Χαίρετε!
Είναι το JW Broadcasting® για τον Ιανουάριο του 2025.
Τον προηγούμενο μήνα, παρακολουθήσαμε το πρώτο μέρος της ετήσιας συνέλευσης του 2024.
Περιλάμβανε ενθαρρυντικές ομιλίες και βίντεο, αλλά υπάρχει και συνέχεια!
Απολαύστε τώρα το δεύτερο μέρος του προγράμματος.
Το επόμενο μέρος του προγράμματος αφορά την αξιοσημείωτη ανταπόκριση που υπήρξε στο έλεος του Ιεχωβά προς εκείνα τα άτομα που είχαν απομακρυνθεί από την εκκλησία. Είναι ένα βίντεο με τίτλο <i>Ευλογίες από το Έλεος του Ιεχωβά.</i>
Απολαύστε το!
Το Κυβερνών Σώμα εξέτασε με προσευχή πώς μπορούμε να μιμούμαστε καλύτερα το έλεος του Ιεχωβά σε σχέση με όσους αδικοπραγούν μέσα στην εκκλησία.
Λόγω της αγάπης του, ο Ιεχωβά θέλει να συμφιλιωθούν μαζί του οι αμαρτωλοί, αν αυτό είναι δυνατόν.
Δεν θέλει να καταστραφεί κανείς, γι’ αυτό τους απευθύνει έκκληση να μετανοήσουν.
Μερικές φορές στις εκδόσεις μας έχουμε δει την εικόνα με τον βοσκό, ο οποίος ψάχνει εκείνο το χαμένο πρόβατο.
Και αυτή η εικόνα μάς αρέσει, μεταδίδει μια ωραία σκέψη.
Αλλά όλο αυτό δεν είναι απλώς κάτι θεωρητικό.
Είναι η πραγματικότητα.
Ο Ιεχωβά αγαπάει τους ανθρώπους τόσο πολύ, ακόμα και εκείνους που η εκκλησία έχει απομακρύνει από ανάμεσά μας.
Και αυτό με κάνει να θέλω να μιμούμαι το ίδιο είδος αγάπης που εκδηλώνει και ο Ιεχωβά και να τη δείχνω και σε άλλους γύρω μου.
Οι πρεσβύτεροι στην περιοχή μας ανταποκρίθηκαν αμέσως στις προσαρμογές.
Μόλις άκουσαν την ενημέρωση και πήραμε τις γραπτές οδηγίες, οι αδελφοί κανόνισαν κατευθείαν συνάντηση.
Με τους συμπρεσβυτέρους μου συζητήσαμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε όσους έχει απομακρύνει η εκκλησία και βρίσκονται στον τομέα μας.
Κατόπιν, τους επισκεφτήκαμε.
Ήταν ευγνώμονες που δεν τους είχαν ξεχάσει και ακόμα τους θυμούνται.
Είναι συγκινητικές όλες αυτές οι εκθέσεις που δείχνουν πώς ο Ιεχωβά έχει ευλογήσει τους πρεσβυτέρους καθώς αναζητούν τα άτομα που η εκκλησία έχει απομακρύνει από ανάμεσά μας. Για παράδειγμα, τους πρώτους τέσσερις μήνες μετά την <i>Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2024 #2,</i> στους τομείς των γραφείων τμήματος της Νότιας Αφρικής και των Φιλιππίνων, πάνω από 1.200 άτομα συνολικά επέστρεψαν στην εκκλησία.
Στον τομέα του γραφείου τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών, πάνω από 5.000 αδελφοί και αδελφές έχουν επιστρέψει στην εκκλησία.
Στον τομέα του γραφείου τμήματος της Βραζιλίας, περίπου 5.200 άτομα έχουν επανενταχθεί.
Και στον τομέα του γραφείου τμήματος της Κεντρικής Αμερικής, πάνω από 5.300 άτομα έχουν επιστρέψει στην εκκλησία.
Αυτοί οι αριθμοί είναι συναρπαστικοί, αλλά το πιο συναρπαστικό είναι ότι καθένας από αυτούς τους αδελφούς έχει επιστρέψει στον Ιεχωβά, και ο Ιεχωβά τούς αγαπάει!
Μας ήρθε στο μυαλό ένας άντρας τυφλός και κουφός, που ήταν μακριά από τον Ιεχωβά 45 χρόνια.
Προσευχηθήκαμε μαζί του.
Τον ρωτήσαμε πώς ένιωθε εκείνος, και εκείνος είπε: «Θέλω να γυρίσω, θέλω να γυρίσω στην οικογένεια».
Έτσι μας είπε.
Άρχισε να μελετάει τακτικά και να παρακολουθεί συναθροίσεις και σε περίπου έναν μήνα επανεντάχθηκε.
Όταν νοημάτισα στο χέρι του την ανακοίνωση, του είπα: «Είσαι πίσω στην οικογένεια.
Είσαι Μάρτυρας του Ιεχωβά ξανά».
Εκείνος πετούσε από τη χαρά του.
Οι πρεσβύτεροι ζήτησαν από μια σκαπάνισσα στην περιοχή μας να κάνει μελέτη με μια νεαρή μητέρα που προσπαθούσε να γυρίσει στον Ιεχωβά.
Ήταν πολύ ενθουσιασμένη μετά την πρώτη μελέτη τους.
Είπε ότι αυτή η μελέτη πήγε πολύ καλά.
Φαίνεται ότι όλοι στην εκκλησία είναι πολύ χαρούμενοι με αυτή τη νέα διευθέτηση.
Μια άλλη αδελφή μού είπε ότι χάρηκε τόσο πολύ που είδε αυτή τη νεαρή μητέρα να χαμογελάει ξανά.
Είχε πάρα πολύ καιρό να τη δει έτσι.
Μια ωραία εμπειρία αφορά έναν άντρα ο οποίος βρισκόταν μακριά από τον Ιεχωβά πάνω από 30 χρόνια.
Αλλά νωρίτερα αυτόν τον χρόνο, άρχισε να παρακολουθεί τις συναθροίσεις.
Καθόταν πίσω πίσω και δεν μιλούσε σε κανέναν.
Αλλά τελικά, όταν ξεκίνησε αυτή η νέα διευθέτηση και τον επισκεφτήκαμε, εκείνος ενθουσιάστηκε επειδή όπως μας είπε: «Δεν ήξερα τι να κάνω για να επιστρέψω στην εκκλησία».
Και να που τώρα τον επισκεφτήκαμε!
Μας είπε ότι ένιωθε σαν να είχε φύγει από τους ώμους του ένα μεγάλο βάρος και τελικά επανεντάχθηκε.
Αμέσως σκέφτηκα έναν νεαρό με τον οποίο έκανα παλιά μελέτη.
Εκείνος είχε πολλές δυσκολίες και τελικά έφυγε από την αλήθεια.
Κατευθείαν του έστειλα μήνυμα, επειδή είχα ακόμα το τηλέφωνό του, και του είπα: «Σε παρακαλώ, δες την ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα».
Και του έστειλα τον σύνδεσμο.
Την επόμενη μέρα, εκείνος απάντησε σε αυτό το μήνυμα στέλνοντας τη φωτογραφία μιας επιστολής που είχε γράψει για το πρεσβυτέριο της εκκλησίας του, με την οποία ζητούσε να επανενταχθεί. Εγώ του είπα γεμάτος ενθουσιασμό: «Βλέπω την είδες την ενημέρωση!» Και εκείνος απάντησε: «Ναι, από χθες μέχρι τώρα την έχω δει έξι φορές».
Φυσικά χάρηκα πάρα πολύ, αλλά η χαρά μου ήταν ακόμα μεγαλύτερη όταν, περίπου έναν μήνα αργότερα, μου έστειλε ξανά μήνυμα και μου είπε: «Επανεντάχθηκα».
Μια αδελφή που της ζητήθηκε να κάνει Γραφική μελέτη με κάποιο άτομο είπε: «Ήταν το μεγαλύτερο δώρο που έχω λάβει ποτέ, να μελετήσω με κάποιον που η εκκλησία έχει απομακρύνει από ανάμεσά μας».
Ήταν πολύ συγκινητικό.
Η αδελφή είπε στη γυναίκα ότι της άρεσε η τσάντα της, και εκείνη της είπε ότι την είχε αγοράσει πριν από πολλά χρόνια για να μπορέσει να πάει στο έργο όταν θα είναι έτοιμη, όταν θα έχει επανενταχθεί.
Η αδελφή κατάλαβε ότι η γυναίκα προσπαθούσε πολύ καιρό να έρθει πίσω, αλλά δεν ήξερε πώς.
Η γυναίκα τώρα καταλαβαίνει ότι ο Ιεχωβά είναι αυτός που τη βοηθάει να επιστρέψει στην εκκλησία και είναι τόσο ευγνώμων για αυτό.
Όταν παρευρέθηκα σε μια Γραφική μελέτη με κάποιον που η εκκλησία είχε απομακρύνει και είδα πόση βοήθεια λαβαίνει αυτό το άτομο, κατάλαβα πόσο μεγάλο είναι το έλεος του Ιεχωβά επειδή αυτός ο νεαρός άντρας βρισκόταν μακριά από την εκκλησία εννιά χρόνια και, όπως είπε, ήθελε να γυρίσει πίσω, αλλά δεν έβρισκε τη δύναμη για να κάνει τα απαραίτητα βήματα.
Κάποιο άτομο που η εκκλησία είχε απομακρύνει πριν από περίπου 17 χρόνια, και έβλεπε μόνος του τις εκπομπές του Broadcasting®, είδε την ενημέρωση και είπε: «Έχει φτάσει ο καιρός να γυρίσω στο σπίτι μου».
Έτσι λοιπόν, τηλεφώνησε στην Αίθουσα Βασιλείας, άφησε μήνυμα στον τηλεφωνητή, και μετά οι αδελφοί επικοινώνησαν μαζί του.
Ξεκίνησε Γραφική μελέτη.
Ήταν πολύ ωραίο που έκανε πρόοδο και τελικά επανεντάχθηκε.
Μάλιστα, οι γονείς του κατάφεραν να ταξιδέψουν και να είναι στην αίθουσα το βράδυ που έγινε η ανακοίνωση. Και εκείνος είπε: «Πράγματι, τώρα νιώθω σαν να γύρισα στο σπίτι μου».
Νιώθω ότι βλέπω άλλη μία πτυχή της προσωπικότητας του Πατέρα μας, Ιεχωβά.
Και καταλαβαίνεις πόσο αγαπάει τα παιδιά του.
Μας επιτρέπει να βοηθήσουμε, να τα βοηθήσουμε να γυρίσουν.
Και έτσι αντανακλούμε και εμείς το έλεός του.
Είναι μεγάλο προνόμιο.
Το 1979, οι πρεσβύτεροι απομάκρυναν τον πατέρα μου από την εκκλησία.
Τότε ήμουν οχτώ χρονών. Καθώς μεγαλώνεις, σκέφτεσαι:
“Εντάξει, ίσως ο πατέρας μου κάποτε επιστρέψει”.
Και περνάνε δέκα χρόνια, είκοσι, τριάντα, και δεν θες να χάσεις την ελπίδα σου.
Αλλά με τον καιρό, αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι ίσως δεν επιστρέψει ποτέ.
Μια μέρα, χτύπησε το τηλέφωνο.
Ήταν ένας φίλος μου από παλιά που τον ήξερα χρόνια.
Είχε πάει με έναν άλλον αδελφό στον πατέρα μου, και εκείνος δέχτηκε να ξεκινήσει Γραφική μελέτη. Μόλις το άκουσα, είπα: «Αλήθεια;
Αυτό είναι απίστευτο», επειδή από μικρό παιδί, όλη μου τη ζωή ως τώρα, δεν ήξερα τι σημαίνει να έχεις έναν πατέρα που υπηρετεί τον Ιεχωβά.
Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο Ιεχωβά για να σώσει ένα πρόβατο μπορεί να κάνει τα πάντα ...
Είναι ...
Ένα πρόβατο, αυτό είναι ...
Αν κάποιος αμφέβαλλε για το έλεος του Ιεχωβά ...
Όταν έρθει το τέλος, κανείς δεν θα μπορέσει να πει ότι ο Ιεχωβά δεν έκανε αρκετά για να επιστρέψουν όσοι τον έχουν εγκαταλείψει.
Ναι, κανείς δεν ...
Κανείς δεν μπορεί να το πει αυτό επειδή ο Ιεχωβά έχει κάνει όλα όσα χρειάζονται.
Πολύ συγκινητικό.
Αλλά δεν πρόκειται για μια ευκαιρία που χάθηκε.
Μιμούμενοι
Μιμούμενοι τον Πατέρα μας, τον Ιεχωβά, οι πρεσβύτεροι συνεχίζουν τις προσπάθειες να βοηθήσουν όσους έχουν απομακρυνθεί από την εκκλησία.
Συνεχίζουν τις προσπάθειες να τους προσεγγίσουν.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν είναι μόνο Θεός ελέους.
Ποια είναι η σύνδεση με τη δικαιοσύνη και την κρίση του;
Ο αδελφός Κένεθ Κουκ θα εξετάσει τώρα το θέμα «Να Βοηθάτε στο Γκρέμισμα και στο Χτίσιμο».
Είναι αλήθεια ότι έχουμε μάθει πολλά σχετικά με το έλεος του Ιεχωβά τα τελευταία χρόνια, έτσι δεν είναι;
Μάλιστα, ακόμα και σήμερα τονίστηκε πώς τώρα έχουμε καλύτερη κατανόηση όσον αφορά το έλεος του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. <i>Η Σκοπιά</i> του Μαΐου του 2024 έλεγε τα εξής: «Ακόμα και μετά την έναρξη της μεγάλης θλίψης, είναι πιθανό ότι μερικοί που θα δουν την καταστροφή της “Βαβυλώνας της Μεγάλης” θα θυμηθούν ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μιλούσαν πολύ καιρό για αυτό το γεγονός.
Θα μπορούσαν ίσως κάποιοι που θα δουν αυτά τα γεγονότα να αλλάξουν στάση;»
Τελειώνει η παράθεση.
Ναι, θα μπορούσαν.
Και αν συμβεί αυτό, εννοείται ότι θα χαρούμε για αυτούς!
Έπειτα, υπάρχει το έλεος του Ιεχωβά όταν εκείνος καλοδέχεται τους μετανοημένους πίσω στην εκκλησία.
Το τονίζουμε αυτό και είναι πολύ σωστό.
Τι ωραίο πράγμα! <i>Η Σκοπιά</i> του Αυγούστου του 2024 ανέφερε: «Όταν κάποιος αδικοπραγεί αμετανόητα, ο Ιεχωβά δεν το παραβλέπει αυτό.
Ωστόσο, δεν στρέφει τα νώτα στους παραβάτες.
Θέλει να επιστρέψουν.
Τα αισθήματα του Ιεχωβά για τους μετανοημένους παραβάτες εκφράζονται στο εδάφιο Ωσηέ 14:4».
Και λέει για αυτούς τους μετανοημένους, όπως παρατίθενται τα λόγια του στο άρθρο: «Θα γιατρέψω την απιστία τους.
Θα τους αγαπήσω με τη θέλησή μου, επειδή ο θυμός μου έχει απομακρυνθεί». Το άρθρο συνέχιζε: «Τι ισχυρό κίνητρο για να ανταποκρίνονται οι πρεσβύτεροι σε οποιαδήποτε σημάδια μετάνοιας!
Και τι ισχυρό κίνητρο για να επιστρέψουν χωρίς καθυστέρηση όσοι έχουν εγκαταλείψει τον Ιεχωβά!»
Σε όλη τη Γραφή, βλέπουμε τον Ιεχωβά να απευθύνει μια θερμή έκκληση στους παραβάτες, προτρέποντάς τους να μετανοήσουν.
Στο εδάφιο Ζαχαρίας 1:3, διαβάζουμε ότι ο Ιεχωβά είπε στον προφήτη του: «Πες τους: “Αυτό λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων: «Επιστρέψτε σε εμένα», λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων, «και εγώ θα επιστρέψω σε εσάς»”».
Αλλά μήπως η αυξημένη κατανόησή μας για το έλεος του Ιεχωβά σημαίνει ότι οι κανόνες δικαιοσύνης και κρίσης του έχουν κάπως αλλάξει;
Επίσης, σύμφωνα με το θέμα μας, ποια πράγματα είναι σωστό να γκρεμίζουμε και ποια πράγματα πρέπει να επιθυμούμε να χτίζουμε;
Το εδάφιο Εκκλησιαστής 3:3 μας προτρέπει να κάνουμε και τα δυο όταν χρειάζεται.
Σε συνδυασμό με το αρχικό σχόλιο από το πρώτο εδάφιο, το εδάφιο 3 λέει εν μέρει: «Για το καθετί υπάρχει ορισμένος καιρός, ... καιρός να γκρεμίζει [κανείς] και καιρός να χτίζει».
Για να απαντήσουμε στα ερωτήματά μας λοιπόν, ας εξετάσουμε την αγάπη του Ιεχωβά για τη δικαιοσύνη, την κρίση και το έλεος.
Στο εδάφιο Ψαλμός 33:5, ο θεόπνευστος συγγραφέας τονίζει ότι ο Ιεχωβά «αγαπάει τη δικαιοσύνη και την κρίση».
Επίσης, τα λόγια του Ιησού που καταγράφονται στο Ματθαίος 9:13 τονίζουν ότι “ο Ιεχωβά θέλει έλεος και όχι θυσία”.
Εφόσον ο Ιεχωβά αγαπάει καθεμιά από αυτές τις ιδιότητες, πώς εξισορροπεί αυτό που με δικαιοσύνη επιλέγει να γκρεμίσει και αυτό που με έλεος επιλέγει να χτίσει;
Το κάνει επειδή ξέρει πώς συνεργάζονται αυτές οι ιδιότητες.
Μερικά πράγματα απλώς πάνε μαζί.
Ας φέρουμε ένα απλό καθημερινό παράδειγμα.
Για κάποιους, το αμερικανικό παγωτό σάντεϊ δεν είναι ολοκληρωμένο αν δεν έχει σιρόπι σοκολάτας, σαντιγί, τρούφα και τι άλλο;
Το κερασάκι στην κορυφή, ε;
Αυτό που το προσδιορίζει είναι ο συνδυασμός.
Τώρα, κάτι που είναι πολύ πιο σπουδαίο, σε πνευματικό επίπεδο, η αγάπη μας για τη δικαιοσύνη και οι πράξεις κρίσης μας πρέπει να περιλαμβάνουν έλεος οποτεδήποτε είναι δυνατόν.
Ο Ιεχωβά απαιτεί να τηρούμε όλους τους δίκαιους κανόνες του.
Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημα που κάναμε πριν, το εδάφιο Ιακώβου 1:17 μας λέει ότι ο Ιεχωβά «δεν μεταβάλλεται ούτε αλλάζει».
Και παραθέτοντας τα λόγια του ίδιου του Ιεχωβά, το εδάφιο Μαλαχίας 3:6 λέει: «Εγώ είμαι ο Ιεχωβά· δεν αλλάζω».
Άρα λοιπόν, ο Ιεχωβά δεν αλλάζει.
Και οι κανόνες του όσον αφορά το σωστό και το λάθος δεν έχουν αλλάξει.
Γι’ αυτό και οι πρόσφατες προσαρμογές στην άποψή μας όσον αφορά το έλεος του Θεού είναι ακριβώς αυτό —προσαρμογές στη δική μας άποψη ή κατανόηση.
Εσείς μπορέσατε να προσαρμοστείτε;
Και ο Ιησούς αγαπάει τη δικαιοσύνη, την κρίση και το έλεος.
Και όπως ο Πατέρας του, έτσι και εκείνος δεν αλλάζει.
Το Εβραίους 13:8 λέει ότι ο Ιησούς «είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και για πάντα».
Αυτό σημαίνει ότι όσα έκανε ο Ιησούς ενώ ήταν στη γη μάς διδάσκουν πώς σκέφτεται τώρα, αυτή τη στιγμή.
Για παράδειγμα, ο Ιησούς εκδήλωσε έντονη αγάπη για τη δικαιοσύνη και την κρίση διώχνοντας τους αργυραμοιβούς από την περιοχή του ναού σε δύο περιπτώσεις.
Οι αργυραμοιβοί χρέωναν υπερβολικά τον λαό και μετέτρεπαν τον οίκο του Ιεχωβά σε οίκο εμπορίου, και ο Ιησούς το μισούσε αυτό.
Το σιχαινόταν.
Ο ζήλος του Ιησού για το σωστό τον υποκίνησε να ενεργήσει.
Και κάνοντάς το αυτό, εκδήλωσε επίσης το γεμάτο έλεος ενδιαφέρον του για τους ανθρώπους.
Πάνω από όλα, σε τέτοιες πράξεις βλέπουμε την αγάπη που τρέφει ο Ιησούς για την αγνή λατρεία του Πατέρα του.
Και επειδή ο Ιησούς δεν αλλάζει, έχει ακόμα την ίδια επιθυμία να απομακρύνει ό,τι είναι κακό.
Καθώς η πονηρία σε αυτόν τον κόσμο αυξάνεται, ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Γιος του θα ενεργούν πάντοτε με δικαιοσύνη, με κρίση και με έλεος.
Στα εδάφια Έξοδος 34:6, 7, περιγράφονται συνοπτικά οι ισορροπημένες ιδιότητες του Ιεχωβά. Εν μέρει, διαβάζουμε: «Ιεχωβά, Ιεχωβά,
Θεός ελεήμων και συμπονετικός, μακρόθυμος και γεμάτος όσια αγάπη και αλήθεια, που δείχνει όσια αγάπη σε χιλιάδες, που συγχωρεί σφάλμα και παράβαση και αμαρτία, αλλά δεν πρόκειται να αφήσει ατιμώρητο τον ένοχο».
Έτσι, γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά «δεν πρόκειται να αφήσει ατιμώρητο τον ένοχο», ποια πράγματα πρέπει να βοηθάμε να γκρεμιστούν, ή αλλιώς να απομακρυνθούν από την εκκλησία;
Παράλληλα, γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά είναι «ελεήμων και συμπονετικός» όπως αναφέρεται εδώ, ποια πράγματα πρέπει να βοηθάμε να χτίζονται και να τα καλοδεχόμαστε πίσω στην εκκλησία;
Θα δούμε μια ενδιαφέρουσα αφήγηση στο πέμπτο κεφάλαιο του Ζαχαρία, καθώς και κάποιες άλλες περικοπές, και θα πάρουμε απαντήσεις.
Εν τω μεταξύ, αναζητήστε διδάγματα που μπορούμε να εφαρμόσουμε καθώς προσπαθούμε να εκδηλώνουμε δικαιοσύνη, κρίση και έλεος.
Αρχικά λοιπόν, τι θα πρέπει να γκρεμίζουμε και να απομακρύνουμε;
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι σημαίνει το να γκρεμίζουμε, αν σκεφτούμε ένα κτίριο.
Μερικά σπίτια απλώς δεν παίρνουν επισκευή και για αυτόν τον λόγο πρέπει να γκρεμιστούν.
Ένα τέτοιο σπίτι φαίνεται σε αυτή την εικόνα, σωστά;
Μη μου πείτε ότι θα το επισκευάζατε.
Κρατήστε αυτή την εικόνα στο μυαλό σας καθώς εξετάζουμε τι είδε ο Ζαχαρίας.
Ο Ζαχαρίας ήταν ένας προφήτης που είχε το προνόμιο να δει μερικά εκπληκτικά θεόδοτα οράματα.
Και αυτά που είπε περιγράφουν τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούσαν στον Ισραήλ εκείνη την εποχή.
Στο εδάφιο Ζαχαρίας 5:2, διαβάζουμε ότι ένας άγγελος ρωτάει τον Ζαχαρία: «Τι βλέπεις;»
Ο Ζαχαρίας απαντάει ότι βλέπει έναν πολύ μεγάλο «ρόλο που πετάει» και απεικονίζεται εδώ.
Ο ρόλος που πετάει είναι γραμμένος και από τις δυο πλευρές, και περιέχει μια κατάρα που γκρεμίζει τα σπίτια της πονηρίας, αφήνοντας εκτεθειμένο το κακό.
Η μια πλευρά του ρόλου έχει ως στόχο όποιους κλέβουν.
Η άλλη πλευρά έχει ως στόχο όποιους λένε ψέματα ή κάνουν ψεύτικους όρκους.
Αφού το σπίτι κατατρώγεται, ή αλλιώς γκρεμίζεται, ο Ζαχαρίας βλέπει ένα σκεύος του εφά.
Αυτό περιέχει μια συμβολική γυναίκα που αναφέρεται ως «η Πονηρία» και προσπαθεί να ξεφύγει.
Αυτή εκτίθεται, και ο άγγελος της φέρεται κατάλληλα σπρώχνοντάς την πίσω στο σκεύος και ρίχνοντας από πάνω του ένα μεγάλο μολύβδινο βάρος.
Το σκεύος με την Πονηρία στη συνέχεια αφαιρείται από τη γη —εκτίθεται, περιορίζεται, αφαιρείται.
Με τις ενέργειες του αγγέλου, δεν χωράει αμφιβολία για το πώς βλέπει ο Ιεχωβά τέτοια πράγματα.
Ποια διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από το όραμα;
Πρώτον, βλέπουμε ότι ο Ιεχωβά δεν ανέχεται την πονηρία, όπως είναι τα ψέματα και η κλοπή.
Βρίσκουμε σχετικά Βιβλικά παραδείγματα στο πώς συμπεριφέρθηκε ο Ιεχωβά στον άπληστο Αχάν ή σε όσα συνέβησαν με τον Ανανία και τη Σαπφείρα.
Είναι γνωστές αυτές οι Βιβλικές αφηγήσεις.
Ο Λόγος του Θεού απαριθμεί πολλά πράγματα που ο Ιεχωβά δεν ανέχεται.
Για παράδειγμα, τα εδάφια Παροιμίες 6:16-19 αναφέρονται στο μίσος του Ιεχωβά για τη «γλώσσα που λέει ψέματα», τα «χέρια που χύνουν αθώο αίμα», την «καρδιά που ραδιουργεί», τον «ψευδομάρτυρα που λέει ψέματα σε κάθε του ανάσα» και τα λοιπά.
Και το Αποκάλυψη 21:8 μιλάει για την αιώνια καταστροφή που περιμένει όσους αμετανόητα επιδίδονται στην ανηθικότητα.
Επίσης, από το όραμα του Ζαχαρία μαθαίνουμε ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τους πιστούς αγγέλους του για να εκθέτουν την πονηρία.
Το δίδαγμα;
Να αντιμετωπίζετε την πονηρία όπως ο Ιεχωβά και οι πιστοί του άγγελοι γκρεμίζοντάς την, εκθέτοντάς την και απομακρύνοντάς την από την εκκλησία —εκθέτουμε και απομακρύνουμε.
Δεν θέλουμε η διαγωγή των αμετανόητων ατόμων να εγκατασταθεί μέσα στις εκκλησίες μας.
Γι’ αυτό, όσο εξακολουθεί να υπάρχει στη γη η αμαρτία, οι πρεσβύτεροι θα συνεχίζουν να απομακρύνουν τους αμετανόητους από την εκκλησία.
Ωστόσο, ενώ υπάρχουν πράγματα που πρέπει να απομακρύνουμε από την εκκλησία, ποιους πρέπει να χτίζουμε, δηλαδή να καλοδεχόμαστε πίσω στην εκκλησία;
Όταν η αδικοπραγία απομακρύνεται μέσα από τον λαό του Ιεχωβά, και οι υπηρέτες του είναι ενωμένοι στην καθαρή και αγνή λατρεία, ο Ιεχωβά το βλέπει, και ο λαός του ευλογείται.
Το εδάφιο Μαλαχίας 3:16 μας λέει ότι ο Ιεχωβά “προσέχει και ακούει αυτούς που τον φοβούνται” με υγιή τρόπο.
Γράφει τα ονόματά τους στο «βιβλίο ενθύμησης» που έχει.
Τι προνόμιο!
Αλλά και πάλι, για να διατηρήσουμε την ευλογία του, πρέπει να μιμούμαστε και το έλεός του επίσης και να είμαστε πάντα έτοιμοι να καλοδεχτούμε πίσω τους μετανοημένους.
Όπως προηγουμένως στην περίπτωση του γκρεμίσματος, έτσι και τώρα δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι σημαίνει το να χτίζουμε αν σκεφτούμε ένα κτίριο.
Μερικά σπίτια είναι σε κακή κατάσταση αλλά δεν έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα σαν αυτό που είδαμε προηγουμένως.
Όπως φαίνεται στην οθόνη, μπορούν να επισκευαστούν.
Είναι σε κακή κατάσταση, αλλά για κοιτάξτε.
Μπορούμε να το φτιάξουμε.
Παρόμοια, αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να χτίζουμε, δηλαδή να καλοδεχόμαστε πίσω τους μετανοημένους, είναι να μιμούμαστε τον Ιησού και τους πιστούς αγγέλους.
Εκείνοι, όχι μόνο έχουν δει το έλεος του Ιεχωβά να εκδηλώνεται από την αρχή, αλλά έχουν αναπτύξει αυτή την ιδιότητα και οι ίδιοι.
Τι εννοούμε;
Όταν οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν, δεν χρειάζονταν έλεος επειδή ήταν τέλειοι.
Μόνο μετά τον στασιασμό, όταν γεννήθηκε το πρώτο ατελές παιδί, έγινε φανερή αυτή η πτυχή της αγάπης και της συμπόνιας του Ιεχωβά.
Ο Ιησούς και οι άγγελοι είδαν τη μεγάλη αγάπη του Ιεχωβά στην πράξη, όταν εκείνος εκδήλωσε έλεος σε ανθρώπους που γεννιούνταν αμαρτωλοί.
Με τη σειρά τους, αυτοί οι πιστοί άγγελοι μιμήθηκαν τον ουράνιο Πατέρα τους και έδειξαν έλεος βοηθώντας να «χτίζονται» μετανοημένα άτομα στη γη.
Για παράδειγμα, ο Ιησούς έδειξε έλεος στον Πέτρο, καθώς επίσης και στη γυναίκα που έχυσε αρωματικό λάδι στα πόδια του.
Ο Ιησούς χρησιμοποίησε δυνατά παραδείγματα για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το βάθος του ελέους του Θεού —απλώς θυμηθείτε την παραβολή για τον άσωτο γιο που επέστρεψε.
Τη διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο κατά τον Λουκά, κεφάλαιο 15.
Όπως ο Ιησούς και οι πιστοί άγγελοι, έτσι και εμείς επιθυμούμε να μιμούμαστε τις πολύτιμες ιδιότητες του Ιεχωβά—όλες.
Γι’ αυτό, αναζητούμε ευκαιρίες για να καλοδεχόμαστε και να «χτίζουμε» τα μετανοημένα άτομα.
Και αυτό το κάνουμε σύμφωνα με την κατεύθυνση που έχει δοθεί στις εκκλησίες.
Όσον αφορά αυτή την κατεύθυνση, ένα άτομο που είχε απομακρυνθεί από την εκκλησία έγραψε στο Κυβερνών Σώμα λέγοντας τα εξής: «Το γεγονός ότι οι αδελφοί μπορούν τώρα να πουν ένα απλό, εγκάρδιο “γεια σου” μου φαίνεται συγκλονιστικό!
Ένιωθα σαν λεπρός όταν έμπαινα στην Αίθουσα Βασιλείας, αφού πολλοί αδελφοί δεν με κοίταζαν καν και βιάζονταν να απομακρυνθούν όταν πλησίαζα.
Αλλά το καταλαβαίνω.
Αυτή ήταν η κατανόησή μας μέχρι τότε.
Ο Ιεχωβά είναι ο εκπληκτικός, ένας και μοναδικός, αληθινός Θεός.
Πάντα η αγάπη του γίνεται φανερή όπως σε αυτή την περίπτωση που κατηύθυνε εσάς, αδελφοί, να ανακοινώσετε αυτή τη νέα διευθέτηση.
Ανυπομονώ να έρθουν οι πρεσβύτεροι να με επισκεφτούν».
Τι όμορφα που εκφράστηκε αυτό το άτομο!
Τα πράγματα αλλάζουν με τον καιρό.
Αυτό το μετανοημένο άτομο το καταλαβαίνει.
Και εμείς το καταλαβαίνουμε.
Ο Ιεχωβά μάς βοηθάει να καταλάβουμε γιατί γίνονται αυτές οι αλλαγές.
Εμείς συμμορφωνόμαστε και μας αρέσει.
Όπως είδαμε λοιπόν, η αγάπη και το έλεος του Ιεχωβά δεν έχουν αλλάξει, αλλά η κατανόησή μας για αυτές τις θαυμάσιες ιδιότητες έχει βελτιωθεί.
Όλοι μας πρέπει να προσπαθήσουμε να μάθουμε το βάθος της αγάπης και του ελέους του και έπειτα να εκδηλώνουμε παρόμοια αυτές τις ιδιότητες και εμείς.
Ταυτόχρονα, οι κανόνες δικαιοσύνης και κρίσης του Ιεχωβά δεν έχουν αλλάξει.
Καθένας μας πρέπει να τηρεί τους κανόνες Του όσον αφορά το σωστό και το λάθος.
Όπως ο άγγελος στην προφητεία του Ζαχαρία, έτσι και οι πρεσβύτεροι σήμερα πρέπει να προστατεύουν τον λαό του Ιεχωβά εκθέτοντας, περιορίζοντας και απομακρύνοντας από την εκκλησία ό,τι είναι κακό.
Συνοψίζοντας, ενώ δεν διστάζουμε να γκρεμίσουμε την πονηρία και να την απομακρύνουμε, επιθυμούμε να κάνουμε όλα όσα μπορούμε για να καλοδεχόμαστε και να «χτίζουμε» εκείνους που επιστρέφουν στον Ιεχωβά.
Σε ευχαριστούμε, αδελφέ Κεν.
Πόσο ωραία και παραστατικά έδειξε αυτή η ομιλία το έλεος και την αγάπη του Ιεχωβά, αλλά και την κρίση και τη δικαιοσύνη του!
Ας εργαζόμαστε όλοι σκληρά ώστε να αντανακλούμε αυτές τις ιδιότητες στη ζωή μας.
Νωρίτερα στο πρόγραμμά μας, είδαμε ένα τρέιλερ για το βίντεο <i>Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά</i>—<i>Η Μεγαλύτερη Πράξη Αγάπης,</i> που τελείωνε με τη φράση «Έρχεται σύντομα».
E, λοιπόν, το σύντομα είναι τώρα!
Ας απολαύσουμε τώρα —Ας απολαύσουμε ολόκληρο το επεισόδιο μεγάλου μήκους <i>Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά</i>—<i>Η Μεγαλύτερη Πράξη Αγάπης.</i>
Εε!
Μμ.
Αα!
Ωχ!
Ω!
Ορίστε!
Σ’ ευχαριστώ!
Άννα, σε λίγο θα έχουμε την Ανάμνηση.
Πρέπει να έρθεις!
Είναι η πιο σημαντική μέρα.
Αυτή η πρόσκληση είναι για σένα και τη μαμά σου.
Θα σου πω κι άλλα στη μελέτη μας.
Ωραία, ευχαριστώ.
Γεια!
Τα λέμε αργότερα, Σοφία!
Πολύ σωστά, Μαίρη.
Ωραία, ας πάμε στην επόμενη παράγραφο.
Θες να διαβάσεις;
Ναι, βέβαια. «Πολλοί άνθρωποι ελπίζουν ότι θα συμβούν κάποια καλά πράγματα, –αλλά δεν είναι βέβαιοι ...» –Λοιπόν, σειρά σου τώρα!
Χμ.
Η ζωή ήταν τέλεια.
Ο Αδάμ και η Εύα δεν υπάκουσαν στον Ιεχωβά.
Έχασαν την τέλεια ζωή και πέθαναν.
Μπράβο!
Και μετά από αυτό, κανείς δεν ήταν τέλειος, γι’ αυτό όλοι γερνούν και πεθαίνουν.
Ο Ιησούς ήρθε στη γη και μίλησε σε όλους για τον Ιεχωβά.
Έδωσε τη ζωή του.
Πέθανε για μας.
Σωστά, και έτσι στο μέλλον κανείς δεν θα πεθαίνει.
Σου έχουν δώσει ποτέ ένα ξεχωριστό δώρο;
Μμ.
Γιατί σου το έδωσε;
Επειδή με αγαπούσε.
Ναι! Ο Ιεχωβά και ο Ιησούς μάς έδωσαν το μεγαλύτερο δώρο.
Δεν ήταν εύκολο, αλλά μας το έδωσαν γιατί μας αγαπάνε και θέλουν να ζήσουμε για πάντα.
Και η γιαγιά μου;
Το δώρο τους είναι και για εκείνη!
Υπάρχει μια γυναίκα στην Αγία Γραφή που νομίζω σου μοιάζει.
Λουκάς κεφάλαιο 7.
Ζούσε σε μια πόλη που ονομαζόταν Ναΐν, με τον άντρα της και τον γιο τους.
Αλλά μετά ο άντρας της πέθανε.
Ευτυχώς, είχε ακόμα τον γιο της.
Αλλά μετά πέθανε και ο γιος της.
Πέθαναν και οι δύο;
Ήταν ήδη χήρα και τώρα έμεινε ολομόναχη.
Την ημέρα της κηδείας, ο Ιησούς ήρθε στην πόλη και την είδε.
Μην κλαις.
Νεαρέ, σου λέω, σήκω!
Αα!
Είναι ζωντανός!
Δεν το πιστεύω!
Είναι ζωντανός!
Ουάου!
Τι λες, γιατί τον ανέστησε ο Ιησούς;
Εμ, επειδή τους αγαπούσε.
Ναι!
Μας αγαπάει όλους, και εσένα.
Γι’ αυτό πέθανε για μας.
Ο Ιεχωβά ανέστησε τον Ιησού, και σε λίγο ο Ιησούς θα αναστήσει τους ανθρώπους.
Επειδή πέθανε για εμάς, μπορούμε να ζήσουμε για πάντα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από αυτό.
Όταν πάμε στην Ανάμνηση, είναι σαν να λέμε «ευχαριστώ».
Μμ.
Μακάρι να θέλει και η μαμά μου να ’ρθει.
Μαμά!
Γεια σου, μωρό μου.
Θα ετοιμαστούμε για την Ανάμνηση;
Αχ, αγαπούλα μου, ήταν τόσο κουραστική μέρα.
Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε. «Ανυπομονούμε να σας δούμε.
Πείτε μας αν θέλετε να σας πάρουμε».
Είναι η μαμά της Σοφίας.
Μαμά, θα τα καταφέρουμε!
Εντάξει λοιπόν!
Ζήτω!
Μανουλίτσα;
Ναι, ματάκια μου, πες μου.
Χαίρομαι που μελετάς τη Γραφή.
Κι εγώ. Και τώρα θα γίνει η περιφορά του κρασιού. Όταν θα γυρίσουμε στο σπίτι, ας σκεφτούμε όλοι τι σημαίνει η θυσία του Ιησού για εμάς προσωπικά.
Ουάου!
Μαμά!
Έλα μαζί μου.
Άννα, κοίτα πίσω σου.
Άννα!
Γιαγιά;
Εσύ είσαι!
Γλυκό μου κοριτσάκι!
Μου έλειψες.
Τώρα θα είμαστε μαζί.
Ο Ιεχωβά μάς έχει δείξει αγάπη με πολλούς τρόπους, αλλά όταν έδωσε τη ζωή του Ιησού για εμάς, αυτή ήταν η μεγαλύτερη πράξη αγάπης.
Είναι εντυπωσιακό ότι ακόμα και τα βίντεο με τον Πέτρο και τη Σοφία μάς συγκινούν.
Αυτό δεν ήταν προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, για να ξέρετε.
Οι αγαπητοί μας αδελφοί και αδελφές στο Τμήμα Υπηρεσιών Ήχου και Εικόνας διέθεσαν χιλιάδες ώρες εργασίας.
Θα θέλαμε να τους ευχαριστήσουμε και, φυσικά, να ευχαριστήσουμε τον Ιεχωβά για αυτό το συγκινητικό βίντεο.
Αδελφέ Στιβ, μάλλον το χειροκρότημα ήταν και για εσένα.
Το επόμενο μέρος του προγράμματος έχει να κάνει με την πολύτιμη ελπίδα της αιώνιας ζωής.
Ο αδελφός Λετ αντιμετώπισε κάποια προβλήματα με τη μέση του, σιγά-σιγά τα ξεπερνάει, αλλά ήθελε να το γνωρίζετε πριν από την επόμενη ομιλία του.
Θα αναπτύξει το θέμα «Αιώνια Ζωή!
Εφικτή;
Βαρετή;»
Αδελφέ Λετ, έχεις την προσοχή μας.
Τα καλά νέα τα οποία κηρύττουμε έχουν πολλές πτυχές, πολλές πλευρές, όπως ένα πανέμορφο διαμάντι που έχει και αυτό πολλές πλευρές.
Ποια είναι όμως μια πτυχή των καλών νέων που μας αρέσει πολύ να διδάσκουμε στους ανθρώπους;
Ότι υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας οι πιστοί άνθρωποι δεν θα γεράσουν και δεν θα πεθάνουν ποτέ.
Ανόμοια με τον Αδάμ και την Εύα που έχασαν το προνόμιο να φάνε από «το δέντρο της ζωής» και να ζήσουν για πάντα, οι πιστοί άνθρωποι θα λάβουν ζωή χωρίς τελειωμό.
Αλλά μερικές φορές, όταν συζητάμε με τους ανθρώπους αυτή την πτυχή των καλών νέων, οι άνθρωποι μας κάνουν κάποιες ερωτήσεις. Πρώτον, ίσως μας ρωτούν: «Είναι όντως εφικτή η αιώνια ζωή;
Μου φαίνεται ότι αυτό παραείναι καλό για να είναι αληθινό». Και δεύτερον: «Αν όντως υπάρχει αιώνια ζωή, δεν θα καταλήξει τελικά να είναι βαρετή κάποια στιγμή;»
Ας ασχοληθούμε με αυτές τις δύο ερωτήσεις στην ομιλία μας.
Αρχικά, πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η αιώνια ζωή δεν είναι κάτι το ανέφικτο;
Ο πρώτος και κύριος λόγος είναι ότι ο Θεός «που δεν μπορεί να πει ψέματα» το έχει υποσχεθεί.
Στο εδάφιο Αποκάλυψη 21:4, ο Ιεχωβά λέει ότι «θα εξαλείψει κάθε δάκρυ..., και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια».
Και στο επόμενο εδάφιο, στο εδάφιο 5, στην ουσία επικυρώνει αυτή την υπόσχεση.
Λέει: «Γράψε, επειδή αυτά τα λόγια είναι πιστά και αληθινά».
Με άλλα λόγια: “Γράψ’ τα για να μπορούν όλοι να δουν αυτό που έχω υποσχεθεί, και εγώ πιστοποιώ ότι θα συμβεί.
Το εγγυώμαι”. Προκύπτει όμως το ερώτημα:
Τι αποδείξεις έχουμε ότι οι άνθρωποι ήταν από την αρχή σχεδιασμένοι να ζουν για πάντα;
Αν ανατρέξουμε στο πρώτο βιβλίο της Γραφής, στο βιβλίο της Γένεσης, στους πρώτους δύο ανθρώπους ειπώθηκε ότι, αν έτρωγαν από “το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού ... , οπωσδήποτε θα πέθαιναν”.
Τι υπονοούσε αυτό;
Ότι αν δεν έτρωγαν —αν παρέμεναν πιστοί και υπάκουοι— θα ζούσαν ακόμη.
Δεν θα πέθαιναν ποτέ.
Πόσο χρονών θα ήταν ο Αδάμ τώρα;
Λίγο πάνω από 6.000 χρονών, και η Εύα λίγο νεότερη.
Πώς θα ήταν εμφανισιακά;
Θα ήταν ακόμα όμορφοι και υπέροχοι, τέλειοι, όπως την ημέρα που δημιουργήθηκαν. Πώς θα ήταν η υγεία τους;
Θα ένιωθαν τόσο υγιείς και ακμαίοι όσο τη μέρα που δημιουργήθηκαν.
Ξέρουμε βέβαια ότι αμάρτησαν και πέθαναν, όπως είχε πει ο Ιεχωβά, αλλά ο αρχικός σκοπός του για αυτούς ήταν να ζουν για πάντα και αυτός ο σκοπός θα εκπληρωθεί, όπως βεβαιώνουν διάφορα εδάφια της Γραφής.
Ποιο άλλο επιχείρημα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε που να αποδεικνύει ότι είμαστε σχεδιασμένοι να ζούμε για πάντα;
Σκεφτείτε για λίγο την εκπληκτική χωρητικότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Τώρα τελευταία οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι ο εγκέφαλος έχει πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα από ό,τι πίστευαν ακόμη και μόλις πριν από 2-3 χρόνια.
Ακούστε τι ανέφερε μια πρόσφατη έρευνα. «Σύμφωνα με υπολογισμούς, ο εγκέφαλος του μέσου ενήλικου ανθρώπου έχει χωρητικότητα μνήμης περίπου 2,5 εκατομμύρια γιγαμπάιτ».
Ας το συγκρίνουμε αυτό με ένα smartphone.
Ένα κοινό smartphone έχει χωρητικότητα 150 gigabyte —2,5 εκατομμύρια γιγαμπάιτ ο εγκέφαλος, 150 το smartphone.
Καμία απολύτως σύγκριση. Μάλιστα, η μελέτη συνέχιζε ως εξής: «Ο εγκέφαλος δεν θα ξέμενε ποτέ από αποθηκευτικό χώρο επειδή νέες αναμνήσεις διαρκώς αντικαθιστούν τις παλιές.
Αυτό συμβαίνει επειδή δημιουργούνται νέες νευρικές συνάψεις».
Άρα ο εγκέφαλός μας είναι προφανώς σχεδιασμένος να υπάρχει για πάντα —να μη γεμίζει ποτέ.
“Μη μου λες το όνομά σου.
Μη μου δίνεις άλλες πληροφορίες.
Ο εγκέφαλός μου γέμισε, δεν χωράει τίποτα άλλο”.
Όχι, δεν θα φτάσουμε ποτέ σε αυτό το σημείο.
Ο εγκέφαλός μας πάντα θα χωράει και άλλα.
Ο Ιεχωβά τον έφτιαξε έτσι.
Θα θέλατε να πάρουμε μια μικρή ιδέα για τη χωρητικότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου;
Σκεφτείτε τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που έλαβε ο Ιησούς όταν βαφτίστηκε —τους αμέτρητους αιώνες— όλες εκείνες τις αναμνήσεις που του μεταφέρθηκαν.
Και ο εγκέφαλος του Ιησού μπορούσε να τις χωρέσει.
Ήταν ανθρώπινος εγκέφαλος —τέλειος μεν, αλλά ανθρώπινος.
Ο εγκέφαλος λοιπόν είναι προφανώς κάτι πάρα πάρα πολύ μεγάλο μέσα σε κάτι πάρα πάρα πολύ μικρό.
Ναι, έτσι έχουν τα πράγματα. Και προκύπτει τώρα το εξής ερώτημα:
Γιατί να μας δημιουργήσει ο Ιεχωβά με έναν υπερεγκέφαλο τεράστιας χωρητικότητας αν έχουμε σχεδιαστεί να ζούμε μόνο 70 ή 80 χρόνια;
Θα ήταν εντελώς παράλογο.
Θα ήταν σαν να κατασκευάζαμε ένα smartphone με χωρητικότητα 2,5 εκατομμύρια γιγαμπάιτ, γνωρίζοντας ότι ο χρήστης θα χρησιμοποιήσει μόνο μερικές εκατοντάδες γιγαμπάιτ σε όλη τη ζωή του.
Ή σαν να κατασκευάζαμε ένα αυτοκίνητο με κινητήρα ενός εκατομμυρίου ίππων, γνωρίζοντας ότι ο ιδιοκτήτης του δεν θα το οδηγήσει ποτέ πέρα από τα όρια του τετραγώνου του.
Θα ήταν εντελώς παράλογο.
Χωρίς αμφιβολία, ο εγκέφαλός μας βροντοφωνάζει ότι οι άνθρωποι είναι σχεδιασμένοι να ζουν για πάντα.
Ας δούμε άλλο ένα επιχείρημα που δείχνει ότι σχεδιαστήκαμε για να ζούμε για πάντα.
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στον Εκκλησιαστή 3:11.
Θα διαβάσουμε το πρώτο μέρος.
Λέει: «[Ο Ιεχωβά] όλα τα έκανε ωραία, το καθένα στον καιρό του.
Έβαλε μάλιστα την αιωνιότητα στην καρδιά τους».
Τι σημαίνει αυτό;
Ο Ιεχωβά έχει εμφυτεύσει στην καρδιά των ανθρώπων την επιθυμία, την έντονη λαχτάρα, να ζουν αιώνια —να ζουν για πάντα. Ας σκεφτούμε το εξής:
Όταν κάποιος βρίσκεται στα πρόθυρα του θανάτου, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να συνεχίσει να ζει.
Απευθύνεται σε γιατρούς, παίρνει φάρμακα, υπομένει κάθε είδους επώδυνη θεραπεία επειδή θέλει να ζήσει.
Αν μας ζητούσαν να διαλέξουμε τη μέρα που θα θέλαμε να πεθάνουμε, οι περισσότεροι από εμάς θα τη μεταθέταμε όλο και πιο μακριά, έτσι δεν είναι;
Ναι, οι άνθρωποι αγαπούν τη ζωή.
Γι’ αυτό και ανέκαθεν αναζητούσαν την πηγή της νιότης, το φάρμακο, το ελιξήριο, το φίλτρο που θα τους διατηρούσε στη ζωή.
Και η αναζήτηση συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Αλλά τώρα προκύπτει το εξής ερώτημα:
Γιατί να μας δημιουργήσει ο Ιεχωβά με αυτή την έντονη επιθυμία αν επρόκειτο να ζούμε μόνο 70 ή 80 χρόνια;
Δεν θα ήταν πολύ σκληρό;
Θα ήταν σαν να δέναμε έναν σκύλο χρησιμοποιώντας μια αλυσίδα μήκους έξι μέτρων και να βάζαμε μια ζουμερή μπριζόλα στα εξίμισι μέτρα μακριά από το σημείο που ήταν δεμένη η αλυσίδα.
Ο σκύλος θα έβλεπε την μπριζόλα, θα μύριζε την μπριζόλα, αλλά δεν θα μπορούσε να τη φάει.
Αυτό θα ήταν πολύ σκληρό. Και γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά σίγουρα δεν είναι σκληρός Θεός.
Είναι ένας στοργικός ουράνιος Πατέρας.
Αυτά είναι λίγα μόνο επιχειρήματα που αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι σχεδιάστηκαν να ζουν για πάντα και θα ζήσουν για πάντα. Ας πάμε τώρα στη δεύτερη ερώτηση:
Γιατί έχουν μερικοί άνθρωποι την εντύπωση ότι η αιώνια ζωή θα ήταν βαρετή;
Μερικοί σκέφτονται ότι, αν όλοι ζούσαμε για πάντα και ήμασταν τέλειοι, θα καταλήγαμε τελικά να γίνουμε πιστά αντίγραφα ο ένας του άλλου και η ποικιλία θα χανόταν.
Αλλά αυτό το σκεπτικό δεν είναι σωστό. Το βιβλίο μας <i>Είναι Αυτή η Ζωή το Παν που Υπάρχει;</i> σχολίαζε αυτή την αβάσιμη άποψη. Προσέξτε τι έλεγε: «Ζωή με ανθρώπινη τελειότητα δεν σημαίνει ότι όλοι θα κάνουν όλα τα πράγματα εξίσου καλά και με το ίδιο μεγάλο ενδιαφέρον.
Η ελπίδα που δίνει η Αγία Γραφή είναι ζωή χωρίς ασθένειες και θάνατο.
Οι υγιείς άνθρωποι σήμερα δεν είναι όλοι όμοιοι.
Γιατί, λοιπόν, να συμπεράνει κανείς ότι η σωματική και η διανοητική τελειότητα θα κάνει τον έναν άνθρωπο πανομοιότυπο του άλλου;
Οι άνθρωποι θα εξακολουθήσουν να διαφέρουν ως προς την προσωπικότητα.
Θα έχουν ποικιλία προτιμήσεων ως προς την εργασία, την οικοδόμηση, τη διακόσμηση κατοικιών, τα τοπία, την τροφή και τα ποτά, την ψυχαγωγία, τις καλές τέχνες [και τα λοιπά]».
Ας σκεφτούμε και το εξής.
Δεν υπάρχει τίποτα—απολύτως τίποτα—βαρετό σε σχέση με τον Ιεχωβά ή οποιοδήποτε δημιούργημά του.
Προσωπικά, δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε δύο πράγματα που να είναι εντελώς ίδια. Ούτε καν τα λεγόμενα πανομοιότυπα δίδυμα που βλέπουμε στη φωτογραφία.
Κοιτάξτε τα δόντια τους, διαφέρουν.
Οι φακίδες τους επίσης διαφέρουν.
Τα δακτυλικά τους αποτυπώματα διαφέρουν, οι προσωπικότητές τους διαφέρουν.
Σίγουρα δεν είναι πανομοιότυποι.
Σίγουρα δεν υπάρχουν ούτε δύο σκύλοι ούτε δύο δέντρα ούτε δύο τίγρεις ούτε δύο από οτιδήποτε μπορώ να φανταστώ που να είναι εντελώς ίδια.
Ας σκεφτούμε λίγο τις ζέβρες.
Κοιτάζοντας αυτό το κοπάδι, ίσως μας φαίνεται ότι όλες οι ζέβρες έχουν τις ίδιες ραβδώσεις.
Κι όμως, ούτε δύο ζέβρες σε όλη τη γη δεν έχουν ολόιδιες ραβδώσεις.
Μάλιστα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι έτσι καταφέρνει μια μικρή ζέβρα να αναγνωρίζει και να εντοπίζει τη μητέρα της σε ένα μεγάλο κοπάδι.
Έχει αποτυπώσει στη μνήμη της το μοναδικό σχέδιο των ραβδώσεων της μητέρας της.
Είδατε τι καταπληκτικά πράγματα κάνει η εξέλιξη;
Αν το πιστεύετε αυτό, εγώ σηκώνω τα χέρια!
Είναι καταπληκτικά αυτά που έχει κάνει ο Ιεχωβά!
Ας σκεφτούμε για λίγο και τις νιφάδες του χιονιού.
Τρισεκατομμύρια νιφάδες πέφτουν σε μια μεγάλη χιονοθύελλα, και όμως ούτε δύο δεν είναι ολόιδιες —απίστευτο, ε;
Μπορεί να έχουν όλες τους εξαγωνικό σχήμα, όπως βλέπουμε εδώ, αλλά ούτε δύο δεν είναι ολόιδιες.
Δεν υπάρχει τίποτα βαρετό σε σχέση με τον Ιεχωβά.
Άρα μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι άνθρωποι, που είναι το έργο των χεριών ενός Θεού τέτοιας αστείρευτης ποικιλίας, δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πιστά αντίγραφα ο ένας του άλλου.
Ακούστε τώρα άλλον έναν λόγο για τον οποίο μερικοί πιστεύουν ότι η αιώνια ζωή θα ήταν βαρετή.
Πιστεύουν ότι θα έρθει κάποια στιγμή που θα τα έχουμε μάθει όλα, θα τα έχουμε κάνει όλα, και η ζωή θα πάψει να είναι ενδιαφέρουσα.
Θα καταντήσει ανιαρή και μονότονη.
Ωστόσο, ούτε αυτό το σκεπτικό είναι σωστό. Πρώτα από όλα, το να επαναλαμβάνουμε κάτι που είναι ευχάριστο δεν είναι βαρετό.
Ας σκεφτούμε το φαγητό.
Οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε πάνω από 1.000 γεύματα τον χρόνο.
Μήπως λοιπόν ένας 40χρονος που έχει φάει 40.000 γεύματα βαριέται περισσότερο το φαγητό από έναν 20χρονο που έχει φάει 20.000 γεύματα;
Όχι, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Ας σκεφτούμε τα μήλα.
Εσείς πόσες ποικιλίες μήλων έχετε δοκιμάσει; Ίσως καμία εικοσαριά: Φούτζι, Γκάλα, Γκόλντεν,
Στάρκιν Ντελίσιους, Πινκ Λέιντι, Γκράνι Σμιθ, φιρίκια.
Ναι, ίσως έχετε δοκιμάσει καμιά εικοσαριά. Σύμφωνα με μελέτες, υπάρχουν πάνω από 7.500 ποικιλίες μήλων που καλλιεργούνται στη γη.
Αν δοκιμάζατε ένα μήλο τη μέρα, θα σας έπαιρνε 20 χρόνια για να δοκιμάσετε όλες τις ποικιλίες που καλλιεργούνται στη γη σήμερα, για να μην αναφέρουμε τις όποιες νέες ποικιλίες θα αναπτυχθούν στον νέο κόσμο.
Θα σας έπαιρνε λοιπόν 20 χρόνια.
Και αν έπειτα από 20 χρόνια τρώγατε ξανά το πρώτο μήλο που είχατε δοκιμάσει, θα ήταν σαν μια ολοκαίνουρια ποικιλία.
Δεν υπάρχει τίποτα βαρετό στη δημιουργία του Ιεχωβά. Ας σκεφτούμε όμως και αυτό—άλλο ένα παράδειγμα:
Αν ταξιδέψετε σε ένα πανέμορφο μέρος για να κάνετε διακοπές, και αργότερα ξαναπάτε στο ίδιο μέρος και ξανακάνετε υπέροχες διακοπές εκεί, θα βαρεθείτε;
Όχι!
Το να επαναλαμβάνουμε ευχάριστα πράγματα δεν είναι βαρετό.
Να θυμάστε επίσης ότι ποτέ δεν θα τα μάθουμε όλα, ποτέ δεν θα τα κάνουμε όλα.
Ούτε θα τα μάθουμε ούτε θα τα κάνουμε όλα.
Ας ξαναγυρίσουμε στο 3ο κεφάλαιο του Εκκλησιαστή και αυτή τη φορά θα διαβάσουμε ολόκληρο το εδάφιο. Εδάφιο 11: «[Ο Ιεχωβά] όλα τα έκανε ωραία, το καθένα στον καιρό του.
Έβαλε μάλιστα την αιωνιότητα στην καρδιά τους.
Και όμως οι άνθρωποι δεν θα ανακαλύψουν ποτέ [προσέξτε τη λέξη, ποτέ] το έργο του αληθινού Θεού από την αρχή ως το τέλος».
Ο Ιεχωβά λέει ότι ποτέ δεν θα τα μάθουμε ούτε θα τα κάνουμε όλα.
Πόσον καιρό θα χρειαζόσασταν για να μάθετε να παίζετε όλα τα μουσικά όργανα που υπάρχουν σήμερα στον κόσμο, για να μάθετε να τα παίζετε καλά;
Κάποιοι αφιερώνουν όλη τους τη ζωή για να μάθουν να παίζουν ένα όργανο.
Και πάλι, στο τέλος της ζωής τους, νιώθουν ότι δεν τους έφτασε ο χρόνος.
Και τι θα πούμε για νέα όργανα που ίσως εφευρεθούν στον νέο κόσμο;
Εσείς, αδελφοί, φανταστείτε να είστε 100 χρόνια με μούσι, 100 χρόνια μόνο με μουστάκι, 100 χρόνια με μουσάκι στο πηγούνι και 100 χρόνια καλοξυρισμένοι.
Και μετά ξεκινήστε πάλι από την αρχή με διαφορετικές παραλλαγές.
Φανταστείτε να ζείτε 100 χρόνια σε ένα όμορφο σπίτι στο βουνό που έχετε χτίσει μαζί με την οικογένειά σας και μετά να κάνετε ανταλλαγή με μια οικογένεια που έχει φτιάξει το σπίτι της δίπλα στη θάλασσα.
Και ζείτε εκεί άλλα 100 χρόνια.
Και συνεχίζετε να ανταλλάσσετε σπίτια σε όλο τον πλανήτη, μέχρι που τελικά επιστρέφετε στο πρώτο σπίτι —εκείνο που είχατε χτίσει στο βουνό— αλλά τώρα το βρίσκετε πολύ καλύτερο, ανακαινισμένο, υπέροχο.
Ζείτε σε αυτό το σπίτι άλλα 100 χρόνια.
Και μετά, πάμε πάλι από την αρχή.
Τα φαντάζεστε όλα αυτά;
Φανταστείτε να μαθαίνετε για τις εκατομμύρια ποικιλίες ψαριών, αμφιβίων, θηλαστικών, πουλιών, εντόμων.
Διάβασα για κάποιον που μελετούσε τους ψύλλους —22 ολόκληρα χρόνια μελετούσε ψύλλους.
Είναι εξπέρ στους ψύλλους.
Αμφιβάλλω αν ξέρει τίποτα άλλο, αλλά από ψύλλους ξέρει —22 χρόνια είναι αυτά.
Φανταστείτε να γνωρίσετε προσωπικά κάθε έναν από τους δισεκατομμύρια ανθρώπους που θα ζουν τότε στη γη —να γνωρίσετε και να εκτιμήσετε τον καθέναν τους, να μάθετε από τα ταλέντα τους, από τις εμπειρίες τους, να γίνετε τελικά καλοί φίλοι μαζί τους.
Για παράδειγμα, δεν θα ήταν ωραίο να γνωρίσετε τη γυναίκα του Νώε; Εγώ πάντως θα τη ρωτούσα: «Ποιο είναι το όνομά σου;»
Μέχρι τώρα τη λέμε απλώς «η γυναίκα του Νώε». «Πώς καταφέρατε μαζί με το σύζυγό σου να προστατέψετε τους γιους σας από την πονηρή επιρροή που υπήρχε παντού γύρω σας;
Πώς ήταν εκείνα τα χρόνια πριν από τον Κατακλυσμό;
Πώς ένιωσες όταν βγήκατε από την κιβωτό;»
Θα είχατε πολλά να πείτε με τη γυναίκα του Νώε.
Φανταστείτε να μαθαίνετε για το κάθε ένα από τα 200 και πλέον δισεκατομμύρια αστέρια του δικού μας γαλαξία.
Και, αφού τελειώσετε, να περάσετε σε άλλον γαλαξία. Σύμφωνα με υπολογισμούς, υπάρχουν περισσότεροι γαλαξίες από όσα είναι τα αστέρια στον γαλαξία μας.
Και μόνο που το σκέφτεσαι, σε πιάνει πονοκέφαλος.
Θα έπαιρνε πολύ χρόνο όλο αυτό. Και κάτι ακόμη πιο ασύλληπτο:
Φανταστείτε να μαθαίνετε για τον Ιεχωβά.
Σε όλη την αιωνιότητα, θα μαθαίνουμε όλο και περισσότερα συναρπαστικά πράγματα για τον Θεό μας, χωρίς ποτέ να φτάσουμε στο σημείο να τα ξέρουμε όλα.
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για ώρες, αλλά ελπίζουμε ότι κάποια από αυτά τα σημεία θα μας φανούν χρήσιμα αν κάποιος φέρει την αντίρρηση: «Είναι όντως εφικτό το να ζούμε για πάντα;»
Δεν είναι απλώς εφικτό, είναι εγγυημένο.
Και είναι σίγουρο ότι δεν θα είναι βαρετό.
Ελπίζουμε ότι τώρα εκτιμούμε περισσότερο αυτό το υπέροχο βραβείο που ο Ιεχωβά καλεί όλους τους ανθρώπους να επιδιώξουν και να κρατήσουν γερά.
Μην το χάσετε.
Μην το χάσετε!
Επιδιώξτε και κρατήστε γερά την πραγματική ζωή. Όπως πάντα, μας έδωσες πολλή τροφή για σκέψη, αδελφέ Στιβ— και με τα παραδείγματα που χρησιμοποίησες.
Σε ευχαριστούμε πολύ!
Στην περσινή ετήσια συνέλευση, πήραμε ένα νέο ειδικό βιβλιάριο <i>Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους—Κάντε Μαθητές.</i>
Και υιοθετήσαμε μια νέα προσέγγιση στη διακονία.
Πώς σας φαίνεται μέχρι τώρα;
Το επόμενο βίντεο παρουσιάζει μερικές εμπειρίες σε σχέση με τη νέα προσέγγιση στη διακονία.
Ας το δούμε.
Αν μου άρεσε να μαθαίνω απέξω παρουσιάσεις;
Όχι.
Βασικά, είχα συνηθίσει να μαθαίνω απέξω παρουσιάσεις.
Ήταν κάτι που κάναμε από παιδιά.
Ήταν σαν να αφήναμε στην τύχη το πώς θα ανταποκρίνονταν οι άνθρωποι.
Μερικές φορές ανταποκρίνονταν καλά, αλλά μερικές άλλες όχι, γιατί δεν τους ενδιέφερε το θέμα.
Όταν δεν ένιωθα και πολύ σίγουρος για το τι να πω, προσπαθούσα με κάποιο τρόπο να ξεφύγω λέγοντας: «Δεν θέλω να πάρω άλλο από το χρόνο σας τώρα», «Μου άρεσε πολύ η συζήτησή μας», «Ίσως κάποια άλλη στιγμή».
Διάβασα προσεκτικά ολόκληρο το βιβλιάριο.
Πραγματικά πίστευα ότι το είχα, αλλά έκανα λάθος.
Όταν πρωτοπήραμε αυτό το βιβλιάριο, αγχώθηκα πάρα πολύ επειδή είχα συνηθίσει τον τρόπο που χρησιμοποιούσαμε προηγουμένως.
Ήμουν στο αεροδρόμιο και ένας άντρας πίσω μου παραπονιόταν για τη ζέστη στη Φλόριντα και είπε ότι ήταν εκεί για μία κηδεία. Γύρισα και του είπα: «Συγγνώμη, άκουσα που έλεγες ότι ήσουν εδώ για μία κηδεία.
Ποιος πέθανε;»
Και εκείνος απάντησε: «Η πεθερά μου».
Τότε θυμήθηκα ότι είχα μαζί μου ένα περιοδικό σχετικά με την παρηγοριά για όσους πενθούν και του το έδειξα.
Η συζήτηση τελείωσε εκεί. Μέσα μου είπα:
“Ό,τι είπε, είπε”.
Και όντως, δεν ξαναμίλησε.
Μου αρέσει η νέα μας προσέγγιση επειδή οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι ο λαός του Ιεχωβά αγαπά και ενδιαφέρεται για τους άλλους —δεν είναι μόνο κήρυκες.
Επειδή δεν νιώθεις υποχρεωμένος, δεν έχεις στόχο να αφήσεις οπωσδήποτε κάποιο συγκεκριμένο έντυπο, νιώθεις σίγουρα πιο άνετα, και πολλές φορές η συζήτηση πάει από μόνη της εκεί.
Και κάποιες φορές η συζήτηση δεν οδηγεί στο να δείξω κάποιο εδάφιο.
Μιλάς απλά για κάτι περίεργο που συνέβη στη δουλειά ή κάτι που συνέβη στην οικογένεια, αλλά δεν πειράζει επειδή έκανα μια φίλη.
Ετοιμαζόμουν να πληρώσω και ήταν εκεί μια κυρία που είχε ... ... πολύ χρωματιστά νύχια ... ... νύχια μακριά, χρωματιστά και με σχέδια.
Ήταν λες και ήθελε κάτι να της πω για τα νύχια της.
Σίγουρα ήθελε να σχολιάσεις τα νύχια της. Ναι, οπότε της είπα: «Κοπελιά, τα νύχια σου είναι τέλεια». Και αυτή είπε: «Το σχέδιο τους εχει κάποια σημασία».
Της λέω: «Αλήθεια;»
Μου είπε: «Ναι, έτσι υποστηρίζω ... ... για την Ενδοοικογενειακή Βία... ... Τον Μήνα Ευαισθητοποίησης για την Ενδοοικογενειακή Βία.
Και της είπα: «Πω, πω, νοιάζεσαι για τους άλλους».
Και μετά ... Της δείξαμε τον ιστότοπο.
Πήγαμε στον ιστότοπο.
Και το κύριο άρθρο για εκείνο τον μήνα ήταν για την ενδοοικογενειακή βία.
Της έδειξα κάποιες Βιβλικές αρχές και τις φάνηκαν πολύ ενδιαφέρουσες.
Είχαμε πολύ ωραία συζήτηση.
Ήμουν στον τομέα μαζί με τη σύζυγό μου και επιστρέφαμε στο αμάξι μας.
Είδαμε έναν άντρα να περνάει τον δρόμο στο τετράγωνο που είχαμε ήδη καλύψει και τον ρωτήσαμε πώς πέρασε τη βδομάδα του.
Μετά, τον ρωτήσαμε τι δουλειά έκανε.
Αυτό το λίγο ενδιαφέρον το εκτίμησε πολύ και του άρεσαν αυτά που του είπαμε. Του δείξαμε το βιβλιάριο <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> και εκείνος αμέσως ζήτησε Γραφική μελέτη.
Έχει παρακολουθήσει πολλές συναθροίσεις και είναι μια πολύ καλή επανεπίσκεψη.
Όταν μπήκα σε ένα μαγαζί, έπιασα συζήτηση με την ιδιοκτήτρια. Την ρώτησα: «Πόσο καιρό κάνετε αυτή τη δουλειά;»
Μιλήσαμε για διάφορα.
Τότε, εκείνη άρχισε να ανοίγεται και να λέει ότι πάντα είχε ερωτήματα για τη ζωή.
Της πρόσφερα λοιπόν Γραφική μελέτη και εκείνη δέχτηκε με χαρά.
Από τότε, μελετάμε κάθε εβδομάδα.
Έχουν περάσει πέντε μήνες και συνεχίζουμε να έχουμε ωραίες συζητήσεις.
Μια μέρα, περπατούσα στο πάρκο και είδα μια οικογένεια.
Είχαμε πολύ ωραία συζήτηση.
Τους έκανα μερικές ερωτήσεις και καθώς τους άκουγα κατάλαβα ότι ανησυχούσαν βαθιά για το μέλλον της κόρης τους.
Τους πρόσφερα Γραφική μελέτη.
Η σύζυγος μελετάει τώρα κάθε εβδομάδα και παρακολούθησε τη συνέλευση πρώτη φορά φέτος.
Παρακολουθεί και τις συναθροίσεις.
Αν τους δείξουμε λίγη αγάπη, εκείνοι μπορεί να νιώσουν ότι αξίζουν όχι μόνο τη δική μας αγάπη, αλλά ακόμα περισσότερο την αγάπη του Δημιουργού τους.
Αυτό με έχει βοηθήσει να βλέπω τον καθέναν ως πιθανό υπηρέτη του Ιεχωβά, ως αδελφό μου ή αδελφή μου.
Δεν θέλω να τους γίνομαι εμπόδιο. Θέλω να ακούω, να είμαι υπομονετική.
Θέλω να είμαι ταπεινή και να περιμένω την κατάλληλη στιγμή. Ο στόχος μου όμως παραμένει ο ίδιος:
Να μιλάω για τον Θεό μου, τον Ιεχωβα —απλά όχι τόσο βιαστικά.
Ας συνεχίσουμε όλοι να δείχνουμε αγάπη στους ανθρώπους και να προσπαθούμε να κάνουμε μαθητές.
Φέτος έγινε διαθέσιμη η μουσική επένδυση του δράματος της περσινής συνέλευσης <i>Εμπιστέψου την Οδό σου στον Ιεχωβά.</i>
Δεν νιώσατε συγκίνηση και ενθάρρυνση ακούγοντάς την;
Θα χαρείτε να μάθετε ότι το Κυβερνών Σώμα έχει εγκρίνει την παραγωγή πολλών μουσικών κομματιών από τη σειρά <i>Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.</i>
Θα θέλατε να πάρετε μια γεύση;
Ας ακούσουμε μερικά αποσπάσματα από αυτή τη μουσική επένδυση.
Το Κυβερνών Σώμα θεωρεί πολύ σημαντική τη μουσική της σειράς <i>Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού</i> και είναι χαρά μας που ακούτε αυτά τα αποσπάσματα.
Η πρώτη μουσική επένδυση αυτής της σειράς βίντεο θα κυκλοφορήσει τέλη άνοιξης με αρχές καλοκαιριού του 2025.
Έφτασε η ώρα για το τελικό μέρος του προγράμματός μας, και είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο.
Αλλά δεν θα πω τίποτα περισσότερο.
Ο αδελφός Ντέιβιντ Σπλέιν θα εκφωνήσει τώρα την ομιλία «Δώστε Δόξα στον Ιεχωβά».
Δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι εντελώς εγωκεντρικοί.
Περνούν πολύ χρόνο στο Ίντερνετ, πολύ χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα μιλώντας για τον εαυτό τους και για τα προσωπικά τους επιτεύγματα.
Αλλά ο λαός του Ιεχωβά είναι διαφορετικός, γιατί τον λαό του Ιεχωβά τον ενδιαφέρει να δίνει δόξα στον Θεό.
Και αυτό συμφωνεί με όσα διαβάζουμε στον Ψαλμό 96:8.
Αυτό είναι το μόνο εδάφιο που θα διαβάσουμε σε αυτή την ομιλία, και θα εστιάσουμε σε τρεις λέξεις από την περικοπή που πρόκειται να διαβάσουμε.
Ας βρούμε παρακαλώ αυτό το εδάφιο.
Θα σας δώσω λίγο χρόνο να το βρείτε.
Αν είστε σαν και εμένα, ίσως χρειάζεστε και εσείς λίγο χρόνο για να βρείτε κάτι στη Γραφή.
Ψαλμός 96:8 —και θα διαβάσουμε μόνο την πρώτη πρόταση, την πρώτη φράση. Λέει: «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του». «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του».
Τώρα όμως σε ποια περίσταση ειπώθηκαν πρώτη φορά αυτά τα λόγια;
Ειπώθηκαν σε μια πολύ χαρωπή περίσταση —μια ιδιαίτερη, πνευματική περίσταση.
Όταν ειπώθηκαν για πρώτη φορά ήταν μέρος ενός ύμνου, και αυτόν τον ύμνο τον συνέθεσε ο Δαβίδ όταν μετέφερε την Κιβωτό της Διαθήκης πίσω στην Ιερουσαλήμ.
Άρα, μπορείτε να φανταστείτε πόσο χαρούμενος ήταν ο Δαβίδ όταν είπε αυτά τα λόγια και τελικά αυτός ο ύμνος έγινε μέρος του θεοκρατικού υμνολογίου που χρησιμοποιούσαν οι Ισραηλίτες όταν αινούσαν τον Ιεχωβά.
Τώρα, ας εστιάσουμε σε τρεις λέξεις του εδαφίου που μόλις διαβάσαμε —«δόξα», «αρμόζει» και «όνομα». «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του».
Όταν ακούτε τη λέξη «δόξα», τι έρχεται στο μυαλό σας;
Πιθανώς να σας φέρνει στον νου, όπως και σε μένα, ένα εκτυφλωτικό φως που είναι τόσο έντονο ώστε χρειάζεται να καλύψετε τα μάτια σας.
Ίσως να σκέφτεστε τα λόγια του αποστόλου Ιωάννη όταν έγραψε ότι «ο Θεός είναι φως». Ίσως λοιπόν να αναρωτιέστε: «Πώς μπορεί ένας ατελής άνθρωπος, όπως εγώ, να δίνει δόξα στον Θεό;»
Προκειμένου να το αντιληφθούμε αυτό ας αναλογιστούμε τι σημαίνει στη Γραφή η λέξη «δόξα».
Για να το πούμε απλά, η λέξη «δόξα» στις Γραφές αναφέρεται σε “οτιδήποτε προσδίδει σε κάποιον ή σε κάτι αίγλη”.
Θα το ξαναπώ.
Στις Γραφές, η λέξη «δόξα» αναφέρεται σε “οτιδήποτε προσδίδει σε κάποιον ή σε κάτι αίγλη”.
Έχοντας κατά νου αυτόν τον απλό ορισμό, κατανοούμε ότι μπορούμε να δίνουμε δόξα στον Θεό στο έργο κηρύγματος όταν μιλάμε σε άλλους για το πόσο υπέροχος είναι ο Ιεχωβά, πόσο αξιοθαύμαστος είναι.
Έχουμε πολλούς λόγους να καυχιόμαστε για τον Θεό μας.
Ο Θεός μας είναι ελεήμων και συμπονετικός.
Ξεχειλίζει από συμπόνια.
Όταν πονάμε, πονάει και αυτός.
Ο Θεός μας είναι ταπεινός.
Δείχνει ενδιαφέρον για τις χήρες και τα ορφανά, καθώς και για άλλους που συχνά βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας.
Επίσης, δίνουμε δόξα στον Ιεχωβά όταν αποδίδουμε σε εκείνον την τιμή για τα επιτεύγματά μας.
Ο Δαβίδ το έκανε αυτό.
Θυμάστε τι είπε; «Με τη δύναμη του Θεού μπορώ να σκαρφαλώσω σε τείχος».
Αλλά μπορούμε να δίνουμε δόξα στον Θεό χωρίς να πούμε ούτε μια λέξη.
Σκεφτείτε τους ουρανούς.
Τι λέει η Αγία Γραφή για τους ουρανούς; «Ούτε λόγια υπάρχουν ούτε λέξεις· η φωνή τους δεν ακούγεται».
Αλλά τι άλλο λέει αυτός ο ψαλμός; «Οι ουρανοί διακηρύττουν τη δόξα του Θεού». Μας εντυπωσιάζει τόσο πολύ η δημιουργία του Ιεχωβά.
Αυτά σε σχέση με τη λέξη «δόξα». «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει [που αρμόζει] στο όνομά του».
Δίνουμε σε κάποιον αυτό που του αρμόζει,
όταν του δίνουμε αυτό που του ανήκει δικαιωματικά. Και ο Ιεχωβά έχει το απόλυτο δικαίωμα να λαβαίνει δόξα από τους ανθρώπους.
Θυμηθείτε τι είπαν οι 24 πρεσβύτεροι όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης 4:11.
Είπαν: «Άξιος είσαι, Ιεχωβά Θεέ μας, να λάβεις τη δόξα». «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του».
Ας μιλήσουμε για το όνομα του Θεού.
Ενθουσιαστήκαμε όταν ακούσαμε για πρώτη φορά ότι ο Θεός έχει όνομα.
Και αυτό ίσως μας υποκίνησε να μελετήσουμε τη Γραφή και να έρθουμε στην αλήθεια.
Αν επηρέασε εσάς τόσο πολύ το ότι μάθατε το όνομα του Θεού, δεν νομίζετε ότι θα μπορούσε να συμβεί το ίδιο και με τους ανθρώπους στον τομέα σας; Έχετε ρωτήσει πρόσφατα τους ανθρώπους στον τομέα σας:
“Θα ήθελες να δεις το όνομα του Θεού στην Αγία Γραφή;” ή “Έχεις δει ποτέ το όνομα του Θεού στην Αγία Γραφή;”
Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις.
Ένας ιεραπόστολος υπηρετεί σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό.
Είναι Καθολικοί ή Μουσουλμάνοι, αλλά όλοι πιστεύουν στον Θεό.
Δεν ξέρουν πολλά για τον Θεό, αλλά μου αρέσει η προσέγγιση του αδελφού. Λέει: «Όταν θέλεις να γίνεις φίλος με κάποιον.
Το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να συστηθείς.
Του λες το όνομά σου, σου λέει το δικό του, και γίνεστε φίλοι.
Όλοι θέλουμε να είμαστε φίλοι του Θεού.
Οπότε το πρώτο βήμα είναι να μάθουμε το όνομά του».
Και στη συνέχεια, ο αδελφός δείχνει το όνομα του Θεού στην Αγία Γραφή.
Δίνουμε δόξα στον Θεό όταν υπερασπιζόμαστε το όνομα και την υπόληψή του.
Αλλά τι σημαίνει αυτό το όνομα;
Πολλοί λόγιοι λένε ότι σημαίνει «Αυτός Κάνει να Γίνεται».
Και γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά μπορεί να κάνει και εμάς να γίνουμε οτιδήποτε επιθυμεί. Επομένως, σκεφτείτε αυτά που ακούσαμε νωρίτερα στο σημερινό πρόγραμμα.
Αν ο Ιεχωβά θέλει να γίνουμε ιεραπόστολοι, αν θέλει να εργαστούμε στην οικοδόμηση, αν θέλει να γίνουμε ειδικοί σκαπανείς, ή να υπηρετήσουμε στο Μπέθελ, τότε μπορεί να μας δώσει τη δύναμη και τις ικανότητες για να το κάνουμε.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον εμπιστευόμαστε.
Όπως συμβαίνει με τους ουρανούς, μπορούμε και εμείς κάποιες φορές να δίνουμε δόξα στον Θεό χωρίς να πούμε ούτε μια λέξη.
Πώς;
Με την καλή μας διαγωγή.
Πόσα μη ομόπιστα άτομα γνώρισαν την αλήθεια χάρη στη διαγωγή των Χριστιανών συζύγων τους ή των παιδιών τους, παρόλο που μπορεί να εναντιώνονταν βίαια επί χρόνια;
Πόσα μη ομόπιστα άτομα έχουν εντυπωσιαστεί από το πώς φροντίζουμε τους αδελφούς μας, καθώς και άλλους όταν ξεσπούν καταστροφές;
Σκεφτόμαστε λοιπόν τα λόγια του Ιησού στην Επί του Όρους Ομιλία.
Όταν οι άνθρωποι “βλέπουν τα καλά μας έργα, δοξάζουν τον Πατέρα μας που είναι στους ουρανούς”.
Ο Ιεχωβά δοξάζεται επίσης όταν οι υπηρέτες του υπακούν στην κατεύθυνση του αγίου πνεύματος στη ζωή τους, όταν γίνονται πιο ταπεινοί, πιο στοργικοί, πιο αξιόπιστοι.
Αν είστε διορισμένος άντρας, βλέπουν οι πρεσβύτεροι ότι γίνεστε πιο λογικός, πιο διακριτικός, πιο υποχωρητικός με το πέρασμα του χρόνου;
Όταν βλέπουν τέτοιες αλλαγές σε εμάς, οι αδελφοί και οι αδελφές μας δίνουν την τιμή στον Ιεχωβά Θεό, και ο Ιεχωβά δοξάζεται. Το 2025 λοιπόν, ας κάνουμε σκέψεις για το πώς μπορούμε να δίνουμε δόξα στον Θεό.
Και για να θυμόμαστε τα λόγια του εδαφίου Ψαλμός 96:8, αυτά τα λόγια θα είναι το εδάφιο του έτους που θα βλέπουμε στις Αίθουσες Βασιλείας μας.
Ποιο είπαμε λοιπόν ότι είναι το εδάφιο του έτους; Ψαλμός 96:8: «Αποδώστε στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του».
Υπάρχει και ένα ποίημα με τίτλο «Δώστε Δόξα στον Ιεχωβά».
Και θα σας το διαβάσω.
Συνήθως δεν υπάρχουν ποιήματα στις εκδόσεις μας, επειδή είναι πολύ δύσκολο να μεταφραστούν, αλλά αυτό είναι ωραίο και θα σας το διαβάσω.
Έχει τίτλο «Δώστε Δόξα στον Ιεχωβά». «Ποιος είναι όμοιος με σένα, άγιε Θεέ, Ιεχωβά;
Τι θα σου ανταποδώσω;
Αγάπη μού δείχνεις βαθιά.
Βλέπω ψηλά στα ουράνια δύναμη, δόξα τρανή.
Ποιος είμ’ εγώ και μου δείχνεις εσύ στοργική προσοχή;
Είν’ η ζωή μου δική σου.
Σ’ υπηρετώ ταπεινά.
Πόση αγαθότητα δείχνεις!
Μιλάω γι’ αυτήν με χαρά.
Ό,τι κι αν κάνω για σένα είναι μεγάλη τιμή.
Πάντα ας είσαι Οδηγός μου, ισχύς μου και δόξα μου εσύ.
Ήλιος, σελήνη και άστρα, θάλασσες, κάμποι, βουνά, για την αγάπη σου ψάλλουν τα έργα σου τα θαυμαστά.
Τι ομορφιά, τι σοφία!
Τι μεγαλείο λαμπρό!
Όσο θα ζω, θα δοξάζω εσένα, τον Δημιουργό».
Αυτοί οι στίχοι γράφτηκαν για μια πολύ χαρωπή περίσταση, μια πνευματική περίσταση.
Είναι μέρος ενός ύμνου, η σύνθεση του οποίου έγινε ειδικά για αυτή την ετήσια συνέλευση.
Και μαντέψτε!
Μαντέψτε!
Θα ψάλουμε αυτόν τον ύμνο στο τέλος αυτής της συνέλευσης.
Ρώτησα το Κυβερνών Σώμα: «Είστε σίγουροι;» και είπαν: «Εννοείται!»
Έχουν τεράστια εμπιστοσύνη στις μουσικές σας ικανότητες.
Μάλιστα, είναι καλό να γνωρίζετε ότι το Κυβερνών Σώμα αποφάσισε ότι από δω και στο εξής σε κάθε ετήσια συνέλευση θα παρουσιάζεται ένας καινούριος ύμνος που θα βασίζεται στο εδάφιο του έτους.
Οι αδελφοί που ασχολούνται με τη μουσική ήδη εργάζονται για τον ύμνο του 2026.
Τους τελευταίους δύο μήνες, η ομάδα μουσικής και οι μεταφραστικές ομάδες σε ολόκληρο τον κόσμο εργάζονται πυρετωδώς για τη μετάφραση, την ηχογράφηση και την επεξεργασία του ύμνου. Έτσι λοιπόν, όταν δημοσιευτεί αυτή η ομιλία στις 14 Οκτωβρίου, θα δημοσιευτεί και αυτός ο ύμνος ταυτόχρονα με την αγγλική σε πάνω από 400 γλώσσες.
Τώρα, ας δούμε πώς ακούγονται αυτά τα λόγια όταν συνδυαστούν με μουσική. Θυμηθείτε, θα ψάλουμε αυτόν τον ύμνο στο τέλος της συνέλευσης και δεν θέλουμε κανείς να ανοιγοκλείνει απλώς το στόμα του, χωρίς στην πραγματικότητα να ψάλει.
Και τους ύμνους τούς ψάλλουμε.
Ας απολαύσουμε λοιπόν τον ύμνο «Δώστε Δόξα στον Ιεχωβά».
Φαίνεται ότι σας αρέσει πολύ το χειροκρότημα!
Γι’ αυτό έχουμε ξεφύγει και από τον χρόνο μας.
Αν πάλι παρακολουθείτε αυτό το πρόγραμμα από το δωμάτιό σας, όταν έρθει η ώρα για τον ύμνο, να ψάλετε.
Θυμηθείτε, ο Κύριος ακούει.
Μη νομίζετε ότι επειδή είστε μόνοι σας δεν χρειάζεται να ψάλετε.
Θέλουμε να ψάλουμε όλοι και αυτός είναι ένας ακόμα τρόπος για να δίνουμε δόξα στον Ιεχωβά.
Επομένως, το 2025 ας μας απασχολήσει ιδιαίτερα πώς μπορούμε να δίνουμε δόξα στον Θεό, γιατί πραγματικά το αξίζει!
Προσευχόμαστε να ενισχύσει αυτό το πρόγραμμα την πίστη σας και να ενθαρρύνει τον καθέναν μας να παραμείνει σταθερός στην υπηρεσία του Ιεχωβά έχοντας “πολλά να κάνει στο έργο του Κυρίου”.
Να είστε βέβαιοι ότι το Κυβερνών Σώμα αγαπάει τον καθέναν σας, και ότι μας ενδιαφέρει η αιώνια ευημερία σας ως ένα από τα πολύτιμα πρόβατα του Ιεχωβά.
Χαιρόμαστε πολύ που απολαύσαμε με όλους σας αυτό το θαυμάσιο πρόγραμμα!
Τέλος, στο καθιερωμένο μας ταξίδι, αυτόν τον μήνα θα επισκεφτούμε την Αρμενία.
Η Αρμενία βρίσκεται ανατολικά της Τουρκίας και νότια της οροσειράς του Καυκάσου.
Από το Γερεβάν, την πρωτεύουσα, απολαμβάνει κάποιος εντυπωσιακή θέα του όρους Αραράτ όπου, σύμφωνα με την παράδοση, κάθισε η κιβωτός του Νώε.
Η Αρμενία είναι ακόμα πιο ορεινή χώρα και από την Ελβετία.
Έχει βαθιές κοιλάδες ποταμών, δάση και ανενεργά ηφαίστεια.
Σε αυτή τη μικρή χώρα ευδοκιμούν πάνω από 3.000 είδη φυτών.
Τα κύρια γεωργικά προϊόντα περιλαμβάνουν ρόδια, κεράσια, ροδάκινα και 50 διαφορετικές ποικιλίες βερίκοκου, που ονομάζεται και αρμενικό μήλο.
Η δραστηριότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αρμενία ξεκίνησε το 1975, όταν η χώρα αποτελούσε ακόμα τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης.
Επί χρόνια, οι συναθροίσεις γίνονταν σε σπίτια και δεν υπήρχε η δυνατότητα να διεξαχθούν συνελεύσεις εκεί. Αλλά από το 1989,
Μάρτυρες από την Αρμενία άρχισαν να προσκαλούνται να παρακολουθήσουν διεθνείς συνελεύσεις σε άλλες χώρες, όπως αυτή στο Κίεβο της Ουκρανίας το 1993. Το ίδιο έτος, οι αρχές άρχισαν να φυλακίζουν τους αδελφούς μας λόγω της ουδετερότητάς τους. Τα επόμενα 20 χρόνια, πάνω από 500 αδελφοί καταδικάστηκαν σε φυλάκιση που έφτανε και τα τρία χρόνια. Όμως, το 2011, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου υποστήριξε το δικαίωμα της άρνησης στράτευσης για λόγους συνείδησης.
Ήταν η πρώτη φορά που το δικαστήριο αναγνώρισε ότι η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική υπηρεσία λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων πρέπει να εμπίπτει στην προστασία του δικαιώματος ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας.
Μέχρι τον Νοέμβριο του 2013, όλοι οι αδελφοί είχαν αποφυλακιστεί.
Σήμερα, στην Αρμενία υπηρετούν περισσότεροι από 11.000 ευαγγελιζόμενοι από τους οποίους 2.480 είναι σκαπανείς.
Κηρύττουν σε εφτά γλώσσες, όπως η περσική, η κουρδική κουρμανζί, η χίντι και η ρωσική νοηματική γλώσσα. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1988, ένας σεισμός ισοπέδωσε το βόρειο τμήμα της Αρμενίας.
Άφησε πίσω του περίπου 25.000 νεκρούς και μισό εκατομμύριο αστέγους.
Ο σεισμός κατέστρεψε την πόλη Σπιτάκ.
Αν και έχει ξαναχτιστεί από τότε, εξακολουθούν να υπάρχουν ερείπια που θυμίζουν τον σεισμό. Παρ’ όλα αυτά, οι αδελφοί και οι αδελφές μας συνέχισαν να κηρύττουν τα καλά νέα με επιμέλεια.
Οι 44 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Σπιτάκ από τους οποίους οι 18 είναι τακτικοί σκαπανείς μας στέλνουν τη θερμή τους αγάπη και τους χαιρετισμούς τους.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
