Πολ Γκίλις: Να Αποδέχεστε και να Απολαμβάνετε τις Αλλαγές (Πράξ. 8:39)

 

 

https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwbvod25_4_VIDEO

Τι προνόμιο να είμαστε συνταυτισμένοιμε την οργάνωση του Ιεχωβά  που κινείται προς τα εμπρός σαν γρήγορο άρμα!

Αλλά όταν ένα όχημα είναι σε κίνηση,  αναμένουμε ότι το τοπίο συνεχώς θα αλλάζει.

Και επειδή το άρμα του Ιεχωβά είναι σε κίνηση,  το προσωπικό μας τοπίο ίσως αλλάξει πολλές φορές  καθώς αλλάζει το μέρος όπου υπηρετούμε ή ο διορισμός μας.  Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε με το εξής ερώτημα:

Τι θα μας βοηθήσει να αποδεχόμαστε τις αλλαγές,  και μάλιστα να τις απολαμβάνουμε;

Για να πάρουμε απάντηση, ας εξετάσουμε τη ζωή  ενός εξαιρετικού Χριστιανού του πρώτου αιώνα  ο οποίος έλαβε διάφορους αναπάντεχους διορισμούς.

Ανοίξτε, αν θέλετε, τη Γραφή σας στις Πράξεις,  όπου τον συναντούμε πρώτη φορά στο κεφάλαιο 6.

Ήταν ένας από τους εφτά άντρες  στους οποίους δόθηκαν ευθύνες διαχείρισης  για να λυθεί μια σοβαρή διαμάχηπου θα μπορούσε να προκαλέσει διαίρεση.

Το όνομά του ήταν Φίλιππος.

Και οι εφτά άντρες επιλέχθηκαν επειδή,  σύμφωνα με το εδάφιο 3, είχαν καλή φήμη  και ήταν “γεμάτοι πνεύμα και σοφία”.

Αυτοί οι άντρες ανέλαβαν τον χειρισμό της κατάστασης,  και επειδή ήταν γεμάτοι πνεύμα και σοφία,  κατάφεραν να επιλύσουν το πρόβλημα ειρηνικά.

Είναι πιθανό άραγε ο Φίλιππος και οι υπόλοιποι έξι  να θεωρούσαν ότι αυτός ο διορισμόςεπρόκειτο να είναι κάτι μόνιμο;

Εξάλλου, ο αριθμός των μαθητών αυξανόταν συνεχώς  —ήδη είχαν προστεθεί 5.000  και φαινόταν ότι τέτοιου είδους διαχείριση  θα συνέχιζε να είναι αναγκαία.  Ό,τι και να σκέφτονταν όμως,  η κατάσταση εντελώς απροσδόκητα πήρε άλλη τροπή.

Ας δούμε τι συνέβη στο εδάφιο Πράξεις 8:1  —Πράξεις 8:1:  «Εκείνη την ημέρα έγινε μεγάλος διωγμός  εναντίον της εκκλησίας που ήταν στην Ιερουσαλήμ·  όλοι, εκτός από τους αποστόλους,  διασκορπίστηκαν στις περιοχές της Ιουδαίας  και της Σαμάρειας».

Άρα τα πάντα στη ζωή του Φιλίππου  άλλαξαν όταν αναγκάστηκε να φύγει από την Ιερουσαλήμ.

Από εκεί που ασχολούνταν με επιτυχία με οργανωτικά ζητήματα,  έγινε «ο Φίλιππος ο ευαγγελιστής».

Αν και όταν ακούμε τη λέξη «ευαγγελιστής»  ίσως μας έρχεται στο μυαλό ένας ενθουσιώδης κήρυκας,  στις Γραφές αυτός ο όρος συχνά περιγράφει κάποιον  ο οποίος πηγαίνει σε μη ανατεθειμένο ή ανεπεξέργαστο τομέα.

Ενώ οι υπόλοιποι Χριστιανοί που διασκορπίστηκαν  κήρυτταν στους Ιουδαίους,  αυτός στράφηκε σε άλλη κατεύθυνση.

Όπως διαβάζουμε στο εδάφιο 5 και βλέπουμε και στον χάρτη,  «ο Φίλιππος κατέβηκε στην πόλη της Σαμάρειας  και άρχισε να τους κηρύττει τον Χριστό».

Από εκεί που κήρυττε σε Ιουδαϊκή κοινότητα στην Ιερουσαλήμ,  πήγε να κηρύξει στη Σαμάρεια.

Προφανώς ήταν καλός στη διδασκαλία,  επειδή το εδάφιο 6 λέει:  «Τα πλήθη έδιναν σύσσωμα προσοχήσε αυτά που έλεγε ο Φίλιππος»,  και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά,σύμφωνα με το εδάφιο 12:  «Αλλά όταν πίστεψαν τον Φίλιππο,  ο οποίος διακήρυττε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού  και του ονόματος του Ιησού Χριστού,  βαφτίζονταν άντρες και γυναίκες».

Αυτό είναι αξιοσημείωτο αν σκεφτούμε  ότι οι Ιουδαίοι γενικά περιφρονούσαν τους Σαμαρείτες.

Πρέπει να ήταν ανακουφιστικό για τους Σαμαρείτες  να βλέπουν ότι ο Φίλιππος δεν έκανετέτοιες κοινωνικές διακρίσεις.

Γι’ αυτό, πρέπει να απέκτησε κάποιους  πολύ στενούς φίλους εκεί στη Σαμάρεια.  Μπορεί λοιπόν να σκέφτηκε:

“Αυτό είναι ωραίο μέρος για να μένει κανείς.

Εδώ θέλω να εγκατασταθώ  και να ζήσω με την οικογένειά μου”.

Αλλά ο Ιεχωβά δεν είχε αυτό υπόψη του.  Ο επόμενος διορισμός του περιγράφεται στο εδάφιο 26:  «Και ένας άγγελος του Ιεχωβά είπε στον Φίλιππο:

“Σήκω και πήγαινε νότια  στον δρόμο που κατεβαίνει από την Ιερουσαλήμ στη Γάζα”.  (Αυτός είναι ερημικός δρόμος)».

Μήπως είπε ο Φίλιππος: «Μου αρέσει η Σαμάρεια.

Θέλω να εγκατασταθώ εδώ.

Μπορώ να έχω μια δυο μέρες για να το σκεφτώ;»

Δείτε στο εδάφιο 27 την αντίδραση του Φιλίππου—ήταν άμεση.

Το εδάφιο λέει: «Τότε εκείνος σηκώθηκε και πήγε».

Πού πήγε; Από μια δροσερή ορεινή περιοχή με υπέροχη θέα,  ξεκίνησε ένα ταξίδι σε έναν ερημικό δρόμο.

Αν και δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι  για το ποια ακριβώς διαδρομή ακολούθησε,  όπως βλέπουμε και στον χάρτη,  το ταξίδι από τη Σαμάρεια προς τη Γάζα ήταν μακρύ.

Μάλιστα, σκεφτείτε ότι στον Φίλιππο  δεν δόθηκε καμία εξήγηση όσον αφοράτο γιατί άλλαξε ο διορισμός του.

Αλλά σύντομα θα μάθαινε.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού,  συνάντησε έναν Αιθίοπα  ο οποίος επέστρεφε σπίτι  αφού είχε αποδώσει λατρεία στην Ιερουσαλήμ.

Τώρα φάνηκε ξεκάθαρα για ποιον λόγοέπρεπε να μετακομίσει ο Φίλιππος.  Το βλέπουμε στο εδάφιο 29:  «Το πνεύμα λοιπόν είπε στον Φίλιππο:

“Πήγαινε, πλησίασε αυτό το άρμα”».

Για άλλη μια φορά, βλέπουμε πόσο καλόςστη διδασκαλία ήταν ο Φίλιππος.

Πλησίασε το άρμα, μίλησε στον Αιθίοπα  και του εξήγησε κάποια εδάφια από το 53ο κεφάλαιο του Ησαΐα.

Μάλιστα, του τα εξήγησε τόσο ξεκάθαρα  ώστε ο Αιθίοπας έπειτα από λίγο βαφτίστηκε.

Είναι ενδιαφέρον ότι, σύμφωνα με τη σημείωση μελέτης,  στα ελληνικά η ονομασία Αιθιοπία  σήμαινε «Περιοχή των Καμένων Προσώπων».

Αυτό το περιστατικό αποκάλυψε άλλη μια πτυχή  της θεϊκής σοφίας του Φιλίππου:  Δεν έδειχνε φυλετική προκατάληψη όταν κήρυττε τα καλά νέα.

Αφού βάφτισε τον Αιθίοπα αξιωματούχο,  ο Φίλιππος δεν είχε χρόνο για χάσιμο.  Επόμενος διορισμός; Εδάφιο 39:  «Αφού ανέβηκαν από το νερό,  το πνεύμα του Ιεχωβά πήρε γρήγορα τον Φίλιππο μακριά,  και ο ευνούχος δεν τον έβλεπε πια».

Το πνεύμα τον πήρε, και πού τον πήγε;  Το εδάφιο 40 λέει:  «Ο Φίλιππος όμως βρέθηκε στην Άζωτο».

Προσέξτε πως το εδάφιο λέει  ότι ο Φίλιππος «βρέθηκε στην Άζωτο».

Η διατύπωση αφήνει να εννοηθείότι δεν ήξερε πού ακριβώς πήγαινε,  αλλά επέτρεψε στο άγιο πνεύμα να τον καθοδηγήσει.

Ωστόσο, ούτε και η Άζωτος ήταν ο τελικός του προορισμός.  Το εδάφιο 40 λέει:  «Και, διαβαίνοντας την περιοχή,  διακήρυττε τα καλά νέα σε όλες τις πόλεις,  ώσπου έφτασε στην Καισάρεια».

Παρότι δεν ξέρουμε αν τελικά έφτασε στη Γάζα ή όχι,  όπως βλέπουμε και στον χάρτη,  ταξίδεψε βόρεια κατά μήκος της ακτής  μέχρι τον τελικό του προορισμό, την Καισάρεια.

Γιατί στην Καισάρεια;

Ήταν μια πόλη που άκμαζε οικονομικά.

Ήταν ένα λιμάνι της Μεσογείου  όπου το κλίμα ήταν ήπιο, ζεστό, πολύ ευχάριστο  —ωραίο μέρος να ζεις.

Αλλά δεν ήταν αυτοί οι λόγοι  που ο Φίλιππος επέλεξε να εγκατασταθεί στην Καισάρεια  και να κάνει οικογένεια εκεί.

Πιθανότατα, εγκαταστάθηκε σε αυτή την πόλη  επειδή ήταν ένα σημαντικό διεθνές σταυροδρόμι.

Αυτό θα του επέτρεπε να συνεχίσεινα έχει παραγωγική διακονία.

Και βέβαια στην Καισάρεια υπήρχε και μια κοινότητα Εθνικών.

Ο λόγος για τον οποίο καταλήγουμε σε αυτό το συμπέρασμα  αναφέρεται στα εδάφια Πράξεις 21:8, 9.

Είκοσι χρόνια αργότερα, το 56 Κ.Χ.,  ο Φίλιππος ζει ακόμα στην Καισάρεια.  Πράξεις 21:8:  «Την επόμενη ημέρα, φύγαμε  [δηλαδή ο Παύλος και ο Λουκάς]  και πήγαμε στην Καισάρεια  και μπήκαμε στο σπίτι του Φιλίππου του ευαγγελιστή,  ενός από τους εφτά άντρες, και μείναμε μαζί του».

Ο Φίλιππος πρέπει να ήταν μεγάλη ευλογίαγια την τοπική κοινότητα  ως πρεσβύτερος και κεφαλή οικογένειαςμε τέσσερις άγαμες κόρες  που ήταν όλες δραστήριες στη διακονία,  ειδικά αν σκεφτούμε την πείρα που είχε αποκτήσειαπό το κήρυγμα σε διάφορα μέρη  και τη συνεργασία του με το κυβερνών σώμα!

Παρά τις πολλές οικογενειακές ευθύνες που είχε όμως,  ήταν γνωστός ως “Φίλιππος ο ευαγγελιστής”.

Και προσέξτε ότι στο εδάφιο υπάρχει μια σύντομη αναφορά  στο ότι ο Φίλιππος ήταν “ένας από τους εφτά”.

Αυτή η αναφορά στην παλιότερη δράση του  και στην υπηρεσία του στην Ιερουσαλήμ  μάς λέει κάτι για τον Ιεχωβά.

Ίσως μας ζητηθεί να μετακομίσουμε κάπου αλλού  και το προσωπικό μας τοπίο μπορεί να αλλάξει.

Πόσο μας καθησυχάζει να ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά θυμάται  ό,τι κάναμε για αυτόν στο παρελθόν,  όπως έκανε με τον Φίλιππο,και γι’ αυτό φρόντισε να καταγραφεί!  Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο ερώτημα:

Τι θα μας βοηθήσει να αποδεχόμαστε τις αλλαγές,  και μάλιστα να τις απολαμβάνουμε;

Παρότι τέτοιες αλλαγές γίνονται μέσωτης όμοιας με άρμα οργάνωσης  και όχι απευθείας μέσω ενός αγγέλου ή του αγίου πνεύματος,  όπως με τον Φίλιππο,  μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κατεύθυνση του Ιεχωβά,  ας μη διστάσουμε να δεχτούμε τον διορισμό.

Αν έχουμε τέτοια στάση,  τότε θα διατηρούμε τη χαρά μας.