Εκπαιδευτές ήταν και κάποια μέλη της Επιτροπής του Τμήματος.

Αποδείχτηκε ότι ενθάρρυναν πολύ τους αδελφούς.

Και μόνο που είμαστε μαζί με τους συμπρεσβυτέρους μας, γεμίζουμε δύναμη.

Εκτιμούμε πολύ τις σκληρές προσπάθειες των επισκόπων περιοχής, των πρεσβυτέρων και των διακονικών υπηρετών.

Ήταν προνόμιο να είμαστε εκπαιδευτές τους, να τους ενθαρρύνουμε και να τους πούμε από κοντά πόσο τους ευχαριστούμε και πόσο τους αγαπάμε και τους σεβόμαστε.

Έπρεπε να δαπανήσουμε χρόνο και χρήματα, αλλά είναι αλήθεια ότι τα πνευματικά οφέλη άξιζαν κάθε θυσία.

Σας ευχαριστούμε, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, για τις γενναιόδωρες συνεισφορές σας που βοήθησαν να διεξαχθεί αυτή η σχολή.

Η Σχολή Διακονίας της Βασιλείας για το 2025 ήταν ένα πνευματικό ορόσημο που έδειξε ολοφάνερα πόσο πολύ αγαπάει ο Ιεχωβά τον λαό του.




mwbv.202603-1.v   Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου

Ο τρόπος της ζωής σας ας είναι απαλλαγμένος από τη φιλαργυρία.​—Εβρ. 13:5.

Αν έχουμε ισχυρή πίστη ότι το τέλος του παρόντος συστήματος πραγμάτων είναι κοντά, αυτό θα μας υποκινεί να απορρίπτουμε τον υλισμό. Στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, οι άνθρωποι ουσιαστικά «θα ρίξουν το ασήμι τους στους δρόμους» επειδή θα συνειδητοποιήσουν ότι «ούτε το ασήμι τους ούτε το χρυσάφι τους θα μπορέσουν να τους σώσουν την ημέρα της σφοδρής οργής του Ιεχωβά». (Ιεζ. 7:19) Αντί να εστιάζουμε στο να συσσωρεύουμε όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, χρειάζεται να παίρνουμε αποφάσεις που θα μας βοηθούν να ζούμε απλή αλλά ισορροπημένη ζωή. Αυτό περιλαμβάνει το να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό να μπαίνουμε σε περιττά χρέη ή να αποκτούμε πολλά υλικά πράγματα τα οποία θα πρέπει μετά να φροντίζουμε. Επίσης, θα προσέχουμε να μη δενόμαστε υπερβολικά με τα αποκτήματα που ήδη έχουμε. (Ματθ. 6:19, 24) Καθώς περιμένουμε να έρθει το τέλος αυτού του συστήματος, η πίστη μας μπορεί να δοκιμαστεί σε σχέση με τα υλικά πράγματα και άλλα ζητήματα. w24.09 σ. 11 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1klWDvYZH8-bemI1c1TjO_9ka1cevzYw-/view?usp=sharing

Να Παραμένετε Προσηλωμένοι σε Πνευματικούς Στόχους

 Να Παραμένετε Προσηλωμένοι σε Πνευματικούς Στόχους

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_201708_3_VIDEO





Να Παραμένετε Προσηλωμένοι σε Πνευματικούς Στόχους

Όταν άρχισα να μαθαίνω τη νοηματική, ήταν εύκολο για μένα. Μετακόμισα στην εκκλησία και θυμάμαι ότι ήμουν πολύ ευτυχισμένη. 
Έκανα σκαπανικό και μου άρεσε πολύ αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας. 
Είναι παράξενο το πώς αυτό που αγαπάς μπορεί την ίδια στιγμή να γίνει και η δοκιμασία σου. 
Σύντομα έδωσα εξετάσεις για διερμηνέας νοηματικής γλώσσας. Δεν το πίστευα ότι πέρασα! Αγαπούσα πολύ τη νέα μου δουλειά. 
Έλπιζα να βγάζω τα προς το ζην ως σκαπάνισσα και ίσως μια μέρα να πήγαινα για να κηρύξω σε μια χώρα όπου θα υπήρχε ανάγκη για έργο στη νοηματική. Ο εργοδότης μου ήταν πολύ ευχαριστημένος από τη δουλειά μου. Τόσο, που άρχισε να μου δίνει περισσότερη δουλειά. Όλοι με εκτιμούσαν και τα επιπλέον χρήματα δεν μου έπεφταν και άσχημα. Τα κατάφερνα όλα μια χαρά. 
Αλλά για λίγο. Ο εργοδότης μου μού ζήτησε να εργαστώ με πλήρες ωράριο για λίγους μήνες ώστε να λάβω περαιτέρω εκπαίδευση. 
Τα παραπάνω χρήματα θα με βοηθούσαν για το ταξίδι μου στο εξωτερικό. Ήξερα ότι οι γονείς μου θα ανησυχούσαν. Το ήξερα επειδή έτσι ένιωθα και εγώ. Ήδη είχα εξαντληθεί σωματικά. Όμως θα ήταν μόνο για λίγους μήνες. 
Ήμουν σε μεγάλο δίλημμα. Ο μπαμπάς με επαίνεσε που έχω καλούς στόχους και βάζω τα δυνατά μου για να τους πετύχω. Μετά, μου έδειξε ένα εδάφιο που με βοήθησε πολύ. 1 Τιμόθεο 4:16. Με βοήθησε να δω ότι ο Τιμόθεος έθετε πνευματικούς στόχους για τον εαυτό του καθώς μεγάλωνε. 
Αλλά ο Παύλος τώρα του έλεγε: «Μη σταματάς!» Αν και ο Τιμόθεος ήταν πνευματικά ώριμος άντρας ο Παύλος τον παρότρυνε να συνεχίσει να θέτει νέους πνευματικούς στόχους. 
Στην πραγματικότητα, «να μένει» σε αυτούς. Εγώ σε τι έμενα; 
Απέρριψα ευγενικά την προσφορά και εξήγησα στον εργοδότη μου ότι θέλω να εργάζομαι λίγες ώρες για να υποστηρίζω τη σπουδαιότερη δουλειά μου.
 Ίσως μου πάρει περισσότερο καιρό για να μαζέψω χρήματα αλλά μία μέρα θα το κάνω αυτό το ταξίδι με τη βοήθεια του Ιεχωβά και δείχνοντας λίγη υπομονή.



jwb.201708-3.v   Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

 Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου

Ο Ιεχωβά . . . είναι μακρόθυμος μαζί σας επειδή δεν θέλει να καταστραφεί κανείς αλλά όλοι να φτάσουν σε μετάνοια.​—2 Πέτρ. 3:9.

Καθώς είχε προσωπική πείρα, ο απόστολος Πέτρος μπορούσε να διδάξει άλλους για τη μετάνοια και τη συγχώρηση. Κάποια στιγμή μετά τη γιορτή της Πεντηκοστής, ο Πέτρος εκφώνησε μια ομιλία σε ένα πλήθος Ιουδαίων που δεν είχαν πιστέψει, εξηγώντας τους ότι είχαν θανατώσει τον Μεσσία. Ωστόσο, τους παρότρυνε στοργικά: «Μετανοήστε λοιπόν και μεταστραφείτε για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, ώστε να έρθουν καιροί αναζωογόνησης από τον ίδιο τον Ιεχωβά». (Πράξ. 3:14, 15, 17, 19) Με αυτόν τον τρόπο, ο Πέτρος έδειξε ότι η μετάνοια ωθεί τον αμαρτωλό να μεταστραφεί​—να αλλάξει τον εσφαλμένο τρόπο με τον οποίο σκέφτεται και ενεργεί​—και να επιδιώξει μια νέα πορεία η οποία ευαρεστεί τον Θεό. Ο απόστολος έδειξε επίσης ότι ο Ιεχωβά επρόκειτο να εξαλείψει τις αμαρτίες τους, να τις εξαφανίσει. Τι υπέροχη ελπίδα για τους Χριστιανούς όταν διαπράττουν αμαρτίες​—ακόμα και σοβαρές! w24.08 σ. 12 ¶14

https://drive.google.com/file/d/1fPYfPOUp7TudCtCChuUs94FCDJjRgLTc/view?usp=sharing

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Πνευματικά Πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 38-40

 Ένας βοσκός κρατάει τρυφερά στην αγκαλιά του ένα αρνάκι.

Βοσκός στον αρχαίο Ισραήλ κρατάει τρυφερά στην αγκαλιά του ένα πρόβατο

https://drive.google.com/file/d/18qsmxFAf0I7v10Lh3Mj4BExnFmRta2v3/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

 Κυριακή 22 Φεβρουαρίου

Ο δρόμος των δικαίων είναι σαν το λαμπρό πρωινό φως που γίνεται όλο και λαμπρότερο ώσπου να μεσουρανήσει ο ήλιος.​—Παρ. 4:18.

Πρέπει να διατηρήσουμε την εμπιστοσύνη μας στην οργάνωση του Ιεχωβά. Όταν φαίνεται καθαρά ότι χρειάζεται να γίνει μια προσαρμογή στην κατανόησή μας για κάποια Βιβλική αλήθεια ή στον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένο το έργο της Βασιλείας, εκείνοι που ασκούν την ηγεσία δεν διστάζουν να κάνουν τις αναγκαίες αλλαγές. Ενεργούν έτσι επειδή θέλουν πάνω από όλα να ευαρεστούν τον Ιεχωβά. Επίσης, κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να βασίζουν τις αποφάσεις τους στον Λόγο του Θεού, το πρότυπο που πρέπει να ακολουθούν όλοι οι υπηρέτες του Ιεχωβά. Ο απόστολος Παύλος συμβούλεψε: «Να διακρατείς το πρότυπο των υγιών λόγων». (2 Τιμ. 1:13) «Το πρότυπο των υγιών λόγων» είναι οι Χριστιανικές διδασκαλίες που βρίσκονται στην Αγία Γραφή. (Ιωάν. 17:17) Αυτές οι διδασκαλίες αποτελούν τη βάση για όλα όσα πιστεύουμε. Η οργάνωση του Ιεχωβά μάς έχει διδάξει να μένουμε προσκολλημένοι σε αυτό το πρότυπο. Αν το κάνουμε αυτό, θα ευλογούμαστε. w24.07 σ. 11, 12 ¶12, 13

https://drive.google.com/file/d/1M8zRm98aUzGu3HmInTUdlMN_8H69H4WO/view?usp=sharing

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

 Σάββατο 21 Φεβρουαρίου

Ζει ο Ιεχωβά! Δοξασμένος να είναι ο Βράχος μου! Ας είναι εξυψωμένος ο Θεός της σωτηρίας μου.​—Ψαλμ. 18:46.

«Δύσκολοι και επικίνδυνοι»​—έτσι χαρακτηρίζει η Αγία Γραφή τους καιρούς στους οποίους ζούμε. (2 Τιμ. 3:1) Εκτός από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι σε αυτό το σύστημα πραγμάτων, ο λαός του Ιεχωβά έχει να αντιμετωπίσει επίσης εναντίωση και διωγμό. Τι μας βοηθάει να συνεχίζουμε να λατρεύουμε τον Ιεχωβά παρά αυτά τα προβλήματα; Ένας κύριος παράγοντας είναι το ότι έχουμε γνωρίσει τον Ιεχωβά ως “τον ζωντανό Θεό”. (Ιερ. 10:10· 2 Τιμ. 1:12) Ο Ιεχωβά είναι ένα πραγματικό Πρόσωπο το οποίο μας στηρίζει στις δοκιμασίες μας και αναζητάει ευκαιρίες για να μας βοηθάει. (2 Χρον. 16:9· Ψαλμ. 23:4) Αν τον βλέπουμε ως τον ζωντανό Θεό, αυτό θα μας βοηθάει να αντιμετωπίζουμε με επιτυχία οποιαδήποτε δοκιμασία. w24.06 σ. 20 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/18qohMridp7rmTydGWlJasqC01b50SuQc/view?usp=sharing

Άντονι Γκρίφιν: Νηστεύετε Όντως για τον Ιεχωβά; (Ζαχ. 7:5)

Άντονι Γκρίφιν: Νηστεύετε Όντως για τον Ιεχωβά; (Ζαχ. 7:5)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_7_VIDEO





Το σημερινό εδάφιο επικεντρώνεται στο ζήτημα της καλής διαγωγής, και πρέπει να πούμε ότι το ακροατήριο είναι γεμάτο από αδελφούς και αδελφές που έχουν καλή διαγωγή, και είστε αξιέπαινοι για αυτό.

Αλλά σήμερα, ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να μιλήσουμε σχετικά με το τι μας υποκινεί να έχουμε καλή διαγωγή —γιατί κάνουμε ό,τι κάνουμε.

Ας χρησιμοποιήσουμε ως βάση μια ερώτηση που έκανε ο Ιεχωβά στον λαό του αφού ελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία.

Είναι καταγραμμένη στο βιβλίο του Ζαχαρία, κεφάλαιο 7, εδάφιο 5.

Ο Ιεχωβά μίλησε μέσω του προφήτη Ζαχαρία, λέγοντας: «Πες σε όλο τον λαό του τόπου και στους ιερείς: “Όταν νηστεύατε και θρηνούσατε τον πέμπτο μήνα και τον έβδομο μήνα επί 70 χρόνια [και τώρα ρωτάει], για εμένα νηστεύατε;”» Ο Ιεχωβά δεν επιδοκίμαζε αυτές τις νηστείες γιατί οι Ιουδαίοι νήστευαν και πενθούσαν για κρίσεις που προέρχονταν από τον ίδιο.

Κανονικά, θα έπρεπε να νηστεύουν από χαρά επειδή θα επέστρεφαν στη χώρα τους.

Εκείνοι όμως νήστευαν για τη συμφορά που τους είχε βρει εξαιτίας της δικής τους αδικοπραγίας.

Νήστευαν λοιπόν, αλλά για λάθος λόγους.

Γι’ αυτό και ο Ιεχωβά τούς ρώτησε: «Για εμένα νηστεύατε;» Όπως ο Ιεχωβά έκανε αυτή την ερώτηση στους Ισραηλίτες, κατά μία έννοια ρωτάει και εμάς το ίδιο πράγμα.

Εσείς, εγώ, όλοι μας —νηστεύουμε όντως για τον Ιεχωβά; “Γιατί κάνω ό,τι κάνω; Τι με υποκινεί κάθε μέρα να εργάζομαι στον διορισμό μου;” Οι περισσότεροι που μας ακούν σήμερα είναι σε κάποια μορφή ολοχρόνιας υπηρεσίας, και αυτό είναι αξιέπαινο.

Είναι καλή διαγωγή.

Πολύ καλή διαγωγή.

Αλλά δεν είναι αλήθεια ότι, μερικές φορές, μας απορροφάει τόσο πολύ η εργασία μας ή αυτό που κάνουμε, καθώς τρέχουμε από το ένα στο άλλο, στο επόμενο, ώστε ίσως δεν σταματάμε να αναρωτηθούμε: “Γιατί; Γιατί; Γιατί το κάνω αυτό; Γιατί υπηρετώ τον Ιεχωβά;” “Γιατί υπηρετώ στο Μπέθελ;” “Γιατί κηρύττω τα καλά νέα τη μια μέρα μετά την άλλη;” “Γιατί υπηρετώ εκκλησίες τη μια βδομάδα μετά την άλλη;” “Γιατί συμμετέχω στο έργο συντήρησης και οικοδόμησης;” “Γιατί είμαι εκπαιδευτής στη Σχολή για Ευαγγελιστές, στη σχολή για επισκόπους περιοχής, στη σχολή για τους πρεσβυτέρους;” Η πραγματική αξία της υπηρεσίας μας δεν μετριέται μόνο με αριθμούς ή με το τι κάνουμε.

Τον Ιεχωβά τον απασχολεί πιο πολύ γιατί κάνουμε κάτι.

Γι’ αυτό, εξετάζει την καρδιά.

Δείτε πώς το τόνισε αυτό ο Ιεχωβά μιλώντας στον Σαμουήλ όταν εκείνος αναζητούσε τον επόμενο βασιλιά του Ισραήλ.

Ας ανοίξουμε στο 1 Σαμουήλ 16:7.

Πολύ γνωστό εδάφιο.

Διαβάζουμε: «Ο Ιεχωβά είπε στον Σαμουήλ: “Μην κοιτάζεις την εμφάνισή του [μιλάμε, φυσικά, για τον Ελιάβ] και το ανάστημά του, γιατί εγώ τον έχω απορρίψει”».

Γιατί ο Ιεχωβά τον απέρριψε; Επειδή ήταν πολύ ψηλός; Όχι!

Ο Ιεχωβά κοίταξε πέρα από το ύψος του.

Κοίταξε μέσα στην καρδιά του και είδε έναν πολεμιστή, αλλά όχι έναν βασιλιά.

Από την καρδιά του Ελιάβ, έλειπαν δύο πράγματα που είναι σημαντικά για έναν βασιλιά.

Του έλειπε το θάρρος και η καλή κρίση.

Γιατί το λέμε αυτό; Στο κεφάλαιο 17, εδάφιο 11, ο Ελιάβ, όπως και άλλοι, είχε τρομοκρατηθεί από τον Φιλισταίο γίγαντα Γολιάθ.

Του έλειπε το θάρρος.

Πιο κάτω, στο κεφάλαιο 17, ο Δαβίδ παίρνει θέση υπέρ του Ιεχωβά και ρωτάει με θάρρος: “Ποιος είναι αυτός ο Φιλισταίος που χλευάζει το στράτευμα του ζωντανού Θεού”; Και στο εδάφιο 28, ο Ελιάβ κρίνει άδικα τον Δαβίδ και τον αποκαλεί αυθάδη και κακοπροαίρετο.

Άρα, του έλειπε η καλή κρίση.

Ο Ελιάβ δεν ήταν έτοιμος.

Ήταν μεν στο στράτευμα, αλλά είχε ξεχάσει για ποιον πολεμούσε.

Γι’ αυτό ο Ιεχωβά είχε πει στον Σαμουήλ, προηγουμένως, στο κεφάλαιο 16, εδάφιο 7: «Διότι ο άνθρωπος δεν βλέπει όπως ο Θεός, επειδή ο άνθρωπος βλέπει ό,τι είναι ορατό στα μάτια, αλλά ο Ιεχωβά βλέπει μέσα στην καρδιά».

Αυτό μας δείχνει τι έχει τη μεγαλύτερη σημασία για τον Ιεχωβά όταν τον υπηρετούμε.

Εκτιμάει ό,τι κάνουμε —είμαστε στο πεδίο της μάχης— αλλά πιο πολύ τον απασχολεί το γιατί κάνουμε κάτι, για ποιον πολεμάμε.

Το εδάφιο Ιερεμίας 17:10 λέει: “Ο Ιεχωβά ερευνάει την καρδιά, εξετάζει τις ενδόμυχες σκέψεις, για να δώσει στον καθέναν σύμφωνα με τις οδούς του, σύμφωνα με τους καρπούς των έργων του”.

Μια άλλη μετάφραση το αποδίδει ως εξής.

Ο Θεός λέει: «Φτάνω στην καρδιά του ανθρώπου. Φτάνω στη ρίζα των πραγμάτων. Τους φέρομαι ανάλογα με ό,τι είναι πραγματικά, όχι με ό,τι προσποιούνται ότι είναι».

Ένα σχετικό βαθυστόχαστο σχόλιο στη Σκοπιά 15 Ιουνίου 1995, στο άρθρο «Τι σας Υποκινεί να Υπηρετείτε τον Θεό;» ήταν το εξής: «Οι ατελείς άνθρωποι έχουν την τάση να κρίνουν τους άλλους με βάση αυτό που κάνουν παρά με βάση αυτό που είναι».

Και συνεχίζει: «Μερικές φορές, μπορεί να κρίνουμε και τον εαυτό μας με αυτόν τον τρόπο. Μπορεί οι επιδόσεις να μας γίνουν έμμονη ιδέα [το ότι είμαστε στο πεδίο της μάχης], σαν να ήταν αυτές το μοναδικό κριτήριο για την πνευματικότητά μας. Θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε πόσο σημαντικό είναι να εξετάζουμε [...] τα κίνητρά μας» —για ποιον πολεμάμε.

Όταν το διάβασα, σκέφτηκα: “Μια στιγμή! Αυτό το κάνω και εγώ”.

Και εγώ και εσείς μπορεί να απορροφηθούμε τόσο πολύ από την εργασία μας ώστε να μην αναρωτηθούμε: “Γιατί; Τι υπάρχει στην καρδιά μου; Γιατί το κάνω αυτό; Γιατί κάνω ό,τι κάνω; Για ποιον πολεμάω; Ποια είναι τα κίνητρά μου;” Μια αδελφή είπε τα εξής: «Έβγαινα στην υπηρεσία, πήγαινα στις συναθροίσεις, μελετούσα, προσευχόμουν —αλλά τα έκανα όλα αυτά μηχανικά, χωρίς να νιώθω τίποτα».

Άρα, τι πρέπει να μας υποκινεί να υπηρετούμε τον Ιεχωβά; Το κάνουμε για το προνόμιο; Για τους επισκόπους μας; Για να αποκτήσουμε αιώνια ζωή; Αν σκεφτούμε τι κάνουμε και γιατί, αυτό που μας υποκινεί πρωτίστως πρέπει να είναι η αγάπη μας για τον Ιεχωβά.

Το τι περιλαμβάνει αυτή η αγάπη φαίνεται από τα λόγια του Ιησού στο Μάρκος κεφάλαιο 12, εδάφιο 30.

Μάρκος 12:30.

Λέει: «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη».

Το πόσο δυνατή είναι αυτή η αγάπη εξηγείται σε μια σημείωση μελέτης στο εδάφιο 30.

Εκεί αναφέρονται τα εξής: «Οι τέσσερις λέξεις που υπάρχουν εδώ (καρδιά, ψυχή, διάνοια και δύναμη) δεν έχουν εντελώς ξεχωριστές έννοιες. Είναι νοηματικά αλληλένδετες και τονίζουν με τον πιο έντονο τρόπο την ανάγκη για πλήρη και ολοκληρωτική αγάπη προς τον Θεό».

Αυτή η εικόνα δείχνει πόσο δυνατή πρέπει να είναι η αγάπη που μας υποκινεί να υπηρετούμε τον Ιεχωβά.

Είναι ολοκληρωμένη, πλήρης.

Άρα, ο Ιεχωβά αναμένει να τον αγαπάμε με όλη μας την καρδιά, τη διάνοια, την ψυχή και τη δύναμη.

Πόσο συγκινούμαστε όμως συνειδητοποιώντας πως ο Ιεχωβά αναγνωρίζει ότι «είμαστε χώμα»!

Επομένως, το μόνο που ζητάει είναι το καλύτερο που μπορούμε.

Οι ικανότητες, οι αντοχές, οι περιστάσεις μας αλλάζουν χρόνο με τον χρόνο, μερικές φορές από τη μια στιγμή στην άλλη.

Αλλά το Παροιμίες 21:2 λέει: “Ο Ιεχωβά κάνει εκτίμηση καρδιών” —όχι στατιστικών στοιχείων.

Κατανοεί όλους τους περιορισμούς που είναι πέρα από τον έλεγχό μας —οικονομικούς, σωματικούς, συναισθηματικούς ή άλλου είδους.

Ο Ιεχωβά είναι τέλειος, όχι τελειομανής.

Γι’ αυτό, δεν ενεργεί παράλογα ούτε έχει μη ρεαλιστικές προσδοκίες από εμάς.

Αν υποκινούμαστε από αγάπη —την καλύτερη που μπορούμε να δώσουμε— τότε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε στην υπηρεσία του Ιεχωβά σύμφωνα με τις περιστάσεις μας.

Οπότε, κάθε τόσο, να σταματάτε και να σκέφτεστε: “Γιατί; Γιατί κάνω ό,τι κάνω; Τι με υποκινεί να υπηρετώ τον Ιεχωβά;” Και όταν ο Ιεχωβά μας ρωτήσει: “Για εμένα νήστευες;” θα μπορούμε να πούμε με σιγουριά: «Ναι!» επειδή η καρδιά μας υποκινούνταν από αγάπη για Εκείνον και εκτίμηση για τον θεόδοτο διορισμό μας.




jwbvod26-7.v   Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.