JW Broadcasting—Φεβρουάριος 2026: Ετήσια Συνέλευση 2025, Μέρος 2
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-134_9_VIDEO
Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®!
Τον προηγούμενο μήνα, είδαμε το πρώτο μέρος της Ετήσιας Συνέλευσης του 2025.
Ήταν το πρώτο μισό ενός πλούσιου πνευματικού συμποσίου.
Τώρα, ακολουθεί το δεύτερο μέρος.
Απολαύστε το!
Ποιο από τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος υπηρετεί τα περισσότερα χρόνια στο τωρινό Κυβερνών Σώμα; Ε, τώρα, αν δεν ξέρετε και αυτή την απάντηση— Ναι, λοιπόν, είναι ο αδελφός Γκέριτ Λος!
Και χαιρόμαστε πάρα πολύ που συνεργάζεται μαζί μας.
Τώρα, ο αδελφός Λος θα μας παρουσιάσει την ομιλία με θέμα: «Μια Ανάλυση των Ναών του Ιεχωβά».
Το βιβλίο Ενόραση, στον Τόμο 2 και στη σελίδα 423, ορίζει τον ναό του Ιεχωβά ως εξής: «Θεϊκό κατοικητήριο, ιερός τόπος ή αγιαστήριο, είτε υλικό είτε πνευματικό, που χρησιμοποιείται για λατρεία. Η εβραϊκή λέξη χαιχάλ, που μεταφράζεται “ναός”, σημαίνει επίσης “ανάκτορο”».
Σήμερα, υπάρχει ένας πνευματικός ναός.
Σας έχω μια ερώτηση: Σωστό ή λάθος; Εφόσον στους Βιβλικούς χρόνους η διευθέτηση του ναού ήταν στενά συνδεδεμένη με τους ιερείς, σήμερα στον πνευματικό ναό βρίσκονται μόνο οι χρισμένοι Χριστιανοί.
Απάντηση: Λάθος.
Θα δούμε γιατί.
Ας εξετάσουμε πρώτα με ποιες έννοιες χρησιμοποιείται στη Γραφή η λέξη «ναός».
Θα αρχίσουμε με τους υλικούς ναούς, τα κτίρια.
(1) Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται «ναός» στο 1 Σαμουήλ 1:9 αναφέρεται στη σκηνή της μαρτυρίας.
Εκεί λέει: «Ο Ηλεί ο ιερέας καθόταν [...] στην πόρτα του ναού».
Στην πραγματικότητα όμως, επρόκειτο για τη σκηνή της μαρτυρίας.
Τα σχέδια για τη σκηνή της μαρτυρίας και τα διάφορα χαρακτηριστικά της τα είχε δώσει ο Ιεχωβά στον Μωυσή.
(2) Ο ναός του Σολομώντα, ο οποίος παρέμεινε 420 χρόνια.
(3) Ο ναός που χτίστηκε από τον Ζοροβάβελ μετά την επιστροφή των Ισραηλιτών από τη Βαβυλώνα.
Αυτός παρέμεινε 500 χρόνια.
Το βιβλίο Ενόραση, Τόμος 2, λέει τα εξής: «Αυτός ο δεύτερος ναός δεν περιείχε την κιβωτό της διαθήκης, η οποία φαίνεται ότι εξαφανίστηκε προτού ο Ναβουχοδονόσορ καταλάβει και λαφυραγωγήσει το ναό του Σολομώντα το 607 Π.Κ.Χ.» (4) Ο ναός του Ηρώδη.
Το εδάφιο Ιωάννης 2:20 αναφέρει ότι «αυτός ο ναός χτίστηκε σε 46 χρόνια».
Πήρε αρκετό καιρό, ε; Η λέξη «ναός» μπορεί να αναφέρεται και σε πολλά άλλα πράγματα.
Για παράδειγμα, (5) “Οι λέξεις ἱερόν και ναός του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που αποδίδονται «ναός» μπορεί να αναφέρονται σε ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα του ναού” που χτίστηκε από τον Ηρώδη, περιλαμβανομένων και των γύρω κτιρίων.
(6) Μερικές φορές όμως, η λέξη του πρωτότυπου κειμένου ναός, που σημαίνει «αγιαστήριο» ή «θεϊκό κατοικητήριο», αναφέρεται μόνο στο κεντρικό κτίριο του ναού του Ηρώδη που χρησιμοποιούνταν για λατρεία.
(7) Στον ναό του Σολομώντα το κεντρικό κτίριο είχε δύο εσωτερικά δωμάτια —τα Άγια και τα Άγια των Αγίων— στα πρότυπα του σχεδίου της σκηνής της μαρτυρίας που είχε δώσει ο Ιεχωβά.
Αλλά υπήρχαν επίσης πλευρικά δωμάτια καθώς και ανώγεια που δεν συμπεριλαμβάνονταν στο θεϊκό σχέδιο της σκηνής της μαρτυρίας και δεν έχουν συμβολική σημασία.
(8) Στην επιστολή προς Εβραίους, ο Παύλος λέει ότι η σκηνή της μαρτυρίας που σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον Ιεχωβά είχε και συμβολική σημασία.
Ήταν «σκιά των ουράνιων πραγμάτων».
«Τα Άγια εξεικονίζουν την κατάσταση [των χρισμένων που είναι στη γη] ως γεννημένων από το πνεύμα γιων του Θεού οι οποίοι έχουν την προοπτική της ουράνιας ζωής».
Το Ενόραση, Τόμος 2, λέει: «Τα Άγια και η ιερατική αυλή, μαζί με τα χαρακτηριστικά τους, πρέπει να συνδέονται με επίγεια πράγματα, με πράγματα που έχουν να κάνουν με τον Ιησού Χριστό κατά τη διάρκεια της διακονίας του στη γη και με τους ακολούθους του που είναι “μέτοχοι της ουράνιας κλήσης”».
Τα Άγια των Αγίων από την άλλη εξεικονίζουν τον ουρανό.
Το εδάφιο Εβραίους 9:24 λέει: «Διότι ο Χριστός δεν μπήκε σε κάποιον άγιο τόπο φτιαγμένο από χέρια, ο οποίος είναι αντίγραφο της πραγματικότητας, αλλά στον ίδιο τον ουρανό, και έτσι τώρα εμφανίζεται ενώπιον του Θεού για χάρη μας».
Ανάμεσα στα Άγια και στα Άγια των Αγίων υπήρχε μια κουρτίνα.
Τι εξεικονίζει αυτή; Τη σάρκα του Ιησού.
Όταν ο Ιησούς πέθανε, η κουρτίνα στον ναό του Ηρώδη σκίστηκε, πράγμα που έδειχνε ότι ο Ιησούς μπορούσε πλέον να μεταβεί από τη γη στον ουρανό που, όπως είπαμε πριν, συμβολιζόταν από τα Άγια των Αγίων.
Αυτό έγινε 40 ημέρες μετά τον θάνατό του.
Τι έχουμε δει μέχρι στιγμής; Ότι τα Άγια των Αγίων που υπήρχαν στους υλικούς ναούς εξεικονίζουν τον ουρανό.
Τα Άγια εξεικονίζουν την κατάσταση των χρισμένων όσο είναι ακόμα στη γη.
Επίσης, είδαμε ότι η λέξη «ναός» έχει ευρύτερη έννοια.
Μπορεί να αναφέρεται στο κεντρικό κτίριο (ή αγιαστήριο), καθώς και σε ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα.
Βέβαια, τα δωμάτια και οι αυλές δεν έχουν όλα συμβολική σημασία.
Για παράδειγμα, στον ναό του Ηρώδη υπήρχε η Αυλή των Εθνικών.
Τέτοια αυλή δεν υπήρχε ούτε στον ναό του Σολομώντα ούτε στον ναό του Ζοροβάβελ.
Στην Αυλή των Εθνικών του ναού του Ηρώδη μπορούσε να μπει οποιοσδήποτε.
Η Σκοπιά 1 Μαΐου 2002, στη σελίδα 30, αναφέρει πέντε λόγους που δείχνουν ότι δεν υπάρχει «πνευματικό αντίστοιχο, ή αντίτυπο, της Αυλής των Εθνικών που υπήρχε στις μέρες του Ιησού».
Η Σκοπιά λέει: «Δεν έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του ναού του Ηρώδη κάποιο αντίτυπο στο μεγάλο πνευματικό ναό του Ιεχωβά».
(9) Η Γραφή κάνει λόγο και για έναν συμβολικό ναό.
Στα εδάφια Εφεσίους 2:21, 22 λέει: «Σε ενότητα με αυτόν ολόκληρο το οικοδόμημα, καθώς είναι αρμονικά συναρμολογημένο, αυξάνει και γίνεται άγιος ναός για τον Ιεχωβά. Σε ενότητα με αυτόν και εσείς οικοδομείστε μαζί και γίνεστε τόπος για να κατοικεί ο Θεός μέσω πνεύματος».
Η λέξη ναός, που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο, μπορεί επίσης να αποδοθεί «θεϊκό κατοικητήριο».
Είναι ενδιαφέρον ότι η λέξη «ναός» σε αυτά τα εδάφια αναφέρεται στους χρισμένους Χριστιανούς ως άτομα, όχι στη διευθέτηση γενικά.
Επί πολλά χρόνια, μέχρι το 1971, είχαμε τη λανθασμένη κατανόηση ότι η λέξη «ναός» στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής αναφέρεται στον πνευματικό ναό.
Αλλά H Σκοπιά 15 Ιουλίου 2010, στη σελίδα 22, εξηγεί τη διορθωμένη κατανόησή μας.
Λέει τα εξής: “Γύρω στο έτος 1971 [αρχίσαμε να διακρίνουμε] ότι ο ναός για τον οποίο έκανε λόγο ο Παύλος στην Επιστολή προς τους Εφεσίους δεν θα μπορούσε να είναι ο μεγάλος πνευματικός ναός του Ιεχωβά. Αν «η αληθινή σκηνή» αποτελούνταν από αναστημένους χρισμένους Χριστιανούς, θα ερχόταν σε ύπαρξη αφότου θα άρχιζαν αυτοί να ανασταίνονται στη διάρκεια «της παρουσίας του Κυρίου».
Ωστόσο, αναφερόμενος στη σκηνή της μαρτυρίας, ο Παύλος έγραψε: «Αυτή η σκηνή είναι παραβολή για τον προσδιορισμένο καιρό ο οποίος [προσέξτε] έχει έρθει τώρα»” —δηλαδή τότε, τον πρώτο αιώνα— Εβραίους 9:9.
Αυτά έλεγε λοιπόν Η Σκοπιά.
Το Ενόραση, στον Τόμο 2, σελίδα 500 και παράγραφο 17, λέει τα εξής: «Η Χριστιανική εκκλησία θεωρείται οίκος ή ναός οικοδομημένος πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και προφητών, με τον Χριστό Ιησού ως θεμέλια ακρογωνιαία πέτρα».
Σε αρμονία με αυτό, ο Παύλος έγραψε: «Δεν γνωρίζετε ότι εσείς [δηλαδή οι χρισμένοι] είστε ναός του Θεού και ότι το πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας; Αν κανείς καταστρέφει τον ναό του Θεού, ο Θεός θα τον καταστρέψει· διότι ο ναός του Θεού είναι άγιος, και αυτός ο ναός είστε εσείς».
Στην ίδια επιστολή, ο Παύλος γράφει επίσης: «Το σώμα σας είναι ο ναός του αγίου πνεύματος που είναι μέσα σας».
—1 Κορινθίους 6:19.
(10) Εκτός από τον συμβολικό ναό, υπάρχει και ο πνευματικός ναός.
Ο συμβολικός ναός και ο πνευματικός ναός δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Ο πνευματικός ναός είναι “η αληθινή σκηνή” που αναφέρεται στο Εβραίους 8:2.
Ο Παύλος λέει ότι ο Ιησούς έγινε «διάκονος του αγίου τόπου και της αληθινής σκηνής, την οποία έστησε ο Ιεχωβά, και όχι άνθρωπος».
Ο πνευματικός ναός ήρθε σε ύπαρξη το 29 Κ.Χ.
όταν ο Ιησούς χρίστηκε και άρχισε την επίγεια διακονία του.
Κατόπιν, την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., όταν το άγιο πνεύμα εκχύθηκε στους μαθητές χρίοντάς τους, μπήκαν και εκείνοι στα Άγια του πνευματικού ναού.
Πώς διαφέρει λοιπόν ο πνευματικός ναός από τον συμβολικό ναό; Ο συμβολικός ναός αναφέρεται στους χρισμένους ως άτομα.
Ο πνευματικός ναός είναι η διευθέτηση που υπάρχει για να αποδίδουμε λατρεία στον Ιεχωβά με βάση την «εξιλαστήρια θυσία» του Χριστού.
Και ήρθε σε ύπαρξη όταν ο Ιησούς άρχισε την επίγεια διακονία του το 29 Κ.Χ.
Επόμενο ερώτημα: Στον πνευματικό ναό υπηρετούν μόνο χρισμένοι; Τι νομίζετε; Όχι.
Και το μεγάλο πλήθος υπηρετεί μέσα στον ναό.
Στο όραμα που καταγράφεται στο εδάφιο Αποκάλυψη 7:15, φαίνονται να «του αποδίδουν ιερή υπηρεσία ημέρα και νύχτα [μέσα] στον ναό του».
Αυτό σημαίνει ότι περιλαμβάνονται και εκείνοι σε αυτή τη διευθέτηση για λατρεία.
Ας διαβάσουμε ολόκληρο το εδάφιο Αποκάλυψη 7:15: «Γι’ αυτό είναι ενώπιον του θρόνου του Θεού και του αποδίδουν ιερή υπηρεσία ημέρα και νύχτα [μέσα] στον ναό του».
Άρα το μεγάλο πλήθος είναι «[μέσα] στον ναό».
Και συνεχίζει: «Και Εκείνος που κάθεται στον θρόνο θα απλώσει τη σκηνή του πάνω τους».
Δεν χρειάζεται να βρίσκονται στον ουρανό για να είναι μέσα στον ναό του.
Στο βιβλίο Αποκορύφωμα της Αποκάλυψης, κεφάλαιο 20, παράγραφο 14, διαβάζουμε τα εξής: «Αυτός ο ναός [δηλαδή ο ναός του εδαφίου Αποκάλυψη 7:15] δεν αναφέρεται στο εσωτερικό αγιαστήριο, τα Άγια των Αγίων. Για την ακρίβεια, είναι η επίγεια αυλή του πνευματικού ναού του Θεού ... . Σήμερα, αυτό είναι ένα πνευματικό οικοδόμημα που περιλαμβάνει τόσο τον ουρανό όσο και τη γη».
Ακούστε τι έλεγε και Η Σκοπιά 1 Μαΐου 2002, στη σελίδα 31: «Τα μέλη του μεγάλου πλήθους δεν είναι στην εσωτερική αυλή του μεγάλου πνευματικού ναού του Ιεχωβά [και φυσικά ούτε στα Άγια ή στα Άγια των Αγίων], η οποία [αυλή] αντιπροσωπεύει την τέλεια, δίκαιη κατάσταση που απολαμβάνουν ως ανθρώπινοι γιοι τα μέλη του “άγιου ιερατείου” του Ιεχωβά ενόσω βρίσκονται στη γη.
Εντούτοις, όπως είπε ο ουράνιος πρεσβύτερος στον Ιωάννη, το μεγάλο πλήθος είναι πραγματικά στο ναό, όχι έξω από την περιοχή του ναού σε κάποια πνευματική Αυλή των Εθνικών».
Τώρα όμως κάποιος θα μπορούσε να πει: «Μπερδεύτηκα λίγο. Τη μια λέμε ότι είμαστε μέσα στον ναό, στη διευθέτηση του Θεού για λατρεία, και την άλλη ότι οι χρισμένοι είναι ο ναός. Δεν είναι αντίφαση αυτό;» Όχι.
Η έννοια αυτής της λέξης εξαρτάται από τα συμφραζόμενα.
Μερικές φορές η λέξη «ναός» αναφέρεται στη διευθέτηση για λατρεία, η οποία περιλαμβάνει και το μεγάλο πλήθος.
Άλλες φορές χρησιμοποιείται με συμβολικό και προφητικό τρόπο και αναφέρεται μόνο στους χρισμένους.
Άρα, η λέξη «ναός» έχει διαφορετικές έννοιες ανάλογα με τα συμφραζόμενα.
Μετά από όσα είδαμε, αδελφοί, όλοι σας, όλοι μας βρισκόμαστε στον πνευματικό ναό όποια ελπίδα και αν έχουμε, οι δε χρισμένοι βρίσκονται στα Άγια αυτού του πνευματικού ναού.
Ας δούμε και άλλες έννοιες της λέξης «ναός» στη Γραφή.
(11) Ο Ιησούς παρομοίασε το σώμα του με ναό.
Στο Ιωάννης 2:19 είπε: «Γκρεμίστε αυτόν τον ναό και σε τρεις ημέρες θα τον ανεγείρω».
Οι Ιουδαίοι νόμιζαν ότι μιλούσε για το κτίριο, αλλά αυτός μιλούσε για το σώμα του.
(12) Στα εδάφια Ησαΐας 2:1-4 και Μιχαίας 4:1-4, αναφέρεται ότι «το βουνό του οίκου του Ιεχωβά», δηλαδή ο ναός, θα υψωθεί «στο τελικό διάστημα των ημερών».
Αυτό δεν αναφέρεται σε κάποιο υλικό οικοδόμημα, αλλά στην εξύψωση της αληθινής λατρείας στη ζωή του λαού του Ιεχωβά.
(13) Ο μεγαλοπρεπής ναός που είδε σε όραμα ο Ιεζεκιήλ.
Ο Ιεχωβά περιέγραψε αυτόν τον ναό ως “τον τόπο του θρόνου του”.
Αυτό το διαβάζουμε στο εδάφιο Ιεζεκιήλ 43:7.
Τι εξεικονίζει ο ναός σε αυτό το όραμα; Το βιβλίο Η Αγνή Λατρεία του Ιεχωβά Επιτέλους Αποκαθίσταται!, στη σελίδα 240, εξηγεί: «Αυτό που είδε ο Ιεζεκιήλ δεν ήταν ο πνευματικός ναός που ήρθε σε ύπαρξη το 29 Κ.Χ., αλλά ένα εξιδανικευμένο όραμα για το πώς επρόκειτο να αποκατασταθεί μετά την εξορία η αγνή λατρεία σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο».
Με απλά λόγια, η κεντρική ιδέα του οράματος είναι ότι η αγνή λατρεία επρόκειτο να αποκατασταθεί.
Επομένως, τα διάφορα χαρακτηριστικά αυτού του ναού, όπως οι υψηλές του πύλες, παραπέμπουν στα υψηλά πρότυπα που έχει ο Ιεχωβά για την αγνή λατρεία τα οποία ισχύουν μέχρι και σήμερα.
Ακόμη μια χρήση της λέξης «ναός»: (14) Η Νέα Ιερουσαλήμ.
Στη Νέα Ιερουσαλήμ, ο Ιεχωβά Θεός αποκαλείται «ναός» —«ο ναός της»— στο Αποκάλυψη 21:22 (αν θέλετε να σημειώσετε το εδάφιο, είναι Αποκάλυψη 21:22).
Τι σημαίνει αυτό; Εφόσον τα μέλη της Νέας Ιερουσαλήμ στον ουρανό θα έχουν απευθείας πρόσβαση στον ίδιο τον Ιεχωβά, δεν θα χρειάζονται κάποιον υλικό ναό ούτε κάποια άλλη διευθέτηση προκειμένου να πλησιάζουν τον Θεό.
Θα μπορούν να τον λατρεύουν απευθείας.
Ούτε το μεγάλο πλήθος των επίγειων λάτρεών του θα χρειάζεται κάποια διευθέτηση ναού μετά το τέλος της Χιλιετίας.
Θα λατρεύουν όλοι τον Ιεχωβά απευθείας.
(15) Στο ίδιο εδάφιο, Αποκάλυψη 21:22, και ο Ιησούς επίσης αποκαλείται «ναός».
Εκεί λέει ότι τόσο ο Ιεχωβά όσο και το Αρνί είναι «ο ναός της» —ναι, και το Αρνί, ο Ιησούς.
Άρα σήμερα μιλήσαμε για τη σκηνή της μαρτυρίας που αποκαλούνταν ναός, για τρεις ακόμη υλικούς ναούς, για έναν συμβολικό ναό, για έναν πνευματικό ναό, για έναν ναό σε όραμα, για τον ναό του σώματος του Ιησού, καθώς και για το ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι και αυτοί ναός.
Εφόσον ο Ιεχωβά είναι ναός, στον νέο κόσμο μετά τη Χιλιετή Βασιλεία του Ιησού, ο Ιεχωβά θα λατρεύεται απευθείας χωρίς καμία ενδιάμεση διευθέτηση.
Τι λέτε, δεν έχουμε μπερδευτεί αρκετά; Αν ναι, ας βάλουμε στόχο στο πλαίσιο της προσωπικής μας μελέτης να ερευνήσουμε τι λέει η Γραφή για τους ναούς.
Παιδιά, είστε και εσείς μαζί μας στον ναό; Ναι.
Θυμηθείτε ότι όταν ο Ιησούς ήταν 12 χρονών, εκείνος και τα μικρότερα αδέλφια του πήγαν με τους γονείς τους στην Ιερουσαλήμ και στην περιοχή του ναού.
Ο Λουκάς αναφέρει ότι ο Ιησούς “καθόταν ανάμεσα στους δασκάλους ακούγοντάς τους και κάνοντάς τους ερωτήσεις”.
—Λουκάς 2:41-50 Χαιρόμαστε πολύ που έχουμε μαζί μας εδώ και εσάς, παιδιά.
Ίσως να μην καταλαβαίνετε όλα όσα ακούτε, οπότε να κάνετε ερωτήσεις.
Να θυμάστε ότι και ο Ιησούς όταν καθόταν ανάμεσα στους δασκάλους “τους έκανε ερωτήσεις”.
Αλλά και οι ηλικιωμένοι μας είναι στον ναό.
Την εποχή του Ιησού, η Άννα και ο Συμεών πήγαιναν τακτικά στον κυριολεκτικό ναό.
Σχετικά με την Άννα, η Γραφή λέει: «Ήταν χήρα, 84 χρονών τώρα. Δεν έλειπε ποτέ από τον ναό [...] Πλησίασε [λοιπόν] και άρχισε να ευχαριστεί τον Θεό και να μιλάει για το παιδί σε όλους όσους περίμεναν την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ».
—Λουκάς 2:36-38.
Όσο για τον ηλικιωμένο Συμεών, στα εδάφια Λουκάς 2:27, 28 λέει: «Υπό την κατεύθυνση του πνεύματος λοιπόν, αυτός ήρθε στον ναό, και όταν οι γονείς έφεραν μέσα το παιδάκι, τον Ιησού, προκειμένου να κάνουν για αυτό ό,τι συνηθιζόταν βάσει του Νόμου, πήρε το παιδί στην αγκαλιά του και δόξασε τον Θεό».
Εφόσον λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, όλοι μας, νέοι και ηλικιωμένοι (και όχι μόνο οι χρισμένοι), περιλαμβανόμαστε στη διευθέτηση του πνευματικού ναού, ας είμαστε όλοι αποφασισμένοι να αποδίδουμε ιερή υπηρεσία στον Ιεχωβά Θεό για πάντα.
Σε ευχαριστούμε, Γκέριτ, για αυτή την ενδιαφέρουσα ομιλία.
Αυτό μας αρέσει στον αδελφό Λος —η βαθιά αγάπη που έχει για την Αγία Γραφή και την έρευνα.
Τώρα, θα παρακαλέσουμε τους ταξιθέτες να μοιράσουν τα χαρτιά με τις ερωτήσεις.
Είναι μόνο 15 ερωτήσεις, και όσοι τις απαντήσουν όλες σωστά μπορούν να παραμείνουν στις θέσεις τους.
Όχι, μην ανησυχείτε, πλάκα κάνω.
Αυτά τα κάνουμε μόνο στους σπουδαστές της Γαλαάδ.
Λοιπόν, το τελευταίο διάστημα, απολαύσαμε τη μουσική επένδυση από κάποια δράματα που έχουμε παρακολουθήσει, όπως τη μουσική επένδυση του δράματος «Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά», με την υπέροχη αφρικανική μουσική.
Και στη συνέχεια, τη μουσική επένδυση του Επεισοδίου 1 της σειράς Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.
Με χαρά, θέτουμε σε κυκλοφορία τα Επεισόδια 2 και 3.
Έχουμε μόνο μια προειδοποίηση για όσους είναι πάνω από 30 ετών.
Μην κλείσετε τα μάτια σας καθώς ακούμε αυτό το απόσπασμα.
Αλλιώς, ίσως χρειαστεί να σας ξυπνήσουμε για την τελική προσευχή.
Πρόκειται για θαυμάσια, χαλαρωτική μουσική, και θα προβάλουμε μερικές εικόνες για να μείνετε συγκεντρωμένοι στην οθόνη και να χαρείτε τη μουσική.
Απολαύστε, λοιπόν, αυτό το απόσπασμα από τα Επεισόδια 2 και 3 και τη μουσική τους επένδυση.
Είμαι σίγουρος πως όλοι θα χαρούμε να κατεβάσουμε αυτή τη μουσική και να την ακούμε.
Έτσι θα μπορούμε να χαλαρώνουμε και να την απολαμβάνουμε με την ησυχία μας!
Ποιο είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος του Κυβερνώντος Σώματος; Σωστά, ο αδελφός Σάμιουελ Χερντ, που είναι πάνω από 90 χρονών.
Δεν ήταν εκπληκτικό ότι πρόσφατα, μόλις πριν από καμιά εβδομάδα, μας παρουσίασε την Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα; Και έχει ετοιμάσει επίσης μια πολύ ωραία ομιλία με θέμα: «Ένα σου Λείπει Ακόμη».
Σήμερα, πολλοί δεν θέλουν να διορθώνουν τους άλλους.
Κάποιοι δάσκαλοι δεν χρησιμοποιούν ούτε κόκκινο στυλό για να διορθώσουν τα γραπτά.
Λένε ότι το κόκκινο χρώμα είναι πολύ έντονο και ίσως τρομάξει τους μαθητές.
Κάποιοι γονείς αποφεύγουν να διορθώσουν τα ίδια τους τα παιδιά.
Θεωρούν ότι, αν τα επαινούν για τα καλά χαρακτηριστικά τους, τα άσχημα χαρακτηριστικά θα χαθούν από μόνα τους.
Και πρεσβύτεροι διστάζουν να δώσουν διόρθωση.
Λένε πως δεν θέλουν να δίνουν την εντύπωση ότι είναι αυστηροί ή επικριτικοί.
Ομολογουμένως, είναι δύσκολο να δώσει κάποιος διόρθωση και είναι ακόμη πιο δύσκολο να τη δεχτεί.
Γιατί; Επειδή πονάει.
Αλλά, μερικές φορές, η διόρθωση που πονάει περισσότερο είναι αυτή ακριβώς που χρειαζόμαστε περισσότερο.
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Ανοίξτε τη Γραφή σας στον Λουκά, κεφάλαιο 18.
Μόλις προηγουμένως, ο Ιησούς είχε ασχοληθεί με κάποια παιδάκια και είχε πει ότι «σε τέτοιου είδους άτομα ανήκει η Βασιλεία του Θεού».
Ο Ιησούς τόνιζε το γεγονός ότι όποιος ήθελε να τον ακολουθήσει θα έπρεπε να αναγνωρίσει ταπεινά ότι χρειάζεται καθοδηγία και διόρθωση.
Και, αφού το είπε αυτό, συνέβη κάτι που απέδειξε πόσο δίκιο είχε.
Στο Λουκάς 18:18, ένας πλούσιος νεαρός άρχοντας πλησιάζει τον Ιησού και τον ρωτάει: «Δάσκαλε Αγαθέ, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» Προσέξτε αυτά τα λόγια: «Τι πρέπει να κάνω;» «Κάνω»—ένα μικρό ρήμα, μια μικρή λέξη που όμως είναι γεμάτη νόημα.
Ορίζεται ως «εκτελώ ένα έργο, προβαίνω σε κάποια ενέργεια, προκαλώ κάτι, παράγω, αφιερώνω τον χρόνο μου σε κάτι».
«Κάνω» —μια μικρή δισύλλαβη λέξη.
Τη χρησιμοποιούμε ακόμα και για τα μαλλιά μας.
Λέμε: «Κάνω τα μαλλιά μου», «τα χτενίζω», στο σπίτι μου ή πηγαίνοντας κάπου αλλού.
Ε, πληροφοριακά το είπα.
Ας συνεχίσουμε.
Τι πρέπει να κάνω; Φυσιολογική ερώτηση για έναν Ιουδαίο του πρώτου αιώνα.
Ας γυρίσουμε εκεί που σταματήσαμε.
Βλέπετε, υπό τον Νόμο, αποδεικνύεσαι δίκαιος κυρίως κάνοντας πράγματα —προσφέροντας θυσίες, τηρώντας το Σάββατο, καταβάλλοντας τα δέκατα, και ούτω καθεξής.
Δεν απορούμε που αυτός ο άνθρωπος ρώτησε τον Ιησού: «Τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» Και όταν ο Ιησούς τού απάντησε: “Να υπακούς στις εντολές του Νόμου”, του άρεσε πολύ αυτό που άκουσε.
Γιατί το λέμε αυτό; Στο εδάφιο 21, απαντάει με πεποίθηση: «Όλα αυτά τα τηρώ από [τότε που ήμουν] παιδί».
Ίσως αυτός πίστευε ότι ο Ιησούς θα εντυπωσιαζόταν από το εκπληκτικό υπόμνημα της υπακοής του.
Ίσως—λέμε τώρα— περίμενε ότι ο Ιησούς θα του έλεγε: Μπράβο σου!
Καλά τα πας!
Συνέχισε έτσι!” Αν ήταν έτσι, έπεσε έξω, επειδή ο Ιησούς δεν τον επαίνεσε, δεν τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη.
Αντίθετα, στο εδάφιο 22, του λέει χωρίς περιστροφές ότι υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που του λείπει.
Άουτς!
Πόσο θα τον έτσουξαν αυτά τα λόγια!
Όλα αυτά τα χρόνια υπάκουε στον Νόμο και έκανε ό,τι έπρεπε να κάνει, και τώρα ο Ιησούς τού λέει ότι υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που του λείπει, μια έλλειψη.
Δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς είπε ο Ιησούς αυτά τα λόγια, αλλά σίγουρα δεν ήταν θυμωμένος με αυτόν τον πλούσιο.
Πώς το ξέρουμε; Το ξέρουμε επειδή η αφήγηση του Μάρκου λέει: «Ένιωσε αγάπη για αυτόν».
Πρέπει να διέκρινε ότι είχε δυνατότητες.
Μάλιστα, στο εδάφιο 22, του απηύθυνε την πρόσκληση: «Έλα να γίνεις ακόλουθός μου».
Επίσης, μίλησε στον πλούσιο με όρους που καταλάβαινε, λέγοντάς του: «[Εσύ] θα έχεις θησαυρό», δηλαδή “θησαυρό στον ουρανό”.
Αλλά ο Ιησούς μπορούσε και να διαβάζει καρδιές.
Και έτσι, εκτός από τις δυνατότητες που είχε ο πλούσιος, διέκρινε επίσης ένα πράγμα που του έλειπε —ένα και μόνο πράγμα το οποίο ο άνθρωπος έπρεπε να διορθώσει.
Ο Ιησούς κατάλαβε πως, όσο ειλικρινής και αν ήταν εκείνος, δεν θα ήταν δυνατόν να υπηρετήσει τον Ιεχωβά ολόκαρδα παρά μόνο αν απαλλασσόταν από τον μεγάλο περισπασμό στη ζωή του.
Ποιος ήταν; Ο πλούτος του.
Στο εδάφιο 22, λοιπόν, ο Ιησούς τού είπε τι έπρεπε να κάνει.
Να τι είπε: «Πούλησε όλα όσα έχεις και μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς».
Ο Ιησούς μίλησε ανοιχτά, δεν μάσησε τα λόγια του ούτε του χρύσωσε το χάπι.
Η αγάπη του για αυτόν τον άνθρωπο τον υποκίνησε να του δώσει άμεση διόρθωση.
Ο Ιησούς δεν του είπε ότι τα έκανε όλα λάθος.
Δεν τον αποκάλεσε υποκριτή, όπως τους γραμματείς και τους Φαρισαίους.
Υποκριτής είναι κάποιος που παριστάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι στ’ αλήθεια.
Όπως ένας ηθοποιός που φοράει μάσκα, μόλις φύγει η μάσκα, βλέπεις ποιος είναι πραγματικά.
Δεν θέλουμε μάσκες!
Ο Ιησούς έδωσε διόρθωση για ένα μόνο πράγμα —ένα και μόνο— που δοκίμασε τη γενναιοδωρία και την πίστη αυτού του ανθρώπου.
Πώς αντέδρασε ο πλούσιος; Εδάφιο 23.
Εκεί διαβάζουμε ότι «λυπήθηκε βαθιά».
Η αφήγηση του Μάρκου λέει: «Στενοχωρήθηκε [...] και έφυγε».
Ίσως πούμε: “Εννοείται ότι ο πλούσιος έφυγε στενοχωρημένος. Αφού ο Ιησούς τού είπε να δώσει ό,τι είχε και δεν είχε. Μεγάλη υπόθεση!” Είναι όμως έτσι; Όχι!
Στο εδάφιο 28, ο Πέτρος λέει: “Εμείς αυτό κάναμε. Τα αφήσαμε όλα πίσω”.
Οι απόστολοι του Ιησού δεν θεώρησαν μεγάλη υπόθεση το να αφήσουν τα αποκτήματά τους.
Ήταν σαν τα παιδάκια για τα οποία είχε μόλις μιλήσει ο Ιησούς.
Αναγνώριζαν ότι χρειάζονταν καθοδηγία και διόρθωση.
Σε αντίθεση με αυτό, ο πλούσιος νεαρός άρχοντας θεώρησε αυτό το ένα πράγμα μεγάλη υπόθεση.
Και εξαιτίας αυτού, έχασε τη μοναδική ευκαιρία να γίνει μαθητής του Ιησού.
Εδώ, ο καθένας μας παίρνει ένα σημαντικό μάθημα.
Επειδή, κάποια στιγμή στη ζωή μας, στον καθέναν μας θα ειπωθεί: “Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που σου λείπει”.
Ίσως όχι έτσι ακριβώς, αλλά το μήνυμα θα είναι ξεκάθαρο.
Ίσως μας το δώσει ένας πρεσβύτερος ή κάποιος φίλος που μας αγαπάει και γι’ αυτό θα μας μιλήσει ανοιχτά.
Ή μπορεί να ακούσουμε μέσα μας μια φωνή που να λέει: “Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που σου λείπει” καθώς διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού και διακρίνουμε ότι υπάρχει κάτι που πρέπει να αλλάξουμε.
Και ας μη γελιόμαστε.
Ο καθένας μας κατά καιρούς χρειάζεται διόρθωση.
Και οι πρεσβύτεροι; Μερικές φορές, ναι.
Και οι σκαπανείς και οι επίσκοποι περιοχής και οι ιεραπόστολοι; Μερικές φορές, ναι.
Μα και οι χρισμένοι Χριστιανοί; Εεε, να, εεε, μερικές φορές, ναι.
Όλοι οι ατελείς άνθρωποι χρειαζόμαστε διόρθωση ακόμα και αν ταυτιζόμαστε με ό,τι είπε ο πλούσιος νεαρός άρχοντας: «Όλα αυτά τα τηρώ από [τότε που ήμουν] παιδί».
Ακόμα και αν θεωρούμε ότι έχουμε εντυπωσιακό υπόμνημα πιστότητας, κάποια στιγμή, είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούμε διόρθωση επειδή είμαστε ατελείς.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα χρειαστούμε διόρθωση, αλλά πώς θα αντιδράσουμε όταν μας δώσουν διόρθωση.
Πώς θα αντιδράσετε όταν εσείς λάβετε το μήνυμα ότι υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που σας λείπει; Οι άνθρωποι αντιδρούν στη διόρθωση με τρεις τρόπους.
Μερικοί είναι σαν εύθραυστο φλιτζάνι που πέφτει στο πάτωμα —ραγίζουν, σπάνε, γίνονται κομμάτια.
Η διόρθωση τους συντρίβει.
Και έτσι, όπως ο πλούσιος νεαρός άρχοντας, φεύγουν και αυτοί λυπημένοι.
Άλλοι μοιάζουν πιο πολύ με πλαστικό ποτήρι.
Δεν σπάνε.
Είναι σκληροί, αντέχουν τη διόρθωση, αλλά κατά βάθος νιώθουν πικρία και φεύγουν οργισμένοι.
Έπειτα, είναι και αυτοί που μοιάζουν με δέντρο.
Τα δέντρα χρειάζονται τον άνεμο για να αναπτυχθούν σωστά.
Όταν φυσάει ο άνεμος, το δέντρο λυγίζει, και έτσι τεντώνονται οι ρίζες του από τη μία πλευρά και συμπιέζεται ο κορμός του από την άλλη.
Με αυτόν τον τρόπο, οι ρίζες απλώνονται και σταθεροποιούν το δέντρο σαν άγκυρα.
Η διόρθωση μας βοηθάει να αναπτυχθούμε με παρόμοιο τρόπο.
Στην αρχή, ίσως νιώσουμε ότι βρισκόμαστε σε ανεμοθύελλα, αλλά δεν πρέπει να γινόμαστε κομμάτια σαν εύθραυστο φλιτζάνι.
Αντίθετα, πρέπει να λυγίζουμε, σαν να είμαστε δέντρο, ώστε οι ρίζες μας να αναπτύσσονται και η πίστη μας να λειτουργεί σαν σταθερή άγκυρα για εμάς.
Πράγματι, πρέπει να είμαστε σαν το άτομο που περιγράφεται στο εδάφιο Παροιμίες 17:10.
Ας το διαβάσουμε.
Η διόρθωση μπορεί να μας εξυψώσει ή να μας εξουθενώσει ανάλογα με το πώς θα αντιδράσουμε.
Το Παροιμίες 17:10 λέει: «Η επίπληξη επηρεάζει βαθύτερα ένα άτομο με κατανόηση από ό,τι επηρεάζουν εκατό χτυπήματα έναν ανόητο».
Μια άλλη μετάφραση το αποδίδει: «Πιο πολλά είναι όσα μαθαίνουν οι έξυπνοι από μια και μόνο διόρθωση παρά όσα μαθαίνουν οι ανόητοι από εκατό χτυπήματα».
Μια και μόνο διόρθωση μπορεί να πονέσει.
Αλλά δεν είναι μεγάλη υπόθεση εκτός αν την κάνουμε εμείς.
Αν μπορέσουμε να μάθουμε από αυτή τη μια διόρθωση, δεν θα χρειαστεί να λάβουμε περισσότερες διορθώσεις που θα μας πονέσουν, όπως λένε οι Παροιμίες, σαν να δεχόμασταν «εκατό χτυπήματα».
Ασφαλώς, είναι δύσκολο να δεχτούμε τη διόρθωση αλλά, για να πούμε την αλήθεια, πολλές φορές και οι ίδιοι είχαμε καταλάβει ότι τη χρειαζόμασταν.
Βαθιά μέσα μας, ίσως την περιμέναμε κιόλας.
Και, τελικά, είναι πολύ πιο κουραστικό να προσπαθεί κανείς να απορρίψει τη διόρθωση παρά να τη δεχτεί και να την εφαρμόσει.
Όταν, λοιπόν, πάρουμε το μήνυμα: “Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που σου λείπει”, είτε από έναν πρεσβύτερο είτε από κάποιον φίλο είτε διαβάζοντας κάτι στη Γραφή, δεν πρέπει να γίνουμε κομμάτια λες και είμαστε εύθραυστο φλιτζάνι.
Ούτε να είμαστε αρκετά σκληροί ώστε να ακούσουμε το μήνυμα, αλλά μέσα μας να νιώθουμε πικρία.
Όχι!
Να χαίρεστε με τη διόρθωση, να τη δέχεστε και να την εφαρμόζετε.
Να λυγίζετε, όπως λυγίζει ένα δέντρο με τον άνεμο, και τότε, ως αποτέλεσμα, θα γίνεστε πιο δυνατοί μαθητές του Ιησού.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Χερντ.
Ήταν ενδιαφέρουσα ομιλία.
Όπως καταλαβαίνετε, εμείς, τα άλλα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος, απολαμβάνουμε τη συνεργασία με τον αδελφό Χερντ.
Κάποιες φορές, εκεί που δυσκολευόμαστε πολύ να λύσουμε ένα πρόβλημα, ο αδελφός Χερντ λέει ένα αστείο και αμέσως αλλάζει η διάθεσή μας.
Σαμ, σε αγαπάμε για αυτό!
Είστε έτοιμοι για την επόμενη ερώτηση γνώσεων; Ποιος συνεργαζόταν με τον Τζόντι Τζέιντλι στη νυχτερινή φύλαξη στο Γουόλκιλ, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ήταν και οι δυο ανύπαντροι; Αν δεν το βρήκατε ακόμα, για ρίξτε μια ματιά δίπλα μου.
Θα σας δώσουμε λίγη βοήθεια ακόμη.
Συνεργάστηκε επίσης με τον Κεν Κουκ στο Γραφείο Μπέθελ επί μια δεκαετία.
Ναι, είναι ο άλλος Τζεφ, ο Τζεφ Γουίντερ.
Ο Τζεφ, λοιπόν, θα μας παρουσιάσει τώρα την ομιλία: «Η Ομορφιά των Βιβλικών Αρχών».
Τι κοινό έχουν άραγε τα παρακάτω: Η πυξίδα, ο χάρτης, το ραντάρ και το GPS; Άλλο ένα παιχνίδι γνώσεων!
Όλα αυτά είναι εργαλεία που μας βοηθούν να βρίσκουμε τον δρόμο, μας δείχνουν τη σωστή κατεύθυνση.
Και είναι σχεδιασμένα για διάφορες χρήσεις.
Μερικά χρησιμοποιούνται για πλοήγηση στη θάλασσα, άλλα χρησιμοποιούνται στην ξηρά.
Κάποια μας βοηθούν στην οδήγηση, άλλα στην πεζοπορία.
Είναι χρήσιμα αυτά τα εργαλεία; Φυσικά!
Όλοι μας έχουμε βασιστεί σε τέτοια εργαλεία για να βρούμε τη σωστή κατεύθυνση.
Αλλά δεν χρειαζόμαστε αξιόπιστη καθοδηγία και για να χαράξουμε την πορεία της ζωής μας; Ασφαλώς, ιδιαίτερα τώρα που ζούμε βαθιά στον καιρό του τέλους, που οι ηθικές αξίες του κόσμου βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο, που η τεχνολογία τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και που το πνεύμα του κόσμου είναι πιο διάχυτο από ποτέ.
Άραγε είμαστε μόνοι μας, χωρίς αξιόπιστη καθοδηγία; Και βέβαια όχι!
Ανοίξτε, παρακαλώ, μαζί μου τη Γραφή σας στο βιβλίο των Ψαλμών.
Ψαλμός 119:105.
Στον Ψαλμό 119:105 λέει: «Ο λόγος σου είναι λυχνάρι για τα πόδια μου και φως για τον δρόμο μου».
Πράγματι, μέσα στις σελίδες του Λόγου του Θεού βρίσκουμε Βιβλικές αρχές που μας καθοδηγούν σε οτιδήποτε και αν αντιμετωπίζουμε.
Αυτές οι αρχές μάς βοηθούν να κάνουμε σοφές επιλογές και να φτάσουμε στον προορισμό μας, που είναι ευαρεστούμε τον Θεό μας, τον Ιεχωβά, και να αποκτήσουμε αιώνια ζωή.
Τα πρόσφατα χρόνια, όταν έγιναν κάποιες προσαρμογές στην οργάνωσή μας, το Κυβερνών Σώμα προτίμησε να μη θέσει πολλούς κανόνες.
Αντίθετα, έστρεψε την προσοχή σε Βιβλικές αρχές για να καθοδηγούν τις αποφάσεις μας.
Σκεφτείτε μερικές πρόσφατες προσαρμογές.
Οι ευαγγελιζόμενοι δεν αναφέρουν πλέον τις ώρες τους ή τα έντυπα που δίνουν στη διακονία.
Έγιναν προσαρμογές στο πώς συμπεριφερόμαστε στα άτομα που η εκκλησία έχει απομακρύνει.
Ο καθένας μπορεί να αποφασίσει προσωπικά αν θα προσκαλέσει ένα τέτοιο άτομο στη συνάθροιση ή αν θα του απευθύνει ένα σύντομο αλλά θερμό καλωσόρισμα όταν το άτομο έρθει στην Αίθουσα Βασιλείας.
Είχαμε προσαρμογές στο ντύσιμο και στην εμφάνιση.
Οι αδελφοί μπορούν να έχουν γένια, οι αδελφές να φορούν παντελόνια.
Οι αδελφοί δεν χρειάζεται να φορούν πάντα γραβάτα.
Επίσης, για το τσούγκρισμα, τις προπόσεις, την επιλογή εκπαίδευσης.
Σε όλες αυτές τις προσαρμογές, οι αδελφοί δεν μας έδωσαν έναν μακρύ κατάλογο κανόνων, αλλά αντίθετα αρχές για να μας παρέχουν καθοδηγία.
Αλλά δεν ανησυχεί το Κυβερνών Σώμα μήπως, χωρίς τους κατάλληλους κανόνες, κάποιοι ίσως κάνουν άσοφες επιλογές σε αυτούς τους τομείς; Μήπως κάποιοι μειώσουν τη δράση τους τώρα που δεν δίνουμε πια έκθεση έργου; Μήπως κάποιοι αρχίσουν να έχουν πάρα πολλές συναναστροφές με άτομα που η εκκλησία έχει απομακρύνει; Μήπως κάποιοι αρχίσουν να ντύνονται πρόχειρα ή άσεμνα στις συναθροίσεις ή στη διακονία ή αφήσουν γένια που αποσπούν την προσοχή; Μήπως κάποιοι κάνουν προπόσεις με ακατάλληλο τρόπο ή σε ακατάλληλες περιστάσεις ή μήπως κάνουν άσοφες επιλογές σε σχέση με την εκπαίδευση; Δεν θα ήταν πιο ασφαλές να υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες, ώστε να ξέρουμε τι να κάνουμε και να μην παίρνουμε λάθος αποφάσεις; Σίγουρα, οι νόμοι έχουν τη χρησιμότητά τους.
Σε κάποια ζητήματα υπάρχει ξεκάθαρα σωστό και λάθος, και ο Ιεχωβά θέτει συγκεκριμένους νόμους —Πράξεις 15: «Να απέχετε [...] από αίμα».
1 Κορινθίους 10: «Να φεύγετε από την ειδωλολατρία».
1 Θεσσαλονικείς 4: «Να απέχετε από τη σεξουαλική ανηθικότητα».
Σε αυτά τα ζητήματα υπάρχει σωστό και λάθος.
Γι’ αυτό, ο Ιεχωβά δίνει σαφείς εντολές, συγκεκριμένους νόμους.
Αλλά οι πρόσφατες προσαρμογές που αναφέραμε δεν αφορούν ζητήματα όπου υπάρχει ξεκάθαρα σωστό και λάθος σε κάθε περίπτωση.
Παίζουν ρόλο οι περιστάσεις, καθώς και διάφοροι άλλοι παράγοντες.
Πώς θα καθορίσουμε τι πρέπει να πει κάποιος αν προσκαλέσει στη συνάθροιση ένα άτομο που η εκκλησία έχει απομακρύνει από ανάμεσά μας; Ή αν υπήρχε ένας κανόνας για συγκεκριμένα στιλ παντελονιού ή γενειάδας, όταν αργότερα θα άλλαζε η μόδα, αυτός ο κανόνας θα ήταν ξεπερασμένος.
Όσο για τις προπόσεις, την εκπαίδευση και άλλα θέματα, οι αποφάσεις μας επηρεάζονται από τις περιστάσεις.
Επίσης, είναι πιθανό να υπακούμε σε έναν νόμο ή κανόνα για τον λάθος λόγο.
Για παράδειγμα, επειδή αυτό κάνουν όλοι οι άλλοι ή για να μην υποστούμε κάποια τιμωρία.
Όλα αυτά λοιπόν αναδεικνύουν την ομορφιά των Βιβλικών αρχών.
Οι Βιβλικές αρχές είναι θεμελιώδεις αλήθειες που δεν αλλάζουν ποτέ.
Μας κατευθύνουν να κάνουμε το σωστό ανά πάσα στιγμή, όποια κατάσταση και αν αντιμετωπίζουμε.
Ας το εξηγήσουμε με ένα παράδειγμα: Οι νόμοι μπορούν να παρομοιαστούν με μια μεμονωμένη δέσμη φωτός, όπως από έναν φακό —φωτίζουν το επόμενο βήμα μας ή το μονοπάτι μας.
Αλλά οι αρχές μοιάζουν περισσότερο με ένα φως από ψηλά —όπως το φως του ήλιου— που φωτίζει ολόκληρη την περιοχή.
Τώρα μπορούμε να διακρίνουμε όλες τις λεπτομέρειες και έτσι να πάρουμε σωστές αποφάσεις.
Ο λόγος για τον οποίο οι Βιβλικές αρχές παρέχουν αξιόπιστη καθοδηγία είναι επειδή όταν μαθαίνουμε να λειτουργούμε βάσει αυτών των αρχών συντονιζόμαστε περισσότερο με τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά.
Ανοίξτε, παρακαλώ, στην επιστολή Προς Ρωμαίους, κεφάλαιο 12, και προσέξτε πώς τονίζεται αυτό το σημείο στο Ρωμαίους 12:2.
Εκεί λέει: «Και μη διαπλάθεστε από αυτό το σύστημα πραγμάτων, αλλά να μεταμορφώνεστε ανακαινίζοντας τον νου σας, ώστε να αποδεικνύετε στον εαυτό σας το καλό και ευπρόσδεκτο και τέλειο θέλημα του Θεού».
Το εδάφιο λοιπόν μας προτρέπει να εκπαιδεύουμε τον νου μας ώστε να εναρμονίζεται με το «τέλειο θέλημα» του Ιεχωβά, με τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά.
Και αν σκεφτόμαστε όπως ο Ιεχωβά, τότε θα παίρνουμε αποφάσεις με τον δικό του τρόπο.
Εφόσον ο Ιεχωβά κάνει πάντα σοφές επιλογές, θα κάνουμε και εμείς σοφές επιλογές, όσο βέβαια μας το επιτρέπει η ατέλειά μας.
Δεν είναι υπέροχο να βλέπουμε πόση εμπιστοσύνη μας δείχνει ο Ιεχωβά δίνοντάς μας αρχές για να μας καθοδηγούν αντί για αμέτρητους νόμους; Όταν είμαστε παιδιά χρειαζόμαστε κανόνες: «Μην παίζεις με το ψαλίδι» ή «Μην περνάς τον δρόμο μόνος σου».
Αλλά καθώς μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε, δεν χρειαζόμαστε πια τέτοιους νόμους.
Αρκεί που ξέρουμε ότι το ψαλίδι είναι κοφτερό ή ότι κινδυνεύουμε από τα αυτοκίνητα.
Ο Ιεχωβά δεν μας φέρεται σαν να ήμασταν παιδιά.
Έχει εμπιστοσύνη σε εμάς, ξέρει ότι μπορούμε να μάθουμε να καθοδηγούμαστε από τις Βιβλικές αρχές και να παίρνουμε καλές αποφάσεις.
Και η εμπιστοσύνη που μας δείχνει είναι τεράστια, επειδή οι αποφάσεις μας, οι πράξεις μας και η διαγωγή μας έχουν αντίκτυπο στο όνομά του.
Ο Ιησούς το έδειξε ξεκάθαρα αυτό στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, κεφάλαιο 5 και εδάφιο 16.
Δείτε τι τονίζει εδώ ο Ιησούς.
Ματθαίος 5:16: «Παρόμοια, ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς».
Ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι οι πράξεις των ατελών υπηρετών του έχουν αντίκτυπο στο όνομά του, αλλά δεν μας δίνει χιλιάδες κανόνες για να εξασφαλίσει ότι δεν θα κάνουμε ποτέ λάθος.
Είναι βέβαιος ότι μπορούμε να καθοδηγούμαστε από τις Βιβλικές αρχές και να δοξάζουμε το όνομά του, και το Κυβερνών Σώμα συμμερίζεται αυτή τη βεβαιότητα.
Πώς μπορούμε λοιπόν να είμαστε σίγουροι ότι είμαστε αντάξιοι αυτής της εμπιστοσύνης και ότι ευαρεστούμε τον Ιεχωβά με τη διαγωγή μας; Οι πρόσφατες προσαρμογές δίνουν σε κάθε Χριστιανό την ευκαιρία να εντοπίζει ο ίδιος τις Βιβλικές αρχές και να τις εφαρμόζει.
Πώς μπορούμε να μάθουμε να καθοδηγούμαστε πάντα από τις Βιβλικές αρχές και έτσι να ευαρεστούμε τον Ιεχωβά; Παλιότερα, Η Σκοπιά είχε γράψει: «Ενώ οι νόμοι του Θεού δοκιμάζουν την υπακοή μας, οι αρχές του δοκιμάζουν το βάθος της πνευματικότητάς μας και της επιθυμίας που έχουμε να τον ευαρεστούμε».
Οι αρχές του δοκιμάζουν το βάθος της πνευματικότητάς μας και της επιθυμίας μας να τον ευαρεστούμε.
Άρα, τι πρέπει να κάνουμε για να καθοδηγούμαστε από τις Βιβλικές αρχές; Πρέπει να ενισχύσουμε την πνευματικότητά μας.
Ας κάνουμε αυτό που λέει η Γραφή στο εδάφιο Εβραίους 6:1.
Εκεί λέει: «Έτσι λοιπόν, τώρα που έχουμε προχωρήσει πέρα από τα αρχικά δόγματα σχετικά με τον Χριστό, ας οδεύουμε εντατικά προς την ωριμότητα, χωρίς να βάζουμε πάλι θεμέλιο, δηλαδή μετάνοια από νεκρά έργα και πίστη στον Θεό».
Και πώς θα ενισχύσουμε την πνευματικότητά μας ώστε να καθοδηγούμαστε από τις Βιβλικές αρχές; Ακούστε δυο βασικούς τρόπους.
Ο πρώτος: Κάντε πιο βαθιά την επιθυμία σας να ευαρεστείτε τον Ιεχωβά.
Ο Ιησούς πάντα ευαρεστούσε τον Πατέρα του.
Ποια ήταν η επιθυμία της καρδιάς του; Ανοίξτε, παρακαλώ, στην Προς Εβραίους, κεφάλαιο 10, εδάφιο 7.
Εβραίους 10:7: «Τότε είπα: “Ορίστε! Έχω έρθει (στον ρόλο είναι γραμμένο για εμένα) να κάνω, Θεέ, το θέλημά σου”».
Ναι, το πιο σημαντικό πράγμα για τον Ιησού ήταν να κάνει το θέλημα του Θεού, να ευαρεστεί τον Πατέρα του.
Και αυτό καθοδηγούσε τις πράξεις, τα λόγια και τις αποφάσεις του.
Όταν η σχέση μας με τον Ιεχωβά είναι ισχυρή, γίνεται και για εμάς πολύ σημαντικό το να τον ευαρεστούμε —πιο σημαντικό από τις προσωπικές μας προτιμήσεις, από τη γνώμη μας ή από τα δικαιώματά μας.
Άρα, πρώτον, ενισχύουμε την πνευματικότητά μας και κάνουμε πιο βαθιά την επιθυμία μας να ευαρεστούμε τον Θεό.
Ο δεύτερος είναι ο εξής: Να μελετάτε τακτικά και επιμελώς τον Λόγο του Θεού.
Και αυτό είναι πολύ λογικό.
Εφόσον μιλάμε για Βιβλικές αρχές, πρέπει να είμαστε πιο εξοικειωμένοι με τη Βίβλο.
Ανοίξτε στον Ιησού του Ναυή, κεφάλαιο 1, και δείτε πώς φαίνεται αυτό καθαρά στο εδάφιο 8.
Ιησούς του Ναυή 1:8: «Αυτό το βιβλίο του Νόμου δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το στόμα σου, και πρέπει να το διαβάζεις χαμηλόφωνα ημέρα και νύχτα, για να τηρείς προσεκτικά όλα όσα είναι γραμμένα σε αυτό· διότι τότε θα είναι επιτυχημένη η οδός σου και τότε θα ενεργείς σοφά».
Άρα, πρέπει να είμαστε προσκολλημένοι στον Λόγο του Θεού, να διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού κάθε μέρα με στοχασμό.
Τηρούμε όσα είναι γραμμένα σε αυτόν και έτσι ενεργούμε σοφά και έχουμε επιτυχία.
Όπως έλεγε Η Σκοπιά: «Αν διαβάζουμε τον Λόγο του καθημερινά, τον μελετούμε τακτικά και στοχαζόμαστε αυτά που διαβάζουμε, θα διαπιστώνουμε ότι οι δυνάμεις της αντίληψής μας αναπτύσσονται».
Ένα παράδειγμα: Σε μια ομάδα, ο κάθε παίκτης πρέπει να είναι εξοικειωμένος με τα συστήματα ώστε, όταν επιλέγεται ένα σύστημα, ο καθένας να ξέρει ακριβώς τι να κάνει.
Οι παίκτες δεν ξέρουν από πριν ποιο σύστημα θα εφαρμοστεί.
Θα εξαρτηθεί από το πώς πάει το παιχνίδι και από το πόσο δυνατός είναι ο αντίπαλος.
Παρόμοια, όσο πιο εξοικειωμένοι είμαστε με τις αρχές που υπάρχουν στη Γραφή, τόσο πιο έτοιμοι θα είμαστε να κάνουμε ό,τι ευαρεστεί τον Ιεχωβά σε κάθε περίσταση, σε κάθε πτυχή της ζωής μας, όπως σε εκείνες που επηρεάζονται από τις προσαρμογές που έγιναν πρόσφατα.
Θα συμμετέχουμε πλήρως λοιπόν στη διακονία, όχι επειδή θέλουμε να δώσουμε καλή έκθεση έργου, αλλά επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά και διακυβεύονται ζωές.
Θα σεβόμαστε τη διευθέτηση για τα άτομα που έχει απομακρύνει η εκκλησία από την εκκλησία, αλλά παράλληλα θα τους κάνουμε να νιώθουν ότι θα τους καλοδεχτούμε όταν είναι έτοιμοι να επιστρέψουν.
Θα κάνουμε σωστές επιλογές όσον αφορά το ντύσιμο και την εμφάνισή μας στις συναθροίσεις και στη διακονία, όχι για να κάνουμε καλή εντύπωση, αλλά για να προσδίδουμε αξιοπρέπεια στη λατρεία του Ύψιστου Θεού μας.
Θέλουμε να είμαστε καλό παράδειγμα για τους άλλους, όχι να τους “σκανδαλίζουμε”.
Θα εφαρμόζουμε την κατεύθυνση για τις προπόσεις με ισορροπημένο και σοφό τρόπο.
Θα βοηθάμε τα παιδιά μας να επιλέγουν εκπαίδευση που δεν τα βάζει σε πνευματικό κίνδυνο, αλλά τα προετοιμάζει για να συντηρούνται από υλική άποψη στην ολοχρόνια υπηρεσία και στη ζωή τους γενικά.
Αν είμαστε πνευματικά ισχυροί, και με τη βοήθεια του Ιεχωβά, θα κάνουμε επιλογές που θα τον κάνουν περήφανο και που θα ενθαρρύνουν τους αδελφούς και τις αδελφές μας.
Όπως λέει στον Ιησού του Ναυή 1:8: “Θα είμαστε επιτυχημένοι [...] και θα ενεργούμε σοφά”.
Τώρα που είμαστε βαθύτερα στις τελευταίες ημέρες και το τέλος του συστήματος είναι πιο κοντά, ο Ιεχωβά έκρινε κατάλληλο να κάνει προσαρμογές σε ορισμένα πράγματα.
Πιθανότατα θα γίνουν και άλλες προσαρμογές, αλλά πάντα θα συνοδεύονται από την κατάλληλη καθοδηγία για το πώς να τις εφαρμόζουμε και πώς να κάνουμε σοφές επιλογές στη ζωή μας.
Ο Ιεχωβά είναι βέβαιος ότι, ως πνευματικοί άντρες και γυναίκες, μπορούμε να εφαρμόζουμε τις Βιβλικές αρχές και να ακολουθούμε την καθοδηγία του.
Ας είναι ο καθένας μας αποφασισμένος να προσπαθεί σκληρά να καθοδηγείται από τις Βιβλικές αρχές και έτσι να πορεύεται στη ζωή με τρόπο που ευαρεστεί τον Ιεχωβά και φέρνει την ευλογία του.
Σε ευχαριστούμε πολύ, Τζεφ, που μας ανέλυσες με τόσο όμορφο τρόπο το σκεπτικό πίσω από κάποιες πρόσφατες προσαρμογές.
Ποιο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος υπηρέτησε ως ιεραπόστολος στην Αφρική; Πέρασε τη Γαλαάδ το 1966 και υπηρέτησε στη Σενεγάλη.
Ίσως το μαντέψατε, είναι ο αδελφός Ντέιβιντ Σπλέιν.
Και τώρα, ο αδελφός Σπλέιν θα αναπτύξει το θέμα: «Πατέρας μου, Θεός μου και Φίλος Μου».
Το θέμα της ομιλίας μας είναι: «Πατέρας μου, Θεός μου, Φίλος Μου».
Πρόκειται για τρία διαφορετικά πράγματα, τρεις διαφορετικούς ρόλους που έχει ο Ιεχωβά.
Όταν σκεφτόμαστε τον Ιεχωβά ως Πατέρα μας, ίσως μας έρχεται στο μυαλό πόσο στοργικός και συμπονετικός είναι.
Η Γραφή λέει: «Ο πατέρας δείχνει [συμπόνια] στους γιους του».
Όταν σκεφτόμαστε τον Ιεχωβά ως τον Θεό μας, θυμόμαστε ότι αξίζει την αγάπη μας, τον σεβασμό μας και την ευλάβειά μας.
Δεν έχουμε υπερβολική οικειότητα μαζί του.
Αξίζει τον σεβασμό μας.
Και τι φίλος είναι ο Ιεχωβά!
Η Γραφή λέει: «Υπάρχει φίλος πιστότερος από αδελφό».
Ο Ιεχωβά Θεός είναι τέτοιος Φίλος.
Είναι ενδιαφέρον ότι στις Εβραϊκές Γραφές ο Ιεχωβά Θεός δεν αναφέρεται πολλές φορές ως Πατέρας.
Αποκαλείται έτσι λίγες φορές, 30 περίπου.
Ο Δαβίδ λέει ότι ο Ιεχωβά είναι «πατέρας για αυτούς που δεν έχουν πατέρα και προστάτης για τις χήρες».
Στον Ησαΐα διαβάζουμε: «Ιεχωβά, εσύ είσαι ο Πατέρας μας».
Και στον Μαλαχία, κεφάλαιο 1, εδάφιο 6, ο Ιεχωβά ρωτάει: «Αν λοιπόν εγώ είμαι πατέρας, πού είναι η τιμή που μου αρμόζει;» Μια σημείωση μελέτης στη Μετάφραση Νέου Κόσμου επισημαίνει ότι, στις Εβραϊκές Γραφές, χρησιμοποιούνται περισσότερο πιο επιβλητικοί τίτλοι για τον Ιεχωβά —«Ιεχωβά των στρατευμάτων», «ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά».
Παρ’ όλα αυτά, οι Ιουδαίοι ήταν εξοικειωμένοι με την έννοια του Ιεχωβά ως Πατέρα, και ο Ιεχωβά εκδήλωνε τα αισθήματα βαθιάς στοργής που ένιωθε για αυτούς.
Στον Ιερεμία 31:3, ο Ιεχωβά λέει: «Με αιώνια αγάπη σε αγάπησα».
Και στον Ωσηέ 11:4: «Με τα σχοινιά ανθρώπων [σας τράβηξα], με τους δεσμούς της αγάπης».
Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι οι Εβραϊκές Γραφές σκιαγραφούν ένα πορτρέτο του Ιεχωβά Θεού ως Πατέρα.
Αλλά ποιος έβαλε χρώμα σε αυτό το πορτρέτο; Ο Ιησούς Χριστός.
Ο Ιησούς μάς παρουσίασε μια ολοζώντανη, δυνατή εικόνα του Ιεχωβά Θεού ως Πατέρα μας.
Σκεφτείτε το εξής: Σε ολόκληρες τις Εβραϊκές Γραφές, ο Ιεχωβά αναφέρεται ως Πατέρας τριάντα φορές.
Στην Επί του Όρους Ομιλία και μόνο, πόσες φορές αναφέρεται ο Ιεχωβά ως Πατέρας; Δεκαεφτά.
Και στα Ευαγγέλια; Εκατόν εξήντα.
Πραγματικά, ο Ιησούς έβαλε χρώμα σε αυτό το πορτρέτο.
Μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τον Ιεχωβά Θεό μέσα από τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού και το παράδειγμά του.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για λίγο για τις διδασκαλίες του Ιησού.
Ο Ιησούς δίδαξε ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για την υλική ευημερία μας όπως ένας στοργικός πατέρας ενδιαφέρεται για την υλική ευημερία των παιδιών του.
“Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το τι θα φάμε, τι θα πιούμε ή τι θα φορέσουμε”, επειδή ο Ιησούς είπε: “Ο Πατέρας σας γνωρίζει τι χρειάζεστε”.
Επίσης, ένας στοργικός πατέρας δείχνει προσωπικό ενδιαφέρον για καθένα από τα παιδιά του.
Τι θα πούμε για τον Ιεχωβά; Μας γνωρίζει όλους πάρα πολύ καλά.
Ο Ιησούς είπε: «Ακόμη και οι τρίχες του κεφαλιού σας είναι όλες αριθμημένες».
Τι δείχνει αυτό; Ότι ο Θεός ενδιαφέρεται προσωπικά για εμάς.
Όσοι από εσάς εδώ είστε γονείς, μπορείτε να πείτε πόσες τρίχες έχουν τα παιδιά σας στο κεφάλι τους; Μάλλον όχι.
Ο Ιεχωβά δείχνει προσωπικό ενδιαφέρον για τα παιδιά του.
Και όπως κάθε στοργικός Πατέρας, ο Ιεχωβά είναι ελεήμων.
Καλοδέχεται τους αμαρτωλούς που μετανοούν, και αυτό δείχνει ότι για τον Ιεχωβά δεν είμαστε απλώς μια ομάδα ανθρώπων, ένα απρόσωπο πλήθος.
Ο Ιεχωβά Θεός ενδιαφέρεται για τον καθέναν από εμάς ως άτομο.
Θυμάστε τι είπε ο Ιησούς για τους αμαρτωλούς που μετανοούν; Είπε ότι οι άγγελοι χαίρονται ακόμη και «για έναν αμαρτωλό που μετανοεί».
Μπορείτε να φανταστείτε πόσο μεγάλη χαρά επικρατεί στον ουρανό τους τελευταίους μήνες καθώς χιλιάδες άτομα που είχαν εγκαταλείψει την οργάνωση έχουν επιστρέψει; Αν είστε ένα από αυτά τα άτομα, να ξέρετε ότι έχετε δώσει μεγάλη χαρά και στους αγγέλους, αλλά και σε εμάς.
Μάλιστα, ο Ιησούς μάς διαβεβαίωσε ότι, “αν συγχωρούμε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους”, ο Ιεχωβά Θεός θα συγχωρεί και εμάς.
Άρα λοιπόν, τα όσα δίδαξε ο Ιησούς μάς ωφελούν πολύ.
Πώς μας ωφελεί το παράδειγμά του; Όπως ο Πατέρας του, έτσι και ο Ιησούς έδειχνε συμπόνια για τους φτωχούς και τους καταφρονημένους.
Νοιαζόταν για τις χήρες και τα ορφανά και τους καλούσε “να έρθουν κοντά του για να αναζωογονηθούν”.
Έβρισκε χρόνο για τα παιδιά και λάβαινε υπόψη του τους περιορισμούς των απλών ανθρώπων, γι’ αυτό και οι διδασκαλίες του ήταν ξεκάθαρες, απλές και πρακτικές.
Διαβεβαίωσε τους μαθητές του ότι ο Πατέρας είναι πάντα πρόθυμος να τους βοηθήσει.
Για σκεφτείτε: Όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο πρόβλημα και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, είναι μεγάλη παρηγοριά να γνωρίζουμε ότι «για τον [Ιεχωβά] τα πάντα είναι δυνατά».
Μια φορά συζητούσα με μια καλόγρια η οποία προσπαθούσε να μου εξηγήσει γιατί οι Καθολικοί προσεύχονται στη Μαρία, και χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα.
Το κάνουν αυτό οι καλόγριες.
Το παράδειγμα που χρησιμοποίησε ήταν το εξής: «Ας πούμε ότι θέλεις να ζητήσεις κάτι από τον πατέρα σου και φοβάσαι να τον πλησιάσεις. Τι κάνεις τότε; Πηγαίνεις στη μητέρα σου και της ζητάς να μεσολαβήσει εκείνη για χάρη σου».
Ωραίο παράδειγμα.
Αλλά μας δημιουργεί ένα ερώτημα.
Μα καλά, γιατί να φοβάται κανείς τον πατέρα του; Και πιο συγκεκριμένα, γιατί να φοβάται κανείς να ζητήσει κάτι από τον Ιεχωβά Θεό; Δεν είναι εκπληκτικό ότι μπορούμε να πλησιάζουμε τον Ιεχωβά ανά πάσα στιγμή και μάλιστα χωρίς πρόσκληση; Μπορούν οι άγγελοι να το κάνουν αυτό; Μπορούν να παρουσιαστούν ενώπιον του Ιεχωβά ανά πάσα στιγμή; Τι εννοεί εκείνο το εδάφιο που λέει: «Και έφτασε η ημέρα που οι γιοι του αληθινού Θεού ήρθαν να σταθούν ενώπιον του Ιεχωβά»; Δεν γνωρίζουμε πόσο συχνά παρουσιάζονται οι άγγελοι ενώπιον του Ιεχωβά, αλλά γνωρίζουμε ότι εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να τον πλησιάζουμε ανά πάσα στιγμή.
Αυτό είναι προνόμιο, και δεν θέλουμε να το θεωρούμε δεδομένο.
Είναι ωραίο που οι αδελφοί μας σήμερα έχουν μια θερμή, προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά, κάτι που φαίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο προσεύχονται.
Τους ακούμε συχνά όταν προσεύχονται να λένε στον Ιεχωβά Θεό: «Σε αγαπάμε», και είναι υπέροχο να το ακούμε αυτό.
Ξέρετε, παλιότερα δεν το ακούγαμε τόσο συχνά.
Αυτό συζητούσαμε τις προάλλες με τον Τζέφρι Τζάκσον.
Ο Τζεφ έχει καλές ιδέες, καμιά φορά.
Και ανέφερε μια καλή εξήγηση, νομίζω, για τον λόγο που βλέπουμε να συμβαίνει αυτό πιο συχνά σήμερα.
Όπως είπε, παλιότερα πολλοί άντρες δυσκολεύονταν να κοιτάξουν τον γιο ή την κόρη τους στα μάτια και να πουν «σ’ αγαπώ».
Οπότε ούτε στον Ιεχωβά το έλεγαν συχνά, παρότι τον αγαπούσαν.
Σήμερα όμως, φαίνεται ότι οι άντρες νιώθουν πιο άνετα να εκφράζουν την αγάπη τους στα παιδιά τους, και νιώθουν πιο άνετα να εκφράζουν την αγάπη τους και στον Ιεχωβά Θεό.
Μας αρέσει πολύ να το βλέπουμε αυτό.
Βέβαια, σήμερα δεν έχουμε τον Ιησού μαζί μας, αλλά είναι μεγάλη ευλογία που έχουμε δίπλα μας άντρες και γυναίκες που κάνουν το καλύτερο για να τον μιμούνται.
Αν λοιπόν δυσκολεύεστε να δείτε τον Ιεχωβά ως Πατέρα επειδή ο δικός σας πατέρας δεν ήταν καλοσυνάτος και στοργικός, τι μπορείτε να κάνετε; Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στην εκκλησία σας και θα δείτε άντρες που φέρονται πολύ όμορφα στα παιδιά τους, και έτσι θα μπορέσετε να πάρετε μια ιδέα για το πώς συμπεριφέρεται ένας στοργικός πατέρας.
Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο Ιεχωβά, εκτός από Πατέρας μας, είναι επίσης και ο Θεός μας.
Γιατί έχει σημασία αυτό; Ένας λόγος είναι ότι οι ανθρώπινοι πατέρες έχουν όρια σε όσα μπορούν να κάνουν για τα παιδιά τους.
Ο Θεός μας όμως μπορεί να κάνει για εμάς πολύ περισσότερα από ό,τι οποιοσδήποτε πατέρας.
Κανείς δεν είχε πιο στενή σχέση με τον Ιεχωβά από ό,τι ο αγαπητός του Γιος.
Ωστόσο, όσο στενή και όσο θερμή και αν ήταν η σχέση τους, ο Ιησούς πάντα απευθυνόταν στον Πατέρα του με σεβασμό.
Τον αποκαλούσε «Πατέρα» και «Άγιο Πατέρα» στις προσευχές του.
Κάποια φορά, χρησιμοποίησε τη λέξη Αββά, που εκφράζει οικειότητα και κυριολεκτικά σημαίνει: «Ω! Πατέρα».
Οι απόστολοι του Ιησού ακολουθούσαν το παράδειγμά του.
Είχαν πολύ θερμή, πολύ στενή σχέση με τον Ιησού, αλλά πάντα του έδειχναν σεβασμό.
Τον αποκαλούσαν «Δάσκαλο» και «Κύριο».
Σε μια περίπτωση, ο Πέτρος πήρε πολύ θάρρος και ξεπέρασε τα όρια.
Θεώρησε ότι είχε το δικαίωμα να διορθώσει τον Δάσκαλο.
Να είστε σίγουροι ότι δεν το επιχείρησε ξανά.
Πριν από καιρό, μιλώντας για το ζήτημα της εκδήλωσης σεβασμού προς τον Ιεχωβά, Η Σκοπιά έλεγε τα εξής: «Όταν πλησιάζουμε τον μεγάλο Κυρίαρχο του σύμπαντος ... , πρέπει ... να προσερχόμαστε σε αυτόν με τον κατάλληλο τρόπο. Μπορούμε να τον πλησιάζουμε μόνο με τον μεγαλύτερο σεβασμό, με ευλάβεια και ταπεινότητα. Το γεγονός ότι ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι μπορούμε να προσερχόμαστε στον Θεό με “παρρησία” δεν σημαίνει ότι μπορούμε να δείξουμε οικειότητα ή απερισκεψία ενώπιον του μεγάλου Δημιουργού».
Οι συναντήσεις μας στο Κυβερνών Σώμα πάντοτε ξεκινούν και τελειώνουν με προσευχή.
Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος, αν και έχουν πολύ στενή σχέση με τον Ιεχωβά, του μιλούν πάντα με σεβασμό και με ταπεινότητα.
Σε αρμονία με την ομιλία του αδελφού Τζεφ που μόλις ακούσαμε, δεν βάζουμε κανόνες για το τι μπορούμε ή τι δεν μπορούμε να λέμε στις προσευχές.
Αλλά ο καθένας μας χρειάζεται να εξετάσει τον εαυτό του, τις δικές του προσευχές, για να βεβαιωθεί ότι δείχνει στον Ιεχωβά τον σεβασμό που αξίζει.
Άραγε γίνεται να δείχνουμε θέρμη και σεβασμό ταυτόχρονα; Σκεφτείτε τον ύμνο που ψάλαμε στην αρχή αυτού του προγράμματος: «Δώστε Δόξα στον Ιεχωβά».
Είναι κάτι σαν προσευχή.
«Ποιος είναι όμοιος με εσένα, Άγιε Θεέ Ιεχωβά; Τι θα σου ανταποδώσω; Αγάπη μού δείχνεις βαθιά».
Είναι μια προσευχή—ή τουλάχιστον μοιάζει με προσευχή.
Μεταδίδει θέρμη; Βεβαίως!
Δεν το νιώθατε αυτό όταν τον ψάλλατε; Μεταδίδει σεβασμό; Και βέβαια!
Άρα είναι εφικτό να πλησιάζουμε τον Ιεχωβά με σεβασμό και θέρμη ταυτόχρονα.
Σε περίπτωση όμως που δεν μπορούμε ακόμη να δούμε τον Ιεχωβά ως Πατέρα, μπορούμε έστω να τον δούμε ως Φίλο, έναν στενό Φίλο τον οποίο αγαπάμε και σεβόμαστε βαθιά; Τι ζητάτε από έναν φίλο; Να νοιάζεται για εσάς και να σας αγαπάει, με τα καλά και τα στραβά σας.
Τον εμπιστεύεστε και δεν διστάζετε να του λέτε πώς νιώθετε.
Αλλά, όσο στενή κι αν είναι η φιλία σας, δεν παύετε να του φέρεστε με σεβασμό.
Δεν ξεπερνάτε τα όρια.
Για παράδειγμα, ακόμη και αν ο φίλος σας είναι φιλόξενος και γενναιόδωρος, εσείς δεν το εκμεταλλεύεστε αυτό ζητώντας του να σας βγάλει έξω για φαγητό ή να σας αγοράσει κάτι.
Για ποιον λόγο; Γιατί δεν θέλετε τίποτα να χαλάσει τη φιλία σας.
Μιλώντας για φίλους του Θεού, το μυαλό μας πηγαίνει κατευθείαν στον Αβραάμ.
Ο Ιεχωβά αγαπούσε τον Αβραάμ παρά το γεγονός ότι ήταν και εκείνος ατελής όπως εμείς.
Όταν ταξίδεψε μαζί με τη Σάρρα στην Αίγυπτο, φοβήθηκε ότι, αν οι Αιγύπτιοι ανακάλυπταν ότι η Σάρρα ήταν σύζυγός του, τον ίδιο θα τον σκότωναν και τη Σάρρα θα την έδιναν σε άλλον άντρα.
Γι’ αυτό έπεισε τη Σάρρα να πει ότι ήταν αδελφή του.
Εν μέρει, αυτό ήταν αλήθεια.
Ήταν ετεροθαλή αδέλφια.
Παρεμπιπτόντως, αν ο Μωσαϊκός Νόμος ήταν τότε σε ισχύ, ο γάμος του Αβραάμ και της Σάρρας θα θεωρούνταν άκυρος, επειδή δεν μπορούσε κάποιος να παντρευτεί την ετεροθαλή αδελφή του.
Τέλος πάντων!
Ο Αβραάμ φοβήθηκε για τη ζωή του.
Φοβήθηκε για τη ζωή του.
Δεν έδειχνε αυτό έλλειψη πίστης σε κάποιον βαθμό; Γιατί; Ο Ιεχωβά είχε πει ότι θα γινόταν “πατέρας πολλών εθνών”.
Ο Αβραάμ δεν είχε αποκτήσει ακόμη παιδιά, οπότε γιατί να νομίζει ότι κινδύνευε η ζωή του; Μήπως νόμιζε ότι ο σκοπός του Θεού για αυτόν δεν θα εκπληρωνόταν ή ότι ο Φίλος του δεν ήταν σε θέση να τον προστατέψει από κάτι κακό; Πώς αντέδρασε ο Ιεχωβά; Δεν επέπληξε τον φίλο του για αυτή τη στιγμιαία έλλειψη πίστης.
Ανέλαβε δράση για να προστατέψει αυτόν και τη σύζυγό του.
Με τον καιρό, η πίστη του Αβραάμ στον Ιεχωβά δυνάμωσε, και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δυνάμωσε και η φιλία τους.
Είναι μεγάλη ευλογία, αδελφοί, το ότι ο Ιεχωβά είναι για εμάς συμπονετικός, στοργικός Πατέρας, πανίσχυρος Θεός τον οποίο σεβόμαστε, και όσιος Φίλος.
Ας τον μιμούμαστε δείχνοντας συμπόνια, σεβασμό και οσιότητα ο ένας στον άλλον.
Σε ευχαριστούμε πολύ, Ντέιβιντ, για αυτή την εξαιρετική ομιλία.
Σίγουρα, κανείς δεν θα ψάλει ξανά αυτόν τον ύμνο χωρίς να σκεφτεί τα σημεία που αναφέρθηκαν.
Να γιατί, εμείς, στο Κυβερνών Σώμα, απολαμβάνουμε τη συνεργασία με τον αδελφό Σπλέιν.
Έχει έναν πολύ ωραίο τρόπο να ζωντανεύει τη Γραφή.
Το μόνο ζήτημα είναι ότι, μάλλον, το Τμήμα Έρευνας θα αμφισβητήσει την αξιοπιστία κάποιων ατόμων που αναφέρθηκαν.
Τώρα, ήρθε η στιγμή να θέσουμε κάτι άλλο σε κυκλοφορία —κάτι καινούριο.
Τα τελευταία χρόνια, παρουσιάσαμε βίντεο μεγάλου μήκους με τον Πέτρο και τη Σοφία.
Χαιρόμαστε που έχουμε άλλο ένα τέτοιο βίντεο από τη σειρά Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά.
Ο τίτλος του είναι Ο Ιεχωβά Είναι Πραγματικό Πρόσωπο.
Απολαύστε το!
Έι, Ρεξ!
Πού είσαι; Πάμε, Ρεξ, έλα!
Χμ, πού πήγε; Ωχ!
Ουάου!
Έλα!
Κάνε τούμπα.
Μπράβο!
Όλα εντάξει; Έτοιμοι, παιδιά; Πάρτε τα πράγματα και φύγαμε.
Έλα, Σοφία!
Έρχομαι!
Μπαμπά, τρώει τίποτα ο Ιεχωβά; Όχι, αλλά έφτιαξε νόστιμα πράγματα για εμάς.
Χμ.
Κοιμάται ποτέ ο Ιεχωβά; Χμ.
Δεν κοιμάται, αλλά χαίρεται όταν εσύ κοιμάσαι καλά.
Διασκεδάζει ο Ιεχωβά; Φυσικά!
Αυτός έφτιαξε τη διασκέδαση.
Μπαμπά, πώς μοιάζει ο Ιεχωβά; Είναι πνεύμα, όπως και οι άγγελοι.
Δεν μπορούμε να τον δούμε.
Αλλά όταν οι άγγελοι τον κοιτάζουν, τι βλέπουν δηλαδή; Έχεις βαθιές ερωτήσεις, Πέτρο μου.
Δεν ξέρω τι βλέπουν.
Ξέρεις όμως τι μπορούμε να δούμε εμείς; Ρωμαίους 1:20.
Μπορείς να μας το διαβάσεις εσύ; Ναι!
«Διότι οι αόρατες ιδιότητές του [...] βλέπονται καθαρά από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα, καθώς γίνονται αντιληπτές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί».
Δηλαδή, όταν βλέπουμε τη δημιουργία, είναι σαν να βλέπουμε τον Ιεχωβά; Ναι!
Όταν βλέπουμε όλα τα υπέροχα πράγματα που έχει φτιάξει, μαθαίνουμε τις ιδιότητές του.
Δείτε αυτή τη λάμψη.
Λέγεται βιοφωτισμός!
Ο Ιεχωβά είναι φοβερός καλλιτέχνης!
Όλα τα έκανε πανέμορφα.
Ουάου!
Τι σου αρέσει πιο πολύ από όσα έφτιαξε ο Ιεχωβά; Πιο πολύ μου αρέσει ...
το διάστημα!
Ουάου!
Αυτά είναι γιγάντια μοριακά νέφη.
Εδώ γεννιούνται τα αστέρια!
Ουάου, τόσο πολλά αστέρια!
Παράγουν τεράστια ενέργεια.
Ο Ιεχωβά τα έφτιαξε πολύ όμορφα!
Ναι!
Και έχει δώσει όνομα σε κάθε αστέρι.
Ο Ιεχωβά είναι πάρα πολύ δυνατός!
Ωχ!
Ε; Ουάου!
Και εσένα, Σοφία; Τι σου αρέσει πιο πολύ από όσα έχει κάνει ο Ιεχωβά; Ο εγκέφαλος!
Και εμένα.
Αυτά τα κύτταρα λέγονται νευρώνες.
Με γαργαλάει!
Ήταν ένα μήνυμα που πέρασε από τους νευρώνες του Πέτρου.
Οι νευρώνες είναι παντού!
Είναι φανταστικό!
Ο Ιεχωβά είναι τόσο σοφός!
Ουάου!
Ο Ιεχωβά δεν μας έκανε σαν ρομπότ.
Μας άφησε να σκεφτόμαστε και να διαλέγουμε τι μας αρέσει.
Έφτιαξε τον εγκέφαλό μας, για να απολαμβάνουμε όσα βρίσκονται γύρω μας ...
... επειδή μας αγαπάει!
Σωστά!
Από τα μικρά πράγματα ως τα μεγάλα, βλέπουμε τις ιδιότητες του Ιεχωβά σε όλα όσα έφτιαξε.
Αυτό μαθαίνουμε στο Ρωμαίους 1:20.
Ευτυχώς που έφτιαξε τα μήλα!
Μπαμπά, εσένα τι σου αρέσει πιο πολύ; Τι αρέσει σε εμένα, ε; Όταν ο Ιεχωβά μάς έφτιαξε, μας έκανε «κατά την εικόνα του».
Έβαλε τις ιδιότητές του μέσα μας, άρα όταν βλέπουμε κάποιον να συγχωρεί, να κάνει κάτι καλό και να δείχνει αγάπη, φανταζόμαστε πώς είναι ο Ιεχωβά.
Μπαμπά, θέλω να δω τον Ιεχωβά με τα μάτια μου.
Δεν θέλω απλώς να τον φαντάζομαι.
Χμ.
Ξέρω ότι θέλεις να τον γνωρίσεις καλά.
Στη Γραφή, ο Ιεχωβά μάς δίνει εικόνες και παραδείγματα για να δούμε ποιος είναι και με πόσο πολλούς τρόπους μας φροντίζει.
Αυτό θέλει ο Ιεχωβά να βλέπεις.
Πρέπει μόνο να κοιτάξεις.
Κοιτάω.
Ψάξε τον Ιεχωβά!
Τον βλέπεις; Τον Ιεχωβά σαν ψάξω, πού θα τον βρω; Πάνω στα αστέρια, στη φύση σαν κοιτώ, θα βρω πού είν’ Αυτός.
Είν’ πραγματικός; Μου λέει πως με πλάθει σαν βάζο με πηλό, τις σκέψεις του μου βάζει κι αλλάζει το μυαλό.
Θα βρω πού είν’ Αυτός.
Είν’ πραγματικός; Άρρωστος μια μέρα, δεν μπόρεσα να βγω.
Μα ήταν, ναι, εκεί, δίπλα μου μαζί.
Είν’ πραγματικός, αγάπης Θεός.
Τον βλέπω παντού, τον νιώθω διαρκώς.
Ο Ιεχωβά, κατάλαβα πια, είν’ πραγματικός, Φίλος καλός.
Εγώ κι η αδελφή μου πάμε στο σχολειό.
Μ’ αν τα παιδιά γεμίζουν τρόμο το μυαλό, πάμε στον Πατέρα.
Ασπίδα είν’ εκεί, πάντα εκεί.
Άσχημα σαν νιώθω, πεσμένος εντελώς, το χέρι το δεξί Του δίνει για να σηκωθώ.
Είν’ πραγματικός, αγάπης Θεός.
Τον βλέπω παντού, τον νιώθω διαρκώς.
Ο Ιεχωβά, κατάλαβα πια, είν’ πραγματικός, Φίλος καλός.
Είν’ πραγματικός, Φίλος καλός.
Αμήν.
Αμήν.
Καληνύχτα, Πέτρο μου.
Σ’ αγαπάω, Ιεχωβά.
Σε αγαπάω, Πέτρο!
Ασφαλώς, εκτιμούμε όλη τη σκληρή εργασία των αδελφών μας για την παραγωγή αυτού του βίντεο.
Φυσικά, ευχαριστούμε τον Ιεχωβά που έκανε διαθέσιμο ένα τόσο θαυμάσιο εργαλείο για τα παιδιά μας.
Ποιο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος αποφοίτησε από την 132η τάξη της Γαλαάδ; Ήταν η πρώτη τάξη αφότου η Γαλαάδ άλλαξε, και άρχισαν να προσκαλούν αδελφούς και αδελφές για να ενισχύσουν και να σταθεροποιήσουν το έργο σε άλλες χώρες.
Αυτός ο αδελφός έγινε εκπαιδευτής της Σχολής για Ευαγγελιστές της Βασιλείας και μέλος της Επιτροπής του Τμήματος του Ισημερινού.
Αν είπατε ο Τζέικομπ Ραμφ, έχετε δίκιο.
Ο Τζέικ, λοιπόν, έχει έναν πολύ απλό τίτλο: «Όσο Απλά Γίνεται».
Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που πήραμε το ειδικό βιβλιάριο Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους—Κάντε Μαθητές, το οποίο άλλαξε εντελώς τη διακονία μας.
Τι αποτελέσματα είχαμε ως τώρα; Σύμφωνα με εκθέσεις που παίρνουμε από όλο τον κόσμο, μιλάμε πιο πολύ στους ανθρώπους —στη δημόσια διακονία, στην ανεπίσημη μαρτυρία ή όταν είμαστε στον τομέα και, ενώ πηγαίνουμε στο επόμενο σπίτι, βλέπουμε κάποιον να ποτίζει τα λουλούδια στην αυλή του, να πηγαίνει βόλτα τον σκύλο του ή να πλένει τα παράθυρά του.
Δεν χάνουμε καμιά ευκαιρία.
Υπέροχα!
Ωστόσο, μερικοί από εμάς δυσκολευόμαστε να εφαρμόσουμε αυτές τις αρχές όταν πηγαίνουμε από πόρτα σε πόρτα και χτυπάμε —το άτομο ανοίγει την πόρτα και τώρα περιμένει να πούμε κάτι.
Τώρα τι κάνουμε; Στο επόμενο βίντεο, θα δούμε κάποια εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι αδελφοί μας σε όλο τον κόσμο.
Ήταν αρκετά τρομακτικό, επειδή στηριζόμουν πάρα πολύ στην απομνημόνευση παρουσιάσεων.
Έτσι, η σκέψη να μην το κάνω πια αυτό με φόβιζε πάρα πολύ.
Πραγματικά!
Χμμ.
Ένιωθα άγχος επειδή δεν ήξερα για ποιο θέμα θα μιλούσα στο άτομο και αυτό ήταν κάτι που πάντα με φόβιζε.
Θυμάμαι ότι στην αρχή πανικοβλήθηκα.
Πριν γνωρίζαμε ποιο εδάφιο θα διαβάζαμε και ποιο ερώτημα θα αφήναμε αναπάντητο.
Αλλά όταν άλλαξε ο τρόπος προσέγγισης, στην αρχή ένιωσα μπερδεμένη.
Όταν έφτανα στην πόρτα, σκεφτόμουν: “Όλα καλά. Aπλώς δείξε αγάπη στο άτομο”.
Και τότε άνοιγε η πόρτα και ήταν του στυλ: “Τώρα εσύ γιατί είσαι εδώ; Τι θέλεις;” Νομίζω ότι η ίδια αντίδραση υπάρχει παντού: “Ποιος είσαι; Τι θέλεις; Μπες στο θέμα”.
Έτσι είμαστε κι εμείς στη Νέα Υόρκη.
Είναι κάπως αμήχανο όταν στέκεσαι εκεί και περιμένεις να σου απαντήσει.
Επειδή προσπαθούμε να δείξουμε προσωπικό ενδιαφέρον, να ανοίξουμε τη συζήτηση, το πάμε από ’δω, το πάμε από ’κει και μερικές φορές νιώθεις αμηχανία.
Κάποιες φορές μπορεί να έκανα μια ερώτηση και να υπήρχε μόνο σιωπή.
Τότε έλεγα από μέσα μου: “Και τώρα τι λέμε;” Η χειρότερη εμπειρία που είχα ήταν όταν ένας άντρας άνοιξε την πόρτα και άρχισα να του κάνω μερικές ερωτήσεις.
Δεν έλεγε και πολλά.
Συνέχισα τις ερωτήσεις και τότε με κοίταξε και είπε: «Τι είσαι; Αστυνομικός;» Οπότε μάλλον είχα κάνει πολλές ερωτήσεις.
Βασικά είμαι άνθρωπος που του αρέσει πολύ να μιλάει.
Στέκομαι λοιπόν μπροστά στην πόρτα, χτυπάω και λέω: «Καλημέρα».
Ακούω μια φωνή: «Καλημέρα».
Και λέω: «Γεια! Είμαι η Έλι. Μήπως μπορώ να σας μιλήσω για λίγο;» Και αρχίζω ήδη να του διαβάζω το εδάφιο και να δίνω μαρτυρία.
Τότε ακούω να λέει: «Ποιος είναι; Ποιος είναι; Κουα-κουα, κουα-κουα».
Και λέω: «Α, καλά! Κάνω έργο σε έναν παπαγάλο. Δεν μπορώ να το πιστέψω!» Αν άκουγα περισσότερο και μιλούσα λιγότερο, δε θα μιλούσα σε ένα πουλί.
Γελάμε, αλλά μας θυμίζει κάτι; Εμένα πάντως, ναι.
Άρα, τι μπορούμε να κάνουμε; Πώς θα εφαρμόζουμε τις αρχές από το ειδικό βιβλιάριο Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους στο έργο από σπίτι σε σπίτι; Η απάντηση: Κηρύττοντας όσο απλά γίνεται.
Όταν ο Ιησούς ήταν στη γη, μας έδωσε απλές οδηγίες, απλές αρχές, που μπορούμε να εφαρμόζουμε και σήμερα στο έργο.
Σε αυτή την ομιλία, θα μιλήσουμε για τέσσερις τέτοιες αρχές.
Όλες αποτελούν εκφράσεις αγάπης.
Ανοίξτε, λοιπόν, στον Ματθαίο, κεφάλαιο 10, για να δούμε την πρώτη αρχή.
Είναι κάτι που ίσως θεωρούμε αυτονόητο στο έργο από σπίτι σε σπίτι —χτυπάμε την πόρτα, και ο οικοδεσπότης ανοίγει.
Στο Ματθαίος 10:12, βρίσκουμε την πρώτη αρχή: Όταν μπείτε στο σπίτι, χαιρετήστε όσους βρίσκονται εκεί».
Απλό δεν είναι; Τι βλέπουμε εδώ; Πείτε πώς λέγεστε—συστηθείτε.
Ποια είναι η αρχή που αντλούμε από αυτή την οδηγία; Αν συστηθούμε, αν χαιρετήσουμε ή αν πούμε κάτι για το ποιοι είμαστε, αυτό θα βοηθήσει το άτομο να νιώσει πιο άνετα.
Οπότε, θα αρχίσει να μας εμπιστεύεται σιγά σιγά, και έτσι θα κάνουμε πιο ουσιαστική συζήτηση είτε τότε είτε άλλη φορά.
Προσέξτε ότι ο Ιησούς δεν αναφέρει τι ακριβώς πρέπει να λέμε.
Αυτό εξαρτάται από την περίπτωση.
Δηλαδή; Από τι ακριβώς; Συχνά, εξαρτάται από το πού ζούμε.
Σκεφτείτε λοιπόν: “Πώς χαιρετιούνται ή συστήνονται οι άνθρωποι εδώ που ζω; Σε αυτό το μέρος, τι θα ήθελε κάποιος να του πω για εμένα ή για τον λόγο που του χτυπάω την πόρτα; Είμαι σε μεγάλη πόλη ή σε μικρή; Θέλουν λίγη κουβεντούλα στην αρχή ή να μπω κατευθείαν στο θέμα, σαν τους ανθρώπους που ζουν στη Νέα Υόρκη, όπως είδαμε στο βίντεο;” Σε όλες αυτές τις ερωτήσεις, το τι απαντάμε εξαρτάται από το πού ζούμε.
Η δεύτερη αρχή: Ματθαίος 10:6.
Η οδηγία που έδωσε εδώ ο Ιησούς ήταν προς όφελος των μαθητών του.
Διαβάζουμε ότι ο Ιησούς τούς είπε: «Να πηγαίνετε στα χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ».
Αυτό σημαίνει ότι τότε οι μαθητές του έπρεπε να κηρύττουν μόνο στους Ιουδαίους.
Πώς θα τους ωφελούσε αυτό; Θα ήταν εξοικειωμένοι με τον τομέα τους.
Διακρίνουμε κάποια αρχή για εμάς καθώς πάμε από πόρτα σε πόρτα; Να γνωρίζετε τους ανθρώπους στον τομέα σας.
Να τους γνωρίζετε.
Πώς μας ωφελεί αυτό; Έτσι τους καταλαβαίνουμε, τους συμπονούμε.
Αυτό θα μπορούσαν να κάνουν οι μαθητές του με τους Ιουδαίους.
Και αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς σήμερα.
Σκεφτείτε, λοιπόν, ξανά: “Για ποια πράγματα ενδιαφέρονται γενικά οι άνθρωποι που ζουν στον τομέα μου;” Καθώς μιλάτε με το άτομο, να κάνετε ερωτήσεις κρίσης, να ακούτε προσεκτικά.
Τι ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτό το άτομο; Ποια είναι τα πιστεύω του; Ας δούμε την τρίτη αρχή: Ματθαίος 10:7.
Γνωρίσαμε πλέον το άτομο.
Το εδάφιο 7 λέει: «Καθώς πηγαίνετε, να κηρύττετε: “Η Βασιλεία των ουρανών έχει πλησιάσει”».
Το συγκεκριμένο άγγελμα ήταν πολύ σημαντικό για τους Ιουδαίους.
Τους άρεσε αυτό το θέμα.
Τι βλέπουμε εδώ; Να έχετε κάτι να πείτε.
Κάτι να πείτε —είναι μια απλή αρχή.
Γιατί έχει τόση σημασία αυτό; Μα για αυτό είμαστε εκεί —όχι για να μιλάμε περί ανέμων και υδάτων, αλλά για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους. Τους αγαπάμε και θέλουμε να καλύψουμε τις ανάγκες τους αναφέροντας κάτι ενθαρρυντικό.
Γι’ αυτό, σκεφτείτε: “Ποια πτυχή του αγγέλματος της Βασιλείας χρειάζεται να ακούσει το συγκεκριμένο άτομο αυτή τη στιγμή;” Η προετοιμασία είναι καλή, αλλά χρειάζεται και ευελιξία.
Τι ενδιαφέρει το άτομο; Προσαρμόστε το άγγελμα στις ανάγκες του.
Διαλέξτε μια αλήθεια από το βιβλιάριο Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους στο παράρτημα Α.
Αλλά κάποιοι λένε: «Μα δεν έχει κανένα καλό εδάφιο για τον τομέα μου το παράρτημα Α. Τι να κάνω;» Ε, και λοιπόν; Διαλέξτε όποια αλήθεια θέλετε από εδώ!
Το παράρτημα είναι απλώς ένα βοήθημα για να μιλάμε στους ανθρώπους.
Τι μάθαμε, λοιπόν, ως τώρα; Είδαμε τρεις αρχές που μπορούμε να εφαρμόζουμε σε μια συνηθισμένη συζήτηση στην πόρτα: (1) Συστηθείτε στο άτομο, (2) κατανοήστε ποιες είναι οι ανάγκες του και (3) καλύψτε τις ανάγκες του με κάτι ενθαρρυντικό.
Τέταρτη αρχή —θέλουμε να μιλήσουμε για αυτήν επειδή έχει άμεση σχέση με το πόσο απολαμβάνουμε τη διακονία.
Ποια είναι αυτή; Θυμάστε τότε που ο Πέτρος έδειξε υπερβολική ανησυχία για τον απόστολο Ιωάννη, στο Ιωάννης κεφάλαιο 21; Τον απασχολούσε πολύ η υπηρεσία του Ιωάννη.
Και ο Ιησούς τού έδωσε συμβουλή στο εδάφιο 22.
Είπε στον Πέτρο τα εξής: «Εσένα τι σε ενδιαφέρει; Εσύ [απλώς] συνέχισε να με ακολουθείς».
Αυτό είπε.
Γιατί, όμως, έπρεπε να το ακούσει αυτό ο Πέτρος; Επειδή ασχολούνταν υπερβολικά με τους άλλους.
Τι μαθαίνουμε εμείς; Μην κάνετε συγκρίσεις!
Αυτή είναι η τέταρτη αρχή: Μην κάνετε συγκρίσεις!
Εσείς να είστε ο εαυτός σας στη διακονία και αφήστε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Και πάλι, σκεφτείτε: “Τι χαρακτήρας είμαι; Ποια προσέγγιση ταιριάζει σε εμένα και στην προσωπικότητά μου;” Κάποιοι είναι ντροπαλοί.
Άλλοι εξωστρεφείς.
Σε κάποιους αρέσει η κουβέντα.
Σε άλλους όχι.
Κάποιοι είναι πιο οργανωμένοι.
Άλλοι λιγότερο.
Μην κάνετε συγκρίσεις!
Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί κάθε είδους ανθρώπους για να ελκύει κάθε είδους ανθρώπους στην οργάνωσή του.
Και δείχνουμε αγάπη όταν αποδεχόμαστε την ποικιλία ανάμεσά μας.
Στο βίντεο που ακολουθεί, ας δούμε πώς οι αδελφοί που είδαμε νωρίτερα εφαρμόζουν αυτές τις αρχές στο έργο από σπίτι σε σπίτι.
Το έργο από σπίτι σε σπίτι διαφέρει λίγο από τις άλλες μορφές διακονίας, γι’ αυτό πρέπει να έχεις στο μυαλό σου τι θα πεις.
Διαλέγω ένα θέμα και προσπαθώ να εξοικειωθώ με αυτό.
Δεν μαθαίνω απέξω τι θα πω, αλλά είμαι προετοιμασμένος.
Αν δεν έχουμε προετοιμαστεί, τότε έχουμε περισσότερο άγχος.
Στον τομέα μας συναντάμε πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους.
Γι’ αυτό όταν προσαρμόζουμε την παρουσίασή μας στις ανάγκες τους ανταποκρίνονται καλύτερα.
Έχουμε μεγαλύτερη επιτυχία όταν είμαστε προσαρμοστικοί και ευέλικτοι.
Αυτός ο νέος τρόπος προσέγγισης με βοήθησε να βλέπω τους ανθρώπους όπως ο Ιεχωβά και όχι σαν ένα κομμάτι του τομέα που πρέπει να καλύψω.
Ο καθένας τους είναι ξεχωριστός.
Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του απόψεις και ανησυχίες και εμείς πρέπει να τους βοηθήσουμε.
Αν μου τύχει ένα θέμα και δεν θυμάμαι ποιο εδάφιο ταιριάζει, ρίχνω μια ματιά στο παράρτημα και έτσι μπορώ να βρω το κατάλληλο εδάφιο και να το εξηγήσω.
Μου αρέσει να χρησιμοποιώ το παράρτημα Α, και πολλές φορές στο έργο από σπίτι σε σπίτι το έχω ανοιχτό στο κινητό μου, επιλέγω το θέμα που ταιριάζει και συχνά αυτό οδηγεί σε μια πολύ καλή συζήτηση.
Στο τέλος αφήνω ένα αναπάντητο ερώτημα.
Μου αρέσει να λέω ότι το παράρτημα είναι το πολυεργαλείο μου επειδή μειώνει πολύ το άγχος μου.
Δεν έχω πια το άγχος ότι πρέπει να τα θυμάμαι όλα ή ότι πρέπει να θυμάμαι το εδάφιο εκείνου του μήνα.
Ρωτάω πάντα τον εαυτό μου: “Τι λένε οι ειδήσεις; Για ποιο πράγμα μιλάνε οι γείτονές μου;” Αν το σκεφτόμαστε αυτό, τι συμβαίνει γύρω μας, ίσως μπορέσουμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση και μετά να δούμε πώς θα εξελιχθεί.
Αυτό που με έχει βοηθήσει να νιώθω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση είναι η προσευχή.
Ζητούσα από τον Ιεχωβά συγκεκριμένα να με βοηθήσει να καταλάβω πώς μπορώ να εφαρμόσω αυτές τις εισηγήσεις στον τομέα μου.
Έχω διαπιστώσει ότι εφαρμόζοντας κάποιες από αυτές τις εισηγήσεις και προσπαθώντας να βελτιωθώ, έχει αυξηθεί η πίστη μου, επειδή είχαμε συνηθίσει να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα στο έργο.
Τώρα όμως πρέπει να τα αφήσουμε όλα αυτά και, δείχνοντας πίστη, να δοκιμάσουμε νέα πράγματα.
Ο Ιεχωβά θέλει να ελκύσει τους ανθρώπους, να τους δείξει ότι είμαστε διαφορετικοί, ότι τους αγαπάμε πραγματικά.
Μερικές φορές κάνεις το καλύτερο που μπορείς, αλλά τελικά δεν καταφέρνεις κάτι.
Δεν σημαίνει ότι έκανες κάτι λάθος.
Ακόμη και αν δεν ανταποκριθούν τώρα, ίσως την τελευταία στιγμή θυμηθούν ότι ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά τούς έδειξε ενδιαφέρον.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες.
Αν είμαστε καλά προετοιμασμένοι, θα έχουμε αυτοπεποίθηση και θα είμαστε ο εαυτός μας.
Αυτό είναι που θα ελκύσει τους ανθρώπους.
Άρα, τι μάθαμε ως τώρα; Σκοπός του βιβλιαρίου Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους δεν ήταν να βάλει κανόνες, αλλά να κάνει τη διακονία μας πιο απλή και απολαυστική.
Πώς θα γίνει αυτό; Αν εστιάζουμε σε αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για τον Ιεχωβά.
Είναι η αρχή που υπάρχει πίσω από το καθετί, πίσω από όλα όσα εξετάσαμε.
Το κίνητρο πίσω από όλες αυτές τις αρχές είναι η αγάπη.
Πρώτα από όλα, αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Στενοχωριόμαστε βλέποντας πώς ο Σατανάς προσπαθεί να τον δυσφημήσει σε αυτόν τον κόσμο.
Και έτσι, λόγω της αγάπης μας για Εκείνον, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον υπερασπιστούμε.
Επίσης, αγαπάμε τους ανθρώπους.
Αλλά κάποιοι σκέφτονται: “Είναι όντως τόσο επιτακτικό να κηρύττουμε τώρα, να αγωνιζόμαστε τόσο σκληρά; Αφού κάποιοι ίσως γνωρίσουν την αλήθεια την τελευταία στιγμή στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, το τελευταίο λεπτό, πρέπει να κάνω εγώ όλη αυτή την προσπάθεια τώρα;” Η απάντηση είναι ναι!
Και ο λόγος είναι ότι νιώθουμε για τους ανθρώπους όπως ο Ιεχωβά.
Και ο Ιεχωβά λυπάται βλέποντας τους ανθρώπους να πονούν.
Κάθε μέρα που περνάει χωρίς να γνωρίζει ένα άτομο τον Ιεχωβά, αυτό το άτομο υποφέρει.
Μπορούμε να διακρίνουμε ότι και ο Ιησούς αγαπούσε τους ανθρώπους.
Ανοίξτε τη Γραφή στον Λουκά, κεφάλαιο 13.
Σε αυτή την αφήγηση, νιώστε τη συμπόνια του Ιησού που τον κάνει να θέλει να βοηθήσει αμέσως —Λουκάς 13:10.
Είναι Σάββατο.
Για τον Ιησού ήταν καλύτερα να μη βοηθάει κανέναν το Σάββατο γιατί πάντα έβρισκε τον μπελά του.
Αλλά κάποιες φορές, έπρεπε να το κάνει.
Εδάφιο 11: «Και εκεί ήταν μια γυναίκα που είχε πνεύμα αδυναμίας επί 18 χρόνια· και ήταν διπλωμένη στα δύο και δεν μπορούσε να ορθώσει το σώμα της καθόλου».
Πόσο θα υπέφερε!
Τι έκανε ο Ιησούς; Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς καθυστέρηση, εδάφιο 12: «Όταν ο Ιησούς την είδε, απευθύνθηκε σε αυτήν και της είπε: “Γυναίκα, απαλλάσσεσαι από την αδυναμία σου”».
Τη συμπονάει, θέλει να τη βοηθήσει αμέσως!
Μα τι σημασία θα είχε αν περίμενε λίγο ακόμα; Η γυναίκα ήταν άρρωστη 18 χρόνια.
Για τον Ιησού, είχε σημασία.
Ο Ιησούς δεν άντεχε να τη βλέπει σε αυτή την κατάσταση ούτε ένα λεπτό ακόμα.
Έτσι νιώθουμε και εμείς για τους ανθρώπους.
Η αγάπη μάς κάνει να θέλουμε να τους βοηθήσουμε αμέσως.
Ανακεφαλαιώνοντας, τι είδαμε σε αυτή την ομιλία; Ο Ιησούς μάς έδωσε κάποιες αρχές για τη διακονία που αφήνουν χώρο για ποικιλία.
Μερικοί θα κηρύττουν με έναν τρόπο, άλλοι κάπως αλλιώς.
Κανένα πρόβλημα.
Να κηρύττετε όσο απλά γίνεται εστιάζοντας σε αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία —την αγάπη.
Η αγάπη είναι αυτό που υποκινεί τους ανθρώπους σε δράση.
Ακόμα και αν δεν ανταποκριθούν αμέσως, το αποτύπωμα της αγάπης που αφήνουμε στην καρδιά τους ίσως είναι αυτό που θα τους κάνει να αναλάβουν δράση στο μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, πάντα η αγάπη μας θα κάνει την καρδιά του Ιεχωβά να χαίρεται καθώς συνεργαζόμαστε μαζί του κηρύττοντας τα καλά νέα από σπίτι σε σπίτι.
Σε ευχαριστούμε, Τζέικ, που μας έδειξες πώς να κηρύττουμε όσο απλά γίνεται.
Και τι υπέροχη έκφραση: «Το αποτύπωμα της αγάπης μας στην καρδιά τους»!
Φοβερή! Σίγουρα, θα την κρατήσω!
Εδώ, στις σημειώσεις μου, γράφει «κάτι άλλο για σας».
Τι είναι πάλι αυτό; Λέτε να είναι βίντεο; Η σειρά βίντεο Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού μάς έχει συγκινήσει όλους.
Έχει ζωντανέψει αυτές τις αφηγήσεις, και αυτό μας έχει φέρει πιο κοντά στον ουράνιο Πατέρα μας και στον Γιο του.
Διότι ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή.
Σας ευχαριστούμε για τις προσευχές σας και ό,τι κάνετε για να υποστηρίξετε αυτή τη συναρπαστική σειρά.
Πολλοί αδελφοί και αδελφές μας από όλο τον κόσμο εκφράζουν βαθιά εκτίμηση για τη σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.
Η πίστη μας ενισχύεται καθώς βλέπουμε τον Ιεχωβά να ευλογεί αυτό το έργο με τόσο πολλούς τρόπους.
Δεν είναι απίστευτο; Κοντεύουμε στα μισά αυτής της σειράς!
Αυτή τη στιγμή γυρίζεται το Επεισόδιο 8 και το επόμενο εξάμηνο θα αρχίσουν τα γυρίσματα των Επεισοδίων 9 και 10.
Αλλά το άρμα του Ιεχωβά βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση και, μέσω της οργάνωσής του, ο Ιεχωβά θα φροντίσει να εκπληρωθούν τα λόγια στο εδάφιο Ησαΐας 11:9: «Η γη θα γεμίσει από τη γνώση του Ιεχωβά».
Γι’ αυτό, ίσως αναρωτιέστε: “Τι θα έχουμε μετά;” Όπως καταλαβαίνετε, θα αξιοποιηθούν πλήρως οι καινούριες εγκαταστάσεις στο Ράμαπο.
Προτού τελειώσουμε, ας απολαύσουμε το ταξίδι αυτού του μήνα στη Σκωτία.
Η Σκωτία είναι το βορειότερο από τα τέσσερα τμήματα της Μεγάλης Βρετανίας.
Όταν ακούτε τη λέξη «Σκωτία», τι σκέφτεστε; Καρό υφάσματα; Μελωδικές γκάιντες; Η Σκωτία εκτείνεται ανάμεσα στον Ατλαντικό και στη Βόρεια Θάλασσα.
Το κλίμα της έχει ακραίες διακυμάνσεις.
Τους παγωμένους χειμώνες διαδέχονται τα καλοκαίρια με την πλούσια βλάστηση.
Η εντυπωσιακή μορφολογία του εδάφους οφείλεται σε παγετώνες που σχημάτισαν στην επιφάνεια αμέτρητες λίμνες με νερά που λαμπυρίζουν, τα λοχ, και επιβλητικά βουνά από ψαμμίτη.
Ελάχιστα μέρη στη Σκωτία απέχουν πάνω από 80 χιλιόμετρα από τη θάλασσα.
Γι’ αυτό, δεν λείπουν από το τραπέζι τα φρέσκα θαλασσινά, όπως οι λαχταριστές καραβίδες.
Το εθνικό φαγητό είναι το χάγκις, ένα γευστικό πιάτο με κιμά από συκώτι, καρδιά και πνευμόνια, τον οποίο τυλίγουν σε στομάχι προβάτου και τον βράζουν.
Το χάγκις μπορείτε να το απολαύσετε σερβιρισμένο με πουρέ από πατάτες και ρέβες.
Ο αδελφός Ρώσσελ επισκέφτηκε τη Σκωτία πολλές φορές.
Η πρώτη ήταν το 1891.
Έπειτα από χρόνια, η Σάρα Φέρι, μια συνδρομήτρια της Σκοπιάς, του έγραψε ότι ήθελε να βοηθήσει στη διανομή φυλλαδίων.
Έμεινε έκπληκτη όταν παρέλαβε 30.000 φυλλάδια στο μαγαζάκι της στη Γλασκώβη.
Η ίδια και κάποιοι άλλοι αδελφοί άρχισαν να τα μοιράζουν αμέσως.
Οι συγγενείς της φοβήθηκαν ότι είχε τρελαθεί.
Φώναξαν, λοιπόν, τον γιατρό Τζον Έντγκαρ να την εξετάσει.
Δυστυχώς για εκείνους, αυτός έκρινε ότι ήταν εντελώς λογική και γνώρισε και ο ίδιος την αλήθεια.
Αργότερα, έγραψε το βιβλιάριο Πού Είναι οι Νεκροί; Ένα αντίτυπο κατέληξε στο Σινσινάτι του Οχάιο στην Αμερική, όπου ένας φοιτητής, ο Φρέντερικ Γ. Φρανς, το διάβασε και συμπέρανε: «Αυτή είναι η αλήθεια!» Ο αδελφός Φρανς υπηρέτησε μετέπειτα στο Κυβερνών Σώμα.
Ύστερα από δεκαετίες, λίγο πριν την έναρξη του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, ο εθνικισμός ήταν σε έξαρση.
Το ίδιο και ο διωγμός.
Ωστόσο, οι αδελφοί μας δεν περιόρισαν τη δράση τους στο κήρυγμα.
Αντίθετα, την επέκτειναν.
Κάποτε, στη Γλασκώβη, ένας οργισμένος όχλος περίπου 2.000 ατόμων επιτέθηκε σε μόλις 12 Μάρτυρες.
Παρά την εναντίωση, οι ευαγγελιζόμενοι στη Σκωτία σχεδόν διπλασιάστηκαν στη διάρκεια του πολέμου.
Με τον ίδιο ζήλο και σήμερα, οι αδελφοί και οι αδελφές μας αναζητούν προβατοειδή άτομα σε δρόμους, λιμάνια, αγροκτήματα και σπίτια για να μιλήσουν για την πίστη τους.
Μάλιστα, την τελευταία δεκαετία οι τακτικοί σκαπανείς διπλασιάστηκαν.
Το ταξίδι μας τελειώνει με τη βορειότερη εκκλησία της Σκωτίας, τη μόνη σε ένα σύμπλεγμα 100 περίπου νησιών, των Σέτλαντ, γνωστών για τα πόνι και τις αξιαγάπητες φρατέρκουλες που ζουν εκεί.
Η εκκλησία Λέρικ, με μόνο 36 ευαγγελιζομένους, είναι πολύ μικρή, αλλά οι αδελφοί εκεί διεξάγουν 21 Γραφικές μελέτες.
Οι αδελφοί και οι αδελφές σας από την εκκλησία Λέρικ στα Σέτλαντ σάς στέλνουν τα χαιρετίσματα και τη θερμή αγάπη τους.
Έχετε και τη δική μας αγάπη!
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
jwb-134-9.v Greekwww.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
