Διονύσης

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Πνευματικά Πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 50, 51

https://drive.google.com/file/d/1LFJGfMnXp3JiZ8_azFhJY7kv6QlD3D7P/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Κυριακή 5 Απριλίου

Τους εμφανιζόταν επί 40 ημέρες.—Πράξ. 1:3.

Είναι 16 Νισάν του 33 Κ.Χ. Οι μαθητές του Ιησού έχουν μουδιάσει από τη θλίψη και έχουν παραλύσει από τον φόβο. Δύο από αυτούς φεύγουν από την Ιερουσαλήμ και κατευθύνονται προς το χωριό Εμμαούς. Ένας άγνωστος τους πλησιάζει και αρχίζει να περπατάει μαζί τους. Οι μαθητές εκφράζουν την απογοήτευσή τους για αυτό που συνέβη στον Ιησού. Τότε ο άγνωστος αρχίζει μια συζήτηση που τους αλλάζει τη ζωή. «Αρχίζοντας από τον Μωυσή και όλους τους Προφήτες», τους εξηγεί γιατί ο Μεσσίας έπρεπε να υποφέρει και να πεθάνει. Όταν οι τρεις άντρες φτάνουν στο χωριό Εμμαούς, ο άγνωστος αποκαλύπτει ποιος είναι—ο αναστημένος Ιησούς! (Λουκ. 24:13-35) Ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές του αρκετές φορές τις τελευταίες 40 ημέρες που έμεινε στη γη. Εκείνο το διάστημα, οι θλιμμένοι και φοβισμένοι ακόλουθοι του Ιησού μεταμορφώθηκαν σε έναν στρατό από κήρυκες της Βασιλείας και δασκάλους γεμάτους χαρά, πεποίθηση και θάρρος. w24.10 σ. 12 ¶1-3

https://drive.google.com/file/d/10okjW_aJ3K2-pwk_1DbNlPKNuq_FN_1A/view?usp=sharing

Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Σάββατο 4 Απριλίου

Ο Χριστός υπέφερε για εσάς.—1 Πέτρ. 2:21.

Μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πόσο πολύ μας αγαπάει ο Ιεχωβά αν αναλογιστούμε τι του κόστισε το λύτρο. Ο Σατανάς ισχυρίζεται ότι κανένας υπηρέτης του Θεού δεν θα παραμείνει όσιος σε Εκείνον αν αντιμετωπίσει δυσκολίες. Για να αντικρούσει αυτή την κατηγορία, ο Ιεχωβά επέτρεψε να υποφέρει ο Ιησούς προτού πεθάνει. (Ιώβ 2:1-5) Ο Ιεχωβά είδε θρησκευτικούς εναντιουμένους να χλευάζουν τον Ιησού και στρατιώτες να τον μαστιγώνουν βάναυσα και να τον καρφώνουν σε ένα ξύλο. Κατόπιν, ο Ιεχωβά παρακολουθούσε καθώς ο αγαπημένος του Γιος αφέθηκε να υποστεί έναν επώδυνο θάνατο. (Ματθ. 27:28-31, 39) Ο Ιεχωβά είχε τη δύναμη να σταματήσει τη διαδικασία ανά πάσα στιγμή. (Ματθ. 27:42, 43) Ωστόσο, αν είχε παρέμβει, δεν θα είχε καταβληθεί λύτρο και θα είχαμε μείνει χωρίς ελπίδα. Γι’ αυτό, ο Ιεχωβά επέτρεψε να υποφέρει ο Γιος του ώσπου να αφήσει την τελευταία του πνοή. w25.01 σ. 22 ¶7

https://drive.google.com/file/d/1Z_XXmJnQVDBQh1zQH4faBzSTNr_lgWlT/view?usp=sharing

Παρασκευή 3 Απριλίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 3 Απριλίου 2026

Παρασκευή 3 Απριλίου

Ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή.—Ιωάν. 3:16.

Ο Ιησούς προδόθηκε, συνελήφθη, υπέστη φραστική κακομεταχείριση, συκοφαντήθηκε, καταδικάστηκε και μάλιστα βασανίστηκε. Οι στρατιώτες τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης και τον κάρφωσαν σε ξύλο. Καθώς υπέμενε πιστά όλο αυτό το μαρτύριο, υπήρχε Κάποιος που πονούσε ακόμα περισσότερο: ο Ιεχωβά Θεός. Ο Ιεχωβά συγκράτησε την απεριόριστη δύναμή του και δεν παρενέβη. Γιατί; Λόγω της αγάπης του. Η θυσία του Ιησού είναι η υπέρτατη απόδειξη του πόσο πολύ σας αγαπάει ο Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά έκανε πάρα πολλά, υποβάλλοντας τον εαυτό του στον χειρότερο πόνο που μπορεί να φανταστεί κανείς, για να σας σώσει από την αμαρτία και τον θάνατο. (1 Ιωάν. 4:9, 10) Ναι, θέλει να βοηθήσει τον καθέναν από εμάς να πολεμήσει ενάντια στην αμαρτία—και να νικήσει! w24.08 σ. 6 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/15tzFFti03j5bLM1ZMof57-nNLj2hDz17/view?usp=sharing

Πέμπτη 2 Απριλίου 2026

ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗΣ Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 2 Απριλίου 2026

ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗΣΜετά τη Δύση του ΉλιουΠέμπτη 2 Απριλίου

Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, επειδή ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη Βασιλεία.—Λουκ. 12:32.

Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς πρόσφερε άζυμο ψωμί στους αποστόλους του και τους είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε το σώμα του. Έπειτα τους πρόσφερε το κρασί και είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε «το αίμα . . . της διαθήκης». (Μάρκ. 14:22-25· Λουκ. 22:20· 1 Κορ. 11:24) Η νέα διαθήκη έχει γίνει με «τον οίκο του [πνευματικού] Ισραήλ», ο οποίος θα είναι «στη Βασιλεία του Θεού». (Εβρ. 8:6, 10· 9:15) Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς εστίασε στο «μικρό ποίμνιο». Τα πρώτα μέλη εκείνης της μικρής ομάδας ήταν οι πιστοί του απόστολοι που ήταν παρόντες μαζί του σε εκείνο το δωμάτιο. Αυτοί είναι που θα λάβουν μια θέση στον ουρανό μαζί με τον Ιησού. w24.12 σ. 11 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1W_Q1abTXUfmbPUdVSC0aW3JpwiMyfvAC/view?usp=sharing

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Γκάιους Γκλόκεντιν: Το Λύτρο Προστατεύει την Πολύτιμη Ενότητά Μας (Ιωάν. 10:16)

Γκάιους Γκλόκεντιν: Το Λύτρο Προστατεύει την Πολύτιμη Ενότητά Μας (Ιωάν. 10:16)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-092_12_VIDEO

Σήμερα στην πρωινή λατρεία, θα μιλήσουμε για την ενότητα.

Πολλές φορές, όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη φράση «οι άλλοι», φανερώνουν ότι έχουν κάποια προκατάληψη, ότι υπάρχουν πράγματα που τους χωρίζουν.

Αντιθέτως, ο Ιησούς εδώ, στο εδάφιο Ιωάννης 10:16, χρησιμοποιεί τον όρο «άλλα πρόβατα» για να μιλήσει για την ενότητα.

Ας διαβάσουμε το εδάφιο Ιωάννης 10:16.

Εδώ ο Ιησούς λέει: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Επομένως, οι χρισμένοι και όσοι έχουν την ελπίδα να ζήσουν για πάντα στη γη έχουν ενότητα.

Ας μιλήσουμε λοιπόν σήμερα για την ενότητα και το πώς σχετίζεται με την Ανάμνηση.

Θα ασχοληθούμε με τα ακόλουθα ερωτήματα: Γιατί είναι η ενότητα τόσο πολύτιμη για τον καθέναν μας προσωπικά; Ποιοι είναι οι εχθροί της ενότητας; Και το τρίτο ερώτημα: Πώς η παρουσία μας στην Ανάμνηση θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την ενότητά μας; Γιατί είναι τόσο πολύτιμη η ενότητα για τον καθέναν μας; Όλοι μας θεωρούμε πολύ σημαντική την αρμονία που υπάρχει στην αδελφότητα λόγω του ότι εφαρμόζουμε την κατεύθυνση του Θεού.

Η ενότητα της εκκλησίας και της οργάνωσης του Ιεχωβά γενικότερα μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και προστατευμένοι.

Λαβαίνουμε παρηγοριά, καθώς και ενθάρρυνση, επειδή νιώθουμε άνετα να εκφραστούμε ελεύθερα.

Δεν φοβόμαστε ότι κάποιος θα μας εκμεταλλευτεί επειδή εκείνη τη στιγμή είμαστε ευάλωτοι.

Στον Ψαλμό 122, αυτή η πολύτιμη ενότητα περιγράφεται με μια πολύ ωραία εικόνα.

Θα πάμε στον Ψαλμό 122:3: «Η Ιερουσαλήμ είναι χτισμένη ως πόλη που αποτελεί ενιαίο σύνολο».

Τα σπίτια στην Ιερουσαλήμ ήταν χτισμένα πολύ κοντά το ένα στο άλλο, και αυτή η πυκνή δόμηση διευκόλυνε την υπεράσπισή της.

Αυτό έδινε στους κατοίκους της τη δυνατότητα να βοηθούν και να προστατεύουν ο ένας τον άλλον.

Με άλλα λόγια, η ενότητα που απολαμβάνουμε είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ευημερούμε και προοδεύουμε.

Δεν είναι εξαιρετικά πολύτιμη αυτή η ενότητα για εμάς; Ναι, και δεν τη θεωρούμε δεδομένη.

Δυστυχώς όμως, αυτή η ενότητα είναι εύθραυστη.

Γιατί; Επειδή έχει εχθρούς.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι εχθροί; Aυτό είναι το δεύτερό μας ερώτημα.

Ο πρώτιστος εχθρός είναι ο Σατανάς.

Κατάφερε να καταστρέψει την ενότητα που υπήρχε ανάμεσα στους ανθρώπους και στον Ιεχωβά.

Και εξακολουθεί να μη θέλει να τα καταφέρουμε ούτε ως άτομα ούτε ως σύνολο.

Και επειδή βλέπει ότι οι κατά μέτωπο επιθέσεις του δεν έχουν επιτυχία, προσπαθεί να μας επιτεθεί εκ των έσω με πανούργους τρόπους.

Για παράδειγμα, πριν από δεκαετίες, η μυστική αστυνομία μιας χώρας εξαπέλυσε σφοδρές επιθέσεις εναντίον υπεύθυνων αδελφών μέσω πλαστών επιστολών.

Οι αδελφοί κατηγορούνταν ότι ήταν μέθυσοι, μοιχοί και προδότες.

Σε μια άλλη χώρα, η μυστική αστυνομία τύπωσε αντίτυπα της Σκοπιάς με παραποιημένο περιεχόμενο, εξυπηρετώντας έτσι τον σκοπό του Σατανά.

Ο Σατανάς θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί παρόμοιες μεθόδους στο μέλλον σε μια προσπάθεια να καταστρέψει την πολύτιμη ενότητά μας.

Μάλιστα, σήμερα έχει στη διάθεσή του και τη σύγχρονη τεχνολογία.

Ο δεύτερος εχθρός είναι ο κόσμος.

Ζούμε μέσα στον κόσμο του Σατανά και, θέλοντας και μη, είμαστε εκτεθειμένοι στο πνεύμα του.

Είναι ένα πνεύμα ανεξαρτησίας, ένα πνεύμα που προωθεί συχνά μια κακώς εννοούμενη διαφορετικότητα που είναι αποκρουστική —όλα επιτρέπονται.

Και ο ορισμός της ανεκτικότητας έχει αλλάξει.

Ανεκτικότητα σημαίνει πλέον να πιστεύεις ότι η άποψη του άλλου έχει την ίδια ισχύ ή είναι εξίσου αποδεκτή με τη δική σου.

Δεν αρκεί πλέον να αναγνωρίζεις απλώς ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά πρέπει να αποδεχτείς κιόλας αυτές τις διαφορετικές απόψεις.

Και εφόσον ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, βλέπουμε ξεκάθαρα ότι υπάρχει ο κίνδυνος να επηρεάσει αυτό το πνεύμα την πολύτιμη ενότητά μας.

Αλλά ποιος είναι ο τρίτος εχθρός; Ο τρίτος εχθρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.

Πώς είναι όμως δυνατόν εμείς που θεωρούμε τόσο σημαντική την ενότητα να τη θέτουμε ταυτόχρονα σε κίνδυνο; Αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε ατελείς και τα λάθη μας μπορεί να φέρουν διαίρεση.

Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά μάς δημιούργησε με τη φυσιολογική επιθυμία να φροντίζουμε τον εαυτό μας.

Δυστυχώς όμως, έχουμε ως άνθρωποι μέσα μας την τάση να το παρακάνουμε σε αυτόν τον τομέα.

Και έτσι μέσα μας μπορεί να αναπτυχθούν υπερηφάνεια και εγωισμός, τα οποία διαταράσσουν την ενότητα.

Ας εξετάσουμε τώρα το τελευταίο μας ερώτημα: Πώς θα μας βοηθήσει η παρουσία μας στην Ανάμνηση φέτος να διατηρήσουμε την πολύτιμη ενότητά μας; Η παρουσία μας στην Ανάμνηση αναμφίβολα δείχνει ότι υποστηρίζουμε πλήρως το υπόλοιπο των χρισμένων.

Η ενότητα ανάμεσα στις δύο ομάδες προεικονίστηκε στο όγδοο κεφάλαιο του Ζαχαρία.

Καθώς διαβάζουμε το εδάφιο Ζαχαρίας 8:23, προσέξτε πόσο δεμένες είναι αυτές οι δύο ομάδες.

Ζαχαρίας 8:23.

«Αυτό λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων: “Εκείνες τις ημέρες 10 άντρες από όλες τις γλώσσες των εθνών θα πιάσουν, ναι, θα πιάσουν σφιχτά τη φορεσιά ενός Ιουδαίου, λέγοντας: «Θέλουμε να έρθουμε μαζί σας, γιατί ακούσαμε ότι ο Θεός είναι μαζί σας»”».

Το ότι “πιάνουν σφιχτά τη φορεσιά” και το ότι έχουν την επιθυμία να πάνε μαζί τους είναι ξεκάθαρη ένδειξη ενότητας.

Τα άλλα πρόβατα νιώθουν περήφανα που συνεργάζονται με τους χρισμένους επειδή ξέρουν ότι o Ιεχωβά τούς ευλογεί.

Ακόμη λοιπόν και αν δεν έχουμε κάποιον χρισμένο στην εκκλησία μας, τηρούμε την Aνάμνηση μαζί με τους χρισμένους «ώμο προς ώμο».

Αυτό μας κάνει πιο αποφασισμένους να μην παγιδευτούμε από καμία μέθοδο του Σατανά.

Γι’ αυτό και τρεφόμαστε αποκλειστικά από το τραπέζι του Ιεχωβά.

Όσες συνταρακτικές ιστορίες και αν λέγονται ή γράφονται ή προβάλλονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εμείς εμπιστευόμαστε πλήρως και υποστηρίζουμε το Κυβερνών Σώμα το οποίο κατευθύνει ο Ιησούς.

Πώς μας βοηθάει η παρουσία μας στην Ανάμνηση να προστατεύουμε την ενότητά μας από «το πνεύμα του κόσμου»; Στην Ανάμνηση θα εστιάσουμε στο λύτρο.

Ο Ιησούς πέθανε για όσους έχουν πίστη σε αυτόν και για όσους ζουν σύμφωνα με το θέλημα του Ιεχωβά.

Αυτό μας διαχωρίζει από εκείνους που ζουν σύμφωνα με τις προσωπικές τους προτιμήσεις.

Και όντως, ο στοχασμός γύρω από το λύτρο μάς βοηθάει να βάζουμε τις σωστές προτεραιότητες.

Βάζουμε το δικό μας συμφέρον και τις δικές μας επιθυμίες σε δεύτερη θέση.

Υποτασσόμαστε στο θέλημα του Ιεχωβά.

Αυτή είναι η βασική μας προτεραιότητα και είναι το μυστικό για να διατηρούμε την ενότητά μας.

Επίσης, στην περίοδο της Ανάμνησης, εστιάζουμε στη βασική ιδιότητα του Ιεχωβά, την αγάπη.

Από αγάπη, ο Ιεχωβά προμήθευσε τη λυτρωτική θυσία.

Από αγάπη, ο Ιησούς άνοιξε τον δρόμο για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες μας.

«Η αγάπη . . . είναι τέλειος δεσμός ενότητας», όπως λέει στο Κολοσσαείς 3:14.

Η αγάπη έχει τη δύναμη να ενώνει.

Το μεγαλύτερο παράδειγμα είναι η ενότητα ανάμεσα στον Ιεχωβά και στον Ιησού.

Και εμείς σήμερα θέλουμε να διατηρούμε την ίδια ενότητα.

Γι’ αυτό και πολεμάμε τις ιδιοτελείς τάσεις.

Αποδεικνύουμε την αγάπη μας με τη γενναιοδωρία μας και δίνοντας πρακτική βοήθεια.

Δεν διαδίδουμε φήμες ή κουτσομπολιά, αλλά προστατεύουμε ο ένας τον άλλον.

Ενεργώντας έτσι, δεν επιτρέπουμε στην ατελή μας προσωπικότητα να καταστρέφει την ενότητά μας.

Ανακεφαλαιώνοντας, η ενότητά μας είναι πραγματικά μοναδική και πολύτιμη και μας προστατεύει.

Έχουμε όλοι μας την ευθύνη να προστατεύουμε την ενότητά μας από την επιρροή του Σατανά, του κόσμου και της ατελούς μας προσωπικότητας.

Η παρουσία μας στην Ανάμνηση θα είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι εμπιστευόμαστε πλήρως και υποστηρίζουμε το χρισμένο υπόλοιπο.

Θα μας δώσει την ώθηση να συνεχίσουμε να υποτασσόμαστε στο θέλημα του Ιεχωβά και να μιμούμαστε την αγάπη του Ιεχωβά και του Ιησού.

jwb-092-12.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Τετάρτη 1 Απριλίου

Αυτό είναι το θέλημα του Πατέρα μου, να έχει αιώνια ζωή όποιος αναγνωρίζει τον Γιο και εκδηλώνει πίστη σε αυτόν.—Ιωάν. 6:40.

Για να ωφεληθούμε από τη σάρκα και το αίμα του Ιησού, χρειάζεται να εκδηλώνουμε πίστη στο λύτρο. (Εφεσ. 1:7) Εκείνοι στους οποίους ο Ιησούς αναφέρθηκε ως «άλλα πρόβατα» δεν παίρνουν, και δεν πρέπει να παίρνουν, από το ψωμί και το κρασί κατά τον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου. (Ιωάν. 10:16) Παρ’ όλα αυτά, ωφελούνται από τη σάρκα και το αίμα του Ιησού Χριστού. Το κάνουν αυτό εκδηλώνοντας πίστη στην απολυτρωτική αξία της θυσίας του. (Ιωάν. 6:53) Αντίθετα, εκείνοι που πρέπει να παίρνουν από το ψωμί και το κρασί δείχνουν ότι έχουν φερθεί στη νέα διαθήκη και έχουν την προοπτική να κληρονομήσουν την ουράνια Βασιλεία. Συνεπώς, είτε είμαστε από τους χρισμένους είτε από τα άλλα πρόβατα, είναι απαραίτητο να εκδηλώνουμε πίστη ώστε να αποκτήσουμε αιώνια ζωή. w24.12 σ. 13 ¶14, 16

https://drive.google.com/file/d/15pP0CHQrIbX4Wp5F9ohTOroipJYF8xiA/view?usp=sharing

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Δευτέρα 30 Μαρτίου

Από αυτό φανερώθηκε η αγάπη του Θεού.—1 Ιωάν. 4:9.

Ασφαλώς συμφωνείτε ότι το λύτρο είναι ένα ανεκτίμητο δώρο! (2 Κορ. 9:15) Επειδή ο Ιησούς θυσίασε την ανθρώπινη ζωή του, μπορείτε να έχετε στενή φιλία με τον Ιεχωβά Θεό. Μπορείτε επίσης να έχετε την προοπτική της αιώνιας ζωής. Πόσο κατάλληλο είναι το ότι δείχνουμε ευγνωμοσύνη για το λύτρο και για τον Ιεχωβά, ο οποίος το προμήθευσε υποκινούμενος από αγάπη! (Ρωμ. 5:8) Για να μας βοηθήσει να παραμείνουμε ευγνώμονες και να μη θεωρήσουμε ποτέ το λύτρο δεδομένο, ο Ιησούς θέσπισε την ετήσια Ανάμνηση του θανάτου του. (Λουκ. 22:19, 20) Φέτος θα τηρήσουμε την Ανάμνηση την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026. Αναμφίβολα, όλοι σχεδιάζουμε να παρευρεθούμε. Θα ωφεληθούμε πολύ αν αφιερώσουμε χρόνο την περίοδο της Ανάμνησης για να στοχαστούμε τι έχουν κάνει ο Ιεχωβά και ο Γιος του για εμάς. w25.01 σ. 20 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1zMdNOGfE1uiLDoTg-cEA7cRFN539Wvis/view?usp=sharing

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Κυριακή 29 Μαρτίου

[Ο Θεός] αγάπησε εμάς και έστειλε τον Γιο του ως εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες μας.—1 Ιωάν. 4:10.

Ασφαλώς, το λύτρο μάς βοηθάει να καταλάβουμε ότι ο Ιεχωβά είναι δίκαιος. Ωστόσο, μας βοηθάει ιδιαίτερα να συλλάβουμε το βάθος της αγάπης του. (Ιωάν. 3:16· 1 Ιωάν. 4:9, 10) Η διδασκαλία του λύτρου αποκαλύπτει ότι ο Ιεχωβά θέλει, όχι μόνο να έχουμε ατελείωτη ζωή, αλλά επίσης να ανήκουμε στην οικογένειά του. Σκεφτείτε: Όταν ο Αδάμ αμάρτησε, ο Ιεχωβά τον απέβαλε από την οικογένεια των λάτρεών Του. Ως αποτέλεσμα, όλοι μας έχουμε γεννηθεί έξω από την οικογένεια του Θεού. Αλλά με βάση το λύτρο, ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας και τελικά θα φέρει στην οικογένειά του όλους τους ανθρώπους που εκδηλώνουν πίστη και είναι υπάκουοι. Ακόμα και τώρα μπορούμε να έχουμε θερμή σχέση με τον Ιεχωβά και με τους συλλάτρεις μας. Πραγματικά, είμαστε αποδέκτες της τρυφερής αγάπης του Ιεχωβά!—Ρωμ. 5:10, 11. w25.01 σ. 21 ¶6

https://drive.google.com/file/d/1-bFNuFtJGStu1Ig_WgBQBWogmSriIllF/view?usp=sharing

Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

Εισαγωγή στο Βιβλίο της Εξόδου

Εισαγωγή στο Βιβλίο της Εξόδου

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-nwtsv_20_VIDEO

Εισαγωγή στο βιβλίο της Εξόδου.

Η Έξοδος γράφτηκε από τον Μωυσή στην έρημο του Σινά...

το 1512 Π.Κ.Χ...

έναν χρόνο αφότου οι Ισραηλίτες έφυγαν από την Αίγυπτο.

Το βιβλίο καλύπτει μια περίοδο 145 ετών...

από τον θάνατο του Ιωσήφ το 1657...

μέχρι την κατασκευή της σκηνής της μαρτυρίας το 1512.

Η Έξοδος λέει πώς απελευθέρωσε ο Ιεχωβά τους Ισραηλίτες από τη δουλεία στην Αίγυπτο...

πώς τους οργάνωσε σε έθνος...

και πώς τους δίδαξε να τον λατρεύουν.

Η Έξοδος έχει 40 κεφάλαια.

Στο κεφάλαιο 1, μαθαίνουμε ότι οι Ισραηλίτες αυξάνονται με ασυνήθιστο ρυθμό...

με αποτέλεσμα ο Φαραώ να τους υποβάλει σε σκληρή δουλεία.

Τα κεφάλαια 2 έως 4 περιγράφουν τι έγινε όταν γεννήθηκε ο Μωυσής...

όταν τον υιοθέτησε η κόρη του Φαραώ...

και όταν κατέφυγε στη γη Μαδιάμ αφού σκότωσε έναν Αιγύπτιο που καταπίεζε έναν Εβραίο.

Πολλά χρόνια αργότερα, ο Ιεχωβά διορίζει τον Μωυσή να βγάλει τον Ισραήλ από την Αίγυπτο.

Στα κεφάλαια 7 έως 10...

ο Μωυσής, οποίος έχει ως εκπρόσωπό του τον αδελφό του τον Ααρών...

λέει επανειλημμένα στον Φαραώ να αφήσει τον Ισραήλ να φύγει...

αλλά ο Φαραώ αρνείται.

Τότε, ο Ιεχωβά φέρνει δέκα πληγές στην Αίγυπτο.

Μεταξύ άλλων, μετατρέπει το νερό του Νείλου Ποταμού σε αίμα...

καλύπτει τη χώρα με βατράχια...

και πλήττει με σπυριά ανθρώπους και ζώα.

Στο κεφάλαιο 12, ο Θεός θεσπίζει το Πάσχα.

Επίσης, φέρνει τη δέκατη και τελευταία πληγή...

τον θάνατο των πρωτοτόκων.

Ο ταπεινωμένος πια Φαραώ, μετά τον χαμό και του δικού του γιου...

αφήνει επιτέλους τους Ισραηλίτες να φύγουν.

Στο κεφάλαιο 13, μέσω μιας στήλης σύννεφου την ημέρα και μιας στήλης φωτιάς τη νύχτα...

ο Ιεχωβά οδηγεί τον λαό του στην ελευθερία.

Στα κεφάλαια 14 και 15, ο Φαραώ, ενεργώντας ανόητα...

καταδιώκει τους Ισραηλίτες...

αλλά ο Ιεχωβά τον πνίγει στην Ερυθρά Θάλασσα μαζί με τις στρατιωτικές του δυνάμεις.

Μετά, ο Μωυσής και οι Ισραηλίτες ψάλλουν έναν επινίκιο ύμνο στον Ιεχωβά.

Το γνωρίζατε; Μέσω του Μωυσή, ο Ιεχωβά είπε στον Φαραώ...

«Σε κράτησα στη ζωή γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο...

για να σου δείξω τη δύναμή μου και να κάνω να διακηρυχτεί το όνομά μου σε όλη τη γη».

Και όντως, το όνομα του Θεού έγινε ευρέως γνωστό.

Ακόμα και 40 χρόνια αργότερα...

ο λαός της Χαναάν, όπως η Ραάβ από την Ιεριχώ, θυμόταν τι είχε συμβεί στην Ερυθρά Θάλασσα.

Και το πιο σημαντικό...

το ταπεινωτικό τέλος του Φαραώ αποτελεί προειδοποίηση για όλους όσους αψηφούν τον Ιεχωβά...

όπως είναι ο Σατανάς.

Στο κεφάλαιο 16, ο Ιεχωβά προμηθεύει στους Ισραηλίτες μάννα...

το οποίο γίνεται η βασική τροφή τους κατά την οδοιπορία τους στην έρημο.

Στο κεφάλαιο 19, ο Μωυσής ανεβαίνει στο όρος Σινά...

και εκεί ο Θεός υπόσχεται ότι, αν οι Ισραηλίτες ακούσουν προσεκτικά τη φωνή Του...

θα γίνουν «βασιλεία ιερέων και άγιο έθνος».

Στο κεφάλαιο 20, καθώς ο Θεός δίνει τις Δέκα Εντολές...

γίνονται βροντές και αστραπές...

ακούγεται ο ήχος κέρατος και βγαίνει καπνός από το όρος Σινά, μπροστά στα μάτια του λαού.

Στο κεφάλαιο 24...

ο Μωυσής διαβάζει το βιβλίο της διαθήκης στον λαό.

Εκείνοι απαντούν: «Όλα όσα είπε ο Ιεχωβά είμαστε πρόθυμοι να τα εκτελούμε».

Τα κεφάλαια 25 έως 40...

ασχολούνται κυρίως με το ιερατείο, την κατασκευή της σκηνής της μαρτυρίας...

της κιβωτού της διαθήκης, του λυχνοστάτη και άλλων ιερών αντικειμένων.

Τα κεφάλαια 28 και 29...

επικεντρώνονται στην ενδυμασία των ιερέων και στην καθιέρωση του ιερατείου.

Η ενδυμασία του αρχιερέα περιλαμβάνει ένα εφόδ και ένα τουρμπάνι με μια χρυσή πλάκα.

Στην πλάκα είναι χαραγμένη η φράση: «Η αγιότητα ανήκει στον Ιεχωβά».

Στο κεφάλαιο 32, ενώ ο Μωυσής βρίσκεται στο όρος Σινά...

ο λαός φτιάχνει ένα χρυσό μοσχάρι και το λατρεύει με χορούς και τραγούδια.

Όταν ο Μωυσής επιστρέφει...

καίει το είδωλο και το κάνει σκόνη, σκορπίζει τη σκόνη πάνω στο νερό...

και βάζει τους Ισραηλίτες να το πιουν.

Στο κεφάλαιο 34, ο Μωυσής, και πάλι στο όρος Σινά...

ακούει τον Ιεχωβά να διακηρύττει το όνομα και τις ιδιότητές Του.

Το κεφάλαιο 40 μας λέει ότι η στήλη σύννεφου καλύπτει την ολοκληρωμένη σκηνή της μαρτυρίας...

η οποία γεμίζει με τη δόξα του Θεού.

Καθώς διαβάζετε το βιβλίο της Εξόδου...

προσέξτε πώς μπορεί ο Ιεχωβά να ταπεινώσει τους υπερηφάνους και τους αλαζόνες...

παρατηρήστε πώς χρησιμοποιεί τους ταπεινούς και τους πράους...

και δείτε πώς η απελευθέρωση του Ισραήλ...

ενισχύει την πίστη μας στη μελλοντική μας απελευθέρωση μέσω της Βασιλείας του Θεού.

nwtsv-20.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Εισαγωγή στο Βιβλίο της Γένεσης

Εισαγωγή στο Βιβλίο της Γένεσης
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1001071883&srcid=share

Εισαγωγή στο βιβλίο της Γένεσης.

Η Γένεση ολοκληρώθηκε από τον Μωυσή στην έρημο του Σινά...

το 1513 Π.Κ.Χ.

Ο Μωυσής γεννήθηκε το 1593.

Ήταν προφήτης, ηγέτης, κριτής, ιστορικός...

και μεσίτης μεταξύ των Ισραηλιτών και του Θεού.

Έγραψε τα πρώτα πέντε βιβλία της Γραφής, την αποκαλούμενη Πεντάτευχο...

καθώς και το βιβλίο του Ιώβ, τον 90ό Ψαλμό...

και πιθανώς τον 91ο Ψαλμό.

Το όνομα Γένεση σημαίνει «αρχή» ή «γέννηση».

Το βιβλίο εξηγεί πώς άρχισε να υπάρχει το σύμπαν...

και πώς ετοίμασε ο Θεός τη γη ως κατοικία για τους ανθρώπους.

Φτάνοντας μέχρι τον θάνατο του Ιωσήφ...

το 1657 Π.Κ.Χ...

περιγράφει πώς άρχισε να υπάρχει το έθνος του Ισραήλ και πώς αυξήθηκε στην Αίγυπτο.

Η Γένεση έχει 50 κεφάλαια.

Τα κεφάλαια 1 και 2 αναφέρουν πώς ο Θεός, σε έξι περιόδους που ονομάζονται ημέρες...

ετοίμασε τη γη για τους ανθρώπους...

και μετά δημιούργησε τον πρώτο άντρα και την πρώτη γυναίκα, τον Αδάμ και την Εύα.

Ο Θεός τούς είπε “να γεμίσουν τη γη και να την καθυποτάξουν”...

και τους έδωσε την προοπτική της αιώνιας ζωής.

Στο κεφάλαιο 3, ένα φίδι βάζει σε πειρασμό την Εύα να παρακούσει τον Θεό.

Μαζί της, παρακούει και ο Αδάμ τον Θεό...

επιφέροντας αμαρτία και θάνατο στην ανθρώπινη οικογένεια.

Στο κεφάλαιο 6, πονηροί άγγελοι υλοποιούνται, παίρνουν γυναίκες ως συζύγους τους...

και αποκτούν μαζί τους υβριδικούς απογόνους, τους Νεφιλείμ.

Η πονηρία αφθονεί και ο Θεός αποφασίζει “να δώσει τέλος σε κάθε σάρκα”...

μέσω ενός μεγάλου κατακλυσμού.

Ο Νώε όμως έχει βρει εύνοια στα μάτια του Θεού...

ο οποίος του λέει να φτιάξει μια κιβωτό...

για να σώσει την οικογένειά του και τα διάφορα είδη ζώων.

Στα κεφάλαια 10 και 11, διαβάζουμε ότι, μετά τον Κατακλυσμό...

οι άνθρωποι αρχίζουν να χτίζουν μια πόλη με έναν μεγάλο πύργο...

αψηφώντας τον σκοπό του Θεού που είναι να γεμίσουν οι άνθρωποι τη γη.

Γι’ αυτό, ο Θεός συγχέει τη γλώσσα τους και τους διασκορπίζει.

Τα κεφάλαια 11 ως 25 εστιάζουν στον Αβραάμ—έναν άνθρωπο πίστης.

Στο κεφάλαιο 12, ο Ιεχωβά λέει στον Αβραάμ —που τότε λεγόταν Άβραμ...

να πάει στη χώρα στην οποία ο ίδιος μια μέρα θα γινόταν μεγάλο έθνος...

και το μέσο για να ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης.

Στο κεφάλαιο 15, ο Ιεχωβά λέει στον Άβραμ...

να σηκώσει τα μάτια του και να μετρήσει τα άστρα, αν μπορεί.

«Έτσι θα γίνουν οι απόγονοί σου», λέει ο Θεός.

Το γνωρίζατε; Η Γένεση καθορίζει ποιο είναι το θέμα ολόκληρης της Γραφής...

η υπεράσπιση του δικαιώματος που έχει ο Ιεχωβά να κυβερνάει...

και η εκπλήρωση του σκοπού του για τη γη και την ανθρωπότητα...

μέσω της Βασιλείας του με βασιλιά έναν μελλοντικό απόγονο.

Αυτός ο απόγονος και το τι θα έκανε...

προειπώθηκαν για πρώτη φορά στο εδάφιο Γένεση 3:15.

Το βιβλίο της Αποκάλυψης δείχνει πώς συντρίβει αυτός ο απόγονος «το αρχικό φίδι», τον Σατανά...

και φέρνει τις υποσχεμένες ευλογίες σε όλη την υπάκουη ανθρωπότητα.

Στο κεφάλαιο 19, ο Θεός καταστρέφει τα Σόδομα...

τα Γόμορρα και τις γειτονικές πόλεις...

εξαιτίας χονδροειδούς σεξουαλικής ανηθικότητας.

Στο κεφάλαιο 22, ο Ιεχωβά λέει στον Αβραάμ να θυσιάσει τον γιο του, τον Ισαάκ.

Αλλά όταν ο Αβραάμ πάει να το κάνει αυτό, ο Ιεχωβά τον σταματάει...

και επαναλαμβάνει τις υποσχέσεις του σχετικά με τους μελλοντικούς απογόνους του Αβραάμ.

Τα κεφάλαια 24 ως 50 εστιάζουν κυρίως στον Ισαάκ...

στους δίδυμους γιους του, Ιακώβ και Ησαύ...

καθώς και στον γιο του Ιακώβ, τον Ιωσήφ.

Ο Ισαάκ ευλογεί τον Ιακώβ, ο οποίος πηγαίνει στη μακρινή Παδάν-αράμ.

Μέσω της Λείας, της Ραχήλ και των δύο υπηρετριών τους...

ο Ιακώβ αποκτάει πολλά παιδιά, μεταξύ άλλων 11 γιους.

Στη συνέχεια, ο Ιακώβ επιστρέφει στη Χαναάν...

όπου ο Θεός αλλάζει το όνομά του σε Ισραήλ και η Ραχήλ γεννάει τον 12ο γιο του.

Τα κεφάλαια 37 ως 41...

περιγράφουν πώς ο 17χρονος γιος του Ιακώβ, ο Ιωσήφ...

πουλιέται από τους αδελφούς του και γίνεται δούλος του Πετεφρή, ενός αυλικού του Φαραώ.

Αργότερα, η σύζυγος του Πετεφρή προσπαθεί να ξελογιάσει τον Ιωσήφ, αλλά μάταια.

Τον κατηγορεί για απόπειρα βιασμού και εκείνος ρίχνεται στη φυλακή.

Στα 30 του και ενώ είναι ακόμα στη φυλακή...

ο Ιωσήφ ερμηνεύει κάποια όνειρα του Φαραώ με τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού.

Ως αποτέλεσμα, αποφυλακίζεται και διορίζεται πρωθυπουργός της Αιγύπτου.

Στα κεφάλαια 42 ως 47, ο Ιωσήφ ξανασμίγει με την οικογένειά του...

οι οποίοι έρχονται για να κατοικήσουν ως ξένοι στην Αίγυπτο.

Το κεφάλαιο 49 περιέχει την επιθανάτια προφητεία του Ιακώβ για τους γιους του.

Από την οικογενειακή γραμμή του Ιούδα θα έρθει ο υποσχεμένος απόγονος, ο Σηλώ...

εκείνος στον οποίο «θα ανήκει η υπακοή των λαών».

Καθώς διαβάζετε το βιβλίο της Γένεσης...

προσέξτε πώς εξηγεί τον πραγματικό λόγο για τον οποίο υποφέρει η ανθρωπότητα...

δείτε πώς και γιατί οι πατριάρχες κέρδισαν την εύνοια και την ευλογία του Θεού...

και διαβάστε πώς θα εκπληρωθούν οι υποσχέσεις που έδωσε ο Ιεχωβά...

σε εκείνους τους ανθρώπους πίστης...

μέσω του Ιησού Χριστού, του Βασιλιά της Βασιλείας του Θεού.

1001071883 Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

Σάββατο 28 Μαρτίου

Θέλημα [του Θεού] είναι να σωθούν κάθε είδους άνθρωποι και να αποκτήσουν ακριβή γνώση της αλήθειας.—1 Τιμ. 2:4.

Μπορούμε να δείξουμε εκτίμηση για την αγάπη του Ιεχωβά χρησιμοποιώντας την περίοδο της Ανάμνησης για να του δείξουμε πόσο ευγνώμονες είμαστε για το λύτρο. Εκτός από το να κάνουμε σχέδια για να είμαστε παρόντες στην Ανάμνηση, μπορούμε να προσκαλέσουμε και άλλους. Εξηγήστε σε εκείνους που θα προσκαλέσετε τι θα λάβει χώρα στην Ανάμνηση. Θα το βρείτε χρήσιμο να τους δείξετε τα βίντεο Γιατί Πέθανε ο Ιησούς; και Να Θυμάστε τον Θάνατο του Ιησού στον ιστότοπο jw.org. Οι πρεσβύτεροι πρέπει να φροντίσουν να προσκαλέσουν τους αδρανείς. Φανταστείτε τη χαρά που θα γίνει και στον ουρανό και στη γη αν κάποια χαμένα πρόβατα του Ιεχωβά υποκινηθούν να επιστρέψουν στο ποίμνιό του! (Λουκ. 15:4-7) Στην Ανάμνηση, ας επιδιώξουμε να χαιρετήσουμε, όχι μόνο ο ένας τον άλλον, αλλά ιδίως εκείνους που θα έρθουν για πρώτη φορά ή που δεν έχουν έρθει εδώ και πολύ καιρό. Θέλουμε να τους κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτοι!—Ρωμ. 12:13. w25.01 σ. 29 ¶15

https://drive.google.com/file/d/1sdDvsoPkorW-bWpCL4f9ZWXONU_RgN-L/view?usp=sharing

Να Θυμάστε τον Θάνατο του Ιησού

Να Θυμάστε τον Θάνατο του Ιησού
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=502016800&srcid=share

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου θα υπάρχει παντού ειρήνη!

Χωρίς βάσανα!

Με άφθονη τροφή για όλους!

Και ζωή με τέλεια υγεία!

Πώς είναι, όμως, εφικτό αυτό το υπέροχο μέλλον; Χάρη σε όσα έκανε ο Ιησούς για εμάς.

Ήρθε στη γη για έναν σκοπό.

Έδωσε τη ζωή του για εκείνους που αγαπούσε.

Την τελευταία νύχτα πριν πεθάνει, ο Ιησούς ζήτησε να θυμόμαστε τη θυσία του.

Είπε: Στην επέτειο του θανάτου του, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα συγκεντρωθούν για να τον θυμηθούν.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά προσκαλούν εσάς και την οικογένειά σας να παρευρεθείτε στην Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού.

Σε αυτή τη συνάθροιση, θα μάθετε γιατί η θυσία του ήταν τόσο σημαντική και πώς σας επηρεάζουν οι υποσχέσεις του.

Για να μάθετε τι λέει η Γραφή για αυτό και για πολλά άλλα θέματα, μπείτε στο jw.org.

502016800 Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Ρόμπερτ Σιράνκο: Πιστεύετε στα Θαύματα; (Πράξ. 24:15)

Ρόμπερτ Σιράνκο: Πιστεύετε στα Θαύματα; (Πράξ. 24:15)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_15_VIDEO

Πιστεύετε στα θαύματα; Αν πιστεύετε ότι οι νεκροί πρόκειται να αναστηθούν, τότε όντως πιστεύετε στα θαύματα, επειδή εξ ορισμού το θαύμα είναι ένα θαυμαστό γεγονός που συμβαίνει με τη δύναμη του Θεού.

Και η αλήθεια είναι ότι μόνο ο Ιεχωβά Θεός θα μπορούσε να σκεφτεί να αναστήσει τους νεκρούς.

Ο απόστολος Παύλος είχε ισχυρή πίστη στην ανάσταση.

Όταν ο Εύτυχος έπεσε από ένα παράθυρο από τον τρίτο όροφο, ο Λουκάς, ο οποίος ήταν γιατρός, είπε ότι είχε πεθάνει.

Αλλά με τη δύναμη του Θεού, ο Παύλος ανέστησε τον νεαρό Εύτυχο.

Λίγο καιρό αργότερα, όταν ο Παύλος υπερασπιζόταν την πίστη του στον Χριστό καθώς δικαζόταν ενώπιον του κυβερνήτη της Ιουδαίας, ήταν που είπε τα λόγια του σημερινού εδαφίου.

Ας τα διαβάσουμε.

Πράξεις 24:15.

Εκεί λέει: «Και έχω ελπίδα στον Θεό, την οποία έχουν και αυτοί, ότι θα γίνει ανάσταση δικαίων και αδίκων».

Αυτή η ελπίδα δεν είναι απλώς ευσεβής πόθος ή αφελής αισιοδοξία.

Η αληθινή ελπίδα έχει σταθερό θεμέλιο: βασίζεται στην πίστη μας στις υποσχέσεις του Ιεχωβά Θεού.

Ο Ιησούς, σε δύο περιπτώσεις προτού αναστήσει κάποιον, είπε σε όσους άκουγαν ότι, αν είχαν πίστη, θα θεωρούσαν εφικτό ένα τέτοιο θαύμα.

Στο Λουκάς 8:50, ο Ιησούς είπε στον Ιάειρο όταν πέθανε η κόρη του: «Μη φοβάσαι, μόνο πίστεψε, και θα σωθεί».

Και όντως σώθηκε, επειδή ο Ιησούς την ανέστησε αμέσως.

Στο Ιωάννης 11:25, όταν ο Ιησούς μιλούσε στη Μάρθα για τον αδελφό της, τον Λάζαρο, που είχε πεθάνει, της είπε: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Αυτός που εκδηλώνει πίστη σε εμένα, ακόμη και αν πεθάνει, θα έρθει στη ζωή».

Και στη συνέχεια, ανέστησε τον φίλο του, τον Λάζαρο.

Η πίστη ενισχύει και βαθαίνει την ελπίδα μας στην ανάσταση.

Πώς; Ο Παύλος έδωσε υπό θεϊκή έμπνευση τον ορισμό της πίστης.

Ας δούμε λοιπόν πώς εφαρμόζεται το Εβραίους 11:1 στην πίστη στο θαύμα της ανάστασης.

Εκεί βλέπουμε ότι η πίστη έχει δύο σημαντικές πτυχές.

Πρώτον, “πίστη είναι η βεβαιωμένη προσδοκία αυτών για τα οποία ελπίζουμε”.

Αν έχουμε πίστη, είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως ό,τι λέει ο Ιεχωβά είναι αληθινό και θα εκπληρωθεί.

Στον Λόγο του Θεού, αναφέρονται εννιά αναστάσεις: τρεις στις Εβραϊκές Γραφές και οι υπόλοιπες στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.

Εφόσον ο Θεός δεν μπορεί να πει ψέματα και είναι Εκείνος που ενέπνευσε τους Βιβλικούς συγγραφείς να καταγράψουν αυτά τα θαύματα, δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλουμε.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι οι αγαπημένοι μας που έχουν πεθάνει θα αναστηθούν.

Δεύτερον, πίστη είναι “η φανερή απόδειξη πραγματικοτήτων τις οποίες δεν βλέπουμε”.

Στα βίντεο μας, έχουμε δει σκηνές από αναστάσεις που έγιναν στους Βιβλικούς χρόνους και από αναστάσεις που θα γίνουν στο μέλλον στη γη.

Αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια κάποιον να επανέρχεται στη ζωή.

Υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις ότι είναι δυνατόν κάτι που δεν έχει ζωή να ξαναζήσει; Υπάρχουν!

Και σχετίζονται με κάτι που είπε ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία.

Ας ανοίξουμε στον Ματθαίο, κεφάλαιο 6, όπου όπως θυμάστε ο Ιησούς πρότρεψε τους ακροατές του “να μην ανησυχούν” για τις υλικές τους ανάγκες γιατί, αν “εξακολουθούσαν να επιζητούν πρώτα τη Βασιλεία και τη δικαιοσύνη του Θεού, οι υλικές τους ανάγκες θα καλύπτονταν”.

Θυμηθείτε τώρα τις δύο πτυχές της πίστης που είδαμε στο Εβραίους 11:1.

Τι έκανε ο Ιησούς για να ενισχύσει την πίστη τους σε αυτή την υπόσχεση; Στο Ματθαίος 6:32 τους είπε: «Ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι τα χρειάζεστε όλα αυτά».

Ο Γιος του Θεού λοιπόν υποσχέθηκε στους ανθρώπους ότι ο Πατέρας του στον ουρανό θα φρόντιζε για τις υλικές τους ανάγκες, προσφέροντας τους έτσι μια «βεβαιωμένη προσδοκία».

Ο Ιησούς επίσης έστρεψε την προσοχή τους σε μια “φανερή απόδειξη αυτής της πραγματικότητας”.

Στο 26 τούς λέει: «Παρατηρήστε προσεκτικά τα πουλιά του ουρανού· δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε μαζεύουν σε αποθήκες, και όμως ο [Ιεχωβά] τα τρέφει».

Και στο 28 τους λέει: «Μάθετε από τα κρίνα του αγρού, από το πώς μεγαλώνουν· δεν μοχθούν ούτε κλώθουν», αλλά ο Ιεχωβά τα ντύνει.

Αυτό ήταν απόδειξη ότι ο Θεός μπορεί να μας τρέφει και να μας ντύνει αν βάζουμε πρώτα τα συμφέροντα του.

Μιας και μιλάμε για τα κρίνα, το πώς μεγαλώνουν μπορεί να μας διδάξει κάτι ακόμα που θα ενισχύσει την ελπίδα μας στην ανάσταση, στο ότι κάτι που δεν έχει ζωή μπορεί να ξαναζήσει.

Η σημείωση μελέτης λέει ότι αυτά τα κρίνα «πιθανώς περιλάμβαναν μια μεγάλη ποικιλία λουλουδιών, όπως οι τουλίπες, οι υάκινθοι, οι ίριδες και οι γλαδιόλες».

Όλα αυτά τα λουλούδια μεγαλώνουν με παρόμοιο τρόπο.

Πώς αναπτύσσονται; Ας κάνουμε ένα μάθημα βοτανολογίας.

Είναι πολυετή φυτά που βγαίνουν, όχι από σπόρο, αλλά από βολβό, όπως και οι κρόκοι.

Κάθε χρονιά πεθαίνουν και την επόμενη χρονιά ξαναζωντανεύουν.

Αυτός είναι ένας βολβός τουλίπας.

Και μέσα σε αυτό το θαυμαστό πακετάκι υπάρχουν όλα όσα χρειάζεται το φυτό για να ξαναμεγαλώσει —περιέχει τις ρίζες, τον βλαστό, τα φύλλα, το άνθος και θρεπτικές ουσίες.

Το μεγαλύτερο μέρος του έτους, οι βολβοί βρίσκονται σε λήθαργο μέσα στο έδαφος, κάτι που σημαίνει ότι δεν αναπτύσσονται αλλά μπορούν να ξυπνήσουν και πάλι.

Την άνοιξη, όταν το έδαφος ζεσταίνεται, ο βολβός αρχίζει να βλαστάνει.

Και αυτός ο βλαστός συνεχίζει να μεγαλώνει μέσα στο χώμα, μέχρι που ξεπροβάλει από το έδαφος.

Και αυτό αποτελεί μια φανερή απόδειξη για όσους το βλέπουν ότι το φυτό ζει ξανά.

Έτσι λοιπόν, μαθαίνουμε δύο πράγματα από τα κρίνα του αγρού και από το πώς μεγαλώνουν.

Το πώς τα ντύνει ο Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει ότι Εκείνος θα φροντίζει για τις υλικές μας ανάγκες και το ότι έκανε αυτά τα φυτά να επανέρχονται κάθε χρόνο στη ζωή μάς διαβεβαιώνει ότι ο Ιεχωβά μπορεί να αναστήσει όσους έχουν πεθάνει.

Αυτή η φανερή απόδειξη που βλέπουμε στη φύση καθώς και η βεβαιωμένη προσδοκία που μας δίνει ο Ιεχωβά στη Γραφή για τη μελλοντική ανάσταση ενισχύουν την ελπίδα μας ότι σύντομα θα δούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα να ανασταίνονται.

Βέβαια, όταν πεθαίνει κάποιος, ο Ιεχωβά διατηρεί στην άπειρη μνήμη του όλες τις λεπτομέρειες για αυτό το άτομο και ό,τι είναι στο DNA του ώστε, όταν τον αναστήσει, θα δημιουργήσει τον ίδιο άνθρωπο που ήταν προτού πεθάνει.

Η όψη, η ομιλία και ο τρόπος σκέψης του θα είναι όπως ήταν προτού πεθάνει.

Θα μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του και θα μπορούν να τον αναγνωρίζουν και οι άλλοι.

Ας ανοίξουμε τις Γραφές μας στον Ησαΐα κεφάλαιο 26, εδάφιο 19.

Εκεί ο προφήτης Ησαΐας δίνει μια γλαφυρή εικόνα του θαύματος της ανάστασης.

Ας διαβάσουμε το εδάφιο 19: «Οι νεκροί σου θα ζήσουν. Τα πτώματα του λαού μου θα αναστηθούν. Ξυπνήστε και φωνάξτε χαρούμενα, εσείς που κατοικείτε στο χώμα! Διότι η δροσιά σου είναι σαν την πρωινή δροσιά, και η γη θα αφήσει να έρθουν στη ζωή εκείνοι που είναι ανίσχυροι στον θάνατο».

Τι υπέροχη περιγραφή!

Μια άλλη μετάφραση λέει σε αυτό το εδάφιο: «Εκείνοι που κοιμούνται στη γη θα ξυπνήσουν και θα φωνάξουν από χαρά».

Ανυπομονούμε να έρθει ο καιρός που θα εκπληρωθούν αυτά τα λόγια στον νέο κόσμο και θα ξαναδούμε και θα ξανά αγκαλιάσουμε τους αγαπημένους μας!

Να το σκέφτεστε αυτό όταν βγαίνετε την άνοιξη στην εξοχή και βλέπετε τα κρίνα να ξαναζωντανεύουν.

Ένα άλλο ενδιαφέρον εδάφιο είναι στον Ψαλμό 27, όπου ο ψαλμωδός Δαβίδ έγραψε κάτι υπέροχο για το μέλλον στο οποίο μπορούμε να αποβλέπουμε.

Ψαλμός 27, ξεκινάμε από το εδάφιο 13: «Πού θα ήμουν αν δεν πίστευα ότι θα δω την αγαθότητα του Ιεχωβά στη γη των ζωντανών; Έλπιζε στον Ιεχωβά· να είσαι θαρραλέος και να είναι ισχυρή η καρδιά σου. Ναι, έλπιζε στον Ιεχωβά».

Γιατί μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα ξαναδούμε τους αγαπημένους μας «στη γη των ζωντανών»; Επειδή έχουμε πίστη σε αυτό που είχε πει ο απόστολος Παύλος: «Θα γίνει ανάσταση».

Κλάιβ Μάρτιν: Ωφελούμαστε από το Θεϊκό Δώρο του Λύτρου (Ψαλμ. 27:13)

Κλάιβ Μάρτιν: Ωφελούμαστε από το Θεϊκό Δώρο του Λύτρου (Ψαλμ. 27:13)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_17_VIDEO

Αν εκδηλώνετε πίστη στο λύτρο, θα έχετε αιώνια ζωή.

Το διδάσκουμε αυτό.

Αγαπάμε αυτή τη διδασκαλία.

Αλλά μήπως θα ωφεληθούμε μόνο στο μέλλον από το θεϊκό δώρο του λύτρου; Όχι.

Επειδή πιστεύουμε στο λύτρο, έχουμε αφιερωθεί στον Ιεχωβά και μπορούμε να απολαμβάνουμε στενή προσωπική φιλία μαζί του.

Ως αποτέλεσμα, ο Ιεχωβά μάς κατακλύζει με την αγαθότητά του και την όσια αγάπη του.

Ωφελούμαστε από αυτό το γεγονός κάθε μέρα που περνάει.

Γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς αυτό; Ας δούμε πώς ένιωθε ο Δαβίδ στο Ψαλμός 27:13, πόσο εκτιμούσε την αγαθότητα του Ιεχωβά και την όσια αγάπη του.

Ο Δαβίδ είχε ήδη αναφέρει διάφορους τρόπους με τους οποίους ο Ιεχωβά τού έδειχνε αγαθότητα και τώρα λέει: «Πού θα ήμουν αν δεν πίστευα ότι θα δω την αγαθότητα του Ιεχωβά στη γη των ζωντανών;» Φανταστείτε για λίγο πώς θα ήταν η ζωή μας αν δεν είχαμε το λύτρο.

Αν δεν μας έδειχνε ο Ιεχωβά καθημερινά αγαθότητα, πού θα ήμασταν; Δεν θέλουμε ούτε να το σκεφτούμε.

Μερικές φορές, όμως, είναι καλό να σκεφτόμαστε αυτό το ενδεχόμενο, έστω για λίγο, για να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν θέλουμε να ζούμε χωρίς τον Ιεχωβά.

Χρειαζόμαστε την αγαθότητά του κάθε μέρα.

Ας σκεφτούμε τώρα κάτι άλλο: Μερικούς συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους βλέπουμε την αγαθότητα του Ιεχωβά λόγω της πίστης μας σε εκείνον και στο λύτρο.

Ας κάνουμε μια λίστα.

Τα λόγια του Δαβίδ σε αυτόν τον ψαλμό θα μας βοηθήσουν.

Ας πάμε στην αρχή.

Αυτό είναι το πρώτο σημείο.

Ο Δαβίδ λέει: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιον θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιον θα τρομάξω; Όταν κακοί άνθρωποι μου επιτέθηκαν για να καταβροχθίσουν τη σάρκα μου, οι αντίδικοί μου και οι εχθροί μου ήταν αυτοί που σκόνταψαν και έπεσαν».

Μήπως ο Δαβίδ τα κατάφερε επειδή ήταν δυνατός πολεμιστής; Όχι.

Λέει ότι “ο Ιεχωβά ήταν το οχυρό της ζωής του”.

Ο Ιεχωβά έδειχνε όσια αγάπη στον Δαβίδ.

Τον υποστήριζε σε όλη του τη ζωή.

Γι’ αυτό, είχε επιτυχία.

Ο Δαβίδ σκεφτόταν πώς ο Ιεχωβά τού είχε δείξει αγάπη και πώς τον υποστήριζε και κατάλαβε κάτι σημαντικό.

Στο εδάφιο 3 λέει: «Ακόμη και αν κατασκηνώσει ολόκληρος στρατός εναντίον μου, η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί. Και αν ξεσπάσει πόλεμος εναντίον μου, ακόμη και τότε θα νιώθω σιγουριά».

Άραγε, πόσο βέβαιος ήταν ο Δαβίδ για την όσια αγάπη του Ιεχωβά; Ας πάμε στο εδάφιο 10: «Ακόμη και αν ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν», αδιανόητο, αλλά ακόμα και τότε, «ο Ιεχωβά θα με δεχτεί».

Επειδή έχουμε ήδη νιώσει την όσια αγάπη και την υποστήριξη του Ιεχωβά στο παρελθόν, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι και στο μέλλον θα μας βοηθήσει, ακόμα και αν αντιμετωπίσουμε μεγάλες δυσκολίες.

Αυτό είναι το πρώτο σημείο της λίστας μας.

Ας πάμε τώρα στο δεύτερο.

Πάμε πιο κάτω, στο εδάφιο 14.

Ο Δαβίδ λέει: «Έλπιζε στον Ιεχωβά· να είσαι θαρραλέος και να είναι ισχυρή η καρδιά σου».

Επειδή πιστεύουμε στο λύτρο, έχουμε βάσιμους λόγους να ελπίζουμε στον Ιεχωβά.

Έχουμε ελπίδα ότι θα μας βοηθάει κάθε μέρα και ελπίζουμε ότι θα εκπληρώσει τις υπέροχες υποσχέσεις του για το μέλλον.

Και τι επίδραση έχει αυτό σε εμάς; Μας κάνει θαρραλέους και κάνει ισχυρή την καρδιά μας.

Συμβαίνει όντως αυτό; Ναι, συμβαίνει.

Και αυτό μου ήρθε στο μυαλό πρόσφατα, όταν άκουσα μια υπέροχη εμπειρία.

Η Ελάιζα είναι μια εφτάχρονη αδελφή μας.

Η μαμά της μελετάει τη Γραφή με μια γυναίκα που έχει ένα κοριτσάκι στην ηλικία της Ελάιζα.

Η γυναίκα αυτή είχε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας και έπρεπε να μείνει για κάποιο διάστημα στο νοσοκομείο.

Η μαμά της Ελάιζα κανόνισε να φέρει το κοριτσάκι σπίτι τους, ώστε να μπορέσουν τα κορίτσια να περάσουν λίγο χρόνο μαζί παίζοντας.

Όταν επέστρεφαν το κοριτσάκι σπίτι του, εκείνο γύρισε και είπε: «Ελάιζα, σε ευχαριστώ που με βοήθησες να νιώσω καλύτερα».

Η μαμά δεν κατάλαβε και ρώτησε: «Γιατί; Τι έγινε;» Η Ελάιζα εξήγησε: «Ήταν πολύ στενοχωρημένη επειδή η μαμά της είναι ακόμα στο νοσοκομείο και της λείπει. Και ήθελα να τη βοηθήσω να νιώσει καλύτερα. Έτσι, έκανα μια προσευχή και μετά σκέφτηκα: “Πρέπει να της μιλήσω για εκείνο το εδάφιο που λέει ότι ο Θεός θα εξαλείψει κάθε δάκρυ και δεν θα υπάρχει πια πόνος”.

Και της το έδειξα και μετά την αγκάλιασα».

Πολύ απλό, αλλά είχε το σωστό αποτέλεσμα.

Η μικρή της φίλη ένιωσε πιο δυνατή.

Μπόρεσε να αντιμετωπίσει αυτό που τη στενοχωρούσε.

Γιατί; Επειδή η Ελάιζα της έδειξε ότι μπορούσε να ελπίζει στον Ιεχωβά.

Με παρόμοιο τρόπο, επειδή ελπίζουμε στον Ιεχωβά κάθε μέρα, εκείνος μας δίνει το θάρρος που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες.

Αυτό είναι το δεύτερο σημείο.

Ας δούμε και το τρίτο.

Πάμε πίσω στο εδάφιο 4.

Λέει κάτι που ο Δαβίδ θεωρούσε πολύ σημαντικό: «Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά και αυτό θα επιζητώ: Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά όλες τις ημέρες της ζωής μου, για να ατενίζω την τερπνότητα του Ιεχωβά και να κοιτάζω με εκτίμηση τον ναό του».

Ο Δαβίδ καταλάβαινε ότι ήταν τιμή του να λατρεύει τον Ιεχωβά.

Εμείς έχουμε κάτι καλύτερο από αυτό που είχε ο Δαβίδ.

Έχουμε την τιμή να υπηρετούμε στις αυλές του μεγάλου πνευματικού ναού του Ιεχωβά, ο οποίος είναι η διευθέτηση για αγνή λατρεία με βάση τη λυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού.

Και όταν λατρεύουμε τον Ιεχωβά, τι συμβαίνει; Δείτε ξανά το εδάφιο.

Ο Δαβίδ λέει ότι ήθελε “να ατενίζει την τερπνότητα του Ιεχωβά”.

Άρα παίρνουμε ένα δίδαγμα για τον Ιεχωβά, για το πόσο όμορφες ιδιότητες εκδηλώνει προς εμάς.

Και καθώς τον υπηρετούμε μαζί με τους αδελφούς μας, βλέπουμε αυτές τις ιδιότητες σε δράση και πώς μας επηρεάζουν και μας ωφελούν προσωπικά.

Και πώς νιώθουμε για αυτό; Το εδάφιο λέει: “κοιτάζουμε με εκτίμηση τον ναό του”.

Οι καρδιές μας ξεχειλίζουν από εκτίμηση.

Δεν είναι αλήθεια πως ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο με άσχημα πράγματα; Αν όμως η καρδιά μας είναι γεμάτη εκτίμηση, θα μπορούμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά.

Αυτό ήταν το τρίτο σημείο.

Θυμόμαστε λοιπόν τη λίστα; Όπως είδαμε, επειδή έχουμε πίστη στο λύτρο, ο Ιεχωβά μάς πλησιάζει και μας δείχνει την όσια αγάπη του και την αγαθότητά του.

Άρα, το πρώτο σημείο είναι ότι, επειδή έχουμε πίστη στο λύτρο, γευόμαστε την όσια αγάπη και την υποστήριξη του Ιεχωβά.

Γι’ αυτό, μπορούμε να νιώθουμε σιγουριά όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες ή ακόμα και εναντίωση.

Δεύτερον, επειδή πιστεύουμε στο λύτρο, έχουμε τη δύναμη της ελπίδας.

Ελπίζουμε στον Ιεχωβά, και εκείνος μας δίνει κάθε μέρα το θάρρος που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις.

Και το τρίτο, επειδή πιστεύουμε στο λύτρο, έχουμε την τιμή να αποδίδουμε αγνή λατρεία στον Ιεχωβά.

Έτσι, βλέπουμε τις υπέροχες ιδιότητές του σε δράση, και η καρδιά μας ξεχειλίζει από εκτίμηση.

Αυτό μας γεμίζει χαρά.

Είναι αυτά τα μοναδικά οφέλη που έχουμε από το λύτρο; Όχι βέβαια.

Απλώς είναι τα μόνα που εξετάσαμε σήμερα.

Θα μπορούσατε να κάνετε περισσότερη έρευνα στην προσωπική σας μελέτη ή στην οικογενειακή σας λατρεία.

Να ξεκινήσετε με αυτά και να προσθέσετε και άλλα σημεία.

Καθώς θα τα στοχαζόμαστε αυτά, δηλαδή το πώς η όσια αγάπη του Ιεχωβά μάς βοηθάει την κάθε ημέρα της ζωής μας χάρη στη λυτρωτική θυσία, συμβαίνουν δύο πράγματα.

Πρώτα από όλα, η καρδιά μας θα γεμίζει από ευγνωμοσύνη για αυτό το υπέροχο δώρο του Ιεχωβά.

Επίσης, θα θέλουμε να πούμε και σε άλλους για αυτό, ώστε να ωφεληθούν πλήρως όσο το δυνατόν περισσότεροι από το μοναδικό δώρο του Θεού, το δώρο του λύτρου.

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Πρωινή Λατρεία της Ανάμνησης 2026—Μαρκ Σάντερσον: Το «Μικρό Ποίμνιο» και τα «Άλλα Πρόβατα» Είναι Ενωμένοι με Αγάπη (Λουκ. 12:32)

Πρωινή Λατρεία της Ανάμνησης 2026—Μαρκ Σάντερσον: Το «Μικρό Ποίμνιο» και τα «Άλλα Πρόβατα» Είναι Ενωμένοι με Αγάπη (Λουκ. 12:32)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_1_VIDEO

Πόσο χαιρόμαστε αυτή την πιο σημαντική μέρα του χρόνου που όλοι μαζί ενωμένοι θα τηρήσουμε την Ανάμνηση του θανάτου του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού!

Οπουδήποτε και αν είστε στον κόσμο, όποιες και αν είναι οι περιστάσεις σας, να νιώθετε μεγάλη χαρά επειδή είστε από εκείνα τα άτομα που δεν έχουν ξεχάσει τα δύο μεγαλύτερα δώρα αγάπης για τα οποία θα μιλήσουμε απόψε καθώς θα τηρούμε την Ανάμνηση.

Τώρα όμως, ας εξετάσουμε μαζί το εδάφιό μας για σήμερα.

Θα μας το διαβάσει ο αδελφός Κρίστοφερ Μέιβορ.

Ημέρα Ανάμνησης, Πέμπτη 2 Απριλίου.

«Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, επειδή ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη Βασιλεία».

Λουκάς 12:32.

Μπορεί το σημερινό μας εδάφιο να έχει λίγες λέξεις, αλλά όλες τους είναι γεμάτες νόημα.

Ο Ιησούς είπε αυτά τα λόγια απευθυνόμενος στο «μικρό ποίμνιο».

Στη συνέχεια λοιπόν, θα εξετάσουμε πέντε ερωτήματα σχετικά με το «μικρό ποίμνιο».

Πρώτον, ποιο είναι το «μικρό ποίμνιο»; Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την έδωσε ο ίδιος ο Ιησούς στο Λουκάς 12:32, όταν είπε: «Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, επειδή ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη Βασιλεία».

Προφανώς, ο Ιησούς αναφερόταν εδώ σε εκείνους που θα κυβερνούσαν μαζί του στην ουράνια Βασιλεία.

Γιατί τους αποκάλεσε «μικρό ποίμνιο»; Το πέμπτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης μιλάει για εκείνους που θα κυβερνήσουν μαζί με τον Ιησού Χριστό.

Ας διαβάσουμε τα εδάφια 9 και 10: «Και ψάλλουν έναν νέο ύμνο, λέγοντας: “Άξιος είσαι να πάρεις τον ρόλο και να ανοίξεις τις σφραγίδες του, επειδή σφάχτηκες και με το αίμα σου αγόρασες ανθρώπους για τον Θεό από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος, και τους έκανες να είναι βασιλεία και ιερείς στον Θεό μας, και αυτοί θα κυβερνήσουν τη γη ως βασιλιάδες”».

Το εδάφιο 9 δείχνει ξεκάθαρα ότι, μέσω της θυσίας του, ο Ιησούς Χριστός θα αγόραζε για τον Ιεχωβά άτομα από «κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος».

Το εδάφιο 10 λέει ότι θα ήταν «ιερείς» και “θα κυβερνούσαν τη γη ως βασιλιάδες”.

Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: Γιατί τους αποκάλεσε ο Ιησούς «μικρό ποίμνιο»; Το 14ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης μιλάει για την ίδια ομάδα που αγοράστηκε από τη γη για να κυβερνήσει με τον Ιησού.

Αλλά το συγκεκριμένο κεφάλαιο αποκαλύπτει μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια.

Ας διαβάσουμε μαζί τα εδάφια Αποκάλυψη 14:1, 3: «Έπειτα είδα το Αρνί να στέκεται πάνω στο όρος Σιών, και μαζί του 144.000 που έχουν το όνομά του και το όνομα του Πατέρα του γραμμένα στα μέτωπά τους. Και αυτοί ψάλλουν κάτι που μοιάζει με νέο ύμνο μπροστά στον θρόνο και μπροστά στα τέσσερα ζωντανά πλάσματα και στους πρεσβυτέρους. Κανείς δεν μπορούσε να μάθει αυτόν τον ύμνο εκτός από τους 144.000, οι οποίοι έχουν αγοραστεί από τη γη».

Προσέξατε την πολύ σημαντική λεπτομέρεια; Η Γραφή αποκαλύπτει τον αριθμό εκείνων που θα αγοράζονταν από τη γη: 144.000.

Γιατί λοιπόν τους αποκάλεσε ο Ιησούς «μικρό ποίμνιο»; Τώρα πια είναι ξεκάθαρο, δεν συμφωνείτε; Ο αριθμός 144.000 είναι μικρός σε σύγκριση με τον αριθμό των ανθρώπων που ζουν σήμερα στη γη, που ξεπερνάει τα 8 δισεκατομμύρια.

Αλλά γιατί δεν μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ο Ιεχωβά επέλεξε έναν περιορισμένο αριθμό ατόμων από τη γη, μόλις 144.000, για να κυβερνήσουν μαζί με τον Γιο του; Ας σκεφτούμε ένα απλό παράδειγμα.

Σήμερα, περίπου 190 διαφορετικά κράτη έχουν κάποιας μορφής κοινοβούλιο, το οποίο αποτελείται από εκπροσώπους αυτής της χώρας.

Πόσοι λέτε ότι είναι συνολικά οι εκπρόσωποι σε αυτά τα 190 κοινοβούλια; Περίπου 46.000.

Δεν είναι ενδιαφέρον αυτό; Ένας μικρός αριθμός ανθρώπων έχει επιλεχθεί για να αντιπροσωπεύει τα δισεκατομμύρια των κατοίκων σε αυτά τα κράτη.

Άρα είναι λογικό που και ο Θεός επέλεξε έναν περιορισμένο αριθμό ατόμων από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος για να κυβερνήσουν μαζί με τον Γιο του.

Και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η επιλογή του Ιεχωβά είναι τέλεια.

Αυτό οδηγεί σε άλλο ένα ενδιαφέρον ερώτημα για το «μικρό ποίμνιο».

Πώς επιλέγονται τα μέλη του “μικρού ποιμνίου”; Μήπως με βάση τη δύναμη, τον πλούτο ή την κοινωνική τους θέση; Η Γραφή δίνει σε αυτό το ερώτημα ξεκάθαρη απάντηση.

Ας διαβάσουμε τι είπε ο απόστολος Παύλος στα εδάφια 1 Κορινθίους 1:26-29: «Διότι βλέπετε, αδελφοί, ότι ανάμεσα σε εσάς που κάλεσε ο Θεός δεν υπάρχουν πολλοί σοφοί από σαρκική άποψη ούτε πολλοί ισχυροί ούτε πολλοί ευγενούς καταγωγής, αλλά ο Θεός επέλεξε τα ανόητα του κόσμου για να ντροπιάσει τους σοφούς· ο Θεός επέλεξε τα αδύναμα του κόσμου για να ντροπιάσει τα ισχυρά· ο Θεός επέλεξε τα ασήμαντα πράγματα του κόσμου και τα περιφρονημένα, εκείνα που δεν είναι, για να εκμηδενίσει εκείνα που είναι, ώστε να μην καυχηθεί κανείς ενώπιον του Θεού».

Τι μαθαίνουμε από αυτό; Η κλήση των μελών του “μικρού ποιμνίου” δεν γίνεται με βάση τη δύναμη, τον πλούτο ή την κοινωνική τους θέση.

Γίνεται αποκλειστικά και μόνο με βάση τις ιδιότητες που ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμες: την ταπεινοφροσύνη, την πίστη και την προθυμία τους να υπηρετούν.

Το γεγονός ότι τα μέλη του “μικρού ποιμνίου” είναι απλά, συνηθισμένα άτομα στα μάτια του κόσμου μεγαλύνει τη σοφία και τη δύναμη του Ιεχωβά.

Μπορεί να επιτελέσει τον μεγαλειώδη σκοπό του χρησιμοποιώντας τους απλούς, πιστούς, ταπεινούς υπηρέτες του.

Επίσης, αυτό τονίζει ότι «ο Θεός εναντιώνεται στους υπερηφάνους αλλά δίνει παρ’ αξίαν καλοσύνη στους ταπεινούς».

Και φυσικά, ο τρόπος με τον οποίο ο Ιεχωβά έχει επιλέξει το «μικρό ποίμνιο» δεν αφήνει κανένα περιθώριο στα μέλη του για να καυχιούνται.

Πάμε στο επόμενο ερώτημα: Πώς θα ωφελήσει το «μικρό ποίμνιο» όλους τους ανθρώπους που θα ζουν στη γη; Στο εικοστό πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, οι 144.000 περιγράφονται ως ουράνια πόλη, η Νέα Ιερουσαλήμ, και το εδάφιο 9 τους αποκαλεί «σύζυγο του Αρνιού».

Στα εδάφια 2 έως 4, λέει: «Είδα επίσης την άγια πόλη, τη Νέα Ιερουσαλήμ, να κατεβαίνει από τον ουρανό, από τον Θεό, και να είναι ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για τον σύζυγό της. Τότε άκουσα μια δυνατή φωνή από τον θρόνο να λέει: “Δείτε! Η σκηνή του Θεού είναι με τους ανθρώπους, και αυτός θα κατοικεί μαζί τους, και αυτοί θα είναι λαός του. Ο ίδιος ο Θεός θα είναι μαζί τους. Θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει”».

Τι υπέροχες ευλογίες είναι αυτές!

Δεν θα υπάρχουν πια δάκρυα λύπης, δεν θα υπάρχει πόνος, αλλά ούτε και ο θάνατος θα υπάρχει πια.

Το «μικρό ποίμνιο» θα έχει την απερίγραπτη χαρά να συνεργαστεί με τον Χριστό Ιησού, κατακλύζοντας την ανθρωπότητα με τις ευλογίες της λυτρωτικής θυσίας.

Μπορείτε να φανταστείτε πόσο υπέροχο θα είναι να δούμε το στίγμα της κληρονομημένης αμαρτίας να εξαλείφεται από όλους τους ανθρώπους στη γη; Ολόκληρη η ανθρωπότητα θα είναι τέλεια και θα έχει συμφιλιωθεί πλήρως με τον Ιεχωβά.

Πάμε στο πέμπτο και τελευταίο μας ερώτημα: Ποια σχέση υπάρχει σήμερα ανάμεσα σε όσους ανήκουν στο «μικρό ποίμνιο» και σε όσους έχουν ελπίδα να ζήσουν για πάντα στη γη; Στο εδάφιο Ιωάννης 10:16 ο Ιησούς είπε: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Ποιο είναι το σημείο; Ο Ιεχωβά έχει ενώσει εκείνους που έχουν την ουράνια ελπίδα και εκείνους που έχουν την επίγεια ελπίδα σε “ένα και μόνο ποίμνιο” με τον ίδιο Ποιμένα, τον Ιησού Χριστό.

Άρα, απόψε που θα συγκεντρωθούμε για να τηρήσουμε το Δείπνο του Κυρίου, δεν θα δούμε δύο ξεχωριστές ομάδες.

Είναι αλήθεια ότι μόνο όσοι ανήκουν στο «μικρό ποίμνιο» θα φάνε από το ψωμί και θα πιουν από το κρασί.

Κάτι όμως που θα χαραχτεί ξεκάθαρα στο μυαλό μας είναι η ενότητα που έχει επιτύχει ο Ιεχωβά.

Άνθρωποι από όλες τις φυλές, τις εθνικότητες και τις γλώσσες θα συγκεντρωθούν ως ένα ποίμνιο, ενωμένοι από τη βαθιά εκτίμηση που νιώθουν για όλα όσα έχουν κάνει για εμάς ο εκπληκτικός Θεός μας, ο Ιεχωβά, και ο αγαπητός του Γιος, ο Ιησούς Χριστός.

Αδελφέ Μέιβορ, διάβασέ μας τα σχόλια σε παρακαλούμε.

«Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς πρόσφερε άζυμο ψωμί στους αποστόλους του και τους είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε το σώμα του. Έπειτα τους πρόσφερε το κρασί και είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε “το αίμα της διαθήκης”.

Η νέα διαθήκη έχει γίνει με “τον οίκο του [πνευματικού] Ισραήλ”, ο οποίος θα είναι “στη Βασιλεία του Θεού”.

Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς εστίασε στο “μικρό ποίμνιο”.

Τα πρώτα μέλη εκείνης της μικρής ομάδας ήταν οι πιστοί του απόστολοι που ήταν παρόντες μαζί του σε εκείνο το δωμάτιο.

Αυτοί είναι που θα λάβουν μια θέση στον ουρανό μαζί με τον Ιησού».

Σε ευχαριστούμε, Κρις.

Τώρα, ας ακούσουμε τη σημερινή ανάγνωση της Γραφής για την Ανάμνηση.

Περιλαμβάνει επιλεγμένα εδάφια και από τις τέσσερις αφηγήσεις των Ευαγγελίων.

Την πρώτη ημέρα των Άζυμων Άρτων, πλησίασαν οι μαθητές τον Ιησού και του είπαν: «Πού θέλεις να σου ετοιμάσουμε να φας το Πάσχα;» Αυτός είπε: «Πηγαίνετε στην πόλη, στον Τάδε, και πείτε του: “Ο Δάσκαλος λέει: «Ο προσδιορισμένος καιρός μου έχει πλησιάσει· θα γιορτάσω το Πάσχα με τους μαθητές μου στο σπίτι σου»”».

Οι μαθητές λοιπόν ακολούθησαν τις οδηγίες του Ιησού και έκαναν τις ετοιμασίες για το Πάσχα.

Την πρώτη ημέρα των Άζυμων Άρτων, όταν σύμφωνα με το έθιμο πρόσφεραν τη θυσία του Πάσχα, οι μαθητές του τού είπαν: «Πού θέλεις να πάμε και να σου ετοιμάσουμε να φας το Πάσχα;» Τότε έστειλε δύο μαθητές του και τους είπε: «Πηγαίνετε στην πόλη, και θα σας συναντήσει κάποιος που θα κρατάει μια στάμνα για νερό. Ακολουθήστε τον και, όπου μπει, πείτε στον οικοδεσπότη: “Ο Δάσκαλος λέει: «Πού είναι ο ξενώνας όπου θα φάω το Πάσχα με τους μαθητές μου;»” Και αυτός θα σας δείξει ένα μεγάλο ανώγειο, επιπλωμένο και έτοιμο.

Εκεί ετοιμάστε το Πάσχα για εμάς».

Οι μαθητές λοιπόν βγήκαν έξω και μπήκαν στην πόλη και τα βρήκαν όλα όπως τους είχε πει, και έκαναν τις ετοιμασίες για το Πάσχα.

Έφτασε λοιπόν η ημέρα των Άζυμων Άρτων, κατά την οποία πρέπει να προσφέρεται η θυσία του Πάσχα· και ο Ιησούς έστειλε τον Πέτρο και τον Ιωάννη, λέγοντας: «Πηγαίνετε και ετοιμάστε μας το Πάσχα για να φάμε».

Εκείνοι τον ρώτησαν: «Πού θέλεις να το ετοιμάσουμε;» Αυτός τους απάντησε: «Όταν μπείτε στην πόλη, θα σας συναντήσει κάποιος που θα κρατάει μια στάμνα για νερό. Ακολουθήστε τον στο σπίτι στο οποίο θα μπει. Και πείτε στον ιδιοκτήτη του σπιτιού: “Ο Δάσκαλος σου λέει: «Πού είναι ο ξενώνας όπου θα φάω το Πάσχα με τους μαθητές μου;»” Και εκείνος θα σας δείξει ένα μεγάλο επιπλωμένο ανώγειο.

Ετοιμάστε το εκεί».

Αυτοί λοιπόν έφυγαν και τα βρήκαν όλα όπως τους είχε πει, και έκαναν τις ετοιμασίες για το Πάσχα.

Πριν από τη γιορτή του Πάσχα, επειδή γνώριζε ότι είχε έρθει η ώρα του να αφήσει αυτόν τον κόσμο και να πάει στον Πατέρα, ο Ιησούς, έχοντας αγαπήσει τους δικούς του που ήταν στον κόσμο, τους αγάπησε ως το τέλος.

Το δείπνο συνεχιζόταν, και ο Διάβολος είχε ήδη βάλει στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη, του γιου του Σίμωνα, να τον προδώσει.

Ο Ιησούς λοιπόν, γνωρίζοντας ότι ο Πατέρας είχε δώσει τα πάντα στα χέρια του και ότι είχε έρθει από τον Θεό και πήγαινε στον Θεό, σηκώθηκε από το δείπνο και έβαλε στην άκρη τα εξωτερικά του ρούχα.

Και παίρνοντας μια πετσέτα, την έδεσε γύρω από τη μέση του.

Έπειτα έβαλε νερό μέσα σε μια λεκάνη και άρχισε να πλένει τα πόδια των μαθητών και να τα σκουπίζει με την πετσέτα που είχε δεμένη στη μέση του.

«Ας μην ταράζεται η καρδιά σας. Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα. Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλοί τόποι διαμονής. Αλλιώς, θα σας το έλεγα, επειδή πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο. Επίσης, αφού πάω και σας ετοιμάσω τόπο, θα έρθω ξανά και θα σας πάρω κοντά μου, ώστε εκεί που είμαι εγώ να είστε και εσείς. Όλοι εσείς που παρακολουθήσατε αυτό το πρόγραμμα, κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας ώστε να παρευρεθείτε απόψε στην τήρηση της Ανάμνησης του θανάτου του Χριστού στην περιοχή σας. Ακόμη και αν αυτή τη στιγμή είστε αδρανείς ή ακόμη και αν η εκκλησία σάς έχει απομακρύνει, κάντε την προσπάθεια να έρθετε ώστε να δείξετε την εκτίμησή σας για όσα έχουν κάνει για εσάς ο Ιεχωβά και ο Χριστός Ιησούς. Ευχόμαστε να έχετε την ευλογία του Ιεχωβά όλοι όσοι παρακολουθείτε αυτό το πρόγραμμα, και να ξέρετε ότι σας αγαπάμε πάρα πολύ.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Παρασκευή 27 Μαρτίου

Η καρδιά τους παρέμενε νωθρή σε ό,τι αφορά την κατανόηση.—Μάρκ. 6:52.

Αφού ο Ιησούς έθρεψε ένα πλήθος, είπε στους αποστόλους του να φύγουν από εκείνη την περιοχή και να επιστρέψουν με το πλοιάριο στην Καπερναούμ. Εκείνος αποσύρθηκε στο βουνό, αποφεύγοντας την απόπειρα του πλήθους να τον κάνει βασιλιά. (Ιωάν. 6:16-20) Ενόσω οι απόστολοι ταξίδευαν με το πλοιάριο, ξέσπασε θύελλα, με ισχυρούς ανέμους και μεγάλα κύματα. Τότε ο Ιησούς ήρθε κοντά τους περπατώντας πάνω στο νερό. Κάλεσε δε και τον απόστολο Πέτρο να περπατήσει πάνω στο νερό. (Ματθ. 14:22-31) Μόλις ο Ιησούς ανέβηκε στο πλοιάριο, ο άνεμος κόπασε. Κατάπληκτοι, οι μαθητές είπαν: «Πράγματι είσαι Γιος του Θεού». (Ματθ. 14:33) Παρ’ όλα αυτά, δεν διέκριναν τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτό το θαύμα και σε αυτό που είχε συμβεί νωρίτερα με το πλήθος. Ο Μάρκος προσθέτει την εξής λεπτομέρεια: «[Οι απόστολοι] ένιωσαν πολύ μεγάλη κατάπληξη, γιατί δεν είχαν συλλάβει το νόημα των ψωμιών». (Μάρκ. 6:50-52) Ναι, δεν είχαν συλλάβει την έκταση της δύναμης που είχε δώσει ο Ιεχωβά στον Ιησού για να κάνει θαύματα. w24.12 σ. 5 ¶7

https://drive.google.com/file/d/1MXYsckFhTJ-B0m-UjjjdCpZmjS4_c4c8/view?usp=sharing

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026

Δέχεται ο Θεός Όλες τις Μορφές Λατρείας;

Διδάσκουν όλες οι θρησκείες την αλήθεια; Αν ναι, γιατί υπάρχουν τόσο πολλές αντικρουόμενες πεποιθήσεις, και πώς θα ξέρουμε αν η λατρεία μας είναι αποδεκτή στον Θεό;

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=502018853&srcid=share

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν έχει σημασία ποια θρησκεία επιλέγουμε, ότι οι θρησκείες είναι σαν διαφορετικοί δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο προορισμό—στον Θεό.

Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Δέχεται ο Θεός όλες τις μορφές λατρείας; Η Αγία Γραφή παρομοιάζει τις διάφορες μορφές λατρείας με δύο δρόμους: Ο ένας είναι ευρύχωρος και τον ακολουθούν πολλοί.

Ο άλλος είναι στενόχωρος και μόνο λίγοι τον βρίσκουν.

Μόνο ο στενόχωρος δρόμος αντιπροσωπεύει την αποδεκτή μορφή λατρείας που οδηγεί σε ζωή και ευλογίες από τον Θεό.

Πώς θα ξέρουμε αν είμαστε στον σωστό δρόμο; Φανταστείτε ότι έχετε χαθεί.

Σταματάτε τους περαστικούς και ζητάτε οδηγίες.

Ο ένας σας λέει να πάτε δεξιά.

Ο άλλος σας λέει να πάτε αριστερά.

Τελικά, κάποιος που έχει χάρτη σάς δείχνει ότι ο προορισμός σας βρίσκεται ευθεία.

Ποιον θα πιστεύατε; Η Αγία Γραφή μοιάζει μ’ αυτόν τον χάρτη και μας οδηγεί σε ευλογίες απ’ τον Θεό.

Γιατί λοιπόν υπάρχουν τόσο πολλές αντικρουόμενες πεποιθήσεις; Για παράδειγμα, πολλές θρησκείες διδάσκουν ότι η ανθρώπινη ψυχή ζει αιώνια σε ένα πνευματικό βασίλειο, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ξαναγεννιόμαστε με άλλο σώμα ή άλλη μορφή.

Αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές θρησκευτικές πεποιθήσεις που συγκρούονται μεταξύ τους.

Τελικά, γίνεται να διδάσκουν όλες οι θρησκείες την αλήθεια; Σύμφωνα με τον «χάρτη», οι νεκροί δεν γνωρίζουν τίποτα απολύτως.

Στον κατάλληλο καιρό, ο Θεός θα τους επαναφέρει στη ζωή και οι δίκαιοι θα ζήσουν για πάντα στη γη.

Αν η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρη σ’ αυτό το ζήτημα, τι θα πούμε για άλλα, όπως είναι η διαγωγή μας; Ακόμα και αν ανήκουμε σε μια θρησκεία, αν η διαγωγή μας προσβάλλει τον Θεό, ίσως η λατρεία μας είναι μάταιη.

Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι πολλοί άνθρωποι στην εποχή μας “δεν θα είχαν εγκράτεια, θα ήταν άγριοι, εχθροί της αγαθότητας”.

Από την άλλη, λέει επίσης ότι οι αληθινοί λάτρεις του Θεού θα ήταν ειρηνικοί, θα έλεγχαν τα λόγια και τις πράξεις τους.

Η Αγία Γραφή δεν λέει ότι υπάρχουν πολλές θρησκείες που ευαρεστούν τον Θεό.

Λέει ότι υπάρχει μόνο μία αληθινή θρησκεία.

Η αληθινή λατρεία μάς βοηθάει να έχουμε καλή σχέση με τον Θεό και μας οδηγεί στην αιώνια ζωή.

Ίσως αναρωτιέστε: Για να μάθετε τι λέει η Γραφή για αυτό και για πολλά άλλα θέματα, μπείτε στο jw.org.

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Τους εμφανιζόταν επί 40 ημέρες.​—Πράξ. 1:3.

Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Ο Χριστός υπέφερε για εσάς.​—1 Πέτρ. 2:21.