Τετάρτη 1 Ιανουαρίου
Είδε να μεταφέρεται έξω ένας νεκρός, ο μοναχογιός της μητέρας του. Μάλιστα, αυτή ήταν χήρα.—Λουκ. 7:12.
Ο Ιησούς «είδε» τη θλιμμένη μητέρα και έπειτα «τη σπλαχνίστηκε». (Λουκ. 7:13) Ο Ιησούς δεν ένιωσε απλώς ευσπλαχνία για τη μητέρα, αλλά επίσης της έδειξε τη συμπόνια του. Της μίλησε, αναμφίβολα με καθησυχαστικό τόνο, και της είπε: «Μην κλαις». Έπειτα, πήρε την πρωτοβουλία να κάνει κάτι. Επανέφερε τον γιο της στη ζωή και «τον έδωσε στη μητέρα του». (Λουκ. 7:14, 15) Τι μπορούμε να μάθουμε από το θαύμα που έκανε ο Ιησούς ανασταίνοντας τον γιο της χήρας; Παίρνουμε ένα μάθημα σχετικά με την εκδήλωση συμπόνιας σε εκείνους που πενθούν. Σαν τον Ιησού, μπορούμε να καλλιεργούμε συμπόνια για τους πενθούντες με το να είμαστε παρατηρητικοί. Μπορούμε να παίρνουμε την πρωτοβουλία να δείχνουμε συμπόνια λέγοντας και κάνοντας ό,τι μπορούμε για να τους βοηθήσουμε και να τους παρηγορήσουμε. (Παρ. 17:17· 2 Κορ. 1:3, 4· 1 Πέτρ. 3:8) Ακόμα και απλά λόγια και μικρές χειρονομίες μπορούν να σημαίνουν πολλά. w23.04 σ. 5, 6 ¶13-15
https://drive.google.com/file/d/1wRQMJWRe8Fm1HAxjlfjPytObJzp54IBS/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου