Επεισόδιο 4: «Γι’ Αυτό Έχω Έρθει»
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-gnj_4_VIDEO
Και μπήκαν στην Καπερναούμ.
Μόλις άρχισε το Σάββατο, μπήκε στη συναγωγή και άρχισε να διδάσκει.
Και αυτοί έμεναν έκπληκτοι με τον τρόπο της διδασκαλίας του, γιατί τους δίδασκε όπως κάποιος που έχει εξουσία, και όχι όπως οι γραμματείς.
Εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στη συναγωγή τους κάποιος άνθρωπος που ήταν υπό την εξουσία ενός ακάθαρτου πνεύματος.
Ώστε εσείς να θαυμάζετε.
Τι σχέση έχουμε εμείς με εσένα, Ιησού Ναζωραίε; Ήρθες να μας καταστρέψεις; Ξέρω πολύ καλά ποιος είσαι: ο Άγιος του Θεού!
Σώπα και βγες από αυτόν!
Και το ακάθαρτο πνεύμα, αφού προκάλεσε σπασμό στον άνθρωπο και φώναξε δυνατά, βγήκε από αυτόν.
Όλοι λοιπόν έμειναν τόσο κατάπληκτοι ώστε άρχισαν να λένε μεταξύ τους.
Τι είναι αυτό; Καινούρια διδασκαλία!
Προστάζει με εξουσία ακόμη και τα ακάθαρτα πνεύματα, και αυτά τον υπακούν.
Έτσι λοιπόν, η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα προς όλες τις κατευθύνσεις σε ολόκληρη την περιοχή της Γαλιλαίας.
Θαύμα!
Τότε έφυγαν από τη συναγωγή και πήγαν στο σπίτι του Σίμωνα και του Ανδρέα μαζί με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη.
Η δε πεθερά του Σίμωνα βασανιζόταν από υψηλό πυρετό, και τον παρακάλεσαν να τη βοηθήσει.
Εκείνος στάθηκε από πάνω της ...
Υψηλέ πυρετέ.
... επέπληξε τον πυρετό, ...
Άφησέ την.
... και αυτός την άφησε.
Ευθύς αμέσως εκείνη σηκώθηκε και άρχισε να τους υπηρετεί.
Καθώς έδυε ο ήλιος, όλοι όσοι είχαν αρρώστους με διάφορες ασθένειες τους έφεραν σε αυτόν.
Ραββί.
Δάσκαλε.
Σε παρακαλούμε, έλα έξω, Ραββί.
Δάσκαλε, βοήθησέ μας!
Σε παρακαλούμε!
Εκείνος έθετε τα χέρια του πάνω στον καθέναν και τους θεράπευε.
Για να εκπληρωθεί αυτό που είχε ειπωθεί μέσω του Ησαΐα του προφήτη: «Αυτός πήρε τις αρρώστιες μας και βάσταξε τις ασθένειές μας».
Έβγαιναν επίσης δαίμονες από πολλούς, κραυγάζοντας: Εσύ είσαι ο Γιος του Θεού.
Σώπα!
Βγες από αυτόν!
Αλλά εκείνος τους επέπληττε και δεν τους επέτρεπε να μιλούν, επειδή ήξεραν ότι είναι ο Χριστός.
Νωρίς το πρωί, ενώ ήταν ακόμη σκοτάδι, σηκώθηκε, βγήκε έξω και πήγε σε έναν ερημικό τόπο όπου άρχισε να προσεύχεται.
Δάσκαλε, δάσκαλε.
Σε παρακαλούμε έλα έξω, Δάσκαλε.
Σε παρακαλούμε!
Έλα έξω, σε παρακαλούμε.
Πού είναι; Σε παρακαλούμε.
Σε παρακαλούμε έλα έξω.
Σε παρακαλούμε, Δάσκαλε.
Πού είναι ο Δάσκαλος; Πού είναι ο Δάσκαλος; Σε παρακαλούμε.
Σε παρακαλούμε.
Πού είναι; Πού είναι ο Δάσκαλος; Ωστόσο, ο Σίμων και εκείνοι που ήταν μαζί του τον αναζήτησαν και τον βρήκαν: Όλοι σε ψάχνουν.
Ας πάμε κάπου αλλού, στις κοντινές κωμοπόλεις, για να κηρύξω και εκεί, διότι γι’ αυτό έχω έρθει.
Τότε περιόδευσε ολόκληρη τη Γαλιλαία, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας τα καλά νέα της Βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε είδους ασθένεια και πάθηση ανάμεσα στον λαό.
Και η φήμη του διαδόθηκε σε όλη τη Συρία, και του έφεραν όλους όσους υπέφεραν από διάφορες ασθένειες και βασανιστικούς πόνους, τους δαιμονισμένους και τους επιληπτικούς και τους παράλυτους, και αυτός τους θεράπευσε.
Βγείτε από αυτήν!
Είσαι ελεύθερη.
Ως αποτέλεσμα, μεγάλα πλήθη τον ακολούθησαν από τη Γαλιλαία και τη Δεκάπολη και την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία και από την άλλη πλευρά του Ιορδάνη.
Λεπρός!
Τι κάνει; Φύγε μακριά!
Λεπρός!
Ήρθε επίσης σε αυτόν ένας λεπρός, ο οποίος τον ικέτευε μάλιστα γονατιστός.
Αν εσύ θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις από τη λέπρα.
Τότε εκείνος τον σπλαχνίστηκε, άπλωσε το χέρι του και τον άγγιξε.
Θέλω!
Καθαρίσου.
Αμέσως η λέπρα του εξαφανίστηκε, και αυτός καθαρίστηκε.
Κατόπιν, του έδωσε ρητές εντολές και του είπε να φύγει αμέσως.
Κοίταξε να μην πεις τίποτα σε κανέναν, αλλά πήγαινε να σε εξετάσει ο ιερέας και πρόσφερε για τον καθαρισμό σου εκείνα που όρισε ο Μωυσής, για μαρτυρία σε αυτούς.
Αλλά όταν εκείνος έφυγε, άρχισε να διαλαλεί το γεγονός και να το διαδίδει παντού, ώστε ο Ιησούς δεν μπορούσε πια να μπει φανερά σε πόλη, αλλά παρέμενε έξω, σε ερημικούς τόπους.
Έρχονταν όμως σε αυτόν άνθρωποι από όλα τα μέρη.
Αυτός, ωστόσο, πήγαινε συχνά σε ερημικές τοποθεσίες για να προσευχηθεί.
Έπειτα από μερικές ημέρες μπήκε πάλι στην Καπερναούμ, και διαδόθηκε ότι είναι στο σπίτι.
Και συγκεντρώθηκαν τόσο πολλοί ώστε δεν υπήρχε πια χώρος ούτε καν κοντά στην πόρτα, και άρχισε να αναγγέλλει σε αυτούς τον λόγο.
Και του έφεραν έναν παράλυτο που τον κουβαλούσαν τέσσερις άντρες.
Αλλά δεν μπορούσαν να τον φέρουν μέχρι τον Ιησού εξαιτίας του πλήθους.
Αληθινά, αληθινά σας λέω: Έρχεται η ώρα, και ήδη είναι, που οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Γιου του ...
[που οι νεκροί ...] Γι’ αυτό, έβγαλαν τη στέγη πάνω από εκεί που ήταν ο Ιησούς, έσκαψαν ένα άνοιγμα και κατέβασαν το φορείο στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παράλυτος.
Λύστε τον.
Όταν ο Ιησούς είδε την πίστη τους, είπε στον παράλυτο: Παιδί μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες.
Βρίσκονταν εκεί και μερικοί γραμματείς, οι οποίοι κάθονταν και συλλογίζονταν μέσα στην καρδιά τους: Γιατί μιλάει έτσι αυτός ο άνθρωπος; Βλασφημεί.
Ποιος άλλος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες εκτός από τον Θεό; Αλλά ο Ιησούς διέκρινε αμέσως με το πνεύμα του τι συλλογίζονταν και συζητούσαν μεταξύ τους και τους είπε: Γιατί τα συλλογίζεστε αυτά στην καρδιά σας; Τι είναι ευκολότερο να κάνω; Να πω στον παράλυτο: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες» ή να πω: «Σήκω και πάρε το φορείο σου και περπάτα»; Αλλά για να μάθετε ότι ο Γιος του ανθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες στη γη— Σου λέω: Σήκω, πάρε το φορείο σου και πήγαινε στο σπίτι σου.
Τότε εκείνος σηκώθηκε και αμέσως πήρε το φορείο του και έφυγε περπατώντας μπροστά σε όλους.
Όλοι λοιπόν έμειναν κατάπληκτοι και δόξασαν τον Θεό, λέγοντας: «Ποτέ δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο».
Πάλι βγήκε έξω, δίπλα στη θάλασσα, και όλο το πλήθος ερχόταν σε αυτόν, και εκείνος τους δίδασκε.
Έπειτα, καθώς ο Ιησούς προχωρούσε πιο πέρα, είδε κάποιον άνθρωπο που λεγόταν Ματθαίος να κάθεται στο γραφείο όπου εισπράττονταν οι φόροι, και του είπε: Γίνε ακόλουθός μου.
Τότε εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε.
Αργότερα ο Ιησούς γευμάτιζε στο σπίτι του Λευί, και πολλοί εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλοί γευμάτιζαν με εκείνον και τους μαθητές του, γιατί πολλοί από αυτούς τον ακολουθούσαν.
Αλλά όταν οι γραμματείς των Φαρισαίων είδαν ότι αυτός έτρωγε με τους αμαρτωλούς και τους εισπράκτορες φόρων, άρχισαν να λένε στους μαθητές του: Με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς τρώει; Δεν χρειάζονται γιατρό οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι.
Πηγαίνετε λοιπόν και μάθετε τι σημαίνει: «Έλεος θέλω και όχι θυσία».
Εγώ δεν έχω έρθει να καλέσω δίκαιους ανθρώπους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια.
Κατόπιν ήρθαν σε εκείνον οι μαθητές του Ιωάννη και ρώτησαν: Γιατί εμείς και οι Φαρισαίοι νηστεύουμε, ενώ οι δικοί σου μαθητές δεν νηστεύουν; Μήπως οι φίλοι του γαμπρού έχουν λόγο να πενθούν όσον καιρό ο γαμπρός είναι μαζί τους; Όποιος έχει τη νύφη είναι ο γαμπρός.
Αλλά ο φίλος του γαμπρού, όταν στέκεται και τον ακούει, έχει μεγάλη χαρά λόγω της φωνής του γαμπρού.
Αλλά θα έρθουν ημέρες κατά τις οποίες θα πάρουν από κοντά τους τον γαμπρό, και τότε θα νηστέψουν.
Κανείς δεν ράβει σε παλιό εξωτερικό ρούχο ένα μπάλωμα από πανί που δεν έχει μαζέψει στο πλύσιμο, διότι όταν το καινούριο κομμάτι μαζέψει, δεν θα εφαρμόζει πια στο ρούχο, και το σκίσιμο θα γίνει χειρότερο.
Ούτε βάζουν καινούριο κρασί σε παλιά ασκιά.
Ειδάλλως τα ασκιά σκίζονται, το κρασί χύνεται και τα ασκιά καταστρέφονται.
Αλλά το καινούριο κρασί το βάζουν σε καινούρια ασκιά, και έτσι διατηρούνται και τα δύο.
Κανείς δεν θέλει καινούριο κρασί αφού πιει παλιό, διότι λέει: «Το παλιό είναι ωραίο».
Και συνέχισε να κηρύττει στις συναγωγές της Ιουδαίας.
Έπειτα από αυτό, γινόταν μια γιορτή των Ιουδαίων, και ο Ιησούς ανέβηκε στην Ιερουσαλήμ.
Εκεί στην Ιερουσαλήμ, στην Πύλη των Προβάτων, υπάρχει μια δεξαμενή που ονομάζεται στην εβραϊκή Βηθζαθά και έχει πέντε στοές.
Μέσα σε αυτές βρίσκονταν ξαπλωμένοι πάρα πολλοί άνθρωποι που ήταν άρρωστοι, τυφλοί, κουτσοί και με ξεραμένα μέλη.
Υπήρχε εκεί και κάποιος που ήταν άρρωστος 38 χρόνια.
Ο Ιησούς, βλέποντας αυτόν τον άνθρωπο ξαπλωμένο εκεί και ξέροντας ότι ήταν ήδη άρρωστος πολύ καιρό, του είπε: Θέλεις να γίνεις καλά; Δεν έχω κανέναν, κύριε, να με βάλει μέσα στη δεξαμενή όταν ταράζεται το νερό· ενώ εγώ προσπαθώ να πλησιάσω, κάποιος άλλος κατεβαίνει πριν από εμένα.
Σήκω!
Πάρε το στρώμα σου και περπάτα.
Και ο άνθρωπος έγινε αμέσως καλά, και πήρε το στρώμα του και άρχισε να περπατάει.
Εκείνη η ημέρα ήταν Σάββατο.
Οι Ιουδαίοι λοιπόν άρχισαν να λένε στον άνθρωπο που θεραπεύτηκε: Είναι Σάββατο και δεν είναι νόμιμο να μεταφέρεις το στρώμα.
Εκείνος που με έκανε καλά, εκείνος μου είπε: «Πάρε το στρώμα σου και περπάτα».
Ποιος είναι ο άνθρωπος που σου είπε: «Πάρε το και περπάτα»; Αλλά ο άνθρωπος που είχε γιατρευτεί δεν ήξερε ποιος ήταν, γιατί ο Ιησούς είχε απομακρυνθεί και είχε χαθεί μέσα στο πλήθος που υπήρχε εκεί.
Έπειτα, ο Ιησούς τον βρήκε στον ναό και του είπε: Δες!
Έχεις γίνει καλά.
Μην αμαρτάνεις πια, για να μη σου συμβεί κάτι χειρότερο.
Ο άνθρωπος έφυγε και είπε στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς ήταν εκείνος που τον έκανε καλά.
Γι’ αυτόν τον λόγο δίωκαν οι Ιουδαίοι τον Ιησού, επειδή έκανε αυτά τα πράγματα στη διάρκεια του Σαββάτου.
Ο Πατέρας μου εργάζεται ως τώρα, και εγώ εργάζομαι.
Γι’ αυτό, οι Ιουδαίοι επιζητούσαν ακόμη περισσότερο να τον σκοτώσουν, επειδή, όχι μόνο παραβίαζε το Σάββατο, αλλά αποκαλούσε επίσης τον Θεό Πατέρα του, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό.
Αληθινά, αληθινά σας λέω: Ο Γιος δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα από μόνος του, αλλά μόνο ό,τι βλέπει να κάνει ο Πατέρας.
Διότι όποια πράγματα κάνει Εκείνος, αυτά κάνει με όμοιο τρόπο και ο Γιος.
Διότι ο Πατέρας νιώθει στοργή για τον Γιο και του δείχνει όλα όσα κάνει ο ίδιος και θα του δείξει έργα μεγαλύτερα από αυτά, ώστε εσείς να θαυμάζετε.
Διότι όπως ο Πατέρας ανασταίνει τους νεκρούς και τους δίνει ζωή, έτσι και ο Γιος δίνει ζωή σε εκείνους που θέλει.
O Πατέρας δεν κρίνει κανέναν απολύτως, αλλά έχει εμπιστευτεί όλη την κρίση στον Γιο, για να τιμούν όλοι τον Γιο όπως τιμούν τον Πατέρα.
Όποιος δεν τιμάει τον Γιο δεν τιμάει τον Πατέρα που τον έστειλε.
Αληθινά, αληθινά σας λέω: Όποιος ακούει τον λόγο μου και πιστεύει Εκείνον που με έστειλε έχει αιώνια ζωή, και δεν έρχεται σε κρίση αλλά έχει μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή.
Αληθινά, αληθινά σας λέω: Έρχεται η ώρα, και ήδη είναι, που οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Γιου του Θεού και αυτοί που θα δώσουν προσοχή θα ζήσουν.
Διότι όπως ο Πατέρας έχει ζωή μέσα του, έτσι έδωσε και στον Γιο να έχει ζωή μέσα του.
Και του έδωσε εξουσία να κρίνει, επειδή είναι Γιος ανθρώπου.
Μην εκπλήσσεστε με αυτό, επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνήματα θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν —όσοι έκαναν καλά πράγματα σε ανάσταση ζωής, ενώ όσοι έπραξαν απαίσια πράγματα σε ανάσταση κρίσης.
Εγώ δεν μπορώ να κάνω απολύτως τίποτα από μόνος μου.
Όπως ακούω, κρίνω, και η κρίση που κάνω είναι δίκαιη, επειδή επιζητώ, όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα εκείνου που με έστειλε.
Αν μόνο εγώ δίνω μαρτυρία για τον εαυτό μου, η μαρτυρία μου δεν είναι αληθινή.
Άλλος δίνει μαρτυρία για εμένα, και γνωρίζω ότι η μαρτυρία του για εμένα είναι αληθινή.
Εσείς στείλατε άντρες στον Ιωάννη, και εκείνος έδωσε μαρτυρία για την αλήθεια.
Ωστόσο, εγώ δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία που είναι από άνθρωπο, αλλά τα λέω αυτά για να σωθείτε.
Εκείνος ήταν λυχνάρι που έκαιγε και έλαμπε, και εσείς για λίγο καιρό ήσασταν διατεθειμένοι να ευφρανθείτε με το φως του.
Εγώ όμως έχω μαρτυρία μεγαλύτερη από του Ιωάννη, γιατί τα έργα τα οποία μου ανέθεσε ο Πατέρας μου να επιτελέσω, αυτά τα έργα που κάνω, δίνουν μαρτυρία ότι με έστειλε ο Πατέρας.
Και ο Πατέρας που με έστειλε έχει δώσει ο ίδιος μαρτυρία για εμένα.
Εσείς ούτε τη φωνή του έχετε ακούσει ποτέ ούτε τη μορφή του έχετε δει, και ο λόγος του δεν μένει μέσα σας, επειδή δεν πιστεύετε αυτόν που έστειλε.
Εσείς ερευνάτε τις Γραφές, επειδή νομίζετε ότι μέσω αυτών θα έχετε αιώνια ζωή· και αυτές είναι που δίνουν μαρτυρία για εμένα.
Και όμως, δεν θέλετε να έρθετε σε εμένα για να έχετε ζωή.
Δεν αποδέχομαι δόξα από ανθρώπους, αλλά γνωρίζω καλά ότι δεν έχετε την αγάπη του Θεού μέσα σας.
Εγώ έχω έρθει εξ ονόματος του Πατέρα μου, αλλά δεν με δέχεστε.
Αν κάποιος άλλος ερχόταν εξ ονόματος του εαυτού του, θα τον δεχόσασταν.
Πώς μπορείτε εσείς να πιστέψετε, όταν αποδέχεστε δόξα ο ένας από τον άλλον και δεν επιζητείτε τη δόξα που έρχεται από τον μόνο Θεό; Μη νομίζετε ότι εγώ θα σας κατηγορήσω στον Πατέρα· αυτός που σας κατηγορεί είναι ο Μωυσής, στον οποίο έχετε στηρίξει την ελπίδα σας.
Αν πιστεύατε τον Μωυσή, θα πιστεύατε και εμένα, διότι εκείνος έγραψε για εμένα.
Αλλά αν δεν πιστεύετε τα συγγράμματα εκείνου, πώς θα πιστέψετε τα δικά μου λόγια; Ενώ περνούσε μέσα από χωράφια με σιτηρά το Σάββατο, οι μαθητές του άρχισαν να κόβουν στάχυα καθώς προχωρούσαν.
Δες εδώ!
Γιατί κάνουν κάτι που δεν είναι νόμιμο να γίνεται το Σάββατο; Δεν έχετε διαβάσει ποτέ τι έκανε ο Δαβίδ όταν βρέθηκε σε ανάγκη αυτός και οι άντρες του; Ότι, σύμφωνα με την αφήγηση σχετικά με τον Αβιάθαρ τον πρωθιερέα, μπήκε στον οίκο του Θεού και έφαγε τα ψωμιά της παρουσίασης, τα οποία δεν είναι νόμιμο να φάει κανείς παρά μόνο οι ιερείς, και έδωσε και στους άντρες του; Ή δεν έχετε διαβάσει στον Νόμο ότι τα Σάββατα οι ιερείς στον ναό παραβιάζουν το Σάββατο και παρ’ όλα αυτά δεν είναι ένοχοι; Αλλά σας λέω ότι εδώ βρίσκεται κάτι που είναι μεγαλύτερο από τον ναό.
Ωστόσο, αν είχατε καταλάβει τι σημαίνει: «Έλεος θέλω και όχι θυσία», δεν θα είχατε καταδικάσει αυτούς που δεν είναι ένοχοι.
Το Σάββατο ήρθε σε ύπαρξη για χάρη του ανθρώπου, και όχι ο άνθρωπος για χάρη του Σαββάτου.
Επομένως, ο Γιος του ανθρώπου είναι Κύριος ακόμη και του Σαββάτου.
Κάποιο άλλο σάββατο μπήκε στη συναγωγή και άρχισε να διδάσκει.
Και εκεί βρισκόταν ένας άνθρωπος του οποίου το δεξί χέρι ήταν ξεραμένο.
Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι λοιπόν παρατηρούσαν τον Ιησού για να δουν αν θα θεράπευε στη διάρκεια του Σαββάτου, ...
Είναι νόμιμο να θεραπεύει κανείς στη διάρκεια του Σαββάτου; ... ώστε να βρουν αφορμή να τον κατηγορήσουν.
Εκείνος είπε στον άνθρωπο με το ξεραμένο χέρι: Σήκω και έλα στη μέση.
Είναι νόμιμο το Σάββατο να κάνει κάποιος καλό ή να κάνει κακό, να σώσει μια ζωή ή να σκοτώσει; Αλλά αυτοί έμειναν σιωπηλοί.
Αν έχετε ένα πρόβατο και αυτό πέσει σε λάκκο το Σάββατο, υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που δεν θα το πιάσει και δεν θα το βγάλει; Πόσο πιο πολύτιμος είναι ο άνθρωπος από το πρόβατο!
Άρα λοιπόν, είναι νόμιμο να κάνει κάποιος μια καλή πράξη το Σάββατο.
Τέντωσε το χέρι σου.
Και εκείνος το τέντωσε, και αυτό αποκαταστάθηκε και έγινε υγιές όπως το άλλο.
Τότε οι Φαρισαίοι βγήκαν έξω και άρχισαν αμέσως να συνεννοούνται με τους οπαδούς της παράταξης του Ηρώδη εναντίον του, για να τον θανατώσουν.
Αλλά ο Ιησούς κατευθύνθηκε προς τη θάλασσα μαζί με τους μαθητές του, και τον ακολούθησε μεγάλο πλήθος από τη Γαλιλαία και την Ιουδαία.
Ακόμη και από την Ιερουσαλήμ και την Ιδουμαία και την απέναντι πλευρά του Ιορδάνη και τα περίχωρα της Τύρου και της Σιδώνας ήρθε σε αυτόν πολύς κόσμος όταν άκουσε για τα πολλά πράγματα που έκανε.
Και είπε στους μαθητές του να του έχουν έτοιμο ένα μικρό πλοιάριο ώστε να μην τον στριμώχνει το πλήθος.
Επειδή θεράπευσε πολλούς, όλοι όσοι είχαν σοβαρές ασθένειες συνωστίζονταν γύρω του για να τον αγγίξουν.
Ακόμη και τα ακάθαρτα πνεύματα, όποτε τον έβλεπαν, έπεφταν μπροστά του και κραύγαζαν: «Εσύ είσαι ο Γιος του Θεού».
Αλλά εκείνος πολλές φορές τα πρόσταζε αυστηρά να μη φανερώσουν ποιος είναι.
... ώστε να εκπληρωθεί αυτό που είχε ειπωθεί μέσω του Ησαΐα του προφήτη: «Δείτε! Ο υπηρέτης μου τον οποίο εξέλεξα, ο αγαπητός μου, τον οποίο εγώ έχω επιδοκιμάσει! Θα βάλω το πνεύμα μου πάνω του, και αυτός θα εξηγήσει καθαρά στα έθνη τι είναι δικαιοσύνη. Δεν θα λογομαχεί ούτε θα φωνάζει δυνατά ούτε θα ακούσει κανείς τη φωνή του στους κεντρικούς δρόμους. Δεν θα συντρίψει τσακισμένο καλάμι ούτε θα σβήσει φιτίλι που σιγοκαίει, μέχρι να φέρει δικαιοσύνη με επιτυχία. Και στο όνομά του θα ελπίσουν έθνη. Κάποια από εκείνες τις ημέρες βγήκε στο βουνό να προσευχηθεί, και πέρασε όλη τη νύχτα προσευχόμενος στον Θεό. Και όταν ξημέρωσε, φώναξε τους μαθητές του και επέλεξε από αυτούς 12, τους οποίους και ονόμασε αποστόλους. Και η ομάδα των 12 που σχημάτισε ήταν ο Σίμων, τον οποίο ονόμασε και Πέτρο, ο Ιάκωβος ο γιος του Ζεβεδαίου και ο Ιωάννης ο αδελφός του Ιακώβου (σε αυτούς έδωσε και το όνομα Βοανεργές, που σημαίνει «γιοι βροντής»), ο Ανδρέας, ο Φίλιππος, ο Βαρθολομαίος, ο Ματθαίος, ο Θωμάς, ο Ιάκωβος ο γιος του Αλφαίου, ο Θαδδαίος, ο Σίμων ο Καναναίος και ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο οποίος αργότερα τον πρόδωσε.
gnj-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου