https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwbvod25_3_VIDEO
Ίσως βρήκατε παρηγορητική τη
σκέψη στα σχόλια ότι “το να κάνουμε
καρπό” δεν αντιπροσωπεύει τους
καινούριους μαθητές που ίσως έχουμε το
προνόμιο να κάνουμε —και πολύ σωστά— επειδή όλοι έχουμε διαφορετικές περιστάσεις, κηρύττουμε σε διαφορετικούς τομείς και υπό διαφορετικές συνθήκες.
Αντίθετα, ο καρπός που κάνουμε,
σύμφωνα με το Ιωάννης 15:2, αντιπροσωπεύει τη δραστηριότητά μας στο κήρυγμα των καλών νέων.
Και αυτή είναι προφανώς μια
δραστηριότητα που ενδιαφέρει πολύ τον
Ιησού και τον Πατέρα του. Ειπώθηκε ήδη, αλλά δείτε πώς ο Ιησούς το τονίζει ξανά αυτό
στο εδάφιο 8.
Λέει: «Με αυτό δοξάζεται ο
Πατέρας μου, με το να κάνετε πολύ καρπό και να αποδεικνύεστε μαθητές μου».
Άρα η δραστηριότητά μας φέρνει
αίνο και δόξα στον Ιεχωβά.
Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπόψητις
προσωπικές μας περιστάσεις, όλοι εμείς
πρέπει να αναζητούμε τρόπους για να
κάνουμε καρπό.
Με άλλα λόγια, να
αναζητούμετρόπους για να βελτιωνόμαστε στη
δραστηριότητα που έχουμεως Χριστιανοί διάκονοι.
Πώς γίνεται αυτό;
Ξέρουμε ότι η διακονία μας
είναι μέροςτου πνευματικού μας πολέμου.
Ας δούμε, λοιπόν, πώς μπορούμε
να βελτιωθούμε συγκρίνοντας τον
πνευματικό πόλεμο με τον κυριολεκτικό.
Θα χρησιμοποιήσουμε ως
παράδειγμα μια συγκεκριμένη ομάδα
πολεμιστών, τους Βενιαμινίτες.
Ας προσέξουμε ένα παρόμοιο
χαρακτηριστικό.
Ανοίξτε μαζί μου,
παρακαλώ,στους Κριτές κεφάλαιο 20. Στους
Κριτές κεφάλαιο 20, κοιτάξτε το εδάφιο 16: «Σε αυτό το στράτευμα υπήρχαν 700επίλεκτοι
άντρες που ήταν αριστερόχειρες.
Ο καθένας τους σφεντόνιζε
πέτρεςχωρίς να αστοχεί ούτε κατά μία τρίχα». Προφανώς, αυτοί οι «επίλεκτοι άντρες» πετύχαιναν τον στόχο με απόλυτη ακρίβεια.
Πώς πιστεύετε ότι κατάφερναννα
αναπτύξουν τόση ευστοχία;
Δείτε τι αναφέρει ένα
σύγγραμμα.
Λέει: «Αυτοί οι άντρες
αποτελούσαν εξειδικευμένο σώμα επειδή η
σφεντόνα απαιτούσεπολύ πιο εντατική εκπαίδευση.
Για να γίνει κάποιος επιδέξιος
στη χρήση της, έπρεπε να εξασκείται από
παιδί.
Γι’ αυτό, στους πολιτισμούς που
είχανπαράδοση ως λαμπροί σφενδονιστές, η
εκπαίδευση ξεκινούσε όσο το δυνατόν νωρίτερα».
Όταν τα σκεφτόμαστε όλα αυτά, καθώς και την κληρονομιά μας ως υπηρέτες του
Θεού, δεν συμφωνείτε ότι ένα από τα
πρώταπράγματα που μαθαίνουμε είναι να
διαβάζουμε, να μελετάμε και να είμαστε
επιδέξιοι στη χρήση του Λόγου του Θεού;
Και αυτό είναι κάτι που μας
λέγεται να κάνουμε καθημερινά, όχι μόνο
για να βοηθάμε τον εαυτό μας, αλλά και
τους άλλους επίσης.
Ξέρουμε πως, διαθέτοντας χρόνο
για μελέτη και για να κατανοούμε τι
διαβάζουμε, διακρίνουμε τα οφέλη.
Η πίστη μας ενισχύεται.
Αποκτούμε ακριβή γνώση για το
τι διδάσκει η Γραφή, και έπειτα
μεταδίδουμε αυτότο άγγελμα με ακρίβεια σε άλλους.
Αναγνωρίζουμε τη δύναμη του
Λόγου του Θεού και χρησιμοποιούμε την
Αγία Γραφή ως αυθεντία καθώς μιλάμε σε
άλλους.
Αυτό μου θυμίζει την
περίπτωσηπου κάποιος πλησίασε μια αδελφή και τη ρώτησε γιατί έγινε Μάρτυρας του Ιεχωβά και γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κηρύττουν.
Καθώς άρχισε να του εξηγεί,
έβγαλε τη Γραφή της, αλλά εκείνος τη
σταμάτησε λέγοντας: «Όχι, όχι, μη —μη
μου δείξετε τίποτα από τη Γραφή.
Μιλήστε μου από την καρδιά
σας».
Η αδελφή είπε: «Δεν μπορώ να το
κάνω αυτό».
Και εκείνος είπε: «Μα γιατί;
Η Γραφή είναι απλώς ένα βιβλίο.
Ένας καλός οδηγός».
Και η αδελφή είπε: «Αν το
ψάξετε, είναι κάτι πολύ περισσότερο».
Οπότε δέχτηκε να διαβάσει το 2
Τιμόθεο 3:16, 17.
Και καθώς εκείνη του εξηγούσε
τα εδάφια, αυτός στεκόταν σιωπηλός και
απλώς τα κοίταζε. Τελικά είπε: «Πρώτη φορά το βλέπω αυτό.
Πολύ ενδιαφέρον!» Μετά έβγαλε το κινητό και είπε: «Μπορώ να το φωτογραφίσω;»
Προφανώς, αυτά που διάβασε του
έκαναν εντύπωση.
Και όσο πιο επιδέξιοι είμαστε
στο να χρησιμοποιούμε τη Γραφή με ακρίβεια, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμενα
πετύχουμε τον στόχο —την καρδιά των
ακροατών μας.
Ας δούμε ένα άλλο
χαρακτηριστικό των Βενιαμινιτών, αυτή τη
φορά από το βιβλίο Πρώτο Χρονικών —1
Χρονικών κεφάλαιο 12. Και θα διαβάσουμε
το 1 Χρονικών 12:2: «Ήταν οπλισμένοι με
τόξο και μπορούσαν να σφεντονίζουνπέτρες
και να τοξεύουν βέλη τόσο με το δεξί
χέρι όσο και με το αριστερό.
Αυτοί ήταν από τους αδελφούς
του Σαούλ, από τον Βενιαμίν».
Οι Βενιαμινίτες ήταν τόσο
επιδέξιοι ώστε μπορούσαν να είναι
ευπροσάρμοστοι.
Έτσι λοιπόν, είτε άλλαζαν χέρι
είτε όπλο, δεν είχαν πρόβλημα.
Ήταν ικανοί να αποκρούσουν κάθε
επίθεση από όπου και αν προερχόταν.
Φαντάζεστε τι πλεονέκτημα τους
έδινε αυτό;
Με παρόμοιο τρόπο, και εμείς επίσης, δεν θέλουμε να μας στέκονται
εμπόδιο τυχόν αρχικές αντιρρήσεις.
Γι’ αυτό πρέπει να ψάχνουμε τον
καλύτερο τρόπο για να είμαστε
ευπροσάρμοστοι, για να μεταδίδουμε το
άγγελμά μας.
Η Εργαλειοθήκη Διδασκαλίας
είναι μεγάλη βοήθεια, επειδή έχει
σχεδιαστεί έτσι ώστε κάθε εργαλείο να
έχει έναν συγκεκριμένο σκοπό.
Πρέπει, λοιπόν, να σκεφτόμαστε
τον στόχο μας —τι θέλουμε να κάνουμε.
Θέλουμε να εξηγήσουμε ποιοι
είμαστε και τι έργο κάνουμε;
Έχουμε διάφορα εργαλεία για
αυτό.
Ίσως μιλάμε με συγγενείς μας και θέλουμε να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον τους ή να τους διδάξουμε την αλήθεια.
Και για αυτό έχουμε εργαλεία.
Το θέμα είναι ότι υπάρχουν
διάφορα εργαλεία ώστε να προσαρμοζόμαστε
ανάλογα με τις ανάγκες.
Κάτι άλλο που βοηθάει —ίσως έχετε προσέξει στον ιστότοπο ότι τα προτεινόμενα θέματα στην αρχική σελίδα προσαρμόζονται ανάλογα με την επικαιρότητα.
Στην αρχή της πανδημίας, το προτεινόμενο θέμα ήταν «Ασθένειες—Πώς να Μειώσετε τον Κίνδυνο».
Αλλά καθώς έτρεχαν οι
παγκόσμιες εξελίξεις, είδαμε και άλλα
άρθρα όπως «Πώς να Αντιμετωπίζετε την
Ανησυχία», «Είναι η Διαμαρτυρία η Λύση;»
Μπορούμε, λοιπόν, και εμείς να
κάνουμε το ίδιο.
Αν παρακολουθούμε την
επικαιρότητα και προσαρμόζουμε το
άγγελμά μας ανάλογα, σίγουρα θα το
μεταδίδουμε πολύ αποτελεσματικά.
Από δύο μόλις εδάφια, είδαμε
αναμφίβολα ότι οι Βενιαμινίτες ήταν
δυνατοί, πολύ ικανοί πολεμιστές με
ιδιαίτερες δεξιότητες. Αλλά το ερώτημα
είναι:
Τους εξασφάλιζαν αυτές οι
δεξιότητες τη νίκη κάθε φορά;
Αν γυρίσουμε στους Κριτές
κεφάλαιο 20, εκεί περιγράφεται το πώς οι
Βενιαμινίτες αρνήθηκαν να παραδώσουν
στους Ισραηλίτες αδελφούς τους εκείνους
που είχαν διαπράξει μια επαίσχυντη πράξη.
Έτσι λοιπόν, οι φυλές του
Ισραήλ αποφάσισαν να ενωθούν και να πολεμήσουν τους Βενιαμινίτες για το
έγκλημά τους.
Παρότι οι Βενιαμινίτες είχαν
ισχυρό στρατό, τι συνέβη όταν εκείνες οι
φυλές ένωσαν τις δυνάμεις τους και
εμπιστεύτηκαν πλήρως τον Ιεχωβά; Δείτε
το εδάφιο 35: «Ο Ιεχωβά συνέτριψε τον
Βενιαμίν μπροστά στον Ισραήλ, και εκείνη
την ημέρα οι Ισραηλίτεςσκότωσαν 25.100 άντρες του Βενιαμίν, που ήταν όλοι τους οπλισμένοι με σπαθιά».
Ο Ιεχωβά λοιπόν τους χάρισε τη
νίκη.
Εμείς τι μαθαίνουμε;
Μαθαίνουμε ότι όσες δεξιότητες,
ικανότητες ή ταλέντα και αν διαθέτουμε
στη διακονία μας, στην εργασία μας ή σε
κάθε άλλον θεοκρατικό διορισμό, κανένας
μας δεν μπορεί να έχει επιτυχία και να κάνει καρπό αν δεν είναι ισχυρή η σχέση μας με τον Ιεχωβά.
Όπως αναφέρθηκε, το να κάνουμε
καρπό περιλαμβάνει επίσης το να
εκδηλώνουμε πληρέστερα πτυχές “του
καρπού του πνεύματος”.
Επομένως είναι επιτακτικό,
ιδίως τώρα, να καλλιεργούμε και να
εκδηλώνουμε αυτές τις ιδιότητες, που μας
βοηθούν να παραμένουμε καθαροί και να
έχουμε επιδοκιμασμένη υπόσταση ενώπιον του Ιεχωβά.
Αλλά αυτές οι ιδιότητες μας
βοηθούν επίσης να είμαστε υπάκουοι και
να ακολουθούμε την κατεύθυνση εκείνων
που ασκούν την ηγεσία.
Βέβαια ίσως μας φαίνεται ότι το να κάνουμε καρπό είναι κάτι δύσκολο.
Ίσως θεωρούμε ότι οι
περιστάσεις μας περιορίζουν τα όσα
μπορούμε να κάνουμε στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Αν νιώθουμε έτσι, ας είμαστε
βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά κατανοεί τους
περιορισμούς μας.
Σίγουρα δεν θέλει κανείς μας να
νιώθει πίεση.
Θέλει μόνο να κάνουμε το
καλύτερο που μπορούμε ανάλογα με τις
περιστάσεις μας.
Αλλά ασφαλώς εκτιμάει κάθε
προσπάθεια που καταβάλλουμε. Και όπως
είδαμε, όταν προσπαθούμε να είμαστε
επιδέξιοι στο να χρησιμοποιούμε τον Λόγο
του με ακρίβεια, να είμαστε
ευπροσάρμοστοι στη διακονία μας και να
καλλιεργούμε ιδιότητες που τον ευαρεστούν, τότε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι εκπληρώνουμε την αποστολή μας να κάνουμε
καρπό, και όλα αυτά προς δόξα και αίνο
του Ιεχωβά.
