JW Broadcasting—Ιούνιος 2026: Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_1_VIDEO
Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®!
Στις 14 Μαρτίου 2026, η 159η τάξη της Γαλαάδ ολοκλήρωσε την πεντάμηνη συναρπαστική πνευματική της εκπαίδευση.
Το πρόγραμμα της αποφοίτησης βοηθάει τους σπουδαστές να προετοιμαστούν για όποιες αλλαγές έρθουν στη ζωή τους και για μελλοντικούς διορισμούς.
Οι Βιβλικές αρχές που θα ακούσουν οι σπουδαστές εφαρμόζονται και σε εμάς, εφόσον η ζωή όλων μας αλλάζει συνεχώς.
Δείτε πώς μπορείτε να εφαρμόσετε τα μαθήματα που θα πάρουμε από αυτό το ενισχυτικό πρόγραμμα.
Θα θέλαμε να σας καλωσορίσουμε όλους εσάς που είστε εδώ μαζί μας, καθώς και όλους όσους παρακολουθείτε αυτό το πρόγραμμα.
Καλωσορίζουμε φυσικά και εσάς τους σπουδαστές, κοπιάσατε πάρα πολύ τους περασμένους πέντε μήνες.
Ξέρουμε ότι φτάσατε στα όριά σας με το διάβασμα.
Γι’ αυτό, χαιρόμαστε που επιτέλους θα χαλαρώσετε και θα απολαύσετε το πρόγραμμα, μαζί με τις οικογένειές σας, τους φίλους σας και όλους όσους βρίσκονται εδώ, καθώς και με τα χιλιάδες άτομα που παρακολουθούν μέσω σύνδεσης σε όλο τον κόσμο.
Λοιπόν, έφτασε η μέρα.
Απίστευτο δεν είναι; Η μέρα της αποφοίτησής σας!
Είμαι σίγουρος ότι το περιμένατε καιρό αυτό, έτσι δεν είναι; Και τώρα ήρθε η ώρα να επιστρέψετε στους διορισμούς σας για να εφαρμόσετε όσα μάθατε, όλα τα υπέροχα πετράδια που μαζέψατε τους περασμένους πέντε μήνες, και να εργαστείτε ώμο προς ώμο με ειρήνη μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές σας.
Μήπως όμως σας αγχώνει κάπως η λέξη «ειρήνη»; Ίσως θα πάτε σε καινούριο διορισμό και αναρωτιέστε: “Θα καταφέρω να προωθήσω την ειρήνη, να τα πάω καλά με τους άλλους;” Ή ίσως θα επιστρέψετε εκεί που ήσασταν και σκέφτεστε: “Μήπως θα με παρατηρούν τώρα για να δουν αν η Γαλαάδ με βοήθησε να βελτιωθώ;” Είναι λογικό να σας απασχολούν αυτά.
Γι’ αυτόν τον λόγο λοιπόν, έχουμε επιλέξει το θέμα «Κάνε Ειρήνη».
Κατ’ αρχάς, κανείς δεν είπε ποτέ ότι το να κάνεις ειρήνη είναι εύκολο.
Στο 5ο κεφάλαιο του Ματθαίου ο Ιησούς το αναγνωρίζει αυτό.
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στον Ματθαίο κεφάλαιο 5.
Εδώ ο Ιησούς περιγράφει μια υποθετική κατάσταση, και θα δείτε πού το πάει.
Στα εδάφια Ματθαίος 5:23, 24, λέει τα εξής στους μαθητές του: «Αν λοιπόν φέρνεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε το δώρο σου εκεί, μπροστά στο θυσιαστήριο, και φύγε. Πρώτα κάνε ειρήνη με τον αδελφό σου και έπειτα γύρισε να προσφέρεις το δώρο σου».
Στους ακροατές του Ιησού, αυτή η κατάσταση πιθανότατα δεν θα φαινόταν και τόσο ρεαλιστική.
Για σκεφτείτε, σε μια πόλη όπου, λόγω της γιορτής, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, εκείνος τους λέει: “Αφήστε το δώρο σας στο θυσιαστήριο και ψάξτε παντού στην πόλη για να βρείτε ένα συγκεκριμένο άτομο, το οποίο μάλιστα έχει κάτι εναντίον σας. Κάντε αμέσως ειρήνη, για να προλάβετε να γυρίσετε στον ναό και να προσφέρετε το δώρο σας στον Ιεχωβά”.
Το σημείο που θέλει να τονίσει ο Ιησούς με όλες αυτές τις λεπτομέρειες είναι ότι το να κάνεις ειρήνη είναι δύσκολο μερικές φορές.
Αλλά τώρα, ίσως έρχονται στο μυαλό μας κάποιες ερωτήσεις: Γιατί είναι δύσκολο να κάνουμε ειρήνη; Και πώς θα το πετύχουμε, αν και δεν είναι εύκολο; Για να δώσουμε την απάντηση, θα εξετάσουμε τρεις συνηθισμένους φόβους που μας εμποδίζουν να κάνουμε ειρήνη.
Και έπειτα θα δούμε πώς ο Άβραμ, δηλαδή ο Αβραάμ, βρήκε μέσα του τη δύναμη να κάνει ειρήνη με τον Λωτ, ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν διαμάχη μεταξύ τους.
Ας αρχίσουμε με τον πρώτο φόβο: τον φόβο ότι θα φανούμε αδύναμοι.
Σίγουρα πολλοί από εμάς έχουμε ανασφάλειες και παλεύουμε με αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης.
Και μια φυσική αντίδραση είναι να προσπαθούμε τόσο σκληρά να ανεβούμε στα μάτια των άλλων ώστε τελικά εκείνοι να νιώθουν κατώτεροι.
Ως αποτέλεσμα, καταστρέφουμε την ειρήνη.
Θα μπορούσε άραγε ο Άβραμ να αντισταθεί σε αυτόν τον πιθανό φόβο; Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στη Γένεση κεφάλαιο 13.
Είναι η γνωστή αφήγηση όπου οι βοσκοί του Άβραμ και του Λωτ μαλώνουν για τα βοσκοτόπια, και ο Άβραμ διακρίνει ότι ίσως δημιουργηθούν προβλήματα στη σχέση του με τον Λωτ.
Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει στο Γένεση 13:8, 9: «Γι’ αυτό, ο Άβραμ είπε στον Λωτ: “Σε παρακαλώ, ας μην υπάρχει φιλονικία ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα και ανάμεσα στους βοσκούς μου και στους βοσκούς σου, γιατί είμαστε αδελφοί. Δεν είναι όλος ο τόπος στη διάθεσή σου; Ας χωρίσουμε, παρακαλώ. Αν εσύ πας αριστερά, εγώ θα πάω δεξιά· αλλά αν εσύ πας δεξιά, εγώ θα πάω αριστερά”».
Φοβερό!
Ο Άβραμ πήρε την πρωτοβουλία, ταπεινώθηκε στα μάτια του Λωτ, έριξε τον εαυτό του.
Θα μπορούσε να είχε προσπαθήσει να ανεβάσει τον εαυτό του και να υποβιβάσει τον Λωτ.
Θα μπορούσε να είχε πει: “Για μισό λεπτό, Λωτ! Ποιος συνοδεύει ποιον; Εσύ είσαι μαζί μου, όχι εγώ μαζί σου. Εμένα έστειλε ο Θεός εδώ, όχι εσένα. Σε εμένα έδωσε αυτόν τον τόπο”.
Αυτή η αντίδραση θα έφερνε αποτελέσματα, αλλά να είστε σίγουροι ότι η ειρήνη δεν θα ήταν ένα από αυτά.
Όχι, ο Άβραμ δεν το έκανε αυτό.
Παρ’ όλο που είχε ανασφάλειες, όπως εσείς και εγώ, ο Άβραμ έριξε τον εαυτό του στα μάτια του Λωτ, υποχώρησε.
Τι τον υποκίνησε να το κάνει αυτό; Για να το πούμε απλά, τον ενδιέφερε περισσότερο το πώς τον έβλεπε ο Ιεχωβά, παρά το πώς τον έβλεπαν οι άνθρωποι.
Αυτό ήταν το σημαντικό για εκείνον.
Δεν τον ένοιαζε πού ακριβώς βρισκόταν στην Υποσχεμένη Γη.
Του αρκούσε το ότι ήταν εκεί.
Αυτό από μόνο του ήταν απόδειξη της επιδοκιμασίας του Ιεχωβά.
Αυτό δεν τονίζουν και τα εδάφια Ματθαίος 5:23, 24; Στην ουσία, ο Ιησούς έλεγε σε εκείνον που προσπαθούσε να κάνει ειρήνη να γυρίσει πίσω: «Γύρισε. Γύρισε στο θυσιαστήριο και πρόσφερε το δώρο σου στον Ιεχωβά».
Αυτό ήθελε ο Άβραμ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο: ειρήνη με τον Θεό.
Ποιο είναι λοιπόν το πρώτο μάθημα που μπορούμε να πάρουμε από τον Άβραμ; Ο φόβος ότι θα φανούμε αδύναμοι ή ότι οι άλλοι δεν θα λάβουν υπόψη τους την πείρα μας, τη θέση μας, το ότι έχουμε λάβει εκπαίδευση από τη Γαλαάδ —όλα αυτά τα πράγματα προέρχονται από προσωπικές ανασφάλειες, και τέτοιες ανασφάλειες στέκονται εμπόδιο στην ειρήνη.
Παρεμποδίζουν την ειρήνη.
Πώς μπορούμε να αποφύγουμε αυτόν τον φόβο; Όπως ο Άβραμ, ας είμαστε ικανοποιημένοι με το μεγαλύτερο προνόμιο που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος: την επιδοκιμασία του Ιεχωβά Θεού.
Όποιες άλλες ευλογίες και προνόμια έρθουν είναι καλοδεχούμενα, αλλά όχι τόσο σημαντικά.
Όπως είπαμε πριν, ο Άβραμ συμπεριφέρθηκε στον Λωτ με ταπεινοφροσύνη, και ίσως σκέφτηκε: “Και ο Λωτ μάλλον έτσι θα μου συμπεριφερθεί”.
Ωραίο δεν θα ήταν κάτι τέτοιο; Με αυτό υπόψη, πάμε στον δεύτερο φόβο: τον φόβο ότι οι άλλοι θα μας εκμεταλλευτούν.
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί όταν υποχωρούμε σε μια διαφωνία αλλά μετά αρχίζουμε να νιώθουμε ευάλωτοι και να φοβόμαστε ότι το άλλο άτομο θα εκμεταλλευτεί την υποχωρητικότητά μας.
Τι έκανε ο Άβραμ; Ας ανοίξουμε και πάλι τη Γραφή μας στη Γένεση κεφάλαιο 13 —Γένεση κεφάλαιο 13— και θα αρχίσουμε να διαβάζουμε από το εδάφιο 10.
Θυμόμαστε τι έγινε.
Ο Άβραμ φέρθηκε με καλοσύνη στον Λωτ, πήρε την πρωτοβουλία να κάνει ειρήνη, και το εδάφιο 10 λέει: «Τότε ο Λωτ σήκωσε τα μάτια του και είδε ότι ολόκληρη η περιφέρεια του Ιορδάνη, μέχρι τη Σηγώρ, ήταν περιοχή με άφθονα νερά (προτού καταστρέψει ο Ιεχωβά τα Σόδομα και τα Γόμορρα), σαν τον κήπο του Ιεχωβά, σαν τη γη της Αιγύπτου. Έτσι λοιπόν, ο Λωτ διάλεξε ολόκληρη την περιφέρεια του Ιορδάνη και μετέφερε τον καταυλισμό του στα ανατολικά. Χώρισαν λοιπόν ο ένας από τον άλλον. Ο Άβραμ κατοίκησε στη γη Χαναάν, ενώ ο Λωτ κατοίκησε ανάμεσα στις πόλεις της περιφέρειας».
Τι πιστεύετε; Εκμεταλλεύτηκε όντως ο Λωτ την ταπεινοφροσύνη του Άβραμ; Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν ξέρουμε.
Δεν ξέρουμε κάθε λεπτομέρεια για ό,τι πραγματικά συνέβη σε εκείνη την περίπτωση.
Και η βασική ομιλία αυτού του προγράμματος θα το τονίσει αυτό ακόμη περισσότερο.
Μην τη χάσετε!
Τώρα όμως, πάμε λίγο ξανά στον Άβραμ.
Αν ο Άβραμ αιφνιδιάστηκε από την επιλογή του Λωτ ή αν ενοχλήθηκε, θα μπορούσε κάλλιστα να σκεφτεί: “Για μισό λεπτό! Τελικά δεν συμφέρει να είσαι ταπεινός. Δεν έγινε αυτό που ήθελα. Πρέπει να είμαι πιο αυστηρός με τον Λωτ”.
Θα μπορούσε να σκεφτεί έτσι.
Αλλά ενέδωσε ο Άβραμ σε αυτόν τον φόβο; Όχι.
Προσέξτε τι λέει εδώ, στο τέλος του εδαφίου 11 και στην αρχή του 12.
Λέει απλώς: «Χώρισαν λοιπόν ο ένας από τον άλλον. Ο Άβραμ κατοίκησε στη γη Χαναάν».
Δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν διεκδίκησε τα δικαιώματά του, δεν ισχυρίστηκε ότι αδικήθηκε.
Η ταπεινοφροσύνη του Άβραμ ήταν γνήσια.
Δεν επρόκειτο για κάποιο τέχνασμα ώστε να πετύχει αργότερα αυτό που ήθελε.
Βλέπετε, για τον Άβραμ, η ειρήνη ήταν πιο σημαντική από τις προσωπικές του προτιμήσεις.
Ποιο μάθημα λοιπόν παίρνουμε εδώ από τον Άβραμ; Ο φόβος ότι κάποιος θα εκμεταλλευτεί την υποχωρητικότητά μας —παίρνοντας εκείνος το προνόμιο που θέλαμε, τον έπαινο ή τα εύσημα για κάτι— ίσως μας κάνει να νομίζουμε ότι το να είμαστε καλοσυνάτοι, ταπεινοί, υποχωρητικοί δεν συμφέρει τελικά.
Αυτό θα καταστρέψει την ειρήνη.
Μην ενδώσετε σε αυτόν τον φόβο.
Αντιθέτως, κάντε ότι και ο Άβραμ.
Να είστε βέβαιοι ότι ο τρόπος του Ιεχωβά για την επίτευξη ειρήνης είναι πάντα ο σωστός, ακόμη και αν φαίνεται ότι δεν είναι προς το συμφέρον μας.
Ίσως έτσι να μην εξασφαλίσουμε αυτό που θα θέλαμε, αλλά θα εξασφαλίσουμε το πιο σημαντικό: ειρήνη με τον Θεό και την επιδοκιμασία του.
Τι έγινε όμως όταν οι επιλογές του Λωτ δεν του βγήκαν σε καλό; Πώς θα αντιδρούσε ο Άβραμ; Θα συγχωρούσε και θα ξεχνούσε; Ή θα τον εμπόδιζε ο φόβος να αφήσει πίσω του το παρελθόν; Την απάντηση θα την πάρουμε στο τέλος του προγράμματος.
Τώρα έχει έρθει η ώρα για τη <i>Γνωριμία με την Τάξη.</i>
Σε κάθε αποφοίτηση της Γαλαάδ, όλοι μας περιμένουμε αυτό το μέρος πώς και πώς.
Και πιστέψτε με, αυτή η <i>Γνωριμία με την Τάξη</i> είναι πολύ ωραία.
Θα είναι μια καλή ευκαιρία για όσους έχουν το ιεραποστολικό πνεύμα να σκεφτούν πώς να επεκτείνουν την υπηρεσία τους σε μέρη όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη.
Ο αδελφός Τζέρεμι Κλαρκ θα συντονίσει τη συζήτηση σε αυτό το επεισόδιο της <i>Γνωριμίας με την Τάξη.</i>
Καλώς ήρθατε στη <i>Γνωριμία με την Τάξη!</i>
Στο Ματθαίος 5:6, ο Ιησούς είπε ότι όσοι πεινούν για τη δικαιοσύνη θα ήταν ευτυχισμένοι επειδή θα “χόρταιναν” από πνευματική άποψη.
Πώς το διασφαλίζει αυτό ο Ιεχωβά για τα νεαρά άτομα; Με τη φροντίδα στοργικών γονέων.
Αλλά αν οι γονείς δεν υπηρετούν τον Ιεχωβά; Τι γίνεται τότε; Στους Βιβλικούς χρόνους, ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε μεγαλύτερα, ώριμα, άτομα, όπως τον αρχιερέα Ιωδαέ, που βοήθησε τον νεαρό βασιλιά Ιωάς, ή τον Ζαχαρία, που δίδαξε τον νεαρό βασιλιά Οζία.
Σε αυτή τη <i>Γνωριμία με την Τάξη,</i> οι σπουδαστές θα μας πουν πώς χόρτασαν από πνευματική άποψη όταν ήταν νεαροί και πώς αυτό τους βοήθησε να επεκτείνουν τη διακονία τους και να υπηρετούν τον Ιεχωβά με χαρά και επιτυχία.
Ας αρχίσουμε λοιπόν.
Το πρώτο ζευγάρι είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Άντρον και η Ρεμπέκα Κάραγουεϊ!
Καλώς ήρθατε, Άντρον και Ρεμπέκα!
Έχετε υπηρετήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες πολλά χρόνια, αλλά θα θέλαμε να μάθουμε από πού είστε και πώς μεγαλώσατε.
Θα μας πείτε; Βέβαια.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νότια Καρολίνα.
Και οι δυο γονείς μου ήταν στην αλήθεια.
Ο πατέρας μου μού έμαθε πολλά για το πώς να φέρομαι στους άλλους, και η μητέρα μου ήταν πάντα δίπλα μου —με βοηθούσε να βάζω πνευματικούς στόχους και να τους πετυχαίνω.
Φυσικά, και άλλοι αδελφοί μού έδειχναν προσωπικό ενδιαφέρον.
Ένας αδελφός είπε σε εμένα και στον ξάδελφό μου να μελετήσουμε μαζί τις Παροιμίες.
Γιατί τις Παροιμίες; Τότε ήμουν έφηβος και, επειδή οι Παροιμίες είναι γεμάτες πρακτική σοφία, θεώρησε ότι, αν μελετούσαμε πρώτα αυτό το βιβλίο, θα εκτιμούσαμε τη σοφία ολόκληρης της Γραφής.
Και ένας άλλος αδελφός με επηρέασε πολύ.
Ήταν και αυτός στην εκκλησία μου.
Μετά πήγε στο Μπέθελ λίγα χρόνια και ξαναγύρισε.
Όταν επέστρεψε, μου είπε: «Να σκεφτείς πολύ σοβαρά να πας στο Μπέθελ!» Το σκέφτηκα λοιπόν.
Μου είπε επίσης να μάθω μια ξένη γλώσσα, και έκανα ό,τι μπορούσα.
Τον άκουσες λοιπόν.
Τι ωραία που σου έδειξαν προσωπικό ενδιαφέρον!
Ρεμπέκα, και εσύ μεγάλωσες στην αλήθεια; Ναι, και εγώ.
Γεννήθηκα στην Ισπανία, και το σπίτι μας ήταν πολύ κοντά στο Μπέθελ.
Καθώς μεγάλωνα, θυμάμαι ότι καλούσαμε συχνά Μπεθελίτες για παρέα στο σπίτι μας.
Εσένα πώς σου φαινόταν που έρχονταν τόσο τακτικά Μπεθελίτες στο σπίτι και κάνατε παρέα; Καταλάβαινα ότι, αν και δεν είχαν πολλά από υλική άποψη, στην ουσία “δεν στερούνταν τίποτα καλό”.
Ήταν ολοφάνερο ότι ο Ιεχωβά τούς φρόντιζε με κάθε τρόπο.
Και ήταν πάντα χαρούμενοι.
Πάντα με το χαμόγελο!
Αυτό ήταν που με άγγιξε προσωπικά.
Ήθελα να έχω και εγώ αυτή τη χαρά στη ζωή μου.
Υπέροχα!
Για πες μου, οι γονείς σου σε βοήθησαν και με άλλους τρόπους; Ναι.
Θυμάμαι ότι ο πατέρας μου προσευχόταν με εμένα και τις δυο αδελφές μου κάθε βράδυ.
Αλλά, εκτός από αυτό, τον ενδιέφερε να ακούει και τις δικές μας προσευχές.
Με αυτόν τον τρόπο, ήθελε να βεβαιωθεί ότι ο Ιεχωβά ήταν πραγματικός για μας.
Θυμάμαι επίσης ότι η μητέρα μου μας έλεγε να περνάμε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τους σκαπανείς της εκκλησίας μας.
Και την ακούγαμε.
Και έτσι μάθαμε να αγαπάμε το έργο από πολύ μικρή ηλικία.
Φαίνεται ότι και οι δυο σας είχατε γονείς που σας μεγάλωσαν σωστά.
Και έτσι είχατε ζήλο και πίστη για να κάνετε περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Σας δόθηκαν τέτοιες ευκαιρίες; Ναι, βέβαια!
Όταν αρχίσαμε τη γνωριμία μας, ο Άντρον ήταν Μπεθελίτης στη Νέα Υόρκη.
Αλλά, λίγο αργότερα, έλαβε έναν νέο διορισμό για το γραφείο τμήματος της Ουγκάντας.
Της Ουγκάντας; Ναι, και εγώ ξαφνιάστηκα με αυτόν τον διορισμό.
Από την άλλη όμως ενθουσιάστηκα με τα νέα.
Και έτσι συνεχίσαμε τη γνωριμία μας και παντρευτήκαμε στη Μαδρίτη.
Η Ρεμπέκα ήρθε και αυτή στην Ουγκάντα, λίγες μέρες μετά τον γάμο μας, για να είμαστε μαζί στο Μπέθελ.
Εδώ είστε στην Ουγκάντα; Ναι, στο Μπέθελ.
Πώς ήταν η ζωή εκεί; Ήταν μια εμπειρία που δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ!
Αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν ήταν εύκολο να κάνω τόσες αλλαγές ταυτόχρονα.
Έπρεπε να συνηθίσω και τον γάμο και τη ζωή στο Μπέθελ.
Έπρεπε επίσης να προσαρμοστώ σε άλλη κουλτούρα, άλλη γλώσσα, άλλα φαγητά, ακόμα και άλλη νοοτροπία.
Μαθαίνεις πολλά για τον εαυτό σου.
Πώς σκέφτεσαι εσύ, πώς σκέφτονται οι άλλοι, και σιγά σιγά ωριμάζεις.
Φαντάζομαι ότι οι Παροιμίες που είχες μάθει όταν ήσουν μικρός έπιασαν τόπο.
Έχεις δίκιο.
Στην τάξη, εξετάσαμε το Παροιμίες 19:11, που λέει: “Είναι ωραίο να παραβλέπεις την προσβολή”.
Το φοβερό εδώ είναι ότι, ενώ υπάρχει τόση ομορφιά στη δημιουργία, ο Δημιουργός λέει πως, όταν συγχωρούμε, όταν παραβλέπουμε την προσβολή, εκεί είναι η ομορφιά.
Καταλάβαμε ότι αυτό έκαναν οι αδελφοί στην Ουγκάντα.
Μερικές φορές, άθελά μας, μπορεί να τους προσβάλλαμε, αλλά εκείνοι δεν παραπονιούνταν.
Ήταν όντως ωραίοι και παρέβλεπαν τις προσβολές.
Ναι, οι αδελφοί στην Ουγκάντα έγιναν η οικογένειά μας.
Κάτι που μάθαμε είναι ότι, αν αγαπάς πραγματικά τους αδελφούς, θα σε αγαπήσουν και εκείνοι.
Και μας βοηθούσαν πολύ, ιδιαίτερα όταν μας έπιανε νοσταλγία.
Θυμόμαστε ιδίως ένα ζευγάρι ιεραποστόλων που νοιάζονταν πολύ για το πώς νιώθαμε.
Μας είχαν διαρκώς στον νου τους, περνούσαν χρόνο μαζί μας.
Και, όταν βλέπαμε τέτοια αγάπη από αυτούς, καταλαβαίναμε ότι ο Ιεχωβά ήταν που μας αγαπούσε και μας φρόντιζε.
Πόσο μείνατε στην Ουγκάντα; Ήμασταν εκεί 10 χρόνια.
Σας κόστισε όταν φύγατε; Ναι, ναι, πάρα πολύ!
Κλαίγαμε με μαύρο δάκρυ!
Ναι, πλαντάξαμε στο κλάμα!
Ναι. Αλλά, ξέρεις, δεν χαθήκαμε, κρατήσαμε επαφή με τους αδελφούς εκεί, ιδιαίτερα με όσες αδελφές είχα δεθεί περισσότερο.
Ναι, ήξεραν πώς να κάνουν έναν ξένο να νιώθει σαν στο σπίτι του.
Μάλιστα, πριν φύγουμε, μας έδωσαν μια κατσίκα και ένα χωραφάκι σε περίπτωση που γυρίσουμε κάποτε.
Υπέροχα!
Σας ωφέλησε πολύ η εκπαίδευση που λάβατε, και βοηθήσατε πολλούς να χορτάσουν από πνευματική άποψη.
Τώρα, είστε έτοιμοι να βοηθήσετε ακόμα περισσότερους στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο.
Σας ευχαριστούμε, Άντρον και Ρεμπέκα!
Κάποιοι σπουδαστές βοηθήθηκαν μόνο από έναν γονέα να μάθουν για τον Ιεχωβά.
Ένα παράδειγμα είναι η αδελφή Τζάχουαϊ Λιν από την Ταϊβάν.
Ας την υποδεχτούμε!
Καλώς ήρθες, Τζάχουαϊ!
Ευχαριστώ!
Θες να μας πεις κάποια πράγματα για εσένα; Βέβαια!
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ταϊβάν.
Στα δέκα μου, η μαμά μου γνώρισε την αλήθεια και βαφτίστηκε.
Πολύ ωραία!
Και ο πατέρας σου; Προς το παρόν, δεν είναι αδελφός, αλλά είναι πολύ φιλικός—μας υποστηρίζει.
Η μαμά μου ήταν αυτή που δίδαξε εμένα και τον μικρό αδελφό μου να αγαπάμε τον Ιεχωβά και το έργο.
Εδώ είσαι εσύ με τη μαμά σου...
Ναι, στην Αίθουσα.
... και τον αδελφό σου; Μμ-χμμ.
Τι ωραία!
Πώς σε δίδαξε η μητέρα σου να αγαπάς τον Ιεχωβά; Χμμ.
Άρχισε το σκαπανικό ενόσω εργαζόταν με πλήρες ωράριο και μεγάλωνε δυο παιδιά.
Αλλά δεν έκανε σκαπανικό τυπικά.
Της άρεσε πάρα πολύ!
Θυμάμαι την έκφραση στο πρόσωπό της —πώς ήταν όταν γύριζε στο σπίτι.
Έλαμπε από χαρά καθώς αφηγούνταν τις ωραίες εμπειρίες που είχε στο έργο!
Ήταν εύκολο το έργο για τη μαμά σου σε εκείνον τον τομέα; H αλήθεια είναι ότι κάποιοι έχουν υλιστικές επιδιώξεις και δεν έχουν ιδιαίτερη διάθεση να ασχοληθούν με τη Γραφή.
Αλλά η μαμά μου πάντα έβρισκε ενδιαφερομένους.
Αυτό πιστεύω οφειλόταν στη χαρά της και στη γνήσια αγάπη της για τους άλλους.
Θυμάμαι ότι χρησιμοποιούσε πολύ αποτελεσματικά την εισαγωγή στη <i>Μετάφραση Νέου Κόσμου</i> για να αρχίζει συζητήσεις.
Είναι φανερό ότι «φλεγόταν με το πνεύμα».
Μια ερώτηση όμως: με τόση έμφαση που δίνεται στα υλικά πράγματα, πώς τα πηγαίνουν οι αδελφοί μας στο έργο; Τα πηγαίνουν πολύ καλά.
Μάλιστα έχουμε και ένα βίντεο που το δείχνει αυτό.
Ας το δούμε λοιπόν.
<i>Ίλια Φορμόζα,</i> το «Όμορφο Νησί» —η ομορφιά αυτού του νησιού στον Ειρηνικό κόβει την ανάσα, από τις ακτές ως τις ψηλότερες κορυφές του.
Αλλά, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, έτσι και στην Ταϊβάν το πιο όμορφο χαρακτηριστικό είναι οι κάτοικοί της.
Το 1948, ο αδελφός Στάνλεϊ Τζόουνς, απόφοιτος της όγδοης τάξης της Γαλαάδ, ήρθε στην Ταϊβάν.
Διέσχισε το νησί για να παρευρεθεί σε μια συνέλευση όπου βαφτίστηκαν περίπου 300 άτομα.
Αυτοί οι πρώτοι σπόροι της αλήθειας έχουν αποφέρει πάνω από 11.000 ευαγγελιζομένους της Βασιλείας.
Σήμερα, η Ταϊβάν είναι μια από πιο πυκνοκατοικημένες χώρες του κόσμου.
Στην Ταϊπέι ζουν πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι.
Εδώ δίνονται σε κάποιον πολλές ευκαιρίες να πλουτίσει και να ζήσει με ανέσεις.
Αλλά οι αδελφοί και οι αδελφές μας ακολουθούν το παράδειγμα των πρώτων ιεραποστόλων και υποστηρίζουν ολόκαρδα το έργο κηρύγματος της Βασιλείας.
Όταν ήμουν μικρός, συχνά άκουγα τους γονείς μου να μαλώνουν για τα χρήματα.
Αποφάσισα λοιπόν πως, όταν μεγαλώσω, θα βγάζω πολλά λεφτά, και έτσι η οικογένειά μου θα είναι ευτυχισμένη.
Στα 17 μου, άρχισα να μελετώ τη Γραφή και έμαθα μια σπουδαία αλήθεια.
Ο Ιεχωβά Θεός θέλει να ζήσουμε στον Παράδεισο.
Έμαθα επίσης ότι η αυτάρκεια φέρνει πραγματική ευτυχία.
Βαφτίστηκα το 1999.
Αφού παντρευτήκαμε, βάλαμε στόχο να πάμε κάπου αλλού και να υπηρετήσουμε ως σκαπανείς.
Εκείνον τον καιρό, ο πατέρας μου υπέφερε ήδη οχτώ χρόνια από προβλήματα που του είχε αφήσει ένα εγκεφαλικό.
Καθώς περνούσε ο καιρός, η δουλειά μου μού άρεσε όλο και περισσότερο.
Επίσης, με έκανε να νιώθω επιτυχημένος.
Μερικές φορές, αναρωτιόμουν μήπως χρησιμοποιούσα ως δικαιολογία το ότι έπρεπε να συντηρώ την οικογένειά μου για να μη χάσω τον τρόπο ζωής που μου άρεσε.
Όποτε ακούγαμε για αδελφούς που έκαναν περισσότερα στην υπηρεσία ή για τη χαρά που τους είχε δώσει η Σχολή για Ευαγγελιστές, ενθαρρυνόμασταν πολύ και σκεφτόμασταν να κάνουμε και εμείς αλλαγές στη ζωή μας.
Αργότερα, ο πατέρας μου πέθανε.
Καταλάβαμε ότι τώρα μας δινόταν η ευκαιρία να απλοποιήσουμε τη ζωή μας.
Προτού περάσει πολύς καιρός, παραιτηθήκαμε και οι δυο από τις δουλειές μας.
Μετακομίσαμε κάπου όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη και αρχίσαμε το σκαπανικό.
Όταν είπα στο αφεντικό μου ότι θα παραιτηθώ, δεν του άρεσε καθόλου.
Σαν να μην πίστευε στα αφτιά του, με ρώτησε: «Τρελάθηκες, Γι Χονγκ; Το σκέφτηκες καλά; Σκέφτηκες το μέλλον σου; Την οικογένειά σου;» Εγώ όμως τις είχα πάρει τις αποφάσεις μου.
Ο Ιεχωβά μάς ευλόγησε πολύ.
Μπορώ να πω ότι ερωτεύτηκα αυτόν τον τρόπο ζωής.
Κάναμε συνεχώς παρέα με τους αδελφούς και τις αδελφές της εκκλησίας και βοηθήσαμε πολλά άτομα που μελετούσαν τη Γραφή να πλησιάσουν τον Ιεχωβά.
Πιστεύω ότι ο κόσμος του Σατανά δημιουργεί μια ψευδαίσθηση.
Σου προσφέρει πράγματα που φαίνονται πολύ ελκυστικά, αλλά αυτό που έχει πραγματική αξία είναι το να έχεις καλή σχέση με τον Ιεχωβά.
Μπορούμε να έχουμε αιώνια ζωή στον Παράδεισο και να υπηρετούμε τον Ιεχωβά για πάντα.
Μακάρι να είχα το θάρρος να κάνω αλλαγές και να είχα αρχίσει να υπηρετώ τον Ιεχωβά πληρέστερα πιο νωρίς!
Κατάλαβα πόσο αληθινό είναι αυτό που λέει το εδάφιο Παροιμίες 10:22: «Αυτό που κάνει κάποιον πλούσιο είναι η ευλογία του Ιεχωβά».
Οι πρώτοι ιεραπόστολοι στην Ταϊβάν έβαλαν γερό θεμέλιο.
Το καλό τους παράδειγμα υποκινεί σήμερα χιλιάδες άτομα να κάνουν θυσίες για να υποστηρίζουν το έργο στην Άπω Ανατολή.
Είναι πολύ ενθαρρυντικό που αγωνίζονται να βοηθούν άλλους να γνωρίσουν τον Ιεχωβά.
Όντως.
Τζάχουαϊ, εκτός από τη μητέρα σου, σε βοήθησαν και άλλοι στην πνευματική σου πορεία; Καθώς μεγάλωνα, για κάποιο διάστημα ήμουν πνευματικά αδύναμη.
Έχανα συναθροίσεις, αλλά ένα ζευγάρι ιεραποστόλων στην εκκλησία μου ενδιαφέρθηκε πραγματικά για εμένα.
Όταν έλειπα, η αδελφή προσπαθούσε να μάθει αν είμαι καλά.
Αυτοί είναι εδώ με τη μαμά και τον αδελφό σου; Ναι.
Ωραία!
Πήγαν στη Γαλαάδ; Ναι.
Μάλιστα, εμφανίστηκαν στο βίντεο <i>Ως τα Πέρατα της Γης.</i>
Χαιρόμουν πολύ που ήμουν μαζί τους, αλλά αργότερα διορίστηκαν σε άλλη πόλη.
Στενοχωρήθηκα, αλλά ευλογήθηκα με μια άλλη φίλη —μια Γιαπωνέζα αδελφή που μετακόμισε στην Ταϊβάν για βοήθεια.
Με έπαιρνε πολλές φορές μαζί της για να ασχοληθούμε με διάφορες μορφές έργου.
Πολύ στοργικό εκ μέρους της!
Σε βοήθησε και με άλλους τρόπους; Ναι.
Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο βίντεο <i>Οι Νεαροί Ρωτούν,</i> με τίτλο <i>Πώς Μπορώ να Κάνω Αληθινούς Φίλους;</i> με κάλεσε σπίτι της να το δούμε μαζί.
Καθώς το παρακολουθούσα, είδα τη σκαπάνισσα που βοηθούσε τη νεαρή και κατάλαβα ότι η Γιαπωνέζα αδελφή έκανε το ίδιο με εμένα.
Μέχρι τότε, η αλήθεια ικανοποιούσε το μυαλό μου, τη λογική μου.
Αλλά, όταν ένιωσα την αγάπη της αδελφής για εμένα, κατάλαβα ότι ο Ιεχωβά αγαπάει εμένα προσωπικά.
Αυτό με έκανε να θέλω να τον πλησιάσω ως Φίλο.
Πολύ ωραία!
Πώς συντέλεσε λοιπόν η βοήθεια από τη μητέρα σου και από άλλους στη δική σου πνευματική πρόοδο; Άρχισα το τακτικό σκαπανικό και αργότερα πήγα σε αγγλική εκκλησία.
Χαίρομαι πολύ που βοηθάω άλλους να νιώσουν την αγάπη του Ιεχωβά.
Πολλοί έχουν έρθει στην Ταϊβάν για βοήθεια.
Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να βλέπεις άτομα από όλο τον κόσμο να δείχνουν αυτό το αυτοθυσιαστικό πνεύμα για τον Ιεχωβά.
Είναι μεγάλη χαρά να βοηθάμε άλλους να μάθουν για τον Ιεχωβά και να τους διδάσκουμε την αλήθεια.
Σε ευχαριστούμε, Τζάχουαϊ!
Ο Ιεχωβά να ευλογεί εσένα και όλους τους αδελφούς στην Ταϊβάν!
Απολαύσαμε την εμπειρία σου.
Και εγώ ευχαριστώ!
Πολλοί αδελφοί και αδελφές μας δεν είχαν κανέναν γονέα να τους διδάξει για τον Ιεχωβά.
Ποιος τους βοήθησε λοιπόν; Ας υποδεχτούμε τον Νταγκ Τερέλ από τις Ηνωμένες Πολιτείες!
Καλώς ήρθες, Νταγκ!
Μας λες πότε ξεκίνησε η πνευματική σου πορεία; Εκεί περίπου στα 18.
Δεν ήμουν και στην καλύτερη φάση της ζωής μου.
Τι θες να πεις; Κοίτα, δεν μεγάλωσα στην αλήθεια.
Η μητέρα μου έκανε ό,τι μπορούσε για να μεγαλώσει σωστά εμένα και τα αδέλφια μου.
Δυστυχώς όμως, εγώ πήρα κακές αποφάσεις.
Έμπλεξα με άσχημες παρέες.
Είχα πολύ θυμό, κατάθλιψη, άγχος.
Έφτασα σε τέτοιο σημείο που η μητέρα μου κάθισε και μου μίλησε πολύ σοβαρά.
Μέχρι τότε, πήγαινα σε διάφορες θρησκείες γιατί ήθελα να μάθω για τον Θεό.
Για παράδειγμα, πήγα στους Καθολικούς, στους Πεντηκοστιανούς, στους Μεθοδιστές.
Πώς σου φάνηκε; Τίποτα δεν μου φάνηκε αυθεντικό ή γνήσιο.
Τίποτα δεν άγγιξε την καρδιά μου.
Έπειτα λοιπόν από την κουβέντα που είχα με τη μητέρα μου, έπεσα στα γόνατα και με δάκρυα προσευχήθηκα πολλή ώρα.
Ικέτευσα τον Θεό να μου επιτρέψει να τον γνωρίσω και να βρω απαντήσεις στις ερωτήσεις μου.
Δηλαδή τι ερωτήσεις είχες; Ήθελα να μάθω: Έχει όνομα ο Θεός; Γιατί υποφέρουν οι καλοί άνθρωποι; Και γιατί υπάρχει τόση υποκρισία στη θρησκεία; Πολλοί ψάχνουν τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις.
Τι έγινε λοιπόν; Δυο βδομάδες μετά την προσευχή μου, ήρθαν στο σπίτι μας Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Κανονικά, δεν θα τους ανοίγαμε.
Μάλιστα.
Αυτή τη φορά γιατί τους ανοίξατε; Αυτή τη φορά ήταν αλλιώς.
Ήταν δύο αδελφές, και η μία ήταν καθηγήτριά μου στο λύκειο.
Θυμόμουν πόσο καλή και ευγενική ήταν στην τάξη.
Όταν την είδα λοιπόν, της άνοιξα.
Και εκείνη μου έκανε την εξής ερώτηση: Το ήξερες ότι ο Θεός έχει όνομα; Και μου έδειξε το Ψαλμός 83:18.
Μετά, το 1 Ιωάννη 5:19, που τονίζει ότι «ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται στην εξουσία του πονηρού».
Για πρώτη φορά, ένιωσα να με πλημμυρίζει τόση χαρά όση δεν είχα νιώσει ποτέ στη ζωή μου.
Θαυμάσια!
Εκτός από εκείνη, σε βοήθησαν και άλλοι στη Γραφική σου μελέτη και στην πνευματική σου πρόοδο; Ναι.
Μετά από αυτή τη συζήτηση, άρχισα Γραφική μελέτη και αργότερα πήγα στην Ατλάντα της Τζόρτζια.
Τότε γνώρισα τον καλύτερο φίλο μου.
Μίλησε μας για αυτόν.
Τότε έκανα μελέτη περίπου έναν χρόνο, αλλά ήθελα βοήθεια για να εφαρμόσω αυτά που μάθαινα.
Εκείνος ενδιαφέρθηκε πραγματικά για εμένα.
Με βοήθησε να εφαρμόσω ό,τι μάθαινα.
Ήταν σκαπανέας με ζήλο.
Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να ζήσω στην Ατλάντα και να συνεχίσω τη μελέτη μου μαζί του.
Μάλιστα, ήμασταν συγκάτοικοι εφτά χρόνια.
Ουάου!
Πόσο στοργικό ήταν που ενδιαφέρθηκε όχι μόνο για εσένα, αλλά και για τις πνευματικές σου ανάγκες.
Και τι έγινε μετά; Θυμάμαι ότι κάλεσε στη μελέτη μου τον επίσκοπο περιοχής, και ο επίσκοπος ήταν πολύ καλός και ευγενικός μαζί μου.
Μετά τη συνάντησή μας, ζήτησα από τον Ιεχωβά να με βοηθήσει να βάλω πνευματικούς στόχους.
Εδώ στη φωτογραφία ποιους βλέπουμε; Είναι από το βάφτισμά μου.
Τέρμα δεξιά, δίπλα μου, είναι η καθηγήτρια που μου χτύπησε την πόρτα, και τέρμα αριστερά είναι ο καλύτερος φίλος μου.
Πολύ ωραία!
Αυτός λοιπόν σε έφερε σε επαφή με τον επίσκοπο περιοχής.
Αυτό πώς σε βοήθησε; Εκείνη την εποχή, χρειαζόμουν βοήθεια για να διαχειριστώ κάποιες συνέπειες από όσα είχα ζήσει προτού γνωρίσω την αλήθεια.
Ο επίσκοπος περιοχής που είχαμε τότε μου έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον.
Με βοήθησε να βελτιωθώ στο έργο.
Επίσης, με βοήθησε να γίνω καλύτερος δάσκαλος, ποιμένας, και να διαχειριστώ τα αισθήματά μου.
Λίγο καιρό αργότερα, ξεκίνησα το έργο περιοχής.
Υπέροχα!
Καθώς θυμάσαι όσους σε βοήθησαν στην πνευματική σου πορεία, τι σκέψεις κάνεις; Μου έρχεται στον νου ο Ονήσιμος, από τη Γραφή.
Πριν γίνει Χριστιανός, ήταν ένας δούλος που είχε δραπετεύσει.
Τότε οι δούλοι θεωρούνταν απλώς αντικείμενα.
Αλλά όταν έγινε Χριστιανός, ήταν πολύ χρήσιμος στον Παύλο και ενθάρρυνε εκκλησίες.
Εγώ ήμουν σαν τον Ονήσιμο.
Ένιωθα ότι ήμουν απλώς ένα αντικείμενο, ένα τίποτα, χωρίς αξία και προοπτική.
Αλλά ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε σύγχρονους Παύλους, την καθηγήτριά μου, τον καλύτερο φίλο μου, τον επίσκοπο, για να δω ότι είχα δυνατότητες που δεν ήξερα ότι έχω.
Μπράβο!
Πέτυχες πνευματικούς στόχους!
Αξίζει να δείχνουμε προσωπικό ενδιαφέρον στους νεαρούς και να τους βοηθάμε να αγαπήσουν τον Ιεχωβά.
Σε ευχαριστούμε πολύ, Νταγκ, για την εμπειρία σου!
Όταν χορταίνουμε από πνευματική άποψη, υποκινούμαστε να κάνουμε περισσότερα για τον Ιεχωβά.
Για το τέλος, έχουμε ένα ζευγάρι που υπηρετεί στην Ταϊλάνδη.
Υποδεχτείτε τον Άντι και την Τζούλια Άλτον!
Άντι και Τζούλια, είστε από το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά υπηρετείτε στην Ταϊλάνδη.
Πώς βρεθήκατε εκεί; Η αλήθεια είναι ότι πολύ καιρό θέλαμε να υπηρετήσουμε στο Μπέθελ της Βρετανίας.
Κάναμε αίτηση, και μετά τίποτα.
Απογοητευτήκαμε λίγο, νιώσαμε κάπως χαμένοι.
Μερικοί έχουν πνευματικούς στόχους, αλλά ίσως απογοητεύονται αν δεν πραγματοποιηθούν όταν και όπως θέλουν.
Έτσι λοιπόν, τι κάνατε; Εκείνη την περίοδο, απλώς προσευχόμασταν για αυτό, και τότε μας δόθηκε η ευκαιρία να πάμε στην Ταϊλάνδη όπου υπήρχε ανάγκη.
Πώς παρουσιάστηκε αυτή η ευκαιρία; Η αδελφή μου και ο γαμπρός μου υπηρετούσαν ήδη στην Ταϊλάνδη.
Οπότε, μας πρότειναν να πάμε και εμείς.
Στο Μάντσεστερ, κοντά στην περιοχή μας, σχηματίστηκε ένας όμιλος της γλώσσας τάι.
Οπότε, το είδαμε ως ενδιάμεσο βήμα για την υπηρεσία μας στην Ταϊλάνδη.
Και πώς ήταν εκεί; Ήταν υπέροχα!
Αλλά περίπου κάθε έξι μήνες έπρεπε να γυρίζουμε στην Αγγλία για να δουλέψουμε.
Και όποια καλή περίπτωση βρίσκαμε στο έργο, την αναθέταμε σε άλλους.
Κάθε φορά που γυρίζαμε στην Ταϊλάνδη, νιώθαμε ότι αρχίζαμε πάλι από το μηδέν.
Και στην ουσία, μέσα μας, θέλαμε ακόμη να υπηρετήσουμε στο Μπέθελ της Βρετανίας.
Ξέραμε όμως ότι, έτσι και αλλιώς, έπρεπε να καταλήξουμε κάπου, είτε να παραμείνουμε στην Ταϊλάνδη είτε να γυρίσουμε στην Αγγλία και να συνεχίσουμε εκεί το σκαπανικό.
Εν τω μεταξύ, από τη Βρετανία ούτε φωνή ούτε ακρόαση!
Τι διαλέξατε λοιπόν; Μετά από πολλή προσευχή, διαλέξαμε την Ταϊλάνδη.
Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή; Αφού τα ζυγίσαμε όλα, μέτρησε περισσότερο η τεράστια ανάγκη του έργου στην Ταϊλάνδη.
Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα εκεί.
Αφήσαμε λοιπόν την προτίμησή μας και επικεντρωθήκαμε στην ανάγκη που υπήρχε.
Επίσης, για εμάς, ήταν αυτό που μας φόβιζε πιο πολύ.
Και γιατί διαλέξατε να κάνετε αυτό που σας φόβιζε πιο πολύ; Αυτό που μας φόβιζε πιο πολύ στην ουσία ήταν ότι θα έπρεπε να ξεβολευτούμε.
Και όταν επιλέξαμε να το κάνουμε αυτό, χρειάστηκε να βασιστούμε απόλυτα στον Ιεχωβά.
Και τότε συνέβη κάτι εκπληκτικό: Ήρθαμε ακόμα πιο κοντά του.
Σας ευχαριστούμε που μας το εξηγήσατε και μπράβο που ξεπεράσατε τους φόβους σας.
Πώς είναι το έργο στην Ταϊλάνδη; Είναι πολύ ωραίο!
Εδώ είμαστε εγώ και η Τζούλια μια φορά που κάναμε έργο στην Μπανγκόκ.
Βρίσκαμε πολλούς ανθρώπους που ενδιαφέρονταν.
Εδώ αξίζει να πούμε ότι, ενώ η Ταϊλάνδη είναι, όπως θα ξέρετε, κυρίως Βουδιστική χώρα, υπάρχουν άτομα, ιδιαίτερα νεαρά, που αναζητούν κάτι που να τους γεμίζει.
Αυτό είναι μια ανοιχτή πόρτα για την αλήθεια.
Έχουμε και ένα σχετικό βίντεο.
Ας το δούμε.
Καλώς ήρθατε στην Ταϊλάνδη, μια χώρα με ζωηρά χρώματα, όπου μυρίζεις το φαγητό που ετοιμάζεται στον δρόμο και νιώθεις τη ζεστασιά από αυτή τη Χώρα του Χαμόγελου.
Η φιλοξενία δεν είναι απλή συνήθεια.
Είναι τρόπος ζωής.
Η φιλία και η οικογένεια είναι σημαντικά πράγματα για τους ανθρώπους εδώ.
Πολλοί όμως αναζητούν κάτι παραπάνω.
Οι άνθρωποι εδώ ψάχνουν κάτι που θα τους δώσει πραγματική ειρήνη.
Αυτό έκαναν η Νάρουμον και η Κανίτα.
Εκεί όπου μεγάλωσα, οι θρησκευτικοί ηγέτες, που υποτίθεται ότι ήταν καλά παραδείγματα, δεν ζούσαν σύμφωνα με αυτά που δίδασκαν.
Όταν ήμουν μικρή, αναρωτιόμουν: “Μα αν οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν είναι καλοί άνθρωποι, γιατί ο κόσμος συνεχίζει να τους ακολουθεί; Γιατί;” Αλλά πάντα μου απαντούσαν το εξής: «Είναι μοναχός, οπότε πρέπει να σκύβεις μπροστά του για να του δείχνεις σεβασμό».
Για εμένα, αυτή η απάντηση δεν έβγαζε νόημα.
Ο πατέρας μου ήταν καλός, ευγενικός, αλλά δυστυχώς είχε πρόβλημα με το αλκοόλ.
Σύμφωνα με ό,τι διδάσκει ο Βουδισμός, αν κάποιος είναι αλκοολικός και πίνει πολύ, μπορεί να καταλήξει στην κόλαση.
Αυτό με φόβιζε γιατί δεν ήθελα κάτι τέτοιο για τον πατέρα μου.
Πήγα λοιπόν στον ναό να ρωτήσω αν υπήρχε τρόπος να μην πάει ο πατέρας μου στην κόλαση.
Αλλά μου απάντησαν ότι δεν υπήρχε τρόπος να διαγραφούν οι αμαρτίες: «Οι καλές πράξεις δεν σβήνουν τις κακές. Μπορείς να κάνεις κάποιες συνεισφορές στον ναό, και αυτό ίσως βοηθήσει τον πατέρα σου όταν πάει στην κόλαση».
Δεν με ικανοποίησε η απάντηση που μου έδωσαν, και τότε ξεκίνησα την αναζήτηση.
Ήθελα να μάθω τι λένε άλλες θρησκείες για αυτό το θέμα.
Από μικρή, με έμαθαν να πιστεύω χωρίς να κάνω ερωτήσεις.
Δεν υπήρχε λογική εξήγηση —“Πίστευε χωρίς να αμφισβητείς”.
Αλλά εγώ ήθελα καλύτερες απαντήσεις, βασισμένες στη λογική.
Για αυτό, μπήκα σε φόρουμ όπου μιλούσαν για την αλλαγή θρησκείας.
Και διαπίστωσα ότι πολλοί άνθρωποι ήθελαν να αλλάξουν θρησκεία.
Μάλιστα, πολλοί με κάλεσαν να πάω στην εκκλησία τους.
Μου φάνηκε ενδιαφέρον, αλλά φοβόμουν κιόλας.
Και έτσι βρήκα τη Γραφή.
Σκέφτηκα ότι ίσως έχει τις απαντήσεις που έψαχνα.
Ζήτησα λοιπόν να μου τη δανείσουν για να τη διαβάσω.
Αλλά αυτός που δίδασκε εκεί μου είπε ότι έπρεπε να την αγοράσω.
Ρώτησα λοιπόν πόσο κάνει, και μου είπαν περίπου 1.000 μπατ.
Σκέφτηκα: “Η Γραφή πρέπει να υπάρχει δωρεάν στο Ίντερνετ”.
Έβαλα λοιπόν «Αγία Γραφή» στο Google, και πάτησα τον πρώτο σύνδεσμο.
Πήγα παρακάτω και είδα ότι έλεγε: «Δωρεάν μαθήματα της Αγίας Γραφής».
Αργότερα, διαπίστωσα ότι ήμουν στο jw.org.
Και σκέφτηκα: “Είναι πράγματι δωρεάν;” Αλλά είπα να δοκιμάσω.
Συμπλήρωσα τα στοιχεία μου και αποφάσισα ότι, αν πουν ότι δεν είναι δωρεάν, θα σταματήσω.
Δεν θα επικοινωνήσω ξανά μαζί τους.
Ύστερα όμως από δύο μέρες, με πήρε μια αδελφή.
Τη ρώτησα πολλές φορές: «Σίγουρα είναι δωρεάν;» Και εκείνη απάντησε: «Ναι, δωρεάν είναι».
Μια μέρα, πήγαμε για φαγητό με την εργοδότριά μου.
Όταν μας έφεραν το φαγητό, είδα ότι έκλεισε τα μάτια της και δεν κατάλαβα γιατί το έκανε αυτό.
Μου κίνησε την περιέργεια.
Όταν άνοιξε τα μάτια της, τη ρώτησα.
Απάντησε ότι προσευχόταν για να πει «ευχαριστώ».
Ως Χριστιανή, ευχαριστούσε τον Θεό.
Εγώ είπα: «Σοβαρά; Εγώ θέλω να αλλάξω θρησκεία. Τι πρέπει να κάνω;» Και εκείνη μου είπε: «Α, ωραία! Εγώ κάνω μαθήματα της Γραφής δωρεάν. Σε ενδιαφέρει;» Δέχτηκα αμέσως.
Ο πατέρας μου πέθανε το 2019.
Στενοχωρήθηκα πολύ!
Αλλά δεν φοβόμουν όπως προηγουμένως, επειδή ξέρω ότι στο μέλλον θα τον ξαναδώ.
Θα αναστηθεί και θα είμαστε πάλι μαζί.
Στο βιβλίο <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!,</i> το μάθημα 27 μού έκανε πολλή εντύπωση.
Η αδελφή με βοήθησε να καταλάβω ότι ο Ιησούς δεν έλεγε απλώς ότι μας αγαπούσε, αλλά το απέδειξε με τη θυσία του για εμάς.
Αυτό δείχνει πόσο πολύ μας αγαπάει και εκείνος και ο Ιεχωβά.
Πιστεύω ότι αυτούς πρέπει να ακολουθούμε, επειδή είναι στοργικοί και αυτοθυσιαστικοί ηγέτες.
Ήταν προνόμιό μας να δούμε άτομα όπως η Νάρουμον και η Κανίτα να γνωρίζουν την αλήθεια!
Γι’ αυτό συνεχίζουμε να ψάχνουμε, επειδή όταν κάποιος βρίσκει την αλήθεια, αλλάζει όλη του η ζωή.
Γνωρίζετε τις αδελφές, ε; Ναι, βέβαια.
Η Νάρουμον έκανε Γραφική μελέτη όταν πρωτοπήγαμε στην Ταϊλάνδη, και ήμασταν στην ίδια εκκλησία.
Βλέπω γιατί σας αρέσει τόσο το έργο εκεί.
Υπήρξαν και άλλοι που σας βοήθησαν να προσαρμοστείτε στον διορισμό σας; Ναι, μας βοήθησαν πολλοί αδελφοί και αδελφές.
Ιδίως ένα ζευγάρι ιεραποστόλων που είχαν πάει στη Γαλαάδ.
Μας έδειξαν πώς να εργαζόμαστε σκληρά, αλλά να είμαστε και ισορροπημένοι ακολουθώντας την τοπική κουλτούρα.
Μας έδειξαν πώς να φτιάξουμε το σπίτι μας ώστε να μπορούμε να γυρίζουμε εκεί για να ξεκουραστούμε, να ανακτήσουμε δυνάμεις και να ξαναβγούμε στο έργο την επόμενη μέρα.
Είναι ωραίο που σας βοήθησαν και με το παράδειγμά τους και με πρακτικούς τρόπους!
Άντι και Τζούλια, πώς σας δημιουργήθηκε η επιθυμία να κάνετε περισσότερα για τον Ιεχωβά; Για εμένα, αυτό σίγουρα οφείλεται στους γονείς μου.
Αγαπούν και οι δυο τον Ιεχωβά.
Βοηθούν τους αδελφούς και τις αδελφές με καλοσύνη και γενναιοδωρία.
Για παράδειγμα, ο μπαμπάς μου —όταν ήμουν μικρός, δουλεύαμε συχνά μαζί στην οικοδόμηση Αιθουσών Βασιλείας.
Το απολαμβάναμε πολύ και οι δύο!
Επίσης, υπήρχαν δύο πρεσβύτεροι στην εκκλησία μου που ήταν και συνάδελφοί μου.
Βοηθούσαν και αυτοί όταν χτίζονταν Αίθουσες.
Νομίζω ότι όλοι αυτοί με βοήθησαν να αγαπήσω τον Ιεχωβά και να βάλω πνευματικούς στόχους.
Εσύ είσαι εδώ; Ναι, μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά.
Πολύ ωραία!
Ναι, και οι δικοί μου γονείς ήταν πολύ καλό παράδειγμα για μένα.
Η μαμά μου βαφτίστηκε όταν ήμουν μικρή, και λίγα χρόνια μετά βαφτίστηκε και ο μπαμπάς μου.
Από εκεί και έπειτα, είχαμε πάντα ένα σταθερό πνευματικό πρόγραμμα, κάτι που είναι δύσκολο όταν υπάρχουν εφτά παιδιά.
Αλλά, ό,τι και αν προέκυπτε, πηγαίναμε πάντα και στο έργο και στις συναθροίσεις.
Δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάμε.
Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις: Τότε που γύριζα από το σχολείο και έβλεπα τη μαμά μου στο τραπέζι της κουζίνας να κάνει προσωπική μελέτη, ή τα πρωινά που ξυπνούσα και έβλεπα τον μπαμπά μου να διαβάζει τη <i>Σκοπιά.</i>
Πόσο ήθελα να τους μοιάσω!
Ο Ιεχωβά ήταν πραγματικός για αυτούς.
Εσύ είσαι και στις δύο φωτογραφίες; Ναι, στη μια είμαι με τη μαμά μου και στην άλλη με τον μπαμπά μου.
Μας δείξατε και οι δύο πόση αξία έχει όταν οι γονείς, οι ιεραπόστολοι και άλλοι διαθέτουν χρόνο βοηθώντας τα νεαρά άτομα, τα παιδιά τους, να βασίζονται στον Ιεχωβά, να τον εμπιστεύονται και να επιδιώκουν να κάνουν περισσότερα για εκείνον.
Σας ευχαριστούμε!
Ωραία εμπειρία!
Υποκινούμενος από τον Ιεχωβά, ο καθένας μπορεί να βοηθήσει άλλους να χορτάσουν από πνευματική άποψη.
Είδατε τον εαυτό σας σε αυτές τις συνεντεύξεις; Πώς χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά εσάς για να βοηθήσετε άλλους με αυτόν τον τρόπο; Εσείς γονείς, είστε αξιέπαινοι για το ότι προσπαθείτε αδιάκοπα να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αγαπήσουν τον Ιεχωβά και να του δώσουν το καλύτερο.
Μπορείτε να επιτύχετε ακόμα και χωρίς την υποστήριξη ενός συντρόφου.
Και εσείς στην εκκλησία —οι διορισμένοι, οι ιεραπόστολοι, οι σκαπανείς, οι μεγαλύτεροι— μπορείτε και εσείς να επηρεάσετε τους αγαπημένους μας νεαρούς.
Παίζετε καθοριστικό ρόλο στο να τους βοηθήσετε να δώσουν το καλύτερο στον Ιεχωβά, ώστε και εκείνοι να βοηθήσουν άλλους να χορτάσουν από πνευματική άποψη.
Ελπίζουμε να απολαύσατε αυτές τις εμπειρίες και συνεντεύξεις.
Θα σας δούμε στην επόμενη <i>Γνωριμία με την Τάξη.</i>
Τι ωραία!
Αδελφέ Κλαρκ, ευχαριστούμε και εσένα και όλους όσους συμμετείχαν.
Απολαύσαμε τη συζήτηση.
Η καρδιά μας καιγόταν καθώς βλέπαμε πόσο πολλά ειλικρινή άτομα υπάρχουν ακόμα εκεί έξω.
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά καθώς το έβλεπα, είπα: “Τι ωραία να γυρνούσα στον ιεραποστολικό μου διορισμό!” Τέλος πάντων, τι να κάνουμε; Δεν διαλέγουμε εμείς.
Στην αρχή του σημερινού προγράμματος, αναφερθήκαμε στην αφήγηση για τον Αβραάμ και τον Λωτ.
Καθώς διαβάζαμε τι συνέβη μεταξύ τους, πώς νιώθατε εσείς για τον Λωτ; Σας φάνηκε ο κακός της υπόθεσης; Ο αδελφός Ντέιβιντ Σπλέιν, που είναι μέλος των Κυβερνώντος Σώματος, έχει επιλέξει να μας παρουσιάσει την ιστορία για τον Λωτ από μια άλλη οπτική, που είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Το θέμα της ομιλίας του είναι «Να τους Δίνετε το Ευεργέτημα της Αμφιβολίας».
Σκεφτόμουν ότι τον επόμενο μήνα κλείνουν 60 χρόνια από τότε που παρουσιάστηκα για τη Γαλαάδ στην οδό Κολούμπια Χάιτς 107 —υπέροχες αναμνήσεις!
Και φυσικά, μετά από πέντε μήνες, είχαμε την αποφοίτηση.
Οπότε, νομίζω ότι κάτι ξέρω και εγώ για το πώς νιώθετε αυτή τη στιγμή.
Είναι μεγάλη μέρα σήμερα για εσάς που πρόκειται να αποφοιτήσετε.
Να είστε σίγουροι ότι σας καμαρώνουμε!
Εργαστήκατε σκληρά, και ο Ιεχωβά σάς ευλόγησε.
Και ο στόχος που θέσατε στη διάρκεια των μαθημάτων δεν ήταν να εντυπωσιάσετε τους άλλους με τις γνώσεις σας, αλλά να πλησιάσετε περισσότερο τον Ιεχωβά, καθώς επίσης τους αδελφούς σας.
Αυτό το τελευταίο σημείο θα εξετάσουμε σε αυτή την ομιλία —τη σχέση μας με τους αδελφούς και τις αδελφές μας.
Ξέρουμε, βέβαια, ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει και την παραμικρή λεπτομέρεια για εμάς.
Και έτσι, μας καθησυχάζει το γεγονός πως, όταν αποδοθεί η τελική κρίση, θα είναι δίκαιη γιατί ο Ιεχωβά δεν θα έχει παραβλέψει τίποτα.
Δεν θα έχει αγνοήσει τίποτα.
Δεν θα έχει ξεχάσει τίποτα.
Ο Ιεχωβά θα έχει λάβει υπόψη του όλα τα στοιχεία.
Από την άλλη πλευρά, όπως είπε ο Θεός στον Σαμουήλ: «Ο άνθρωπος βλέπει ό,τι είναι ορατό στα μάτια».
Εμείς είναι αδύνατον να έχουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να αποδώσουμε τελική κρίση για κάποιον.
Και, όπως είπε ο Τζέικ, θα χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα την περίπτωση του Λωτ.
Το ερώτημα είναι: Μπορούμε να μάθουμε κάτι όσον αφορά το να δίνουμε το ευεργέτημα της αμφιβολίας από την περίπτωση του Λωτ; Καλά καταλάβατε, ο Τζέικ και εγώ προετοιμάσαμε μαζί τα μέρη μας.
Είμαστε συνεννοημένοι.
Ο Πέτρος είχε να πει κάποια πράγματα για τον Λωτ.
Ας διαβάσουμε τι έγραψε στη Δεύτερη Πέτρου —2 Πέτρου, κεφάλαιο 2, και θα διαβάσουμε τα εδάφια 7 και 8.
Εδώ έχουμε μια περιγραφή του Λωτ.
Θα περιμένω λίγο.
Αν πάσχετε από αρθρίτιδα στα δάχτυλα, όπως εγώ, θέλετε λίγη ώρα για να βρείτε τα εδάφια.
Δεύτερη Πέτρου, κεφάλαιο 2, εδάφια 7 και 8.
Διαβάζουμε σχετικά με τον Ιεχωβά: «Και ελευθέρωσε τον δίκαιο Λωτ, ο οποίος στενοχωριόταν πολύ με την έκλυτη διαγωγή των ανόμων —διότι τη μια ημέρα μετά την άλλη αυτός ο δίκαιος άνθρωπος βασάνιζε τη δίκαιη ψυχή του εξαιτίας των άνομων πράξεων που έβλεπε και άκουγε ενόσω κατοικούσε ανάμεσά τους».
Σκεφτείτε: Ποιος αποκάλεσε τον Λωτ «δίκαιο»; Ήταν αυτή η προσωπική άποψη του αποστόλου Πέτρου; Όχι, επειδή πρόκειται για τη δεύτερη <i>θεόπνευστη</i> επιστολή του.
Άρα, ο Πέτρος υποκινήθηκε από το άγιο πνεύμα να διαλέξει αυτό το επίθετο για τον Λωτ.
Ο Πέτρος μέσω του αγίου πνεύματος αποκάλεσε τον Λωτ τρεις φορές «δίκαιο» άνθρωπο.
Αλλά ποιος ήταν πίσω από το άγιο πνεύμα; Ο Ιεχωβά Θεός.
Επομένως, όταν διαβάζουμε τρεις φορές ότι ο Λωτ ήταν «δίκαιος» άνθρωπος, στην ουσία βλέπουμε πώς αξιολογούσε ο Ιεχωβά Θεός τον Λωτ.
Αυτό θεωρείτε και εσείς ότι ήταν ο Λωτ —δίκαιος άνθρωπος; Ή μερικές φορές τον θεωρείτε άνθρωπο με πολλά ελαττώματα; Ίσως κάποιος πει: «Όταν ο θείος του ο Αβραάμ τον άφησε να διαλέξει πού θα ήθελε να ζήσει στη γη Χαναάν, ο Λωτ διάλεξε τον καλύτερο τόπο, ενώ θα έπρεπε να επιμείνει να τον πάρει ο μεγαλύτερος. Δεν δείχνει αυτό ότι ήταν ιδιοτελής;» Διαβάζοντας την αφήγηση και, με βάση τις λιγοστές πληροφορίες που δίνονται σε αυτήν, κάποιος μπορεί να βγάλει αυτό το συμπέρασμα, και να έχει δίκιο.
Αλλά ήταν όντως ιδιοτελής ο Λωτ ή μήπως μας λείπουν κάποιες λεπτομέρειες που θα συμπλήρωναν την εικόνα και θα μετρίαζαν κάπως την αρνητική μας άποψη; Ας υποθέσουμε, λόγου χάρη, ότι, αν και ο Λωτ ήταν ανιψιός του Αβραάμ, ήταν μεγαλύτερος από εκείνον, ίσως και πολύ μεγαλύτερος.
Θα άλλαζε αυτό κάπως την άποψή σας; Αν είστε Μπεθελίτες, θα έπρεπε —χρόνια υπηρεσίας.
Ξέρετε, εδώ στο Μπέθελ, όταν αδειάζουν κάποια δωμάτια, είναι ενδιαφέρον το πώς αποφασίζουμε ποιος θα πάρει ποιο δωμάτιο.
Δεν ρίχνουμε κλήρο ούτε κορόνα γράμματα.
Δεν παίζουμε πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.
Ούτε κάνουμε μπρα ντε φερ.
Υπάρχει μια διαδικασία.
Όσοι δικαιούνται να συμμετέχουν σε αυτήν, πάνε και βλέπουν κάθε δωμάτιο.
Όταν κάποιος δει ένα δωμάτιο που του αρέσει, ενημερώνει το Γραφείο Μπέθελ.
Τι γίνεται, όμως, αν δύο Μπεθελίτες θέλουν το ίδιο δωμάτιο; Σε μια τέτοια περίπτωση, το δωμάτιο δίνεται σε αυτόν που έχει τα περισσότερα χρόνια στην ολοχρόνια υπηρεσία.
Εκείνος που δεν πήρε το δωμάτιο δεν πάει σε αυτόν που το πήρε για να του πει: «Είσαι ιδιοτελής. Το ήθελα εγώ. Έπρεπε να το αφήσεις για μένα».
Όχι!
Δίνεται με βάση τα χρόνια υπηρεσίας.
Έτσι πάει.
Έστω, λοιπόν, ότι ο Λωτ ήταν μεγαλύτερος από τον θείο του.
Ίσως και τόσο ώστε να είναι πατέρας του.
Δεν είμαστε βέβαιοι για αυτό, επειδή το βιβλίο της Γένεσης παραλείπει κάποιες λεπτομέρειες.
Αλλά σκεφτείτε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία: Ο Αβραάμ είχε δύο αδελφούς, τον Αρράν και τον Ναχώρ, και ο ίδιος ήταν σχεδόν σίγουρα ο πιο μικρός από τους τρεις.
Πώς το συμπεραίνουμε αυτό; Με βάση την ηλικία που είχε ο πατέρας του όταν τον απέκτησε.
Ήταν 60 χρονών τότε; Όχι!
Μήπως ήταν 100 χρονών; Ούτε!
Ο πατέρας του Αβραάμ είχε φτάσει περίπου 130 χρονών όταν γεννήθηκε ο Αβραάμ.
Και η ειρωνεία είναι ότι ο Αβραάμ θεωρούσε πως δεν θα μπορούσε να γίνει πατέρας στα 100 του, ενώ ο δικός του πατέρας ήταν γύρω στα 130 όταν γεννήθηκε ο Αβραάμ.
Όπως και να έχει, το γεγονός είναι ότι ο Αβραάμ είχε μεγαλύτερους αδελφούς.
Και ξέρουμε από τη Γραφή —κάνοντας υπολογισμούς— ξέρουμε ότι ο πιο μεγάλος αδελφός του Αβραάμ ήταν 60 χρονών όταν γεννήθηκε εκείνος.
Ίσως ήταν ο πατέρας του Λωτ επειδή ήταν ο πρώτος γιος που πέθανε.
Οι άντρες τότε άρχιζαν να αποκτούν παιδιά γύρω στα 30 τους.
Αν, λοιπόν, ο πατέρας του Λωτ ήταν 60 όταν γεννήθηκε ο Αβραάμ, μπορεί άραγε ο Λωτ να ήταν έφηβος ή ακόμα και ενήλικος όταν ήρθε στον κόσμο ο Αβραάμ; Αν ισχύει αυτό, τότε ο Αβραάμ απλώς έδωσε την ευκαιρία σε αυτόν με τα περισσότερα χρόνια να διαλέξει πρώτος τόπο στην Υποσχεμένη Γη.
Αν πήρατε ποτέ δωμάτιο επειδή είχατε τα περισσότερα χρόνια, δεν νομίζω ότι θα είχατε κάποια ένσταση.
Αλλά κάποιος θα πει: «Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ο Λωτ ήταν μεγαλύτερος από τον Αβραάμ επειδή η Γραφή δεν λέει κάτι τέτοιο».
Στα λόγια μου έρχεστε γιατί δεν λέει ούτε το αντίθετο.
Με αυτή την ομιλία, δεν πάμε να αποδείξουμε κάτι, το θέμα δεν είναι ο Λωτ.
Ο Λωτ είναι απλώς ένα παράδειγμα.
Το σημείο της ομιλίας είναι ότι πρέπει να δίνουμε στους άλλους το ευεργέτημα της αμφιβολίας όταν δεν έχουμε όλα τα στοιχεία, και εδώ δεν έχουμε όλα τα στοιχεία.
Δεκτό.
Αλλά υπάρχει και άλλο θέμα: «Του Λωτ δεν του άρεσε να ζει σε σκηνές. Ήθελε να ζει πιο άνετα, γι’ αυτό πήγε και εγκαταστάθηκε στα Σόδομα.
Δεν αποδεικνύει αυτό ότι ήταν υλιστής;» Θα μπορούσε να είναι και έτσι, αλλά και πάλι, έχουμε όλα τα στοιχεία; Ξέρουμε όντως τι έκανε τον Λωτ να εγκατασταθεί στα Σόδομα; Ήταν επειδή επιθυμούσε πιο άνετη ζωή ή επειδή ήθελε να είναι ασφαλής η οικογένειά του; Μην ξεχνάτε ότι κάποτε τον είχαν απαγάγει.
Αν είχαν απαγάγει εσάς, θα προτιμούσατε να ζείτε με τα παιδιά σας σε μια σκηνή στο ύπαιθρο ή στην ασφάλεια μιας πόλης που έχει τείχη; Θυμηθείτε: Πολλοί αδελφοί και αδελφές μας ζουν σε επικίνδυνες γειτονιές, όχι από επιλογή ή επειδή θέλουν να ζουν άνετα σε μια μεγάλη πόλη, αλλά επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Ο απόστολος Πέτρος ήξερε για τον Λωτ όσα ξέρουμε και εμείς, και όμως τον αποκάλεσε “δίκαιο άνθρωπο”, όχι ιδιοτελή ούτε υλιστή, αλλά «δίκαιο».
Και δεν αποδείχτηκε δίκαιος επειδή έφυγε από τα Σόδομα.
Του επιτράπηκε να φύγει από αυτή την πόλη, επειδή ήταν ήδη δίκαιος, είχε κάνει πράγματα που, κατά την άποψη του Ιεχωβά, ήταν δίκαια.
Ίσως ο Λωτ ήταν όντως ιδιοτελής όταν δέχτηκε το καλύτερο κομμάτι γης, ίσως ήταν όντως υλιστής όταν πήγε με την οικογένειά του στα Σόδομα.
Αλλά αν είναι έτσι, τότε πρέπει να έκανε πολλά άλλα πράγματα —πολλά άλλα καλά πράγματα— ώστε να τον αποκαλέσει ο Ιεχωβά «δίκαιο».
Και αυτά, εμείς δεν τα ξέρουμε.
Το θέμα, λοιπόν, είναι ότι πρέπει να βλέπουμε ολόκληρη την εικόνα, και μερικές φορές, πολύ απλά, δεν την έχουμε.
Αν βγάζουμε συμπεράσματα χωρίς να έχουμε όλα τα στοιχεία, ίσως πέσουμε έξω και εκτεθούμε.
Αυτό συνέβη με τους Ισραηλίτες αφού είχαν κατακτήσει ένα τμήμα της Υποσχεμένης Γης.
Οι Ρουβηνίτες, οι Γαδίτες και η μισή φυλή του Μανασσή έμειναν στην ανατολική πλευρά του Ιορδάνη επειδή εκεί υπήρχε άφθονη τροφή για τα κοπάδια τους.
Ας πάμε στον Ιησού του Ναυή, κεφάλαιο 22, και ας δούμε τι έγινε.
Και πάλι, θα περιμένω λίγο.
Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 22, και θα διαβάσουμε το εδάφιο 10 —Ιησούς του Ναυή 22:10: «Όταν έφτασαν στις περιοχές του Ιορδάνη που βρίσκονταν στη γη Χαναάν, οι Ρουβηνίτες, οι Γαδίτες και η μισή φυλή του Μανασσή έχτισαν εκεί ένα θυσιαστήριο κοντά στον Ιορδάνη, ένα μεγάλο και επιβλητικό θυσιαστήριο».
Αντί να τους δώσουν το ευεργέτημα της αμφιβολίας, οι άλλοι Ισραηλίτες συμπέραναν ότι οι δυόμισι φυλές σκόπευαν να αποστατήσουν.
Ετοιμάστηκαν και για πόλεμο.
Αλλά τι ξέρουμε για αυτές τις δυόμισι φυλές; Νωρίτερα, είχαν πολεμήσει στο πλευρό των Ισραηλιτών για την κατάκτηση της Υποσχεμένης Γης.
Μάλιστα, είχαν διακινδυνεύσει και τη ζωή τους για αυτό.
Πώς το ξέρουμε αυτό; Τους έβαζαν στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Οι δυόμισι φυλές ήταν πάντα μπροστά, και έτσι αναγκάζονταν να σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος της μάχης.
Ήταν γενναίοι άντρες.
Και κανείς τους δεν είχε δώσει την παραμικρή ένδειξη αποστασίας!
Αλλά, αντί να τους δώσουν το ευεργέτημα της αμφιβολίας, οι υπόλοιπες φυλές τούς πλησίασαν και είπαν ό,τι διαβάζουμε στα εδάφια 16-18 —16-18: «Αυτό λέει όλη η σύναξη του Ιεχωβά: “Τι είναι αυτή η πράξη απιστίας που κάνατε εναντίον του Θεού του Ισραήλ; Σήμερα πάψατε να ακολουθείτε τον Ιεχωβά χτίζοντας για τον εαυτό σας θυσιαστήριο και στασιάζοντας εναντίον του Ιεχωβά. Δεν μας έφτανε το σφάλμα στο Φεγώρ; Μέχρι αυτή την ημέρα, δεν έχουμε καθαριστεί από αυτό, και ας έπεσε πληγή πάνω στη σύναξη του Ιεχωβά. Και εσείς θέλετε σήμερα να πάψετε να ακολουθείτε τον Ιεχωβά; Αν στασιάσετε σήμερα εναντίον του Ιεχωβά, αύριο εκείνος θα αγανακτήσει εναντίον ολόκληρης της σύναξης του Ισραήλ”».
Και δεν τελείωσαν εκεί.
Είχαν και άλλα να πουν.
Και όταν οι εκπρόσωποι των δέκα φυλών σταμάτησαν να πάρουν μια ανάσα, οι πρεσβύτεροι των δυόμισι φυλών είπαν ότι το θυσιαστήριο δεν ήταν για λατρεία.
Ήταν για να θυμίζει στις φυλές στην άλλη πλευρά του Ιορδάνη ότι και οι δυόμισι φυλές λάτρευαν τον Ιεχωβά.
Τι αμηχανία θα ένιωσε ο αρχιερέας και οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ όταν κατάλαβαν ότι είχαν δημιουργήσει θέμα από το τίποτα!
Στην αρχή, είπαμε ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει και την παραμικρή λεπτομέρεια για εμάς.
Είναι λογικό, λοιπόν, ότι όσο πιο πολλά μαθαίνουμε για τους αδελφούς και τις αδελφές μας —την οικογένειά τους, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν— τόσο λιγότερο πιθανό θα είναι να τους επικρίνουμε.
Όταν αντιλαμβανόμαστε πόσο αγωνίστηκαν κάποιοι για να φτάσουν εδώ που βρίσκονται, δεν γίνεται να μην τους αγαπάμε.
Μην απορρίπτετε το καλύτερο άτομο μιας οικογένειας.
Μερικές φορές, ίσως μας ενοχλεί κάποιος αλλά, αν μάθουμε μερικά πράγματα για την οικογένειά του (ίσως ότι οι συγγενείς του δεν είναι στην αλήθεια, ή ίσως ότι είχαν πολύ ανήθικο τρόπο ζωής), και από την άλλη έχουμε αυτό το διαμάντι —αυτό το άτομο που αγαπάει ο Ιεχωβά.
Όταν, λοιπόν, κάποιος μας ενοχλεί λίγο, πρέπει να σκεφτόμαστε: “Αποκαλεί ο Ιεχωβά αυτό το άτομο δίκαιο —δίκαιο άντρα, δίκαιη γυναίκα; Εντάξει, εμένα με ενοχλεί. Αλλά ίσως για τον Ιεχωβά είναι δίκαιο άτομο. Και το πρόβλημά μου είναι ότι κοιτάζω το μικρό πράγμα που με ενοχλεί, αλλά έχω χάσει την πλήρη εικόνα. Πριν από χρόνια, σε ένα άλλο Μπέθελ, ένας νεαρός αδελφός έπρεπε να συνεργαστεί με μια ηλικιωμένη αδελφή για κάτι που θα κρατούσε καιρό. Η αδελφή και ο άντρας της ήταν και οι δύο χρισμένοι. Ο αδελφός ήταν ένας γλυκύτατος άνθρωπος. Η γυναίκα του ήταν πολύ πιστή αδελφή (να το ευεργέτημα της αμφιβολίας!) αλλά, αν τυχόν δεν εργαζόσουν όπως ήθελε εκείνη, μαύρο φίδι που σε έτρωγε. Μάλλον έβλεπε τον εαυτό της περισσότερο ως αυστηρή γιαγιά παρά ως αδελφή. Ειλικρινά, εκτίμησα την ωριμότητα του νεαρού αδελφού. Δεν έγινε έξαλλος ούτε είπε: «Με ποιο δικαίωμα μιλάει έτσι αυτή η αδελφή σε έναν αδελφό;» Αντίθετα, κάλεσε το ζευγάρι ένα βράδυ και έμαθε για την πιστή υπομονή τους όσο το έργο ήταν υπό απαγόρευση εκεί.
Και έτσι, άρχισε να βλέπει κάπως διαφορετικά την αδελφή και ελπίζουμε ότι και αυτή άλλαξε την άποψή της για εκείνον.
Όταν, λοιπόν, οι πιστοί αδελφοί και αδελφές μας μάς εκνευρίζουν, μπορούμε να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να περάσουμε χρόνο μαζί τους, να πάμε μαζί τους στο έργο, να βγούμε μαζί για καφέ.
Αν τους γνωρίσουμε, θα τους αγαπήσουμε.
Οπότε, αν αρχίσουν να σας καλούν για καφέ— Κάποιος μπορεί να είναι ντροπαλός ή να έχει αυστηρή έκφραση προσώπου, να χαμογελάει σπάνια.
Σε εμάς, ίσως δείχνει ψυχρός, περήφανος, άστοργος.
Αλλά μπορεί να πέφτουμε έξω.
Αυτό το πρόσωπο του έδωσε ο Θεός, τι να κάνουμε τώρα; Λόγω κακής υγείας ή άλλου προβλήματος, κάποιος ίσως δεν μπορεί να κάνει όσα κάνουμε εμείς.
Ίσως δεν μιλάει για το πρόβλημα της υγείας του.
Εμείς ίσως τον θεωρούμε τεμπέλη.
Αλλά ο Ιεχωβά ίσως βλέπει πως κάνει το καλύτερο.
Από την άλλη, αν κάποιος είναι πολύ γρήγορος και δεν τον προλαβαίνουμε, πρέπει να συμπεράνουμε ότι κάνει επίδειξη, ότι θέλει να φανεί καλύτερος; Ίσως έτσι έμαθε, έτσι μεγάλωσε, έτσι δίνει εκείνος στον Ιεχωβά το καλύτερο.
Κάποτε, στο έργο περιοχής, υπηρέτησα μια εκκλησία όπου ακούγονταν πολλά για μια αδελφή.
Κάποιοι έλεγαν: «Λέει ότι είναι άρρωστη, αλλά δεν έχει πρόβλημα να πηγαίνει για ψώνια. Για ψώνια μια χαρά τα καταφέρνει, μόνο στις συναθροίσεις δεν έχει κουράγιο να έρθει».
Πήγα να τη δω, και χαίρομαι που το έκανα.
Έμαθα ότι έπασχε από μια αρρώστια που την ταλαιπωρούσε πολύ.
Ο πόνος ήταν σχεδόν ασταμάτητος.
Αλλά πότε πότε, υποχωρούσε κάπως, και τότε εκείνη εκμεταλλευόταν την ευκαιρία να βγει για λίγα ψώνια.
Ζούσε μόνη, δεν είχε καμιά βοήθεια.
Όταν ο πόνος επέστρεφε, έμενε στο κρεβάτι συνέχεια.
Αντί να την επικρίνουν, ίσως θα ήταν καλύτερα να της προσφέρουν λίγη βοήθεια.
Όπως είπα, σε αυτή την ομιλία δεν είχαμε σκοπό να αποδείξουμε κάτι για τον Λωτ ή για οποιονδήποτε άλλον, αλλά να θυμηθούμε ότι μόνο ο Ιεχωβά έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία.
Αγαπάει τους αδελφούς και τις αδελφές μας, και θέλει να τους αγαπάμε και εμείς.
Και χαίρεται όταν τους δίνουμε το ευεργέτημα της αμφιβολίας.
Σίγουρα, αυτό θα κάνετε καθώς θα εργάζεστε ώμο προς ώμο με τους ομοπίστους σας.
Να ξέρετε ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ!
Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί πλούσια καθώς συνεχίζετε να τον υπηρετείτε πιστά!
Πολύ ωραία!
Θα θέλατε τώρα να μάθετε επιτέλους πού θα πάνε οι σπουδαστές; Σίγουρα έχετε αγωνία.
Έχουμε εδώ μαζί μας τον αδελφό Ρόναλντ Κέρζαν, ο οποίος θα μας βοηθήσει με την απονομή των διπλωμάτων στους σπουδαστές της Γαλαάδ.
Αρχικά έχουμε τον αδελφό Αζαβόν, ο οποίος θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Δυτικής Αφρικής.
Έπειτα έχουμε τον αδελφό και την αδελφή Αλιμανέσκου, που θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος της Ρουμανίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Άλτον έχουν διοριστεί στο γραφείο τμήματος της Ζάμπιας.
Ο αδελφός Αρσιασβίλι θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Γεωργίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Μπους θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αδελφός και η αδελφή Καπές επιστρέφουν στο γραφείο τμήματος της Μοζαμβίκης.
Ο αδελφός και η αδελφή Κάρλαϊλ διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Πορτογαλίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Κάρμαϊκλ επιστρέφουν στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αδελφός και η αδελφή Κάραγουεϊ διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Ζάμπιας.
Ο αδελφός Κόλιμορ διορίζεται στο γραφείο τμήματος της Δυτικής Αφρικής.
Ο αδελφός Φιγκέλι επιστρέφει στο γραφείο τμήματος Τσεχίας-Σλοβακίας.
Ο αδελφός Φουτζίτα θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Ιαπωνίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Γκατεμπάσι διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Ρουάντας.
Ο αδελφός και η αδελφή Γκίρμα θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος της Αιθιοπίας.
Ο αδελφός και αδελφή Γκονζάλες θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος της Ισπανίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Χαέγκα θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος της Δυτικής Αφρικής.
Ο αδελφός και η αδελφή Χέρον διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Νιγηρίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Ουγκό θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος της Σκανδιναβίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Λαγκαβακατίνι θα επιστρέψουν στο γραφείο τμήματος των Φίτζι.
Ο αδελφός και η αδελφή Λατάνζι διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Ισπανίας.
Η αδελφή Λιν θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Ταϊβάν.
Ο αδελφός Λόπεζ διορίζεται στο γραφείο τμήματος της Νότιας Αφρικής.
Ο αδελφός Μακ Ντόναλντ επιστρέφει στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αδελφός και η αδελφή Μάουρι επιστρέφουν στο γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας.
Ο αδελφός Μουταχί θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Ανατολικής Αφρικής.
Ο αδελφός Νέλσον θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Σκανδιναβίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Οσόγκου επιστρέφουν στο γραφείο τμήματος της Νιγηρίας.
Ο αδελφός Περάλτα επιστρέφει στο γραφείο τμήματος της Κολομβίας.
Η αδελφή Σάκιτς επιστρέφει στο γραφείο τμήματος της Κροατίας.
Ο αδελφός και η αδελφή Σπίνα διορίζονται στο γραφείο τμήματος της Ρουάντας.
Ο αδελφός Τερέλ θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αδελφός Βεϊτιέκους θα επιστρέψει στο γραφείο τμήματος της Φινλανδίας.
Ο αδελφός Γιουν επιστρέφει στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αδελφός Ζαπ επιστρέφει στο γραφείο τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωραία!
Θα θέλατε τώρα να δείτε ολόκληρη την τάξη μαζί; Ας σηκωθεί η αυλαία.
Είμαστε περήφανοι για εσάς.
Ξέρουμε ότι, όλους αυτούς τους μήνες της σχολής, εργαστήκατε πολύ σκληρά, και έτσι φτάσαμε σε αυτή τη μέρα, και χαιρόμαστε που βλέπουμε πώς σας έχει ευλογήσει ο Ιεχωβά.
Τώρα θα ακούσουμε την επιστολή της τάξης.
Θα μας τη διαβάσει ο αδελφός Έινταν Μάουρι από το γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας.
«Αγαπητό Κυβερνών Σώμα, θέλουμε να σας εκφράσουμε τη βαθιά εκτίμησή μας για το πολύτιμο προνόμιο που είχαμε να παρακολουθήσουμε τη Βιβλική Σχολή Γαλαάδ της Σκοπιάς. Από την πρώτη μας στιγμή εδώ, εσείς και η οικογένεια Μπέθελ μάς δείξατε θερμή φιλοξενία και αγάπη, και αυτό μας έκανε να ανυπομονούμε για το πλούσιο πνευματικό συμπόσιο που είχαμε μπροστά μας. Σας ευχαριστούμε που μας επισκεπτόσασταν στην τάξη. Τα όσα μας διδάξατε, αυτά που έκαναν για εμάς οι βοηθοί σας και οι εκπαιδευτές μας, καθώς και η υποστήριξη από το Τμήμα Θεοκρατικών Σχολών άγγιξαν την καρδιά μας και μας βοήθησαν να “δούμε τον Μεγάλο Εκπαιδευτή μας με τα ίδια μας τα μάτια”.
»Σε όλη τη διάρκεια των μαθημάτων, οι εκπαιδευτές μας μάς βοήθησαν να δούμε και να εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο την τρυφερή, ανιδιοτελή αγάπη του Ιεχωβά.
Από τη στιγμή που η ανθρωπότητα έπεσε στην αμαρτία, ο Ιεχωβά έχει κάνει τα πάντα για να συμφιλιωθούν οι άνθρωποι μαζί του.
Ο στοχασμός γύρω από την εδεμική υπόσχεση, τις διαθήκες του Ιεχωβά με τον Αβραάμ και τον Δαβίδ και τα ωραία χαρακτηριστικά του Μωσαϊκού Νόμου, ιδιαίτερα την Ημέρα της Εξιλέωσης, αύξησαν την ευγνωμοσύνη μας για τη λυτρωτική θυσία του αγαπητού του Γιου.
Η μελέτη της ζωής και της διακονίας του Ιησού και του τρόπου με τον οποίο αντανακλούσε τις ιδιότητες του Πατέρα του ενίσχυσαν την πεποίθησή μας ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει.
»Μας συγκίνησε ιδιαίτερα η υπομονή του προς τους αποστόλους, η αξιοπρέπεια και η καλοσύνη με την οποία συμπεριφερόταν στις γυναίκες και η αυτοθυσιαστική αγάπη που έδειξε όταν υπέφερε και πέθανε στο ξύλο του βασανισμού.
Είμαστε πολύ ευγνώμονες που έχουμε έναν τόσο καλό Βασιλιά και συμπονετικό Αρχιερέα.
»Καθώς εξετάζαμε την εκπλήρωση των Βιβλικών προφητειών, ενισχύθηκε η ελπίδα μας στις υποσχέσεις του Ιεχωβά και γεμίσαμε θάρρος για τα όσα βρίσκονται μπροστά μας.
Λόγου χάρη, το όραμα του Ζαχαρία για τα τέσσερα άρματα στις τέσσερις γωνιές της γης —και το πνεύμα του Ιεχωβά που “αναπαύεται στον βορρά”— μας διαβεβαίωσε ότι οι πανίσχυροι άγγελοι του Ιεχωβά ενεργούν ως ιππικό για την προστασία του λαού Του, όχι μόνο στο παρελθόν αλλά και σήμερα.
Τώρα που οι παγκόσμιες συνθήκες επιδεινώνονται, το γεγονός ότι το αγγελικό ιππικό είναι στο πλευρό μας μάς γεμίζει πεποίθηση, καθώς υποστηρίζουμε την κυριαρχία του Ιεχωβά τώρα και στη μεγάλη θλίψη.
»Ο ζήλος μας για τη διακονία αυξήθηκε με την πρακτική εφαρμογή που κάναμε στα μαθήματα <i>Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους—Κάντε Μαθητές.</i>
Μας βοήθησαν πολύ οι επιδείξεις που ανέδειξαν τις ιδιότητες που χρειάζεται να έχουμε για να κηρύττουμε σε διάφορες καταστάσεις.
Όλα αυτά ενίσχυσαν την επιθυμία μας να μεταδίδουμε τα καλά νέα της Βασιλείας με περισσότερη αγάπη και θέρμη, και αίσθημα του επείγοντος, καθώς “οι αγροί είναι λευκοί για θερισμό”.
»Διδαχτήκαμε πάρα πολλά από τον Μεγάλο Εκπαιδευτή μας τους περασμένους πέντε μήνες, και σκοπεύουμε να τα εφαρμόζουμε με όλη μας την καρδιά.
Είμαστε αποφασισμένοι να μιμούμαστε την κεφαλή μας, τον Χριστό, καθώς υπηρετούμε ώμο προς ώμο με εσάς, αγαπητοί αδελφοί, και με την παγκόσμια αδελφότητά μας —και όλα αυτά, προς αίνο και δόξα του ουράνιου Πατέρα μας, του Ιεχωβά.
Οι αδελφοί και οι αδελφές σας, 159η τάξη της Γαλαάδ».
Τώρα έχουμε μερικά τελικά λόγια για εσάς.
Αν θυμάστε, είχαμε αφήσει ένα αναπάντητο ερώτημα: Όταν φάνηκε ότι οι επιλογές του Λωτ δεν του βγήκαν σε καλό, ποια θα ήταν η αντίδραση του Άβραμ; Τι θα έκανε; Αυτό μας οδηγεί στον τρίτο φόβο —έναν φόβο που ίσως νιώθουμε όταν πάμε να κάνουμε ειρήνη: τον φόβο να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν.
Να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν.
Λίγο καιρό αφότου ο Λωτ εγκαταστάθηκε στην περιοχή των Σοδόμων και των Γομόρρων, πάρθηκε αιχμάλωτος μαζί με την οικογένειά του από εχθρικά στρατεύματα που είχαν εισβάλει στην περιοχή.
Αν ο Άβραμ είχε ακόμη μέσα του αισθήματα μνησικακίας απέναντι στον Λωτ, τι θα μπορούσε να σκεφτεί εκείνη τη στιγμή; “Όλα εδώ πληρώνονται! Έτσι! Καλά να πάθει. Καιρός να πάρει ένα μάθημα”.
Θα μπορούσε να είχε σκεφτεί έτσι.
Αλλά τι έκανε ο Άβραμ; Για να δούμε.
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στη Γένεση κεφάλαιο 14 —Γένεση κεφάλαιο 14.
Σκεφτείτε λίγο, ο Άβραμ θα μπορούσε να έχει το φόβο ότι, αν άφηνε πίσω του το παρελθόν, θα ήταν σαν να επιδοκίμαζε ή να μικροποιούσε αυτό που του είχε κάνει ο Λωτ, έτσι δεν είναι; Δείτε όμως τι λέει το Γένεση 14:14 ότι έκανε όταν άκουσε τι συνέβη στον Λωτ.
Διαβάζουμε λοιπόν το εδάφιο 14: «Έτσι λοιπόν, ο Άβραμ άκουσε ότι ο συγγενής του είχε αιχμαλωτιστεί. Τότε κινητοποίησε τους εκπαιδευμένους άντρες του, 318 υπηρέτες γεννημένους στο σπιτικό του, και άρχισαν να τους καταδιώκουν μέχρι τη Δαν».
Αυτό έκανε λοιπόν ο Άβραμ.
Από τη Μαμβρή μέχρι τη Δαν στον βορρά ήταν περίπου 200 χιλιόμετρα.
Πρέπει να του πήρε αρκετές μέρες για να φτάσει εκεί, και το ταξίδι θα είχε μεγάλο κόστος και θα ήταν επικίνδυνο.
Αλλά πήγε, παρ’ όλο που δεν ήταν εύκολο.
Μάλιστα αργότερα, όπως διαβάζουμε στα εδάφια 21 ως 23, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να αποζημιωθεί κατά κάποιον τρόπο για τις προσπάθειες που έκανε να βοηθήσει τον Λωτ, αρνήθηκε να πάρει λάφυρα.
Δεν υπήρχαν ιδιοτελή κίνητρα στην καρδιά του.
Ο Άβραμ ήταν ταπεινός γι’ αυτό βοήθησε πρόθυμα τον Λωτ να γλιτώσει από τις κακές συνέπειες της απόφασης του που θα μπορούσε να είχε διαταράξει τη σχέση τους.
Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να κάνει ειρήνη.
Ήταν αποφασισμένος να αφήσει πίσω το παρελθόν.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από το παράδειγμα του Άβραμ; Υπήρξε κάποια περίπτωση που χρειάστηκε να υποχωρήσετε; Ίσως ήσασταν μειοψηφία και υποχωρήσατε στην πλειοψηφία, αλλά τελικά το σχέδιο που είχαν όλοι οι άλλοι δεν πήγε καλά.
Δεν θα ήταν αυτό μια πολύ καλή ευκαιρία να πείτε: «Εγώ σας τα ’λεγα», ή να φροντίσετε με κάποιον τρόπο να μάθουν όλοι ότι δεν ήταν δική σας αυτή η ιδέα; Μη γελάτε, όλοι το έχουμε κάνει.
Αντισταθείτε στην τάση να κρατάτε μνησικακία.
Κάντε ό,τι έκανε και ο Άβραμ.
Προσπαθήστε σκληρά να υποστηρίξετε την απόφαση, ακόμη και αν δεν συμφωνούσατε με αυτήν.
Και αν τελικά αποτύχει, μιμηθείτε τον Άβραμ.
Με ταπεινοφροσύνη, όπως εκείνος, κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να διορθωθεί η κατάσταση, αντί να κατηγορείτε άλλους για αυτό που συνέβη.
Γιατί; Επειδή αυτό θα συμβάλει στην ειρήνη.
Και αν κάνουμε ειρήνη, θα έχουμε ειρήνη με τον Θεό.
Αυτό είναι τελικά που θέλουμε πάνω από όλα.
Τι μάθαμε, λοιπόν, εξετάζοντας αυτούς τους τρεις φόβους; Μάθαμε πολλά για τον Άβραμ.
Ο Άβραμ ήταν ειρηνοποιός.
Δεν φοβόταν μήπως φανεί αδύναμος.
Δεν φοβόταν μήπως οι άλλοι τον εκμεταλλευτούν.
Δεν φοβόταν να αφήσει πίσω του το παρελθόν.
Και τελικά, βγήκε χαμένος που πήρε εκείνες τις αποφάσεις; Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ο Λωτ εκτίμησε τις προσπάθειες που έκανε ο Άβραμ για χάρη της ειρήνης.
Η Γραφή δεν μας το λέει αυτό, όπως μάθαμε και από τον αδελφό Σπλέιν.
Αλλά δεν έχει και τόση σημασία, επειδή δεν είναι αυτός ο λόγος που ο Άβραμ προσπάθησε τόσο σκληρά για την ειρήνη.
Ποιος ήταν ο λόγος; Είναι ενδιαφέρον ότι, αμέσως μετά από αυτές τις δύο περιπτώσεις —την πρώτη που ο Άβραμ προσπάθησε να κάνει ειρήνη με τον Λωτ και τη δεύτερη που έτρεξε να βοηθήσει τον Λωτ— ο Ιεχωβά έκανε κάτι ξεχωριστό για τον Άβραμ.
Στη Γένεση κεφάλαιο 13, αρχίζοντας από το εδάφιο 14, και επίσης στο εδάφιο Γένεση 15:1, ο Ιεχωβά εκφράζει στον Άβραμ την επιδοκιμασία του και την αγάπη του για αυτόν.
Βλέπετε, αυτό ήθελε ο Άβραμ.
Ήθελε να πάει στο θυσιαστήριο.
Ήθελε να έχει ειρήνη με τον Θεό.
Και αυτό ακριβώς κατάφερε να έχει.
Όταν λοιπόν η ειρήνη σας δοκιμαστεί στο έπακρο, και να είστε σίγουροι ότι θα συμβεί αυτό (ίσως όταν θα είστε πίσω στο Μπέθελ ή μέσα στο σπίτι σας ή ακόμη και στην εκκλησία σας), μην ενδώσετε στον φόβο.
Καταπολεμήστε τους φόβους σας πλησιάζοντας ταπεινά το άτομο με το οποίο πρέπει να κάνετε ειρήνη και προσπαθώντας σκληρά να την αποκαταστήσετε.
Θα είναι εύκολο αυτό; Όχι.
Θα ανταποκριθεί θετικά το άτομο με το οποίο προσπαθείτε να κάνετε ειρήνη; Μπορεί και όχι.
Αλλά ο Θεός θα ανταποκριθεί.
Και μετά; Μετά μπορείτε να γυρίσετε στο θυσιαστήριο και να προσφέρετε το δώρο σας.
Ο Ιεχωβά θα είναι εκεί, έτοιμος να δεχτεί το δώρο σας.
Θα σας περιμένει.
Γιατί; Επειδή εσείς προσπαθήσατε να κάνετε ειρήνη.
Αγαπητοί απόφοιτοι (πλέον) της 159ης τάξης της Γαλαάδ, σας αγαπάμε.
Προσευχόμαστε να συνεχίσει να σας ευλογεί ο Ιεχωβά όπου και αν πάτε.
Σύντομα, στο jw.org και στο <i>JW Library</i>® θα γίνουν διαθέσιμες και άλλες ενθαρρυντικές ομιλίες από την αποφοίτηση της Γαλαάδ.
Πριν κλείσουμε, θα ταξιδέψουμε νότια, στους αδελφούς μας στην Αυστραλία.
Αυτή η αχανής χώρα είναι η πιο επίπεδη ήπειρος της γης αλλά και η δεύτερη πιο ξηρή μετά την Ανταρκτική.
Το όνομά της προέρχεται από μια λατινική φράση που σημαίνει «άγνωστη νότια γη».
Η Αυστραλία είναι πλούσια σε πολύτιμους λίθους, όπως το λευκό οπάλιο.
Είναι μια από τις πιο πολυπολιτισμικές χώρες του κόσμου —ο πληθυσμός της ανήκει σε 270 και πλέον διαφορετικές εθνικότητες.
Πάνω από το ένα τέταρτο των Αυστραλών έχει γεννηθεί σε άλλες χώρες.
Στους περισσότερους Όζι, όπως αποκαλούνται αλλιώς οι Αυστραλοί, αρέσουν πολύ οι δραστηριότητες εκτός σπιτιού.
Θα τους δείτε να κάνουν σέρφινγκ, να παίζουν «φούτι», όπως λένε το αυστραλέζικο ράγκμπι ή να απολαμβάνουν ένα «μπάρμπι», δηλαδή μπάρμπεκιου.
Το μπάρμπεκιου είναι σημαντικό κομμάτι του αυστραλέζικου τρόπου ζωής.
Κάθε καλεσμένος φέρνει τα δικά του φαγητά.
Έτσι, στο τραπέζι υπάρχει μεγάλη ποικιλία από τοπικά και διεθνή πιάτα.
Από τη διατροφή των Αυστραλών δεν λείπει και το Βέτζεμαϊτ, το οποίο πρωτοφτιάχτηκε στη Μελβούρνη το 1923.
Αυτό το σκούρο καφέ άλειμμα παρασκευάζεται κυρίως από εκχύλισμα μαγιάς μπίρας και έχει τη μοναδική γεύση ουμάμι, γι’ αυτό και σε πολλούς θυμίζει κρέας.
Στους Αυστραλούς αρέσει να το αλείφουν πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί ή κράκερ.
Είναι η τέλεια αλμυρή λιχουδιά.
Οι κάτοικοι της χώρας αγαπούν πολύ και τον καφέ.
Τρεις στους τέσσερις πίνουν τουλάχιστον έναν κάθε μέρα.
Τα καφέ, σε ποσοστό 95 τοις εκατό, δεν ανήκουν σε αλυσίδες αλλά σε ντόπιους.
Η υψηλή ποιότητα των κόκκων καφέ σε συνδυασμό με τα όμορφα σχέδια που γίνονται με το αφρόγαλα, δημιουργούν ένα γευστικό έργο τέχνης.
Στα τέλη του 18ου αιώνα, πλοία που είχαν ξεκινήσει από την Αγγλία έφεραν στη χώρα εκατοντάδες αντίτυπα της Γραφής.
Μέσα σε έναν περίπου αιώνα, το θεϊκό όνομα χρησιμοποιούνταν από αρκετές μεταφράσεις της Γραφής σε τοπικές γλώσσες, με διάφορες μορφές, όπως Γιεχόα και Τζεχόβα.
Το άγγελμα της Γραφής άρχισε να αγγίζει την καρδιά των ανθρώπων, όπως της εντεκάχρονης Καρτάνια που έγραψε τα εξής στη μητρική της γλώσσα, την κάρνα: «Πάντα να λατρεύετε τον Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά είναι ο Δημιουργός μας. Ο Ιεχωβά μάς σώζει από την αμαρτία».
Ο Άρθουρ Γουίλις από τη Δυτική Αυστραλία, ήθελε πολύ να βοηθήσει άλλους να μάθουν για τον Θεό.
Το 1931, στα 19, άρχισε το σκαπανικό και ταξίδεψε σε απομακρυσμένες περιοχές σε όλη τη χώρα.
Από το 1932, επικεντρώθηκε στο έργο κηρύγματος σε ιθαγενείς.
Το 1943, ο Άρθουρ εγκαταστάθηκε στο Πίντζελι και ήρθε σε επαφή με μια οικογένεια Αβορίγινων Νούνγκαρ, τους Κόλαρντ.
Ο Τζέιμς και η γυναίκα του η Μέιμπελ είχαν 17 παιδιά.
Με τον καιρό, τα μέλη αυτής της οικογένειας έγιναν οι πρώτοι ιθαγενείς ευαγγελιζόμενοι της χώρας.
Τα εγγόνια του Τζέιμς και της Μέιμπελ Κόλαρντ είναι ανάμεσα στους 71.000 ευαγγελιζομένους που κηρύττουν τα καλά νέα της Βασιλείας στη χώρα.
Οι αδελφοί μας αναζητούν άτομα με ειλικρινή καρδιά σε παραλίες, σε αγροκτήματα και σε πολυσύχναστους δρόμους της πόλης.
Προσπαθούν επίσης να μάθουν καινούριες γλώσσες, όπως τη μανδαρινική κινεζική, και να εξοικειωθούν και με τους αντίστοιχους πολιτισμούς.
Η εκκλησία Κάρλτον στη Μελβούρνη αποτελείται από τέτοιους ζηλωτές ευαγγελιζομένους.
Ο τομέας τους περιλαμβάνει το εμπορικό κέντρο της Μελβούρνης, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από έντονους ρυθμούς και πολυπολιτισμικότητα.
Στην εκκλησία υπάρχουν ευαγγελιζόμενοι από 21 διαφορετικές εθνικότητες.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μας σας στέλνουν τους χαιρετισμούς τους.
Και εμείς στέλνουμε την αγάπη μας σε όλους εσάς.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου