Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: Η Πίστη Χωρίς Έργα Είναι Νεκρή (Ιακ. 2:17)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_21_VIDEO
Το σημερινό εδάφιο είναι από την επιστολή του Ιακώβου.
Ο Μαρτίνος Λούθηρος, ένας από τους ηγέτες της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα την επιστολή του Ιακώβου.
Την αποκαλούσε «επουσιώδη επιστολή», εννοώντας ότι το περιεχόμενό της δεν είχε ιδιαίτερη βαρύτητα.
Ο Λούθηρος είχε την ίδια άποψη για τα βιβλία Εσθήρ, Εβραίους, Ιούδα, αλλά και για το βιβλίο της Αποκάλυψης.
Τι τον ενοχλούσε σε αυτά; Στην επιστολή του Ιακώβου, τον ενοχλούσε το σημερινό εδάφιο: «Η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή».
Και όλα αυτά επειδή δεν είχε καταλάβει σωστά τα λόγια του Ιακώβου.
Κατά την άποψη του Λούθηρου, ο Ιάκωβος έλεγε ότι μπορούμε να κερδίσουμε τη σωτηρία με τα έργα μας.
Αλλά εκείνος επέμενε ότι την κερδίζουμε μόνο μέσω πίστης.
Και ήταν τόσο απόλυτος ώστε ισχυρίστηκε ότι την επιστολή δεν την είχε γράψει καν κάποιος Χριστιανός (πόσο μάλλον ο Ιάκωβος), αλλά κάποιος Ιουδαίος που δεν ήξερε πολλά για τη Χριστιανοσύνη —όλα αυτά επειδή ο Λούθηρος δεν είχε καταλάβει τι ακριβώς εννοούσε ο Ιάκωβος.
Ο Ιάκωβος εννοούσε ότι η πίστη είναι σημαντική, όλοι χρειαζόμαστε πίστη, αλλά δεν μπορείς να δεις την πίστη.
Πώς θα καταλάβεις αν κάποιος έχει πίστη; Η απάντησή του; “Από τα έργα του. Τα έργα κάποιου αποδεικνύουν ότι έχει πίστη”.
Και αυτό που μας σώζει είναι η πίστη στη θυσία του Χριστού.
Εδώ υπάρχει ένα μάθημα: Όταν δεν καταλαβαίνουμε κάτι που διαβάζουμε, είτε στη Γραφή είτε σε κάποιο από τα έντυπά μας, καλύτερα να θεωρούμε ότι εμείς έχουμε το πρόβλημα και όχι ο συγγραφέας.
Και με αυτό υπόψη, θα ζητάμε από τον Ιεχωβά να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι διαβάζουμε.
Σήμερα, σαν τον Μαρτίνο Λούθηρο, πολλοί Ευαγγελικοί δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην πίστη παρά στα έργα.
Όταν τους βρίσκουμε στο έργο, λένε: «Εσείς νομίζετε ότι θα σωθείτε επειδή πηγαίνετε από πόρτα σε πόρτα».
Φυσικά και δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Ξέρουμε ότι αυτό που μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία είναι το χυμένο αίμα του Ιησού.
Αλλά πάμε στο έργο επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά Θεό.
Αγαπάμε τους ανθρώπους.
Και θέλουμε να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι την αλήθεια για τον Ιεχωβά επειδή λέγονται ψέματα για Εκείνον.
Αυτό κάνει ένας μάρτυρας: Ορκίζεται να πει την αλήθεια.
Μου άρεσε αυτό που είπε ο Τζέικ Ραμφ στην ομιλία του στην ετήσια συνέλευση.
Θυμάστε; Είπε ότι ο Ιησούς δεν άντεχε να βλέπει τους ανθρώπους που θεράπευε να πονούν και να υποφέρουν ούτε στιγμή παραπάνω.
Και έτσι, τους θεράπευε το Σάββατο.
Δεν έλεγε: “Έλα πάλι αύριο” ή “Ψάξε να με βρεις κάπου κοντά στη Νεκρά Θάλασσα”.
Όχι!
Ο Ιησούς τούς θεράπευε επί τόπου, παρότι γνώριζε ότι οι Φαρισαίοι θα του δημιουργούσαν προβλήματα.
Και να είστε σίγουροι ότι αυτό που έκανε ο Ιησούς (οι θεραπείες το Σάββατο) ήταν κάτι πολύ επικίνδυνο.
Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, όσοι παραβίαζαν το Σάββατο έπρεπε να θανατώνονται.
Μπορείτε να καταλάβετε λοιπόν γιατί οι Φαρισαίοι πάσχιζαν να ενοχοποιήσουν τον Ιησού.
Με ποιον τρόπο εφάρμοσε αυτό το σημείο ο αδελφός Ραμφ; Σήμερα, δεν θεωρούμε ότι, αν δεν κηρύξουμε εμείς σε κάποιους, δεν πειράζει, ο Ιεχωβά θα βρει την άκρη στη μεγάλη θλίψη.
Οι άνθρωποι υποφέρουν τώρα.
Χρειάζονται ανακούφιση τώρα.
Είναι ανάγκη να γνωρίσουν τον Ιεχωβά τώρα.
Χρειάζεται να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής τώρα και πραγματική ελπίδα για το μέλλον.
Τι θα πούμε για τον Ιησού; Ενδιαφέρεται έστω και στο ελάχιστο για τα έργα μας ή συμφωνεί με τους Ευαγγελικούς ότι αρκεί μόνο να πιστεύουμε; Ας αφήσουμε τον ίδιο να απαντήσει.
Ας δούμε μερικά εδάφια σε ένα βιβλίο που ο Μαρτίνος Λούθηρος δεν συμπαθούσε ιδιαίτερα, το βιβλίο της Αποκάλυψης.
Ας πάμε στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 2, και ας αφήσουμε τον Ιησού να μας πει ποια είναι η άποψή του για τα έργα.
Αποκάλυψη, κεφάλαιο 2, και στην αρχή θα διαβάσουμε τα εδάφια 2 και 5.
Εδώ απευθύνεται στην εκκλησία της Εφέσου, λέγοντας: «Γνωρίζω τα έργα σου, τον κόπο [όσα κάνεις] και την υπομονή σου», στο εδάφιο 2.
Και στο εδάφιο 5: «Θυμήσου λοιπόν από πού έχεις πέσει, μετανόησε και κάνε τα έργα που έκανες πρώτα».
Τώρα, ας πάμε στο εδάφιο 19, και εδώ απευθύνεται στην εκκλησία των Θυατείρων.
Και το ερώτημα εδώ είναι: Παρατηρεί άραγε ο Ιησούς πόσα είναι αυτά που κάνουμε στην υπηρεσία του; Εδάφιο 19: «Γνωρίζω τα έργα σου, και την αγάπη, την πίστη, τη διακονία και την υπομονή σου, [και προσέξτε] και ότι τα τελευταία έργα σου είναι περισσότερα από τα πρώτα».
Τι βλέπουμε; Ο Ιησούς παρατηρεί τι κάνουμε: Όταν κάνουμε λίγο περισσότερο έργο το Σάββατο το πρωί, όταν σταματάμε για να δώσουμε μια κάρτα ή ένα φυλλάδιο σε έναν καταστηματάρχη, όταν κάνουμε μια επανεπίσκεψη μετά τη δουλειά γιατί τότε βολεύει τον οικοδεσπότη, αλλά όχι εμάς, ο Ιησούς παρατηρεί τις μικρές θυσίες που κάνουμε και τις εκτιμάει.
Αυτά που καταφέρνει ο λαός του Ιεχωβά σήμερα είναι αξιοθαύμαστα.
Φυσικά, ο Σατανάς είναι πάντα αρνητικός.
Είναι «ο κατήγορος των αδελφών μας».
Και μάλλον θα λέει: «Τώρα που οι ευαγγελιζόμενοι δεν είναι υποχρεωμένοι να δίνουν λεπτομερές δελτίο έργου, θα κάνουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα, ίσα ίσα ό,τι χρειάζεται για να βάλουν τικ στο κουτάκι στο τέλος του μήνα».
Με τον ζήλο τους, οι αδελφοί και οι αδελφές μας αποδεικνύουν τον Σατανά ψεύτη.
Αν και δεν υπάρχει καθορισμένος στόχος ωρών, πολλοί θέτουν λογικούς προσωπικούς στόχους ανάλογα με τις περιστάσεις τους.
Η έμφαση πρέπει να δοθεί στη λέξη «λογικούς».
Αυτό που είναι λογικό για έναν απολύτως υγιή 19χρονο ίσως δεν είναι λογικό για έναν φιλάσθενο 90χρονο, αν και κάποιοι 90χρονοι κάνουν πολλά στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Μερικοί κάνουν σχέδιο για όλο τον μήνα.
Στην αρχή, βλέπουν τα σαββατοκύριακα.
Τι έχουν προγραμματίσει; “Α, αυτό το διήμερο θα λείπω για τον γάμο της αδελφής μου. Εντάξει. Τα άλλα τρία όμως είμαι ελεύθερος”.
Ο λαός του Ιεχωβά δείχνει την αγάπη του για εκείνον και αλλιώς: Κάνουν πράγματα που δεν τους είναι εύκολα.
Ας πούμε, είναι ενδιαφέρον ότι μερικοί θεωρούν δύσκολο το κήρυγμα που κάνουμε από πόρτα σε πόρτα.
Ειδικά μετά την πανδημία, πολλοί δυσκολεύονται να συζητούν με τους ανθρώπους.
Είχαν συνηθίσει να ανταλλάζουν email ή γραπτά μηνύματα.
Προτιμούν λοιπόν το σταντ και τις επιστολές.
Καλά και τα δύο, αλλά καταλαβαίνουν ότι δεν θα μιλήσουμε με όλους στο σταντ ούτε μπορούμε να γράψουμε σε όλους.
Πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι.
Προσεύχονται λοιπόν στον Ιεχωβά για θάρρος και βγαίνουν στο έργο από πόρτα σε πόρτα.
Ασφαλώς, ο Ιησούς το βλέπει αυτό και εκτιμάει το θάρρος και το πρόθυμο πνεύμα τους.
Οι φιλόπονοι εξωτερικοί βοηθοί είναι θαυμάσιο παράδειγμα αγάπης για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς τους.
Αν είναι σκαπανείς, πολύ εύκολα πιάνουν τον στόχο τους μέχρι την τρίτη εβδομάδα του μήνα.
Αλλά δεν κάθονται την τέταρτη εβδομάδα.
Καταλαβαίνουν ότι τους χρειαζόμαστε εκείνη την εβδομάδα και έτσι κάνουν επιπλέον προσπάθεια.
Το εκτιμούμε και το χρειαζόμαστε πολύ.
Ο Ιησούς συνέδεσε την πίστη με τα έργα.
Τη νύχτα προτού πεθάνει, είπε στους μαθητές του: «Όποιος εκδηλώνει πίστη σε εμένα [ή, σύμφωνα με το πρωτότυπο κείμενο, <i>ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ</i>], θα κάνει και εκείνος τα έργα που κάνω εγώ».
Και ποιο έργο έκανε ο Ιησούς; Κυρίως, το έργο κηρύγματος.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου