Πίτερ Πράις:
Είστε Πρόθυμοι να Ποτίσετε τα Πρόβατα;—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ
Αναπαραγωγή ΌλωνΤυχαία Σειρ
Τους τελευταίους μήνες λάβατε εκπαίδευση που σας βοήθησε να έρθετε πιο κοντά στον Ιεχωβά και να κατανοήσετε περισσότερο τις ιδιότητες του.
Αυτή η εκπαίδευση, όχι μόνο ενίσχυσε την πίστη σας, αλλά επίσης σας έδωσε τα εφόδια για να υπηρετείτε τους άλλους με στοργικό και ουσιαστικό τρόπο.
Υπάρχει ένα περιστατικό στη ζωή του Μωυσή που το δείχνει αυτό καθαρά.
Δεν είναι η εντυπωσιακή διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας ούτε η συγκλονιστική στιγμή που έλαβε τον Νόμο του Θεού στο όρος Σινά.
Είναι τότε που σε ένα πηγάδι στη Μαδιάμ ένας άνθρωπος που τα είχε χάσει όλα επέλεξε συνειδητά να υπηρετήσει τους άλλους.
Ας ανοίξουμε τη Γραφή στο Έξοδος κεφάλαιο 2, και ας φανταστούμε ότι είμαστε εκεί.
Έξοδος κεφάλαιο 2.
Εδώ λοιπόν ο Μωυσής βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.
Είχε μόλις υπερασπιστεί έναν Ισραηλίτη σκοτώνοντας έναν Αιγύπτιο.
Με αυτή του την πράξη ο Μωυσής προσδιόρισε τον εαυτό του όχι ως Αιγύπτιο αλλά ως μέλος του λαού του Ιεχωβά.
Την επόμενη μέρα, όταν προσπάθησε να επέμβει σε μια διένεξη μεταξύ δύο Ισραηλιτών, ένας από αυτούς αντέδρασε με θυμό.
Ας το δούμε αυτό στο Έξοδος 2:14.
Ο άντρας είπε: «Ποιος σε διόρισε άρχοντα και κριτή μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως σκότωσες και τον Αιγύπτιο;» Εκείνη τη στιγμή άλλαξαν όλα.
Και το εδάφιο συνεχίζει λέγοντας: «Ο Μωυσής λοιπόν φοβήθηκε» επειδή συνειδητοποίησε ότι οι πράξεις του είχαν πια μαθευτεί.
Αλλά τα πράγματα θα γίνονταν χειρότερα.
Δείτε το εδάφιο 15: «Έπειτα το άκουσε και ο Φαραώ και αποπειράθηκε να σκοτώσει τον Μωυσή, αλλά εκείνος έσπευσε να φύγει μακριά του και πήγε να κατοικήσει στη γη Μαδιάμ.
Εκεί κάθισε κοντά σε ένα πηγάδι».
Ο Φαραώ λοιπόν, που είχε μεγαλώσει τον Μωυσή μέσα στη βασιλική οικογένεια, άκουσε για αυτόν τον φόνο.
Αλλά αντί να τον προστατέψει, ήθελε να τον σκοτώσει.
Και εκείνος φεύγει για να σωθεί.
Προσπαθήστε να το κάνετε εικόνα.
Ο Μωυσής—μέσα στις σκόνες, εξαντλημένος, συναισθηματικά εξουθενωμένος μετά από μέρες οδοιπορίας σε δύσβατα μέρη— χωρίς κάποιον τίτλο, κάποια θέση εξουσίας, είχε μείνει μόνος του με τις σκέψεις του.
Ίσως συλλογιζόταν όλα όσα είχαν συμβεί.
Το να πούμε ότι ήταν «ανήσυχος» είναι πολύ λίγο για να περιγράψει όσα ένιωθε.
Αλλά δεν έμεινε μόνος για πολύ.
Δείτε τα εδάφια 16 και 17: «Ο ιερέας της Μαδιάμ είχε εφτά κόρες, και αυτές ήρθαν να βγάλουν νερό για να γεμίσουν τις ποτίστρες και να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους.
Αλλά ως συνήθως, ήρθαν οι βοσκοί και τις έδιωξαν.
Τότε ο Μωυσής σηκώθηκε και βοήθησε τις γυναίκες και πότισε τα πρόβατά τους».
Το εδάφιο λέει «ως συνήθως».
Άρα πρόκειται για κάτι που συνέβαινε συχνά.
Οι γυναίκες ανέμεναν τον εκφοβισμό και την κακομεταχείριση από τους βοσκούς.
Αλλά αυτή τη φορά ο Μωυσής το είδε και έκανε κάτι για αυτό.
Δεν άρχισε να σκέφτεται: “Αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα” ούτε σκέφτηκε όσα είχε περάσει πρόσφατα και είπε: “Σοβαρά τώρα, πάλι τα ίδια; Αυτή τη φορά δεν θα ανακατευτώ”.
Όχι, σηκώθηκε, τις υπερασπίστηκε και πότισε τα πρόβατά τους.
Η αφήγηση δεν αναφέρει αν ο Μωυσής είπε το όνομά του ή αν εξήγησε ποιος ήταν.
Ήταν απλώς ένας ξένος που περνούσε από εκεί.
Δείτε πώς τον περιέγραψαν οι κοπέλες στα εδάφια 18-20: «Όταν γύρισαν σπίτι στον πατέρα τους τον Ραγουήλ, εκείνος είπε έκπληκτος: “Πώς και γυρίσατε στο σπίτι τόσο γρήγορα σήμερα;” Αυτές απάντησαν: “Κάποιος Αιγύπτιος μας προστάτεψε από τους βοσκούς, και μάλιστα μας έβγαλε νερό και πότισε τα πρόβατα”.
Τότε εκείνος είπε στις κόρες του: “Και πού είναι τώρα ο άνθρωπος; Γιατί τον αφήσατε εκεί; Φωνάξτε τον να φάμε μαζί”».
Άρα δεν ήξεραν καν το όνομά του.
Ήταν απλώς κάποιος Αιγύπτιος.
Όπως όμως δείχνει το εδάφιο 21, αυτή η πράξη καλοσύνης τού άνοιξε τον δρόμο για να βρει καταφύγιο, μια οικογένεια και μια καινούρια ζωή.
Ο Ιεχωβά δεν είχε εγκαταλείψει τον Μωυσή.
Έβλεπε μια πρόθυμη καρδιά —έναν άνθρωπο με συμπόνια και με προθυμία να υπηρετεί τους άλλους ακόμη και όταν κανένας δεν το παρατηρούσε.
Αυτές οι ιδιότητες θα έκαναν τον Μωυσή έναν ηγέτη που θα καθοδηγούσε τον λαό του Θεού με θάρρος και πίστη.
Άρα ποια διδάγματα παίρνετε από αυτή την αφήγηση για τους διορισμούς σας; Ας τονίσουμε τρία σημεία.
Πρώτον: Να είστε πηγή αναζωογόνησης για τους άλλους.
Ο Μωυσής είδε μια ανάγκη και ανταποκρίθηκε.
Εκπαιδευτήκατε ώστε να βλέπετε πέρα από τα προφανή.
Ίσως ένας συνεργάτης σας είναι ασυνήθιστα ήσυχος ή προβληματισμένος.
Ίσως κάποιος δυσκολεύεται στο έργο κηρύγματος.
Έχετε πλέον τα εφόδια για να βοηθήσετε: να μοιραστείτε μια Γραφική σκέψη, να τον ακούσετε ή απλώς να προσευχηθείτε για εκείνον.
Με αυτούς τους τρόπους μπορούμε όλοι μας να “ποτίσουμε τα πρόβατα”.
Να θυμάστε, δεν επιστρέφετε απλώς σε έναν διορισμό ή σε μια χώρα.
Επιστρέφετε σε μια πνευματική οικογένεια και με το παράδειγμά σας μπορείτε να την ενδυναμώσετε.
Το δεύτερο δίδαγμα: Να υπηρετείτε τους άλλους με ταπεινοφροσύνη.
Ο Μωυσής όχι μόνο υπερασπίστηκε τις γυναίκες, αλλά και πότισε τα πρόβατά τους.
Έκανε περισσότερα από όσα αναμένονταν υπηρετώντας με ανιδιοτέλεια και έτσι κέρδισε την εμπιστοσύνη τους.
Πολλές από εσάς τις αδελφές σε αυτή την αίθουσα έχετε κάνει το ίδιο, όχι μόνο πρόσφατα, αλλά για χρόνια εκδηλώνοντας θάρρος και ταπεινοφροσύνη όπως ο Μωυσής.
Κάποιες από εσάς μετακομίσατε εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη, μάθατε μια δύσκολη γλώσσα ή αρχίσατε να υπηρετείτε ως εξωτερικές βοηθοί στο Μπέθελ βοηθώντας σε διάφορες εργασίες κάθε εβδομάδα ή σε απομακρυσμένα μεταφραστικά γραφεία.
Και συχνά το κάνατε αυτό αν και οι πόροι σας ήταν περιορισμένοι και χωρίς να αναμένετε τίποτα ως αντάλλαγμα.
Δεν σας ενδιέφερε να έχετε μια θέση ή να σας επαινούν ή να σας δοθούν στο μέλλον προνόμια όπως η Γαλαάδ.
Όχι, το κάνατε επειδή αγαπάτε τον Ιεχωβά και επειδή αγαπάτε τους αδελφούς σας.
Και αυτή η ταπεινή στάση δεν περνάει απαρατήρητη.
Το παράδειγμά σας έχει ενθαρρύνει άλλους, αδελφούς και αδελφές, να υπηρετούν με ταπεινοφροσύνη.
Και ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμη την υπηρεσία σας, όπως άλλωστε και η πνευματική σας οικογένεια.
Συνεχίστε λοιπόν να υπηρετείτε τους άλλους με την ίδια ταπεινοφροσύνη, με βαθιά αγάπη και ακλόνητη πίστη.
Το τρίτο δίδαγμα: Να υπηρετείτε τους άλλους ακόμα και όταν νιώθετε αδύναμοι.
Ο Μωυσής ήταν σε δύσκολη θέση όταν πρόσφερε βοήθεια στο πηγάδι.
Είχε τραπεί σε φυγή για να σωθεί.
Δεν ήξερε πού να πάει, δεν είχε βοήθεια από κανέναν και δεν είχε ιδέα τι άλλο θα τον έβρισκε.
Κι όμως αυτή τη δύσκολη στιγμή επέλεξε να υπηρετεί τους άλλους.
Σηκώθηκε και πότισε τα πρόβατα.
Αυτό είναι ένα δυνατό μάθημα.
Επειδή θα έρθουν στιγμές στον διορισμό μας που το να υπηρετούμε άλλους δεν θα μας είναι πάντα εύκολο.
Ίσως χρειαστεί να εξοικειωθούμε με έναν διαφορετικό πολιτισμό, μια νέα γλώσσα ή να προσαρμοστούμε σε ένα νέο τμήμα.
Ίσως διαταραχτεί το πνευματικό μας πρόγραμμα ή νιώσουμε ότι κανείς δεν παρατηρεί αυτά που κάνουμε.
Ίσως μας παρεξηγήσουν ή λάβουμε συμβουλή από κάποιον συνομήλικό μας ή και από κάποιον νεότερό μας και να νιώσουμε ντροπή ή να είμαστε συναισθηματικά εξουθενωμένοι, να μας λείπει η οικογένειά μας, να έχουμε προβλήματα υγείας.
Σε τέτοιες στιγμές, ίσως σκεφτούμε να τα παρατήσουμε.
Το παράδειγμα όμως του Μωυσή μάς υπενθυμίζει ότι ακόμη και όταν είμαστε αδύναμοι μπορούμε να βοηθάμε τους άλλους.
Ο Ιεχωβά δεν αναμένει τελειότητα αλλά εκτιμάει όποιον τον υπηρετεί πρόθυμα, ειδικά όταν τον υπηρετεί παρόλο που νιώθει ανεπαρκής.
Όταν λοιπόν δυσκολεύεστε στον διορισμό σας, νιώθετε πιεσμένοι ή ότι οι άλλοι δεν παρατηρούν όσα κάνετε, να θυμάστε το 2 Κορινθίους 12:10: «Όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός».
Όπως συνέβη με τον Μωυσή σε εκείνο το πηγάδι, οι ταπεινές μας προσπάθειες προς όφελος των άλλων έχουν δύναμη επειδή μας υποστηρίζει ο Πατέρας μας, ο Ιεχωβά.
Επομένως, τι μας διδάσκει το περιστατικό με τον Μωυσή στο πηγάδι ιδιαίτερα τώρα που θα πάτε στους διορισμούς σας; Δεν ήταν ο ηγέτης ενός έθνους, δεν εκτελούσε θαύματα, ήταν απλώς ένας άνθρωπος με προβλήματα που επέλεξε να υπηρετεί τους άλλους.
Και αυτό ήταν το σημαντικότερο.
Στον διορισμό σας λοιπόν, να είστε πηγή αναζωογόνησης για τους άλλους.
Η ισχυρή σας πίστη μπορεί να τους ενδυναμώσει.
Να υπηρετείτε ταπεινά τους άλλους ακόμη και όταν δεν σας παρατηρούν.
Οι αθόρυβες πράξεις αγάπης κάνουν τη διαφορά.
Να παραμένετε πρόθυμοι ακόμη και όταν νιώθετε αδύναμοι, επειδή το να υπηρετούμε παρά τις δυσκολίες έχει μεγάλη δύναμη.
Υπάρχει μια υπενθύμιση στον Λόγο του Θεού που αποτυπώνει αυτό ακριβώς.
Στο εδάφιο Γαλάτες 6:10.
Γαλάτες 6:10.
Λέει: «Άρα λοιπόν, ενόσω έχουμε την ευκαιρία, ας κάνουμε το καλό σε όλους αλλά κυρίως σε εκείνους με τους οποίους είμαστε συγγενείς στην πίστη».
Εσείς λοιπόν αξιοποιείτε ήδη αυτή την ευκαιρία —κάνετε με πιστότητα το καλό στους άλλους και ειδικά στην πνευματική σας οικογένεια.
Και τώρα που λάβατε αυτή την καταπληκτική εκπαίδευση, έχετε μεγαλύτερο κίνητρο από ποτέ για να συνεχίσετε.
Άρα θα ποτίσετε τα πρόβατα, ακόμη και όταν η ευκαιρία παρουσιαστεί απροσδόκητα, όταν δεν το παρατηρεί κανείς ή ίσως σε κάποια άβολη στιγμή για εσάς; Σίγουρα, επειδή δεν είστε μόνοι σε αυτό.
Ο Ιεχωβά βλέπει, εκτιμάει τις προσπάθειές σας και θα σας δίνει τη δύναμη που χρειάζεστε όταν το χρειάζεστε για να υπηρετείτε τους άλλους.
