Αυτό για το οποίο καυχιόμαστε μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τους άλλους
https://drive.google.com/file/d/1N9phnzQdKKqJZEVllV8kyHTG29tWNKAR/view?usp=sharing
Σάββατο 20 Ιουνίου 2026
Τα Βήματα για το Βάφτισμα
Τα Βήματα για το Βάφτισμα
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=501600137&srcid=share
Ουάου! Μοιάζουμε πολύ.
Έχω μια απορία.
Τι είναι, κοριτσάκι μου; Πώς μπορεί κάποιος να βαφτιστεί; Ωραία ερώτηση ...
... και πολύ σημαντική.
Η μαμά φαίνεται πάρα πολύ νέα σε αυτή τη φωτογραφία.
Έι!
Ναι, και εσύ μπορείς να βαφτιστείς μικρή όπως η μαμά σου.
Σημασία έχει να αγαπάς τον Ιεχωβά και να θέλεις να ακολουθείς πιστά όσα δίδαξε ο Ιησούς.
Μπορείς να δείξεις ότι θέλεις να βαφτιστείς με όσα κάνεις, για παράδειγμα να υπακούς στους γονείς σου.
Να μαθαίνεις για τον Ιεχωβά διαβάζοντας τη Γραφή.
Αυτό θα σε βοηθήσει να υπακούς στον Ιεχωβά και να αποφεύγεις όσα μισεί εκείνος.
Τότε θα θέλεις να μιλάς για την πίστη σου σε άλλους ...
... ειδικά όταν βγαίνεις στο έργο ...
... και στις συναθροίσεις.
Επίσης, να κάνεις φίλους άτομα που αγαπούν τον Ιεχωβά.
Και το πιο σημαντικό, να προσευχηθείς στον Ιεχωβά και να του πεις ότι θέλεις να τον υπηρετείς για πάντα.
Γι’ αυτό βαφτιζόμαστε μπροστά σε άλλους.
Για να τους δείξουμε ότι έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στον Ιεχωβά.
Τέλειο!
Εσύ θέλεις να βαφτιστείς κάποια στιγμή; Μχμ!
Τι θα έλεγες να ψάξεις λίγο περισσότερο τα βήματα για το βάφτισμα και να μας πεις όσα βρήκες στην οικογενειακή λατρεία; Εντάξει!
501600137-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026
Μαλού Μοκ: Ο Ιεχωβά θα σας Δεχτεί
Μαλού Μοκ: Ο Ιεχωβά θα σας Δεχτεί
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_202004_5_VIDEO
Με λένε Μαλού Μοκ.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο με έχει βοηθήσει ο Ιεχωβά.
Μεγάλωσα στο Σισίμιουτ, στη Γροιλανδία.
Είχα πολύ όμορφα παιδικά χρόνια.
Περνούσαμε πολύ χρόνο στη φύση.
Το καλοκαίρι κάναμε ιστιοπλοΐα.
Τον χειμώνα κάναμε βόλτες με έλκηθρο που το σέρνουν σκυλιά...
και πηγαίναμε για ψάρεμα και για κυνήγι.
Όταν ήμουν μικρή, ήμουν κολλημένη στους γονείς μου.
Ήμουν το «κοριτσάκι του μπαμπά».
Ο μπαμπάς μου με έλεγε «αγαπημένη μου», και έτσι όλοι με φώναζαν «αγαπημένη».
Είναι υπέροχο να μεγαλώνεις στην αλήθεια.
Το μεγαλύτερο δώρο των γονιών μου είναι ότι με βοήθησαν να γνωρίσω τον Ιεχωβά.
Όταν ήμουν εννιά χρονών, οι γονείς μου πήραν διαζύγιο.
Ήταν τρομερό.
Έβλεπα πόσο πληγωμένα ήταν τα αδέλφια μου.
Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο!
Ο πόνος στην καρδιά μας ήταν αβάσταχτος.
Όταν χώρισαν οι γονείς μου, ο πατέρας μου αποκόπηκε.
Ήταν πολύ δύσκολο να μην έχουμε επαφή.
Μου έλειπε πολύ ο μπαμπάς μου.
Όταν η μαμά μου άρχισε να πίνει, ένιωσα εγκαταλειμμένη.
Επειδή ήξερα τι έκανε, δεν ξαφνιάστηκα που, ύστερα από κάποιο διάστημα, αποκόπηκε.
Αλλά, φυσικά, πληγώθηκα και λυπήθηκα πολύ.
Ικέτευα τον Ιεχωβά να με βοηθήσει να μείνω στην αλήθεια.
Η σκαπάνισσα που μου έκανε μελέτη με στήριζε πολύ.
Μελετούσαμε μαζί και μερικές φορές με έπαιρνε στο έργο και με καλούσε για φαγητό.
Όταν ήμουν γύρω στα 12, ο πατέρας μου γύρισε στην αλήθεια.
Ήμουν πολύ χαρούμενη που είχε γυρίσει επιτέλους.
Είχαμε και πάλι στενή σχέση.
Κάναμε συχνά ιστιοπλοΐα...
πηγαίναμε βόλτες με σκούτερ χιονιού και με έλκηθρο...
και το βράδυ βλέπαμε μαζί ταινίες.
Θυμάμαι πως, όταν ο μπαμπάς μου έμαθε ότι θα βαφτιζόμουν, δάκρυσε.
Ένιωθα ότι με καμάρωνε.
Στα 15 μου, ο κόσμος μου γκρεμίστηκε.
Ο πατέρας μου αυτοκτόνησε.
Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι ο πατέρας μου ξαφνικά δεν υπήρχε.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπόρεσε να κάνει κάτι τόσο εγωιστικό.
Μου έλειπε απίστευτα.
Ήταν σαν μαχαιριά στην καρδιά.
Ήμουν επίσης πολύ θυμωμένη μαζί του.
Έγραφα συνέχεια.
Και έγραφα πολλά γράμματα στον πατέρα μου, με όλα όσα ήθελα να του πω.
Προσευχόμουν με τις ώρες στον Ιεχωβά κλαίγοντας.
Μου αρέσει πολύ το εδάφιο Ψαλμός 34:18...
που λέει ότι ο Ιεχωβά είναι κοντά σε όσους «έχουν καταθλιμμένο πνεύμα».
Έτσι ένιωθα και εγώ.
Και η σκέψη ότι ο Ιεχωβά είναι κοντά σε αυτά τα άτομα με παρηγορεί πολύ.
Επίσης, έκανα ό,τι μπορούσα για να μη χάνω καμιά συνάθροιση...
ακόμη και όταν δεν ήθελα να δω κανέναν.
Ακόμη και αν έκλαιγα πριν από τη συνάθροιση, δεν την έχανα.
Έναν μήνα μετά τον θάνατο του πατέρα μου, βαφτίστηκα.
Βαφτίστηκα επειδή αγαπούσα τον Ιεχωβά.
Όταν ήμουν εννιά χρονών...
είχα υποσχεθεί στον Ιεχωβά ότι θα τον υπηρετούσα σε όλη μου τη ζωή.
Η σχέση μου με τη μητέρα μου έχει βελτιωθεί πολύ.
Είναι υπέροχο να υπηρετούμε πλέον μαζί τον Ιεχωβά.
Πηγαίνουμε στο έργο μαζί κάθε Κυριακή...
και πάντα ανυπομονώ να συνεργαστούμε.
Στα 18 μου, άρχισα να βοηθάω στο απομακρυσμένο μεταφραστικό γραφείο.
Αργότερα, ξεκίνησα το σκαπανικό.
Έχω διδαχτεί πάρα πολλά από τον βασιλιά Δαβίδ.
Ό,τι και αν αντιμετώπιζε, είτε καλό είτε κακό...
το χρησιμοποιούσε ως μέσο για να πλησιάσει τον Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά με έχει βοηθήσει να ξεπεράσω πολλές δυσκολίες μέσω της εκκλησίας...
μου έχει δώσει «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό»...
και με έχει δεχτεί ως κόρη του.
jwb_202004-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026
Παρασκευή 19 Ιουνίου
Εκτεθήκατε δημόσια σε χλευασμούς και θλίψεις.—Εβρ. 10:33.
Ο απόστολος Παύλος μπορούσε να μιλήσει με πεποίθηση σχετικά με το τι απαιτείται προκειμένου κάποιος να υπομείνει. Υπενθύμισε στους Χριστιανούς πως, όταν υπέμεναν δοκιμασίες, δεν έπρεπε να στηρίζονται στον εαυτό τους αλλά στον Ιεχωβά. Ο Παύλος μπορούσε να πει με θάρρος: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ». (Εβρ. 13:6) Μερικοί αδελφοί μας υπομένουν διωγμό αυτή τη στιγμή. Μπορούμε να τους στηρίζουμε όσια με τις προσευχές μας και ενίοτε με πρακτικούς τρόπους. Ωστόσο, η Γραφή λέει ξεκάθαρα ότι «όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση σε σχέση με τον Χριστό Ιησού θα υποστούν και αυτοί διωγμό». (2 Τιμ. 3:12) Επομένως, όλοι χρειάζεται να προετοιμαστούμε για αυτά που βρίσκονται μπροστά μας. Ας συνεχίσουμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, βέβαιοι ότι εκείνος θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε οποιαδήποτε δοκιμασία ίσως αντιμετωπίσουμε. Στον ορισμένο καιρό, θα φέρει ανακούφιση σε όλους τους πιστούς λάτρεις του.—2 Θεσ. 1:7, 8. w24.09 σ. 13 ¶17, 18
https://drive.google.com/file/d/1scdWkJsRrEsM_ZHLA966rDDWx4Z-rGbC/view?usp=sharing
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026
Κένεθ Κουκ: Μην Εξαπατηθείτε, να Είστε Ακόλουθοι της Βασιλείας (Ιερ. 10:23)
7. Μην Εξαπατηθείτε, να Είστε Ακόλουθοι της Βασιλείας (Ιερ 10:23)
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ. Μετά ρωτήστε:
Ποια γεγονότα θα μπορούσαν να διαστρεβλώσουν την άποψή μας για τη Βασιλεία του Θεού, και πώς θα καταφέρουμε να μην εξαπατηθούμε;
Κένεθ Κουκ: Μην Εξαπατηθείτε, να Είστε Ακόλουθοι της Βασιλείας (Ιερ. 10:23)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-092_14_VIDEO
Τα σχόλια σήμερα εξετάζουν πώς ο Σατανάς έχει διαστρεβλώσει την άποψη που έχουν οι άνθρωποι για τον Ιεχωβά.
Ο Σατανάς έχει θολώσει την όραση των ανθρώπων, τους έχει τυφλώσει με αποστατικές διδασκαλίες και αφαιρώντας το όνομα του Θεού από πολλές μεταφράσεις της Γραφής.
Σήμερα λοιπόν, θα μας απασχολήσει κάτι σχετικό με αυτό: Ποια τωρινά και μελλοντικά γεγονότα στον κόσμο του Σατανά θα μπορούσαν να θολώσουν την εικόνα που έχουμε για τη Βασιλεία του Θεού, αν δεν είμαστε προσεκτικοί; Σε κάθε σημείο, θα σκεφτόμαστε πώς εφαρμόζεται η αρχή που υπάρχει στο Ιερεμίας 10:23, το οποίο λέει: «Γνωρίζω καλά, Ιεχωβά, ότι δεν ανήκει στον άνθρωπο η οδός του. Στον άνθρωπο που περπατάει δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».
Με αυτό υπόψη, θα δούμε πώς θα μπορούσαν οι μεγάλες διαδηλώσεις, οι πολιτικές υποσχέσεις και οι ισχυρισμοί για ειρήνη και ασφάλεια να διαστρεβλώσουν την άποψή μας για τη Βασιλεία του Θεού, αν δεν προσέξουμε.
Πρώτον, μεγάλες διαδηλώσεις.
Στις διαδηλώσεις που γίνονται σε κάθε χώρα, συνήθως υπάρχει κάποιος που ηγείται με πολύ δυνατό ή πειστικό λόγο.
Και αυτά που λέει συνήθως αφορούν κάτι που πολλοί το θεωρούν αδικία.
Είτε η διαδήλωση περιλαμβάνει δεκάδες είτε εκατοντάδες είτε χιλιάδες ανθρώπους, οι περισσότεροι ακολουθούν όποιον ηγείται και επαναλαμβάνουν ένα μήνυμα, ένα σύνθημα.
Το πρόβλημα είναι ότι οι λύσεις που ψάχνουν είναι ανθρώπινες λύσεις.
Θυμηθείτε τα λόγια του Ιερεμία: «Στον άνθρωπο ... δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».
Ποιον κίνδυνο κρύβουν τέτοιες διαμαρτυρίες για τους αληθινούς Χριστιανούς; Ο κίνδυνος είναι ο εξής: Αν πιάνουμε τον εαυτό μας να συμφωνεί με δημοφιλείς διαδηλώσεις —να υποστηρίζουμε έστω και σιωπηλά μέσα μας κάτι από όσα λένε— τότε μπορεί η εικόνα της Βασιλείας του Θεού να αρχίσει να ξεθωριάζει.
Και πού θα μπορούσε να οδηγήσει αυτό; Όταν οι άνθρωποι στον κόσμο δεν έχουν ξεκάθαρη κατεύθυνση ή ελπίδα, η καρδιά τους γεμίζει συνήθως με θυμό και οργή.
Και ένας υπηρέτης του Θεού θα μπορούσε να το νιώσει αυτό αν πάψει να εστιάζει στη Βασιλεία του Θεού.
Σκεφτείτε για λίγο τι συνέβη σε όσους ακολούθησαν τον γιο του βασιλιά Δαβίδ, τον Αβεσσαλώμ.
Η Γραφή εξηγεί ότι ο Αβεσσαλώμ εναντιώθηκε στη διακυβέρνηση του πατέρα του, αλλά δεν έμεινε μόνο σε αυτό.
Με παραπλανητικά λόγια και πράξεις, μάζεψε ακολούθους.
Μπορείτε να διαβάσετε τι έκανε στο 2 Σαμουήλ 15:2-6.
Υποσχέθηκε δικαιοσύνη στον λαό.
Και το εδάφιο 6 λέει ότι «ο Αβεσσαλώμ έκλεβε τις καρδιές των αντρών του Ισραήλ».
Με άλλα λόγια, ο λαός πείστηκε από αυτά που τους έλεγε.
Τελικά, όσοι τον ακολούθησαν έγιναν βίαιοι, και το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό.
Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και στους λάτρεις του Ιεχωβά —κάποιος να κλέψει, να αιχμαλωτίσει ή, όπως λέει το σημερινό εδάφιο, να «παροδηγήσει» την καρδιά τους για κάποιον κακό σκοπό.
Αυτός είναι λοιπόν ο κίνδυνος, και είμαστε σίγουροι ότι ο Σατανάς τον γνωρίζει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί σήμερα κάθε είδους διαμαρτυρίες για να απομακρύνει τους ανθρώπους από την πραγματική λύση, τη Βασιλεία του Θεού.
Και ο Σατανάς θα απλώσει τα δίχτυα του για να πιάσει και κάποιους από τον λαό του Ιεχωβά, αν είναι δυνατόν.
Για να το αποφύγουμε αυτό και να μην πάψουμε να εστιάζουμε στη Βασιλεία, δεν πρέπει να ξεχάσουμε την υπόσχεση για τον Ιησού στο Ησαΐας 42:1.
Το εδάφιο προλέγει ότι αυτός «θα φέρει δικαιοσύνη στα έθνη» —αυτός, και όχι οι άνθρωποι.
Ως ο Βασιλιάς της Βασιλείας, ο Ιησούς είναι εκείνος που θα φέρει αυτό που οι αμαρτωλοί άνθρωποι δεν θα φέρουν ποτέ —αληθινή δικαιοσύνη για τους ανθρώπους.
Το δεύτερο που θα μπορούσε να θολώσει την εικόνα που έχουμε για τη Βασιλεία είναι οι πολιτικές υποσχέσεις.
Δεν είναι ατέλειωτες οι ψεύτικες υποσχέσεις που δίνουν οι άνθρωποι όταν θέλουν εξουσία; Και ακόμα και όταν οι πολιτικοί προσπαθούν να εκπληρώσουν κάποιες υποσχέσεις, συνήθως δεν έχουν ούτε τη σοφία ούτε τα μέσα για να το κάνουν αυτό αποτελεσματικά.
Οι πολιτικοί μπορούν να δώσουν μόνο βραχυπρόθεσμες ανθρώπινες λύσεις στην καλύτερη περίπτωση.
Πολλές φορές επηρεάζονται από δημοφιλείς και ανήθικες ιδέες.
Σκέφτονται με τόσο διαστρεβλωμένο τρόπο ώστε δεν μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος.
Έρχονται αντιμέτωποι με μακροχρόνια προβλήματα, όπως κοινωνικές αναταραχές, που δεν μπορούν να λύσουν μόνιμα όσα χρήματα και αν έχουν στη διάθεσή τους.
Και πάλι θυμόμαστε τα λόγια του Ιερεμία: «Στον άνθρωπο ... δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».
Οι κυβερνήτες της αρχαίας Ρώμης για να περιορίζουν τις κοινωνικές αναταραχές, πρόσφεραν δωρεάν πολλά πράγματα στον λαό.
Φαγητό, διασκέδαση και πολλές υπηρεσίες προσφέρονταν δωρεάν ή πολύ φτηνά.
Το αποκαλούσαν αυτό «άρτον και θεάματα».
Αυτή ήταν η τακτική τους για να ηρεμούν τον λαό και να κερδίζουν την αφοσίωσή του.
Αλλά σαν τις σύγχρονες κυβερνήσεις, αυτή η ανθρώπινη αυτοκρατορία βρισκόταν σε σταδιακή παρακμή.
Οι άνθρωποι που βρίσκονταν στην εξουσία δεν είχαν να προσφέρουν μόνιμες λύσεις, μόνο προσωρινές.
Πιθανότατα, οι πρώτοι Χριστιανοί στη Ρώμη και σε άλλα μέρη ωφελούνταν από κάποιες παροχές της αυτοκρατορίας —φαγητό, νερό, καλούς δρόμους και ούτω καθεξής.
Ωστόσο, εκείνοι οι πρώτοι Χριστιανοί χρειαζόταν να παραμένουν εστιασμένοι στον Κύριο και στην υποσχεμένη Βασιλεία του.
Διαφορετικά, η άποψή τους θα μπορούσε να διαστρεβλωθεί.
Και αυτό ίσως τους έκανε να συμβιβάσουν την πίστη τους, δίνοντας ακατάλληλη τιμή στην αυτοκρατορία.
Πόσο κοντόφθαλμο θα ήταν αυτό!
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σύντομα επρόκειτο να στραφεί εναντίον εκείνων των Χριστιανών —όπως και έκανε.
Σήμερα, είναι αλήθεια ότι και εμείς ωφελούμαστε από κάποια πράγματα που κάνουν τα έθνη.
Αλλά, σαν τους πρώτους Χριστιανούς, έτσι και εμείς δεν πρέπει ποτέ να πάψουμε να εστιάζουμε στη Βασιλεία, στο μυαλό και στην καρδιά μας.
Πώς θα το καταφέρουμε αυτό; Ας θυμόμαστε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στα χέρια του Ιεχωβά και του γιου του.
Οι λύσεις που προσφέρουν είναι μόνιμες οι υποσχέσεις που μας έχουν δώσει θα εκπληρωθούν.
Αν τα έχουμε αυτά στο μυαλό μας, όταν το ανθρώπινο σύστημα στραφεί εναντίον του λαού του Θεού, δεν θα έχει καμιά επιρροή πάνω μας.
Η Γραφή λέει να υποτασσόμαστε στις κυβερνήσεις, όταν αυτό δεν συγκρούεται με τη διακυβέρνηση του Θεού.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμπιστευόμαστε το μέλλον μας σε υποσχέσεις και πράξεις των πολιτικών.
Εμπιστευόμαστε το μέλλον μας μόνο στη Βασιλεία του Θεού.
Όσο περισσότερο προσπαθούν τα έθνη να καθησυχάζουν τον λαό με πολιτικές υποσχέσεις, τόσο πιο αποφασισμένοι πρέπει να είμαστε να εστιάζουμε στη Βασιλεία ως τη μόνη λύση.
Και αυτό μας οδηγεί στο τρίτο πράγμα που θα μπορούσε να θολώσει ή να διαστρεβλώσει την εικόνα μας για τη Βασιλεία.
Οι ισχυρισμοί των εθνών για ειρήνη και ασφάλεια.
Στο εδάφιο 1 Θεσσαλονικείς 5:3, η Γραφή προλέγει ότι «όταν θα λένε [εννοεί οι πολιτικοί ηγέτες]: “Ειρήνη και ασφάλεια!” τότε ξαφνική καταστροφή θα έρθει αμέσως πάνω τους».
Γιατί θα έρθει η ξαφνική καταστροφή; Επειδή οι ανθρώπινες κυβερνήσεις δεν είναι η λύση.
Παρότι έχουν ακούσει το άγγελμα της Βασιλείας, τα έθνη δεν θα σταματήσουν να εμπιστεύονται στον εαυτό τους για να λύσουν τα προβλήματά τους.
Κάποια στιγμή, οι πολιτικοί θα λένε με αλαζονεία «ειρήνη και ασφάλεια» με τρόπο που θα εκπληρώσει το 1 Θεσσαλονικείς 5:3.
Ο Ιεχωβά γνωρίζει πώς και πότε θα συμβεί αυτό.
Άσχετα από το πόσο έντονα ή το πόσο ηχηρά θα το λένε αυτό τα έθνη, δεν μπορούν να αλλάξουν το γεγονός ότι «στον άνθρωπο που περπατάει δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».
Όπως οι άνθρωποι δεν μπορούν απλώς να ανοίξουν τα χέρια τους και να πετάξουν, έτσι δεν μπορούν και να αυτοκυβερνηθούν με επιτυχία.
Καθώς λοιπόν πλησιάζουμε στη μεγάλη θλίψη, δεν πρέπει να αφήσουμε τον εαυτό μας να εξαπατηθεί όσο πειστικά και αν ακούγονται αυτά που λένε ή διατυμπανίζουν τα έθνη.
Και δεν θα εξαπατηθούμε, αν αρνούμαστε να επηρεαστούμε από δημοφιλείς διαδηλώσεις που αναζητούν ανθρώπινες λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα, αν αρνούμαστε να θέσουμε την εμπιστοσύνη μας σε πολιτικές υποσχέσεις και αν αρνούμαστε να εξαπατηθούμε όταν τα έθνη θα λένε «ειρήνη και ασφάλεια».
Ό,τι και αν προωθεί λοιπόν ο κόσμος του Σατανά στις ειδήσεις, στα κοινωνικά δίκτυα ή αλλού, εμείς είμαστε βέβαιοι ότι μόνο η Βασιλεία του Θεού είναι η λύση.
Πώς θα μείνουμε επικεντρωμένοι στη Βασιλεία; Συνεχίζοντας να κηρύττουμε τα καλά νέα της Βασιλείας στους ανθρώπους, καθώς και την προειδοποίηση για αυτά που έρχονται.
Να θυμάστε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι στα χέρια του Ιεχωβά και του γιου του και μην αφήσετε τον Σατανά και τον κόσμο του να αποδυναμώσουν την πίστη σας και να θολώσουν την άποψή σας για τη Βασιλεία του Θεού.
Και να έχετε πάντοτε στον νου σας αυτό που αναφέρεται στο Ησαΐας 26:3, 4, όπου λέει για τον Ιεχωβά: «Θα διαφυλάξεις εκείνους που στηρίζονται πλήρως σε εσένα· θα τους δώσεις διαρκή ειρήνη, επειδή σε εσένα εμπιστεύονται. Να εμπιστεύεστε στον Ιεχωβά παντοτινά, διότι ο Γιαχ Ιεχωβά είναι ο αιώνιος Βράχος».
jwb-092-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026
Πέμπτη 18 Ιουνίου
Η λύπη με θεοσεβή τρόπο παράγει μετάνοια που οδηγεί σε σωτηρία.—2 Κορ. 7:10.
Ο απόστολος Παύλος σχολίασε ότι «η επίπληξη που δόθηκε από την πλειονότητα [ήταν] αρκετή για έναν τέτοιον άνθρωπο». (2 Κορ. 2:5-8) Με άλλα λόγια, η διαπαιδαγώγηση είχε εξυπηρετήσει τον σκοπό της σε σχέση με τον άνθρωπο που είχε προηγουμένως σεξουαλικές σχέσεις με τη μητριά του. (1 Κορ. 5:1) Ποιος ήταν αυτός ο σκοπός; Να τον οδηγήσει σε μετάνοια. (Εβρ. 12:11) Γι’ αυτό, ο Παύλος έδωσε στην εκκλησία την εξής οδηγία όσον αφορά τον αδελφό που έσφαλε: «Να τον συγχωρήσετε με καλοσύνη και να τον παρηγορήσετε» και «να τον διαβεβαιώσετε για την αγάπη σας». Προσέξτε ότι ο Παύλος ήθελε να κάνει η εκκλησία κάτι περισσότερο από το να δεχτεί απλώς εκείνον τον άνθρωπο ξανά στον λαό του Ιεχωβά. Ο Παύλος ήθελε να διαβεβαιώσουν τον μετανοημένο με τα λόγια, τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους ότι όντως τον είχαν συγχωρήσει και τον αγαπούσαν. Έτσι θα έδειχναν καθαρά ότι χαίρονταν που επέστρεψε στην εκκλησία. w24.08 σ. 15 ¶4· σ. 16, 17 ¶6-8
https://drive.google.com/file/d/1su01ZPzakHi1HVWfxrwfbfL5xWtgkn3D/view?usp=sharing
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026
Τετάρτη 17 Ιουνίου
Συμφιλιωθήκαμε με τον Θεό μέσω του θανάτου του Γιου του.—Ρωμ. 5:10.
Ο Αδάμ και η Εύα έχασαν την πολύτιμη σχέση τους με τον Πατέρα τους, τον Ιεχωβά. Αρχικά, ο Αδάμ και η Εύα ανήκαν στην οικογένεια του Θεού. (Λουκ. 3:38) Όταν όμως παρήκουσαν τον Ιεχωβά, αποβλήθηκαν από την οικογένειά του. Τα παιδιά τους γεννήθηκαν έπειτα από αυτό το γεγονός. (Γέν. 3:23, 24· 4:1) Γι’ αυτό, εμείς ως απόγονοί τους χρειάζεται να συμφιλιωθούμε με τον Ιεχωβά. (Ρωμ. 5:10, 11) Με άλλα λόγια, χρειάζεται να αποκτήσουμε καλή σχέση μαζί του. Σύμφωνα με ένα σύγγραμμα, το ρήμα καταλλάσσω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που χρησιμοποιείται εδώ μπορεί να σημαίνει «μεταβάλλω κάποιον από εχθρό σε φίλο». Το εκπληκτικό είναι ότι ο Ιεχωβά είναι εκείνος που πήρε την πρωτοβουλία να το κάνει αυτό εφικτό. Πώς; Μέσω της διευθέτησης της εξιλέωσης, την οποία έκανε για να αποκαταστήσει μια καλή σχέση ανάμεσα σε εκείνον και στους αμαρτωλούς ανθρώπους. Αυτή η διευθέτηση περιλαμβάνει την ανταλλαγή ενός πράγματος με ένα άλλο ίσης αξίας. Με αυτόν τον τρόπο, κάτι που χάθηκε ή καταστράφηκε μπορεί να ανακτηθεί ή να αντικατασταθεί. w25.02 σ. 3, 4 ¶7, 8
https://drive.google.com/file/d/1lLmuVItD_TKfLAIucp-uI6TjzJ-OKfAM/view?usp=sharing
Τρίτη 16 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 16 Ιουνίου 2026
Τρίτη 16 Ιουνίου
Να είστε σε εγρήγορση και να προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό.—Ματθ. 26:41.
«Το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη». (Ματθ. 26:41β) Με αυτά τα λόγια, ο Ιησούς έδειξε ότι κατανοούσε την ατελή μας κατάσταση. Αλλά τα λόγια του περιείχαν και μια προειδοποίηση: Μην έχετε υπερβολική αυτοπεποίθηση. Νωρίτερα εκείνο το βράδυ, οι μαθητές είχαν δηλώσει με πεποίθηση ότι ήταν αποφασισμένοι να μείνουν στο πλευρό του Κυρίου τους. (Ματθ. 26:35) Τα κίνητρά τους ήταν καλά. Ωστόσο, δεν αντιλαμβάνονταν πόσο γρήγορα θα μπορούσαν να εξασθενήσουν υπό πίεση. Γι’ αυτό, ο Ιησούς τούς προειδοποίησε με τα λόγια του σημερινού εδαφίου. Δυστυχώς, οι μαθητές δεν έμειναν σε εγρήγορση. Όταν ο Ιησούς συνελήφθη, τι έκαναν; Έμειναν στο πλευρό του ή ενέδωσαν στον πειρασμό να τραπούν σε φυγή; Επειδή δεν είχαν μείνει σε επιφυλακή, οι μαθητές έκαναν ακριβώς αυτό που είπαν ότι δεν θα έκαναν ποτέ: εγκατέλειψαν τον Ιησού.—Ματθ. 26:56. w24.07 σ. 14 ¶1, 2
https://drive.google.com/file/d/1Of_SvA6X_hwcVh6HlPSS3fBRNNED_aJB/view?usp=sharing
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026
Περ Κρίστενσεν: Μήπως Ανησυχείτε;—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
Περ Κρίστενσεν: Μήπως Ανησυχείτε;—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_3_VIDEO
Λοιπόν; Μήπως ανησυχείτε; Θα πείτε: “Για ποιο πράγμα;” Μα, για το τι περιμένουμε από εσάς.
Τώρα τελειώσατε τη Γαλαάδ, και σύντομα θα είστε απόφοιτοι.
Δεν είναι μικρό πράγμα!
Και νομίζω ότι σας άλλαξε, άλλαξε τη ζωή σας, άλλαξε επίσης το πώς θα χρησιμοποιηθείτε από εδώ και πέρα.
Εδώ ισχύει ότι, αφού σας δόθηκαν πολλά, αναμένονται και πολλά από εσάς.
Εκτός από αυτό, μπορεί να σας έχουν ήδη δοθεί ή να σας δοθούν στο μέλλον νέοι διορισμοί και νέες ευθύνες.
Περιμένουμε πολλά από εσάς!
Μήπως τώρα ανησυχήσατε; Νιώθετε το βάρος της ευθύνης; Σε παρόμοια κατάσταση βρέθηκε ο Ιησούς του Ναυή όταν πέθανε ο Μωυσής.
Μετά τον θάνατο του Μωυσή, ηγέτης του έθνους έγινε ο Ιησούς του Ναυή.
Αυτός έπρεπε να τους περάσει τώρα από τον Ιορδάνη στην Υποσχεμένη Γη για να κατακτήσουν αυτή την τεράστια περιοχή.
Δεν θα ήταν παράξενο να ανησυχεί.
Σκεφτείτε: Ένας άνθρωπος επικεφαλής ενός έθνους εκατομμυρίων που έπρεπε να κατακτήσει πολλά άλλα έθνη!
Μάλλον θα ανησυχούσε!
Τα λόγια του Ιεχωβά πρέπει να τον έκαναν να νιώσει καλά.
Ανοίξτε τη Γραφή σας στον Ιησού του Ναυή, κεφάλαιο 1 και, στο εδάφιο 2, ο Ιεχωβά μιλάει στον Ιησού του Ναυή και του λέει: «Ο Μωυσής ο υπηρέτης μου έχει πεθάνει. Σήκω λοιπόν, πέρασε τον Ιορδάνη, εσύ και όλος αυτός ο λαός, και μπες στη γη που δίνω σε αυτούς, στον λαό του Ισραήλ. Θα σας δώσω κάθε τόπο στον οποίο θα πατήσει το πόδι σας, ακριβώς όπως υποσχέθηκα στον Μωυσή. Η περιοχή σας θα εκτείνεται από την έρημο μέχρι τον Λίβανο και μέχρι τον μεγάλο ποταμό, τον Ευφράτη —σε όλη τη γη των Χετταίων— και μέχρι τη Μεγάλη Θάλασσα στα δυτικά. Κανείς δεν θα μπορέσει να σου αντισταθεί όσο θα ζεις. Όπως ήμουν μαζί με τον Μωυσή, έτσι θα είμαι και μαζί με εσένα. Δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω. Να είσαι θαρραλέος και ισχυρός, επειδή εσύ θα οδηγήσεις αυτόν τον λαό για να κληρονομήσει τη γη που ορκίστηκα στους προπάτορές τους να τους δώσω».
Δείτε ξανά το εδάφιο 3: «Θα σας δώσω κάθε τόπο στον οποίο θα πατήσει το πόδι σας».
Φοβερό!
Ή το εδάφιο 5: “Κανείς δεν θα μπορέσει να σου αντισταθεί όσο θα ζεις. Θα είμαι μαζί σου. Δεν θα σε εγκαταλείψω”.
Σίγουρα, ένιωσε καλά—ήσυχος— καθώς ήξερε ότι είχε την υποστήριξη του Ιεχωβά.
Ήταν δύσκολος διορισμός, μεγάλη ευθύνη.
Για να κατακτήσουν αυτή την τεράστια περιοχή, είχαν μπροστά τους τη μία μάχη μετά την άλλη, τη μία πόλη μετά την άλλη, το ένα έθνος μετά το άλλο.
Ήταν μεγάλη ευθύνη.
Τι κάνει ο Ιεχωβά για να τον προετοιμάσει; Τι λέει ο Ιεχωβά στον Ιησού του Ναυή να κάνει; Εδάφιο 7: «Μόνο να είσαι θαρραλέος και πολύ ισχυρός και να τηρείς προσεκτικά ολόκληρο τον Νόμο που σε διέταξε ο Μωυσής ο υπηρέτης μου. Μην παρεκκλίνεις από αυτόν, ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ώστε να ενεργείς σοφά όπου και αν πηγαίνεις. Αυτό το βιβλίο του Νόμου δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το στόμα σου, και πρέπει να το διαβάζεις χαμηλόφωνα ημέρα και νύχτα, για να τηρείς προσεκτικά όλα όσα είναι γραμμένα σε αυτό· διότι τότε θα είναι επιτυχημένη η οδός σου και τότε θα ενεργείς σοφά. Δεν σε διατάζω εγώ; Να είσαι θαρραλέος και ισχυρός. Μην τρομάξεις ούτε να φοβηθείς, επειδή ο Ιεχωβά ο Θεός σου είναι μαζί σου όπου και αν πηγαίνεις».
Και πάλι, στο εδάφιο 8, του λέγεται “να διαβάζει τον Νόμο κάθε μέρα και να τον εφαρμόζει και τότε θα είναι σοφός και θα έχει επιτυχία”.
Η πρώτη μας σκέψη θα μπορούσε να είναι: “Ωραία όλα αυτά. Μήπως όμως θα χρειαστεί και κάτι παραπάνω;” Σκεφτείτε: Πρέπει να πάει και να κάνει τόσους πολέμους, να ηγηθεί ενός έθνους, να είναι επικεφαλής ενός ολόκληρου στρατού.
Δηλαδή, εκτός από το να διαβάζει τον Νόμο, μήπως ο Ιεχωβά έπρεπε να του πει: «Κάθε μέρα, δύο ώρες τη μέρα, πρέπει να εξασκείσαι στο σπαθί, να κάνεις εξάσκηση στην ξιφομαχία. Και άλλες δύο ώρες τη μέρα, θα μελετάς πολεμικές τεχνικές, διοίκηση στρατού και σχέδια μάχης»; Ο Ιεχωβά δεν ζήτησε τίποτα τέτοιο, και ίσως πείτε: “Γιατί;” Ο Ιεχωβά ήξερε ότι θα αναλάμβανε Εκείνος αυτό το κομμάτι.
Εκείνος θα πολεμούσε για τους Ισραηλίτες.
Σκεφτείτε επίσης: “Πώς προετοιμάζεται κάποιος για τον τρόπο που πολεμάει ο Ιεχωβά;” Θυμηθείτε την πρώτη πόλη που κατέκτησαν, την Ιεριχώ.
Ποιο ήταν το σχέδιο μάχης για την Ιεριχώ; Ο Ιησούς του Ναυή έλαβε την οδηγία να βάλει τον στρατό να βαδίζει γύρω από την Ιεριχώ, και από πίσω να ακολουθούν εφτά ιερείς (ο καθένας με ένα κέρας κριαριού και σαλπίζοντας με αυτό) και μετά να πηγαίνουν οι ιερείς που μετέφεραν την Κιβωτό και στο τέλος η οπισθοφυλακή.
Βαδίζουν γύρω από την πόλη μία φορά τη μέρα επί έξι ημέρες.
Την έβδομη ημέρα, βαδίζουν γύρω από την πόλη εφτά φορές.
Στον έβδομο γύρο, όταν ο λαός ακούει το κέρας του κριαριού, βγάζει μια πολεμική κραυγή.
Τα τείχη πέφτουν από μόνα τους, και εκείνοι μπαίνουν στην πόλη και την κατακτούν.
Αυτό ήταν όλο και όλο το σχέδιο μάχης για την Ιεριχώ!
Δεν νομίζω ότι μπορείς να βρεις τέτοιο σχέδιο σε βιβλία που έχουν γράψει άνθρωποι.
Είναι εντελώς παράλογο!
Παράλογο από ανθρώπινη άποψη!
Αλλά έτσι πολεμάει ο Ιεχωβά.
Σκεφτείτε, επίσης, μεταγενέστερες μάχες όπου ο Ιεχωβά πολέμησε για τους Ισραηλίτες, όπως όταν ο στρατός του Ιωσαφάτ αντιμετώπισε μια πολεμική μηχανή.
Στον Ιωσαφάτ ειπώθηκε: «Η μάχη δεν είναι δική σας, αλλά του Θεού».
Αντί, λοιπόν, να πολεμήσει, έβαλε υμνωδούς μπροστά από τον στρατό, που αινούσαν τον Ιεχωβά.
Δεν χρειάστηκε καν να πολεμήσουν.
Ο Ιεχωβά πολέμησε για αυτούς.
Ή στην περίπτωση του Γεδεών.
Τριακόσιοι άντρες εναντίον ενός στρατού 135.000 —είναι παράλογο από ανθρώπινη άποψη!
Δεν υπάρχει περίπτωση να βρει κανείς τέτοια σχέδια μάχης σε βιβλία που έχουν γράψει άνθρωποι, αλλά έτσι πολεμάει ο Ιεχωβά.
Φυσικά, ο Ιεχωβά το ήξερε αυτό όταν μίλησε στον Ιησού του Ναυή.
Ήξερε ότι ο ίδιος θα πολεμούσε για εκείνον.
Ας γυρίσουμε, λοιπόν, πίσω και ας δούμε τι ζήτησε ο Ιεχωβά από τον Ιησού του Ναυή.
Στο κεφάλαιο 1, εδάφιο 8, ο Ιεχωβά τού είπε: «Αυτό το βιβλίο του Νόμου δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το στόμα σου, και πρέπει να το διαβάζεις χαμηλόφωνα ημέρα και νύχτα».
Επομένως, ο Ιεχωβά τού έδωσε την οδηγία να διαβάζει τον Νόμο κάθε μέρα και να τον εφαρμόζει.
Δηλαδή; Μήπως ο Ιεχωβά απλώς τον κρατάει απασχολημένο, με τη λογική ότι Εκείνος θα δίνει τις μάχες για αυτούς; «Εσύ, Ιησού του Ναυή, διάβαζε τη Γραφή».
Αυτό είναι; Όχι!
Αυτό που ζητάει ο Ιεχωβά από τον Ιησού του Ναυή είναι πολύ σημαντικό.
Αυτό που του ζητάει να κάνει είναι το κλειδί της επιτυχίας για όλα όσα πρόκειται να κάνουν τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Ο Ιεχωβά ζητάει από τον Ιησού του Ναυή να κάνει το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να κάνει Εκείνος για αυτόν.
Ίσως πείτε: “Υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να κάνει ο Ιεχωβά για εμάς;” Και όμως, υπάρχει.
Ο Ιεχωβά ζητάει από τον Ιησού του Ναυή να κάνει το καλό: “Προστάτευε την καρδιά σου, κάνε το σωστό, εφάρμοζε τον Νόμο”.
Ο Ιεχωβά δεν μπορούσε να τον αναγκάσει να κάνει το καλό.
Ο Ιησούς του Ναυή έπρεπε να το κάνει αυτό με τη θέλησή του.
Αν δεν το έκανε, δεν θα πετύχαιναν τίποτα.
Σίγουρα, θα χρειάζονταν τη βοήθεια του Ιεχωβά.
Θα πολεμούσαν με ολόκληρα έθνη.
Όπως είπε ο Ιεχωβά: “Θα πολεμήσουν με έθνη μεγαλύτερα και ισχυρότερα από εκείνους”.
Είναι βέβαιο ότι θα χρειάζονταν τη βοήθεια του Ιεχωβά.
Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν ο Ιησούς του Ναυή έπαυε να κάνει το καλό, αν γινόταν διεφθαρμένος.
Δεν θέλει και πολλή φαντασία.
Ξέρουμε τι θα συνέβαινε γιατί έγινε κάτι παρόμοιο στην αμέσως επόμενη πόλη μετά την Ιεριχώ.
Όταν επιτέθηκαν στην πόλη της Γαι, έχασαν τη μάχη και κάποιοι σκοτώθηκαν εξαιτίας της αδικοπραγίας του Αχάν.
Και ο Αχάν ήταν ένας απλός στρατιώτης.
Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν είχε αδικοπραγήσει ο Ιησούς του Ναυή, ο ηγέτης του έθνους.
Αν γινόταν διεφθαρμένος, κακός, δεν θα πετύχαιναν απολύτως τίποτα.
Αυτό που ζητάει ο Ιεχωβά από τον Ιησού του Ναυή είναι πολύ σημαντικό και κάτι που μπορεί να κάνει μόνο εκείνος: “Προστάτευε την καρδιά σου, μείνε ακέραιος”.
Αν το έκαναν αυτό, θα είχαν μόνο νίκες.
Ο Ιεχωβά θα τους ευλογούσε και θα πολεμούσε για αυτούς.
Εδώ υπάρχει ένα μάθημα για όλους εμάς, και για εσάς, σπουδαστές της Γαλαάδ, που σύντομα θα είστε απόφοιτοι.
Εκεί που θα πάτε, θα αναλάβετε νέους διορισμούς.
Θα υποστηρίξετε το έργο της Βασιλείας, θα δώσετε τις μάχες του Ιεχωβά.
Δεν πρόκειται για δικές σας μάχες, πρόκειται για μάχες του Ιεχωβά.
Άρα, χρειάζεστε και εσείς τη βοήθειά του.
Χρειάζεστε την ευλογία του, και ο Ιεχωβά θα σας χαρίσει την επιτυχία.
Θυμάστε τι είπε στον Ιησού του Ναυή; Θα νικάτε σε «κάθε τόπο στον οποίο θα πατήσει το πόδι σας».
Εσείς τι πρέπει να κάνετε; “Το βιβλίο του Νόμου δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το στόμα σας”.
Δηλαδή: “Να διαβάζετε τη Γραφή κάθε μέρα, να την εφαρμόζετε, να προστατεύετε την καρδιά σας, και ο Ιεχωβά θα είναι μαζί σας. Θα σας ευλογεί και θα σας χαρίζει επιτυχία. Δεν έχετε να ανησυχείτε για τίποτα”.
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Ντάρσι Μακ Γιούαν: Τέσσερα Μαθήματα από 9.700 Άντρες—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
Ντάρσι Μακ Γιούαν: Τέσσερα Μαθήματα από 9.700 Άντρες—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_4_VIDEO
Ευτυχώς ο τίτλος αυτής της ομιλίας είναι «Τέσσερα Μαθήματα από 9.700 Άντρες» και όχι «9.700 Μαθήματα από Τέσσερις Άντρες».
Αυτό θα ήταν κάπως δύσκολο.
Αλλά ποιοι ήταν οι 9.700 άντρες, και τι μαθαίνουμε από αυτούς; Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στο βιβλίο των Κριτών, κεφάλαιο 7.
Και αν είστε στους Κριτές, κεφάλαιο 7, ας διαβάσουμε μαζί το εδάφιο 7.
Ποιοι ήταν αυτοί οι άντρες; Το μαθαίνουμε σε αυτή την αφήγηση —Κριτές 7:7: «Τότε ο Ιεχωβά είπε στον Γεδεών: “Θα σας σώσω με τους 300 άντρες που ήπιαν νερό με τη γλώσσα τους, και θα δώσω τον Μαδιάμ στο χέρι σου. Όλοι οι υπόλοιποι όμως ας γυρίσουν στο σπίτι τους”».
Μιλάμε, λοιπόν, για τον Γεδεών και τους 300 άντρες του.
Αλλά δεν θα ασχοληθούμε με τον Γεδεών ούτε με τους 300 άντρες.
Θα ασχοληθούμε με τους “υπόλοιπους” —τους 9.700 άντρες που είχαν μια τεράστια αλλαγή στον διορισμό τους όταν τους είπαν να γυρίσουν πίσω.
Τι μπορούμε να μάθουμε από αυτούς; Πηγαίνετε σε έναν διορισμό για να σταθεροποιήσετε και να ενισχύσετε τον τοπικό αγρό ενόσω πολλοί βιώνουν μεγάλες αλλαγές.
Και εσείς μπορεί να βιώνετε τεράστιες αλλαγές ή ίσως συμβεί αυτό στο μέλλον: άλλη υπηρεσία, άλλο γραφείο τμήματος, άλλη χώρα, άλλη γλώσσα ή ίσως αλλάξουν οι προσωπικές σας περιστάσεις.
Με κάποιες από αυτές τις αλλαγές, μπορεί να ενθουσιαστείτε.
Με άλλες, όχι και τόσο.
Τι θα μας βοηθήσει να προσαρμοστούμε και να ενισχύσουμε άλλους σε περιόδους αλλαγών; Αυτό θα μάθουμε από αυτούς τους άντρες!
Πώς λέτε να ένιωσαν με αυτή την αλλαγή; Ας προσπαθήσουμε να μπούμε λίγο στη θέση τους.
Οι πληροφορίες που θέλουμε είναι στο κεφάλαιο 6.
Τα εδάφια 1 έως 6 μας λένε ότι εφτά ολόκληρα χρόνια ζουν με τον φόβο των επιδρομών που κάνουν συνέχεια οι Μαδιανίτες.
Κρύβονται σε σπηλιές.
Χάνουν τις σοδειές τους.
Σωματικά, συναισθηματικά και οικονομικά, έχουν φτάσει στα όριά τους.
Αλλά στο εδάφιο 14, ο Γεδεών καλείται να πολεμήσει τον εχθρό.
Στα εδάφια 34 και 35, σαλπίζει με το κέρας και στέλνει αγγελιοφόρους καλώντας τους Αβιεζερίτες, τον Μανασσή, τον Ασήρ, τον Ζαβουλών και τον Νεφθαλί.
Τελικά, συγκεντρώνονται 32.000 άντρες για να πολεμήσουν στο πλευρό του.
Αφήνουν τα πάντα πίσω τους για να είναι εκεί.
Μεγάλη στιγμή —πάει ο καιρός που κρύβονταν σε σπηλιές!
Στο Κριτές 7:3, όσοι θέλουν μπορούν να φύγουν χωρίς να νιώσουν άσχημα.
Αν έχουν φόβο ή αγωνία, μπορούν να γυρίσουν πίσω.
Είκοσι δύο χιλιάδες άντρες γυρίζουν στο σπίτι τους.
Οι υπόλοιποι, όμως, όχι.
Αυτοί δεν φοβούνται.
Έχουν ακούσει για τις πράξεις σωτηρίας του Ιεχωβά.
Αυτή θα είναι η δική τους Ερυθρά Θάλασσα, η δική τους Ιεριχώ.
Θέλουν να το ζήσουν!
Γι’ αυτό άφησαν τα πάντα πίσω τους—για να είναι εκεί.
Μεγάλη στιγμή!
Μετά γίνεται αυτό που λέει το εδάφιο 7.
Ενώ είναι έτοιμοι να ριχτούν στη μάχη, τους λένε: “Γυρίστε στο σπίτι σας”.
Γιατί; Όπως λέει το εδάφιο 6, επειδή «έπεσαν στα γόνατα» για να πιουν νερό.
Πώς θα ένιωσαν; “Δώστε μου μια ευκαιρία ακόμα. Δεν θα ξαναπέσω στα γόνατα για να πιω νερό”.
“Είναι άδικο! Είμαι πιο δυνατός από αυτόν, πιο γρήγορος από εκείνον, ο πιο έμπειρος εδώ. Δεν γίνεται να φύγω!” Και μετά, στο εδάφιο 8, καθώς πάνε να φύγουν, ίσως τους λένε: “Μια στιγμή! Όλες τις προμήθειες, τα κέρατα, ό,τι έχετε, τα χρειαζόμαστε εμείς. Αφήστε τα εδώ, και μετά πηγαίνετε”.
Πώς λέτε να ένιωσαν; Απογοητευμένοι; Μήπως ακόμα και λυπημένοι; Φυσικό θα ήταν.
Είχαν κάνει θυσίες.
Ήθελαν να είναι εκεί.
Και εδώ έχουμε το πρώτο μάθημα: Είναι φυσικό να λυπάται κάποιος όταν χάνει έναν διορισμό που του αρέσει πολύ.
Δεν είναι έλλειψη πίστης.
Ούτε λάθος νοοτροπία.
Είναι απλά απόδειξη της αφοσίωσής του.
Αγαπούσε την υπηρεσία του.
Έδινε όλο του το είναι.
Έκανε θυσίες.
Νοιαζόταν πραγματικά.
Πώς θα τον ενισχύσουμε; Ίσως δεν έχει ανάγκη να αρχίσουμε να του λέμε όλα τα καλά της νέας κατάστασης.
Θα τα δει και μόνος του.
Μπορούμε όμως να τον ακούσουμε με κατανόηση, να του πούμε ότι εκτιμάμε, ότι αναγνωρίζουμε την υπηρεσία του, να τον βεβαιώσουμε ότι είναι πολύτιμος, ότι τον αγαπάμε —ιδιαίτερα ότι τον αγαπάει ο Ιεχωβά.
Αν και είναι φυσικό να λυπηθούμε όταν συμβαίνει μια δύσκολη αλλαγή, αν ποτέ χρειαστεί εμείς να κάνουμε μια τέτοια αλλαγή, δεν πρέπει η λύπη μας να κρατήσει για πάντα.
Τι θα μας βοηθήσει; Ας πάμε στο δεύτερο μάθημα.
Γιατί έπρεπε αυτοί να γυρίσουν πίσω; Ήταν όντως ο λόγος το πώς ήπιαν το νερό; Ας δούμε το Κριτές 7:2.
Γιατί έπρεπε να γυρίσουν πίσω; «Ο Ιεχωβά είπε στον Γεδεών: “Έχεις πάρα πολλούς μαζί σου, γι’ αυτό δεν πρόκειται να δώσω τον Μαδιάμ στο χέρι σας.
Αλλιώς, ο Ισραήλ μπορεί να καυχηθεί σε βάρος μου και να πει: «Το δικό μου χέρι με έσωσε»”».
Γιατί, λοιπόν, έπρεπε να γυρίσουν πίσω; Για να γίνει ο στρατός τόσο μικρός ώστε η νίκη να μπορεί να αποδοθεί μόνο στον Ιεχωβά.
Η δοκιμή με το νερό ήταν απλώς ένας τρόπος επιλογής.
Ο τελικός στόχος ήταν να δοξαστεί ο Ιεχωβά.
Αν γι’ αυτό βρίσκονταν εκεί, αν γι’ αυτό ήθελαν να πάρουν μέρος στη μάχη —για να δοξαστεί ο Ιεχωβά— ακόμα και αν ένιωσαν κάποια απογοήτευση, τελικά το ξεπέρασαν, επειδή η επιστροφή τους είχε ως αποτέλεσμα πολύ μεγαλύτερη δόξα για τον Ιεχωβά παρά οτιδήποτε θα έκαναν στη μάχη.
Αυτό είναι το δεύτερο μάθημα: Ο κύριος διορισμός σας είναι και θα είναι πάντα το να δοξάζεται ο Ιεχωβά.
Όποιες και αν είναι οι περιστάσεις μας, αυτό δεν αλλάζει.
Κανείς δεν μπορεί να μας τον στερήσει.
Αυτόν τον διορισμό τον κρατάμε όσο και αν μεγαλώσουμε.
Αν έχουμε ως πρώτιστο μέλημα το να δοξάζουμε τον Ιεχωβά, αν αυτό μας προσφέρει τη μεγαλύτερη χαρά στη ζωή, τότε ακόμα και αν κάποιες φορές απογοητευτούμε, τελικά θα είμαστε χαρούμενοι όπου και αν υπηρετούμε.
Το τρίτο μάθημα: Σε όλους συμβαίνουν αλλαγές, σε όλους μας.
Δεν ήταν μόνο οι 9.700 άντρες.
Με τους 300 που έμειναν, τι έγινε; Η συγκλονιστική στιγμή με τους πυρσούς, τις στάμνες και την καταδίωξη των Μαδιανιτών κράτησε μόνο μία νύχτα.
Το εδάφιο Κριτές 8:28 μας λέει ότι, αφού υπέταξαν τους Μαδιανίτες, «ο τόπος είχε ησυχία επί 40 χρόνια».
Το εδάφιο 29 λέει ότι ακόμα και ο Γεδεών «επέστρεψε στο σπίτι του και έμεινε εκεί».
Σε όλους συμβαίνουν αλλαγές.
Τι πρέπει να θυμόμαστε όταν αλλάζουν τα πράγματα στον διορισμό μας; Κάποιοι αδελφοί, που με λύπη άφησαν τον διορισμό τους μετά από 30 χρόνια στην Μπουρκίνα Φάσο, μας είπαν: «Είτε σας αρέσει ο διορισμός σας είτε σας δυσκολεύει, να βλέπετε τα θετικά. Χαρείτε τον όσο τον έχετε».
Για παράδειγμα ακούστε τι συνέβη στον Κένεθ.
Ο Κένεθ ήταν ένας νεαρός που ήθελε πάντα να πάει στο Μπέθελ.
Τελικά τον κάλεσαν να υπηρετήσει στο Γουόλκιλ.
Ξετρελάθηκε —απολάμβανε κάθε στιγμή— μέχρι που τραυματίστηκε και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω.
Καταρρακώθηκε —γιατί δεν ήθελε με τίποτα να φύγει.
Λέει ότι κάθε μέρα σκεφτόταν πότε θα ξαναπήγαινε στο Μπέθελ.
Το ήθελε πολύ.
Προσευχόταν κάθε μέρα για αυτό.
Και τελικά, μετά από πέντε χρόνια τον κάλεσαν ξανά στο Μπέθελ.
Προσέξτε όμως.
Λέει ότι κοιτάζοντας πίσω μετανιώνει για ένα πράγμα: Έχασε την ευκαιρία να εκτιμήσει και να χαρεί κάτι που τώρα καταλαβαίνει ότι ήταν ξεχωριστό προνόμιο —να κάνει σκαπανικό μαζί με τη μαμά του και την αδελφή του.
Να θυμάστε, υπάρχουν θετικά σε όλους τους διορισμούς, ακόμα και στους δύσκολους.
Γι’ αυτό, να τους εκτιμάτε όσο τους έχετε.
Τώρα το τέταρτο μάθημα (το αγαπημένο μου μέρος της αφήγησης), οι 300 άντρες σαλπίζουν με τα κέρατα, σπάζουν τις στάμνες, και οι Μαδιανίτες το βάζουν στα πόδια.
Τι γίνεται μετά; Ας πάμε πάλι στο κεφάλαιο 7, εδάφιο 23: «Και οι άντρες του Ισραήλ συγκεντρώθηκαν από τον Νεφθαλί, τον Ασήρ και όλο τον Μανασσή και καταδίωξαν τον Μαδιάμ».
Γιατί αυτό έχει τόσο ενδιαφέρον; Θυμάστε αυτές τις φυλές; Στο κεφάλαιο 6 ο Γεδεών είχε καλέσει άντρες από αυτές τις φυλές οι οποίοι γύρισαν πίσω μετά τη δοκιμή με το νερό.
Αλλά τώρα, αν ήταν πρόθυμοι να προσαρμοστούν, υπήρχε ένας νέος διορισμός —να κυνηγήσουν τους Μαδιανίτες.
Αυτό είναι το τέταρτο μάθημα.
Οι ανάγκες της οργάνωσης αλλάζουν.
Να είστε ευέλικτοι, προσαρμοστικοί και πρόθυμοι να κάνετε κάθε απαραίτητη εργασία ολόκαρδα.
Κάποιες αλλαγές μπορεί να μας απογοητεύσουν, αλλά ποτέ μην αφήσετε την απογοήτευση να γίνει πικρία.
Διατηρήστε αυτό το υπέροχο, ταπεινό πνεύμα που ήδη έχετε, το πνεύμα που αρέσει στον Ιεχωβά.
Αυτό θα σας κάνει χρήσιμους στα χέρια του ό,τι και αν συμβεί.
Τι μάθαμε λοιπόν από τους 9.700 άντρες; Συνεχίστε να δείχνετε κατανόηση σε όσους περνούν αλλαγές.
Και αν περάσετε εσείς κάποια αλλαγή, επικεντρωθείτε στον διορισμό σας, δείτε τα θετικά και χαρείτε τον.
Ποτέ μην ξεχνάτε τον κύριο διορισμό σας: Να δίνετε δόξα στον Ιεχωβά.
Μείνετε προσκολλημένοι σε αυτόν τον διορισμό για πάντα!
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Ντέιβιντ Ντε Γκούζμαν: Θα Εντυπωσιαστούν;—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
Ντέιβιντ Ντε Γκούζμαν: Θα Εντυπωσιαστούν;—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_5_VIDEO
Θα εντυπωσιαστούν; Ο Ιησούς ήθελε να δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Όταν ανέλαβε τον διορισμό του στη γη, είχε έναν στόχο: να φέρει δόξα στον Θεό.
Τι σημαίνει αυτό; Στη Γραφή, η λέξη «δόξα» συχνά αναφέρεται σε οτιδήποτε κάνει κάποιον να φαίνεται εντυπωσιακός.
Ο Ιησούς δεν εντυπωσιαζόταν ποτέ από τον εαυτό του, αλλά εντυπωσιαζόταν από τον Πατέρα του.
Τον άγγιζε πολύ η αγάπη και η καλοσύνη του Πατέρα του, και ήθελε και οι άλλοι να νιώθουν έτσι για τον Ιεχωβά.
Οπότε τι έκανε; Και τι μαθαίνουμε από αυτόν; Στην Προς Ρωμαίους επιστολή κεφάλαιο 15, βλέπουμε πώς το κατάφερνε αυτό ο Ιησούς, δηλαδή πώς κατάφερνε να φέρνει δόξα στον Θεό.
Στο Ρωμαίους 15:7 λέει —Ρωμαίους 15:7: «Να καλοδέχεστε λοιπόν ο ένας τον άλλον, όπως και ο Χριστός καλοδέχτηκε εσάς, με προοπτική τη δόξα του Θεού».
Ο Ιησούς έφερνε δόξα στον Θεό με τον τρόπο που καλοδεχόταν τους ανθρώπους.
Φερόταν στους ανθρώπους με τρόπο που τους βοηθούσε να αντιληφθούν την καλοσύνη, τη γενναιοδωρία και το έλεος του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά ήταν πρόθυμος να δεχτεί οποιονδήποτε ήθελε να τον πλησιάσει, δεχόταν πρόθυμα κάθε είδους ανθρώπους.
Δείτε πόσο όμορφα το θέτει αυτό η σημείωση μελέτης.
Λέει ότι είναι σαν “να δεχόμαστε κάποιον με καλοσύνη στο σπίτι μας ή στον κύκλο των φίλων μας”.
O Ιησούς φερόταν στους άλλους με τρόπο που τους έκανε να νιώθουν αποδεκτοί, να νιώθουν πιο κοντά στον Ιεχωβά.
Μάλιστα, η Γραφή μάς λέει αρκετές φορές ότι, μετά την επαφή τους με τον Ιησού, οι άνθρωποι έφευγαν «δοξάζοντας τον Θεό».
Με άλλα λόγια, έφευγαν εντυπωσιασμένοι από τον Ιεχωβά.
Πώς όμως καλοδεχόταν ο Ιησούς τους ανθρώπους; Ας εξετάσουμε δύο αφηγήσεις που θα μας βοηθήσουν να καλοδεχόμαστε τους ανθρώπους έτσι ώστε να εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Η πρώτη από τις δύο είναι στο Ευαγγέλιο του Μάρκου στο δέκατο κεφάλαιο —Μάρκος κεφάλαιο 10.
Εδώ ο Ιησούς είναι πολύ απασχολημένος, απομένει πολύ λίγος καιρός μέχρι τον θάνατό του.
Έχει μόλις ολοκληρώσει μια πολύ έντονη συζήτηση με τους Φαρισαίους και τους μαθητές του, και τότε προκύπτει μια φαινομενικά άβολη κατάσταση.
Δείτε το εδάφιο Μάρκος 10:13: «Και οι άνθρωποι άρχισαν να του φέρνουν παιδάκια για να τα αγγίξει, αλλά οι μαθητές τούς επέπληξαν».
Ή όπως λέει μια άλλη μετάφραση: «Είπαν στους ανθρώπους να μην τον ενοχλούν».
Οι μαθητές δεν ήταν κακοί άνθρωποι.
Απλώς δεν καταλάβαιναν πλήρως πώς βλέπει ο Ιεχωβά τα παιδιά.
Εκείνη την εποχή, τα παιδιά θεωρούνταν ασήμαντα, δεν είχαν θέση στην κοινωνία, δεν είχαν εξουσία και φαινομενικά δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα.
Αλλά πώς αντέδρασε ο Ιησούς όταν είδε αυτό που έκαναν οι μαθητές του; Δεν χάρηκε καθόλου.
Το εδάφιο 14 λέει ότι «αγανάκτησε».
Για να δείξει λοιπόν στους ανθρώπους πόσο στοργικός είναι ο Ιεχωβά, δείτε στο εδάφιο 16 τι κάνει ο Ιησούς: «Και πήρε τα παιδιά στην αγκαλιά του και άρχισε να τα ευλογεί, θέτοντας τα χέρια του πάνω σε αυτά».
Τι υπέροχη που είναι αυτή η αφήγηση!
Φανταστείτε τη σκηνή: τα ίδια παιδιά που κάποιοι έδιωξαν άρον άρον, ο Γιος του Θεού τα καλοδέχεται θερμά.
Τι συγκινητικό!
Όπως λέει ένα σύγγραμμα για τον Ιησού: «Πρέπει να χαμογελούσε εύκολα και να γελούσε εύθυμα».
Δεν θα θέλατε να είστε κοντά του; Παρ’ όλο που του έμενε ελάχιστος χρόνος μέχρι το τέλος του, σε εκείνη την τόσο κρίσιμη στιγμή, ο Ιησούς δεν ήταν ψυχρός.
Δεν βιαζόταν.
Έκανε τα παιδιά να νιώσουν ότι ο Ιεχωβά τα αγαπούσε.
Νοιαζόταν για αυτά.
Σκεφτείτε πόσο βαθιά θα επηρέασε αυτό τα παιδιά.
Aν, όταν μεγάλωσαν, έγιναν υπηρέτες του Ιεχωβά, τώρα πιθανότατα βρίσκονται στον ουρανό, στον κύκλο των φίλων του, και θα κάνουν τον Ιεχωβά ακόμα πιο εντυπωσιακό στα μάτια μας, στον Αρμαγεδδώνα.
Τι μας διδάσκει αυτό; Μετά τη Γαλαάδ θα είστε φοβερά πολυάσχολοι.
Θα έχετε πολλές ευθύνες.
Θα έχετε πολλά στο μυαλό σας, όπως συνέβαινε και με τον Ιησού.
Και, μέσα σε όλα αυτά, θα σας πλησιάζουν και αδελφοί.
Και κάποιοι από αυτούς ίσως νιώθουν σαν εκείνα τα παιδιά.
Ίσως δεν νιώθουν τόσο σημαντικοί.
Δεν πέρασαν Γαλαάδ ή Σχολή για Ευαγγελιστές και ίσως μέσα τους αναρωτιούνται αν έχουν θέση στην οικογένεια του Ιεχωβά.
Σε τέτοιες στιγμές, ας τους καλοδεχόμαστε όπως έκανε ο Ιησούς, και έτσι εκείνοι θα εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Ένα ζεστό χαμόγελο, μια συζήτηση χωρίς βιασύνη θα τους διαβεβαιώσει ότι έχουν θέση στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά, ότι είναι σημαντικοί για εκείνον.
Στη Γαλαάδ, νιώσατε ποτέ σαν παιδί; Ίσως κάποιοι σας διαβεβαίωσαν ότι δεν ήταν λάθος το ότι προσκληθήκατε.
Ευχαριστήσατε τον Ιεχωβά που σας ενθάρρυναν; Στην ουσία, σας καλοδέχτηκαν όπως έκανε ο Ιησούς.
Η δεύτερη αφήγηση που θα δούμε βρίσκεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά.
Ο Ιησούς αντιμετωπίζει την τελική του δοκιμασία.
Τώρα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε παιδιά, αλλά ανάμεσα σε δύο εγκληματίες, οι οποίοι τον χλευάζουν.
Μάλιστα, μιλούν υβριστικά στον Ιησού.
Τότε συμβαίνει κάτι εκπληκτικό!
Λουκάς 23:42.
Ο ένας από τους εγκληματίες αλλάζει στάση και λέει το εξής: «Ιησού, θυμήσου με όταν έρθεις στη Βασιλεία σου».
Τι δύσκολη στιγμή!
Το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται πάνω στις πλάτες του Ιησού.
Ο Ιησούς είχε κάθε δικαίωμα να μη μιλήσει, να κλείσει την πόρτα, θα λέγαμε, να βάλει ένα «Μην Ενοχλείτε» για να μπορέσει να συγκεντρωθεί.
Αλλά πώς θα εντυπωσιαζόταν αυτός ο άνθρωπος από τον Ιεχωβά; Αν κάποιος τον καλοδεχόταν, όπως δείχνει το εδάφιο 43.
Ο Ιησούς είπε: «Θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο».
Τι υπέροχη απάντηση!
Ποιος να την περίμενε; Μάλιστα ο Ιησούς δεν είπε απλώς: «Μην ανησυχείς. Θα είσαι στον Παράδεισο».
Του είπε: «Θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο».
Ο Ιησούς υποσχέθηκε προσωπικά σε αυτόν τον άνθρωπο ότι δεν θα τον ξεχνούσε και ότι θα τον καλοδεχόταν στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά στη γη.
Αυτά τα λόγια δεν άλλαξαν τις περιστάσεις του, άλλαξαν όμως την ψυχική του κατάσταση.
Θα του έσπαγαν τα πόδια, αλλά όχι το ηθικό.
Θα πέθαινε, αλλά θα ξαναζούσε στον Παράδεισο.
Ποιο είναι το δίδαγμα; Μετά τη Γαλαάδ, δεν θα σταματήσετε να έχετε δυσκολίες.
Ίσως μάλιστα να έχετε και περισσότερες —αν πάτε σε άλλη χώρα, αν μάθετε μια νέα γλώσσα, αν λάβετε νέο διορισμό ή αν αρρωστήσετε εσείς ή κάποιος που αγαπάτε.
Και, όπως συνέβη με τον Ιησού, ενώ θα έχετε τα δικά σας προβλήματα θα σας πλησιάζουν αδελφοί με τις δικές τους δυσκολίες.
Και κάποιοι ίσως νιώθουν ασήμαντοι ή ξεχασμένοι από όλους.
Κάποιοι ίσως ντρέπονται για το παρελθόν τους ή ίσως παλεύουν με μια αδυναμία που τους βασανίζει συναισθηματικά.
Όταν συμβαίνει αυτό, έχουμε την ευκαιρία να τους κάνουμε να εντυπωσιαστούν από τον Ιεχωβά.
Με τα στοχαστικά μας λόγια, μπορούμε να τους καθησυχάζουμε, να τους διαβεβαιώνουμε ότι δεν είναι μόνοι, ότι τους καταλαβαίνουμε, ότι νιώθουμε τον πόνο τους και ότι ο Ιεχωβά δεν μας έχει ξεχάσει.
Τα λόγια μας μπορεί να μην αλλάξουν τις περιστάσεις τους, αλλά μπορούν να αλλάξουν την ψυχική τους κατάσταση: να νιώσουν βέβαιοι ότι έχουν μια θέση στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά.
Είδαμε λοιπόν δυο αφηγήσεις για το πώς ο Ιησούς έφερνε δόξα στον Θεό.
Φυσικά, εμείς δεν είμαστε ο Ιησούς.
Δεν μπορούμε να τον φτάσουμε.
Δυστυχώς, δεν θα καλοδεχόμαστε πάντα τους άλλους όπως θα θέλαμε.
Αλλά μπορούμε να έχουμε τον ίδιο στόχο με εκείνον: να φερόμαστε στους ανθρώπους με τρόπο που φέρνει δόξα στον Ιεχωβά.
Είτε ήταν πολυάσχολος είτε κάτω από δοκιμασίες, όποιοι και αν τον πλησίαζαν —από μικρά παιδιά μέχρι εγκληματίες— σε όλους τους ανθρώπους, ο Ιησούς φερόταν με τρόπο που τους έκανε να εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Συνοψίζοντας, όπως αποδίδει το Ρωμαίους 15:7 μια μετάφραση: «Να παίρνετε την πρωτοβουλία και να καλοδέχεστε ο ένας τον άλλον προς δόξα του Θεού. Ο Ιησούς το έκανε, τώρα κάντε το και εσείς!»
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Τζόελ Κέλι: Τον Άφησε Μόνο Του—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
Τζόελ Κέλι: Τον Άφησε Μόνο Του—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_6_VIDEO
Ο Εζεκίας ήταν ένας από τους λίγους καλούς βασιλιάδες που είχε ο λαός του Θεού.
Ο Ιεχωβά τον αγαπούσε και τον υποστήριζε με θαυματουργικούς τρόπους.
Αλλά κάποια στιγμή ο Ιεχωβά τον άφησε μόνο του.
Ας πάμε στο 2 Χρονικών κεφάλαιο 32 για να δούμε γιατί συνέβη αυτό.
Το 2 Χρονικών 32:24 μας λέει ότι ο Εζεκίας ήταν πολύ άρρωστος και έκανε δέηση στον Ιεχωβά.
Και, όπως συνεχίζει το εδάφιο, ο Ιεχωβά «του απάντησε και του έδωσε ένα σημείο».
Ποιο ήταν το σημείο; Η σκιά πήγε προς τα πίσω.
Ήταν ένα θαύμα που ίσως επηρέασε τη σχέση μεταξύ ήλιου και γης.
Αν στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ φαινόταν ότι ο ήλιος κινούνταν προς τα πίσω, το ίδιο ίσως συνέβαινε παντού, ακόμη και σε μέρη όπου λάτρευαν τον ήλιο, όπως στη Βαβυλώνα, και αυτό μας οδηγεί στο εδάφιο 31: «Ωστόσο, όταν στάλθηκαν σε αυτόν οι εκπρόσωποι των αρχόντων της Βαβυλώνας για να τον ρωτήσουν σχετικά με το σημείο που συνέβη στη γη του».
Μέχρι εδώ.
Φανταστείτε για λίγο τη σκηνή.
Τι να έγινε σε εκείνη τη συνάντηση; Αυτοί οι λάτρεις του ήλιου, οι Βαβυλώνιοι, έρχονται και του κάνουν δώρα, του δείχνουν σεβασμό, του δίνουν ιδιαίτερη προσοχή.
Πώς θα αντιδρούσε εκείνος; Αυτό ήθελε να το δει ο Ιεχωβά γι’ αυτό προσέξτε τι έκανε, όπως λέει το εδάφιο 31: «Ο αληθινός Θεός τον άφησε να ενεργήσει μόνος του ώστε να τον υποβάλει σε δοκιμή και να μάθει όλα όσα είχε στην καρδιά του».
«Τον άφησε να ενεργήσει μόνος του» —τι σημαίνει αυτό; Σίγουρα δεν σημαίνει ότι ο Ιεχωβά εγκατέλειψε τον Εζεκία ή ότι τον ξέχασε.
Ίσως απλώς έκανε ένα βήμα πίσω ώστε να δει τι θα συνέβαινε χωρίς τη δική του παρέμβαση.
Πώς θα αντιδρούσε άραγε ο Εζεκίας; Ο Ιεχωβά δεν του έστειλε τον Ησαΐα, για παράδειγμα, για να του υποδείξει τι να πει στους Βαβυλώνιους.
Άφησε τον Εζεκία να δείξει τι είχε στην καρδιά του, και εκείνος απερίσκεπτα έκανε επίδειξη όσων είχε στο θησαυροφυλάκιό του.
Ίσως λοιπόν να είχε αφήσει να αναπτυχθεί υπεροψία μέσα του, ίσως να επιζητούσε περισσότερη προσοχή ή να είχε αποκτήσει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.
Πότε πιστεύετε ότι παρατήρησε ο Ιεχωβά τάσεις υπεροψίας στην καρδιά του Εζεκία; Μήπως όταν ο Εζεκίας απέκτησε τεράστιο πλούτο και δόξα; Μήπως τα μυαλά του πήραν αέρα; Μήπως όταν ο Ιεχωβά τον θεράπευσε θαυματουργικά από την ασθένειά του; Ή μήπως όταν ο Ιεχωβά έστειλε τον άγγελό του και σκότωσε 185.000 Ασσύριους σε μία νύχτα με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Εζεκίας τον σεβασμό των γύρω εθνών; Δεν ξέρουμε πότε άρχισε να αναπτύσσεται η υπεροψία, αλλά ξέρουμε το θλιβερό αποτέλεσμα.
Ο προφήτης Ησαΐας τού είπε ότι όλα όσα είχε επιδείξει με υπερηφάνεια θα τα έπαιρναν ως λάφυρα οι Βαβυλώνιοι.
Τι ισχυρή επίπληξη ήταν αυτή από τον Ησαΐα!
Πώς θα αντιδρούσε ο Εζεκίας; Πώς θα αντιδρούσατε εσείς; Ας δούμε το εδάφιο 26: «Εντούτοις, ο Εζεκίας ταπείνωσε τον εαυτό του για την υπεροψία της καρδιάς του».
Όπως βλέπουμε, έκανε κάτι πολύ σημαντικό —διόρθωσε τον τρόπο σκέψης του.
Τα πράγματα εξελίχτηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε αναγκάστηκε να έρθει αντιμέτωπος με την ίδια του την υπεροψία και τελικά έκανε αλλαγές.
Πήρε το μάθημά του.
Αλλά είναι ενδιαφέρον το πότε εμφανίστηκε αυτή η υπεροψία: Λίγο μετά τη νίκη του Ιεχωβά επί των Ασσυρίων και λίγο μετά τη θαυματουργική θεραπεία του Εζεκία.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα μάθημα για όλους μας: Όταν κάποιος κάνει πολλά στην υπηρεσία του Ιεχωβά ή έχει επιτελέσει κάτι σημαντικό, τότε είναι που ο Ιεχωβά ίσως τον αφήσει μόνο του για να δει τι υπάρχει στην καρδιά του.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που επιτελέσατε εσείς κάτι σημαντικό; Σίγουρα θα λέγατε σήμερα.
Σήμερα θα αποφοιτήσετε από τη Γαλαάδ και τα αποτελέσματα της εκπαίδευσής σας θα αρχίσουν να φαίνονται.
Στον διορισμό σας θα λαβαίνετε έπαινο και προσοχή, και όταν οι αδελφοί σάς ακούν να διδάσκετε, θα λένε: “Πρέπει να πήγε στη Γαλαάδ”.
Βέβαια, με την πνευματικότητα που έχετε τώρα, όλη αυτή η προσοχή πιθανότατα δεν θα σας αρέσει και τόσο πολύ.
Μήπως όμως, καθώς θα περνάει ο καιρός, θα αρχίσει να μη σας κακοφαίνεται όλο αυτό; Ίσως ο έπαινος να σας φαίνεται γλυκός, να σας αρέσει που τα φώτα του προβολέα είναι στραμμένα πάνω σας.
Ξέρετε, όλη αυτή η προσοχή μπορεί να είναι μεθυστική.
Ίσως μάλιστα να αρχίσετε να σκέφτεστε: “Εννοείται, όλα αυτά είναι από τον Ιεχωβά, από εκείνον είναι η εκπαίδευση. Αλλά κοίτα να δεις που εμένα διάλεξε ο Ιεχωβά να εκπαιδεύσει. Και αφού επέλεξε εμένα, πρέπει να με προορίζει για μεγαλύτερα προνόμια”.
Αν έρθουν τέτοιες σκέψεις στο μυαλό και στην καρδιά σας, τότε είναι που πρέπει να αναρωτηθείτε: “Μήπως ο Ιεχωβά με άφησε μόνο μου για να δει τι έχω στην καρδιά μου;” Και αν εντοπίσετε τέτοια υπεροψία μέσα σας, πώς θα την ξεριζώσετε; Κάνοντας αυτό που δεν έκανε αρχικά ο Εζεκίας.
Πάμε πίσω στο εδάφιο 25, και ας δούμε τι δεν έκανε.
«Ο Εζεκίας ... δεν εκτίμησε την καλοσύνη που του δείχτηκε, γιατί η καρδιά του έγινε υπεροπτική».
Έπρεπε να είναι ευγνώμων στον Ιεχωβά, να εκτιμάει το ότι όλες αυτές οι ευλογίες προέρχονταν από Εκείνον.
Αλλά όπως δείχνει το εδάφιο, η υπεροψία συνδέεται με την έλλειψη εκτίμησης.
Επομένως, ισχύει και το αντίθετο, δηλαδή η ευγνωμοσύνη προάγει την ταπεινοφροσύνη.
Το εδάφιο μας διδάσκει ότι πρέπει να εστιάζουμε, όχι σε ό,τι καλό έχουμε κάνει εμείς, αλλά σε όλα τα καλά που έχουν κάνει οι άλλοι για εμάς.
Αυτούς τους πέντε μήνες, τι καλό έχουν κάνει για εσάς οι άλλοι; Για παράδειγμα, για να είστε εσείς εδώ και να εκπαιδευτείτε όλους αυτούς τους μήνες, οι συνεργάτες σας πίσω στο Μπέθελ έριξαν πολλή δουλειά για να καλύψουν το κενό της απουσίας σας.
Και οι συμπεθελίτες σας εδώ εργάστηκαν ακούραστα για να είστε εσείς συγκεντρωμένοι και να ωφεληθείτε πλήρως από την εκπαίδευση.
Σκεφτείτε και τη βοήθεια που λάβατε μέσα στην τάξη.
Μπορέσατε να διακρίνετε σημεία σε Βιβλικές αφηγήσεις που ίσως μόνοι σας δεν θα εντοπίζατε.
Και όλη αυτή η σπουδαία εκπαίδευση, η οποία βασίζεται στην πνευματική τροφή πολύ υψηλής ποιότητας που λαβαίνουμε μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”, δεν θα υπήρχε αν ο Ιεχωβά δεν μας έδινε τον γραπτό του Λόγο, την Αγία Γραφή, και δεν μας παρείχε το άγιο πνεύμα του για να μπορούμε να την καταλάβουμε.
Τέτοιες σκέψεις εκτίμησης γύρω από όλα αυτά είναι σωτήριες.
Η ευγνωμοσύνη θα σας προστατεύει.
Θα σας προφυλάσσει από την υπεροψία.
Αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή του Εζεκία καταγράφηκε τρεις φορές από τρεις Βιβλικούς συγγραφείς.
Είναι όμως το πρώτο που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε τον Εζεκία; Δεν νομίζω.
Και αυτό επειδή ο Ιεχωβά ενέπνευσε τους Βιβλικούς συγγραφείς να εστιάσουν στις καλές ιδιότητες του Εζεκία, αυτές για τις οποίες τον θυμόμαστε όλοι: την πίστη του, το θάρρος του.
Και τελικά, πώς θυμόταν ο Ιεχωβά τον Εζεκία; Ας το δούμε στο 2 Χρονικών 29:2 —2 Χρονικών 29:2.
Πώς αξιολόγησε ο Ιεχωβά τον βασιλιά Εζεκία; Το εδάφιο 2 μας λέει: «Αυτός έκανε το σωστό στα μάτια του Ιεχωβά, όπως είχε κάνει ο Δαβίδ ο προπάτοράς του».
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό.
Είναι ό,τι πιο τιμητικό θα μπορούσε να πει ο Ιεχωβά για έναν ανθρώπινο βασιλιά —να τον παρομοιάσει με τον Δαβίδ.
Αυτό δείχνει πόσο πολύ αγαπούσε ο Ιεχωβά τον Εζεκία.
Πράγματι, τον άφησε μόνο του προσωρινά για έναν συγκεκριμένο λόγο, αλλά δεν τον εγκατέλειψε ποτέ, και τον θυμόταν με εύνοια.
Οπότε, το ερώτημα είναι το εξής: Όταν ο Ιεχωβά σας παρατηρήσει, τι θα δει σε εσάς; Είμαστε βέβαιοι ότι, αν συνεχίσετε να καλλιεργείτε ευγνωμοσύνη και να τον ευχαριστείτε κάθε μέρα για τις ευλογίες του, αν κάνετε σκέψεις εκτίμησης που προάγουν γνήσια ταπεινοφροσύνη, ο Ιεχωβά θα χαίρεται, θα ευαρεστείται με αυτό που βλέπει όταν “σας αφήνει μόνους σας”.
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Ρίτσαρντ Τσίλτον: Η Επιλογή Είναι Δική Σας—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
Ρίτσαρντ Τσίλτον: Η Επιλογή Είναι Δική Σας—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-138_7_VIDEO
Επιλογές —από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, όλοι πρέπει συνεχώς κάτι να επιλέγουμε: τι θα κάνουμε, τι θα πούμε.
Κάθε στιγμή της ζωής μας πρέπει να επιλέξουμε το ένα ή το άλλο, και αυτές οι επιλογές έχουν συνέπειες.
Πώς θα παίρνουμε λοιπόν σοφές αποφάσεις; Ίσως να μας βοηθήσει σε αυτό μια παραβολή του Ιησού.
Τον πρώτο αιώνα, οι καλεσμένοι συνήθιζαν να γευματίζουν ξαπλωμένοι σε ανάκλιντρα τοποθετημένα σε σχήμα Π γύρω από ένα κεντρικό τραπέζι.
Οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν αυτή τη διάταξη τρίκλινο, δηλαδή «χώρο με τρεις κλίνες» ή ανάκλιντρα.
Αλλά η θέση του καθενός δεν ήταν τυχαία.
Φανέρωνε την κοινωνική ιεραρχία της εποχής.
Για παράδειγμα, οι θέσεις σε ένα από τα ανάκλιντρα θεωρούνταν οι λιγότερο τιμητικές.
Σε ένα άλλο, θεωρούνταν μεσαίου κύρους.
Και τέλος, σε ένα ανάκλιντρο υπήρχε η πιο τιμητική θέση για τον πιο διακεκριμένο καλεσμένο.
Αλλά και το συγκεκριμένο σημείο όπου βρισκόταν κάθε καλεσμένος φανέρωνε διαφορετικό βαθμό εύνοιας.
Το άτομο που γευμάτιζε στα αριστερά σου θεωρούνταν πιο σημαντικό από εκείνο στα δεξιά σου.
Για παράδειγμα, δείτε στην εικόνα πού βρισκόταν συνήθως ο οικοδεσπότης.
Η πιο τιμητική θέση για οποιονδήποτε καλεσμένο ήταν να βρίσκεται ακριβώς στα αριστερά του οικοδεσπότη, όπως επισημαίνεται στην εικόνα.
Και να το ενδιαφέρον σε όλο αυτό: Αν και ο ίδιος ο καλεσμένος μπορούσε να επιλέξει τη θέση του, υπήρχε ένα «αλλά».
Στο εδάφιο Λουκάς 14:1, διαβάζουμε ότι ο Ιησούς ήταν καλεσμένος για γεύμα στο σπίτι κάποιου Φαρισαίου το Σάββατο μαζί με άλλους ειδήμονες στον Νόμο, και όλοι αυτοί παρατηρούσαν τον Ιησού με προσοχή.
Αλλά ποιος παρατηρούσε ποιον; Ας δούμε, ξεκινώντας από το εδάφιο Λουκάς 14:7.
Λέει: «Κατόπιν, όταν [ο Ιησούς] πρόσεξε ότι οι καλεσμένοι διάλεγαν τις πιο εξέχουσες θέσεις, τους είπε μια παραβολή: “Όταν κάποιος σε προσκαλέσει σε γαμήλιο συμπόσιο, μην πλαγιάσεις στην πιο εξέχουσα θέση”».
Γιατί όχι; Εδώ βρίσκεται το «αλλά»: «Ίσως να έχει προσκαλέσει και κάποιον πιο διακεκριμένο από εσένα. Τότε αυτός που προσκάλεσε και τους δυο σας θα έρθει να σου πει: “Δώσε τη θέση σου σε αυτόν”.
Θα πας λοιπόν ντροπιασμένος στην κατώτερη θέση».
Άουτς!
Προσέξτε ότι ο οικοδεσπότης δεν σου υποδεικνύει ποια θέση να πάρεις αλλά απλώς ποια πρέπει να αφήσεις.
Τώρα πρέπει πάλι να επιλέξεις και, όπως φαίνεται στην παραβολή του Ιησού, λογικά θα ψάχναμε την κατώτερη θέση αυτή τη φορά για να μην υποστούμε ακόμη μεγαλύτερη ντροπή.
Εσείς οι 54 που κάθεστε στις μπροστινές σειρές έχετε κάνει πολλές επιλογές, καλές επιλογές, που σας οδήγησαν εδώ σήμερα.
Αλλά ένα είναι σίγουρο: Θα χρειαστεί να πάρετε πολύ περισσότερες αποφάσεις στο μέλλον.
Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι αυτές οι αποφάσεις θα είναι σοφές; Ας πάμε πάλι στην παραβολή στον Λουκά, κεφάλαιο 14, επειδή εκεί ο Ιησούς μάς δίνει το κλειδί για να παίρνουμε σοφές αποφάσεις.
Ας αρχίσουμε από το εδάφιο 10, Λουκάς 14:10.
Είπε: «Αλλά όταν κάποιος σε προσκαλέσει, πήγαινε και πλάγιασε στην κατώτερη θέση ώστε, όταν αυτός έρθει, να σου πει: “Φίλε, πήγαινε σε ανώτερη θέση”.
Τότε θα τιμηθείς μπροστά σε όλους τους άλλους φιλοξενουμένους.
Διότι όποιος εξυψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα εξυψωθεί».
Ποιο είναι λοιπόν το κλειδί για σοφές αποφάσεις; Η ταπεινοφροσύνη.
Όταν η ταπεινοφροσύνη καθοδηγεί τις επιλογές μας, το αποτέλεσμα είναι τιμή αντί για ντροπή.
Ο Ιεχωβά σάς έχει δώσει το θαυμάσιο δώρο της ελεύθερης βούλησης.
Και θέλει να χρησιμοποιείτε αυτή την ικανότητα επιλογής με σωστό τρόπο.
Για παράδειγμα, αν λάβετε έναν νέο διορισμό σε άλλη χώρα, με τι στάση θα πάτε εκεί; Θα μπείτε σαν τον Ιησού, ανεβασμένοι σε ένα γαϊδουράκι, ένα ταπεινό υποζύγιο, με αντίστοιχη ταπεινή στάση; Ή θα κάνετε δυναμική εμφάνιση σαν ένα μεγαλοπρεπές άτι, τραβώντας όλη την προσοχή πάνω σας; Και αν επιστρέφετε στο γραφείο τμήματος όπου ήσασταν, αλλά φτάνοντας εκεί ίσως νιώσετε ότι δεν σας έχουν στρώσει και το κόκκινο χάλι; Θα επιστρέψετε όπως ο άσωτος γιος σε μια άλλη παραβολή του Ιησού —ταπεινοί και πρόθυμοι να αναλάβετε οποιονδήποτε διορισμό; Ή μήπως θα νιώθετε ότι, λόγω της εκπαίδευσης στη Γαλαάδ, έχετε κάθε δικαίωμα να αναλάβετε περισσότερες ευθύνες; Θα επιλέξετε με χαρά την κατώτερη θέση ή κρυφά θα επιθυμείτε την υψηλότερη; Να θυμάστε: Η επιλογή είναι δική σας.
Φυσικά, από όσο σας έχουμε παρατηρήσει τους τελευταίους πέντε μήνες, είμαστε βέβαιοι ότι θα κάνετε τη σωστή επιλογή.
Έτσι λοιπόν, συνεχίστε να χρησιμοποιείτε όποια εξουσία σάς έχει δοθεί για να βοηθάτε και να υποστηρίζετε όσους είναι εμπιστευμένοι στη φροντίδα σας.
Να είστε αποφασισμένοι να αποτελείτε δύναμη για το καλό.
Έτσι, θα ομορφαίνετε τη ζωή όσων είναι γύρω σας, ακριβώς όπως ο Ιησούς.
Θυμηθείτε τα λόγια του στο εδάφιο Ματθαίος 11:28, μια όμορφη πρόσκληση.
Στο εδάφιο Ματθαίος 11:28, ο Ιησούς είπε: «Ελάτε σε εμένα, όλοι εσείς που μοχθείτε και είστε καταφορτωμένοι».
Προσέξτε ότι ο Ιησούς καλεί όλους τους ανθρώπους, και όσους είχαν προβλήματα.
Δεν τους θεωρούσε μεγάλο βάρος για να ασχοληθεί μαζί τους.
Δεν τους απέφευγε.
Αντίθετα, στο εδάφιο 29 λέει: «Βάλτε τον ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα».
Εκείνη την εποχή, υπήρχε ο μονός ζυγός που φόρτωνε όλο το βάρος μόνο σε ένα ζώο και ο διπλός ζυγός που μοίραζε το βάρος σε δύο.
Ποιον ζυγό λέτε να είχε ο Ιησούς κατά νου; Ξέρουμε σε ποιον αναφερόταν.
Αυτό που έλεγε στην ουσία ήταν: “Μπείτε κάτω από τον ζυγό μου μαζί μου”.
Εσείς λοιπόν οι αδελφοί, όταν πάτε στον διορισμό σας, μην αναθέτετε απλώς εργασίες.
Να συμμετέχετε σε αυτές.
Ο Ιησούς μετά κάνει την εξής δήλωση: «Διότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά».
Με άλλα λόγια, αυτό δεν ήταν ένα προσωπείο που φορούσε ο Ιησούς.
Ήταν ο ίδιος τέτοιο άτομο.
Και έπειτα συνεχίζει λέγοντας: «Και θα νιώσετε αναζωογόνηση».
Εσείς λοιπόν οι αδελφές, μπορείτε να αναζητάτε ευκαιρίες για να αναζωογονείτε άλλους καθώς συνεργάζεστε μαζί τους; Ξέρουμε πολύ καλά ότι θα το κάνετε.
Συνοψίζοντας, ας επιστρέψουμε στο παράδειγμα του Ιησού.
Και μόνο η παρουσία του, η συναναστροφή μαζί του, έκανε τους άλλους να νιώθουν άξιοι προσοχής, πολύτιμοι και αναζωογονημένοι.
Και εσείς, απόφοιτοι, μπορείτε να επιλέξετε να ασκείτε την ίδια ακριβώς επίδραση στους άλλους αν θυμάστε και εφαρμόζετε το δίδαγμα που πήραμε από το τρίκλινο.
Ο Ιησούς χρησιμοποίησε αυτή την ιδιαίτερη παραβολή όταν δίδαξε στους ακολούθους του την ανάγκη για ταπεινοφροσύνη, αυτή την όμορφη ιδιότητα που θα ελκύει τους άλλους σε εσάς.
Και καθώς αφήνετε την ταπεινοφροσύνη να κυριαρχεί στη σκέψη σας όταν παίρνετε αποφάσεις, θα λαβαίνετε τιμή οπουδήποτε βρεθείτε.
Εσείς λοιπόν πού θα καθίσετε; Να θυμάστε: Η επιλογή είναι δική σας.
jwb-138-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026
Δευτέρα 15 Ιουνίου
Ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο.—Ιωάν. 3:16.
Στον Ισραήλ, η Ημέρα της Εξιλέωσης τηρούνταν μία φορά τον χρόνο. Εκείνη την ημέρα, ο αρχιερέας πρόσφερε θυσίες ζώων προς όφελος του λαού. Βέβαια, οι θυσίες ζώων δεν μπορούσαν να κάνουν πλήρη εξιλέωση για τις αμαρτίες κανενός επειδή τα ζώα είναι κατώτερα από τους ανθρώπους. Αλλά εφόσον οι μετανοημένοι Ισραηλίτες πρόσφεραν τις θυσίες που απαιτούσε ο Ιεχωβά, εκείνος ήταν πρόθυμος να συγχωρεί τις αμαρτίες τους. (Εβρ. 10:1-4) Εκείνη η διευθέτηση εντύπωνε στον νου των Ισραηλιτών τη σοβαρότητα της αμαρτωλής τους κατάστασης. Ωστόσο, ο Ιεχωβά σκόπευε να κάνει μια μόνιμη διευθέτηση για τη συγχώρηση των αμαρτιών. Διευθέτησε ώστε ο αγαπημένος του Γιος “να προσφερθεί μία φορά για πάντα για να βαστάξει τις αμαρτίες πολλών”. (Εβρ. 9:28) Ο Ιησούς έδωσε «τη ζωή του ως λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς».—Ματθ. 20:28. w25.02 σ. 4 ¶9, 10
https://drive.google.com/file/d/1DCPn9XeX_8J5xyDIriIEFxeXz5WoPP4w/view?usp=sharing
Κυριακή 14 Ιουνίου 2026
Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά—Να Αγαπάς το Σπίτι του Ιεχωβά
7. Πώς Μπορούμε να Δείχνουμε Εκτίμηση για τις Αίθουσες Βασιλείας
(5 λεπτά) Συζήτηση.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά—Να Αγαπάς το Σπίτι του Ιεχωβά. Μετά ρωτήστε:
Μάθημα 31: Να Αγαπάς το Σπίτι του Ιεχωβά
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=502018385&srcid=share
Ε, Πέτρο, θυμάσαι πού υπηρετούσε ο Σαμουήλ; -Στη σκηνή της μαρτυρίας; -Σωστά!
Τη θεωρούσε σπίτι του.
Ήταν όμως και το σπίτι του Ιεχωβά.
Πώς λες να τη φρόντιζε; Αα, την κρατούσε καθαρή!
Ακριβώς! Και η Αίθουσα Βασιλείας είναι σαν το σπίτι του Ιεχωβά.
Πώς πρέπει να τη φροντίζουμε; Μπράβο σου Πέτρο!
Όταν κρατάμε καθαρή την Αίθουσα Βασιλείας...
δείχνουμε στον Ιεχωβά ότι τον αγαπάμε.
502018385-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Γιατί πρέπει να φροντίζουμε την Αίθουσα Βασιλείας, και πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;
Διαβάστε 1 Τιμόθεο 2:9, 10. Μετά ρωτήστε:
Με ποιον άλλον τρόπο μπορούμε να δείχνουμε σεβασμό στον Ιεχωβά όταν παρακολουθούμε τις συναθροίσεις;
8. Πώς Χρησιμοποιούνται οι Συνεισφορές Σας—Η Συντήρηση των Αιθουσών Βασιλείας
(10 λεπτά) Συζήτηση με βάση το hdu άρθρο 30. Αναφέρετε τα έξοδα που περιλαμβάνει η φροντίδα της δικής σας Αίθουσας Βασιλείας.
Γιατί είναι σημαντικό να διατηρούνται οι Αίθουσες Βασιλείας σε καλή κατάσταση, και ποια έξοδα περιλαμβάνονται;
Τι σας εντυπωσιάζει στο πώς οργανώνονται τα μεγάλα έργα συντήρησης και στο πώς καλύπτονται τα έξοδά τους;
Πώς μπορείτε να βοηθήσετε εσείς;
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς μπορείτε να κάνετε συνεισφορές, πατήστε το εικονίδιο «Συνεισφορές» στο κάτω μέρος της αρχικής σελίδας στην εφαρμογή JW Library® ή στο jw.org.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)