JW Broadcasting—Ιούλιος 2026
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-139_1_VIDEO
Σας καλωσορίζουμε θερμά στο JW Broadcasting®!
Όλοι μας θέλουμε να παίρνουμε καλές αποφάσεις και να νιώθουμε σιγουριά για το μέλλον.
Για να τα καταφέρουμε, χρειαζόμαστε σωστή κατεύθυνση.
Αυτόν τον μήνα, θα δούμε πού βρίσκουμε και πώς ακολουθούμε τη σωστή κατεύθυνση.
Θα γνωρίσουμε την οικογένεια Τσόμπα, που ακολούθησε τη σωστή κατεύθυνση και ευλογήθηκε για την υπακοή της.
Θα σκάψουμε για θησαυρούς στο βιβλίο του Αββακούμ και θα μάθουμε πώς να παραμένουμε ήρεμοι όταν ένας διορισμός ή μια κατάσταση μάς φαίνεται βουνό.
Και θα δούμε πώς είναι μια μέρα στη ζωή ενός νεαρού αδελφού που πήγε να υπηρετήσει εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη στη Δομινικανή Δημοκρατία.
Έχουμε τόσο πολλά να δούμε σε αυτό το πρόγραμμα του JW Broadcasting!
«Ξέρετε από ποιον δρόμο να πάτε;» Το θέμα αυτής της ομιλίας βασίζεται στο εδάφιο Ιησούς του Ναυή 3:4.
Μετά από 40 χρόνια αναμονής, το έθνος του Ισραήλ ήταν έτοιμο να μπει στην Υποσχεμένη Γη.
Ωστόσο, η επόμενη φάση δεν θα ήταν εύκολη.
Απαιτούνταν πολλή προσπάθεια, πίστη και θάρρος για να απολαύσουν τις ευλογίες αυτής της γης.
Πώς θα ήξεραν τι να κάνουν; Ας διαβάσουμε τα εδάφια Ιησούς του Ναυή 3:2-4 για να δούμε πώς καθοδηγεί ο Ιεχωβά τον λαό του σε αυτή την κρίσιμη στιγμή.
«Έπειτα από τρεις ημέρες, οι επόπτες πέρασαν μέσα από όλο το στρατόπεδο και διέταξαν τον λαό: “Μόλις δείτε να μεταφέρουν οι Λευίτες ιερείς την κιβωτό της διαθήκης του Ιεχωβά του Θεού σας, πρέπει να αναχωρήσετε από τον τόπο σας και να την ακολουθήσετε. Αλλά κρατήστε απόσταση περίπου 2.000 πήχεων από αυτήν· μην πλησιάσετε περισσότερο, για να ξέρετε από ποιον δρόμο πρέπει να πάτε, διότι δεν έχετε ξαναπεράσει από αυτόν τον δρόμο”».
Προσέξτε ότι έπρεπε να ακολουθήσουν την κιβωτό της διαθήκης για να ξέρουν από ποιον δρόμο να πάνε.
Αν και αυτό φαινόταν αυτονόητο, το έθνος του Ισραήλ δυσκολευόταν να ακολουθεί οδηγίες.
Συχνά εστίαζαν στις ατέλειες εκείνων που αναλάμβαναν την ηγεσία και έπαιρναν αποφάσεις με βάση την υπερηφάνεια ή την επιθυμία για ανεξαρτησία.
Γιατί μας αφορά αυτό σήμερα; Και εμείς βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο της ανθρώπινης ιστορίας.
Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε βαθιά «στις τελευταίες ημέρες» και σύντομα θα δούμε την αρχή της μεγάλης θλίψης που θα οδηγήσει στον Αρμαγεδδώνα.
Η υπακοή στην κατεύθυνση θα είναι ζωτική.
Πώς θα ξέρουμε από ποιον δρόμο να πάμε; Όπως στις ημέρες του Ιησού του Ναυή, είναι επιτακτικό να καταλάβουμε πώς καθοδηγεί ο Ιεχωβά τον λαό του και να υπακούσουμε.
Με αυτό υπόψη, θα δούμε τρία σημεία σε αυτή την ομιλία: (1) Πώς καταλαβαίνουμε από ποιον δρόμο να πάμε; (2) Πώς παραμένουμε σε αυτόν; και (3) Πώς δεν θα μένουμε πίσω; Ας αρχίσουμε με το πρώτο σημείο: Πώς καταλαβαίνουμε από ποιον δρόμο να πάμε; Όταν βρισκόταν στην έρημο υπό τον Μωυσή και τον Ααρών, το έθνος του Ισραήλ έβλεπε ξεκάθαρα την κατεύθυνση του Ιεχωβά —θυμόμαστε τη στήλη του σύννεφου την ημέρα και τη στήλη της φωτιάς τη νύχτα.
Αλλά ο Ιεχωβά θα έδινε τώρα κατεύθυνση με άλλον τρόπο.
Για να αναγνωρίσει το έθνος ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποιούσε πλέον τον Ιησού του Ναυή, έπρεπε να εκδηλώσει πίστη.
Βάζοντας την κιβωτό της διαθήκης να πηγαίνει μπροστά από τον λαό, ο Ιησούς του Ναυή διασφάλιζε πως ο λαός ήξερε ότι, στην ουσία, τους οδηγούσε ακόμη ο Ιεχωβά.
Ποιον χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά τώρα; Την απάντηση την έδωσε ο Ιησούς.
Ας ανοίξουμε στο εδάφιο Ματθαίος 24:45: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, τον οποίο ο κύριός του διόρισε υπεύθυνο στο υπηρετικό του προσωπικό για να τους δίνει την τροφή τους στον κατάλληλο καιρό;» «Ο πιστός και φρόνιμος δούλος» —ποιος είναι; Σήμερα, αυτή η ομάδα είναι το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Παρέχουν πνευματική τροφή, κατεύθυνση και πρακτική βοήθεια στους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο.
Το ξέρουμε αυτό.
Έχουμε διαβάσει το εδάφιο πολλές φορές.
Αλλά έχουμε κάνει βαθιές σκέψεις σχετικά με το γιατί το πιστεύουμε; Στο βιβλίο <i>Απολαύστε Ζωή για Πάντα!</i>
το μάθημα 54 έχει τον τίτλο «Ο Ρόλος του “Πιστού και Φρόνιμου Δούλου”».
Εκεί υπάρχουν οι εξής ερωτήσεις: «Τι αποδεικνύει σε εσάς ότι ο Ιησούς καθοδηγεί το Κυβερνών Σώμα;» Και «Εσείς πιστεύετε ότι το Κυβερνών Σώμα είναι “ο πιστός και φρόνιμος δούλος”;» Πρόκειται για σοβαρές ερωτήσεις.
Τι θα απαντούσατε εσείς; Ίσως το βρείτε χρήσιμο να μελετήσετε αυτό το κεφάλαιο, μαζί με την ενότητα «Ερευνήστε», σε μια επόμενη οικογενειακή λατρεία ή στην προσωπική σας μελέτη.
Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Σκεφτείτε.
Για να ακολουθήσει το έθνος του Ισραήλ τους άντρες που μετέφεραν την κιβωτό της διαθήκης μέσα σε έναν πλημμυρισμένο ποταμό, έπρεπε να είναι απόλυτα σίγουροι ότι ο Ιεχωβά καθοδηγούσε αυτούς τους άντρες.
Παρόμοια, για να ακολουθούμε εμείς το Κυβερνών Σώμα καθώς προχωρούμε στις δύσκολες μέρες που βρίσκονται μπροστά μας, πρέπει να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι ο Ιεχωβά είναι στο τιμόνι μέσω του Γιου του, του Ιησού Χριστού.
Άρα, πώς απαντάμε στην πρώτη ερώτηση: Πώς καταλαβαίνουμε από ποιον δρόμο να πάμε; Όπως και οι πιστοί Ισραηλίτες, ακολουθούμε εκείνους που χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά για να μας καθοδηγεί.
Έτσι φτάνουμε στο δεύτερο σημείο: Πώς παραμένουμε σε αυτόν τον δρόμο; Ίσως ακολουθούμε εύκολα την κατεύθυνση που μας δίνεται όταν συμφωνούμε με αυτήν.
Αλλά δυσκολευόμαστε να κάνουμε κάτι όταν δεν ταιριάζει με αυτό που νομίζουμε εμείς ότι πρέπει να γίνει.
Τι κάνουμε τότε; Ο απόστολος Παύλος αποτελεί καλό παράδειγμα για το πώς να ενεργήσουμε.
Στις Πράξεις, κεφάλαιο 21, διαβάζουμε ότι ο Παύλος πήγε στην Ιερουσαλήμ και ενημέρωσε τον Ιάκωβο και τους πρεσβυτέρους για τα ιεραποστολικά του ταξίδια.
Εκείνοι καταχάρηκαν με τις εμπειρίες που άκουσαν, αλλά υπήρχε και ένα πρόβλημα.
Προσέξτε τι είπαν σχετικά με κάποιους Ιουδαίους Χριστιανούς, όπως αναφέρεται στο εδάφιο Πράξεις 21:21: «Αλλά άκουσαν να φημολογείται ότι εσύ διδάσκεις αποστασία από τον Μωυσή σε όλους τους Ιουδαίους που είναι ανάμεσα στα έθνη, λέγοντάς τους να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους ούτε να τηρούν τα έθιμα».
Πουθενά δεν διαβάζουμε ότι ο Παύλος έκανε κάτι τέτοιο.
Αλλά υπήρχαν φήμες.
Τι κατεύθυνση του έδωσαν; Δείτε το Πράξεις 21:24: «Πάρε [αυτούς τους άντρες] και καθαρίσου τελετουργικά μαζί τους και ανάλαβε τα έξοδά τους για να ξυρίσουν το κεφάλι τους. Τότε όλοι θα καταλάβουν ότι οι φήμες για εσένα δεν έχουν βάση, αλλά ότι περπατάς ορθά και τηρείς και εσύ τον Νόμο».
Τι έκανε ο Παύλος; Δεν έφερε αντιρρήσεις.
Εδάφιο 26: “Πήρε τους άντρες την επόμενη ημέρα και καθαρίστηκε τελετουργικά μαζί τους”.
Άρα, για να διαψεύσει μια φήμη που δεν ίσχυε, ο Παύλος, με δικά του έξοδα, έκανε κάτι που ήξερε ότι δεν απαιτούνταν πια.
Γιατί; Επειδή ήταν όσιος σε εκείνους που είχε διορίσει ο Ιεχωβά να ηγούνται.
Ποιο είναι το μάθημα; Όταν λαβαίνουμε κατεύθυνση —ακόμα και αν φαίνεται περιττή ή εμείς διαφωνούμε με αυτήν— εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά αρκετά ώστε να την ακολουθούμε; Αν λάβετε ξεκάθαρη κατεύθυνση, ακολουθήστε την αν δεν παραβιάζεται κάποιος νόμος της Γραφής.
Ίσως ο Ιεχωβά έχει λόγο που διαχειρίζεται έτσι τα πράγματα.
Αλλά και αν όχι, σίγουρα θα ανταμείψει την οσιότητά σας.
Κάποιες φορές, η κατεύθυνση μπορεί να σώσει και τη ζωή μας.
Ας σκεφτούμε το δράμα <i>«</i><i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά».</i>
Περιγράφει αυτό που έζησαν κάποιοι αδελφοί μας στην Αφρική όταν χρειάστηκε να φύγουν για να σωθούν.
Το ίδιο συμβαίνει με αδελφούς και αδελφές μας και σήμερα σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Και στενοχωριόμαστε για αυτό που περνούν.
Αυτό το δράμα μάς παρότρυνε όλους να σκεφτούμε πώς θα ενεργούσαμε αν μας έλεγαν να κάνουμε κάτι που θα θεωρούσαμε κάπως ακραίο ή περιττό.
Θα ήταν καλό να ξαναδείτε αυτό το δράμα στην οικογενειακή σας λατρεία και να σκεφτείτε πώς θα ενεργούσατε εσείς.
Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Ας αναρωτηθούμε: Θα λάβουμε και εμείς ξεκάθαρη κατεύθυνση για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε στη μεγάλη θλίψη; Πώς θα λάβουμε αυτή την κατεύθυνση; Θα μας φανεί λογική; Αν έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά και στον Γιο του, θα ακολουθούμε πρόθυμα την κατεύθυνση όσων αναλαμβάνουν την ηγεσία.
Είδαμε, λοιπόν, πώς καταλαβαίνουμε από ποιον δρόμο να πάμε και πώς παραμένουμε σε αυτόν.
Και τώρα το τρίτο σημείο: Πώς δεν θα μένουμε πίσω; Ας προσέχουμε να μην αφήνουμε τις απογοητεύσεις, τον διωγμό ή τα προβλήματα να μας κάνουν να μην ακολουθούμε την κατεύθυνση ή να την ακολουθούμε με καθυστέρηση.
Για παράδειγμα, ίσως ανταποκρινόμαστε αμέσως αν ακούσουμε κάτι απευθείας από το Κυβερνών Σώμα.
Αλλά τι κάνουμε με την κατεύθυνση από τους πρεσβυτέρους ή τον επίσκοπο περιοχής; Αυτούς τους ξέρουμε καλά.
Βλέπουμε τα ελαττώματά τους.
Μήπως, λοιπόν, δεν θα την ακολουθούσαμε ή θα την ακολουθούσαμε με καθυστέρηση; Συνεχίζουμε να διακρίνουμε ότι ο Ιεχωβά είναι η πηγή της; Πρέπει να παραμένουμε κοντά στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Σας έτυχε ποτέ να ακολουθείτε κάποιον με το αυτοκίνητό σας, αλλά να πέσετε σε κίνηση και ξαφνικά να δείτε ότι έχει φύγει μπροστά; Προτού το καταλάβετε, αυτός βγαίνει σε μια έξοδο, αλλά εσείς συνεχίζετε.
Τι έγινε; Είχαμε μείνει πολύ πίσω.
Για τον ίδιο λόγο, πρέπει να συμβαδίζουμε με την οργάνωση του Ιεχωβά.
Πώς θα το κάνουμε αυτό; Λαβαίνουμε τακτικά υπενθυμίσεις για να μη μένουμε πίσω πνευματικά.
Δηλαδή; Να παρακολουθούμε τις συναθροίσεις, να τηρούμε ένα πρόγραμμα ανάγνωσης της Γραφής, προσωπικής μελέτης και προσευχής, να συμμετέχουμε στη διακονία.
Αυτά μας βοηθούν να συμβαδίζουμε με την οργάνωση του Ιεχωβά.
Μερικές φορές, κάποιοι δυσαρεστούνται με αποφάσεις που λαβαίνονται ή με χειρισμούς που κάνει η οργάνωση.
Αυτό τους έχει κάνει να επιβραδύνουν, να γίνουν αδρανείς ή να πάψουν να συναναστρέφονται με την εκκλησία.
Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι, όπως και στο έθνος του Ισραήλ, δεν μπορούν να γίνονται όλα τέλεια επειδή όλοι όσοι χρησιμοποιούνται είναι ατελείς.
Και πού θα πάνε αυτοί να βρουν τελειότητα; Ο μόνος τέλειος άνθρωπος ήταν ο Ιησούς.
Επομένως, ατελείς άνθρωποι κάνουν ό,τι μπορούν για να ακολουθούν την κατεύθυνση του τέλειου Ηγέτη τους.
Ένας διορατικός, έμπειρος επίσκοπος περιοχής έλεγε για τη διευθέτηση του Ιεχωβά: «Αυτή είναι η καλύτερη ατελής οργάνωση στη γη».
Και είχε δίκιο.
Αυτό μας θυμίζει ό,τι διαβάζουμε στο Ιωάννης, κεφάλαιο 6.
Θυμόμαστε ότι κάποιοι σκανδαλίστηκαν επειδή ο Ιησούς είπε ότι έπρεπε να φάνε τη σάρκα του και να πιουν το αίμα του.
Εκεί λέει ότι «εξαιτίας αυτού, πολλοί από τους μαθητές του γύρισαν σε αυτά που είχαν αφήσει πίσω τους και δεν περπατούσαν πια μαζί του».
Γι’ αυτό, ο Ιησούς ρώτησε τους μαθητές του: «Μήπως θέλετε να πάτε και εσείς;» Τι απάντησαν εκείνοι; Ο Πέτρος έδωσε με σιγουριά μια ωραία απάντηση, όπως διαβάζουμε στο εδάφιο Ιωάννης 6:68: «Κύριε, σε ποιον να πάμε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής.» «Σε ποιον να πάμε;» Ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές ίσως δεν κατάλαβαν τι εννοούσε ο Ιησούς όπως δεν κατάλαβαν και οι άλλοι.
Αλλά ήταν σίγουροι ότι δεν είχαν κάπου αλλού να πάνε.
Το ίδιο ισχύει και σήμερα.
Ποτέ μην ξεχνάτε αυτά που έχετε.
Πού αλλού θα βρείτε την καθοδήγηση, την πνευματική τροφή και την παρηγοριά που παρέχει ο Ιεχωβά μέσω της οργάνωσής του; Δεν έχετε κάπου αλλού να πάτε.
Μην αφήνετε αυτά που δεν καταλαβαίνετε να σας εμποδίσουν να βλέπετε τι έχετε και πού ανήκετε.
Τι κρατάμε, λοιπόν, από όσα είπαμε; Όλα δείχνουν ότι είμαστε βαθιά στις τελευταίες ημέρες και έτοιμοι να ζήσουμε σε έναν κόσμο που λαχταράμε εδώ και πολύ καιρό.
Όπως συνέβη με τον Ισραήλ στις όχθες του Ιορδάνη, έτσι και στη δική μας περίπτωση η υπακοή στην κατεύθυνση μπορεί να σώσει τη ζωή μας.
Τώρα είναι ο καιρός να είμαστε απόλυτα σίγουροι για το πώς κατευθύνει ο Ιεχωβά την οργάνωσή του.
Μην αφήνετε τις απογοητεύσεις ή τις ατέλειες των άλλων να σας κάνουν να επιβραδύνετε.
Να υπενθυμίζετε συχνά στον εαυτό σας ότι είναι προνόμιο να ανήκετε σε αυτή την ατελή, ναι, αλλά ενωμένη παγκόσμια οργάνωση.
Να είστε σίγουροι ότι, όσο δύσκολες μέρες και αν βρίσκονται μπροστά μας, αν μένετε προσκολλημένοι στην οργάνωση του Ιεχωβά και ακολουθείτε την κατεύθυνσή της, θα ξέρετε πάντα από ποιον δρόμο να πάτε.
Ο Λόικ και η Γιοχάρι Τσόμπα, δύο αδέλφια από το Κονγκό, έμαθαν την αξία αυτής της συμβουλής όταν η υπακοή στην κατεύθυνση αποδείχτηκε θέμα ζωής και θανάτου.
Το δράμα <i>«</i><i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά»</i> με άγγιξε πάρα πολύ, επειδή είναι κάτι που το περάσαμε και εμείς ως οικογένεια.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα πράγματα ήταν αρκετά καλά.
Εμείς τα παιδιά ήμασταν μικρά ακόμη όταν ξέσπασε ο πόλεμος και η οικογένειά μας αναγκάστηκε να φύγει από το Κονγκό.
Οι οδηγίες που μας έδωσε το γραφείο τμήματος ήταν απλές, δεν ήταν δύσκολο να τις ακολουθήσει κανείς.
Κάποιοι όμως δεν τις ακολούθησαν, με αποτέλεσμα αυτοί και οι οικογένειές τους να χάσουν τη ζωή τους.
Ο πατέρας μου δεν είχε αρκετά χρήματα ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί να καταφύγουμε σε ασφαλές μέρος.
Έτσι η οικογένειά μας χωρίστηκε.
Η μαμά μου, τέσσερα από τα αδέλφια μου και εγώ φύγαμε και πήγαμε στην Τανζανία.
Ο μπαμπάς μου μας έδωσε οδηγίες και μας είπε πού έπρεπε να συναντηθούμε.
Εμείς ακολουθήσαμε πιστά αυτές τις οδηγίες, και γι’ αυτό καταφέραμε να ξανασμίξουμε, να είμαστε πάλι όλη η οικογένεια μαζί.
Αυτή η σκηνή από το δράμα <i>«</i><i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά»,</i> όπου τα παιδιά ξανασμίγουν με τους γονείς τους, ήταν ακριβώς αυτό που ζήσαμε και εμείς.
Ήταν απίστευτο.
Η ζωή μας στο στρατόπεδο προσφύγων δεν ήταν καθόλου εύκολη.
Ζούσαμε συνέχεια με τον φόβο ότι θα μας επιτεθούν στρατιώτες.
Και από πνευματική άποψη, αυτό το περιβάλλον δεν ήταν καλό για εμάς.
Χρειάστηκε λοιπόν να ξαναφύγουμε, και αυτή τη φορά πήγαμε στη Μοζαμβίκη.
Μια από τις πρώτες αναμνήσεις που έχω είναι ότι ταξιδεύαμε στην καρότσα ενός φορτηγού.
Ο δρόμος ήταν χάλια, γεμάτος λακκούβες και τρανταζόμασταν ολόκληροι.
Κάποια στιγμή, το φορτηγό σταμάτησε και σκέφτηκα: «Ωραία, θα ξεκουραστούμε λίγο».
Θυμάμαι, ήταν γύρω στις τρεις τα ξημερώματα, και ο μπαμπάς μου μας είπε: «Παιδιά, ελάτε, κατεβείτε από το φορτηγό. Θα διαβάσουμε όλοι μαζί το εδάφιο της ημέρας».
Για εμάς τα παιδιά δεν ήταν και το καλύτερό μας αυτό.
Το μόνο που θέλαμε ήταν να κοιμηθούμε.
Αυτό είναι κάτι που δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Ό,τι και αν συνέβαινε, ο μπαμπάς μου φρόντιζε να βάζει τα πνευματικά πράγματα πρώτα στη ζωή μας.
Έβλεπα ότι ο μπαμπάς μου, για οτιδήποτε έκανε, βασιζόταν στον Ιεχωβά.
Για τον μπαμπά, η προσευχή ήταν το παν.
Προσευχόταν για το καθετί και περίμενε τον Ιεχωβά να του δώσει την απάντηση.
Όσο ήμασταν στη Μοζαμβίκη, η μαμά αρρώστησε.
Και γι’ αυτό, χρειάστηκε να μετακομίσουμε στο Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική, για να λάβει ιατρική φροντίδα.
Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν καλά.
Τελικά, το 2003 πέθανε.
Και έτσι ο μπαμπάς έπρεπε να μας φροντίζει όλους μας μόνος του.
Η απώλεια ήταν τεράστια, αλλά και πάλι βασίστηκε στον Ιεχωβά.
Επικεντρώθηκε στη λατρεία του Ιεχωβά και στο να μεγαλώσει εμάς τα παιδιά στην αλήθεια.
Μας έλεγε ότι αυτό που ήθελε ήταν να ξαναδούμε τη μαμά.
Θυμάμαι που πάντα μας έλεγε μια χαρακτηριστική φράση: «Αυτό το σύστημα πάει, ξόφλησε. Ας φροντίσουμε να είμαστε στο επόμενο».
Εννοούσε να κάνουμε το καλύτερο για τον Ιεχωβά, επειδή σε αυτό το σύστημα δεν αξίζει τίποτα.
Έχει ξοφλήσει.
Ο μπαμπάς μας βοηθούσε να βάζουμε πνευματικούς στόχους.
Πάντοτε μας έλεγε: «Να υπηρετείτε τον Ιεχωβά, ολοχρόνια».
Όταν τελείωσα το σχολείο, αποφάσισα να αρχίσω το σκαπανικό.
Παράλληλα, συμμετείχα και σε προγράμματα οικοδόμησης και το απολάμβανα πολύ.
Τώρα έχω το υπέροχο προνόμιο να υπηρετώ στο Μπέθελ.
Εδώ έχω την ευκαιρία να χρησιμοποιώ κυριολεκτικά κάθε μου μέρα για να κάνω ό,τι μπορώ για τον Ιεχωβά.
Αποφάσισα και εγώ να πάω στο Μπέθελ, και εργάζομαι στο Τμήμα Οικοδόμησης.
Είμαι πανευτυχής που βλέπω όλα μου τα παιδιά να είναι στην αλήθεια.
Έχω δει το χέρι του Ιεχωβά Θεού στη ζωή μου, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Πολλές φορές βαδίζαμε στο άγνωστο, δεν είχαμε ιδέα πού πηγαίναμε, και είχαμε και μικρά παιδιά να φροντίσουμε.
Αλλά ο Ιεχωβά ήταν πάντα στο πλευρό μας.
Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μας να πάψουμε να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά.
Το δράμα <i>«</i><i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά»</i> μού έδειξε ότι ο Ιεχωβά βλέπει τι περνάμε, αλλά καταλαβαίνει και πώς νιώθουμε.
Η υπακοή πράγματι σώζει ζωές.
Πρέπει πάντα να ακολουθούμε τις οδηγίες, ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνουμε το γιατί, επειδή ο Ιεχωβά ξέρει τι είναι το καλύτερο για εμάς.
Ο αδελφός Λίον Τσόμπα εξήγησε πολύ ωραία τον λόγο για τον οποίο αυτός και τα παιδιά του επέζησαν διατηρώντας την πίστη τους ακέραιη.
Θυμάστε τι είπε; «Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μας να πάψουμε να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά».
Η οικογένεια Τσόμπα είπε ότι το δράμα <i>«</i><i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά»</i> τους θύμισε όσα πέρασαν και εκείνοι.
Και πάλι, σας προτρέπουμε όλους να δείτε αυτό το συγκλονιστικό βίντεο και να προσέξετε πόσο σημαντική είναι η υπακοή σε δύσκολους καιρούς.
Μπορεί να είναι δύσκολο να ακολουθούμε την κατεύθυνση όταν νιώθουμε ανησυχία ή αναστάτωση.
Ευτυχώς, το παράδειγμα του Αββακούμ μάς δείχνει πώς να παραμένουμε ήρεμοι, συγκεντρωμένοι και υπάκουοι.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον που θα μελετήσουμε τον Αββακούμ στην οικογενειακή μας λατρεία.
Ναι.
Και ακόμα και χωρίς εργαλεία έρευνας, μπορούμε να βρούμε θησαυρούς στη Γραφή.
Ας αρχίσουμε ρίχνοντας μια ματιά στην «Περίληψη Περιεχομένων».
Ναι. Στην αρχή λέει: «Η κραυγή του προφήτη για βοήθεια ... “Ως πότε, Ιεχωβά;”» Μμμ, γνωστά λόγια.
Γιατί ένιωθε έτσι όμως; Πάμε στο χρονολόγιο για να δούμε πώς συνδέεται η δράση του Αββακούμ με άλλα γεγονότα που θυμόμαστε.
Καλή ιδέα!
Φαίνεται ότι τον καιρό του Αββακούμ βασίλευε αρχικά ο Ιωσίας και στη συνέχεια ο Ιωακείμ.
Από ό,τι θυμάμαι, στο μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του Ιωσία ο λαός δεχόταν και σεβόταν τους προφήτες του Ιεχωβά.
Αυτή πρέπει να ήταν μια καλή περίοδος στη ζωή του Αββακούμ.
Αλλά ένα και μόνο βέλος τα άλλαξε όλα.
Ο Ιωσίας σκοτώθηκε, τον διαδέχτηκαν κακοί βασιλιάδες, και έτσι ο λαός επέστρεψε στην ψεύτικη λατρεία και στις πονηρές πράξεις.
Όντως, τελικά η καρδιά τους δεν έχει αλλάξει.
Ο βασιλιάς Ιωακείμ δίωκε τους προφήτες του Ιεχωβά και μάλιστα σκότωσε τον Ουριγία.
Φαντάζεσαι πώς ένιωσε ο Αββακούμ όταν ξέσπασε ο διωγμός; Τη μια μέρα τα πράγματα είναι ήρεμα, σταθερά.
Και την επόμενη μέρα δέχεσαι επίθεση, τρέχεις να σώσεις τη ζωή σου.
Λογικό είναι που ο Αββακούμ κραύγαζε για βοήθεια!
Πρέπει να ένιωθε μεγάλη απελπισία.
Ναι, αυτό είναι σίγουρο.
Αλλά πώς απάντησε ο Ιεχωβά στην κραυγή του; Χμμμ.
Όταν διάβαζες το βιβλίο, είδες πουθενά τον Ιεχωβά να επιπλήττει τον Αββακούμ, να του λέει: «Πώς τολμάς να με αμφισβητείς;» —Όχι, δεν είδα κάτι τέτοιο.
—Ούτε εγώ.
Μαθαίνουμε πολλά και από αυτά που δεν λέει ο Ιεχωβά.
Ναι. Ο Ιεχωβά άκουσε τον Αββακούμ και δεν μικροποίησε τα συναισθήματά του.
Καταλάβαινε γιατί ένιωθε έτσι.
Και όχι μόνο αυτό.
Έβαλε τον Αββακούμ να καταγράψει το ξέσπασμά του προς όφελος και άλλων.
Φαντάζεσαι πώς ένιωσε ο Αββακούμ; Έτσι είναι ο Ιεχωβά.
Εκτιμάει τα ειλικρινή λόγια που βγαίνουν από την καρδιά μας.
Είναι πολύ προσιτός.
Είναι σαν να μας λέει: «Δείτε πώς φέρθηκα στον Αββακούμ. Το ίδιο θα κάνω και με εσάς. Εκτιμώ την ειλικρίνειά σας, ξέρω γιατί νιώθετε έτσι».
Μου έκανε εντύπωση και κάτι που είπε ο Ιεχωβά στο κεφάλαιο 2, εδάφιο 4: «Αλλά ο δίκαιος θα ζήσει χάρη στην πιστότητά του».
Πολύ σημαντικό αυτό.
Έχω μια σημείωση εδώ που λέει: «Αυτό δεν είναι μια γενική δήλωση. Είναι βασική Βιβλική αλήθεια».
Ο Ιεχωβά διαβεβαίωνε τον Αββακούμ ότι δεν θα εγκατέλειπε τους πιστούς του.
Θα παρέμεναν ζωντανοί.
Και έτσι έγινε.
Ο Ιερεμίας, ο Βαρούχ, ο Αβδέ-μέλεχ, οι Ρηχαβίτες —επέζησαν από την καταστροφή.
Ο Ιεχωβά είναι αξιόπιστος.
Αλλά ας συνεχίσουμε το σκάψιμο.
Οι παραπομπές βοηθούν πολύ.
Δες αυτήν: Ο Παύλος παρέθεσε αυτή τη δήλωση τρεις φορές για να ενισχύσει τους πρώτους Χριστιανούς που αντιμετώπιζαν δοκιμασίες.
Για σκέψου, ο Ιεχωβά επανέλαβε τα λόγια του Αββακούμ για σένα και για μένα.
Είναι σαν να λέει: «Να θυμάστε τι είπα στον Αββακούμ».
Και δες πώς επηρεάστηκε ο Αββακούμ από τη στάση του Ιεχωβά.
Στα τελευταία εδάφια είπε: «Θα αγάλλομαι σε σχέση με τον Ιεχωβά» και «θα χαίρομαι».
Θυμάμαι ότι σε μια πρωινή λατρεία έλεγε πως αυτό κυριολεκτικά σημαίνει «χοροπηδάω από χαρά».
Φοβερό, ε; Αν και δεν είχαν αλλάξει οι περιστάσεις του Αββακούμ, όταν άνοιξε την καρδιά του στον Ιεχωβά και τον εμπιστεύτηκε με υπομονή, τότε άλλαξε το πώς ένιωθε μέσα του.
Ναι.
Επειδή ο Ιεχωβά ήταν προσιτός και αξιόπιστος, η θλίψη του Αββακούμ μετατράπηκε σε ανακούφιση.
Πολύ ενθαρρυντικό.
Άρα τι θέλουμε να μας μείνει; Τι σου έκανε εντύπωση; Νομίζω το πόσο προσιτός είναι ο Ιεχωβά.
Αυτό μου δίνει τη σιγουριά ότι μπορώ να είμαι απόλυτα ειλικρινής στις προσευχές μου, να του λέω ό,τι θέλω.
Ξέρει ήδη πώς νιώθω, άρα δεν χρειάζεται να του κρύβω κάτι ή να ψάχνω τις τέλειες λέξεις όταν του μιλάω.
Ο Ιεχωβά θέλει να του μιλάω από την καρδιά μου, να νιώθω άνετα να του λέω πράγματα που δεν θα έλεγα σε κανέναν άλλον.
Το εκτιμάει αυτό.
Ωραίο σημείο!
Και με κάνει να θέλω να είμαι και εγώ προσιτός σαν τον Ιεχωβά, όχι μόνο με αυτά που λέω αλλά και με αυτά που δεν λέω δηλαδή με τη στάση μου, με τις εκφράσεις του προσώπου μου.
Θέλω οι άλλοι, αλλά και εσύ, να νιώθετε άνετα να με πλησιάζετε για οτιδήποτε.
Και ακόμα και αν κάποιος μιλήσει απότομα όπως ο Αββακούμ, μπορώ να δείξω κατανόηση και να εστιάσω στο γιατί είπε αυτά που είπε.
Ωραίο σημείο και αυτό!
Επίσης, μου αρέσει ιδιαίτερα το ότι ο Ιεχωβά είναι τόσο αξιόπιστος.
Είμαι βέβαιη πως ό,τι λέει ο Ιεχωβά για το μέλλον θα βγει αληθινό.
Οι δίκαιοι θα ζήσουν.
Άλλωστε αυτό είναι βασική Βιβλική αλήθεια.
Ανεξάρτητα λοιπόν από τις περιστάσεις, ό,τι και αν συμβεί, εγώ μπορώ να είμαι χαρούμενη σαν τον Αββακούμ.
Και αν στοχάζομαι το πώς ενήργησε ο Ιεχωβά στο παρελθόν, όπως ο Αββακούμ στο κεφάλαιο 3, όταν τα πράγματα χειροτερέψουν, θα εμπιστεύομαι στον Ιεχωβά και θα ακολουθώ την κατεύθυνσή του.
Δεν έχει σημασία πότε θα έρθει το τέλος, σημασία έχει να έχουμε πίστη.
Ωραίο αυτό.
Ο Ιεχωβά είναι προσιτός και αξιόπιστος.
Αυτό χρειαζόμαστε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Κοίτα πόσα βρίσκουμε όταν χρησιμοποιούμε τις πληροφορίες της Γραφής και τις συνδέουμε με όσα ήδη ξέρουμε.
Και ακόμη δεν είπαμε για την υπομονή του Ιεχωβά όταν ο Αββακούμ τον κατέκλυζε με ερωτήσεις ή γιατί ο Αββακούμ περίμενε να τον επιπλήξει ο Θεός.
Μαθαίνουμε πολλά από το παράδειγμα του Ιεχωβά.
Έχουμε χρόνο, οπότε ας συνεχίσουμε το σκάψιμο.
Πώς λες να ένιωθε ...
«Ο δίκαιος θα ζήσει χάρη στην πιστότητά του».
Αυτό ίσχυε για τον Αββακούμ.
Μπορεί να ισχύει και για εμάς.
Πώς σχετίζεται η εμπιστοσύνη με την υπακοή; Ας δούμε πώς το εξηγεί αυτό ο αδελφός Γουίλιαμ Τέρνερ σε μια πρόσφατη πρωινή λατρεία.
Όσον αφορά την εκδήλωση εμπιστοσύνης, πρέπει να βεβαιωνόμαστε ότι εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά απόλυτα.
Αλλά αν κάνουμε μια έρευνα για την εμπιστοσύνη στις εκδόσεις μας, θα δούμε ότι είναι σημαντικό να εκδηλώνουμε εμπιστοσύνη και σε άλλα πράγματα, όπως στο όνομα του Ιεχωβά, στον Λόγο του, στην οργάνωσή του, στην ηγεσία του Γιου του.
Αν όμως ο κύριος στόχος μας είναι να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, γιατί είναι απαραίτητη η εμπιστοσύνη και σε αυτά τα άλλα πράγματα; Ας δούμε πρώτα τι σημαίνει να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά απόλυτα.
Παρακαλώ, ας πάμε στο βιβλίο των Παροιμιών, κεφάλαιο 3, σε δυο πολύ γνωστά εδάφια, τα εδάφια Παροιμίες 3:5, 6: «Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά και μη βασίζεσαι στη δική σου κατανόηση. Σε όλες σου τις οδούς αυτόν να λαβαίνεις υπόψη, και αυτός θα κάνει ευθείς τους δρόμους σου».
Διαβάσαμε αυτά τα εδάφια επειδή θέλουμε να δούμε τι λέει ένα αγαπημένο χαρακτηριστικό του <i>JW Library®:</i> η ενότητα «Εξήγηση Εδαφίων της Αγίας Γραφής».
Θα τη βρείτε, επιλέγοντας στην αρχική σελίδα τη «Βιβλιοθήκη» και στην καρτέλα «Εκδόσεις» τις «Σειρές Άρθρων».
Σύρετε προς τα κάτω για να βρείτε τις Παροιμίες και πατήστε στα εδάφια Παροιμίες 3:5, 6.
Εκεί θα δείτε με έντονα γράμματα τη φράση «Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά».
Λίγο μετά τη μέση της παραγράφου, στην τέταρτη πρόταση αναφέρονται τα εξής: «Έτσι λοιπόν, για να εμπιστευόμαστε στον Θεό με όλη μας την καρδιά δεν αρκούν μόνο τα συναισθήματά μας. Πρόκειται για μια επιλογή που κάνουμε επειδή είμαστε πλήρως πεπεισμένοι ότι ο Δημιουργός μας γνωρίζει τι είναι το καλύτερο για εμάς».
Η απόλυτη εμπιστοσύνη δεν βασίζεται στα συναισθήματα, στο τι νιώθουμε.
Είναι επιλογή.
Πρέπει, κατόπιν ώριμης σκέψης, να αποφασίσουμε συνειδητά να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά ακόμα και σε ζητήματα που δεν κατανοούμε πλήρως ή όταν δεν ξέρουμε όλες τις λεπτομέρειες.
Ας δούμε πώς διασαφηνίζεται αυτό μέσα από μια Βιβλική αφήγηση.
Παρακαλώ, ας πάμε στο 2 Βασιλέων, κεφάλαιο 9.
Στο 2 Βασιλέων, κεφάλαιο 9, αναφέρεται η περίπτωση στην οποία ο Ιηού χρίστηκε βασιλιάς.
Στην αρχή του κεφαλαίου, στα εδάφια 1 έως 3, ο προφήτης Ελισαιέ αναθέτει σε έναν από τους γιους των προφητών να πάει να επιτελέσει αυτόν τον διορισμό.
Και του δίνει πολύ λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με το τι πρέπει να κάνει.
Αφού επιτελεί τον διορισμό του ο προφήτης ακολουθώντας τις οδηγίες, ας δούμε τη συζήτηση μεταξύ του Ιηού και των αρχηγών του στρατεύματός του.
Ας διαβάσουμε το εδάφιο 2 Βασιλέων 9:11: «Όταν ο Ιηού γύρισε στους υπηρέτες του κυρίου του, αυτοί τον ρώτησαν: “Όλα καλά; Γιατί ήρθε αυτός ο τρελός σε εσένα;” Εκείνος τους απάντησε: “Ξέρετε τώρα τι άνθρωπος είναι αυτός και πώς μιλάει”.
Αλλά αυτοί αποκρίθηκαν: “Όχι, όχι! Πες μας την αλήθεια”.
Εκείνος συνέχισε: “Αυτό μου είπε και μετά πρόσθεσε: «Αυτό λέει ο Ιεχωβά: “Σε χρίω βασιλιά του Ισραήλ”».
Ας σταθούμε λίγο εδώ.
Ως τώρα, ξέρουμε δύο πράγματα.
Πρώτον, είναι ξεκάθαρο ότι οι αρχηγοί του στρατεύματος του Ιηού δεν κατανοούν τις ενέργειες του προφήτη.
Αυτό που έκανε τους φάνηκε παράξενο, παράλογο.
Παρ’ όλα αυτά, αναγνώρισαν ότι τα λόγια του δεν προέρχονταν από τη φωνή ξένου.
Η συμπεριφορά και η εμφάνιση του Ιηού φανέρωναν ότι είχε συμβεί κάτι σημαντικό.
Όταν λοιπόν ο Ιηού τους πληροφόρησε για το τι του είπε, τι είχε πει ο Ιεχωβά μέσω του εκπροσώπου του, πώς αντέδρασαν; Εδάφιο 13: «Πήρε τότε γρήγορα ο καθένας το ρούχο του και το έστρωσε μπροστά του, πάνω στα γυμνά σκαλοπάτια, και σάλπιζαν με το κέρας και έλεγαν: “Ο Ιηού έγινε βασιλιάς!”» Αν και υπήρχαν πράγματα που δεν κατανοούσαν πλήρως και δεν ήξεραν όλες τις λεπτομέρειες, έκαναν λογικούς συλλογισμούς με βάση όσα γνώριζαν, με βάση την προέλευση της κατεύθυνσης, και έδειξαν γρήγορα την υποστήριξή τους.
Ας σκεφτούμε λίγο: Τι θα είχε συμβεί αν οι αρχηγοί ήταν επιφυλακτικοί ή αν ενεργούσαν αποκλειστικά με βάση το συναίσθημα; Δεν θα μπορούσαν οι πράξεις τους να έχουν αντίκτυπο στον Ιηού; Στο εδάφιο 11, τον βλέπουμε να παρουσιάζει την επίσκεψη του προφήτη ως κάτι όχι και τόσο σημαντικό.
Η Αγία Γραφή δεν αναφέρει γιατί ο Ιηού προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός ότι χρίστηκε βασιλιάς.
Αλλά επειδή οι αρχηγοί του στρατεύματος ενήργησαν με αποφασιστικότητα, εκδηλώνοντας την υποστήριξή τους και την εμπιστοσύνη τους ότι αυτά τα λόγια ήταν από τον Ιεχωβά, δείτε πόσο θετική ενισχυτική επιρροή άσκησαν στον Ιηού.
Στο εδάφιο 14, κινητοποιείται.
Αρχίζει αμέσως να εκτελεί την αποστολή που του δόθηκε.
Τι μαθαίνουμε από αυτή την αφήγηση; Τα τελευταία χρόνια, έχουμε λάβει πολλές οδηγίες εδώ στο Μπέθελ και στον αγρό λόγω των αλλαγών στις παγκόσμιες συνθήκες.
Ο Ιεχωβά γνωρίζει και κατανοεί ότι ίσως να ανησυχούμε —ακόμη και να αγχωνόμαστε— ειδικά όταν υπάρχουν πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε πλήρως ή όταν δεν ξέρουμε όλες τις λεπτομέρειες για κάποια ζητήματα.
Φανταστείτε λοιπόν πώς πρέπει να νιώθει όταν, σαν εκείνους τους αρχηγούς του στρατεύματος, εμπιστευόμαστε τον αγωγό —από τον οποίο έρχεται η κατεύθυνση— και εκδηλώνουμε την υποστήριξή μας.
Βλέπετε, όταν επιλέγουμε να εμπιστευτούμε στην κατεύθυνση που μας δίνεται και να την ακολουθήσουμε, ο Ιεχωβά, όχι μόνο το εκτιμάει, αλλά και το θεωρεί πολύτιμο, επειδή η υποστήριξή μας, εκτός του ότι αποδεικνύει την αγάπη και την απόλυτη εμπιστοσύνη μας σε εκείνον, ασκεί θετική ενισχυτική επιρροή στους γύρω μας.
Και σίγουρα έχουμε ευλογηθεί για αυτό.
Πώς συνδέονται όλα αυτά με τα άλλα πράγματα στα οποία εμπιστευόμαστε, όπως το όνομα του Θεού, τον Λόγο του, την οργάνωσή του; Δεν αληθεύει ότι σε κάθε σχέση τα λόγια μας επιβεβαιώνονται από τις πράξεις μας; Το ίδιο και με τον Ιεχωβά.
Σίγουρα το εκτιμάει όταν εκφράζουμε την αγάπη και την εμπιστοσύνη μας σε εκείνον μέσω προσευχής.
Αλλά αυτά τα λόγια επιβεβαιώνονται και η σχέση μας μαζί του ενισχύεται όταν δείχνουμε αυτή την εμπιστοσύνη με πράξεις.
Αυτό σημαίνει να εμπιστευόμαστε και να συνεργαζόμαστε με τον τρόπο του Ιεχωβά για το καθετί, να εμπιστευόμαστε στην ηγεσία του Γιου του και στον τρόπο που ηγείται στην εκκλησία, να εμπιστευόμαστε το επίγειο τμήμα της οργάνωσης του Ιεχωβά, “τον πιστό και φρόνιμο δούλο”, να εμπιστευόμαστε τους πρεσβυτέρους που εφαρμόζουν την κατεύθυνση της οργάνωσης στην εκκλησία.
Και παρ’ όλο που αυτοί οι άντρες είναι ατελείς, ας θυμόμαστε πάντα ότι ο Ιεχωβά τούς εμπιστεύεται.
Σκεφτείτε τι ωραίο πνεύμα εκδηλώνουμε όταν επιλέγουμε να τους εμπιστευτούμε και εμείς.
Γνωρίζουμε ότι μπροστά μας έρχονται πολλά συναρπαστικά γεγονότα αλλά, όπως δείχνουν οι παγκόσμιες συνθήκες, οι καιροί θα εξακολουθήσουν να είναι «δύσκολοι και επικίνδυνοι».
Γι’ αυτό, τώρα περισσότερο από ποτέ, είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε και να θυμόμαστε τα θεόπνευστα λόγια του εδαφίου Ησαΐας 30:15: “Αυτό θα είναι η δύναμή μας: να μείνουμε ήρεμοι και να δείξουμε εμπιστοσύνη” —απόλυτη εμπιστοσύνη— στον υπέροχο Θεό μας, τον Ιεχωβά.
Η εμπιστοσύνη δεν είναι συναίσθημα· είναι επιλογή που βασίζεται στη γνώση ότι ο Ιεχωβά κάνει πάντα το καλύτερο για εμάς.
Όταν όλοι εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά και στην οργάνωσή του, το αποτέλεσμα είναι ενότητα.
Το μουσικό βίντεο του μήνα τονίζει τη δύναμη της ενωμένης αδελφότητάς μας καθώς οι παγκόσμιες συνθήκες αλλάζουν ραγδαία.
Κοίτα πώς πονώ, αδελφέ, σου ζητώ.
Έχω τόση θλίψη, νιώθω σαν χαμένος.
Το ξέρω, μ’ αγαπάς, κι ο Χριστός ήρθε για μας.
Μα μες στην καρδιά μου νιώθω πως δεν αξίζω.
Προσευχήσου, αδελφέ, για μένα, κι άκου με.
Θα με κρατήσεις όρθιο, θα με στηρίζεις.
Την καρδιά μου αγάπη θα τη γεμίζεις.
Με τον Ιεχωβά και τους αδελφούς μας, χαίρετ’ η καρδιά μου.
Ναι, στάσου κοντά μου.
Στάσου κοντά μου.
Πέρασες πολλές, αδελφέ μου, συμφορές.
Μα θυμήσου πως δεν είσαι μόνος.
Δίπλα σου εγώ, κι ο Γιαχ είναι εδώ.
Θα κρατά το χέρι σου σφιχτά για πάντα.
Θα κάνω μια προσευχή.
Κοντά σου θα σταθώ.
Θα σε κρατήσω όρθιο, θα σε στηρίζω.
Την καρδιά σου αγάπη θα τη γεμίζω.
Με τον Ιεχωβά και τους αδελφούς μας, χαίρετ’ η καρδιά μας.
Θα σε κρατήσω όρθιο, θα σε στηρίζω.
Την καρδιά σου αγάπη θα τη γεμίζω.
Με τον Ιεχωβά και τους αδελφούς μας, χαίρετ’ η καρδιά μας.
Ναι, θα ’μαι κοντά σου, κοντά σου.
Θα ’μαι κοντά σου, κοντά σου.
Όταν συμβαίνουν καταστροφές, η παρηγοριά από την πνευματική μας οικογένεια είναι ανεκτίμητη, και η εμπιστοσύνη στην οργάνωση του Ιεχωβά ενισχύει όσους είναι γύρω μας.
Νεαροί, μήπως οι φίλοι σας πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να λατρεύουμε τον Θεό; Πώς μπορείτε να βγάλετε άκρη μέσα σε αυτό το μπέρδεμα; Ας δούμε πώς δύο νεαρά άτομα καταπολέμησαν τις αμφιβολίες τους.
Γιατί είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι υπάρχει μόνο μία αληθινή θρησκεία; Στη σχολή υπήρχε μεγάλη πίεση να αποδεχόμαστε όλες τις θρησκείες και κάθε τρόπο ζωής, σαν να μην υπάρχει σωστό και λάθος.
Μια φορά στο έργο, ένας άντρας έγινε επιθετικός μαζί μας και μας είπε: «Η θρησκεία μου χτίζει νοσοκομεία, κάνει φιλανθρωπίες και πολλά άλλα. Εσείς τι κάνετε;» Και όντως τα έκαναν όλα αυτά.
Σκέφτηκα: “Γιατί δεν κάνουμε και εμείς το ίδιο; Αφού και άλλες θρησκείες κάνουν καλές πράξεις, είμαστε τελικά εμείς η μόνη αληθινή θρησκεία;” Αυτή η εμπειρία κλόνισε την πίστη μου.
Όταν σπούδαζα νοσηλευτική, είχαμε ένα μάθημα δεοντολογίας που εξέταζε πώς τα θρησκευτικά μας πιστεύω επηρεάζουν τη φροντίδα των ασθενών.
Μια μέρα συζητούσαμε στην τάξη για τα άτομα με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό και ταυτότητα.
Ο καθηγητής άρχισε να ρωτάει κάθε φοιτητή πώς ένιωθε προσωπικά για αυτά τα άτομα.
Καθόμουν στην καρέκλα μου και ευχόμουν να ανοίξει η γη να με καταπιεί.
Όλο αυτό με άγχωσε πάρα πολύ.
Πώς βεβαιώθηκες ότι αυτά που πιστεύεις είναι η αλήθεια; Το Ματθαίος 7:13, 14 μιλάει για δύο οδούς.
Μόνο η μια είναι σωστή ή άλλη όχι.
Ήξερα ότι έπρεπε να ενισχύσω την πίστη μου και να βεβαιωθώ ότι θα διαλέξω τη σωστή οδό.
Ήξερα ότι έπρεπε να βρίσκομαι στη στενή και στενόχωρη οδό.
Στην προσωπική μου μελέτη, σκεφτόμουν την εμπειρία που είχα στο έργο.
Σημείωσα όλες τις ερωτήσεις που είχε κάνει και στην έρευνά μου έψαξα πρώτα αυτά τα σημεία.
Βρήκα το Ματθαίος 7:22, 23, όπου ο ίδιος ο Ιησούς προειδοποιεί ότι δεν θα είναι αποδεκτοί όλοι όσοι κάνουν «δυναμικά έργα στο όνομά [του]».
Επίσης σκέφτηκα όσα κάνουμε.
Παραμένουμε πολιτικά ουδέτεροι, δείχνουμε αγάπη σε ανθρώπους που δεν είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά και κηρύττουμε τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο.
Πράγματα που ο ίδιος ο Ιησούς μάς πρόσταξε να κάνουμε.
Αμέσως προσευχήθηκα.
Ο Ιεχωβά μού έδωσε δύναμη και θάρρος να πω ότι δεν ζω με βάση τις δικές μου ιδέες αλλά επιλέγω να ζω σύμφωνα με τα δικά του πρότυπα.
Στο Ιωάννης 18:38 βλέπουμε ότι ο Πιλάτος με κυνισμό ρώτησε τον Ιησού: «Τι είναι αλήθεια;» επειδή πίστευε ότι αποκλείεται ο Ιησούς να ξέρει την απόλυτη αλήθεια.
Η ιδέα ότι η αλήθεια είναι σχετική και ότι όλα είναι αποδεκτά δεν είναι καινούρια.
Το Παροιμίες 22:3 λέει: «Ο οξυδερκής βλέπει τον κίνδυνο και κρύβεται».
Πριν αρχίσει κάθε μάθημα, κοίταζα την ύλη.
Ήξερα ότι δεν θα μπορούσα να υπερασπιστώ σωστά την πίστη μου αν δεν προετοιμαζόμουν.
Αυτό που με βοήθησε ήταν να μπαίνω στο jw.org και να βρω διάφορα άρθρα, ώστε να εξηγώ τις πεποιθήσεις μου με σύντομο και σαφή τρόπο.
Ήξερα ότι δεν μπορούσα απλώς να κλειστώ στο σπίτι και να παραιτηθώ.
Κατάλαβα ότι έπρεπε να ξαναβγώ στο έργο.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, είχα άλλη μια ευκαιρία να υπερασπιστώ την πίστη μου.
Ακόμα κι αν συζητήσεις με κάποιον και προσπαθήσεις να του αποδείξεις από την Αγία Γραφή όσα πιστεύεις, μπορεί να μην το δεχτεί.
Όμως έχεις αποδείξει στον εαυτό σου ότι έχεις την αληθινή πίστη.
Πώς έχεις ωφεληθεί; Όταν είσαι ντροπαλό άτομο, είναι εύκολο να σου δημιουργηθούν αμφιβολίες από τα όσα λένε οι άλλοι.
Ο Ιεχωβά όμως έχει έναν μόνο αληθινό τρόπο για να τον υπηρετούμε.
Το 1 Κορινθίους 1:10 μας λέει ότι πρέπει να είμαστε «πλήρως ενωμένοι με τον ίδιο νου».
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν πολλές αλήθειες.
Είμαι τόσο ευγνώμων που ο Ιεχωβά μού έχει δώσει το προνόμιο να τον γνωρίζω και να γνωρίζω τη μόνη αληθινή θρησκεία.
Γι’ αυτό κάνω το καλύτερο που μπορώ για να μιλάω για τον Ιεχωβά, ώστε να προσφέρω και εγώ αυτό το δώρο σε άλλους ανθρώπους.
Η πίστη στη μόνη αληθινή θρησκεία με έχει σταθεροποιήσει και με έχει βοηθήσει να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της ζωής.
Αντί να αναρωτιέμαι αν έχω την αλήθεια ή όχι, έχω τον Λόγο του Θεού.
Αυτός απαντάει πάντα στις ερωτήσεις μου και με καθοδηγεί όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες.
Η οργάνωσή μας δεν χτίζει νοσοκομεία αλλά το έργο που κάνουμε σώζει ζωές και βοηθάει τους ανθρώπους να έχουν αληθινή σχέση με τον Ιεχωβά Θεό.
Σας έχουν κάνει τέτοιες ερωτήσεις οι καθηγητές σας ή οι φίλοι σας; Βάλτε στόχο να ενισχύσετε την πίστη σας όπως η Ναόμι και ο Βινς!
Να είστε σίγουροι: Αν προσπαθήσετε, ο Ιεχωβά θα απαντήσει στις ερωτήσεις σας και θα σας δώσει την καθοδηγία που χρειάζεστε για να προοδεύσετε.
Ο Ιεχωβά θα ανταμείψει επίσης όσους αφήνουν την άνεσή τους και επεκτείνουν την υπηρεσία τους σε αυτόν.
Όσοι το κάνουν αυτό διαπιστώνουν ότι έτσι είναι τα πράγματα.
Γεια σας! Είμαι ο Ρόμπερτ και υπηρετώ εκεί όπου υπάρχει ανάγκη στη Δομινικανή Δημοκρατία.
Το έργο στη Δομινικανή Δημοκρατία είναι ό,τι καλύτερο.
Έχουμε όμορφες παραλίες και πολλά ωραία τοπία, αλλά αυτό που ξεχωρίζει τελικά είναι οι άνθρωποι.
Από μικρός, πάντα ήθελα να γίνω ιεραπόστολος και να κάνω έργο σε άλλα μέρη του κόσμου.
Τώρα το κάνω αυτό κάθε μέρα.
Όταν υπηρετείς κάπου αλλού, έχεις και δυσκολίες.
Μπορεί να σε πιάνει νοσταλγία, αλλά οι αδελφοί εδώ έχουν γίνει κάτι σαν οικογένεια για εμένα.
Πάντα είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν όσους έχουν ανάγκη και το ίδιο έκαναν και για εμένα πολλές φορές.
Στην αρχή, με βοήθησαν να βρω σπίτι και έρχονταν συχνά για να μου αφήσουν φαγητό και να δουν αν είμαι καλά.
Αν και μερικές φορές μου λείπουν όσα άφησα πίσω μου, η νέα μου οικογένεια εδώ έχει καλύψει αυτό το κενό.
Οι ημέρες που περνάω στο έργο αξίζουν κάθε θυσία.
Ελάτε λοιπόν να σας δείξω πώς είναι μια μέρα μου.
Ξυπνάω κάπου στις 7:15.
Και φεύγω απ’ το σπίτι στις 8:30.
Πολλοί εδώ δεν έχουν αμάξι και κυκλοφορούν με μηχανή, που είναι και πιο οικονομική.
Δεν ήξερα να οδηγώ μηχανή και ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα πήγαινα έτσι στο έργο.
Αλλά οι τοπικοί αδελφοί και άλλοι που έχουν έρθει για βοήθεια μου έμαθαν να οδηγώ με ασφάλεια.
Και τώρα παίρνω τη μηχανή και πάω παντού.
Σε ένα τέταρτο είμαι στην αίθουσα.
Είμαι σε μια εκκλησία της αμερικανικής νοηματικής γλώσσας.
Μετά τη συνάθροιση για υπηρεσία αγρού, πηγαίνουμε κατευθείαν στον τομέα.
Το έργο εδώ είναι εύκολο.
Οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί και τους αρέσει να συζητούν.
Πολλές φορές, μερικοί που δεν είναι κουφοί μάς παίρνουν μαζί τους και μας δείχνουν οι ίδιοι πού θα βρούμε κάποιο κουφό άτομο.
Και αυτό μπορεί να πάρει πολλή ώρα.
Στην αρχή αγχωνόμουν που ακολουθούσα έναν άγνωστο, αλλά οι συνεργάτες μου ήταν πάντα ήρεμοι, και έτσι ένιωθα καλύτερα.
Οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν να βρεις κουφά άτομα γιατί ξέρουν ότι θέλεις το καλό τους.
Οι περισσότεροι εδώ σέβονται τη Γραφή, γι’ αυτό είναι εύκολο να ξεκινήσεις συζήτηση.
Μετά το έργο, όλοι πηγαίνουν σπίτι τους να ξεκουραστούν όταν πιάνει πολλή ζέστη.
Σε αυτό ας πούμε ότι δεν δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ.
Τότε είναι που τρώω μεσημεριανό.
Ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι το <i>λα μπαντέρα,</i> που έχει ρύζι, φασόλια και κρέας.
Μετά μπορεί να πιω καφέ, να ξεκουραστώ ή να κάνω προσωπική μελέτη.
Αργότερα συναντιέμαι ξανά με τους αδελφούς και κάνουμε Γραφικές μελέτες όλο το απόγευμα.
Εδώ μπορείς να έχεις όσες μελέτες θέλεις, και αυτό είναι που μου αρέσει πιο πολύ από όλα.
Όταν κάθεσαι να υπολογίσεις τη δαπάνη, δεν πρέπει να σκεφτείς μόνο τις θυσίες, αλλά και πώς θα ωφεληθείς.
Κάνω αυτό που αγαπάω.
Διδάσκω άλλους για τον Ιεχωβά, και κάποιοι από αυτούς έχουν φτάσει μέχρι το βάφτισμα.
Αυτό σου δίνει τεράστια χαρά.
Έχω ζήσει και έχω μάθει πάρα πολλά από τους αδελφούς εδώ.
Τίποτα από αυτά δεν θα γινόταν αν δεν είχα μετακομίσει.
Ο Ιεχωβά μού έχει δώσει “αδελφούς, αδελφές, μητέρες και πατέρες”, και έτσι δεν νιώθω ποτέ μόνος.
Λέμε συχνά ότι έχουμε μια παγκόσμια αδελφότητα, αλλά είναι αλλιώς όταν το ζεις αυτό προσωπικά.
Το Ψαλμός 34:8 λέει: «Γευτείτε και δείτε ότι ο Ιεχωβά είναι αγαθός».
Όταν αφήνεσαι στα χέρια του Ιεχωβά, γεύεσαι ευλογίες που είναι πάντα πολύ νόστιμες.
Δεν υπάρχει κάτι τόσο συναρπαστικό όσο το να διδάσκουμε την αλήθεια για τον Ιεχωβά.
Αν δεν μπορείτε να υπηρετήσετε αλλού, επεκτείνετε την υπηρεσία σας με άλλους τρόπους!
Στο πρόγραμμα αυτού του μήνα, μάθαμε ότι το να ακολουθούμε συνεχώς την κατεύθυνση της οργάνωσης του Ιεχωβά μπορεί να σώσει και τη ζωή μας.
Όπως και ο Αββακούμ, πρέπει να ανοίγουμε την καρδιά μας στον Ιεχωβά για να διατηρούμε την ηρεμία μας και την εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον.
Η οικογένεια Τσόμπα εμπιστεύτηκε πλήρως στον Ιεχωβά και ακολούθησε την κατεύθυνσή του σε μια περίοδο φοβερών ταραχών.
Και όλοι πρέπει να αποδεικνύουμε την αλήθεια στον εαυτό μας αν θέλουμε να ακολουθούμε την κατεύθυνση του Ιεχωβά μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”.
Αυτόν τον μήνα θα ταξιδέψουμε στη Σερβία.
Η Σερβία είναι μια ηπειρωτική χώρα με εύφορες πεδιάδες στα βόρεια, ασβεστολιθικές λεκάνες στα ανατολικά, λοφοσειρές στα δυτικά και βουνά στα νότια.
Το εύφορο έδαφος παράγει πλούσιες σοδειές.
Η Σερβία είναι μία από τις χώρες που εξάγουν τα περισσότερα σμέουρα.
Καλλιεργούνται και μεγάλες ποσότητες ελαιοκράμβης για ζωοτροφή.
Με το κρέας φτιάχνουν <i>τσεβάπι,</i> ένα δημοφιλές πιάτο των Βαλκανίων από κιμά καρυκευμένο με διάφορα μπαχαρικά σε σχήμα μικρού κεμπάπ.
Βάζουν τα κεμπάπ μέσα σε πίτα και τα γαρνίρουν με <i>κάιμακ,</i> μια κρέμα γάλακτος με ελαφρώς ξινή γεύση.
Ελάτε!
Την Κυριακή σάς κάνουμε το τραπέζι!
Οι Σέρβοι έχουν την συνήθεια να μαζεύονται το μεσημέρι για φαγητό, κουβέντα και παρέα με την οικογένεια.
Πολλοί συνέβαλαν στη διάδοση των καλών νέων για τη Βασιλεία του Θεού στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στην περιοχή της σημερινής Σερβίας.
Ένας από αυτούς ήταν κάποιος στρατιώτης, ο Νίκα Τραλέα.
Ενώ υπηρετούσε στον στρατό της Αυστροουγγαρίας το1918, αιχμαλωτίστηκε από Ρώσους στρατιώτες και στάλθηκε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στη Σιβηρία, όπου έμαθε την αλήθεια.
Όταν ελευθερώθηκε, γύρισε στον τόπο του και άρχισε να οργανώνει συναθροίσεις.
Ένας άλλος ήταν ένας νεαρός κουρέας, ο Φραντς Μπραντ.
Ίσως τον θυμάστε από το ταξίδι μας στο Μαυροβούνιο.
Ήταν γνωστός ως ένας από τους «κουρείς που πιστεύουν στη Γραφή».
Ο Φραντς και ένας πελάτης του που έγινε μετά συνεργάτης του στο έργο, ο Ρούντολφ Κάλε, διορίστηκαν αργότερα επίσκοποι του γραφείου τμήματος.
Τη δεκαετία του 1930, στάλθηκαν 20 έμπειροι σκαπανείς, ανάμεσά τους και ο Μάρτιν Πέτσιγκερ, για να επεκτείνουν το έργο.
Δεν μιλούσαν σερβοκροατικά, αλλά χρησιμοποιούσαν κάρτες μαρτυρίας για να κηρύττουν.
Ο Μάρτιν Πέτσιγκερ αναπολούσε τον καιρό που ταξίδευε στην επαρχία με ένα σακίδιο γεμάτο έντυπα, κηρύττοντας σε μακρινά χωριά σε όσους ήθελαν να ακούσουν.
Σήμερα, η αλήθεια διαδίδεται χάρη στις φιλόπονες προσπάθειες πολλών αδελφών.
Στη Βοϊβοντίνα, οι αγρότες είναι πολύ απασχολημένοι στην περίοδο της συγκομιδής.
Γι’αυτό, οι αδελφοί και οι αδελφές μας καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις με ποδήλατο για να τους βρουν στα χωράφια.
Ο πληθυσμός της Σερβίας εμφανίζει όλο και μεγαλύτερη ποικιλία.
Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν ρωσικά, κινεζικά, ούρντου, περσικά και ρομανί.
Για να βρουν τους Ρομά, οι ευαγγελιζόμενοι πηγαίνουν στις γειτονιές τους, όπου αυτοί μένουν σε μικρά σπίτια χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο.
Τα αποτελέσματα είναι θαυμάσια.
Η εκκλησία Βελιγράδι Ρομανί διεξάγει 46 Γραφικές μελέτες, και στις συναθροίσεις παρευρίσκονται κατά μέσο όρο περισσότεροι από τους ευαγγελιζομένους.
Οι αδελφοί και οι αδελφές της εκκλησίας Βελιγράδι Ρομανί στέλνουν την αγάπη και τους χαιρετισμούς τους.
Το ίδιο και εμείς.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
jwb-139-Gwww.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
