Κάποιοι καλοί μας φίλοι αποφάσισαν να τραβήξουν τον δρόμο τους και εγκατέλειψαν τον Ιεχωβά.
Και, προτού συμβεί αυτό, άρχισαν να γίνονται κακή συναναστροφή για εμάς.
Είχαμε περάσει πολύ ωραίες στιγμές μαζί.
Είχαμε κάνει έργο σε απομακρυσμένο τομέα και είχαμε επισκεφτεί έναν άρρωστο αδελφό στο νοσοκομείο για να τον ενθαρρύνουμε.
Στενοχωριέμαι πάρα πολύ που δεν υπηρετούν πλέον τον Ιεχωβά.
Είναι πολύ δύσκολο να φεύγει από την αλήθεια ένας φίλος—πολύ δύσκολο. Ήμουν έτοιμη να αρχίσω την ολοχρόνια υπηρεσία, αλλά χρειαζόμουν μια μικρή ώθηση. Με μεγάλωσε η μητέρα μου στην αλήθεια.
Παρότι είχα ελάχιστες επαφές με τον πατέρα μου εναντιωνόταν στην πνευματική μου πρόοδο.
Έκανα αγώνα για να μείνω στην αλήθεια και βαφτίστηκα 11 χρονών.
Πίστευα ότι τα πήγαινα καλά.
Και όταν τελείωσα το λύκειο, μπήκα στο πανεπιστήμιο.
Έπρεπε να κάνω κάποιες αλλαγές στην επιλογή ψυχαγωγίας.
Δεν σταματάμε ποτέ να μαθαίνουμε.
Μου αρέσει να χαλαρώνω βλέποντας τηλεόραση.
Αλλά οφείλω να παραδεχτώ ότι είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεις κάτι αξιοπρεπές για να δεις στις μέρες μας. Δεν εννοώ ότι έβλεπα άσχημα προγράμματα. Ποτέ δεν θα το έκανα αυτό.
Και πάλι όμως, σκέφτομαι: “Είναι αυτά που βλέπω ωφέλιμα από πνευματική άποψη;” Στο πανεπιστήμιο, κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι για να εξασφαλιστείς στη ζωή πρέπει να έχεις υλικά πράγματα ένιωθα την πίεση να έχω το δικό μου σπίτι, οικονομική σταθερότητα.
Αλλά με τι κόστος;
Θυμάμαι μία παράγραφο. Έλεγε ότι ο Σατανάς προωθεί την απόκτηση χρημάτων ως τη μοναδική εξασφάλιση σε αυτόν τον κόσμο.
Μπορεί όμως να θυσιάσουμε πάρα πολλά για να τα αποκτήσουμε.
Μπορεί να χάσουμε ακόμη και τη φιλία μας με τον Ιεχωβά.
Εκείνο το άρθρο ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν.
Μιλούσε για έναν φρουρό που προστάτευε μια πόλη και σήμαινε συναγερμό αν έβλεπε κάποιον κίνδυνο να πλησιάζει. Και μόλις σήμαινε συναγερμό, έκλεινε τις πύλες για να προστατέψει την πόλη.
Και εγώ αυτό έπρεπε να κάνω. -Και οι δυο μας έπρεπε. -Ναι.
Και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.
Η αφοσίωσή μας στον Ιεχωβά έρχεται πρώτη πάνω από την αφοσίωσή μας σε οποιονδήποτε φίλο. <i>Η Σκοπιά</i> έλεγε ότι η αφήγηση ιστοριών κάνει πολύ περισσότερα από το να μας ψυχαγωγεί.
Στην Μπάνα, στην πόλη που γεννήθηκα στο Καμερούν οι μητέρες κάθονται τα απογεύματα με τα παιδιά τους και τους λένε ιστορίες. Αν και ήμουν μικρή, οι ιστορίες που μου έλεγε η μαμά μου συνεχίζουν να με επηρεάζουν μέχρι σήμερα.
Σκέφτηκα λοιπόν: “Πω πω! Για στάσου, Χάπι!
Αυτό σημαίνει ότι οι ιστορίες που βλέπω στην τηλεόραση αργά ή γρήγορα θα με επηρεάσουν και αυτές.
Και αυτό το ξέρει και ο Διάβολος.
Αποφάσισα λοιπόν να μην ξαναδώ ποτέ πολλά προγράμματα που έβλεπα. Τώρα είμαι στην ολοχρόνια υπηρεσία και μου αρέσει πολύ!
Ο Ιεχωβά με φροντίζει μια χαρά αλλά δεν θέλω να ξεχάσω τις όμορφες αρχές που έμαθα από εκείνο το άρθρο.
Πρέπει να συνεχίσω να προφυλάσσω την καρδιά μου.
Θέλω να δίνω το καλύτερο στον Πατέρα μου, τον Ιεχωβά.
Δεν περνάει μέρα που δεν σκεφτόμαστε εκείνους τους φίλους μας.
Και πραγματικά ελπίζουμε ότι θα επιστρέψουν στον Ιεχωβά και θα τον υπηρετούμε μαζί ώμο προς ώμο.
Αλλά έχουμε μάθει και ότι πρέπει να κρατάμε άγρυπνο τον «εσωτερικό μας φρουρό». Να σιγουρευόμαστε ότι κάνει σωστά τη δουλειά του —«σημαίνει συναγερμό» και «κλείνει τις πύλες».
Μμμ, ποτέ δεν σταματάμε να μαθαίνουμε.
Αυτό είναι πιο εύκολο στα λόγια παρά στην πράξη, αλλά από
εμάς εξαρτάται. Είναι πολύ σημαντικό να
προφυλάσσουμε την καρδιά μας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου