Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025

M. Στίβεν Λετ: Ο Ιεχωβά Είναι ο Μόνος Σοφός (Ρωμ. 16:27)

 M. Στίβεν Λετ: Ο Ιεχωβά Είναι ο Μόνος Σοφός (Ρωμ. 16:27)


Το θέμα μας για σήμερα είναι το εξής: «Ο Ιεχωβά Είναι ο Μόνος Σοφός».

Ανοίξτε τη Γραφή σας στο Ρωμαίους, κεφάλαιο 16, και θα διαβάσουμε το θεματικό μας εδάφιο.

Ρωμαίους 16:27: «Στον Θεό, τον μόνο σοφό [τον μόνο σοφό], ας είναι η δόξα μέσω του Ιησού Χριστού για πάντα. Αμήν».

Το εδάφιο αυτό μας λέει ότι ο Ιεχωβά είναι ο μόνος σοφός με την απόλυτη, την υπερθετική έννοια.

Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να μην κατανοεί.

Ο Ιεχωβά είναι η μόνη ανεξάντλητη πηγή γνώσης, κατανόησης και σοφίας σε όλο το σύμπαν.

Βέβαια, και άλλοι είναι σοφοί, με σχετική έννοια όμως.

Το βάθος της σοφίας τους εξαρτάται από το πόσο στενά σχετίζεται ο τρόπος σκέψης τους με τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά.

Και όποτε η ανθρώπινη σοφία έρχεται σε αντίθεση με τη σοφία του Ιεχωβά, είναι απλώς ανοησία.

Αυτό λέει το 1 Κορινθίους 3:19: «Η σοφία αυτού του κόσμου είναι ανοησία για τον Θεό».

Ας δούμε τώρα μέσα από δύο παραδείγματα πόσο ανώτερη είναι η σοφία του Ιεχωβά σε σύγκριση με την ψεύτικη σοφία του κόσμου.

Το πρώτο παράδειγμα είναι από το σημερινό μας εδάφιο, Ματθαίος 18:16: «Για να εδραιωθεί κάθε ζήτημα με τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων».

Αυτή η σοφή αρχή, την οποία επαναλαμβάνει εδώ ο Ιησούς, προέρχεται στην ουσία από τον Μωσαϊκό Νόμο.

Ας ανοίξουμε στο Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 19, για να δούμε την εντολή που έδωσε ο Ιεχωβά στον αρχαίο λαό του.

Δευτερονόμιο 19:15: «Ένας μόνο μάρτυρας δεν μπορεί να καταδικάσει κάποιον άλλον για οποιοδήποτε σφάλμα ή αμαρτία έχει ενδεχομένως διαπράξει.

Με τη μαρτυρία δύο [μαρτύρων] ή [με τη μαρτυρία] τριών μαρτύρων πρέπει να εδραιωθεί το ζήτημα».

Πριν από μερικά χρόνια, Η Σκοπιά έγραψε το εξής αναλύοντας αυτή τη σοφή αρχή: «Χρειάζονται τουλάχιστον δύο μάρτυρες για να αποδειχτεί κάποια κατηγορία αδικοπραγίας.

Αν το άτομο αρνηθεί την κατηγορία και η δική σας μαρτυρία είναι η μοναδική, το ζήτημα θα αφεθεί στα χέρια του Ιεχωβά.

Αυτό γίνεται επειδή γνωρίζουμε ότι όλα τα πράγματα είναι “τελείως εκτεθειμένα” στον Ιεχωβά και, αν το άτομο είναι ένοχο, τελικά οι αμαρτίες του θα “το καταφθάσουν”».

Το ερώτημα είναι: Εφαρμόζει ο κόσμος του Σατανά αυτή τη σοφή αρχή που έχει δώσει ο Ιεχωβά, ο μόνος σοφός; Σε καμιά περίπτωση! Μάλιστα, πολλοί έχουν καταδικαστεί με τη μαρτυρία μόνο ενός μάρτυρα ή ακόμη και χωρίς μάρτυρα, απλώς επειδή υπήρχαν ενδείξεις.

Πάνω σε αυτό, η εφημερίδα Chicago Tribune σε ένα άρθρο της ανέφερε τα λόγια ενός ερευνητή.

Το άρθρο έλεγε τα εξής: «Είναι πάρα πολύ εύκολο να καταδικαστεί ένας αθώος.

Σύμφωνα με υπολογισμούς, στις Ηνωμένες Πολιτείες οι άδικες καταδίκες αντιστοιχούν σε ποσοστό 2 με 10 τοις εκατό.

Ίσως το ποσοστό φαίνεται μικρό, αλλά αν σκεφτούμε ότι στη φυλακή βρίσκονται 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι, καταλαβαίνουμε το μέγεθος της αδικίας.

Δηλαδή υπάρχουν από 46.000 μέχρι 230.000 αθώοι άνθρωποι στη φυλακή; Όσοι ασχολούμαστε με την απαλλαγή των αθώων το πιστεύουμε αυτό».

Και ο ερευνητής αναφέρει κάποιους παράγοντες που συντελούν σε αυτό, όπως είναι η έλλειψη μαρτύρων και, φυσικά, οι ψευδείς μαρτυρίες.

Η σοφή αρχή του Ιεχωβά που όριζε να υπάρχουν δύο μάρτυρες μείωνε στο ελάχιστο τις άδικες καταδίκες στον αρχαίο λαό του, και μειώνει στο ελάχιστο τις λανθασμένες αποφάσεις στον λαό του Θεού και σήμερα.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να στήσουν δύο μάρτυρες πλεκτάνη και να δώσουν ψευδή μαρτυρία, αλλά αυτό είναι κάτι σπάνιο.

Από την άλλη, αν υπάρχει μόνο ένας μάρτυρας και ο κατηγορούμενος αρνείται την κατηγορία, αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι ο μάρτυρας λέει ψέματα.

Αλλά ο Ιεχωβά λέει να το αφήσουμε στα χέρια του και εκείνος, αργά ή γρήγορα, θα αποκαλύψει την αδικοπραγία.

Στο 1 Τιμόθεο 5:24 λέει: «Οι αμαρτίες μερικών ανθρώπων είναι δημόσια γνωστές, οδηγώντας κατευθείαν σε κρίση, άλλων όμως γίνονται φανερές αργότερα».

Κάτι άλλο που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι οι δύο μαρτυρίες για την αδικοπραγία δεν χρειάζεται να αφορούν το ίδιο περιστατικό, αν και είναι προτιμότερο, αρκεί όμως και οι δύο να αφορούν παρόμοια περιστατικά αδικοπραγίας —για παράδειγμα, μέθη.

Ας πάμε όμως τώρα στο δεύτερο παράδειγμα της σοφίας του Ιεχωβά, “του μόνου σοφού”.

Βρίσκεται στο Εβραίους 13:17.

Εκεί λέει: «Να είστε υπακούοι σε εκείνους που ασκούν την ηγεσία [...] και να είστε υποτακτικοί».

Το ερώτημα είναι: Στον κόσμο του Σατανά, εφαρμόζουν γενικά οι άνθρωποι αυτή τη θεϊκή αρχή; Προσπαθούν συνειδητά να είναι, όχι απλώς υπάκουοι, αλλά υποτακτικοί, δηλαδή να υπακούν πρόθυμα τους γονείς τους, τους δασκάλους, τους εργοδότες, τους αστυνομικούς, τους πολιτικούς ηγέτες; Σε καμιά περίπτωση! Μάλιστα πολλοί άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους, διαδηλώνουν, συχνά προκαλούν επεισόδια και διαμαρτύρονται για οτιδήποτε τους βρίσκει αντίθετους.

Ως αποτέλεσμα, ο κόσμος γύρω μας είναι διαιρεμένος.

Αναφορικά με αυτό, ο Ιησούς είπε στο Ματθαίος 12:25: «Κάθε πόλη ή σπίτι που διχάζεται δεν θα σταθεί».

Εμείς, ως λαός του Ιεχωβά, προσπαθούμε πραγματικά να εφαρμόζουμε αυτή τη θεϊκή αρχή, γι’ αυτό απολαμβάνουμε εκπληκτική ενότητα στις οικογένειές μας, στις εκκλησίες μας και στην παγκόσμια οργάνωσή μας.

Και πρέπει να προσπαθεί ο καθένας μας να βελτιώνεται σε αυτόν τον τομέα, να είναι υπάκουος και υποτακτικός —οι γυναίκες στον σύζυγό τους, τα παιδιά στους γονείς, και όλοι στους πρεσβυτέρους και “στον πιστό και φρόνιμο δούλο”.

Και ένας ακόμη λόγος για να συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε σε αυτόν τον τομέα είναι ότι σίγουρα εκείνοι που σήμερα ασκούν την ηγεσία θα χρησιμοποιηθούν από τον Ιεχωβά στο άμεσο μέλλον για να δώσουν στον λαό του ζωοσωτήριες οδηγίες, όπως οδηγίες σχετικά με την κραυγή «Ειρήνη και ασφάλεια!», με την διακήρυξη του αγγέλματος που μοιάζει με χαλαζόλιθους, ή με τα “εσωτερικά δωμάτια” στα οποία θα χρειαστεί να μπούμε «μέχρι να παρέλθει η οργή», όπως λέει το Ησαΐας 26:20.

Αυτά είναι λίγα μόνο παραδείγματα.

Και αν είμαστε υπάκουοι από τώρα, θα μπορέσουμε να είμαστε υπάκουοι και υποτακτικοί ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουμε την κατεύθυνση ή αν φαίνεται να μην είναι λογική από ανθρώπινη άποψη.

Αλλά εμείς θα έχουμε εξασκηθεί στην υπακοή και θα θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά συχνά κάνει το απροσδόκητο.

Πολλές φορές δίνει κατεύθυνση που φαίνεται παράλογη από ανθρώπινη άποψη.

Ιδίως σε καιρούς απελευθέρωσης και κρίσης, ο Ιεχωβά ενεργεί με τρόπο που προκαλεί σοκ και δέος.

Αν λοιπόν υπακούμε από τώρα, θα υπακούσουμε και τότε.

Θυμάστε για παράδειγμα τότε που ο Ιεχωβά κατηύθυνε τον Ιωσαφάτ να αντιμετωπίσει έναν εχθρικό, πανίσχυρο στρατό; Και ζήτησε από τους Λευίτες υμνωδούς να προχωρούν μπροστά από τους Ισραηλίτες στρατιώτες.

Από ανθρώπινη άποψη, αυτό φαινόταν αποστολή αυτοκτονίας.

Αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα της υπακοής; Όταν έφτασαν στον εχθρικό στρατό, τους βρήκαν όλους νεκρούς.

Ο Ιεχωβά τούς προκάλεσε σύγχυση και εξολόθρευσαν ο ένας τον άλλον.

Ή σκεφτείτε τις οδηγίες που έδωσε ο Ιεχωβά στους Ισραηλίτες όταν, μετά την απελευθέρωσή τους, τους καταδίωκε ο Φαραώ.

Ο Ιεχωβά τούς είπε να κατευθυνθούν προς την Ερυθρά Θάλασσα.

Και πάλι, αυτό έμοιαζε με σκέτη αυτοκτονία.

Οι Ισραηλίτες θα παγιδεύονταν ανάμεσα στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Φαραώ.

Αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα της υπακοής; Πέρασαν με ασφάλεια μέσα από τα νερά της Ερυθράς Θάλασσας, και όταν οι Αιγύπτιοι προσπάθησαν να τους ακολουθήσουν, ο Ιεχωβά έκλεισε τα νερά και όλοι τους πνίγηκαν σαν παγιδευμένα ποντίκια.

Άρα, η υπακοή μας στην κατεύθυνση της οργάνωσης του Ιεχωβά δεν πρέπει να εξαρτάται από το αν την καταλαβαίνουμε ή αν συμφωνούμε με αυτήν.

Υπακούμε πάντα, με όλη μας την καρδιά.

Εξετάσαμε λοιπόν δύο παραδείγματα της απαράμιλλης σοφίας Εκείνου που είναι “ο μόνος σοφός”.

Φυσικά υπάρχουν πολύ περισσότερα, αλλά εμείς αναφέραμε το Ματθαίος 18:16: «Για να εδραιωθεί κάθε ζήτημα με τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων», και το Εβραίους 13:17: «Να είστε υπάκουοι σε εκείνους που ασκούν την ηγεσία [...] και να είστε υποτακτικοί».

Όπως είπαμε πριν, τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά.

Όλες οι οδηγίες του Ιεχωβά είναι ακριβείς, σοφές και αξιόπιστες, επειδή ο Ιεχωβά είναι ο μόνος σοφός.

Και αν ακούμε τον Ιεχωβά και ακολουθούμε τις οδηγίες του, θα είμαστε πιο σοφοί.

Και έτσι δεν θα χρειάζεται να πάθουμε για να μάθουμε.

Τα λόγια του Ψαλμού 19:7 θα ισχύουν για τον καθέναν μας: «Ο νόμος του Ιεχωβά είναι τέλειος, [...] κάνει τον άπειρο σοφό».

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwbvod25_49_VIDEO

 

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #8

 Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #8

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112024041&srcid=share





Καλώς ήρθατε στο πρόγραμμά μας!

Με μεγάλη χαρά θα θέλαμε να αναφερθούμε στη θετική επίδραση που έχει η σειρά βίντεο Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Πρώτα όμως ας πούμε κάποια νέα.

Όπως αναφέρθηκε στην τελευταία μας ενημέρωση, τον Οκτώβριο του 2025, ο τυφώνας Μελίσα έπληξε αρκετά νησιά της Καραϊβικής.

Στην Κούβα, ο τυφώνας κατέστρεψε περίπου 70 σπίτια αδελφών μας και προκάλεσε ζημιές σε πάνω από 600.

Επιπρόσθετα, ξέσπασαν διάφορες ασθένειες, όπως ο δάγγειος πυρετός, ο ιός Τσικουνγκούνια και άλλες.

Δυστυχώς, μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου 2025, αρκετοί αδελφοί και αδελφές μας πέθαναν από αυτές τις ασθένειες και πολλοί άλλοι έχουν νοσήσει.

Η Επιτροπή Παροχής Βοήθειας σε Καταστροφές παρέχει κουνουπιέρες, εντομοαπωθητικά και πρακτική εκπαίδευση για μεθόδους πρόληψης στις περιοχές που επηρεάστηκαν.

Εκτιμούμε πολύ όλους όσους συμμετέχουν στην παροχή βοήθειας.

Προσευχόμαστε για τους αδελφούς και τις αδελφές μας στην Κούβα, όπως επίσης και για αυτούς που τους βοηθούν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά, «ο Θεός κάθε παρηγοριάς», θα είναι μαζί με όσους πενθούν για την απώλεια των αγαπημένων τους.

Πρόσφατα, το Κυβερνών Σώμα αποφάσισε ότι από την 1 Ιανουαρίου 2026 οι αδελφοί ηλικίας 80 ετών και άνω δεν θα υπηρετούν πλέον ως μέλη της Επιτροπής Τμήματος.

Ωστόσο, αυτοί οι αγαπητοί αδελφοί θα υπηρετούν ως σύμβουλοι της Επιτροπής Τμήματος.

Με αυτόν τον τρόπο, θα συνεχίσουν να ωφελούν με την πείρα τους τις Επιτροπές Τμήματος και τις οικογένειες Μπέθελ.

Εκτιμούμε βαθιά το θαυμάσιο έργο αυτών των πιστών αδελφών και των αγαπητών συζύγων τους.

Στις 12-14 Δεκεμβρίου 2025, διεξάχθηκε μια ειδική συνέλευση στην Τζακάρτα της Ινδονησίας.

Παρευρέθηκαν πάνω από 3.300 εκπρόσωποι από εννιά χώρες.

Ο ανώτατος αριθμός παρόντων ήταν πάνω από 13.600 και χαρήκαμε που είδαμε να βαφτίζονται 136 άτομα.

Τις επόμενες εβδομάδες, θα διεξαχθούν άλλες τρεις ειδικές συνέλευσεις.

Στις συνέλευσεις μας απολαμβάνουμε θερμή συναναστροφή και πλούσια πνευματική τροφή.

Ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό των δύο πρόσφατων συνελεύσεων ήταν τα τρία πρώτα επεισόδια της σειράς βίντεο Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στην ετήσια συνέλευση του 2020, υπήρχε πολύς ενθουσιασμός, αλλά μερικοί ίσως αναρωτήθηκαν: “Θα είναι διαθέσιμη στη γλώσσα μου;” Με την ευλογία του Ιεχωβά, το πρώτο επεισόδιο μεταφράστηκε αρχικά σε περίπου 450 γλώσσες.

Αυτή η σειρά είναι πλέον διαθέσιμη σε ακόμη περισσότερους ανθρώπους.

Μέχρι στιγμής έχει κυκλοφορήσει σε τουλάχιστον 514 γλώσσες.

Σε 80 και πλέον από αυτές τις γλώσσες δεν υπήρχε προηγουμένως κάποια μετάφραση των Ευαγγελίων.

Πάνω από 40 από αυτές είναι νοηματικές γλώσσες.

Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων μπορεί πλέον να απολαμβάνει τη σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού στη γλώσσα τους.

Πώς ανταποκρίνονται οι άνθρωποι; Ας ακούσουμε μερικούς.

Στη συνέλευση ήταν πολύ συγκινητικά γιατί ήταν η πρώτη φορά που προβλήθηκε βίντεο μεγάλου μήκους μεταγλωττισμένο στη γροιλανδική.

Όλοι στο ακροατήριο ήταν πολύ συγκεντρωμένοι και υπήρχε απόλυτη ησυχία.

Με συνεπήρε εντελώς, μπήκα μέσα στην ιστορία.

Ναι, ήταν πολύ καλό.

Προσκαλέσαμε έναν κουφό να παρευρεθεί στην περιφερειακή συνέλευση.

Ήρθε το Σάββατο.

Όταν όμως είδε ότι ήταν θρησκευτικού χαρακτήρα, δεν χάρηκε πολύ.

Αλλά όταν του είπαμε ότι θα προβληθεί ένα βίντεο στη νοηματική και ότι θα μπορούσε να το παρακολουθήσει και μετά να φύγει, συμφώνησε.

Αφού το παρακολούθησε, του άρεσε πολύ.

Τελικά, έμεινε σε όλη τη συνέλευση.

Όταν είδα τον Ζαχαρία και τους αγγέλους να μιλούν τη μητρική μου γλώσσα, ...

... ενθουσιάστηκα και ενθαρρύνθηκα πάρα πολύ.

Μάλιστα ένιωσα ότι ο Ιεχωβά νοιάζεται πραγματικά για μένα.

Είπα μέσα μου: “Αυτό το βίντεο πραγματικά ετοιμάστηκε για μένα”.

Νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μου έχει δώσει ο Ιεχωβά από τότε που άρχισα να τον υπηρετώ.

Χαιρόμαστε που τόσο πολλοί ωφελούνται από αυτή τη σειρά!

Πώς έχουν ωφεληθεί προσωπικά οι αδελφοί και οι αδελφές μας; Μια οικογένεια έγραψε: «Χάρη στη Μετάφραση Νέου Κόσμου, μπορούμε να διαβάζουμε τα Ευαγγέλια. Χάρη στις ηχογραφήσεις, μπορούμε να ακούμε τα Ευαγγέλια. Τώρα, χάρη στη σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού, μπορούμε να βλέπουμε, να ακούμε και να νιώθουμε τα Ευαγγέλια όπως ποτέ προηγουμένως!» Μια αδελφή έγραψε: «Παλεύω με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση όλη μου τη ζωή. Ο Ιησούς ήρθε στη γη ως τέλεια αντανάκλαση του Πατέρα του. Αλλά όταν διάβαζα τα Ευαγγέλια, πάντα φανταζόμουν τον Ιησού να είναι πιο σοβαρός και σε κάποιες αφηγήσεις ακόμη και αυστηρός. Έτσι φανταζόμουν και τον Ιεχωβά. Προσπάθησα να φανταστώ πώς θα ήταν να είμαι και εγώ εκεί σε αυτές τις αφηγήσεις, πώς θα ήταν να είμαι μαζί με τον Ιησού. Τώρα δεν χρειάζεται να αναρωτιέμαι. Όταν διαβάζω τη Γραφή, ζωντανεύει στον νου μου η εικόνα ενός στοργικού, συμπονετικού ανθρώπου με ένα καλοσυνάτο χαμόγελο. Σας ευχαριστώ που μου γνωρίσατε τον Ιησού και κατ’ επέκταση με βοηθήσατε να δω τον Ιεχωβά με άλλη ματιά».

Σίγουρα πολλοί από εμάς συμμερίζονται αυτά τα σχόλια.

Η σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού δημιούργησε επίσης ωραίες ευκαιρίες για να δώσουμε μαρτυρία.

Είμαστε βέβαιοι ότι θα σας αρέσει η ακόλουθη εμπειρία.

Είχα πολύ ωραίες συζητήσεις με μια συνάδελφο που αγαπάει πραγματικά τη Γραφή.

Την προσκάλεσα στη συνέλευση, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσε να έρθει.

Της έστειλα λοιπόν τα επεισόδια 1-3 της σειράς Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Ενθουσιάστηκε!

Της άρεσε τόσο πολύ που όταν τελείωσε το Επεισόδιο 3 στενοχωρήθηκε.

Της άρεσε ιδιαίτερα ότι της ήταν γνωστές οι ιστορίες.

Μπορούσε να ανοίγει τη Γραφή της και να παρακολουθεί.

Νομίζω ότι χάρη σε αυτά τα βίντεο δέχτηκε να κάνει Γραφική μελέτη.

Έχουμε φτάσει στο μάθημα 6 του βιβλίου Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!

Απολαμβάνει τη μελέτη της και έχει παρακολουθήσει δύο συναθροίσεις!

Και μου δίνει μεγάλη χαρά να βλέπω πόσο εκτιμάει τους θαυμάσιους θησαυρούς του Ιεχωβά.

Τι ωραία εμπειρία!

Και σκεφτείτε: Τώρα όταν θα συναντάμε κάποιον που λέει: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πιστεύουν στον Ιησού», έχουμε μια εξαιρετική απάντηση με τη σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Νωρίτερα αναφερθήκαμε στη μετάφραση της σειράς Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού σε γλώσσες που μιλιούνται λιγότερο.

Κάνουμε επίσης ιδιαίτερη προσπάθεια για να γίνει διαθέσιμη η συνέλευση σε ακόμη περισσότερες γλώσσες.

Κάποιες μικρές γλωσσικές ομάδες δεν είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και τις τρεις μέρες της συνέλευσης στη γλώσσα τους.

Συχνά, αυτό συνέβαινε επειδή δεν υπήρχαν πολλοί ντόπιοι ομιλητές.

Ως αποτέλεσμα, σε κάποιες από αυτές τις γλώσσες διεξάγονταν μόνο μία ή δύο ημέρες της συνέλευσης.

Για να υποστηρίξουμε τους αδελφούς σε αυτές τις γλωσσικές ομάδες, φέτος έγινε μια νέα διευθέτηση.

Τον Μάιο 2025, βιντεοσκοπήθηκε το πρόγραμμα της συνέλευσης στην αγγλική γλώσσα.

Έπειτα, αυτές οι ομιλίες έγιναν διαθέσιμες στα γραφεία τμήματος ώστε να μεταφραστούν και να ηχογραφηθούν προς όφελος μικρότερων γλωσσικών ομάδων.

Θέλαμε όσο το δυνατόν περισσότερες ομιλίες να γίνουν από ντόπιους αδελφούς.

Αλλά αν δεν υπήρχαν αρκετοί ομιλητές, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν οι μεταγλωττισμένες ομιλίες για να συμπληρωθεί το πρόγραμμα.

Φυσικά, θέλουμε οι αδελφοί μας να συνεχίσουν να συναθροίζονται με φυσική παρουσία και να ακούν όσο το δυνατόν περισσότερες ομιλίες ζωντανά.

Αλλά χάρη σε αυτή τη στοργική προμήθεια από τον Ιεχωβά, περισσότεροι αδελφοί μας θα μπορούν να συγκεντρώνονται και να απολαμβάνουν και τις τρεις ημέρες της συνέλευσης στη δική τους γλώσσα.

Εκτιμούμε βαθιά τη σκληρή εργασία όλων όσων συμμετέχουν στην προετοιμασία των συνελεύσεών μας παγκόσμια.

Πριν ολοκληρώσουμε, με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι είναι διαθέσιμη ολόκληρη η συνέντευξη του αδελφού Νέγκεντε Τεκλεμαρίγιαμ.

Προς το παρόν είναι διαθέσιμη στην αγγλική, αλλά στο μέλλον θα είναι και σε άλλες γλώσσες.

Παρακολουθήστε αυτή τη συγκινητική ιστορία εγκαρτέρησης.

Η πίστη σας θα ενισχυθεί καθώς θα δείτε πώς βοήθησε ο Ιεχωβά τους αγαπητούς αδελφούς μας να υπομείνουν πιστά για πάνω από 26 χρόνια σε σκληρές συνθήκες φυλάκισης.

Αφού παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο, αναμφίβολα θα υποκινηθείτε να κάνετε αυτό που αναφέρει το Εβραίους 13:3: «Να θυμάστε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή, σαν να είστε φυλακισμένοι μαζί τους, και εκείνους που υφίστανται κακομεταχείριση, σαν να υποφέρετε μαζί τους».

Μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 2025, 270 αδελφοί και αδελφές μας σε όλο τον κόσμο βρίσκονταν στη φυλακή λόγω της πίστης τους.

Σας παρακαλούμε, συνεχίστε να προσεύχεστε για αυτούς τους όσιους λάτρεις του Ιεχωβά.

Ήταν πολύ συγκινητικό που είδαμε σε αυτή την ενημέρωση πώς προμηθεύει ο Ιεχωβά για τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων παντού.

Όπως αναφέρεται στο εδάφιο Ψαλμός 145:16: «Ανοίγεις το χέρι σου και χορταίνεις την επιθυμία κάθε ζωντανού πλάσματος».

Και προσευχόμαστε να συνεχίσει να ευλογεί ο Ιεχωβά τις προσπάθειες για τα επόμενα επεισόδια της σειράς Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, να ξέρετε ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ!

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!




1112024041   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Υπάρχει Ελπίδα για τους Νεκρούς;

 


Όλοι έχουμε έναν κοινό εχθρό: τον θάνατο.

Αλλά πολλοί αναρωτιούνται: “Τελειώνουν όλα με τον θάνατο;” Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι υπάρχει ελπίδα για τους νεκρούς.

Ο Ιησούς δίδαξε ότι οι νεκροί θα ξαναζήσουν.

Αλλά δεν μίλησε απλώς για αυτή την ελπίδα.

Χρησιμοποίησε τη θεόδοτη δύναμή του για να αναστήσει ανθρώπους.

Η Αγία Γραφή υπόσχεται...

ότι μπορείτε να ξαναδείτε εδώ στη γη...

τα αγαπημένα σας πρόσωπα που έχουν πεθάνει.

Θα θέλατε να μάθετε περισσότερα για την ανάσταση; Διαβάστε το μάθημα 6 στο ειδικό βιβλιάριο Καλά Νέα από τον Θεό! Μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από το jw.org...

ή να ζητήσετε ένα αντίτυπο από κάποιον Μάρτυρα του Ιεχωβά.

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/FeaturedLibraryVideos/pub-imv_4_VIDEO

 

Πίτερ Πράις: Είστε Πρόθυμοι να Ποτίσετε τα Πρόβατα;—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

Πίτερ Πράις:     

Είστε Πρόθυμοι να Ποτίσετε τα Πρόβατα;—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

Αναπαραγωγή ΌλωνΤυχαία Σειρ


Τους τελευταίους μήνες λάβατε εκπαίδευση που σας βοήθησε να έρθετε πιο κοντά στον Ιεχωβά και να κατανοήσετε περισσότερο τις ιδιότητες του.

Αυτή η εκπαίδευση, όχι μόνο ενίσχυσε την πίστη σας, αλλά επίσης σας έδωσε τα εφόδια για να υπηρετείτε τους άλλους με στοργικό και ουσιαστικό τρόπο.

Υπάρχει ένα περιστατικό στη ζωή του Μωυσή που το δείχνει αυτό καθαρά.

Δεν είναι η εντυπωσιακή διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας ούτε η συγκλονιστική στιγμή που έλαβε τον Νόμο του Θεού στο όρος Σινά.

Είναι τότε που σε ένα πηγάδι στη Μαδιάμ ένας άνθρωπος που τα είχε χάσει όλα επέλεξε συνειδητά να υπηρετήσει τους άλλους.

Ας ανοίξουμε τη Γραφή στο Έξοδος κεφάλαιο 2, και ας φανταστούμε ότι είμαστε εκεί.

Έξοδος κεφάλαιο 2.

Εδώ λοιπόν ο Μωυσής βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.

Είχε μόλις υπερασπιστεί έναν Ισραηλίτη σκοτώνοντας έναν Αιγύπτιο.

Με αυτή του την πράξη ο Μωυσής προσδιόρισε τον εαυτό του όχι ως Αιγύπτιο αλλά ως μέλος του λαού του Ιεχωβά.

Την επόμενη μέρα, όταν προσπάθησε να επέμβει σε μια διένεξη μεταξύ δύο Ισραηλιτών, ένας από αυτούς αντέδρασε με θυμό.

Ας το δούμε αυτό στο Έξοδος 2:14.

Ο άντρας είπε: «Ποιος σε διόρισε άρχοντα και κριτή μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως σκότωσες και τον Αιγύπτιο;» Εκείνη τη στιγμή άλλαξαν όλα.

Και το εδάφιο συνεχίζει λέγοντας: «Ο Μωυσής λοιπόν φοβήθηκε» επειδή συνειδητοποίησε ότι οι πράξεις του είχαν πια μαθευτεί.

Αλλά τα πράγματα θα γίνονταν χειρότερα.

Δείτε το εδάφιο 15: «Έπειτα το άκουσε και ο Φαραώ και αποπειράθηκε να σκοτώσει τον Μωυσή, αλλά εκείνος έσπευσε να φύγει μακριά του και πήγε να κατοικήσει στη γη Μαδιάμ.

Εκεί κάθισε κοντά σε ένα πηγάδι».

Ο Φαραώ λοιπόν, που είχε μεγαλώσει τον Μωυσή μέσα στη βασιλική οικογένεια, άκουσε για αυτόν τον φόνο.

Αλλά αντί να τον προστατέψει, ήθελε να τον σκοτώσει.

Και εκείνος φεύγει για να σωθεί.

Προσπαθήστε να το κάνετε εικόνα.

Ο Μωυσής—μέσα στις σκόνες, εξαντλημένος, συναισθηματικά εξουθενωμένος μετά από μέρες οδοιπορίας σε δύσβατα μέρη— χωρίς κάποιον τίτλο, κάποια θέση εξουσίας, είχε μείνει μόνος του με τις σκέψεις του.

Ίσως συλλογιζόταν όλα όσα είχαν συμβεί.

Το να πούμε ότι ήταν «ανήσυχος» είναι πολύ λίγο για να περιγράψει όσα ένιωθε.

Αλλά δεν έμεινε μόνος για πολύ.

Δείτε τα εδάφια 16 και 17: «Ο ιερέας της Μαδιάμ είχε εφτά κόρες, και αυτές ήρθαν να βγάλουν νερό για να γεμίσουν τις ποτίστρες και να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους.

Αλλά ως συνήθως, ήρθαν οι βοσκοί και τις έδιωξαν.

Τότε ο Μωυσής σηκώθηκε και βοήθησε τις γυναίκες και πότισε τα πρόβατά τους».

Το εδάφιο λέει «ως συνήθως».

Άρα πρόκειται για κάτι που συνέβαινε συχνά.

Οι γυναίκες ανέμεναν τον εκφοβισμό και την κακομεταχείριση από τους βοσκούς.

Αλλά αυτή τη φορά ο Μωυσής το είδε και έκανε κάτι για αυτό.

Δεν άρχισε να σκέφτεται: “Αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα” ούτε σκέφτηκε όσα είχε περάσει πρόσφατα και είπε: “Σοβαρά τώρα, πάλι τα ίδια; Αυτή τη φορά δεν θα ανακατευτώ”.

Όχι, σηκώθηκε, τις υπερασπίστηκε και πότισε τα πρόβατά τους.

Η αφήγηση δεν αναφέρει αν ο Μωυσής είπε το όνομά του ή αν εξήγησε ποιος ήταν.

Ήταν απλώς ένας ξένος που περνούσε από εκεί.

Δείτε πώς τον περιέγραψαν οι κοπέλες στα εδάφια 18-20: «Όταν γύρισαν σπίτι στον πατέρα τους τον Ραγουήλ, εκείνος είπε έκπληκτος: “Πώς και γυρίσατε στο σπίτι τόσο γρήγορα σήμερα;” Αυτές απάντησαν: “Κάποιος Αιγύπτιος μας προστάτεψε από τους βοσκούς, και μάλιστα μας έβγαλε νερό και πότισε τα πρόβατα”.

Τότε εκείνος είπε στις κόρες του: “Και πού είναι τώρα ο άνθρωπος; Γιατί τον αφήσατε εκεί; Φωνάξτε τον να φάμε μαζί”».

Άρα δεν ήξεραν καν το όνομά του.

Ήταν απλώς κάποιος Αιγύπτιος.

Όπως όμως δείχνει το εδάφιο 21, αυτή η πράξη καλοσύνης τού άνοιξε τον δρόμο για να βρει καταφύγιο, μια οικογένεια και μια καινούρια ζωή.

Ο Ιεχωβά δεν είχε εγκαταλείψει τον Μωυσή.

Έβλεπε μια πρόθυμη καρδιά —έναν άνθρωπο με συμπόνια και με προθυμία να υπηρετεί τους άλλους ακόμη και όταν κανένας δεν το παρατηρούσε.

Αυτές οι ιδιότητες θα έκαναν τον Μωυσή έναν ηγέτη που θα καθοδηγούσε τον λαό του Θεού με θάρρος και πίστη.

Άρα ποια διδάγματα παίρνετε από αυτή την αφήγηση για τους διορισμούς σας; Ας τονίσουμε τρία σημεία.

Πρώτον: Να είστε πηγή αναζωογόνησης για τους άλλους.

Ο Μωυσής είδε μια ανάγκη και ανταποκρίθηκε.

Εκπαιδευτήκατε ώστε να βλέπετε πέρα από τα προφανή.

Ίσως ένας συνεργάτης σας είναι ασυνήθιστα ήσυχος ή προβληματισμένος.

Ίσως κάποιος δυσκολεύεται στο έργο κηρύγματος.

Έχετε πλέον τα εφόδια για να βοηθήσετε: να μοιραστείτε μια Γραφική σκέψη, να τον ακούσετε ή απλώς να προσευχηθείτε για εκείνον.

Με αυτούς τους τρόπους μπορούμε όλοι μας να “ποτίσουμε τα πρόβατα”.

Να θυμάστε, δεν επιστρέφετε απλώς σε έναν διορισμό ή σε μια χώρα.

Επιστρέφετε σε μια πνευματική οικογένεια και με το παράδειγμά σας μπορείτε να την ενδυναμώσετε.

Το δεύτερο δίδαγμα: Να υπηρετείτε τους άλλους με ταπεινοφροσύνη.

Ο Μωυσής όχι μόνο υπερασπίστηκε τις γυναίκες, αλλά και πότισε τα πρόβατά τους.

Έκανε περισσότερα από όσα αναμένονταν υπηρετώντας με ανιδιοτέλεια και έτσι κέρδισε την εμπιστοσύνη τους.

Πολλές από εσάς τις αδελφές σε αυτή την αίθουσα έχετε κάνει το ίδιο, όχι μόνο πρόσφατα, αλλά για χρόνια εκδηλώνοντας θάρρος και ταπεινοφροσύνη όπως ο Μωυσής.

Κάποιες από εσάς μετακομίσατε εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη, μάθατε μια δύσκολη γλώσσα ή αρχίσατε να υπηρετείτε ως εξωτερικές βοηθοί στο Μπέθελ βοηθώντας σε διάφορες εργασίες κάθε εβδομάδα ή σε απομακρυσμένα μεταφραστικά γραφεία.

Και συχνά το κάνατε αυτό αν και οι πόροι σας ήταν περιορισμένοι και χωρίς να αναμένετε τίποτα ως αντάλλαγμα.

Δεν σας ενδιέφερε να έχετε μια θέση ή να σας επαινούν ή να σας δοθούν στο μέλλον προνόμια όπως η Γαλαάδ.

Όχι, το κάνατε επειδή αγαπάτε τον Ιεχωβά και επειδή αγαπάτε τους αδελφούς σας.

Και αυτή η ταπεινή στάση δεν περνάει απαρατήρητη.

Το παράδειγμά σας έχει ενθαρρύνει άλλους, αδελφούς και αδελφές, να υπηρετούν με ταπεινοφροσύνη.

Και ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμη την υπηρεσία σας, όπως άλλωστε και η πνευματική σας οικογένεια.

Συνεχίστε λοιπόν να υπηρετείτε τους άλλους με την ίδια ταπεινοφροσύνη, με βαθιά αγάπη και ακλόνητη πίστη.

Το τρίτο δίδαγμα: Να υπηρετείτε τους άλλους ακόμα και όταν νιώθετε αδύναμοι.

Ο Μωυσής ήταν σε δύσκολη θέση όταν πρόσφερε βοήθεια στο πηγάδι.

Είχε τραπεί σε φυγή για να σωθεί.

Δεν ήξερε πού να πάει, δεν είχε βοήθεια από κανέναν και δεν είχε ιδέα τι άλλο θα τον έβρισκε.

Κι όμως αυτή τη δύσκολη στιγμή επέλεξε να υπηρετεί τους άλλους.

Σηκώθηκε και πότισε τα πρόβατα.

Αυτό είναι ένα δυνατό μάθημα.

Επειδή θα έρθουν στιγμές στον διορισμό μας που το να υπηρετούμε άλλους δεν θα μας είναι πάντα εύκολο.

Ίσως χρειαστεί να εξοικειωθούμε με έναν διαφορετικό πολιτισμό, μια νέα γλώσσα ή να προσαρμοστούμε σε ένα νέο τμήμα.

Ίσως διαταραχτεί το πνευματικό μας πρόγραμμα ή νιώσουμε ότι κανείς δεν παρατηρεί αυτά που κάνουμε.

Ίσως μας παρεξηγήσουν ή λάβουμε συμβουλή από κάποιον συνομήλικό μας ή και από κάποιον νεότερό μας και να νιώσουμε ντροπή ή να είμαστε συναισθηματικά εξουθενωμένοι, να μας λείπει η οικογένειά μας, να έχουμε προβλήματα υγείας.

Σε τέτοιες στιγμές, ίσως σκεφτούμε να τα παρατήσουμε.

Το παράδειγμα όμως του Μωυσή μάς υπενθυμίζει ότι ακόμη και όταν είμαστε αδύναμοι μπορούμε να βοηθάμε τους άλλους.

Ο Ιεχωβά δεν αναμένει τελειότητα αλλά εκτιμάει όποιον τον υπηρετεί πρόθυμα, ειδικά όταν τον υπηρετεί παρόλο που νιώθει ανεπαρκής.

Όταν λοιπόν δυσκολεύεστε στον διορισμό σας, νιώθετε πιεσμένοι ή ότι οι άλλοι δεν παρατηρούν όσα κάνετε, να θυμάστε το 2 Κορινθίους 12:10: «Όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός».

Όπως συνέβη με τον Μωυσή σε εκείνο το πηγάδι, οι ταπεινές μας προσπάθειες προς όφελος των άλλων έχουν δύναμη επειδή μας υποστηρίζει ο Πατέρας μας, ο Ιεχωβά.

Επομένως, τι μας διδάσκει το περιστατικό με τον Μωυσή στο πηγάδι ιδιαίτερα τώρα που θα πάτε στους διορισμούς σας; Δεν ήταν ο ηγέτης ενός έθνους, δεν εκτελούσε θαύματα, ήταν απλώς ένας άνθρωπος με προβλήματα που επέλεξε να υπηρετεί τους άλλους.

Και αυτό ήταν το σημαντικότερο.

Στον διορισμό σας λοιπόν, να είστε πηγή αναζωογόνησης για τους άλλους.

Η ισχυρή σας πίστη μπορεί να τους ενδυναμώσει.

Να υπηρετείτε ταπεινά τους άλλους ακόμη και όταν δεν σας παρατηρούν.

Οι αθόρυβες πράξεις αγάπης κάνουν τη διαφορά.

Να παραμένετε πρόθυμοι ακόμη και όταν νιώθετε αδύναμοι, επειδή το να υπηρετούμε παρά τις δυσκολίες έχει μεγάλη δύναμη.

Υπάρχει μια υπενθύμιση στον Λόγο του Θεού που αποτυπώνει αυτό ακριβώς.

Στο εδάφιο Γαλάτες 6:10.

Γαλάτες 6:10.

Λέει: «Άρα λοιπόν, ενόσω έχουμε την ευκαιρία, ας κάνουμε το καλό σε όλους αλλά κυρίως σε εκείνους με τους οποίους είμαστε συγγενείς στην πίστη».

Εσείς λοιπόν αξιοποιείτε ήδη αυτή την ευκαιρία —κάνετε με πιστότητα το καλό στους άλλους και ειδικά στην πνευματική σας οικογένεια.

Και τώρα που λάβατε αυτή την καταπληκτική εκπαίδευση, έχετε μεγαλύτερο κίνητρο από ποτέ για να συνεχίσετε.

Άρα θα ποτίσετε τα πρόβατα, ακόμη και όταν η ευκαιρία παρουσιαστεί απροσδόκητα, όταν δεν το παρατηρεί κανείς ή ίσως σε κάποια άβολη στιγμή για εσάς; Σίγουρα, επειδή δεν είστε μόνοι σε αυτό.

Ο Ιεχωβά βλέπει, εκτιμάει τις προσπάθειές σας και θα σας δίνει τη δύναμη που χρειάζεστε όταν το χρειάζεστε για να υπηρετείτε τους άλλους.

 

Μάικλ Μπανκς: Θα Κάνετε τη Διαφορά;—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

 Μάικλ Μπανκς: Θα Κάνετε τη Διαφορά;—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ



 

 

Βρισκόμαστε στο 45 Κ.Χ. στην Αντιόχεια της Συρίας, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Υπήρχαν πολλές προοπτικές για αύξηση σε αυτή την πόλη, αλλά έπρεπε να οργανωθεί το έργο.

Έπρεπε να βρεθεί κάποιος που θα ενθάρρυνε, θα παρηγορούσε και θα ενέπνεε άλλους.

Κάποιος που θα έκανε τη διαφορά.

Ποιον πρότεινε λοιπόν η εκκλησία και γιατί είχε τα κατάλληλα προσόντα; Και τι διδασκόμαστε εμείς από αυτό; Ας ανοίξουμε στις Πράξεις στο κεφάλαιο 11 (είναι η ιστορία των πρώτων Χριστιανών) και θα δούμε ποιον πρότειναν.

Από τα συμφραζόμενα μαθαίνουμε ότι ο διωγμός είχε αναγκάσει πολλούς μαθητές να διασκορπιστούν μέχρι και την Αντιόχεια, η οποία βρισκόταν πολύ μακριά, περίπου 550 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ.

Και τι συνέβη; Πολλοί που μιλούσαν ελληνικά έδειξαν ενδιαφέρον για το άγγελμα.

Ποιον έστειλαν λοιπόν; Ας δούμε το εδάφιο 22: «Η είδηση για αυτούς έφτασε στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ, και έστειλαν τον Βαρνάβα ως την Αντιόχεια».

Ο Βαρνάβας ήταν αυτός που επιλέχθηκε, αυτός που έκανε τη διαφορά.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ, που σημαίνει «Ο Γιαχ Έχει Προσθέσει».

Ταιριαστό όνομα για Λευίτη! Οι απόστολοι όμως πίστευαν ότι το όνομα Βαρνάβας τού ταίριαζε καλύτερα επειδή ήταν εγκάρδιος και στοργικός.

Βαρνάβας σημαίνει «Γιος Παρηγοριάς», «Γιος Ενθάρρυνσης».

Επιλέχτηκε ο Βαρνάβας λόγω της προσωπικότητάς του για αυτόν τον διορισμό; Ας δούμε το εδάφιο 24: «Διότι ήταν άντρας αγαθός και γεμάτος άγιο πνεύμα και πίστη».

Ήταν «αγαθός» όχι μόνο δίκαιος.

Τι τον έκανε αγαθό; Τι τον έκανε να ξεχωρίζει; Το 36 Κ.Χ.

ο Παύλος ήταν ακόμα γνωστός ως Σαύλος ο διώκτης, και πολλοί τον φοβούνταν.

Μάλιστα, στο Πράξεις 9:26 διαβάζουμε ότι “όλοι τον φοβούνταν” σε αυτή την εκκλησία.

Αλλά ο Βαρνάβας “τον βοήθησε”.

Τον πήγε στον Πέτρο και μετά στον Ιάκωβο.

Εγγυήθηκε για αυτόν.

Ο Βαρνάβας, λοιπόν, έδινε φωνή σε όσους δεν είχαν και βοηθούσε τους αβοήθητους.

Τι μαθαίνουμε από αυτό; Ότι ο αγαθός δεν βλέπει απλώς το πρόβλημα.

Γίνεται μέρος της λύσης.

Γι’ αυτό ξεχώριζε ο Βαρνάβας.

Αλλά ήταν επίσης «γεμάτος άγιο πνεύμα».

Αυτή η έκφραση δείχνει ότι ο Βαρνάβας είχε ελεύθερη ροή του πνεύματος του Ιεχωβά στη ζωή του, ότι ακολουθούσε την κατεύθυνση του.

Η ίδια έκφραση χρησιμοποιείται για δύο ακόμη πρόσωπα στη Γραφή.

Ο πρώτος ήταν ο Ιησούς αφότου βαφτίστηκε και οδηγήθηκε στην έρημο, και ο δεύτερος ήταν ο Στέφανος προτού θανατωθεί.

Ο Βαρνάβας τούς έμοιαζε.

Το εδάφιο 24 λέει κάτι ακόμα: Είχε πίστη.

Άρα εμπιστευόταν τον τρόπο του Ιεχωβά και την ηγεσία του Ιησού.

Η Σκοπιά ανέφερε ότι ο Βαρνάβας ίσως ήταν μαθητής του Ιησού.

Αν ήταν, θα είχε ζήσει τη σειρά Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Θα είχε δει με τα μάτια του την αγάπη του Ιησού, τη συμπόνια του, το ενδιαφέρον του.

Αυτό θα ενίσχυσε την αγάπη του για τον Ιεχωβά.

Θα τον συγκίνησε και θα τον υποκίνησε να βοηθάει άλλους.

Θυμηθείτε ότι το 33 Κ.Χ.

βαφτίστηκαν “3.000 μέσα σε μία ημέρα”, και μετά οι μαθητές έγιναν «5.000».

Όλοι αυτοί παρέμειναν στην Ιερουσαλήμ για να μάθουν από τους αποστόλους για “την Οδό”.

Χρειάζονταν κατάλυμα, φαγητό και άλλες προμήθειες.

Οι μαθητές συνεργάστηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες τους, και ο Βαρνάβας ήταν μαζί τους.

Μάλιστα πούλησε ένα κομμάτι γης και έδωσε τα χρήματα για να βοηθήσει τους αδελφούς του.

Τι μαθαίνουμε; Χρειάζεται πίστη για να κάνουμε θυσίες για τη Βασιλεία.

Μπορεί να είναι αποκτήματα, η καριέρα μας ή κάτι άλλο.

Αλλά ο Βαρνάβας δεν δίστασε.

Ποιο είναι λοιπόν το δίδαγμα; Ο Βαρνάβας δεν διορίστηκε στην Αντιόχεια επειδή ήταν Λευίτης, λόγω της προσωπικότητάς του ή επειδή ήταν καλός οργανωτής, αλλά λόγω των πνευματικών του ιδιοτήτων.

Συγκεκριμένα, “ήταν αγαθός, γεμάτος άγιο πνεύμα και πίστη”.

Πώς τον βοήθησαν αυτά στην Αντιόχεια; Δείτε το δεύτερο μέρος του εδαφίου 24: «Και αρκετά μεγάλο πλήθος προστέθηκε στον Κύριο».

«Αρκετά μεγάλο πλήθος», όπως έχουμε εδώ γύρω μας σε αυτό το ακροατήριο.

Ολόκληρο πλήθος γνώρισε την αλήθεια χάρη στον Βαρνάβα, και ο Ιεχωβά το ευλόγησε.

Αυτό σημαίνει να κάνεις τη διαφορά.

Ας δούμε στο εδάφιο 25 τι άλλο μαθαίνουμε από τον Βαρνάβα: «Εκείνος λοιπόν πήγε στην Ταρσό για να αναζητήσει τον Σαύλο».

Γιατί να φύγει από την Αντιόχεια αφού είχε τόση επιτυχία; Ήταν ικανός, τα πήγαινε πολύ καλά.

Πήγε να φέρει τον Σαύλο (και μιλάμε για ένα ταξίδι περίπου 400 χιλιόμετρα πηγαινέλα) επειδή ήξερε ότι μπορούσε να κάνει ακόμα περισσότερα.

Στον Εκκλησιαστή λέει ότι, αν ένας μπορεί να κάνει κάτι, οι δύο μπορούν καλύτερα.

Δύο είναι καλύτεροι από έναν.

Γιατί τον Σαύλο; Ο Βαρνάβας διέκρινε ότι είχε προοπτικές.

Ο Παύλος ήταν άτομο που έκανε τη διαφορά.

Γι’ αυτό, μπορούσε να ενισχύσει τις εκκλησίες και να βοηθήσει άλλους.

Παρόμοια, σήμερα το έργο αυξάνεται.

Όταν εκπαιδεύουμε άτομα με προοπτικές, υποστηρίζουμε όχι μόνο την αύξηση που υπάρχει τώρα, αλλά και αυτή που θα υπάρξει στη μεγάλη θλίψη καθώς και στον νέο κόσμο.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το μεγάλο πλήθος θα είναι όντως μεγάλο! Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορεί να το αριθμήσει.

Άρα, όταν εκπαιδεύουμε άλλους, στην πραγματικότητα δείχνουμε την πίστη μας.

Γι’ αυτό είστε εδώ.

Εκπαιδεύεστε για να υποστηρίξετε αυτήν την αύξηση.

Δείτε και κάτι ακόμα ενδιαφέρον που λέει το εδάφιο Πράξεις 13:1: «Στην εκκλησία της Αντιόχειας υπήρχαν προφήτες και δάσκαλοι».

Αναφέρεται ο Βαρνάβας και μετά ο Σαύλος.

Και δείτε τι είπε το άγιο πνεύμα στο εδάφιο 2: «Ξεχωρίστε μου τον Βαρνάβα και τον Σαύλο για το έργο για το οποίο τους έχω καλέσει».

Ο Βαρνάβας παίρνει νέο διορισμό.

Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι δύο που έμειναν στην Αντιόχεια ήταν ο Βαρνάβας και ο Σαύλος.

Αλλά μετά ο Σαύλος ονομάστηκε Παύλος, και από εκεί και πέρα διαβάζουμε για «τον Παύλο και τον Βαρνάβα» ή “τον Παύλο και τους συντρόφους του”.

Κάτι άλλαξε.

Ο λιγότερο έμπειρος αναλαμβάνει την ηγεσία.

Πώς κατάφερε ο Βαρνάβας να προσαρμοστεί με επιτυχία σε αυτή την αλλαγή; Ήταν «αγαθός», «γεμάτος άγιο πνεύμα» και είχε «πίστη».

Έβαζε πρώτα τα συμφέροντα των άλλων, πρώτα τα συμφέροντα της Βασιλείας.

Επίσης, ακολουθούσε την κατεύθυνση του πνεύματος.

Εμπιστευόταν τη θεϊκή καθοδηγία.

Ο Βαρνάβας έκανε τη διαφορά, το ίδιο και ο Παύλος.

Γι’ αυτό ήταν αχτύπητο δίδυμο.

Το καλό παράδειγμα του Βαρνάβα ενθάρρυνε τον Παύλο.

Πολλά χρόνια αργότερα, ο Παύλος έγραψε στους Εφεσίους για «δώρα σε μορφή ανθρώπων».

Για «αποστόλους», «προφήτες», «ευαγγελιστές», «ποιμένες», «δασκάλους» που θα “εποικοδομούσαν” την εκκλησία.

Μήπως σκεφτόταν τον Βαρνάβα όταν έγραφε αυτά τα εδάφια; Ο Βαρνάβας λοιπόν ήταν άτομο που έκανε τη διαφορά.

Εσείς; Κάνετε τη διαφορά; Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία να κάνετε το καλό, να ακολουθήσετε την κατεύθυνση του πνεύματος και να εκδηλώσετε ισχυρή πίστη.

Αναρωτηθείτε: “Μπορώ να ενθαρρύνω κάποιον συνεργάτη μου σήμερα; Ποιον; Πώς μπορώ να τον επαινέσω ή να του δείξω ευγνωμοσύνη;” “Χρειάζεται κάποιος παρηγοριά; Πώς θα την προσφέρω; Με ένα μήνυμα, με ένα τηλεφώνημα ή μια επίσκεψη;” “Μπορώ να εκπαιδεύσω κάποιον για να γίνει πιο χρήσιμος για τον Ιεχωβά; Πότε θα ξεκινήσω;” Και όταν κάτι αλλάζει: “Πώς δείχνω την πίστη μου και την υπακοή μου στην κατεύθυνση του πνεύματος;”‏ Αγαπητή τάξη 158, να ξέρετε ότι ο Ιεχωβά σάς βλέπει, σας αγαπάει και σας εκτιμάει.

Και καθώς ο Ιεχωβά σάς βοηθάει να γίνεστε καλύτεροι, είμαστε βέβαιοι ότι θα είστε άτομα που κάνουν τη διαφορά.

 

Λουκ Σαλαντίνο: Να Σταματάτε και να Απολαμβάνετε τη Θέα—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

 Λουκ Σαλαντίνο: Να Σταματάτε και να Απολαμβάνετε τη Θέα—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-133_5_VIDEO





Υπάρχει κάποιο μέρος που όποτε το επισκέπτεστε νιώθετε μια ιδιαίτερη ηρεμία, μια γαλήνη; Ίσως είναι μια παραλία (βλέπετε το ηλιοβασίλεμα, ακούτε τα κύματα που σκάνε στην ακρογιαλιά), ή ένα μεγαλοπρεπές βουνό (από όπου έχετε μια υπέροχη θέα).

Σας κατακλύζουν αισθήματα δέους, θαυμασμού.

Κάτι τέτοιες στιγμές μάς μένουν αξέχαστες, έτσι δεν είναι; Ποτέ δεν βαριόμαστε αυτή τη θέα, όποτε τη βλέπουμε έχουμε όμορφα συναισθήματα.

Το να σταματάμε για λίγο και να παρατηρούμε την ομορφιά γύρω μας μπορεί να έχει έντονη και θετική επίδραση πάνω μας.

Δυστυχώς όμως, οι ρυθμοί της ζωής είναι τόσο γρήγοροι που είναι εύκολο να ξεχνάμε να σταματάμε για να θαυμάσουμε όσα υπάρχουν γύρω μας.

Για εσάς, αγαπητοί σπουδαστές, που αποφοιτείτε σήμερα, κύλησαν γρήγορα οι προηγούμενοι πέντε μήνες!

Και αν περιμένατε ότι τώρα που θα πάτε στον διορισμό σας θα χαλαρώσετε, πέφτετε έξω!

Το να θαυμάζετε λοιπόν τη θέα γύρω σας ίσως είναι το τελευταίο πράγμα που σας απασχολεί τώρα.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτό είναι κάτι που ωφελεί όλους μας.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στη φυσική ομορφιά που χρειάζεται να σταματάμε για να τη θαυμάζουμε.

Υπάρχει και ένα άλλο είδος θέας που αξίζει να σταματάμε για να παρατηρούμε, και αυτό είναι οι άνθρωποι που υπάρχουν γύρω μας.

Όταν αφιερώνουμε χρόνο για να παρατηρήσουμε και να εκτιμήσουμε τους άλλους, μιμούμαστε τον Θεό μας, τον Ιεχωβά.

Κοιτάξτε πώς το δείχνει αυτό ο Σοφονίας.

Στο τρίτο κεφάλαιο του Σοφονία, δείτε το εδάφιο 17: «Ο Ιεχωβά ο Θεός σου βρίσκεται στο μέσο σου. Ως Κραταιός, θα σε σώσει. Θα αγάλλεται για εσένα με μεγάλη χαρά. Θα γίνει σιωπηλός στην αγάπη του. Θα ευφραίνεται για εσένα με κραυγές χαράς».

Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι εμείς μπορούμε να κάνουμε τον Ιεχωβά, τον Κυρίαρχο του σύμπαντος, να ευφραίνεται.

Αυτό το εδάφιο μιλάει για το πώς νιώθει ο Ιεχωβά όταν σταματάει για να απολαύσει τη θέα, σαν να λέγαμε, των πιστών υπηρετών του.

Ο Ιεχωβά παρατηρεί τον καθένα μας ατομικά.

Και τι βλέπει; Βλέπει την πίστη μας, την οσιότητά μας, τις θυσίες που κάνουμε για αυτόν.

Και όπως λέει το εδάφιο, με αυτά που βλέπει “ευφραίνεται για εμάς”.

Αλλά ο Ιεχωβά προχωράει ακόμη παραπέρα.

Προσέξτε τι λέει το εδάφιο: «Θα γίνει σιωπηλός στην αγάπη του».

Παράξενη δήλωση, ε; Η υποσημείωση μας εξηγεί ότι σημαίνει «ήσυχος, ξένοιαστος, ικανοποιημένος».

Για σκεφτείτε εκείνη την παραλία ή το βουνό που είπαμε στην αρχή.

Πόση ηρεμία, πόση γαλήνη νιώθατε!

Έτσι νιώθει και ο Ιεχωβά όταν παρατηρεί τον καθέναν από τους πιστούς υπηρέτες του.

Αλλά νιώθει έτσι επειδή αφιερώνει χρόνο για να σταματήσει και να εκτιμήσει τους οσίους του —να απολαύσει τη θέα.

Πώς μπορούμε λοιπόν να μιμούμαστε τον Ιεχωβά; Με δύο τρόπους: Με την άποψη που έχουμε πρώτον για τους άλλους και δεύτερον για τον εαυτό μας.

Αρχικά, ας δούμε πώς μπορούμε να απολαμβάνουμε τη θέα, όπως κάνει ο Ιεχωβά, παρατηρώντας το καλό στους γύρω μας.

Καθημερινά περιβαλλόμαστε από αδελφούς και αδελφές με υπέροχες ιδιότητες.

Το παράδειγμά τους μας αναζωογονεί, μας εμπνέει.

Ασκεί θετική επίδραση πάνω μας.

Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει να σταματήσουμε και να προσέξουμε τις ιδιότητές τους, να τις εκτιμήσουμε.

Αλλά είναι εύκολο να απορροφηθούμε τόσο πολύ από τον διορισμό και τα προβλήματά μας που να το ξεχνάμε αυτό.

Ή ίσως εμμένουμε στην αρχική μας εντύπωση για κάποιον, στις αρνητικές του ιδιότητες.

Ίσως είναι δύσκολος στη συνεργασία, κάπως υπερευαίσθητος, ή μπορεί να δουλεύει με πιο αργούς ρυθμούς.

Ναι, είναι πολύ εύκολο να αντιδρούμε αυτομάτως έτσι στις επαφές μας με τους γύρω μας.

Αλλά το να εστιάζουμε στις ελλείψεις των άλλων θα έχει ως αποτέλεσμα να εξαντληθούμε συναισθηματικά.

Το Παροιμίες 15:15 λέει: «Όλες οι ημέρες του ταλαιπωρημένου είναι κακές».

Επομένως, αν επικεντρωνόμαστε στα ελαττώματα των άλλων, θα νιώθουμε ταλαιπωρημένοι.

Κάθε μας μέρα θα είναι κακή.

Θα είναι σαν να υπάρχει μια πυκνή ομίχλη που κρύβει τις ωραίες ιδιότητες των άλλων.

Πρέπει λοιπόν να διώξουμε την ομίχλη.

Πρέπει να εστιάζουμε στα θετικά των γύρω μας.

Ποιες ιδιότητές τους βλέπουμε τις οποίες θέλουμε να μιμηθούμε ή να καλλιεργήσουμε περισσότερο στη ζωή μας; Πώς έχουν αποδειχτεί όσιοι ή υπάκουοι; Πώς έχουν υπομείνει παρά τις αντιξοότητες που αντιμετώπισαν; Επίσης, να δίνετε ιδιαίτερη προσοχή, όχι μόνο στο τι είδους άτομα είναι τώρα, αλλά και στο ποιο ήταν το παρελθόν τους.

Πόση πρόοδο έχουν κάνει; Πόσο έχουν βελτιωθεί; Όταν το κάνουμε αυτό, δεν θα βλέπουμε το άτομο ως ενόχληση ή πρόβλημα ή εμπόδιο στην εργασία μας.

Θα βλέπουμε τις καλές του ιδιότητες, τα δυνατά του σημεία που μπορούν να επιταχύνουν την εργασία.

Είναι σαν να επενδύουμε στο άτομο.

Βγάζουμε στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό του.

Να απολαμβάνετε λοιπόν τη θέα, να βλέπετε τις καλές ιδιότητες των άλλων.

Έτσι θα είμαστε πιο προσιτοί επίσκοποι, καλύτεροι συνεργάτες, καλύτεροι σύζυγοι.

Και ως αποτέλεσμα, θα έχουμε και εμείς ένα αίσθημα ικανοποίησης.

Αλλά συνήθως όταν ανακαλύπτουμε ένα όμορφο τοπίο, δεν το κρατάμε για τον εαυτό μας.

Λέμε και σε άλλους για αυτό.

Το ίδιο ισχύει και για τις ωραίες ιδιότητες των αδελφών μας.

Μπορούμε να μιλάμε και σε άλλους για αυτές.

Ας τους επαινούμε.

Ας λέμε στους άλλους θετικά πράγματα για αυτούς.

Ο έπαινος είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο.

Δείτε πώς φαίνεται αυτό στο 16ο κεφάλαιο του βιβλίου των Παροιμιών, εδάφιο 24.

Εκεί λέει: «Τα ευχάριστα λόγια [ή αλλιώς ο έπαινος] είναι κηρήθρα, γλυκά στην ψυχή και γιατρειά στα κόκαλα».

Το μέλι μπορεί να αναζωογονήσει κάποιον, να τον τονώσει.

Παρόμοια και τα λόγια μας μπορούν να αναζωογονήσουν, να τονώσουν, να εμψυχώσουν τους αδελφούς και τις αδελφές μας.

Το εδάφιο λέει όμως ότι το μέλι είναι και θεραπευτικό.

Όπως λοιπόν το μέλι, έτσι και τα επαινετικά μας λόγια μπορούν να γιατρέψουν τους άλλους, που ίσως έχουν υποστεί τραύματα από αυτό το σύστημα πραγμάτων ή ίσως παλεύουν με αισθήματα ανεπάρκειας.

Ο έπαινος εποικοδομεί.

Εμπνέει αυτοπεποίθηση στους άλλους, τους υποκινεί, τους ενθαρρύνει, και ενισχύει τους δεσμούς φιλίας μεταξύ μας.

Παράλληλα όμως, το να ψάχνουμε να βρούμε σημεία για να επαινούμε τους άλλους μας βοηθάει να παρατηρούμε τις καλές ιδιότητες που έχουν.

Έτσι απολαμβάνουμε τη θέα.

Και όταν μιλάμε στους γύρω μας για αυτά που βλέπουμε —για τις καλές ιδιότητες των άλλων— βοηθάμε και εκείνους να κάνουν το ίδιο.

Δεν αρκεί όμως να βλέπουμε τις καλές ιδιότητες των άλλων μόνο.

Για να είμαστε αποτελεσματικοί στον διορισμό μας πρέπει να έχουμε σωστή άποψη και για τον εαυτό μας.

Και αυτό είναι το δεύτερο σημείο μας.

Για διάφορους λόγους, κάποιοι από εμάς ίσως να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Ίσως κάτι συνέβη όταν ήμασταν παιδιά, ή ίσως παλεύουμε με αισθήματα ενοχής για λάθη του παρελθόντος.

Ή θα μπορούσε το βάρος της ευθύνης να μας προκαλεί αισθήματα ανεπάρκειας ή αμφιβολίες για τον εαυτό μας: “Θα καταφέρω να τα βγάλω πέρα με τόσο πολλές ευθύνες; Θα καταφέρω να ανταποκριθώ σε όλα αυτά που απαιτούνται από εμένα;” Η εκπαίδευση της Γαλαάδ σάς βοηθάει να αντιμετωπίσετε τέτοια αισθήματα.

Είναι όμως πιθανό αυτά να επιστρέψουν όταν τα πράγματα δεν κυλάνε ομαλά ή όταν έχουμε αστοχίες στον διορισμό μας.

Ο Σατανάς θα ήθελε να βλέπουμε τον εαυτό μας με τα δικά του μάτια —να νιώθουμε ανεπαρκείς, άχρηστοι, ανάξιοι αγάπης.

Αλλά είναι επικίνδυνο να νιώθουμε έτσι.

Είναι αυτό ακριβώς που θέλει ο Σατανάς.

Θυμάστε τι λέει το Παροιμίες 24:10; Αν είμαστε αποθαρρυμένοι, η δύναμή μας θα είναι λιγοστή.

Για να μη μας συμβεί αυτό, ας θυμόμαστε τα λόγια του ψαλμωδού, στον Ψαλμό 5 και εδάφιο 12.

Εκεί λέει: «Διότι εσύ, Ιεχωβά, θα ευλογήσεις όποιον είναι δίκαιος· η επιδοκιμασία σου θα είναι για αυτούς σαν μεγάλη ασπίδα».

Μαθαίνουμε δύο πράγματα από αυτό το εδάφιο.

Πρώτον, ο Ιεχωβά θα ευλογήσει «όποιον είναι δίκαιος».

Δεν λέει ότι ο Ιεχωβά ευλογεί όσους είναι τέλειοι.

Μερικές φορές βάζουμε τόσο ψηλά τον πήχη που δεν μπορούμε να τον φτάσουμε.

Και ούτε ο Ιεχωβά αναμένει κάτι τέτοιο.

Ο Ιεχωβά δεν απαιτεί να είμαστε τέλειοι.

Άρα ας μην το απαιτούμε ούτε εμείς.

Η ευλογία του Ιεχωβά εξαρτάται από τις προσπάθειες που καταβάλλουμε για να κάνουμε το σωστό.

Ακόμα και αν νιώθουμε ανεπαρκείς ή αστοχούμε στον διορισμό μας, ο Ιεχωβά βλέπει τις ειλικρινείς μας προσπάθειες και μας ευλογεί βάσει αυτών.

Το δεύτερο πράγμα που μαθαίνουμε είναι ότι το να γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά μάς επιδοκιμάζει είναι πηγή μεγάλης δύναμης.

Είναι προστασία για εμάς, «ασπίδα», όπως λέει.

Μας βοηθάει να μην αμφιβάλλουμε υπερβολικά για τον εαυτό μας.

Μας δίνει δύναμη ώστε να μην τα παρατήσουμε.

Όταν λοιπόν νιώθετε έτσι, αφήστε τον Ιεχωβά να σας βεβαιώσει για την επιδοκιμασία του.

Εντρυφήστε στον Λόγο του, τη Γραφή.

Αλλά ας μην ξεχνάμε και τα επαινετικά λόγια που έχουν πει για εμάς οι αδελφοί μας που μας ξέρουν καλά.

Αντανακλούν την άποψη του Ιεχωβά που νιώθει ήσυχος, ξένοιαστος, ικανοποιημένος με εμάς.

Θα υπάρξουν περιπτώσεις που θα κάνουμε λάθη.

Αλλά αυτά δεν μας καθορίζουν ως άτομα.

Μαθαίνουμε από τα λάθη μας και προσπαθούμε να βελτιωθούμε.

Όταν νιώθουμε ηττημένοι, ας θυμόμαστε τις νίκες μας.

Μερικές φορές εστιάζουμε απλώς στις ήττες μας, στις αποτυχίες μας.

Αλλά το να θυμόμαστε τις επιτυχίες μας, μας βοηθάει να μην παραιτούμαστε όταν αστοχούμε στον διορισμό μας.

Να θυμάστε αυτό που μάθατε στη διάρκεια της σχολής: Στην υπηρεσία μας δεν θα έχουμε πάντα επιτυχίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχουμε μόνο αποτυχίες.

Με άλλα λόγια, να έχετε ισορροπημένη άποψη για τον εαυτό σας.

Όταν απολαμβάνουμε τη θέα, η ζωή είναι καλύτερη.

Ας εκτιμούμε λοιπόν τις καλές ιδιότητες των αδελφών μας.

Ας προσπαθούμε πάση θυσία να τους επαινούμε ειλικρινά για τις καλές τους ιδιότητες.

Αλλά και ας μην ξεχνάμε να βλέπουμε ό,τι βλέπει ο Ιεχωβά σε εμάς.

Η οσιότητά μας και η πίστη μας κάνουν την καρδιά του Ιεχωβά να χαίρεται.

Για τον Ιεχωβά, η θέα των πιστών υπηρετών του δεν είναι ποτέ βαρετή.

Αν λοιπόν το θυμόμαστε αυτό, θα έχουμε και εμείς το αίσθημα της ησυχίας, της ξενοιασιάς, της ικανοποίησης που νιώθει ο Ιεχωβά όταν βλέπει εμάς.

Όσο γρήγοροι και αν γίνουν οι ρυθμοί της ζωής, ό,τι και αν συμβεί στο μέλλον, να θυμάστε να μιμείστε τον Ιεχωβά.

Να σταματάτε και να απολαμβάνετε τη θέα.




jwb-133-5.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Τρεντ Λίπολντ: Ο Μεγαλύτερος Ατελής Άνθρωπος που Έζησε Ποτέ—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

 Τρεντ Λίπολντ: Ο Μεγαλύτερος Ατελής Άνθρωπος που Έζησε Ποτέ—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-133_6_VIDEO





Η παρουσία του ήταν εντυπωσιακή, η απουσία του επίσης.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τη ζωή και το παράδειγμα του Ιωάννη του Βαφτιστή; Ας δούμε.

Ας διαβάσουμε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 3, τα εδάφια 27 και 28 —Ιωάννης 3:27, 28: «Ο Ιωάννης απάντησε: “Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει οτιδήποτε αν δεν του έχει δοθεί από τον ουρανό. Εσείς οι ίδιοι είστε μάρτυρες ότι είπα: «Εγώ δεν είμαι ο Χριστός, αλλά έχω σταλεί πριν από εκείνον»”».

Ο Ιωάννης εδώ μιλάει στους μαθητές του και τους διευκρινίζει κάτι.

Διευκρινίζει ότι, όπως είπε νωρίτερα στο Λουκάς 3:16, είχε κάποιον ρόλο να παίξει.

Λέει εδώ: «Δεν μπορεί να λάβει οτιδήποτε αν δεν του έχει δοθεί».

Εκείνος τι έλαβε; Λέει: «Έχω σταλεί πριν από εκείνον».

Θα έπαιζε κάποιον ρόλο.

Θα συνέβαλε σε κάτι πολύ σημαντικό.

Ποιος ήταν ο ρόλος του; Βασικά, ο ρόλος του ήταν γνωστός από τη γέννησή του.

Είχε ειπωθεί στον πατέρα του.

Ήταν σαφές ότι για εκείνον προείπε ο Ησαΐας ότι θα ήταν “η φωνή που φωνάζει”.

Για εκείνον προείπε ο Μαλαχίας ότι θα ήταν “ο Ηλίας ο προφήτης”.

Κάποιος λοιπόν με έναν τέτοιον ρόλο, με έναν τέτοιον διορισμό, πού θα προφήτευε; Βάσει της λογικής, θα έλεγε κανείς στην Ιερουσαλήμ.

Αλλά όχι.

Το μέρος όπου ο Ιωάννης θα προφήτευε ήταν στην έρημο.

Ήταν “η φωνή που φώναζε στην έρημο”.

Ο Ιωάννης, ένας Ναζηραίος, έπρεπε να αντισταθεί σε όλα όσα θα τον έβαζαν σε πειρασμό και να επικεντρωθεί στον διορισμό που του είχε δοθεί.

Έπρεπε να θυσιάσει καθημερινές χαρές, συνηθισμένες απολαύσεις, για να επιτελέσει τον διορισμό του.

Τι ακριβώς έκανε ο Ιωάννης; Ο Ιωάννης ήταν ένας προφήτης που δεν επιτέλεσε σημεία ούτε θαύματα.

Αλλά υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό.

Είχε προειπωθεί ότι ο Ιωάννης θα “επανέφερε την καρδιά των ανθρώπων”.

Ο Νόμος ήταν “ο παιδαγωγός που οδήγησε στον Χριστό”.

Ο ρόλος του Ιωάννη ήταν να επαναφέρει το έθνος στον Ιεχωβά ώστε να αποδεχτούν τον Μεσσία.

Το δίδαγμα από τον Ιωάννη για εμάς, για εσάς: Προσκολληθείτε στον ρόλο σας, στον διορισμό σας.

Αποδεχτείτε τον με όλη σας την καρδιά, και κάντε το καλύτερο που μπορείτε.

Ας δούμε λίγο παρακάτω στο κεφάλαιο 3 του Ιωάννη, τα εδάφια 29 και 30.

Είναι η απάντηση στα λόγια που του είπαν οι μαθητές του στο εδάφιο 26: «Όλοι πηγαίνουν σε αυτόν [στον Ιησού]».

Δεν άρεσε στους μαθητές του Ιωάννη να θεωρείται ο κύριός τους κατώτερος.

Προσέξτε όμως πώς απάντησε ο Ιωάννης ο Βαφτιστής.

Στο εδάφιο 29, χρησιμοποιεί το εξής παράδειγμα: «Όποιος έχει τη νύφη είναι ο γαμπρός. Αλλά ο φίλος του γαμπρού, όταν στέκεται και τον ακούει, έχει μεγάλη χαρά λόγω της φωνής του γαμπρού. Η δική μου χαρά λοιπόν έχει γίνει πλήρης».

Η χαρά του Ιωάννη συνδεόταν στενά με τον διορισμό του, με τον ρόλο που θα έπαιζε.

Εδώ φαίνεται πόσο ταπεινός ήταν ο Ιωάννης.

Δεν ανταγωνιζόταν τον Ιησού.

Το γεγονός ότι ο Ιησούς θα έπαιζε μεγαλύτερο ρόλο, δεν μείωνε τον ρόλο του Ιωάννη.

Ο Ιωάννης ήταν ικανοποιημένος με τον διορισμό του.

Η ικανοποίηση ευδοκιμεί στο χώμα της ταπεινοφροσύνης και αναπτύσσεται με την ευγνωμοσύνη.

Μάθετε να χαίρεστε με τους άλλους και να χαίρεστε για τους άλλους.

Δείτε τι είπε μετά, στο εδάφιο 30: «Εκείνος πρέπει να αυξάνεται, ενώ εγώ πρέπει να ελαττώνομαι».

«Να ελαττώνομαι»— Ο Ιωάννης ήξερε ότι ο ρόλος του θα ολοκληρωνόταν σταδιακά, λίγο λίγο.

Ο ειδικός διορισμός του είχε μια αρχή και θα είχε ένα τέλος.

Κάποιες φορές, όταν το συνειδητοποιούμε αυτό, ότι όλα τα πράγματα έχουν ένα τέλος και είμαστε ικανοποιημένοι έχοντας έναν δευτερεύοντα ρόλο, αυτό μας ηρεμεί.

Ο Ιωάννης ήξερε ότι θα τελείωνε ο διορισμός του.

Ίσως δεν ήξερε πόσο σύντομα θα γινόταν αυτό.

Το έργο του Ιωάννη έφτασε στο αποκορύφωμά του με το βάφτισμα του Ιησού μετά από περίπου έξι μήνες.

Έξι μήνες αργότερα, φυλακίστηκε από τον Ηρώδη Αντίπα.

Και αυτό ήταν το τέλος.

Ή μήπως όχι; Ας ανοίξουμε στον Μάρκο, κεφάλαιο 6, και ας διαβάσουμε το εδάφιο 20.

Αυτό ειπώθηκε για τον Ιωάννη τον Βαφτιστή όταν ήταν στη φυλακή.

Το εδάφιο 20 λέει: «Διότι ο Ηρώδης φοβόταν τον Ιωάννη, επειδή γνώριζε ότι είναι δίκαιος και άγιος άνθρωπος, και τον κρατούσε ζωντανό. Αφού τον άκουσε, βρισκόταν σε μεγάλη αμηχανία για το τι να κάνει, αλλά συνέχισε να τον ακούει ευχαρίστως».

Κατά κάποιον τρόπο, φαίνεται πως ο Ηρώδης συμπαθούσε τον Ιωάννη και του άρεσε να τον ακούει.

Αναγνώριζε ότι δεν ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος.

Οπότε τον άκουγε ευχαρίστως.

Τι έλεγε ο Ιωάννης στον Ηρώδη Αντίπα; Ο Ιωάννης έλεγε σε κάθε περίπτωση την αλήθεια.

Τον Ιωάννη δεν τον απασχολούσε τι μπορούσε να του προσφέρει ο Ηρώδης, αλλά τι μπορούσε να κάνει εκείνος για τον Ηρώδη.

Ο Ιωάννης συνέχιζε να είναι “η φωνή στην έρημο”.

Τι έκανε; Μιλούσε στον Ηρώδη ώστε αυτός να μετανοήσει, να λάβει το έλεος του Θεού, να δεχτεί τον Χριστό και να ζήσει.

Ο Ιωάννης συνέχιζε να είναι “η φωνή που φώναζε στην έρημο”.

Οι περιστάσεις σας λοιπόν μπορεί να αλλάξουν.

Αλλά μη σταματήσετε ποτέ να λέτε την αλήθεια και μη σταματήσετε ποτέ να είστε όσιοι στον διορισμό σας.

Φαίνεται ότι ο Ιησούς (τουλάχιστον σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στις Γραφές) μίλησε περισσότερο για τον Ιωάννη αφότου εκείνος πέθανε, παρά όσο ο Ιωάννης ήταν μαζί του.

Προσέξτε όμως τι είπε ο Ιησούς για τον Ιωάννη περίπου έναν χρόνο μετά τη φυλάκισή του.

Ματθαίος, κεφάλαιο 11, εδάφιο 7: «Καθώς εκείνοι έφευγαν, ο Ιησούς άρχισε να λέει στα πλήθη σχετικά με τον Ιωάννη: “Τι βγήκατε να δείτε στην έρημο; Καλάμι που το κουνάει πέρα δώθε ο άνεμος;”».

Το καλάμι ήταν κάτι που το έβλεπες παντού στις όχθες του ποταμού Ιορδάνη.

Τι λέει ο Ιησούς εδώ; Ότι ο Ιωάννης δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος.

Όσοι πήγαιναν στον Ιωάννη τον θεωρούσαν ξεχωριστό.

Δεν θα έμπαιναν στον κόπο αν ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος.

Τα πλήθη συνέρρεαν στην έρημο για να δουν τον Ιωάννη τον Βαφτιστή.

Τόσο ξεχωριστός ήταν.

Ήταν “καλάμι που το κουνούσε πέρα δώθε ο άνεμος”; Όχι, ήταν σταθερός, ευθύς, ακλόνητος.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Δείτε τι είπε στο εδάφιο 11: «Αληθινά σας λέω: Μεταξύ αυτών που γεννήθηκαν από γυναίκες δεν έχει εγερθεί μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή».

Η διακονία του Ιωάννη τελείωσε.

Ανόμοια με τον Ηλία και με τον Μωυσή, το τέλος της διακονίας του Ιωάννη δεν ήταν ένδοξο.

Εκτελέστηκε το ίδιο έτος που είπε ο Ιησούς αυτά τα λόγια.

Και αυτό μας υπενθυμίζει κάτι πολύ σημαντικό.

Ένας διορισμός που αγαπάμε, για τον οποίο έχουμε δώσει τη ζωή μας, μπορεί να τελειώσει.

Και οι άνθρωποι μπορεί να σας θυμούνται και να μιλάνε καλά για εσάς, αλλά εσείς να μην το μάθετε ποτέ.

Και δεν πειράζει, επειδή δεν το κάναμε γι’ αυτό τον λόγο.

Αλλά το παράδειγμά σας συνεχίζει να μιλάει.

Δείτε ένα τελευταίο εδάφιο.

Τα λόγια που είπε ο Ιησούς στο ευαγγέλιο του Ιωάννη, κεφάλαιο 10.

Στο Ιωάννης 10:39, ο Ιησούς έχει μόλις ξεφύγει από κάποιους που προσπαθούσαν να τον σκοτώσουν και έχει πάει αλλού.

Και στο εδάφιο 40 λέει: “Πήγε στην απέναντι πλευρά του Ιορδάνη, όπου βάφτιζε ο Ιωάννης”.

Θυμόμαστε αυτό το εδάφιο από την τάξη.

Ήταν ένα ιδιαίτερο μέρος για τον Ιησού, το οποίο του θύμιζε τον Ιωάννη, το έργο που εκείνος είχε επιτελέσει.

Του θύμιζε τον φίλο του.

Αλλά δείτε τα εδάφια 41 και 42: «Και πολλοί ήρθαν σε αυτόν και άρχισαν να λένε: “Ο Ιωάννης δεν εκτέλεσε κανένα σημείο, αλλά όλα όσα είπε για αυτόν τον άνθρωπο ήταν αληθινά”.

Και πολλοί εκεί πίστεψαν σε αυτόν».

“Η φωνή στην έρημο”, το παράδειγμα του Ιωάννη, συνέχιζε να επηρεάζει τους άλλους.

Χάρη σε όσα είχε επιτελέσει ο Ιωάννης, μπορούσαν τώρα εκείνοι να πιστέψουν στον Χριστό.

Έτσι, ο ρόλος που έπαιξε, η χαρά που είχε, ακόμη και ο θάνατός του, ολόκληρη η ζωή του Ιωάννη του Βαφτιστή μάς διδάσκει να υπηρετούμε όσια τον Θεό νιώθοντας ικανοποίηση και χαρά σε οποιονδήποτε διορισμό, είτε κρατήσει πολύ είτε κρατήσει λίγο.

Το παράδειγμά του αξίζει να το μελετάμε, να το εκτιμούμε, να το μιμούμαστε.

Ο Ιησούς αποκάλεσε τον Ιωάννη «λυχνάρι που έκαιγε και έλαμπε».

Με το φως του αγίου πνεύματος, έλαμπε οδηγώντας τους ανθρώπους στον Χριστό —στη δόξα του Θεού.

Αυτή είναι η παρακαταθήκη του μεγαλύτερου ατελούς ανθρώπου που έζησε ποτέ.




jwb-133-6.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Μαρκ Νουμέρ: Οι Δύο Γιεζί—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

 Μαρκ Νουμέρ: Οι Δύο Γιεζί—Αποφοίτηση της 158ης Τάξης της Γαλαάδ

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-133_7_VIDEO





Στην Αγία Γραφή, αναφέρεται μόνο ένας Γιεζί, αυτός που σας έρχεται στο μυαλό: ο υπηρέτης του Ελισαιέ.

Αυτός είχε λάβει ειδική εκπαίδευση απευθείας από τον προφήτη του Θεού, τον Ελισαιέ.

Καθώς ο Ελισαιέ γινόταν όλο και πιο γνωστός και σεβαστός, ο Γιεζί, όπως ήταν φυσικό, αποκτούσε μεγαλύτερη αίγλη ως ο προσωπικός βοηθός του.

Ναι, οι άλλοι τιμούσαν και φιλοξενούσαν τον Γιεζί, όχι λόγω του ποιος ήταν ο ίδιος, αλλά λόγω εκείνου που συνόδευε.

Την πρώτη φορά που εμφανίζεται ο Γιεζί στη Γραφή, ήταν όσιος, έντιμος και συμπονετικός.

Αλλά η αφήγηση στο 2 Βασιλέων αποκαλύπτει ότι είχε και μια σκοτεινή πλευρά, λες και υπήρχαν δύο Γιεζί.

Τι συνέβη; Ποια μαθήματα θέλουμε να προσέξετε ιδιαίτερα; Πάμε να δούμε.

Ο Γιεζί αναφέρεται πρώτη φορά στο 2 Βασιλέων κεφάλαιο 4, όταν μια εύπορη Σουναμίτισσα έδειξε στον Ελισαιέ εξαιρετική φιλοξενία, προσφέροντάς του γεύματα και έναν επιπλωμένο χώρο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από εκεί όπου ο Ελισαιέ εκφράζει τη βαθιά του εκτίμηση για όλα τα καλά πράγματα που έκανε η Σουναμίτισσα για εκείνον.

Στο 2 Βασιλέων 4:13 διαβάζουμε: «Κατόπιν [ο Ελισαιέ] είπε στον Γιεζί: “Σε παρακαλώ, πες [στη Σουναμίτισσα]: «Εσύ έκανες όλο αυτόν τον κόπο για εμάς [επομένως είχε ωφεληθεί και ο Γιεζί]. Τι μπορώ να κάνω εγώ για εσένα; Θέλεις να μιλήσω εκ μέρους σου στον βασιλιά ή στον αρχιστράτηγο;»” Αλλά αυτή απάντησε: “Δεν χρειάζομαι τίποτα. Ζω ανάμεσα στον λαό μου”».

Με άλλα λόγια: «Είμαι εντάξει, μια χαρά. Δεν μου λείπει τίποτα. Έχω περιουσία, πλούτη, έναν σύζυγο που με στηρίζει. Είμαι πολύ καλά».

Μετά, ο Γιεζί, στο εδάφιο 14, κάνει μια πολύ εύστοχη παρατήρηση.

Ποια; Προσέχει κάτι που αυτή η κατά τα άλλα πλούσια γυναίκα δεν έχει, και λέει στον Ελισαιέ σε εκείνο το εδάφιο: «Δεν έχει γιο».

Φαίνεται ότι τα παιδιά ήταν άπιαστο όνειρο για αυτή τη γυναίκα, για αυτό το ζευγάρι.

Αλλά αυτή η παρατήρηση δείχνει ότι ο Γιεζί είχε διάκριση.

Δείχνει ότι αντιλαμβανόταν τα βάσανα των άλλων και τους συμπονούσε.

Ο Γιεζί δεν σκεφτόταν πρώτα τον εαυτό του, αλλά τους άλλους.

Αποδείχτηκε άνθρωπος που έδινε, που βοηθούσε —και αυτό ήταν καλό.

Ίσως διέθετε και πολύ ισχυρή πίστη, επειδή προφανώς πίστευε ότι ο Ελισαιέ μπορούσε να κάνει κάτι.

Ο Ελισαιέ δέχτηκε την καλή εισήγηση του Γιεζί.

Έτσι λοιπόν, διαβάζουμε στο εδάφιο 16: «Κατόπιν της είπε: “Του χρόνου τέτοιον καιρό, θα κρατάς στην αγκαλιά σου γιο”» —κάτι που εκείνη λαχταρούσε πολύ, αλλά δεν τολμούσε καν να ονειρευτεί.

Και, όμως, τον επόμενο χρόνο, ο Ιεχωβά Θεός τούς έδωσε ένα αγοράκι.

Το μάθημα για εσάς είναι το εξής: Ο Θεός μπορεί να σας χρησιμοποιήσει ακόμα και αν δεν είστε σε θέση επίβλεψης.

Όποτε είναι κατάλληλο, ίσως μπορείτε να κάνετε μια υπόδειξη.

Και αν γίνει δεκτή και έχει επιτυχία, αλλά λάβει τον έπαινο ο επίσκοπός σας; Συμβαίνουν αυτά.

Αλλά να μη σας πειράζει.

Να είστε χαρούμενοι που ο Ιεχωβά ευλόγησε την ιδέα σας.

Σκεφτείτε: “Χρησιμοποιώ την εκπαίδευση και τη διορατικότητά μου για να υπηρετώ άλλους ή θέλω απλώς τα φώτα στραμμένα πάνω μου;” Ας επιστρέψουμε στη Βιβλική αφήγηση για τη Σουναμίτισσα.

Έπειτα από μερικά χρόνια, το παιδί πέθανε.

Σε αυτή την τραγική στιγμή της ζωής της, η Σουναμίτισσα αναζήτησε τον Ελισαιέ.

Πηγαίνει να τον βρει.

Είναι συντετριμμένη, είναι ράκος.

Εκείνη τη στιγμή, πέφτει στα πόδια του.

Τώρα, όμως, αρχίζουμε να βλέπουμε στοιχεία του άλλου Γιεζί.

Στο εδάφιο 4:27, όταν εκείνη έπεσε στα πόδια του Ελισαιέ συντετριμμένη, «αμέσως ο Γιεζί πλησίασε για [να την παρηγορήσει; Να την παρηγορήσει; Όχι!] να την απομακρύνει».

«Να την απομακρύνει;» Μα, Γιεζί, δεν ήταν κάποια άγνωστη, ήταν καλή σας φίλη.

Χρόνια ολόκληρα, έδειχνε και στους δύο καλοσύνη, τους φιλοξενούσε, και τώρα χρειαζόταν βοήθεια.

Υποφέρει. Πέφτει στα πόδια του Ελισαιέ.

Και εσύ πας να την απομακρύνεις; Μήπως ο Γιεζί θεώρησε ότι ο Ελισαιέ είχε πιο σημαντικά πράγματα να κάνει; Αλλά εκείνος δεν σκεφτόταν έτσι—σε καμιά περίπτωση.

Στο εδάφιο 26, λέει στον Γιεζί να πάει να ρωτήσει τη γυναίκα καθώς εκείνη έρχεται: “Όλα εντάξει στο σπίτι; Πώς είναι το παιδί;” Αλλά είναι ενδιαφέρον ότι η απάντησή της στον Γιεζί, «όλα καλά», ίσως δείχνει ότι και εκείνη έβλεπε έναν άλλον Γιεζί.

Τι συνέβη; Τι απέγινε ο Γιεζί που είχε διάκριση και συμπόνια; Πού πήγε; Μήπως είχε αρχίσει να χάνει την πίστη του ή την εκτίμησή του για τον διορισμό του; Μήπως ο χρόνος και η ρουτίνα είχαν φθείρει τον ενθουσιασμό για την υπηρεσία του; Όταν έβλεπε τις ιδιορρυθμίες και τις ατέλειες του Ελισαιέ κάθε μέρα, μήπως εκνευριζόταν; Διόλου απίθανο.

Μήπως ήθελε και άλλες αρμοδιότητες και όχι απλώς να υπηρετεί τον Ελισαιέ; Όπως και να έχει, είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή ο Γιεζί άρχισε να αλλάζει μέσα του.

Ο παλιός, έμπιστος υπηρέτης του Ελισαιέ ξεθώριαζε σιγά σιγά και τη θέση του την έπαιρνε ο άλλος Γιεζί.

Το μάθημα; (Σπουδαίο μάθημα): Όταν η θέση γίνεται πιο σπουδαία από την υπηρεσία, η καρδιά σας έχει ήδη πρόβλημα.

Το προνόμιο ή ο τίτλος σας δεν έχει καμιά αξία αν σας λείπει η συμπόνια.

“Βλέπω όσους είναι απελπισμένοι ως ενόχληση ή ως πολύτιμους υπηρέτες του Ιεχωβά;” Στο κεφάλαιο τέσσερα γεννήθηκαν σοβαρές αμφιβολίες για τον Γιεζί, αλλά στο πέντε έχουμε το κερασάκι στην τούρτα, το τελειωτικό χτύπημα.

Στο κεφαλαίο 5 εδάφιο 20, ο Γιεζί αποκαλεί τον Νεεμάν “αυτόν τον Σύριο”.

“Αυτόν τον Σύριο;” Μιλάει με περιφρόνηση για αυτόν τον ξένο θεωρώντας ότι δεν είναι και κακό να τον εξαπατήσει.

Ξεγελάει τον Νεεμάν και εκείνος του δίνει τα δώρα που δεν είχε δεχτεί νωρίτερα ο Ελισαιέ.

Ο Γιεζί από εκεί που έδινε τώρα παίρνει —και δυστυχώς, θα ξεπέσει και άλλο.

Στο εδάφιο 25, λέει ψέματα στον Ελισαιέ.

Όταν εκείνος τον ρώτησε: «Πού είχες πάει;» τι είπε; «Ο υπηρέτης σου δεν πήγε πουθενά».

Γιεζί, τι νόμιζες; Δεν φοβήθηκες να πεις ψέματα στον προφήτη του Θεού; Αυτός, χάρη στον Ιεχωβά, βλέπει πράγματα που δεν φαίνονται.

Κάνει θαύματα.

Έχει το πνεύμα του Θεού.

Είναι ο προφήτης του Θεού.

Σε αυτόν θα πεις ψέματα; Μας φαίνεται απίστευτο που νόμιζε ότι η απάτη του θα είχε επιτυχία.

Ο Γιεζί ο όσιος έγινε ο Γιεζί ο ψεύτης.

Έδινε; Τώρα παίρνει.

Όσιος; Τώρα ψεύτης.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα για αυτόν τον άλλον Γιεζί; Στο εδάφιο 27, ο Ελισαιέ τού λέει: «Τώρα η λέπρα του Νεεμάν θα κολλήσει σε εσένα και στους απογόνους σου για πάντα».

Με άλλα λόγια, είναι σαν να του λέει ο Ιεχωβά: “Θες τα λεφτά του; Πάρε και την αρρώστια του”.

Τι κρίμα όμως!

Από Γιεζί ο βοηθός έγινε ο Γιεζί ο λεπρός!

Γιατί, όμως, μιλάμε για τον Γιεζί σε ώριμους, πιστούς, όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά όπως εσείς; Για να είμαστε απόλυτα ξεκάθαροι, σε εσάς δεν βλέπουμε ούτε ίχνος από τα αρνητικά χαρακτηριστικά του Γιεζί.

Αντίθετα, τι βλέπουμε; Βλέπουμε σοβαρούς σπουδαστές του Λόγου του Θεού, όσιους σπουδαστές.

Κάθε μέρα ήσασταν καλά προετοιμασμένοι.

Τα πήγατε θαυμάσια!

Δείχνατε καλοσύνη και αγάπη.

Οσιότητα στον Ιεχωβά και στην οργάνωσή του.

Ωστόσο, σας τα λέμε αυτά από αγάπη για να βεβαιωθούμε ότι δεν θα έχετε ποτέ τη θλιβερή κατάληξη του Γιεζί.

Γι’αυτό τα λέμε.

Το παράδειγμα του Γιεζί δείχνει τι μπορεί να μας συμβεί ακόμα και όταν είμαστε πλήρως απασχολημένοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά.

Αποφύγετε με κάθε τρόπο την καταστροφική πορεία του δεύτερου Γιεζί, του οποίου η διάνοια διαφθάρηκε ενώ ακόμη είχε έναν εξαιρετικό διορισμό.

Βρισκόταν στο επίκεντρο της θεοκρατικής δράσης.

Αλλά η καρδιά του βρισκόταν ήδη πολύ μακριά.

Το μάθημα: Το χειρότερο όταν έχουμε ένα προνόμιο είναι να πάψουμε να το εκτιμάμε.

Να θέλετε να είστε σαν τον πρώτο Γιεζί, τον έμπιστο Γιεζί.

Ο διορισμός σας ίσως απαιτεί ανιαρά, συνηθισμένα πράγματα ή ακόμη τα ίδια και τα ίδια.

Δεν πειράζει, κανένα πρόβλημα.

Γιατί; Επειδή η πιστότητα σφυρηλατείται στην αφάνεια.

Η ακεραιότητα δοκιμάζεται χωρίς χειροκροτήματα.

Μην επιδιώκετε την προβολή.

Να λάμπετε στα μάτια του Ιεχωβά ό,τι και αν φέρει η ζωή.

Και ο Ιεχωβά θα σας κατακλύζει πάντα με ακλόνητη αγάπη και ευλογίες αν θυμάστε το μάθημα των δύο Γιεζί.




jwb-133-7.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Μαθήματα από τη Σκοπιά—Μην Κρίνετε από την Εξωτερική Εμφάνιση

7. Εσείς «Κρίνετε Δίκαια»;

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Δύο αδελφοί στη διακονία κηρύττουν σε έναν άντρα με τρομακτική εμφάνιση και πολλά τατουάζ. Ο νεαρός αδελφός δείχνει το βίντεο «Γιατί Αξίζει να Μελετήσετε την Αγία Γραφή;» Στον τοίχο του σπιτιού κρέμεται η αφίσα ενός συγκροτήματος χέβι μέταλ.

Κάθε μέρα βγάζουμε συμπεράσματα για τους ανθρώπους γύρω μας, μερικές φορές μάλιστα ασυναίσθητα. Ίσως έχουμε την τάση να κρίνουμε με βάση όσα βλέπουμε. Ωστόσο, το Υπόδειγμά μας, ο Ιησούς, κρίνει διαφορετικά. (Ησ 11:3, 4) Ο Ιησούς μπορεί να βλέπει την καρδιά των ανθρώπων και να διακρίνει τη νοοτροπία, τις σκέψεις και τα κίνητρά τους. Εμείς δεν έχουμε αυτή την ικανότητα. Μπορούμε όμως να προσπαθούμε να τον μιμούμαστε. Ο Ιησούς είπε: «Μην κρίνετε από την εξωτερική εμφάνιση, αλλά να κρίνετε δίκαια».​—Ιωα 7:24.

Αν κρίνουμε άλλους με βάση αυτό που βλέπουμε, μπορεί να μειωθεί ο ζήλος και η αποτελεσματικότητά μας στη διακονία. Για παράδειγμα, μήπως διστάζουμε να κηρύξουμε σε περιοχές όπου οι άνθρωποι ανήκουν σε μια συγκεκριμένη εθνικότητα ή θρησκεία; Πώς νιώθουμε όταν κηρύττουμε σε περιοχές που είναι πλούσιες ή φτωχές; Μήπως κρίνοντας από την εμφάνιση ενός ατόμου υποθέτουμε ότι δεν θα ενδιαφερθεί; Είναι θέλημα του Θεού «να σωθούν κάθε είδους άνθρωποι και να αποκτήσουν ακριβή γνώση της αλήθειας».​—1Τι 2:4.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Μαθήματα από τη Σκοπιά​—Μην Κρίνετε από την Εξωτερική Εμφάνιση. Μετά ρωτήστε:

  • Ποιες προκαταλήψεις αναφέρονται στο βίντεο;

  • Αν επιτρέπαμε να εισχωρήσουν προκαταλήψεις στην εκκλησία, τι θα μπορούσε να συμβεί;

  • Τι βοήθησε τους αδελφούς στο βίντεο να μην κρίνουν με βάση την εξωτερική εμφάνιση;

  • Τι μάθατε εσείς από αυτό το άρθρο της Σκοπιάς;

 

Μαθήματα από τη Σκοπιά—Μην Κρίνετε από την Εξωτερική Εμφάνιση

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_202005_6_VIDEO





Μεγάλωσα σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι σε κρίνουν με βάση το χρώμα του δέρματός σου.

Υπήρχαν οι μαύροι, οι λευκοί, οι μιγάδες...

αλλά όλοι ζούσαμε χωριστά.

Χρειάστηκε να μάθω να βλέπω, όχι το χρώμα, αλλά τον άνθρωπο.

Αν και ζω σε μια πολυπολιτισμική περιοχή, υπάρχει ακόμη προκατάληψη.

Έχω δει αρκετές φορές να βάζουν στο περιθώριο ανθρώπους άλλων χωρών...

ή να τους φέρονται σαν να είναι ανεπιθύμητοι.

Αν δεν προσέξουμε, τέτοιες νοοτροπίες μπορεί να εισχωρήσουν και στην εκκλησία.

Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν κλίκες ανάλογα με τον πολιτισμό.

Στο μέρος όπου μεγάλωσα, οι νέοι δείχνουν μεγάλο σεβασμό στους μεγαλύτερους.

Αλλά οι μεγαλύτεροι δεν δίνουν πολλή σημασία στους νέους.

Αυτή η νοοτροπία, η κουλτούρα...

επηρεάζει πολύ τις συστάσεις για τον διορισμό πρεσβυτέρων που είναι νέοι σε ηλικία.

Μπορεί να πούμε: “Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι πολύ μικρός για να διοριστεί πρεσβύτερος”.

Σε αυτή την περιοχή, οι άλλοι σε δέχονται στην παρέα τους αν φαίνεσαι πλούσιος.

Σε μερικές περιοχές, αναρωτιούνται μάλιστα τι γυρεύεις εκεί...

αν δεν έχεις την ανάλογη παρουσία...

δηλαδή ακριβά ρούχα, καλό αμάξι και δουλειά με κύρος.

Αν φέρουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης μέσα στη Χριστιανική εκκλησία...

τότε θα μπορούσε να συμβεί αυτό που λέει ο Σολομών...

να επιδιώκουμε τη φιλία εκείνων που θεωρούμε πλούσιους...

και να αποφεύγουμε τους φτωχούς.

Μου αρέσει το παράδειγμα του Πέτρου στην επιστολή προς Γαλάτες.

Εκείνος μεγάλωσε σε ένα μέρος όπου υπήρχε πολλή προκατάληψη.

Αυτό δεν ήταν κάτι που ξεπέρασε αμέσως.

Αν δεν προσέξω, νομίζω ότι θα ήταν εύκολο να γυρίσω στα παλιά...

και να βλέπω τους άλλους με βάση τη φυλή...

και αυτό θα επηρέαζε την άποψη που έχω για τους αδελφούς...

και τις αδελφές μου στην εκκλησία.

Το άρθρο αναφέρει ότι με τη βοήθεια της Γραφής μπορούμε να κάνουμε αλλαγές.

Χρειάζεται να κάνουμε διαρκώς αυτοεξέταση ώστε να συνεχίζουμε να προοδεύουμε.

Το άρθρο έλεγε ότι χρειάζεται “να ανοίγουμε διάπλατα την καρδιά μας”...

είτε πρόκειται για συνεργασία στο έργο είτε για παρέα...

να μην επιλέγουμε μόνο εκείνους με τους οποίους νιώθουμε άνετα...

αλλά διάφορα άτομα με διαφορετική προέλευση.

Ο Τιμόθεος ήταν νέος...

αλλά ο απόστολος Παύλος τού ανέθεσε βαριές ευθύνες στην εκκλησία.

Το άρθρο αναφέρει ότι “οι Γραφές δεν ορίζουν μια συγκεκριμένη ηλικία... προκειμένου να συστηθεί κάποιος για να υπηρετήσει... ως διακονικός υπηρέτης ή πρεσβύτερος”.

Είναι μεγάλη ευλογία για εμάς...

που συστήσαμε έναν νεότερο αδελφό για να διοριστεί πρεσβύτερος.

Στο άρθρο, υπήρχε μια φρασούλα που για εμένα είναι πλέον κατευθυντήρια αρχή.

Ο Ιεχωβά δεν κρίνει τη σχέση μας μαζί του με βάση το πόσα έχουμε.

Όταν λοιπόν γνωρίζω καινούριους αδελφούς και αδελφές...

και προς στιγμήν μπαίνω στον πειρασμό να τους κρίνω...

ή να σχηματίσω εικόνα για αυτούς με βάση το αν είναι πλούσιοι ή φτωχοί...

έρχεται στον νου μου αυτή η αρχή...

και έτσι επικεντρώνομαι στο ποιοι είναι πραγματικά...

όσον αφορά την αφοσίωσή τους στον Ιεχωβά—την πίστη τους.

Εκεί βασίζονται οι φιλίες μας.

Έχω φίλους από διάφορους πολιτισμούς, διάφορες φυλές.

Και αυτό που βλέπω δεν είναι το χρώμα τους, αλλά ότι είναι αδελφοί και αδελφές μου.

Οι καλύτεροί μου φίλοι είναι άτομα με διαφορετικό υπόβαθρο και πολιτισμό...

και αυτό είναι πολύ σπουδαίο για εμένα.

Μέσα στην εκκλησία μας όλοι νιώθουν πολύ όμορφα.

Δεν κοιτάζουμε ποιος είναι πλούσιος και ποιος είναι φτωχός.

Το θεμέλιο για τις φιλίες μας είναι η αγάπη μας για τον Ιεχωβά.




jwb.202005-6.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.