Να Αγαπάτε τη Διακονία—Να Συζητάτε Χωρίς να Χάνετε τον Στόχο Σας
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_40_VIDEO
Μια φορά ήμουν στην πόρτα, έτοιμη να κάνω την παρουσίαση με το περιοδικό στο χέρι.
Ένας άντρας ανοίγει την πόρτα.
Φαινόταν πολύ φιλικός, αλλά μόλις είδε το περιοδικό στο χέρι μου είπε: «Ωχ, όχι, δεν το θέλω αυτό!» Θα έλεγα ότι το να νιώθεις άγχος όταν μιλάς για πνευματικά θέματα είναι φυσιολογικό.
Με σταμάτησε και μου είπε: «Υποστηρίζεις αυτόν τον πολιτικό;» Αγχώθηκα πολύ και είπα απλώς αυτό που λέμε συνήθως: «Πολλοί άνθρωποι νιώθουν έτσι».
Τελευταία, κάνω έργο σε καφετέριες, αλλά μερικές φορές μου λείπει το θάρρος και καταλήγω να πίνω πάρα πολλούς καφέδες.
Ο κόσμος νομίζει ότι δουλεύω εκεί.
Οπότε, βάζω το περιοδικό γρήγορα στην τσάντα, και λέω: «Δεν πειράζει, μην ανησυχείτε, δεν χρειάζεται να το πάρετε. Θέλω μόνο να σας μιλήσω».
Και προς έκπληξή μου χαμογέλασε, χαλάρωσε και είχαμε μια πολύ ωραία συζήτηση.
Συνειδητοποίησα ότι οι άνθρωποι ανταποκρίνονται καλύτερα όταν είμαστε ο εαυτός μας και όταν νιώσουν ότι δεν έχουμε ιδιοτελή κίνητρα.
Μόνο όταν κάποιος χαλαρώσει και νιώσει ότι τον καταλαβαίνουν, θα μιλήσει για τις πραγματικές του ανάγκες.
Η ειλικρίνεια και η καλοσύνη πρέπει να είναι γνήσιες.
Παρ’ όλο που δεν απομνημονεύω πλέον τις παρουσιάσεις, καταλαβαίνω ότι για να έχω μια καλή συζήτηση με κάποιον, πρέπει να είμαι προετοιμασμένη.
Ρίχνω μια ματιά στις ειδήσεις, και επίσης διαβάζω μερικά άρθρα στον ιστότοπο μας, ψάχνοντας για μερικά θέματα που ίσως ενδιαφέρουν τους ανθρώπους στον τομέα μου.
Και κάτι που κάναμε στην οικογενειακή μας λατρεία ήταν να δούμε το παράρτημα Α στο βιβλιάριο <i>N</i><i>α Αγαπάτε τους Ανθρώπους</i> για να είμαστε προετοιμασμένοι να συζητήσουμε Βιβλικές αλήθειες.
Έτσι, όταν κάποιος μου ανοίγει την πόρτα τώρα, του χαμογελάω, τον χαιρετάω θερμά και απλώς του λέω ότι πέρασα για να κάνουμε μια συζήτηση.
Παρατήρησα επίσης ότι οι ερωτήσεις ανοιχτού τύπου είναι πολύ αποτελεσματικές στη διακονία.
Με βοηθούν να καταλάβω τι σκέφτεται πραγματικά το άτομο.
Ίσως ρωτήσω: «Aν μπορούσατε να λύσετε ένα πρόβλημα, ποιο θα ήταν αυτό;» Στη συνέχεια, για να του δείξω ότι όντως τον ακούω, ίσως επαναλάβω αυτό που μου είπε και μετά ίσως ρωτήσω: «Γιατί νιώθετε έτσι;» απλώς για να συνεχίσω τη συζήτηση με φυσικό τρόπο.
Προσπαθούμε να ξεκινάμε τη μέρα μας με μια προσευχή, για να είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε μια συζήτηση ανά πάσα στιγμή.
Έπειτα το θέτουμε σε εφαρμογή, μιλώντας σε άλλους όσο πιο συχνά μπορούμε.
Απλώς προσπαθούμε να έρθουμε κοντά με τους ανθρώπους.
Αν ο στόχος μας είναι να κάνουμε μαθητές, θα εστιάζουμε στις καλές τους ιδιότητες και δεν θα τους κρίνουμε αυστηρά.
Βρίσκω κοινή βάση και ακούω τι μου λένε, τον λόγο που χρειάζονται τη Βασιλεία.
Το βιβλιάριο <i>Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους</i> στο παράρτημα Α, με βοηθάει πολύ.
Το χρησιμοποιώ πολύ όταν πρέπει να διαβάσω ένα εδάφιο στον οικοδεσπότη.
Προσπαθώ να εστιάζω, όχι στο να αφήνω έντυπα, αλλά στο να συνεχίζω τη συζήτηση κάνοντας ερωτήσεις που βοηθούν το άτομο να σκέφτεται και να εκφράζεται.
Προσπαθώ να μην τα απαντάω όλα σε μία επίσκεψη, αλλά να αφήνω κάτι για την επόμενη φορά και έτσι δημιουργώ στο άτομο προσμονή.
Γνώρισα έναν φοιτητή από την Κίνα, ο οποίος ήταν ζωγράφος.
Μάθαινα Κινέζικα, και τον ρώτησα αν θα μπορούσε να με βοηθήσει να προφέρω μια λέξη.
Αρχίσαμε να συζητάμε, και μου έδειξε τις ζωγραφιές του στο κινητό του και μου εξήγησε τη σημασία που είχε η καθεμιά.
Μετά από αρκετούς καφέδες, τον ρώτησα αν θα ήθελε να μάθει μερικές Βιβλικές αφηγήσεις, εφόσον πολλά διάσημα έργα τέχνης βασίζονται στην Αγία Γραφή.
Είπε ότι το να διαβάζει τη Γραφή ήταν ωραίο, αλλά του φαινόταν δύσκολο να σκεφτεί ότι υπήρχε ένα βαθύτερο νόημα ή μια ανώτερη διάνοια πίσω από αυτήν.
Έτσι, του ζήτησα να φανταστεί πώς θα ένιωθε αν μια μέρα τα έργα του βρίσκονταν σε ένα μουσείο και όλοι τα θαύμαζαν, αλλά οι άνθρωποι ισχυρίζονταν ότι δεν είχαν κανένα νόημα.
Δεν θα ήταν το ίδιο θλιβερό να θαυμάζει κάποιος την Αγία Γραφή αλλά να μην αναγνωρίζει την αξία της; Αυτό τον έβαλε σε σκέψεις, και αρχίσαμε Γραφική μελέτη.
Συχνά φαντάζομαι πώς θα ήταν αυτό το άτομο αν γινόταν υπηρέτης του Ιεχωβά και συνειδητοποιώ ότι θα ήταν κάποιος με τον οποίο θα χαιρόμουν να υπηρετώ στην εκκλησία.
Αυτός ο τρόπος σκέψης με βοηθάει να τον σέβομαι και να γίνω φίλος του και αυτό να διαρκέσει για πάντα.
Μου αρέσει η αρχή στο Εκκλησιαστής 11:6 που λέει: «Σπείρε τον σπόρο σου».
Τα αποτελέσματα μπορεί να μη φαίνονται στην αρχή ή να μην είναι τα καλύτερα, αλλά εμείς συνεχίζουμε να προσπαθούμε.
Όσο περισσότερο μιλάμε στους ανθρώπους, θα νιώθουμε πιο άνετα και θα γίνεται πιο εύκολο.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου