Μη λες: «Γιατί ήταν οι παλιότερες ημέρες καλύτερες από αυτές;»—Εκκλ. 7:10.
Γιατί είναι άσοφο να σκεφτόμαστε ότι η ζωή μας ήταν καλύτερη στο παρελθόν; Επειδή η νοσταλγία μπορεί να μας κάνει να θυμόμαστε μόνο καλά πράγματα από το παρελθόν μας. Πάρτε για παράδειγμα τους αρχαίους Ισραηλίτες. Όταν έφυγαν από την Αίγυπτο, ξέχασαν γρήγορα πώς ήταν η ζωή τους εκεί. Εστίαζαν μόνο στα ωραία τρόφιμα που απολάμβαναν τότε. Έλεγαν: «Αχ, πώς θυμόμαστε τα ψάρια που τρώγαμε στην Αίγυπτο δωρεάν, τα αγγούρια και τα καρπούζια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και τα σκόρδα!» (Αριθ. 11:5) Αλλά τα έτρωγαν όντως «δωρεάν» όλα αυτά; Όχι. Πλήρωναν πολύ βαρύ τίμημα. Υφίσταντο σφοδρή καταδυνάστευση ως δούλοι στην Αίγυπτο. (Έξοδ. 1:13, 14· 3:6-9) Αργότερα όμως ξέχασαν εκείνες τις κακουχίες και λαχταρούσαν το παρελθόν. Επέλεξαν να εστιάσουν «στις παλιές καλές μέρες» και όχι στα θετικά πράγματα που μόλις είχε κάνει ο Ιεχωβά για αυτούς. Ο Ιεχωβά δεν ευχαριστήθηκε καθόλου με τη στάση τους.—Αριθ. 11:10. w20.11 σ. 25 ¶5, 6
Η λέξη σκύβαλα του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που αποδίδεται εδώ «σκουπίδια» σημαίνει επίσης «αυτά που ρίχνονται στα σκυλιά», «κοπριά», «περιττώματα». Ένας Βιβλικός λόγιος λέει ότι η χρήση αυτής της λέξης από τον Παύλο υποδηλώνει «κατηγορηματική απόρριψη ενός άχρηστου και αποκρουστικού πράγματος με το οποίο δεν θέλει κάποιος να έχει καμιά περαιτέρω επαφή».
Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω.—Εβρ. 13:5.
Έχετε νιώσει ποτέ ολομόναχοι, ότι δεν είχατε κανέναν να σας βοηθήσει με κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζατε; Πολλοί έχουν νιώσει έτσι, μεταξύ αυτών και πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά. (1 Βασ. 19:14) Αν σας συμβεί αυτό, να θυμάστε την υπόσχεση του Ιεχωβά: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω». Ως αποτέλεσμα, μπορούμε να λέμε με πεποίθηση: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ». (Εβρ. 13:5, 6) Ο απόστολος Παύλος έγραψε αυτά τα λόγια σε ομοπίστους του στην Ιουδαία γύρω στο 61 Κ.Χ. Τα λόγια του μας θυμίζουν τα συναισθήματα που εκφράζονται στα εδάφια Ψαλμός 118:5-7. Όπως ο ψαλμωδός, έτσι και ο Παύλος ήξερε από προσωπική πείρα ότι ο Ιεχωβά ήταν Βοηθός του. Για παράδειγμα, δύο χρόνια και πλέον προτού γράψει την επιστολή του προς τους Εβραίους, έκανε ένα επικίνδυνο ταξίδι σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα. (Πράξ. 27:4, 15, 20) Σε όλο εκείνο το ταξίδι, αλλά και στο διάστημα που προηγήθηκε, ο Ιεχωβά αποδείχτηκε Βοηθός για τον Παύλο με διάφορους τρόπους. w20.11 σ. 12 ¶1, 2
Αυτός [είναι] ο ξυλουργός, ο γιος της Μαρίας.—Μάρκ. 6:3.
Ο Ιεχωβά επέλεξε εξαιρετικούς γονείς για τον Ιησού. (Ματθ. 1:18-23· Λουκ. 1:26-38) Τα εγκάρδια λόγια της Μαρίας που είναι καταγραμμένα στη Γραφή φανερώνουν τη βαθιά της αγάπη για τον Ιεχωβά και για τον Λόγο του. (Λουκ. 1:46-55) Η υπακοή του Ιωσήφ στις οδηγίες που του έδωσε ο Ιεχωβά δείχνει ότι τον φοβόταν και ήθελε να τον ευαρεστεί. (Ματθ. 1:24) Προσέξτε ότι ο Ιεχωβά δεν επέλεξε εύπορους γονείς για τον Ιησού. Η θυσία που πρόσφεραν ο Ιωσήφ και η Μαρία μετά τη γέννηση του Ιησού δείχνει ότι ήταν φτωχοί. (Λουκ. 2:24) Η ζωή τους πιθανότατα ήταν απλή, ιδιαίτερα καθώς μεγάλωνε η οικογένειά τους. Ο Ιωσήφ και η Μαρία απέκτησαν τουλάχιστον εφτά παιδιά. (Ματθ. 13:55, 56) Ο Ιεχωβά προστάτεψε τον Ιησού από ορισμένους κινδύνους, αλλά δεν τον προφύλασσε από όλες τις δυσκολίες. (Ματθ. 2:13-15) Για παράδειγμα, ο Ιησούς είχε συγγενείς που δεν πίστευαν σε αυτόν και αρχικά δεν τον αποδέχτηκαν ως τον Μεσσία. (Μάρκ. 3:21· Ιωάν. 7:5) Ο Ιησούς πιθανότατα βίωσε επίσης τον θάνατο του θετού του πατέρα, του Ιωσήφ. w20.10 σ. 26, 27 ¶4-6
Να δίνεις συνεχώς προσοχή σε ό,τι αφορά . . . τη διδασκαλία σου.—1 Τιμ. 4:16.
Εφόσον η διδασκαλία συνδέεται με το έργο μαθήτευσης, θέλουμε να είναι η διδασκαλία μας η καλύτερη δυνατή. Διδάσκουμε τακτικά σε εκατομμύρια ανθρώπους τις αλήθειες που βρίσκονται στη Γραφή. Αγαπάμε τις αλήθειες που διδάσκουμε από τον Λόγο του Θεού. Ίσως λοιπόν μπαίνουμε στον πειρασμό να μιλάμε πολύ όταν συζητάμε για αυτές. Ωστόσο, είτε στη Μελέτη Σκοπιάς είτε στην Εκκλησιαστική Γραφική Μελέτη είτε σε μια οικιακή Γραφική μελέτη, ο οδηγός δεν πρέπει να μιλάει πολύ. Προκειμένου να αφήνει τη Γραφή να διδάσκει, ο δάσκαλος χρειάζεται να ασκεί εγκράτεια και να μην προσπαθεί να εξηγήσει όλα όσα ξέρει για κάποια περικοπή ή για κάποιο θέμα από τη Γραφή. (Ιωάν. 16:12) Συγκρίνετε τη Βιβλική γνώση που είχατε όταν βαφτιστήκατε με αυτήν που έχετε τώρα. Τότε, πιθανότατα κατανοούσατε μόνο τις βασικές διδασκαλίες. (Εβρ. 6:1) Χρειάστηκαν χρόνια για να μάθετε όσα ξέρετε τώρα, γι’ αυτό μην προσπαθείτε να διδάξετε τα πάντα μεμιάς σε έναν καινούριο σπουδαστή. w20.10 σ. 14, 15 ¶2-4
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ο λαός του Θεού σε εκείνη την αχανή έκταση έλαβε «λίγη βοήθεια»—μια περίοδο ελευθερίας. Ως αποτέλεσμα, μπορούσε να κηρύττει ελεύθερα, και σύντομα οι ευαγγελιζόμενοι στο πρώην κομμουνιστικό μπλοκ αριθμούσαν εκατοντάδες χιλιάδες. Σταδιακά, η Ρωσία και οι σύμμαχοί της αναδύθηκαν ως ο βασιλιάς του βορρά. Για να παίζει μια κυβέρνηση τον ρόλο του βασιλιά του βορρά ή του βασιλιά του νότου πρέπει να πληροί τρεις προϋποθέσεις: (1) να έχει άμεση επίδραση στον λαό του Θεού, (2) να δείχνει με πράξεις ότι είναι εχθρός του Ιεχωβά και του λαού του και (3) να ανταγωνίζεται τον αντίπαλο βασιλιά. Η Ρωσία και οι σύμμαχοί της έχουν ασκήσει άμεση επίδραση στον λαό του Θεού, απαγορεύοντας το έργο κηρύγματος και διώκοντας εκατοντάδες χιλιάδες αδελφούς και αδελφές μας. Με αυτές τις πράξεις δείχνουν ότι μισούν τον Ιεχωβά και τον λαό του. Επίσης, ανταγωνίζονται τον βασιλιά του νότου, την Αγγλοαμερικανική Παγκόσμια Δύναμη. w20.05 σ. 12, 13 ¶3, 4
Να ποιμαίνετε το ποίμνιο του Θεού που είναι στη φροντίδα σας, υπηρετώντας ως επίσκοποι, όχι αναγκαστικά, αλλά με τη θέλησή σας ενώπιον του Θεού.—1 Πέτρ. 5:2.
Ο καλός βοσκός αντιλαμβανόταν ότι τα πρόβατα είναι δυνατόν να χαθούν. Και αν ένα πρόβατο όντως απομακρυνόταν από το κοπάδι, ο βοσκός δεν το μεταχειριζόταν με σκληρότητα. Εξετάστε το παράδειγμα που έθεσε ο Ιεχωβά όταν βοήθησε κάποιους υπηρέτες του οι οποίοι για λίγο είχαν απομακρυνθεί από κοντά του. Ο προφήτης Ιωνάς προσπάθησε να ξεφύγει από τον διορισμό του. Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν έσπευσε να τον θεωρήσει χαμένη υπόθεση. Όπως θα έκανε ένας καλός βοσκός, ο Ιεχωβά τον έσωσε και τον βοήθησε να βρει τη δύναμη που χρειαζόταν για να εκπληρώσει τον διορισμό του. (Ιωνάς 2:7· 3:1, 2) Αργότερα, ο Θεός χρησιμοποίησε μια νεροκολοκυθιά για να βοηθήσει τον Ιωνά να αντιληφθεί την αξία κάθε ανθρώπινης ζωής. (Ιωνάς 4:10, 11) Ποιο είναι το δίδαγμα; Οι πρεσβύτεροι δεν πρέπει να σπεύδουν να θεωρήσουν χαμένη υπόθεση όσους γίνονται αδρανείς. Αντιθέτως, προσπαθούν να καταλάβουν τι έκανε κάποιο πρόβατο να ξεστρατίσει από το ποίμνιο. Και όταν αυτό το πρόβατο επιστρέψει στον Ιεχωβά, οι πρεσβύτεροι συνεχίζουν να του δείχνουν στοργικό ενδιαφέρον. w20.06 σ. 20, 21 ¶10-12
Έκανε μια καλή πράξη σε εμένα. . . . Έκανε ό,τι μπορούσε.—Μάρκ. 14:6, 8.
Μερικές φορές, οι αδελφές ίσως χρειάζονται κάποιον να τις υπερασπιστεί όταν αντιμετωπίζουν μια συγκεκριμένη δυσκολία. (Ησ. 1:17) Λόγου χάρη, μια χήρα ή μια διαζευγμένη αδελφή ίσως χρειάζεται κάποιον να τη βοηθήσει να φροντίσει για κάποιες δουλειές που μέχρι πρότινος έκανε ο σύζυγός της. Μια ηλικιωμένη αδελφή ίσως χρειάζεται βοήθεια για να μιλήσει με γιατρούς. Ή μια σκαπάνισσα που υπηρετεί και σε άλλα θεοκρατικά προγράμματα ίσως χρειάζεται κάποιον να την υπερασπιστεί αν δέχεται επικρίσεις για το ότι δεν βγαίνει στο έργο τόσο συχνά όσο άλλοι σκαπανείς. Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του Ιησού. Ο Ιησούς έσπευδε να υπερασπιστεί τις πνευματικές αδελφές του όταν τις παρεξηγούσαν. Για παράδειγμα, υπερασπίστηκε τη Μαρία όταν την επέκρινε η Μάρθα. (Λουκ. 10:38-42) Υπερασπίστηκε τη Μαρία και δεύτερη φορά, όταν οι άλλοι την επέκριναν θεωρώντας λάθος μια απόφασή της. (Μάρκ. 14:3-9) Ο Ιησούς κατάλαβε ποιο ήταν το κίνητρο της Μαρίας και την επαίνεσε. Προφήτευσε μάλιστα ότι θα μιλούσαν για την καλή της πράξη “οπουδήποτε θα κηρύττονταν τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο”. w20.09 σ. 24 ¶15, 16
*** w20 Σεπτέμβριος σ. 21 Να Στηρίζετε τις Γυναίκες στη Χριστιανική Εκκλησία ***
Όπως ο Ιησούς, έτσι και εμείς μπορούμε να δείχνουμε στοργικό ενδιαφέρον για τις πιστές αδελφές (Βλέπε παραγράφους 6-9)e
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Τρεις αδελφοί μιμούνται το ενδιαφέρον του Ιησού για τις πιστές γυναίκες: Ένας βοηθάει δύο αδελφές να αλλάξουν λάστιχο στο αυτοκίνητό τους, ένας άλλος επισκέπτεται μια άρρωστη αδελφή και ένας τρίτος με τη σύζυγό του επισκέπτονται μια αδελφή και την κόρη της για να κάνουν μαζί οικογενειακή λατρεία.
Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα.—Ιωάν. 14:1.
Έχουμε πίστη στο άγγελμα που κηρύττουμε, γι’ αυτό θέλουμε να το μεταδώσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Έχουμε εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις που βρίσκονται στον Λόγο του Θεού. (Ψαλμ. 119:42· Ησ. 40:8) Έχουμε δει Βιβλικές προφητείες να εκπληρώνονται στην εποχή μας. Έχουμε δει ανθρώπους να βελτιώνουν τη ζωή τους όταν αρχίζουν να εφαρμόζουν τις συμβουλές της Γραφής. Αυτές οι αποδείξεις τονώνουν την πεποίθησή μας ότι τα καλά νέα της Βασιλείας είναι ένα άγγελμα που χρειάζεται να το ακούσουν όλοι. Έχουμε επίσης πίστη στον Ιεχωβά, την Πηγή του αγγέλματος που κηρύττουμε, και σε αυτόν που ενθρόνισε ως Βασιλιά της Βασιλείας, τον Ιησού. Ανεξάρτητα από τις περιστάσεις μας, ο Ιεχωβά θα είναι πάντοτε το καταφύγιο και η ισχύς μας. (Ψαλμ. 46:1-3) Επιπρόσθετα, έχουμε την πεποίθηση ότι ο Ιησούς κατευθύνει το έργο κηρύγματος από τον ουρανό, χρησιμοποιώντας τη δύναμη και την εξουσία που του έχει δώσει ο Ιεχωβά. (Ματθ. 28:18-20) Η πίστη ενισχύει την πεποίθησή μας ότι ο Ιεχωβά θα ευλογεί τις προσπάθειές μας. w20.09 σ. 12 ¶15-17
Τη νύχτα πριν από τον θάνατό του, ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα». (Ιωάν. 14:1) Χρειάζεται λοιπόν να εκδηλώνουμε πίστη, όχι μόνο στον Ιεχωβά, αλλά και στον Ιησού. Πώς μπορείτε να εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού; Ας εξετάσουμε τρεις τρόπους.
Τι σημαίνει να εκδηλώνουμε πίστη στον Ιησού;
Πρώτον, να θεωρείτε το λύτρο προσωπικό δώρο του Θεού για εσάς. Ο απόστολος Παύλος είπε: «Ζω μέσω πίστης στον Γιο του Θεού, ο οποίος με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εμένα». (Γαλ. 2:20) Όταν εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού, πιστεύετε ακράδαντα ότι το λύτρο εφαρμόζεται σε εσάς, ότι είναι η βάση για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας, ότι σας προσφέρει την ελπίδα για αιώνια ζωή και ότι είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση της αγάπης του Θεού για εσάς. (Ρωμ. 8:32, 38, 39· Εφεσ. 1:7) Αυτό θα σας ενισχύει ώστε να καταπολεμάτε τα αρνητικά αισθήματα για τον εαυτό σας.—2 Θεσ. 2:16, 17.
Δεύτερον, να πλησιάζετε τον Ιεχωβά μέσω προσευχής με βάση τη θυσία του Ιησού. Χάρη στο λύτρο, μπορούμε να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά «με παρρησία, ώστε να λάβουμε έλεος και να βρούμε παρ’ αξίαν καλοσύνη όταν έχουμε ανάγκη για βοήθεια». (Εβρ. 4:15, 16· 10:19-22) Οι προσευχές ενισχύουν την απόφασή μας να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό της αμαρτίας.—Λουκ. 22:40.
Τρίτον, να υπακούτε στον Ιησού. Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Αυτός που εκδηλώνει πίστη στον Γιο έχει αιώνια ζωή· αυτός που παρακούει τον Γιο δεν θα δει ζωή, αλλά η οργή του Θεού μένει πάνω του». (Ιωάν. 3:36) Προσέξτε ότι ο Ιωάννης αντιπαρέβαλε την εκδήλωση πίστης με την ανυπακοή. Επομένως, εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού όταν τον υπακούτε. Υπακούτε στον Ιησού τηρώντας «τον νόμο του Χριστού», δηλαδή όλα όσα δίδαξε και πρόσταξε εκείνος. (Γαλ. 6:2) Επίσης, υπακούτε στον Ιησού δίνοντας προσοχή στην καθοδήγηση που παρέχει μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”. (Ματθ. 24:45) Υπακούοντας στον Ιησού, θα έχετε τη δύναμη να υπομείνετε θυελλώδεις αντιξοότητες.—Λουκ. 6:47, 48.
Τίποτα δεν μου δίνει μεγαλύτερη χαρά από το να ακούω ότι τα παιδιά μου περπατούν στην αλήθεια.—3 Ιωάν. 4.
Φαντάζεστε πόσο χαιρόταν ο απόστολος Ιωάννης όταν άκουγε ότι εκείνοι τους οποίους είχε βοηθήσει να γνωρίσουν την αλήθεια συνέχιζαν να υπηρετούν πιστά τον Ιεχωβά; Αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα, και ο Ιωάννης κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες για να ενισχύσει την πίστη αυτών των όσιων Χριστιανών τους οποίους θεωρούσε πνευματικά του παιδιά. Παρόμοια, και εμείς χαιρόμαστε όταν τα παιδιά μας, είτε σαρκικά είτε πνευματικά, αφιερώνονται στον Ιεχωβά και συνεχίζουν σταθερά να τον υπηρετούν. (3 Ιωάννη 3) Περίπου το 98 Κ.Χ., το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά ώθησε τον Ιωάννη να γράψει τρεις επιστολές. Σκοπός αυτών των επιστολών ήταν να υποκινηθούν οι όσιοι Χριστιανοί να διατηρήσουν την πίστη τους στον Ιησού και να συνεχίσουν να περπατούν στην αλήθεια. Ο Ιωάννης ανησυχούσε για την επιρροή που ασκούσαν οι ψευδοδιδάσκαλοι στις εκκλησίες. (1 Ιωάν. 2:18, 19, 26) Εκείνοι οι αποστάτες ισχυρίζονταν μεν ότι γνώριζαν τον Ιεχωβά Θεό, αλλά δεν υπάκουαν στις εντολές του. w20.07 σ. 20 ¶1-3
Ο Ιεχωβά λέει ότι η καταστροφή αυτού του συστήματος θα είναι ξαφνική και απροσδόκητη. (1Θε 5:2, 3) Γιατί είναι σημαντικό να πιστεύουμε όσα λέει ο Ιεχωβά;
Πηγαίνετε . . . και κάντε μαθητές.—Ματθ. 28:19, 20.
Ένας λόγος που μας υποκινεί να κηρύττουμε είναι επειδή οι άνθρωποι είναι «γδαρμένοι και παραπεταμένοι» και έχουν τρομερή ανάγκη να μάθουν την αλήθεια για τη Βασιλεία. (Ματθ. 9:36) Θέλημα του Ιεχωβά είναι να αποκτήσουν κάθε είδους άνθρωποι ακριβή γνώση της αλήθειας και να σωθούν. (1 Τιμ. 2:4) Θα υποκινηθούμε να αναλάβουμε αυτό το ζωοσωτήριο έργο αν σκεφτούμε τι μπορεί να επιτελέσει το κήρυγμά μας. Σώζουμε ζωές ανθρώπων. (Ρωμ. 10:13-15· 1 Τιμ. 4:16) Χρειάζεται επίσης να είμαστε κατάλληλα εξοπλισμένοι για το έργο μας. Και χρειάζεται να ξέρουμε πώς να χρησιμοποιούμε αυτόν τον εξοπλισμό. Ο Ιησούς έδωσε σαφείς οδηγίες στους μαθητές του για το ψάρεμα ανθρώπων. Τους είπε τι να παίρνουν μαζί τους, πού να κηρύττουν και τι να λένε. (Ματθ. 10:5-7· Λουκ. 10:1-11) Σήμερα, η οργάνωση του Ιεχωβά μάς παρέχει μια Εργαλειοθήκη Διδασκαλίας η οποία περιέχει εργαλεία που έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικά. Επιπρόσθετα, μας διδάσκει πώς να τα χρησιμοποιούμε. Αυτή η εκπαίδευση μας βοηθάει να αποκτήσουμε την πεποίθηση και την επιδεξιότητα που χρειαζόμαστε για να είμαστε αποτελεσματικοί στο έργο μας.—2 Τιμ. 2:15. w20.09 σ. 4 ¶6, 7, 10
Να σέβεστε εκείνους που . . . προΐστανται σε εσάς σε σχέση με τον Κύριο.—1 Θεσ. 5:12.
Είναι αλήθεια ότι, μέσω του Χριστού, ο Ιεχωβά έχει δώσει στην εκκλησία Του «δώρα σε μορφή ανθρώπων». (Εφεσ. 4:8) Σε αυτά τα «δώρα σε μορφή ανθρώπων» περιλαμβάνονται τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος, οι διορισμένοι βοηθοί του Κυβερνώντος Σώματος, τα μέλη Επιτροπών Τμήματος, οι επίσκοποι περιοχής, οι εκπαιδευτές θεοκρατικών σχολών, οι πρεσβύτεροι και οι διακονικοί υπηρέτες. Όλοι αυτοί οι αδελφοί είναι διορισμένοι από το άγιο πνεύμα να φροντίζουν τα πολύτιμα πρόβατα του Ιεχωβά και να υπηρετούν τα συμφέροντα της εκκλησίας. (1 Πέτρ. 5:2, 3) Αυτοί οι αδελφοί είναι διορισμένοι από το άγιο πνεύμα για να εκπληρώνουν διάφορες ευθύνες. Όπως τα διάφορα μέλη του σώματος, λόγου χάρη τα χέρια και τα πόδια, εργάζονται προς όφελος ολόκληρου του σώματος, έτσι και οι αδελφοί που είναι διορισμένοι από το άγιο πνεύμα εργάζονται σκληρά προς όφελος ολόκληρης της εκκλησίας. Δεν επιζητούν δόξα για τον εαυτό τους. Απεναντίας, αγωνίζονται να εποικοδομούν και να ενισχύουν τους αδελφούς και τις αδελφές τους. (1 Θεσ. 2:6-8) Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτούς τους ανιδιοτελείς άντρες που διαθέτουν τέτοια πνευματικά προσόντα! w20.08 σ. 21 ¶5, 6
Ως ο «Μεγάλος Εκπαιδευτής» μας, ο Ιεχωβά έχει δώσει παραδείγματα μέσα στον Λόγο του για τη διδασκαλία μας. (Ησ. 30:21) Διδασκόμαστε κάνοντας στοχασμούς γύρω από Βιβλικές αφηγήσεις για άτομα που εκδήλωναν θεοσεβείς ιδιότητες. Διδασκόμαστε επίσης εξετάζοντας τι συνέβη σε όσους δεν εκδήλωναν τέτοιες θαυμάσιες ιδιότητες. (Ψαλμ. 37:37· 1 Κορ. 10:11) Αναλογιστείτε τι συνέβη στον βασιλιά Σαούλ. Στην αρχή ήταν ένας μετριόφρων νεαρός. Είχε συναίσθηση των περιορισμών του και μάλιστα δίσταζε να αναλάβει περισσότερες ευθύνες. (1 Σαμ. 9:21· 10:20-22) Εντούτοις, με τον καιρό έγινε αυθάδης. Φανέρωσε αυτό το άσχημο χαρακτηριστικό λίγο αφότου έγινε βασιλιάς. Σε μια περίπτωση, έχασε την υπομονή του καθώς περίμενε τον προφήτη Σαμουήλ και πρόσφερε ένα ολοκαύτωμα παρότι δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να το κάνει αυτό. Ως αποτέλεσμα, έχασε την εύνοια του Ιεχωβά και τελικά τη βασιλεία. (1 Σαμ. 13:8-14) Είναι σοφό να διδαχτούμε από αυτό το προειδοποιητικό παράδειγμα και να μην ενεργούμε με αυθάδεια. w20.08 σ. 10 ¶10, 11
Να βοηθάτε εκείνους που είναι αδύναμοι.—Πράξ. 20:35.
Πολλές εμπειρίες δείχνουν ότι οι άγγελοι εργάζονται στο πλευρό μας για να μας βοηθήσουν να βρούμε τους αδρανείς που λαχταρούν να επιστρέψουν στον Ιεχωβά. (Αποκ. 14:6) Για παράδειγμα, ο Σίλβιο, από τον Ισημερινό, προσευχήθηκε ένθερμα για βοήθεια ώστε να επιστρέψει στην εκκλησία. Προτού ακόμα τελειώσει την προσευχή του, χτύπησε το κουδούνι. Δύο πρεσβύτεροι στέκονταν στην πόρτα του. Στη διάρκεια εκείνης της επίσκεψης, άρχισαν μετά χαράς να του παρέχουν τη βοήθεια που χρειαζόταν. Θα βρούμε μεγάλη χαρά βοηθώντας τους πνευματικά αδύναμους να επιστρέψουν στον Ιεχωβά. Προσέξτε τι λέει ο Σαλβαδόρ, ένας σκαπανέας που δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους αδρανείς: «Μερικές φορές, συγκινούμαι τόσο πολύ ώστε δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Νιώθω απίστευτη χαρά όταν σκέφτομαι ότι ο Ιεχωβά έσωσε ένα αγαπητό του πρόβατο από τον κόσμο του Σατανά και ότι είχα το προνόμιο να συνεργαστώ μαζί του σε αυτό το εγχείρημα». Αν έχετε πάψει να συναναστρέφεστε με τον λαό του Ιεχωβά, να είστε βέβαιοι ότι εκείνος εξακολουθεί να σας αγαπάει. Θέλει να επιστρέψετε κοντά του. Ο Ιεχωβά έχει συνεχώς τον νου του περιμένοντας να επιστρέψετε, και μετά χαράς θα σας καλοδεχτεί ξανά στο σπίτι. w20.06 σ. 29 ¶16-18
7. Πώς μπορούν να είναι ευτυχισμένοι όσοι πενθούν;
7 «Ευτυχισμένοι είναι όσοι πενθούν, επειδή αυτοί θα παρηγορηθούν». (Ματθ. 5:4) Μερικοί ίσως αναρωτιούνται: “Πώς γίνεται να είναι ευτυχισμένοι όσοι πενθούν;” Ο Ιησούς δεν είχε υπόψη του όλους όσους πενθούν για οποιονδήποτε λόγο. Ακόμα και κακοί άνθρωποι θρηνούν για τα οδυνηρά προβλήματα που χαρακτηρίζουν αυτούς τους “δύσκολους και επικίνδυνους καιρούς”. (2 Τιμ. 3:1) Αλλά το εγωκεντρικό τους πένθος δεν τους φέρνει πιο κοντά στον Ιεχωβά, και επομένως δεν τους οδηγεί στην ευτυχία. Ο Ιησούς πρέπει να είχε υπόψη του ανθρώπους που έχουν συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης και γι’ αυτό θρηνούν για τις άθλιες πνευματικές συνθήκες που επικρατούν. Εκείνοι ίσως αναγνωρίζουν τη δική τους αμαρτωλή κατάσταση και τις θλιβερές συνέπειες της ανθρώπινης αμαρτωλότητας. Ο Ιεχωβά παρατηρεί αυτά τα ειλικρινή άτομα που πενθούν, τα εμψυχώνει και τα ευλογεί με πνευματική παρηγοριά, ευτυχία και ζωή.—Διαβάστε Ιεζεκιήλ 5:11·9:4.
8. Εξηγήστε πώς συντελεί η πραότητα στην ευτυχία.
8 «Ευτυχισμένοι είναι οι πράοι, επειδή αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη». (Ματθ. 5:5) Πώς συντελεί η πραότητα στην ευτυχία; Οι άνθρωποι αλλάζουν όταν αποκτούν ακριβή γνώση της αλήθειας. Στο παρελθόν, ίσως ήταν σκληροί, εριστικοί και επιθετικοί. Αλλά τώρα έχουν ντυθεί «τη νέα προσωπικότητα» και εκδηλώνουν «την τρυφερή στοργή της συμπόνιας, την καλοσύνη, την ταπεινοφροσύνη, την πραότητα και τη μακροθυμία». (Κολ. 3:9-12) Ως αποτέλεσμα, απολαμβάνουν μια ζωή γεμάτη ειρήνη, αγάπη και μεγαλύτερη ευτυχία. Επιπρόσθετα, ο Λόγος του Θεού υπόσχεται ότι τέτοια άτομα θα «κληρονομήσουν τη γη».—Ψαλμ. 37:8-10, 29.
9. (α) Με ποια έννοια “κληρονομούν τη γη” οι πράοι; (β) Γιατί μπορούν να είναι ευτυχισμένοι «όσοι πεινούν και διψούν για τη δικαιοσύνη»;
9 Με ποια έννοια “κληρονομούν τη γη” οι πράοι; Οι χρισμένοι με το πνεύμα μαθητές του Ιησού κληρονομούν τη γη με την έννοια ότι θα την κυβερνήσουν ως βασιλιάδες και ιερείς. (Αποκ. 20:6) Εκατομμύρια άλλα άτομα όμως που δεν έχουν την ουράνια κλήση θα κληρονομήσουν τη γη με την έννοια ότι θα τους επιτραπεί να ζήσουν εδώ για πάντα με τελειότητα, ειρήνη και ευτυχία. Και οι μεν και οι δε είναι οι ίδιοι με εκείνους που είναι ευτυχισμένοι επειδή «πεινούν και διψούν για τη δικαιοσύνη». (Ματθ. 5:6) Η πνευματική τους πείνα και δίψα για τη δικαιοσύνη θα ικανοποιηθεί πλήρως στον νέο κόσμο. (2 Πέτρ. 3:13) Όταν ο Θεός εξαλείψει τελικά κάθε πονηρία, η ευτυχία των δικαίων δεν θα υπονομευτεί ποτέ ξανά από την ανομία και την αδικία.—Ψαλμ. 37:17.
10. Τι σημαίνει να είναι κάποιος ελεήμων;
10 «Ευτυχισμένοι είναι οι ελεήμονες, επειδή αυτοί θα ελεηθούν». (Ματθ. 5:7) Ένα εβραϊκό ρήμα που σχετίζεται με το έλεος σημαίνει «ανάβω, νιώθω θέρμη με τρυφερό αίσθημα· . . . είμαι συμπονετικός». Παρόμοια, το ρήμα ἐλεέω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου εμπεριέχει την έννοια της συμπόνιας για κάποιον άλλον. Ωστόσο, το έλεος δεν είναι απλώς ένα τρυφερό συναίσθημα. Στην Αγία Γραφή, περιλαμβάνει την ενεργή εκδήλωση της ευσπλαχνίας με μια φιλεύσπλαχνη πράξη.
11. Τι μαθαίνουμε για το έλεος από την παραβολή του καλού Σαμαρείτη;
11 Διαβάστε Λουκάς 10:30-37. Η παραβολή του Ιησού για τον καλό Σαμαρείτη απεικονίζει παραστατικά τι σημαίνει η εκδήλωση ελέους. Η εγκάρδια συμπόνια και το έλεος υποκίνησαν τον Σαμαρείτη να κάνει ενέργειες για να φέρει ανακούφιση σε έναν άνθρωπο που υπέφερε. Αφού διηγήθηκε την παραβολή, ο Ιησούς είπε: «Πήγαινε και κάνε και εσύ το ίδιο». Επομένως, μπορούμε να αναρωτηθούμε: “Κάνω εγώ το ίδιο; Ενεργώ όπως ο συμπονετικός Σαμαρείτης; Μήπως θα μπορούσα να εκδηλώνω περισσότερο έλεος και να κάνω πιο πολλές πράξεις καλοσύνης για εκείνους που υποφέρουν; Λόγου χάρη, μήπως θα μπορούσα να προσφέρω πρακτική βοήθεια σε ηλικιωμένους συγχριστιανούς μου, σε χήρες και σε παιδιά που είναι ορφανά από πνευματική άποψη; Μπορώ να παίρνω την πρωτοβουλία να μιλάω «παρηγορητικά στους καταθλιμμένους»;”—1 Θεσ. 5:14· Ιακ. 1:27.
Πάρτε την πρωτοβουλία να εκδηλώσετε έλεος, και θα δείτε πόση ευτυχία φέρνει αυτό (Βλέπε παράγραφο 12)
12. Πώς συντελεί η εκδήλωση ελέους στην ευτυχία μας;
12 Πώς όμως φέρνει ευτυχία η εκδήλωση ελέους; Δείχνοντας έλεος στους άλλους, γευόμαστε την ευτυχία που προκύπτει όταν δίνουμε. Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι ευαρεστούμε τον Ιεχωβά. (Πράξ. 20:35· διαβάστε Εβραίους 13:16) Ο βασιλιάς Δαβίδ είπε όσον αφορά τον άνθρωπο που δείχνει στοχαστικό ενδιαφέρον: «Ο Ιεχωβά θα τον φυλάξει και θα τον κρατήσει στη ζωή. Εκείνος θα αποκληθεί ευτυχισμένος στη γη». (Ψαλμ. 41:1, 2) Εκδηλώνοντας τα αισθήματα της συμπόνιας μας, αποκτούμε την προοπτική να λάβουμε και εμείς το έλεος του Ιεχωβά, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει στην αιώνια ευτυχία μας.—Ιακ. 2:13.
