Η γλώσσα μας ανιχνεύει πέντε βασικές γεύσεις. Το γλυκό το αλμυρό το ξινό το πικρό και μια πλούσια αίσθηση νοστιμιάς που λέγεται ουμάμι.
Δεν απολαμβάνουμε όμως μόνο πέντε γεύσεις αλλά πάνω από 100.000. Πώς; Καθώς μασάμε την τροφή μας, τη μυρίζουμε κιόλας.
Με το μάσημα εκλύονται αρώματα που περνούν στη μύτη μας μέσω του φάρυγγα.
Η γεύση και η όσφρηση συνδυάζονται με αποτέλεσμα τη νοστιμιά που απολαμβάνουμε.
Οι γευστικοί μας κάλυκες αναπτύσσονται προτού γεννηθούμε.
Καθώς το αγέννητο μωρό καταπίνει αμνιακό υγρό πιθανώς γεύεται αυτά που τρώει η μητέρα του και έχει μεγάλες πιθανότητες να του αρέσουν τα φαγητά που αρέσουν σε εκείνη.
Δεν τρώμε απλώς για να επιβιώσουμε.
Μας αρέσει κιόλας!
Μας φέρνει χαρά.
Και η Γραφή εξηγεί το γιατί.
Ο κόσμος μας είναι γεμάτος ήχους.
Κάποιοι είναι φυσικοί.
Άλλους τους παράγουμε εμείς.
Μπορούμε να ακούσουμε τη μουσική προτού γεννηθούμε και να την αγαπήσουμε καθώς μεγαλώνουμε.
Συνθέτουμε μουσική συγκινούμαστε από αυτήν και την ξαναπαίζουμε στο μυαλό μας.
Τα μουσικά όργανα συνήθως συνδυάζουν μια ηχογόνο πηγή που παράγει τόνους με ένα αντηχείο όπως ξύλο ή μέταλλο, που προσθέτει ένταση.
Αυτό το σχέδιο μοιάζει με τις φωνητικές χορδές μας.
Λίγα όργανα όμως συγκρίνονται με την ομορφιά της ανθρώπινης φωνής.
Η ακοή μας συμπληρώνει τη φωνή.
Ακούμε πράγματα που μας φέρνουν πιο κοντά στον Θεό και χρησιμοποιούμε τη φωνή που μας έδωσε για να τον αινούμε με χαρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου