Τζόναθαν Σμιθ: Να Υπακούτε Πιστά στο Ελάχιστο (Λουκ. 16:10)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_24_VIDEO
Το σημερινό μας εδάφιο και τα σχόλια από τη <i>Σκοπιά</i> δείχνουν ότι η υπακοή μας σε μικρά ζητήματα μπορεί να επηρεάσει την επιβίωσή μας κατά την επερχόμενη μεγάλη θλίψη.
Δείτε παρόμοια σχόλια που έχουν δημοσιευτεί στη <i>Σκοπιά</i> τα τελευταία χρόνια.
Για παράδειγμα, <i>Η Σκοπιά</i> του Δεκεμβρίου του 2007 αναφέρει: «Καθώς πλησιάζουμε στο ξέσπασμα της μεγάλης θλίψης, είναι πιθανό να λάβουμε κάποιες λεπτομερείς οδηγίες. Το αν θα “ταξιδέψουμε” με ασφάλεια μέσα από αυτές τις ταραχώδεις ημέρες θα εξαρτηθεί από το αν συμβαδίζουμε με τους άλλους όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά».
<i>Η Σκοπιά</i> του Απριλίου του 2012 λέει: «Στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, οι Χριστιανοί θα χρειαστεί να υπακούσουν στις οδηγίες του Λόγου του Θεού και της οργάνωσης. ... Η απελευθέρωσή μας θα εξαρτηθεί από την υπακοή».
Μάρτιος του 2022: «Κάποιες φορές, ... ο δούλος ίσως δίνει κατεύθυνση την οποία δεν καταλαβαίνουμε πλήρως. Για παράδειγμα, μπορεί να λάβουμε συγκεκριμένες οδηγίες επιβίωσης από μια φυσική καταστροφή που θεωρούμε ότι είναι απίθανο να συμβεί στην περιοχή μας».
<i>Η Σκοπιά</i> του Οκτωβρίου του 2023 λέει: «Στις αρχές της πανδημίας COVID-19, όταν μας ειπώθηκε να σταματήσουμε τις συναθροίσεις στις Αίθουσες Βασιλείας μας και τη διακονία από σπίτι σε σπίτι, μήπως δυσκολευτήκατε να υπακούσετε; Εντούτοις, η υπακοή σας σάς προστάτεψε, σας ένωσε με τους ομοπίστους σας και ευαρέστησε τον Ιεχωβά. Όλοι είμαστε τώρα καλύτερα προετοιμασμένοι να υπακούσουμε σε οποιεσδήποτε οδηγίες θα λάβουμε στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης».
Τέλος, <i>Η Σκοπιά</i> του Φεβρουαρίου του 2024 λέει: «Κάποιες φορές ίσως δυσκολευόμαστε να ακολουθήσουμε την καθοδηγία του Ιεχωβά, ιδίως όταν τη μεταδίδουν ατελείς άνθρωποι. Γιατί; Η συμβουλή ίσως συγκρούεται με τις δικές μας αρέσκειες ή απαρέσκειες. Ή ίσως νιώθουμε ότι η κατεύθυνση ... είναι άσοφη και ... ότι η συμβουλή δεν προέρχεται από τον Ιεχωβά».
Όπως βλέπουμε λοιπόν, <i>Η Σκοπιά</i> τα πρόσφατα χρόνια μάς υπενθυμίζει επανειλημμένα να υπακούμε έστω και αν, σύμφωνα με τα σημερινά σχόλια από τη <i>Σκοπιά,</i> λάβουμε οδηγίες που ίσως να φαίνονται παράξενες, μη πρακτικές, ακόμα και παράλογες.
Γιατί; Ας κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο στην αρχαία Αίγυπτο, τότε που οι Ισραηλίτες απελευθερώθηκαν.
Θυμάστε κάποιες οδηγίες εκείνον τον καιρό που θα μπορούσαν να φαίνονται παράξενες, μη πρακτικές, ακόμα και παράλογες; Πρώτα, ο Ιεχωβά είπε στον Μωυσή και στον Ααρών να πάνε να πουν στον Φαραώ να αφήσει τον Ισραήλ να φύγει.
Με ποιο αποτέλεσμα; Ο Φαραώ διατάζει τους Ισραηλίτες να μαζεύουν μόνοι τους άχυρο χωρίς να μειωθεί η ποσότητα πλίνθων που έπρεπε να φτιάχνουν.
Με άλλα λόγια, τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν, χειροτέρεψαν.
Κατόπιν, η πρώτη πληγή: Ο Νείλος μετατρέπεται σε αίμα, αλλά στη συνέχεια ο Φαραώ βλέπει και τους μάγους ιερείς του να κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Η καρδιά του Φαραώ λοιπόν γίνεται πεισματική.
Επόμενη πληγή: Βάτραχοι, αλλά και οι μάγοι ιερείς κάνουν το ίδιο θαύμα.
Σε αυτό το σημείο, μήπως ο Μωυσής και ο Ααρών άρχισαν να σκέφτονται: “Ιεχωβά, εδώ κάτι δεν λειτουργεί σωστά, δεν υπάρχει αποτέλεσμα”; Έπειτα όμως ήρθαν και άλλες πληγές, και αυτές τις πληγές δεν μπορούσαν να τις αντιγράψουν οι μάγοι ιερείς της Αιγύπτου.
Μάλιστα, παραδέχτηκαν: «Είναι το δάχτυλο του Θεού!» Πριν από τη δέκατη πληγή, οι Ισραηλίτες ως οικογένειες έλαβαν την οδηγία να σφάξουν ένα μονοετές αρνί, να το ψήσουν, να μην το βράσουν, να μη σπάσουν κάποιο κόκαλό του, να μην κρατήσουν τίποτα από αυτό μέχρι το πρωί, να κάψουν στη φωτιά ό,τι περισσέψει και να το φάνε με τη ζώνη τους δεμένη, με τα σανδάλια στα πόδια τους, με το μπαστούνι στο χέρι τους, και να το φάνε βιαστικά —πολλές οδηγίες.
Καταλάβαιναν οι Ισραηλίτες τον λόγο για όλες αυτές τις οδηγίες; Για παράδειγμα: «Γιατί να μη σπάσουμε τα κόκαλα του αρνιού;» Δεν δόθηκε καμιά αιτιολόγηση για αυτή την εντολή.
Στην πραγματικότητα, αποτελούσε προφητεία που επρόκειτο να εκπληρωθεί 1.500 και πλέον χρόνια αργότερα.
Αλλά εκείνον τον καιρό, μήπως οι Ισραηλίτες σκέφτηκαν: “Μωυσή, συγνώμη τώρα, μας δίνεις οδηγίες μαγειρικής; Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα;” “Εγώ προτιμώ το κρέας μου βραστό, έστω και αν χρειαστεί να σπάσω μερικά κόκαλα για να χωρέσει στο τσουκάλι”.
“Βαρυστομαχιάζω όταν τρώω βιαστικά”.
Ορισμένοι πιθανώς να γκρίνιαξαν λίγο, αλλά υπάκουσαν; Παραδόξως, ναι.
Το εδάφιο Έξοδος 12:28 λέει: «Οι Ισραηλίτες πήγαν και έκαναν ακριβώς όπως είχε διατάξει ο Ιεχωβά τον Μωυσή και τον Ααρών. Έκαναν έτσι ακριβώς».
Έπειτα από τη δέκατη πληγή, ο Ιεχωβά έδωσε άλλη μια φαινομενικά παράξενη οδηγία.
Είπε: “Πηγαίνετε να ζητήσετε από τους Αιγυπτίους ασημένια και χρυσά αντικείμενα, καθώς και ρούχα”.
Μήπως οι Ισραηλίτες έφεραν αντίρρηση σε αυτή την οδηγία; Θα μπορούσαν να έχουν πει: “Μωυσή, δεν είναι η λάθος στιγμή για κάτι τέτοιο; Άλλωστε, κάθε σπιτικό σε όλη την Αίγυπτο έχει μόλις χάσει το πρωτότοκο. Και τώρα θα πάμε να τους ζητήσουμε το ασήμι, το χρυσάφι και τα ρούχα τους; Δεν είναι κάπως σκληρό;” Στην πραγματικότητα, οι Αιγύπτιοι έδιναν απλώς αποζημίωση για τα πολλά χρόνια δουλείας, την οποία δεν είχαν το δικαίωμα να επιβάλουν.
Στο κάτω κάτω, οι Ισραηλίτες είχαν έρθει στην Αίγυπτο ως φιλοξενούμενοι, όχι ως δούλοι.
Υπάκουσαν οι Ισραηλίτες σε αυτή την οδηγία; Απολύτως.
Η Αγία Γραφή λέει ότι «ο Ιεχωβά έκανε να βρει ο λαός εύνοια στα μάτια των Αιγυπτίων», και οι Αιγύπτιοι τους έδωσαν ό,τι ζήτησαν.
Τους έδωσαν ό,τι χρειάστηκαν για την κατασκευή της σκηνής της μαρτυρίας πολύ αργότερα.
Αφού έφυγαν από την Αίγυπτο, ο Ιεχωβά είπε στον Μωυσή να γυρίσει τους Ισραηλίτες πίσω και να στρατοπεδεύσουν δίπλα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Τώρα ήταν παγιδευμένοι ανάμεσα στην Ερυθρά Θάλασσα και στα πολεμικά άρματα του Φαραώ που τους καταδίωκαν.
Παράλογο, επικίνδυνο ή μήπως ιδιοφυές; Γνωρίζουμε την απάντηση.
Τα διδάγματα για εμάς σήμερα: Τι θα κάνουμε αν λάβουμε οδηγίες από την οργάνωση του Ιεχωβά που αρχικά δεν μοιάζουν αποτελεσματικές; Ίσως αυτές οι οδηγίες φαινομενικά να δυσκολεύουν περισσότερο τη ζωή μας, όπως όταν οι Ισραηλίτες έπρεπε και να βρίσκουν το άχυρο και να φτιάχνουν πλίνθους.
Ή τι θα κάνουμε αν οι οδηγίες που λαβαίνουμε φαίνονται υπερβολικά παρεμβατικές στην προσωπική μας ζωή —σε προσωπικές μας αποφάσεις, όπως τι θα φάμε, πώς θα το μαγειρέψουμε, ακόμη και πώς θα το φάμε; Ή τι γίνεται όταν δεν καταλαβαίνουμε τους λόγους για τους οποίους δίνονται ορισμένες οδηγίες ενώ περνούν μέρες, εβδομάδες, μήνες, ακόμα και αν περάσουν 1.500 χρόνια; Ή τι θα κάνουμε αν οι οδηγίες από την οργάνωση του Ιεχωβά φαίνεται να μας θέτουν σε κίνδυνο, όπως όταν οι Ισραηλίτες φαινόταν να έχουν παγιδευτεί στην Ερυθρά Θάλασσα; Τι θα μας βοηθήσει να υπακούσουμε; Πρέπει να θυμόμαστε το εξής: Με κάθε πληγή, ο Ιεχωβά επανειλημμένα έδειχνε ότι χρησιμοποιούσε τον Μωυσή και τον Ααρών.
Δεν κάνει το ίδιο και σήμερα; Σκεφτείτε πώς, σε αυτές τις δύσκολες τελευταίες ημέρες, σε καταστροφές, πολέμους, πανδημίες, επανειλημμένα έχουμε λάβει σοφή κατεύθυνση από την οργάνωση του Ιεχωβά, “τον πιστό και φρόνιμο δούλο”.
Το δίδαγμα: Τώρα είναι ο καιρός να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά και εκείνους που χρησιμοποιεί, καθώς επίσης να υπακούμε πιστά ακόμη και σε μικρά πράγματα.
Αυτό μας προετοιμάζει, όχι μόνο για τη μεγάλη θλίψη, αλλά και για τις μέρες που βρίσκονται μπροστά μας, στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας, σύμφωνα με το εδάφιο Ψαλμός 45:16.
Θα συνεχίσουμε λοιπόν να ακολουθούμε την κατεύθυνση, ακόμα και αν πρέπει να παραμερίσουμε τις προτιμήσεις μας; Εξαρτάται από το πώς ανταποκρινόμαστε στην καθοδηγία του Ιεχωβά τώρα.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου