Τετάρτη 12 Αυγούστου
Μέσω αυτού έχουμε την απελευθέρωση με λύτρο διαμέσου του αίματός του, ναι, τη συγχώρηση των παραπτωμάτων μας, σύμφωνα με τον πλούτο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του.—Εφεσ. 1:7.
Ως τέλειος άνθρωπος, ο Ιησούς ήταν ίσος με τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, προτού εκείνος αμαρτήσει. (1 Κορ. 15:45) Συνεπώς, με τον θάνατό του, ο Ιησούς μπόρεσε να κάνει εξιλέωση για την αμαρτία του Αδάμ, δηλαδή να αντικαταστήσει αυτό που είχε χάσει ο Αδάμ. (Ρωμ. 5:19) Με αυτόν τον τρόπο, ο Ιησούς έγινε «ο τελευταίος Αδάμ». Δεν χρειάζεται να έρθει κάποιο άλλο τέλειο άτομο και να πληρώσει για αυτό που έχασε ο Αδάμ. Ο Ιησούς πέθανε «μία φορά για πάντα». (Εβρ. 7:27· 10:12) Ποια είναι λοιπόν η διαφορά ανάμεσα στη διευθέτηση της εξιλέωσης και στο λύτρο; Η διευθέτηση της εξιλέωσης είναι η ενέργεια που κάνει ο Θεός για να αποκαταστήσει μια καλή σχέση ανάμεσα σε εκείνον και στην ανθρωπότητα. Το λύτρο είναι το αντίτιμο που καταβλήθηκε ώστε να γίνει εφικτή η εξιλέωση για την αμαρτωλή ανθρωπότητα. Αυτό το αντίτιμο αντιπροσωπεύεται από το πολύτιμο αίμα του Ιησού το οποίο χύθηκε για χάρη μας.—Εβρ. 9:14. w25.02 σ. 5 ¶12, 13
https://drive.google.com/file/d/1XJG5u-huQ4uzcty7U-qvOIrXwl4usCTi/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου