Δευτέρα 6 Ιουλίου
Ας μην παραιτούμαστε από το να κάνουμε το καλό.—Γαλ. 6:9.
Στο εδάφιο Ψαλμός 15:2, ο φίλος του Θεού περιγράφεται ως «αυτός που περπατάει άψογα, κάνοντας το σωστό». Οι λέξεις «περπατάει» και «κάνοντας» υποδηλώνουν δράση που είναι τόσο διαρκής όσο και προοδευτική. Αλλά μπορούμε όντως να “περπατάμε άψογα”; Ναι. Αν και κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος, ο Ιεχωβά θα θεωρεί ότι “περπατάμε άψογα” αν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τον υπακούμε. Όταν αφιερωνόμαστε στον Θεό και βαφτιζόμαστε, αυτό είναι απλώς η αρχή του ταξιδιού μας με τον Θεό. Προσέξτε ότι, στους Βιβλικούς χρόνους, το να ανήκει κάποιος στο έθνος του Ισραήλ δεν του έδινε αυτομάτως τα προσόντα για να είναι φιλοξενούμενος του Ιεχωβά. Μερικοί τον επικαλούνταν αλλά όχι «με αλήθεια ούτε με δικαιοσύνη». (Ησ. 48:1) Οι ειλικρινείς Ισραηλίτες έπρεπε να μάθουν για τις απαιτήσεις του Ιεχωβά και να τις τηρούν. Παρόμοια, προκειμένου να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού σήμερα, δεν αρκεί να βαφτιστούμε και να συνταυτιστούμε με τη Χριστιανική εκκλησία. Πρέπει να “κάνουμε το σωστό” διαρκώς. w24.06 σ. 9 ¶4· σ. 10 ¶6
https://drive.google.com/file/d/1hcxnsMCBpiEnCZA14G9Kcc65EsOWrUEu/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου