Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Κρίστοφερ Μέιβορ: Ας Περιμένουμε Υπομονετικά την Ημέρα του Ιεχωβά (Ματθ. 24:13)

 Κρίστοφερ Μέιβορ: Ας Περιμένουμε Υπομονετικά την Ημέρα του Ιεχωβά (Ματθ. 24:13)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_45_VIDEO





Σήμερα αντιμετωπίζουμε ως Χριστιανοί πάρα πολλές δύσκολες καταστάσεις στην καθημερινή μας ζωή.

Και φαίνεται ότι τα πάντα γύρω μας γίνονται τόσο γρήγορα που δυσκολευόμαστε να κάνουμε όσα πρέπει να κάνουμε.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να μας γεμίσουν με ανησυχία, έτσι δεν είναι; Και αν δεν προσέξουμε, θα μπορούσαμε να γίνουμε ανυπόμονοι, να ανυπομονούμε να έρθει η ημέρα του Ιεχωβά, ο νέος κόσμος.

Και ίσως αναρωτιόμαστε: “Γιατί δεν τον έχει φέρει νωρίτερα ο Ιεχωβά;” Αλλά για να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη είναι η ανυπομονησία, αυτός ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης, ανοίξτε μαζί μου τη Γραφή σας στις Παροιμίες, στο κεφάλαιο 14, και θα δούμε το εδάφιο 29.

Το Παροιμίες 14:29 λέει: «Ο μακρόθυμος έχει μεγάλη διάκριση, αλλά ο ανυπόμονος δείχνει την ανοησία του».

Στη Γραφή βρίσκουμε προειδοποιητικά παραδείγματα ανυπόμονων ατόμων που είχαν καταστροφικά αποτελέσματα.

Σκεφτείτε για παράδειγμα τον Αδάμ και την Εύα.

Πήραν βιαστικά τα πράγματα στα χέρια τους χωρίς να συμβουλευτούν τον Ιεχωβά, και ξέρουμε ποια ήταν τα αποτελέσματα.

Ας σκεφτούμε επίσης και την περίπτωση του βασιλιά Σαούλ, που ενεργώντας ανυπόμονα παρήκουσε τον Ιεχωβά και δεν περίμενε να έρθει ο Σαμουήλ για να τον βοηθήσει να αποδώσει λατρεία.

Εξαιτίας αυτού έχασε τη βασιλεία του.

Και οι αρχαίοι Ισραηλίτες στην έρημο δεν περίμεναν τον Μωυσή και τον Ιεχωβά —έγιναν ανυπόμονοι και έχασαν το προνόμιο να μπουν στην Υποσχεμένη Γη.

Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε ότι, αν δεν ελέγξουμε την ανυπομονησία, μπορεί να έχει και για εμάς καταστροφικά αποτελέσματα.

Πώς μπορούμε λοιπόν να αποφύγουμε να μας κατακλύσουν τέτοια αισθήματα ανυπομονησίας; Ας δούμε μια βασική αρχή που μπορεί να μας βοηθήσει.

Αν έχετε ακόμη ανοιχτή τη Γραφή σας στις Παροιμίες, γυρίστε τη σελίδα στο κεφάλαιο 16, και θα δούμε το εδάφιο 20.

Εκεί λέει: «Όποιος εκδηλώνει ενόραση σε κάποιο ζήτημα θα έχει επιτυχία, και όποιος εμπιστεύεται στον Ιεχωβά είναι ευτυχισμένος».

Χρειάζεται λοιπόν να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά, το πώς βλέπει ο Ιεχωβά τα διάφορα ζητήματα.

Αυτός είναι ο βασικός τρόπος για να υπερνικήσουμε την ανυπομονησία, καθώς περιμένουμε την ημέρα του Ιεχωβά.

Το εδάφιο 2 Πέτρου 3:12 μας διδάσκει κάτι σημαντικό για το πώς σκέφτεται ο Ιεχωβά γύρω από αυτό το ζήτημα.

Εκεί λέει ότι “προσμένουμε και έχουμε διαρκώς στον νου την παρουσία της ημέρας του Ιεχωβά”.

Προσέξατε το σημείο; Είναι η ημέρα του Ιεχωβά, όχι η δική μας.

Γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει για εμάς η ημέρα του Ιεχωβά, γι’ αυτό και την περιμένουμε με τόση λαχτάρα —θα απαλλαχτούμε από τις συνέπειες της αμαρτίας και του θανάτου και θα δούμε τον παράδεισο που θα φέρει ο Ιεχωβά στη γη, στον οποίο θα μπορούμε να ζούμε για πάντα.

Ναι, όλα αυτά τα περιμένουμε με λαχτάρα.

Θα έρθει τελικά αυτή η ημέρα; Βεβαίως και θα έρθει.

Είμαστε σίγουροι για αυτό.

Γιατί; Προσέξτε ένα άλλο σημείο που αξίζει να το λάβουμε υπόψη μας.

Είναι ένα βασικό σημείο στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 1:17, όπου ο Ιεχωβά προσδιορίζεται ως “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”.

Ο Ιεχωβά υπήρξε μια ολόκληρη αιωνιότητα ακόμη και πριν δημιουργήσει τον Ιησού, και θα συνεχίσει να υπάρχει στην αιωνιότητα.

Ο Ιεχωβά είναι ο μόνος που μπορεί να θεσπίσει έναν αιώνιο σκοπό, ο οποίος είναι αδύνατον να αλλάξει.

Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει τον σκοπό του.

Ως “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”, είναι σίγουρο ότι θα τον εκπληρώσει.

Μάλιστα, το Πράξεις 17:31 λέει ότι ο Ιεχωβά «όρισε ημέρα κατά την οποία σκοπεύει να κρίνει την κατοικημένη γη».

Άρα, ο Ιεχωβά έχει αποφασίσει ακριβώς πότε θα φέρει την ημέρα του, πότε θα εκπληρώσει το θέλημά του.

Το χρονοδιάγραμμά του δεν περιλαμβάνει ημερομηνίες στόχους, αλλά το καθετί είναι ακριβώς προσδιορισμένο.

Δεν επηρεάζεται από τα παγκόσμια προβλήματα ή από τις κλιματικές συνθήκες ή από την κακή πολιτική κατάσταση.

Τέτοια πράγματα δεν έχουν καμιά επίδραση στην έκβαση του σκοπού του Ιεχωβά, ούτε στο πότε θα έρθει η ημέρα του, επειδή ο Ιεχωβά είναι “ο Βασιλιάς της αιωνιότητας”.

Αυτός δημιούργησε τον χρόνο, και τον προγραμμάτισε ώστε να πηγαίνει πάντα μπροστά με συγκεκριμένο ρυθμό.

Ελέγχει απόλυτα τον χρόνο.

Το πρόβλημα που έχουμε εμείς ως ατελείς άνθρωποι είναι ότι πρέπει να περιμένουμε.

Είμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με την αμαρτία και τον θάνατο και όλα τα προβλήματα που έρχονται ως επακόλουθο.

Είναι λοιπόν φυσικό να ανυπομονούμε να έρθει αυτή η ημέρα, γιατί θέλουμε να γλιτώσουμε από όλα αυτά.

Έχουμε κουραστεί να αντιμετωπίζουμε συνέχεια τέτοια προβλήματα.

Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όλα αυτά είναι απλώς προσωρινά.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, και ο Ιεχωβά μάς την αποκαλύπτει.

Το εδάφιο Αββακούμ 2:3 λέει ότι η ημέρα του Ιεχωβά «σπεύδει προς το τέλος» της.

Και το Σοφονίας 1:14 λέει: «Η μεγάλη ημέρα του Ιεχωβά πλησιάζει! [...] Και έρχεται πολύ γρήγορα!» Ίσως θυμάστε και τα λόγια του Ιησού στο Αποκάλυψη 22:20, όπου λέει: «Έρχομαι γρήγορα».

Αυτά τα εδάφια μας δίνουν ενόραση στον τρόπο με τον οποίο βλέπει ο Ιεχωβά τον χρόνο και τον ερχομό της ημέρας του, που τόσο λαχταρούμε.

Η ημέρα του Ιεχωβά σπεύδει προς την εκπλήρωσή της —είναι πολύ κοντά, και αυτή είναι η πραγματικότητα του ζητήματος.

Αν το θυμόμαστε αυτό, θα είναι ευκολότερο να σκεφτόμαστε καθαρά, να παραμένουμε ήρεμοι και να είμαστε συγχρονισμένοι πνευματικά με το χρονοδιάγραμμα του Ιεχωβά.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας σκεφτούμε για λίγο τους αστροναύτες που βρίσκονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Κάνουν μια ολόκληρη περιστροφή γύρω από τη γη κάθε 90 λεπτά.

Άρα, μέσα σε 24 ώρες βλέπουν τον ήλιο να ανατέλλει και να δύει 16 φορές.

Πώς καταφέρνουν να υπολογίζουν σωστά τον χρόνο ώστε να μην μπερδεύονται ή να μην ανησυχούν για το τι πρέπει να κάνουν ή τι ώρα είναι ή πότε πρέπει να επικοινωνήσουν με την οικογένειά τους ή με το κέντρο ελέγχου; Πώς προγραμματίζουν τη ζωή τους; Η απάντηση είναι ότι έχουν ένα πρότυπο: τη Μέση Ώρα Γκρίνουιτς.

Αν και περιστρέφονται πολύ γρήγορα γύρω από την υφήλιο, δεν μπερδεύονται ως προς το ποια είναι η πραγματική ώρα για την οικογένειά τους και για τους συνεργάτες τους στη γη.

Με έναν παρόμοιο τρόπο λοιπόν, ποια είναι η πραγματική ώρα για εσάς και για εμένα; Η πραγματική μας ώρα είναι η ώρα του Ιεχωβά.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει πολλές πληροφορίες όσον αφορά το πού βρισκόμαστε στο ρεύμα του χρόνου ώστε να μπορούμε να συμβαδίζουμε μαζί του, καθώς και να διακρίνουμε πόσο κοντά είναι η ημέρα του Ιεχωβά.

Αυτό θα μας βοηθήσει να μην ανησυχούμε και να μην είμαστε ανυπόμονοι.

Στο μεταξύ, ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει “πολλά να κάνουμε στο έργο του Κυρίου”, τόσα που δεν τα προλαβαίνουμε, έτσι δεν είναι; Σήμερα, λαβαίνει χώρα στην οργάνωσή μας ένας πρωτόγνωρος πυρετός δραστηριότητας.

Βλέπουμε όντως την εκπλήρωση του Ησαΐας 60:22, όπου λέει ότι «ο ελάχιστος θα γίνει χίλιοι» και ότι ο Ιεχωβά “επιταχύνει το έργο του”.

Τώρα λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, είναι απαραίτητο να παραμένουμε κοντά στην οργάνωση του Ιεχωβά για να μπορούμε να είμαστε συγχρονισμένοι με το δικό του χρονοδιάγραμμα, διακρίνοντας άγρυπνα τις εκλάμψεις πνευματικού φωτός που λαβαίνουμε μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”.

Και σε αυτές τις τελευταίες ημέρες, ο Ιεχωβά μάς παρέχει πλούσια πνευματική τροφή και άφθονο φως για να μπορούμε να συμβαδίζουμε με τον σκοπό του και να Τον ευαρεστούμε.

Χρειάζεται άραγε να ανησυχούμε για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον, τι θα συμβεί τελικά και πώς θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε από τη μεγάλη θλίψη; Να μια άλλη αρχή που μπορούμε να έχουμε υπόψη μας.

Είναι στο Ιωάννης 16:12.

Προσέξτε τα λόγια που είπε ο Ιησούς στους μαθητές του —Ιωάννης κεφάλαιο 16, και εδάφιο 12.

Εκεί λέει: «Έχω πολλά ακόμη να σας πω, αλλά δεν μπορείτε να τα αντέξετε τώρα».

Άρα, ο Ιεχωβά μάς δίνει τώρα ό,τι χρειαζόμαστε για να συμβαδίζουμε μαζί του.

Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το τι θα συμβεί στο μέλλον.

Ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε αυτά τα πράγματα όταν θα χρειαστεί να τα καταλάβουμε.

Αυτό ακριβώς συνέβη και με τους μαθητές του Ιησού.

Όταν ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό και τους έστειλε τον βοηθό, το άγιο πνεύμα, τότε κατάλαβαν τα πάντα.

Κατάλαβαν επίσης και πώς θα μπορούσαν να επιβιώσουν από την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

Τους δόθηκε ξεκάθαρη κατεύθυνση εκείνον τον καιρό.

Μπορούσαν πάντοτε να συμβαδίζουν τόσο με τον Ιεχωβά όσο και με την εξέλιξη του σκοπού του.

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για εμάς σήμερα.

Μέσω της κατευθυνόμενης από το πνεύμα οργάνωσής του, ο Ιεχωβά μάς βοηθάει να έχουμε την ορθή αίσθηση του χρόνου και να συμβαδίζουμε με τον σκοπό του.

Επομένως, μπορούμε να ελέγχουμε τα αισθήματά μας, την όποια ανυπομονησία ή ανησυχία νιώθουμε.

Μπορούμε να είμαστε ήρεμοι και να κάνουμε υπομονή, επειδή γνωρίζουμε ότι η ημέρα του Ιεχωβά θα έρθει, και τότε Εκείνος θα μας δώσει την πραγματική ζωή, όπως έχει υποσχεθεί.




jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου