Θα ήθελα να αναλύσω κάτι πουαναφέρεται στη <i>Σκοπιά</i> για το σημερινό εδάφιο: «Και στις συναθροίσεις, ποτέ μην παραβλέπετε το πόσο καθοριστικά μπορείτε να επηρεάσετε τους άλλους σηκώνοντας το χέρι σας και κάνοντας εποικοδομητικά σχόλια». Πώς υποστηρίζει το εδάφιο αυτή τη σκέψη;
Ας ανοίξουμε στο Παροιμίες 15:23 και ας το διαβάσουμε ολόκληρο —Παροιμίες 15:23. Λέει: «Ο άνθρωπος χαίρεται όταν δίνει τη σωστή απάντηση, και ο λόγος που λέγεται την κατάλληλη στιγμή —πόσο καλός είναι!»
Και ποιος από εμάς δεν εποικοδομήθηκε και δεν ενισχύθηκε από ένα ειλικρινές και εγκάρδιο σχόλιο που ακούσαμε στη συνάθροιση —είτε ήταν τα σοφά λόγια ενός ηλικιωμένου ατόμου με πολυετή πείρα στην αλήθεια είτε η διστακτική, αλλά ειλικρινής, απάντηση κάποιου συνεσταλμένου ή καινούριου ατόμου είτε τα απλά, αυθόρμητα λόγια ενός μικρού παιδιού;
Όλα αυτά τα άτομα κάνουν αυτό που άρεσε και στον ψαλμωδό Δαβίδ.
Αν κοιτάξουμε στον Ψαλμό 22:22 —Ψαλμός 22:22— ο Δαβίδ είπε στον Ιεχωβά: «Θα διακηρύττω το όνομά σου στους αδελφούς μου· στο μέσο της εκκλησίας θα σε αινώ».
Όντως, ένας τρόπος με τον οποίο αινούμε τον Ιεχωβά είναι κάνοντας σχόλια στις συναθροίσεις μας, εκφράζοντας τις Βιβλικές μας πεποιθήσεις.
Από όσα έχω δει στις εκκλησίες όπου έχω υπηρετήσει, υπάρχουν κάποιοι που συμμετέχουν σε κάθε συνάθροιση.
Τους αρέσει να κάνουν σχόλια. Σχολιάζουν συχνά στη Μελέτη <i>Σκοπιάς,</i> στην Εκκλησιαστική Γραφική Μελέτη και σε άλλα μέρη της μεσοβδόμαδης συνάθροισης.
Κάποιοι άλλοι σχολιάζουν,αλλά όχι τόσο συχνά ή τακτικά.
Τις περισσότερες φορέςίσως κάνουν μόνο ένα σχόλιο.
Τέλος, κάποιοι φαίνεται ότισχολιάζουν σπάνια ή και ποτέ.
Είναι ικανοποιημένοι αφήνονταςτους άλλους να δίνουν όλες τις απαντήσεις.
Τι θα λεχθεί για εσάς;
Χωρίς αμφιβολία, αν ο Δαβίδ ανήκε σε κάποια σημερινή εκκλησία, προφανώς θα ήταν από αυτούςπου συμμετέχουν συχνά, σε κάθε συνάθροιση.
Και η συμμετοχή μας στις συναθροίσεις με σχόλια είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Το λέμε αυτό με βάση τα όσα έγραψε ο Παύλος στους Εβραίους, κεφάλαιο 13 —Εβραίους 13:15.
Είπε: «Μέσω αυτού [δηλαδή του Χριστού] ας προσφέρουμε πάντοτε στον Θεό θυσία αίνου, δηλαδή τον καρπό των χειλιών μας που κάνουν δημόσια διακήρυξη για το όνομά του».
Αφενός, το κάνουμε αυτό κηρύττοντας τα καλά νέα της Βασιλείας σε όποιον θέλει να μας ακούσει.
Αφετέρου, το κάνουμε επίσης εκφράζοντας την πίστη καιτην ελπίδα μας στις συναθροίσεις, μπροστά στους αδελφούς μας.
Θυμηθείτε τι έγραψε ο Παύλος, μιλώντας συγκεκριμένα για τις συναθροίσεις, στους Εβραίους κεφάλαιο 10,αρχίζοντας από το εδάφιο 23: «Ας κρατάμε γερά τη δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας χωρίς να αμφιταλαντευόμαστε, διότι είναι πιστός εκείνος που υποσχέθηκε.
Και ας σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον ώστε να παρακινούμε σε αγάπη και καλά έργα, μη παύοντας να συναθροιζόμαστε».
Και η συμμετοχή στις συναθροίσεις μάς δίνει θαυμάσια ευκαιρία να συνεχίσουμε να προσφέρουμε θυσία αίνου κάνοντας δημόσια διακήρυξη για τον Ιεχωβά.
Πιστεύω ότι σε όλους τους αδελφούς που διεξάγουν συναθροίσεις αρέσει να ακούν τα σχόλια όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων.
Αλλά τι γίνεται αν είστε κάποιος από το ακροατήριο που δυσκολεύεται να σχολιάσει;
Τι θα σας βοηθήσει;
Το τεύχος της <i>Σκοπιάς</i> Ιανουάριος 2019 έχει ένα άρθρο μελέτης με τίτλο «Να Αινείτε τον Ιεχωβά στην Εκκλησία». Η περίληψη αναφέρει: «Έχουμε μια ιδιαίτερη ευκαιρίανα εκφράζουμε την αγάπη μας για τον Θεό όταν συναθροιζόμαστε για λατρείαμε την εκκλησία μας.
Ωστόσο, μερικοί από εμάς δυσκολεύονται να κάνουν σχόλιαστις συναθροίσεις μας.
Αν αντιμετωπίζετε το συγκεκριμένο πρόβλημα, αυτό το άρθρο θα σας βοηθήσεινα προσδιορίσετε τους φόβους σας και να εργαστείτε για να τους ξεπεράσετε».
Το άρθρο δίνει πρακτικές συμβουλές για το πώς να προετοιμαζόμαστε για τις συναθροίσεις και να συμμετέχουμε σε αυτές. Για παράδειγμα, έχει το πλαίσιο: «Τι να Πω στο Σχόλιό Μου;» Θα ήθελα να ξεχωρίσω τα πρώτα τρία σημεία: «την άμεση απάντηση στην ερώτηση», «κάποιο δευτερεύον σημείο στην παράγραφο» και «τι διδάσκει ένα από τα εδάφια που αναφέρονται».
Ας το δείξουμε αυτό με μια παράγραφο από το άρθρο.
Η παράγραφος είναι κάτω από τον υπότιτλο«Ξεπεράστε τον Φόβο», και η ερώτηση <i>Α</i> λέει: «Ποιον φόβο έχουν πολλοί από εμάς;» Η παράγραφος αρχίζει ως εξής: «Μήπως σφίγγεται το στομάχι σας κάθε φορά που σκέφτεστε να σηκώσετετο χέρι για να απαντήσετε;
Αν ναι, δεν αποτελείτε εξαίρεση.
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι νιώθουμε κάποιον φόβο όταν κάνουμε σχόλια».
Άρα, ποιον φόβο έχουν πολλοί από εμάς; Μια απλή και άμεση απάντηση είναι: «Οι περισσότεροι νιώθουμε κάποιον φόβο όταν κάνουμε σχόλια».
Αλλά στην παράγραφο υπάρχει και ένα δευτερεύον σημείο που μπορείτε να σχολιάσετε. Διαβάζουμε: «Για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετεαυτό το ψυχοφθόρο συναίσθημα, χρειάζεται να προσδιορίσετε την αιτία του φόβου σας.
Φοβάστε ότι θα ξεχάσετε τι θέλετε να πείτε ή ότι θα πείτε κάτι λάθος;
Μήπως ανησυχείτε ότι το σχόλιό σας δεν θα είναι εξίσου καλό με τα σχόλια των άλλων;» Ερώτηση <i>Β:</i> «Αν φοβάστε να δώσετε απάντηση, γιατί μπορεί αυτό να είναι καλό σημάδι;» Η παράγραφος δίνει την απάντηση: «Στην πραγματικότητα, αυτοί οι φόβοι μπορεί να είναι καλό σημάδι.
Δείχνουν ότι είστε ταπεινό άτομο και θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από εσάς.
Ο Ιεχωβά αγαπάει αυτή την ιδιότητα».
Αν θέλετε να βελτιώσετε τα σχόλιά σας, εξηγήστε τι διδάσκει ένα απότα εδάφια που αναφέρονται.
Προσέξτε ότι σε αυτή την παράγραφο υπάρχουν τρία εδάφια. Το Ψαλμός 138:6, που τονίζει ότι ο Ιεχωβά «δίνει προσοχή στον ταπεινό», το Φιλιππησίους 2:3, ότι “με ταπεινοφροσύνη θεωρούμετους άλλους ανώτερους από εμάς”, και το 1 Θεσσαλονικείς 5:11, ότι πρέπει “να ενθαρρύνουμεκαι να εποικοδομούμε ο ένας τον άλλον”.
Καθένα από αυτά τα εδάφια θα αποτελούσε τη βάση για ένα καλό επιπρόσθετο σχόλιο.
Εδώ λοιπόν, εντοπίσαμε κάποια ουσιαστικά σχόλια που θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Και πόσο πολύ θα χαίρονταν όλοι είτε έκαναν εκείνοι το σχόλιο είτε το άκουγαν από κάποιον άλλον!
Και αν προετοιμαζόμαστε καλά για τις συναθροίσεις, θα έχουμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση όταν κάνουμε σχόλια.
Αν είστε οδηγός Μελέτης <i>Σκοπιάς,</i> τι θα κάνετε αν δείτε ότι δεν έχει σχολιαστεί ένα κύριο σημείο της παραγράφου; Αυτό εξαρτάται από το αν βλέπετε τον εαυτό σας σαν αυτόν που περιγράφει έναν αγώνα ή σαν τον παίκτη που δίνει πάσα στον συμπαίκτη του.
Γιατί το λέμε αυτό;
Αυτός που περιγράφει σχολιάζει με κάθε λεπτομέρεια τι συμβαίνει στη διάρκεια του αγώνα.
Αλλά ο ρόλος του οδηγού Μελέτης <i>Σκοπιάς</i>δεν είναι αυτός —να μιλάει υπερβολικά, να λέει κάθε σημείο του άρθρου που δεν καλύφτηκε, να επαναλαμβάνει τα ίδια με άλλα λόγια ή να συνοψίζει κάθε παράγραφο— όχι, γιατί όλα αυτά ίσως αποθαρρύνουν τους αδελφούςαπό το να συμμετάσχουν κάνοντάς τους να νομίζουν ότι τα σχόλιά τους δεν ικανοποιούν τον οδηγό.
Αντίθετα, αν όντως παραληφθεί κάτι σημαντικό, ο οδηγός από το βήμα μπορεί απλώς «να δώσει πάσα» στο ακροατήριο με μια ερώτηση.
Για παράδειγμα, σε αυτή την παράγραφο, η τελευταία πρόταση είναι σημαντική γιατί λέει για τον Ιεχωβά: «Σας αγαπάει και θα σας δώσειτο θάρρος που χρειάζεστε».
Αν, λοιπόν, δεν σχολιάσει κανένας αυτό το σημείο, ο οδηγός μπορεί να ρωτήσει: «Τι θα κάνει ο Ιεχωβά για εσάς αν φοβάστε να κάνετε σχόλια στις συναθροίσεις;»
Και μετά να δώσει σε κάποιον απότο ακροατήριο τη χαρά να απαντήσει.
Τώρα, αν η συμμετοχή στις συναθροίσεις είναι κάτι που σας αγχώνει και το αποφεύγετε, προσέξτε, παρακαλώ, πώς ένιωθε ο Δαβίδ για τη θυσία αίνου που έκανε ανάμεσα στους αδελφούς του.
Ας ανοίξουμε στον Ψαλμό 40 —Ψαλμός 40:9, 10.
Είπε: «Διακηρύττω τα καλά νέα της δικαιοσύνης μέσα στη μεγάλη εκκλησία.
Δεν συγκρατώ τα χείλη μου, όπως ξέρεις καλά, Ιεχωβά.
Δεν κρατώ τη δικαιοσύνη σουκαλυμμένη μέσα στην καρδιά μου.
Διακηρύττω την πιστότητά σου και τη σωτηρία σου.
Δεν κρύβω την όσια αγάπη σου και την αλήθεια σου μέσα στη μεγάλη εκκλησία». Έτσι λοιπόν, ας “αποκαλύπτουμε τι είναι μέσα στην καρδιά μας” και ας εκφράζουμε πλήρως την πίστη μας προς αίνο του Ιεχωβά και ενθάρρυνση της εκκλησίας μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου