Χάρολντ Κόρκερν: Ο Ιεχωβά Παρέχει Αληθινή Σοφία (Ψαλμ. 19:7)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_23_VIDEO
Σήμερα θα μιλήσουμε για τη σοφία, δηλαδή την ικανότητα να χρησιμοποιούμε τη γνώση και την κατανόηση με πρακτικό τρόπο για να παίρνουμε καλές αποφάσεις, να λύνουμε προβλήματα, να αποφεύγουμε κινδύνους και να δίνουμε χρήσιμες και ουσιαστικές συμβουλές όταν χρειάζεται.
Δεν μπορούμε όμως να βασιζόμαστε στη δική μας κατανόηση, γνώση και σοφία.
Πρέπει να στρεφόμαστε στον μόνο σοφό, τον Ιεχωβά Θεό.
Γιατί; Στον Ψαλμό 19 λέει ότι «η υπενθύμιση του Ιεχωβά είναι αξιόπιστη· κάνει τον άπειρο σοφό».
Και γιατί μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στη σοφία που έρχεται από τον Ιεχωβά την οποία μας δίνει μέσω του Λόγου του, μέσω του αγίου του πνεύματος και μέσω της καθοδηγίας που μας παρέχει το Κυβερνών Σώμα; Μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη λόγω μιας βασικής αλήθειας που ανέφερε ο Ιησούς στο Ματθαίος 11:19: «Η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από τα έργα της».
Η σοφία που παρέχει ο Ιεχωβά πάντα ωφελεί τον λαό του και πάντα βελτιώνει τη ζωή όλων μας.
Εμείς όμως οι ατελείς άνθρωποι, παρ’ όλο που κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ενεργούμε με σοφία, δεν τα καταφέρνουμε πάντα.
Έχουμε περιορισμούς.
Ας εξετάσουμε λοιπόν για λίγο κάποια πράγματα που μπορεί να μας φαίνονται σοφά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι επειδή δεν βασίζονται στη «σοφία που κατεβαίνει από πάνω».
Για να δούμε ένα παράδειγμα.
Αρκούν άραγε τα καλά κίνητρα και οι καλές προθέσεις για να είναι κάποια συμβουλή χρήσιμη και σοφή; Την απάντηση θα μας τη δώσει ένα παράδειγμα από τη Γραφή.
Πάμε στον Ματθαίο κεφάλαιο 16.
Στο εδάφιο 21, ο Ιησούς εξηγεί στους μαθητές του ότι θα χρειαστεί να υποφέρει και να θανατωθεί.
Και πώς αντιδράει ο Πέτρος; Ματθαίος 16:22: «Τότε ο Πέτρος τον πήρε παράμερα και άρχισε να τον επιπλήττει, λέγοντας: “Λυπήσου τον εαυτό σου, Κύριε δεν πρόκειται να σου συμβεί κάτι τέτοιο”».
Είχε καλές προθέσεις ο Πέτρος; Ναι.
Είχε καλά κίνητρα; Ναι.
Αλλά μίλησε σοφά; Όχι.
Ο Ιησούς εξηγεί γιατί στο δεύτερο μέρος του επόμενου εδαφίου, του εδαφίου 23: «Μου είσαι εμπόδιο, επειδή δεν σκέφτεσαι τις σκέψεις του Θεού, αλλά των ανθρώπων».
Ο Ιησούς ήρθε στη γη για να εκπληρώσει πλήρως τις προφητείες και τον σκοπό του Ιεχωβά για αυτόν, κάτι που περιλάμβανε και τον θάνατό του.
Δεν ήθελε να ακούει κανένα αποθαρρυντικό σχόλιο που θα τον εμπόδιζε να εκπληρώσει την αποστολή του.
Οι προθέσεις του Πέτρου ήταν καλές, αλλά δεν ήταν σοφία που κατεβαίνει από πάνω.
Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα.
Κάποιος περνάει μια δοκιμασία που είναι πολύ δύσκολη, υποφέρει πολύ, βασανίζεται.
Θέλει να νιώσει λίγο καλύτερα και του προτείνουν μια λύση που θα τον ανακουφίσει κάπως.
Είναι όμως σοφή λύση; Αυτή τη φορά πάμε στο βιβλίο 1 Σαμουήλ —1 Σαμουήλ κεφάλαιο 26.
Εδώ ο Δαβίδ προσπαθεί να ξεφύγει από τον Σαούλ που θέλει να τον σκοτώσει.
Η ζωή του κινδυνεύει.
Ο Δαβίδ νιώθει τεράστια πίεση.
Ενόσω βρίσκεται στην έρημο, μαθαίνει πού έχει στρατοπεδεύσει ο Σαούλ.
Ο Δαβίδ και ο Αβισαί λοιπόν πηγαίνουν μέσα στη νύχτα εκεί που κοιμούνται ο Σαούλ και οι άντρες του και στέκονται ακριβώς πάνω από τον Σαούλ.
Τι λέει ο Αβισαί στο 1 Σαμουήλ 26:8; «Τότε ο Αβισαί είπε στον Δαβίδ: “Σήμερα ο Θεός παρέδωσε τον εχθρό σου στο χέρι σου. Και τώρα, σε παρακαλώ, άφησέ με να τον καρφώσω στο έδαφος με το δόρυ μια και έξω, και δεν θα χρειαστώ δεύτερη φορά”».
Τι λέει στην ουσία ο Αβισαί; “Αυτό είναι δώρο από τον Ιεχωβά. Είναι εδώ, μπροστά μας. Σκότωσέ τον και θα τελειώσουν τα βάσανά σου. Θα σε βοηθήσω και εγώ”.
Φάνηκε άραγε καλή αυτή η συμβουλή στον Δαβίδ; Όχι βέβαια.
Στο εδάφιο 9 λέει: “Δεν γίνεται να σκοτώσω τον Σαούλ και να παραμείνω αθώος ενώπιον του Ιεχωβά”.
Στο εδάφιο 10 λέει: “Ο Ιεχωβά θα τακτοποιήσει το ζήτημα στον καιρό του”.
Και δείτε το εδάφιο 11: «Είναι αδιανόητο από την άποψη του Ιεχωβά να σηκώσω το χέρι μου εναντίον του χρισμένου του Ιεχωβά!» Προσέξατε; «Από την άποψη του Ιεχωβά».
Ο Δαβίδ δεν ήθελε να ακολουθήσει μια συμβουλή που θα τον απάλλασσε μεν από τα βάσανά του, αλλά δεν θα ευαρεστούσε τον ουράνιο Πατέρα του.
Παρόμοια και εμείς δεν πρέπει ποτέ να δίνουμε ή να δεχόμαστε συμβουλές που δεν βασίζονται στη Γραφή προκειμένου να απαλλαχτούμε από μια δύσκολη δοκιμασία.
Το επόμενο σημείο με το οποίο θα ασχοληθούμε είναι ότι μερικές φορές μάς επηρεάζει το ποιος λέει κάτι και το πώς το λέει.
Και αυτό μπορεί να παίξει ρόλο στο αν θα το θεωρήσουμε σοφό ή άσοφο.
Ποια εδάφια της Γραφής μάς το δείχνουν αυτό; Ας πάμε στο βιβλίο του Εκκλησιαστή —Εκκλησιαστής κεφάλαιο 9 και θα διαβάσουμε τα εδάφια 16 και 17.
Αυτά τα εδάφια δείχνουν τι ρόλο μπορεί να παίξει το ποιος λέει κάτι και το πώς το λέει.
Εδάφιο 16: «Και εγώ είπα μέσα μου: “Η σοφία είναι καλύτερη από την κραταιότητα, αλλά η σοφία του φτωχού καταφρονείται, και κανείς δεν δίνει προσοχή στα λόγια του”».
Εδάφιο 17: «Καλύτερα να δίνει κανείς προσοχή στα ήρεμα λόγια των σοφών παρά στις κραυγές εκείνου που κυβερνάει ανόητους».
Τι μαθαίνουμε από αυτά τα εδάφια; Όταν κάποιος που είναι επιφανής, δημοφιλής και έχει έντονη προσωπικότητα εκφράσει μια άποψη, οι άλλοι πιθανότατα θα πιστέψουν ότι αυτό που είπε έχει αξία, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα τα λόγια του δεν έχουν ουσία.
Από την άλλη, όταν κάποιος που είναι χαμηλών τόνων, ταπεινός, πράος εκφράσει κάποια άποψη, επειδή δεν μιλάει με αυτοπεποίθηση ή δεν είναι επιφανής, οι άλλοι ίσως σκέφτονται ότι αυτά που λέει δεν είναι και τόσο σωστά.
Ο απόστολος Παύλος αντιμετώπισε τέτοιες καταστάσεις τον πρώτο αιώνα.
Στην Πρώτη Επιστολή Προς τον Τιμόθεο, και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 1, απευθύνθηκε σε άτομα που είχαν παρεκκλίνει από την πίστη και έλεγαν πράγματα που δεν έπρεπε.
Προσέξτε τι λέει ο Παύλος στην 1 Τιμόθεο 1:7 για τους ψευδοδιδασκάλους: «Θέλουν να είναι δάσκαλοι του νόμου, αλλά δεν καταλαβαίνουν ούτε αυτά που λένε ούτε αυτά για τα οποία επιμένουν τόσο πολύ».
Οι ψευδοδιδάσκαλοι λοιπόν μιλούσαν με πυγμή, με σιγουριά, με ενθουσιασμό, αλλά αυτά που έλεγαν ήταν λάθος.
Προσέξτε πώς σχολιάζει το <i>Ενόραση</i> τα λόγια του Παύλου για εκείνους τους άντρες.
Λέει τα εξής: «Ο Παύλος γνώριζε ότι οι άνθρωποι [...] δίνουν [...] προσοχή σε όσους διαθέτουν εντυπωσιακούς τρόπους συμπεριφοράς, εμφανή ταλέντα ή δυναμική προσωπικότητα και ομιλία [αυτοί τραβούν την προσοχή]. Γνώριζε ότι “τα ήσυχα λόγια ενός σοφού άπορου άντρα” συχνά αγνοούνται για χάρη εκείνων που δίνουν την εντύπωση ότι είναι πιο κραταιοί».
Αυτά έλεγε το <i>Ενόραση</i>.
Ποιο είναι το σημείο; Κάποιοι ίσως εντυπωσιάζονται από δηλώσεις που γίνονται με έντονη φωνή, με μεγάλη σιγουριά, με ύφος ανωτερότητας.
Ωστόσο, το θέμα δεν είναι με πόση σιγουριά ή ένταση μιλάει κάποιος, αλλά αν αυτά που λέει είναι σωστά.
Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε να μην επηρεαζόμαστε υπερβολικά από το ποιος λέει κάτι ή από το πώς το λέει.
Το θέμα είναι: Ήταν αυτό που είπε σύμφωνο με τη σοφία που κατεβαίνει από πάνω; Κλείνοντας, θα αναφερθούμε επίσης σε δύο ιδιότητες απαραίτητες για να έχουμε θεϊκή σοφία.
Αυτές οι σημαντικές ιδιότητες είναι η ταπεινοφροσύνη και η μετριοφροσύνη.
Αν είμαστε ταπεινοί, θα αναγνωρίζουμε ότι συχνά οι άλλοι έχουν καλύτερες ιδέες από εμάς.
Και η μετριοφροσύνη μάς υπενθυμίζει ότι έχουμε περιορισμούς.
Δεν έχουμε πάντα δίκιο.
Το βιβλίο των Παροιμιών δείχνει γιατί είναι σοφό να έχουμε αυτές τις δύο ιδιότητες.
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στο βιβλίο των Παροιμιών κεφάλαιο 18 και εδάφιο 17: «Αυτός που εκθέτει πρώτος την υπόθεσή του φαίνεται να έχει δίκιο, ώσπου έρχεται η άλλη πλευρά και τον αντικρούει κάνοντάς του ερωτήσεις».
Σε μια συνάντηση στο Μπέθελ, σε μια συνάντηση πρεσβυτέρων ή επισκόπων, κάποιος μπορεί να έχει μια φοβερή ιδέα.
Αλλά, όταν οι άλλοι αδελφοί αρχίζουν να του κάνουν ερωτήσεις, καταλαβαίνει ότι η ιδέα του δεν ήταν και τόσο καλή.
Τι κάνουν πιθανώς οι άλλοι αδελφοί; Χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα που βασίζονται σε Βιβλικές αρχές.
Σήμερα λοιπόν είδαμε ότι η σοφία που κατεβαίνει από πάνω είναι εξαιρετικά πολύτιμη.
Εμείς θέλουμε αυτή τη σοφία από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό ας προσέχουμε να μην τη συγχέουμε με την ανθρώπινη σοφία.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου