Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025

Γκέιτζ Φλιγκλ: Ο Ιεχωβά Ενοποιεί τον Λαό Του (Ιωάν. 10:16)

 Γκέιτζ Φλιγκλ: Ο Ιεχωβά Ενοποιεί τον Λαό Του (Ιωάν. 10:16)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_36_VIDEO







Ποιες ιδιότητες λέει η Γραφή ότι θα χαρακτήριζαν τους ανθρώπους των τελευταίων ημερών; Η ενότητα και η ειρήνη; Ή η διχόνοια και η ιδιοτέλεια; Στην ουσία, ισχύουν και τα δύο.

Εξαρτάται σε ποια ομάδα ανθρώπων αναφερόμαστε.

Στη Δεύτερη Τιμόθεο 3:1-5, ο Παύλος έγραψε υπό θεϊκή έμπνευση ότι οι άνθρωποι γενικά “θα αγαπούσαν μόνο τον εαυτό τους” και θα ήταν «αδιάλλακτοι» και «άγριοι».

Αλλά ο προφήτης Μιχαίας έγραψε, επίσης υπό θεϊκή έμπνευση, για τις τελευταίες ημέρες κάτι που εκπληρώνεται στην εποχή μας.

Τι έγραψε; Ανοίξτε, παρακαλώ, στον Μιχαία, κεφάλαιο 2.

Προσέξτε τι λέει το εδάφιο 12—Μιχαίας 2:12.

Εδώ βρίσκουμε τον λόγο του Ιεχωβά που ήρθε στον Μιχαία.

Τι είπε ο Ιεχωβά; «Οπωσδήποτε θα σας συγκεντρώσω όλους, Ιακώβ· ασφαλώς θα συνάξω όσους θα έχουν απομείνει από τον Ισραήλ. Σε ενότητα θα τους φέρω, σαν πρόβατα στο μαντρί, σαν κοπάδι στον βοσκότοπό του· θα γίνεται θόρυβος εκεί από το πλήθος των ανθρώπων».

«Σε ενότητα θα τους φέρω».

Από το 1919, οι χρισμένοι έχουν συγκεντρωθεί «σαν πρόβατα στο μαντρί».

Και, μαζί με τα άλλα πρόβατα, αποτελούν ένα «πλήθος» που κάνει “θόρυβο”.

Ναι, προάγουμε με ζήλο την αγνή λατρεία και μας αρέσει να βρισκόμαστε μαζί.

Και, εφόσον ο λαός του Ιεχωβά είναι σχεδόν εννιά εκατομμύρια, είμαστε ένα χαρούμενο μελίσσι.

Παρακολουθήσατε τη φετινή συνέλευση; Θα ενθουσιαστείτε!

Θα απολαύσετε ένα συμπόσιο πνευματικής τροφής, και την ειρήνη και την ενότητα που χαρακτηρίζουν τον ευτυχισμένο λαό του Ιεχωβά.

Αλλά σε ποιον οφείλεται η ειρήνη και η ενότητα που απολαμβάνουμε; Αν ξαναδούμε το εδάφιο, ο Ιεχωβά λέει για τον εαυτό του: «Σε ενότητα θα τους φέρω, σαν πρόβατα στο μαντρί».

Άρα, οφείλεται στον Ιεχωβά.

Πώς μας ενοποιεί όμως; Πάλι στον Μιχαία, γυρίστε στο κεφάλαιο 4.

Βρίσκουμε την απάντηση στο πρώτο εδάφιο που λέει: «Στο τελικό διάστημα των ημερών [άρα στην εποχή που ζούμε τώρα εμείς. Εδάφιο 2] . . . πολλά έθνη θα πάνε και θα πουν: “Ελάτε, ας ανεβούμε στο βουνό του Ιεχωβά και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ. Αυτός θα μας διδάξει τις οδούς του”».

Ναι, περιλαμβάνεται θεϊκή εκπαίδευση—διδασκαλία.

«Αυτός θα μας διδάξει τις οδούς του και εμείς θα περπατήσουμε στους δρόμους του».

Άρα, πρέπει και να εφαρμόζουμε όσα μαθαίνουμε.

Το αποτέλεσμα; Εδάφιο 3: «Θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια. Δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο».

Συμμετέχουμε στην εκπλήρωση αυτής της προφητείας τώρα!

Σήμερα, που έθνη και άτομα είναι οπλισμένα σαν αστακοί, ο λαός του Ιεχωβά αρνείται “να μάθει τον πόλεμο” —εκπαίδευση και εφαρμογή.

Και ο Ιεχωβά διδάσκει πρόθυμα ανθρώπους από όλα τα έθνη.

Δεν βάζει φράχτη γύρω από το μαντρί, το πνευματικό έθνος του, κρατώντας έξω κάποιες εθνικότητες.

Όχι!

Ο Ιεχωβά ενοποιεί στο μαντρί άτομα από κάθε έθνος, που είναι πρόθυμα να ακολουθούν τους κανόνες του.

Η ειρήνη και η ενότητα του λαού του Ιεχωβά είναι ένα σύγχρονο θαύμα.

Το εκτιμούμε αυτό; Δείτε δύο παραδείγματα.

Ο Λόταρ από τη Γερμανία (και έμαθα ότι «Λόταρ» σημαίνει «Ξακουστός Πολεμιστής») ανήκε στη γερμανική Χιτλερική Νεολαία.

Και ο Χέρμπερτ από τη Βρετανία (και έμαθα ότι «Χέρμπερτ» σημαίνει «Λαμπρός Πολεμιστής») ήταν στη βρετανική Βασιλική Αεροπορία.

Λόγω της προπαγάνδας αυτού του κόσμου, ήταν εχθροί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αλλά ο Ιεχωβά τούς εκπαίδευσε, και βαφτίστηκαν ως Μάρτυρές του.

Εφάρμοσαν τα πράγματα που έμαθαν.

Κατόπιν, ως ιεραπόστολοι στη Βενεζουέλα, δίδασκαν από κοινού άλλους να ζουν με ειρήνη —πρώτα πρώτα με τον Θεό, αλλά και μεταξύ τους.

Ο Λόταρ και ο Χέρμπερτ ήταν και συγκάτοικοι για λίγο, μας λέει το Βιβλίο Έτους 1996.

Επίσης, κάποιος άλλος (ας τον ονομάσουμε Ρόμπερτ), ένας πιστός Προτεστάντης, στα 19 του, μπήκε στον βρετανικό στρατό.

Τον έστειλαν στη Βόρεια Ιρλανδία.

Κάποια γυναίκα (ας την ονομάσουμε Τερέζα) ήταν από Καθολική οικογένεια και εντάχθηκε από μικρή στο τοπικό πολιτικό κόμμα Σιν Φέιν.

Έδινε πληροφορίες στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό, τον IRA, για την περιοχή της.

Τελικά, τόσο ο Ρόμπερτ όσο και η Τερέζα έμαθαν τη Βιβλική αλήθεια από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Γνωρίστηκαν σε μια συνάθροιση στη Βόρεια Ιρλανδία.

Η Τερέζα είπε: «Όταν γνώρισα τον Ρόμπερτ, δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι μιλούσα τόσο ήρεμα και ειρηνικά με κάποιον που . . . θεωρούσα μέρος της βρετανικής πολεμικής μηχανής. Ο Λόγος του Θεού με είχε βοηθήσει να ξεριζώσω βαθιά μίση και προκαταλήψεις».

Εκείνη και ο Ρόμπερτ διαπίστωσαν ότι είχαν πολλά κοινά σημεία και παντρεύτηκαν.

Ο Λόταρ και ο Χέρμπερτ, ο Ρόμπερτ και η Τερέζα, όπως και πολλοί άλλοι, “σφυρηλάτησαν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια”.

Μόνο ο Ιεχωβά το επιτελεί αυτό με το ισχυρό άγιο πνεύμα του.

Αλλά γιατί μπορεί να είναι δύσκολο μερικές φορές να διατηρούμε τη Χριστιανική ενότητα; Ας δούμε το σημερινό εδάφιο.

Αν πάμε τώρα στον Ιωάννη, κεφάλαιο 10 (Ιωάννης 10:16), διαβάζουμε τι λέει ο Ιησούς —η κεφαλή της εκκλησίας, «ο καλός ποιμένας».

Προσέξτε—Ιωάννης 10:16: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Άρα, αυτό είναι δύσκολο, όχι μόνο επειδή ο Ιησούς έχει συγκεντρώσει μέσα στο ποίμνιο πάρα πολλά πρόβατα, αλλά και επειδή όλοι έχουν διαφορετικό παρελθόν.

Σκεφτείτε τα κυριολεκτικά πρόβατα.

Πόσες διαφορετικές ποικιλίες προβάτων υπάρχουν; Και εγώ, καθώς ετοίμαζα αυτό το μέρος το έμαθα.

Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ότι υπάρχουν πάνω από 200 ράτσες προβάτων σε όλο τον κόσμο.

Ενδεικτικά, υπάρχουν πρόβατα με μαύρο πρόσωπο, με λευκό, με γαλαζωπό, με κόκκινο δέρμα, πρόβατα με μαύρη κοιλιά ή με κέρατα.

Κάθε ποικιλία διακρίνεται για κάτι.

Μερικές είναι γνωστές για το μαλλί τους.

Άλλες για το κρέας τους ή και για το γάλα τους.

Και οι χαρακτήρες διαφέρουν.

Κάποια πρόβατα είναι πιο ήρεμα από άλλα.

Αλλά ούτε μία ποικιλία δεν έχει όλα τα επιθυμητά χαρακτηριστικά.

Πόσο εύστοχη ήταν η παραβολή του Ιησού!

Αυτό το ένα ενωμένο ποίμνιο προβάτων από πού προέρχεται; Από 230 και πλέον χώρες σε όλη τη γη —“από κάθε έθνος, φυλή, λαό και γλώσσα”.

Όλοι έχουμε προτερήματα και μειονεκτήματα.

Άρα, η ενότητα θέλει δουλειά.

Και ποιο είναι το μυστικό; Θυμάστε τι είπαμε; Εκπαίδευση και εφαρμογή.

Και τι είπε ο Ιησούς ότι θα κάνουν τα πρόβατα, τα «άλλα πρόβατά» του, όλα αυτά που είναι μαζί; «Θα ακούσουν τη φωνή μου».

Όλοι—«μικρό ποίμνιο» και «άλλα πρόβατα»— αγωνίζονται να εφαρμόζουν τις διδασκαλίες του Ιησού.

Δείτε μερικές από την Επί του Όρους Ομιλία του.

Προσπαθούμε σκληρά να κάνουμε ειρήνη με τον αδελφό μας αν τον προσβάλαμε με κάποιον τρόπο.

Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αγαπάμε τους εχθρούς μας.

Συγχωρούμε τα σφάλματα των άλλων.

Καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια να μην κρίνουμε τους άλλους για τις πράξεις ή τα κίνητρά τους.

Κατά βάση, φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε να φέρονται εκείνοι σε εμάς.

Η άφθονη πνευματική τροφή παράγει ειρηνικές ιδιότητες, ειρηνικό καρπό.

Η εκπαίδευση και η εφαρμογή οδηγούν στην ειρήνη.

Με ποιο αποτέλεσμα; Τι είπε ο Ιησούς; Γινόμαστε «ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Ως σύνολο, είμαστε ενωμένοι.

Αλλά τι θα πούμε για εμάς ως άτομα στην εργασία μας ή στην καθημερινότητά μας; Ποια ευθύνη έχουμε; Δείτε, παρακαλώ, πώς τόνισε ο απόστολος Παύλος τις ιδιότητες που πρέπει να καλλιεργούμε συνεχώς.

Εφεσίους, κεφάλαιο 4—προσέξτε, παρακαλώ, τα εδάφια 1 ως 3.

Στα εδάφια Εφεσίους 4:1-3, έγραψε: «Εγώ λοιπόν, ο φυλακισμένος σε σχέση με τον Κύριο, σας παρακαλώ να περπατάτε αντάξια της κλήσης με την οποία κληθήκατε, με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, με το να ανέχεστε ο ένας τον άλλον με αγάπη, προσπαθώντας ένθερμα να διατηρείτε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης».

Οπότε, ποιες ιδιότητες δεν παράγονται στον πνευματικό παράδεισο; Τι δεν είδατε σε αυτά τα εδάφια; Η υπερηφάνεια, το πείσμα, ο ανεξάρτητος τρόπος σκέψης —αυτά δεν υπάρχουν στον πνευματικό παράδεισο.

Αν μεγαλώνει μέσα μας ένα τέτοιο “ζιζάνιο”, ας το ξεριζώσουμε ζητώντας το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.

Αντίθετα, ποιες ιδιότητες αναπτύσσονται εκεί; Ο Παύλος είπε ότι η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα, η μακροθυμία, η συγχωρητικότητα συμβάλλουν στον «ενωτικό δεσμό της ειρήνης».

Απαιτείται ένθερμη προσπάθεια και αγώνας, αλλά με την ευλογία του Ιεχωβά θα εκδηλώνουμε αυτές τις ιδιότητες.

Άρα, τι είδαμε σήμερα; Αν και ο κόσμος γίνεται όλο και πιο διαιρεμένος, ο λαός του Ιεχωβά γίνεται όλο και πιο ενωμένος.

Ο Ιεχωβά ενοποιεί τον λαό του.

Μας διδάσκει να ζούμε μαζί με ειρήνη, και εμείς αγωνιζόμαστε να καλλιεργούμε ιδιότητες που ενισχύουν τη Χριστιανική μας ενότητα.

Σήμερα, λοιπόν, στις μεταξύ μας επαφές, ας αφήσουμε το πνεύμα του Ιεχωβά να καθοδηγεί τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να μας ωθεί να διατηρούμε ανάμεσά μας ειρήνη και ενότητα.




jwbvod25-36.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Νίκος Αχλαδής: Γιατί Ήταν ο Παύλος «Εκλεγμένο Σκεύος»; (Πράξ. 9:15)

 Νίκος Αχλαδής: Γιατί Ήταν ο Παύλος «Εκλεγμένο Σκεύος»; (Πράξ. 9:15)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_37_VIDEO





Σήμερα θα ασχοληθούμε με δύο ερωτήματα: Γιατί ήταν ο Παύλος εκλεγμένος σκεύος; Και πώς μπορούμε να τον μιμούμαστε; Καθώς πήγαινε στη Δαμασκό, ο Σαύλος, ο αμείλικτος διώκτης των Χριστιανών, ξαφνικά τυφλώθηκε.

Και όταν ζητήθηκε από τον μαθητή Ανανία να πάει να τον θεραπεύσει, εκείνος αναρωτήθηκε μεγαλόφωνα: “Μα γιατί να γιατρέψω αυτόν τον εχθρό που κατατρέχει τις Xριστιανικές εκκλησίες;” Η απάντηση του Ιησού άφησε άναυδο τον Ανανία: «Πήγαινε, επειδή αυτός είναι για εμένα σκεύος εκλεγμένο».

Άραγε τι ήταν αυτό που έκανε τον Σαύλο, τον μετέπειτα Παύλο, εκλεγμένο σκεύος για τον Ιησού; Μήπως οι τεράστιες γνώσεις του για τις Εβραϊκές Γραφές ή ο φλογερός του ζήλος για τον Θεό; Σίγουρα και αυτά έπαιξαν κάποιον ρόλο, αλλά τώρα θα εξετάσουμε κάποιες ιδιότητες του Παύλου που μπορούμε να μιμηθούμε.

Πρώτα, θα ασχοληθούμε με την ευελιξία και τη λογικότητα που επιδείκνυε στη διακονία του, και κατόπιν με τον ανοιχτό και αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας του.

Αρχικά, ας ασχοληθούμε με την ευελιξία και τη λογικότητά του.

Ο Σαύλος δεν ήταν εκ φύσεως ευέλικτο άτομο.

Στο εδάφιο Πράξεις 26:11, είπε για τον τρόπο με τον οποίο δίωκε τους Χριστιανούς: «Είχα ασυγκράτητη μανία εναντίον τους».

Και η λέξη που χρησιμοποίησε μπορεί να αναφέρεται σε τόσο μεγάλη οργή που παραπέμπει σε παραφροσύνη ή παράνοια.

Και στην 1 Τιμόθεο 1:13, αποκάλεσε τον εαυτό του “θρασύ”.

Η λέξη του πρωτότυπου κειμένου που αποδίδεται «θρασύς» περιγράφει «κάποιον που φέρεται με σκληρότητα από αλαζονική περιφρόνηση για τους άλλους».

Μόνο ευέλικτο δεν θα τον λέγαμε!

Για να γίνει αυτή η μεταμόρφωση θα απαιτήθηκε βαθιά αυτοεξέταση, ίσως στο διάστημα που ο Παύλος ήταν στην Αραβία και τα χρόνια που ήταν στην Ταρσό, πριν από την πρώτη του ιεραποστολική περιοδεία.

Είχε όλο τον χρόνο να σκεφτεί τη σκληρή αλήθεια: Υπήρξε ένας πεισματάρης, ένας παράλογος εχθρός του Ιησού.

Όσο επώδυνο και αν ήταν, ο Παύλος επέτρεψε στον Θεό να τον διαπλάσει: Από μανιώδης, θρασύς άνθρωπος έγινε εκλεκτό σκεύος που φερόταν με «γλυκύτητα, όπως . . . φροντίζει τρυφερά τα παιδιά της η μητέρα που θηλάζει».

Η διάπλαση του Ιεχωβά δίδαξε τον Παύλο να είναι ευέλικτος, λογικός και ρεαλιστής.

Έμαθε ότι ακόμα και τα καλύτερα σχέδια, όπως το προσεκτικά οργανωμένο ταξίδι που έκανε στη Δαμασκό έχοντας στα χέρια του επιστολές από τον αρχιερέα, μπορούσαν να ανατραπούν.

Και αργότερα είπε στους Θεσσαλονικείς ότι “δύο φορές προσπάθησε να τους επισκεφτεί, αλλά ο Σατανάς τού έφραξε τον δρόμο”.

Και προφανώς δεν επρόκειτο για κάποιο μικρό εμπόδιο, επειδή το ρήμα του πρωτότυπου κειμένου που αποδίδεται «έφραξε» μπορεί να εννοεί ένα βαθύ χαντάκι που έχει σκαφτεί στον δρόμο για να εμποδίσει την προέλαση των στρατευμάτων του αντιπάλου και να κάνει τον δρόμο απροσπέλαστο.

Επίσης, στις Πράξεις 16:6-10, ο Παύλος δεν επέμεινε να ακολουθήσει το αρχικό του δρομολόγιο όταν το άγιο πνεύμα τον έστειλε σε άλλη κατεύθυνση.

Με άλλα λόγια, δεν επέμενε να χτυπάει κλειστές πόρτες τη στιγμή που υπήρχαν ανοιχτές πόρτες διαθέσιμες για αυτόν.

Επιπλέον, όταν αναγκάστηκε να περιμένει στην Αθήνα, ο Παύλος αξιοποίησε τον χρόνο αναμονής για να βοηθήσει κάποιους Αθηναίους να αλλάξουν τη ζωή τους και τελικά να ιδρύσει μια εκκλησία εκεί.

Ακόμα και όταν ήταν φυλακισμένος στη Ρώμη και στους Φιλίππους, εκείνος επικεντρώθηκε στη μετάδοση των καλών νέων και στην ενίσχυση των αδελφών.

Αυτό ακριβώς τονίζει το σημερινό μας εδάφιο.

Παρά τους περισπασμούς, ο Παύλος παρέμενε επικεντρωμένος στη διακονία του, ακόμη και όταν οι περισπασμοί προέκυπταν επειδή τον απογοήτευαν άλλοι.

Για παράδειγμα, είπε στον Τιμόθεο ότι ο Δημάς και όλοι στην επαρχία της Ασίας τον είχαν εγκαταλείψει.

Αλλά το γεγονός ότι κάποιοι τον είχαν απογοητεύσει δεν τον έκανε καχύποπτο ή δύσπιστο απέναντι στους άλλους.

Και έτσι, συνέχισε να εκπαιδεύει και να συνεργάζεται με άλλους, όπως με τον Τιμόθεο, τον Λουκά, τον Τίτο και πολλούς ακόμα που αναφέρει στις επιστολές του.

Ήταν επίσης πρόθυμος να προσαρμόσει την άποψή του για τον Μάρκο, που κάποτε τον είχε απογοητεύσει τόσο πολύ ώστε ο Παύλος αρνήθηκε να τον πάρει μαζί του σε μια ιεραποστολική περιοδεία.

Αργότερα όμως, είπε στον Τιμόθεο να φέρει μαζί του τον Μάρκο επειδή “του ήταν χρήσιμος στη διακονία”.

Είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι ο Παύλος επέτρεψε στον Ιεχωβά να διαμορφώσει τον τρόπο σκέψης του και να τον μετατρέψει σε ένα σκεύος ευέλικτο και λογικό.

Για να μιμoύμαστε τον Παύλο, χρειάζεται και εμείς να είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε πορεία.

Οι δυσκολίες που βιώσαμε στη διάρκεια της πανδημίας ίσως αποδειχτούν πολύ μικρές σε σύγκριση με μελλοντικές αλλαγές που θα χρειαστεί να κάνουμε.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι για αυτές.

Και ας μην ξεχνάμε ότι οι απογοητεύσεις είναι μέρος της ζωής σε αυτό το σύστημα.

Κάποιοι συνεργάτες θα μας στενοχωρήσουν, ίσως και να μας πληγώσουν.

Αντί όμως να τους αποφεύγουμε και να αναμασάμε ό,τι έγινε, κάνουμε ό,τι και ο Παύλος: ανεχόμαστε «ο ένας τον άλλον με αγάπη» για να μπορούμε να επιτελούμε τη διακονία μας.

Και οι υπεύθυνοι αδελφοί πρέπει να συνεχίσουν να αναθέτουν ευθύνες, ακόμη και αν κάποια άτομα δεν ανταποκριθούν τελικά στις προσδοκίες τους.

Δεύτερον, πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας του Παύλου; Για τη λέξη «σκεύος» στη φράση “εκλεγμένο σκεύος”, κάποια πηγή είπε ότι «συνήθως σημαίνει “ποτήρι ή δοχείο”», αλλά μπορεί να αναφέρεται σε «οποιοδήποτε μέσο χρησιμοποιείται για την επιτέλεση ενός σκοπού, ιδιαίτερα σε σχέση με τη μετάδοση κάποιου μηνύματος ή πληροφορίας».

Ο Ιησούς χρησιμοποίησε δυναμικά αυτό το εκλεγμένο σκεύος για να μεταδώσει θεόπνευστες οδηγίες στις εκκλησίες τον πρώτο αιώνα, και αυτές οι οδηγίες συνεχίζουν να μας ωφελούν μέχρι σήμερα.

Ο Παύλος ήξερε ότι η ειλικρινής επικοινωνία ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου από πνευματική άποψη.

Γι’ αυτό και είπε στους πρεσβυτέρους της Εφέσου ότι “δεν δίστασε να τους πει όλη τη βουλή του Θεού”.

Καθώς διαβάζουμε όμως τις επιστολές του, βλέπουμε ότι, εκτός από την κατεύθυνση που έδινε, άνοιγε και την καρδιά του στους αδελφούς.

Όχι μόνο τους εξέφραζε την αγάπη του και τον έπαινό του, αλλά και μοιραζόταν μαζί τους τα βαθύτερα αισθήματά του, ακόμα και τις ίδιες του τις αδυναμίες.

Στην Επιστολή προς τους Ρωμαίους γράφει: «Όταν θέλω να κάνω το σωστό, το κακό είναι παρόν σε εμένα. [Χρησιμοποιεί πρώτο πρόσωπο.] . . . Ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι!» Αυτά τα λόγια έχουν βοηθήσει αμέτρητους υπηρέτες του Θεού να μην το βάλουν κάτω μετά από κάποια αποτυχία.

Η ταπεινότητα και η ειλικρίνειά του δημιουργούσαν ένα κλίμα εμπιστοσύνης και τον έκαναν αγαπητό.

Όπως διαβάζουμε στις επιστολές του, ο Παύλος έδινε ξεκάθαρες συμβουλές, τον απασχολούσε όμως και το πώς ένιωθαν οι άλλοι με αυτές τις συμβουλές.

Και αυτό είναι βασική πτυχή της καλής επικοινωνίας.

Για παράδειγμα, αφού έδωσε πολύ ισχυρή συμβουλή στην πρώτη επιστολή του προς τους Κορινθίους, τους έστειλε τον Τίτο, εν μέρει για να διαπιστώσει πώς είχαν αντιδράσει σε αυτήν.

Αναγνώρισε ότι ίσως χρειαζόταν να τους ξαναγράψει για ορισμένα ζητήματα ώστε να γίνουν πλήρως κατανοητά.

Αν θέλουμε να μιμούμαστε τον Παύλο, θα προσπαθούμε να εκφράζουμε την αγάπη μας αλλά και τον έπαινό μας σε αυτούς που αγαπάμε, ιδιαίτερα στους αδελφούς μας.

Δεν θέλουμε να αναρωτιούνται πώς νιώθουμε για αυτούς.

Επίσης, όταν παραδεχόμαστε τα δικά μας λάθη, είναι πιο εύκολο να αναφέρουμε κάτι που παρατηρήσαμε και να δώσουμε συμβουλή όπου είναι απαραίτητο.

Και έπειτα από μια ειλικρινή συζήτηση με έναν συνεργάτη μας, συχνά χρειάζεται να επανέλθουμε στο ζήτημα, όπως ο Παύλος, για να βεβαιωθούμε ότι οι προθέσεις και τα λόγια μας δεν παρερμηνεύτηκαν.

Τώρα που εξετάσαμε αυτές τις ιδιότητες του Παύλου, δεν μας έρχεται στον νου ο τρόπος που ασκεί την ηγεσία ο πιστός δούλος σήμερα; Σαν τις επιστολές του Παύλου, η πνευματική τροφή που λαβαίνουμε είναι γεμάτη, όχι μόνο από οδηγίες και συμβουλές, αλλά και από ειλικρινείς εκφράσεις αδελφών (περιλαμβανομένων και μελών του Κυβερνώντος Σώματος) τόσο σε βίντεο όσο και σε άρθρα μελέτης και βιογραφίες.

Ακούστε κάποια σχόλια από τη βιογραφία του Καρλ Κλάιν που μας θυμίζουν πολύ τα λόγια του Παύλου στην Προς Ρωμαίους Επιστολή, κεφάλαιο 7.

Είπε: “Είμαι ευγνώμων στον Ιεχωβά που, όταν ήμουν πνευματικά αδύναμος, η ευκαιρία να υποχωρήσω στον πειρασμό δεν βρισκόταν πολύ κοντά, και όταν βρισκόταν, ήμουν αρκετά ισχυρός πνευματικά για να μην υποχωρήσω”.

Και καταλήγει: «Γιατί ο Ιεχωβά γνώριζε ότι στην καρδιά μου πραγματικά ήθελα να κάνω το σωστό».

Αυτά τα ταπεινά, ειλικρινή λόγια κάποιου που υπηρέτησε στο Κυβερνών Σώμα έχουν ενθαρρύνει αμέτρητους αδελφούς και αδελφές σε όλη τη γη.

Και όσον αφορά την ευελιξία και τη λογικότητα, θυμηθείτε ότι, μόλις ξέσπασε η πανδημία, ο πιστός δούλος προσάρμοσε τον τρόπο διεξαγωγής της διακονίας και των συναθροίσεών μας σχεδόν αμέσως.

Δεν υπήρχε ίχνος απογοήτευσης για τις πόρτες που είχαν κλείσει, για όσα δεν μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά μια ρεαλιστική προσέγγιση η οποία εστίαζε στις πόρτες που ήταν ακόμα ανοιχτές για τον λαό του Θεού.

Είναι προφανές ότι το πνεύμα του Θεού έχει ενεργοποιήσει τον πιστό δούλο, όπως είχε κάνει με τον Παύλο, για να προωθήσει τα καλά νέα παρά τις όποιες αντιξοότητες.

Ας κάνουμε λοιπόν όλοι αυτό που λέει ο Παύλος στην 1 Κορινθίους 11:1: “Να γινόμαστε μιμητές του [του Παύλου, του εκλεγμένου σκεύους], όπως και εκείνος ήταν του Χριστού”.




jwbvod25-37.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025

 

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου

Οι γυναίκες πρέπει να είναι . . . μετριοπαθείς στις συνήθειες, πιστές σε όλα.​—1 Τιμ. 3:11.

Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα μεγαλώνει ένα παιδί. Μας φαίνεται ότι η ανάπτυξη λαβαίνει χώρα αυτόματα. Ωστόσο, η ανάπτυξη προς τη Χριστιανική ωριμότητα δεν είναι σε καμιά περίπτωση αυτόματη. (1 Κορ. 13:11· Εβρ. 6:1) Για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο, χρειαζόμαστε μια βαθιά προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά. Χρειαζόμαστε επίσης το άγιο πνεύμα του καθώς καλλιεργούμε θεοσεβείς ιδιότητες, αποκτούμε πρακτικές δεξιότητες και προετοιμαζόμαστε για μελλοντικές ευθύνες. (Παρ. 1:5) Ο Ιεχωβά δημιούργησε τους ανθρώπους ως άντρες και γυναίκες. (Γέν. 1:27) Πέρα από τις προφανείς σωματικές τους διαφορές, οι άντρες και οι γυναίκες διαφέρουν και από άλλες απόψεις. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά δημιούργησε τους άντρες και τις γυναίκες έτσι ώστε να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες ευθύνες, οπότε χρειάζονται ιδιότητες και δεξιότητες οι οποίες θα τους βοηθούν να ανταποκρίνονται στους αντίστοιχους ρόλους τους.​—Γέν. 2:18w23.12 σ. 18 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1ZmgkZ8dFWS8khLA6tIjl7GYERtrGz-kc/view?usp=sharing

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025

 

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον.​—Ιωάν. 13:34.

Δεν μπορούμε να υπακούμε στην εντολή του Ιησού σχετικά με την αγάπη αν δείχνουμε αγάπη σε μερικούς στην εκκλησία αλλά όχι σε κάποιους άλλους. Ομολογουμένως, ίσως νιώθουμε πιο κοντά σε κάποιους από ό,τι σε άλλους, όπως και ο Ιησούς. (Ιωάν. 13:23· 20:2) Αλλά ο απόστολος Πέτρος μάς υπενθυμίζει ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε να έχουμε «αδελφική στοργή» για όλους τους αδελφούς και τις αδελφές μας, να είμαστε δεμένοι σαν μια οικογένεια. (1 Πέτρ. 2:17) Ο Πέτρος μάς πρότρεψε να “αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον έντονα, από καρδιάς”. (1 Πέτρ. 1:22) Σε αυτά τα συμφραζόμενα, το να αγαπάμε «έντονα» περιλαμβάνει το να εκτείνουμε τα όρια της φυσικής τάσης που έχουμε να αγαπάμε. Για παράδειγμα, τι γίνεται αν ένας αδελφός μάς προσβάλει ή μας πληγώσει με κάποιον τρόπο; Η ενστικτώδης αντίδρασή μας ίσως είναι να ανταποδώσουμε τα ίσα αντί να δείξουμε αγάπη. Εντούτοις, ο Πέτρος έμαθε από τον Ιησού ότι αυτό δεν ευαρεστεί τον Θεό. (Ιωάν. 18:10, 11) Ο Πέτρος έγραψε: «Μην ανταποδίδετε κακό αντί κακού ή προσβολή αντί προσβολής. Αντίθετα, να ανταποδίδετε με ευλογία». (1 Πέτρ. 3:9) Να επιτρέπετε στην έντονη αγάπη να σας ωθεί να δείχνετε καλοσύνη και περίσκεψη. w23.09 σ. 28, 29 ¶9-11

https://drive.google.com/file/d/1ReiCnIsTtSpHwCc-_10Wf-VOeaKkzWkZ/view?usp=sharing

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025

 

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου

Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον.​—1 Ιωάν. 4:7.

Όλοι μας θέλουμε να «αγαπάμε ο ένας τον άλλον». Εντούτοις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Ιησούς προειδοποίησε πως «η αγάπη των περισσοτέρων [επρόκειτο να] ψυχρανθεί». (Ματθ. 24:12) Ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι αυτό θα συνέβαινε σε μεγάλη κλίμακα μεταξύ των μαθητών του. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να παραμένουμε άγρυπνοι ώστε να μην επηρεαστούμε από την έλλειψη αγάπης στον κόσμο που μας περιβάλλει. Με αυτό υπόψη, ας εξετάσουμε το εξής σημαντικό ερώτημα: Υπάρχει τρόπος να δοκιμάσουμε αν η αγάπη μας για τους αδελφούς μας είναι ισχυρή; Ένας τρόπος να εξακριβώσουμε τη δύναμη της αγάπης μας είναι να εξετάσουμε πώς χειριζόμαστε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις στη ζωή. (2 Κορ. 8:8) Μια τέτοια κατάσταση αναφέρει ο απόστολος Πέτρος: «Πάνω από όλα, να έχετε έντονη αγάπη ο ένας για τον άλλον, επειδή η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών». (1 Πέτρ. 4:8) Συνεπώς, οι αδυναμίες και οι ατέλειες των άλλων μπορούν να δοκιμάσουν την αγάπη μας. w23.11 σ. 10 ¶12, 13

https://drive.google.com/file/d/1bodh6lIJ7vXROL_ZwKwR9ei_rWfw75VM/view?usp=sharing

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

 

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου

Ας προσφέρουμε πάντοτε στον Θεό θυσία αίνου, δηλαδή τον καρπό των χειλιών μας που κάνουν δημόσια διακήρυξη για το όνομά του.​—Εβρ. 13:15.

Σήμερα, όλοι οι Χριστιανοί έχουν το προνόμιο να προσφέρουν θυσίες στον Ιεχωβά χρησιμοποιώντας τον χρόνο, τις δυνάμεις και τους πόρους τους για την προώθηση των συμφερόντων της Βασιλείας του Θεού. Μπορούμε να δείχνουμε ότι θεωρούμε πολύτιμο το προνόμιο να λατρεύουμε τον Ιεχωβά προσφέροντάς του όσο καλύτερες θυσίες μπορούμε. Ο απόστολος Παύλος επισημαίνει διάφορες πτυχές της λατρείας μας τις οποίες δεν πρέπει ποτέ να παραμελούμε. (Εβρ. 10:22-25) Μεταξύ αυτών είναι το να πλησιάζουμε τον Ιεχωβά με προσευχή, το να κάνουμε δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας, το να συναθροιζόμαστε ως εκκλησία και το να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον «τόσο περισσότερο όσο [βλέπουμε] την ημέρα [του Ιεχωβά] να πλησιάζει». Στο τέλος της Αποκάλυψης, ο άγγελος του Ιεχωβά λέει δύο φορές για έμφαση: «Τον Θεό λάτρεψε!» (Αποκ. 19:10· 22:9) Ας μην ξεχνάμε ποτέ αυτή τη βαθιά πνευματική αλήθεια όσον αφορά τον μεγάλο πνευματικό ναό του Ιεχωβά και το πολύτιμο προνόμιο που έχουμε να λατρεύουμε τον μεγάλο Θεό μας! w23.10 σ. 29 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1WTKCsT44wTvKucCQASzmV-IIvq82QLB_/view?usp=sharing

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2025

 

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου

Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι των οποίων οι άνομες πράξεις έχουν συγχωρηθεί και των οποίων οι αμαρτίες έχουν καλυφτεί.​—Ρωμ. 4:7.

Ο Θεός συγχωρεί, ή αλλιώς καλύπτει, τις αμαρτίες εκείνων που εκδηλώνουν πίστη σε αυτόν. Τους συγχωρεί πλήρως και δεν λαβαίνει πλέον υπόψη του τις αμαρτίες τους. (Ψαλμ. 32:1, 2) Θεωρεί αυτά τα άτομα άμεμπτα και δίκαια με βάση την πίστη τους. Παρότι ανακηρύχτηκαν δίκαιοι, ο Αβραάμ, ο Δαβίδ και άλλοι πιστοί λάτρεις του Θεού εξακολουθούσαν να είναι ατελείς αμαρτωλοί. Αλλά λόγω της πίστης τους, ο Θεός τούς θεωρούσε άμεμπτους, ιδίως σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν προσωπική σχέση μαζί του. (Εφεσ. 2:12) Όπως διευκρινίζει ο απόστολος Παύλος στην επιστολή του, η πίστη παίζει καθοριστικό ρόλο στο να έχουμε προσωπική σχέση με τον Θεό. Αυτό ίσχυε στην περίπτωση τόσο του Αβραάμ όσο και του Δαβίδ, και ισχύει και για εμάς. w23.12 σ. 3 ¶6, 7

https://drive.google.com/file/d/15N1qiv3FQFkLQlnQxfqfyY-yX9Axldy4/view?usp=sharing

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2025

 

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου

Εμείς έχουμε πιστέψει και έχουμε γνωρίσει ότι εσύ είσαι ο Άγιος του Θεού.​—Ιωάν. 6:69.

Ο απόστολος Πέτρος ήταν όσιος. Δεν επέτρεψε σε τίποτα να τον κάνει να παραιτηθεί οριστικά. Έδειξε την οσιότητά του σε μια περίπτωση που ο Ιησούς είπε κάτι το οποίο οι μαθητές του δεν κατάλαβαν. (Ιωάν. 6:68) Χωρίς να περιμένουν μια εξήγηση, πολλοί έπαψαν να ακολουθούν τον Ιησού. Αλλά ο Πέτρος δεν το έκανε αυτό. Αναγνώρισε ότι μόνο ο Ιησούς είχε «λόγια αιώνιας ζωής». Ο Ιησούς ήξερε ότι ο Πέτρος και οι άλλοι απόστολοι θα τον εγκατέλειπαν. Παρ’ όλα αυτά, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο Πέτρος θα επέστρεφε και θα παρέμενε πιστός. (Λουκ. 22:31, 32) O Ιησούς κατανοούσε ότι «το . . . πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη». (Μάρκ. 14:38) Γι’ αυτό, ακόμα και αφού ο Πέτρος αρνήθηκε ότι τον γνώριζε, ο Ιησούς δεν θεώρησε τον απόστολό του χαμένη υπόθεση. Ο αναστημένος Ιησούς εμφανίστηκε στον Πέτρο, προφανώς όταν ο Πέτρος ήταν μόνος. (Μάρκ. 16:7· Λουκ. 24:34· 1 Κορ. 15:5) Πόσο θα ενθαρρύνθηκε ο καταρρακωμένος απόστολος! w23.09 σ. 22 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/14yGSHmilajufEuADxPU41S32MNW2rb5p/view?usp=sharing

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2025

 

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου

Αδελφοί, πάρτε ως υπόδειγμα κακοπάθησης και υπομονής τους προφήτες που μίλησαν στο όνομα του Ιεχωβά.​—Ιακ. 5:10.

Η Γραφή περιέχει πολλά παραδείγματα ανθρώπων που ήταν μακρόθυμοι, υπομονετικοί. Θα μπορούσατε να εξετάσετε τέτοια παραδείγματα στα πλαίσια της προσωπικής σας μελέτης. Λόγου χάρη, αν και ο Δαβίδ χρίστηκε σε νεαρή ηλικία ως ο μελλοντικός βασιλιάς του Ισραήλ, χρειάστηκε να περιμένει αρκετά χρόνια προτού λάβει τη βασιλεία. Ο Συμεών και η Άννα λάτρευαν τον Ιεχωβά πιστά καθώς περίμεναν τον υποσχεμένο Μεσσία. (Λουκ. 2:25, 36-38) Καθώς μελετάτε τέτοιες αφηγήσεις, να αναζητάτε τις απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα: Τι μπορεί να βοήθησε αυτό το άτομο να εκδηλώσει μακροθυμία; Πώς ωφελήθηκε; Πώς μπορώ να το μιμηθώ; Ίσως ωφεληθείτε επίσης αν μάθετε για εκείνους που υπήρξαν ανυπόμονοι. (1 Σαμ. 13:8-14) Θα μπορούσατε να ρωτήσετε: “Τι μπορεί να συντέλεσε στην ανυπομονησία τους; Ποιες συνέπειες υπέστησαν;” w23.08 σ. 25 ¶15

https://drive.google.com/file/d/1K2lLRm9LYsAVpPZgP9gooNuRqYmBTF81/view?usp=sharing

Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2025

Βοηθήστε τα Παιδιά σας να Χρησιμοποιούν Σοφά τις Ηλεκτρονικές Συσκευές

Βοηθήστε τα Παιδιά σας να Χρησιμοποιούν Σοφά τις Ηλεκτρονικές Συσκευές

(8 λεπτά) Συζήτηση.

Έχετε δει ποτέ ένα μικρό παιδί να βρίσκει αυτό που θέλει στο κινητό ή στο τάμπλετ; Φαίνεται τόσο εύκολο για τα παιδιά! Αν και ίσως δεν χρειάζονται βοήθεια για να μάθουν πώς να χειρίζονται τις ηλεκτρονικές συσκευές, σίγουρα χρειάζονται βοήθεια για να μάθουν πώς να τις χρησιμοποιούν σοφά. Αν είστε γονέας, πώς μπορείτε να εκπαιδεύσετε το παιδί σας σε αυτόν τον τομέα;

Σκηνή από το βίντεο «Να Χρησιμοποιείς τον Χρόνο σου Σωστά». Η Σοφία είναι ξαπλωμένη στην παραλία παίζοντας με το τάμπλετ της και έτσι δεν βλέπει ένα δελφίνι που παίζει με μια μπάλα μέσα στη θάλασσα.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Να Χρησιμοποιείς τον Χρόνο σου Σωστά. Μετά ρωτήστε:

  • Γιατί είναι καλό να περιορίζουμε τον χρόνο που διαθέτουμε στις ηλεκτρονικές συσκευές;

  • Για ποια άλλα πράγματα πρέπει να βρίσκουμε χρόνο;

Όταν βάζετε κανόνες για την οικογένειά σας, να βασίζεστε στις Βιβλικές αρχές και όχι στο τι κάνουν οι άλλοι γονείς. (Γα 6:5) Για παράδειγμα, αναρωτηθείτε:

  • Δείχνει το παιδί μου αρκετή εγκράτεια και υπευθυνότητα ώστε να χρησιμοποιεί τη συσκευή μου ή ακόμα και να έχει τη δική του;​—1Κο 9:25

  • Σε ποιον βαθμό θα πρέπει να ελέγχω πώς χρησιμοποιεί το παιδί μου τη συσκευή;​—Παρ 18:1

  • Τι είδους εφαρμογές και ιστοτόπους θα αφήνω το παιδί μου να χρησιμοποιεί και τι όχι;​—Εφ 5:3-5· Φλπ 4:8, 9

  • Πόση ώρα θα χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική συσκευή κάθε μέρα ώστε να του μένει χρόνος και για άλλες ευχάριστες και σημαντικές δραστηριότητες;​—Εκ 3:1

Ω, τέλειο! Δες πως γιαλύζει

Παιδιά, φαίνεστε πολύ ενθουσιασμένοι! 

Μπορείς να κάνεις πολλά διασκεδαστικά πράγματα με αυτό! 

Αλλά και πολλά σημαντικά!  

Πριν σας αφήσουμε όμως να το χρησιμοποιήσετε, θα βάλουμε κάποιους κανόνες.  

Αααα, κανόνες! 

Ναι παιδιά, επειδή ακόμα και κάτι καλό χωρίς μέτρο γίνεται κακό.  

Τι εννοείς!  

Ένας σοφός είπε κάποτε, για το κάθε τι υπάρχει ορισμένος καιρός.

 Αλλά αν είσαι συνέχεια πάνω από μια οθόνη μπορεί να μην καταλάβεις πως πέρασε ο χρόνος ή μπορεί να χάσεις όμορφα πράγματα που γίνονται γύρω σου.  

Η μητέρα σας κι εγώ θα σας βάλουμε χρονικά όρια. 

Και πάντα θα σας επιβλέπουμε! 

Άλλα 5 λεπτά Πέτρο! ) 

Εντάξει μαμά! 

Να θυμάστε, ο χρόνος είναι δώρο του Ιεχωβά.

 Πρέπει να τον χρησιμοποιούμε σοφά.

Έτσι δεν είναι αγάπη μου!  

Ακριβώς! 

Χαμογελάστε!

Πνευματικά Πετράδια ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 31

 



https://drive.google.com/file/d/1juwJfgT8jsXnhrQBC-LkOTZA_YKPOqoS/view?usp=sharing