Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 27 Αυγούστου

 

Παρασκευή 27 Αυγούστου

Εκτός από αυτά τα πράγματα εξωτερικής φύσης, υπάρχει και . . . η ανησυχία για όλες τις εκκλησίες.​—2 Κορ. 11:28.

https://drive.google.com/file/d/1ks1WDNq6I-F_8AlqMPODeTnu8BtU9_ky/view?usp=sharing

*** w99 15/9 σ. 31 Τιμόθεος—«Ένα Γνήσιο Παιδί στην Πίστη» ***

[Εικόνα στη σελίδα 31]

«Δεν έχω κανέναν άλλον με διάθεση σαν τη δική του»

*** w57 15/7 σ. 256-257 παρ. 16 Η Ευθύνη του Χριστιανού προς τους Άλλους ***

Η υποβοήθησις άλλων συνήθως σημαίνει παροχή του χρόνου μας, της ενεργείας μας, της δυνάμεώς μας, του εαυτού μας. Πάλιν στρεφόμεθα στον αφωσιωμένον Τιμόθεο ως ένα παράδειγμα. Γι’ αυτόν ο Παύλος είπε στους Φιλιππησίους: «Ελπίζω δε επί τον Κύριον Ιησούν, να πέμψω προς εσάς ταχέως τον Τιμόθεον, διά να ευφραίνωμαι και εγώ μαθών την κατάστασίν σας. Διότι δεν έχω ουδένα ισόψυχον, όστις να μεριμνήση γνησίως περί της καταστάσεώς σας. Επειδή πάντες ζητούσι τα εαυτών, ουχί τα του Ιησού Χριστού. Γνωρίζετε δε την δοκιμασίαν αυτού, ότι ως τέκνον μετά του πατρός εδούλευσε μετ’ εμού εις το ευαγγέλιον.» Ο Παύλος θα μπορούσε να έχη χρησιμοποιήσει περισσοτέρους ανθρώπους μ’ αυτή τη διάθεσι, διότι πάντοτε απαιτούνται από τη θεοκρατική οργάνωσι. Οι συχνές περιπτώσεις στομαχικών διαταραχών του Τιμοθέου θα ήσαν ασφαλώς αποτέλεσμα των ιεραποστολικών του ταξιδιών, στα οποία θα έπινε μερικές φορές μολυσμένο νερό και θα έτρωγε ανεπαρκώς ή ακανόνιστα· αλλά το ιεραποστολικό έργο ήταν εκείνο που του είχε ανατεθή και προσέφερε πρόθυμα τον εαυτό του χάριν των άλλων και προς το συμφέρον της οργανώσεως ως συνόλου. Και ο Παύλος ακόμη περισσότερο το έκανε αυτό, λέγοντας: «Πεντάκις έλαβον πληγάς τεσσαράκοντα παρά μίαν· τρις ερραβδίσθην, άπαξ ελιθοβολήθην, τρις εναυάγησα, έν ημερονύκτιον εν τω βυθώ έκαμον· εις οδοιπορίας πολλάκις, εις κινδύνους ποταμών, κινδύνους ληστών, κινδύνους εκ του γένους, κινδύνους εξ εθνών, κινδύνους εν πόλει, κινδύνους εν ερημία, κινδύνους εν θαλάσση, κινδύνους εν ψευδαδέλφοις· εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν πείνη και δίψη, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι· εκτός των εξωτερικών, ο καθ’ ημέραν επικείμενος εις εμέ αγών, η μέριμνα πασών των εκκλησιών.» Αυτό δεν εγίνετο από πνεύμα περιπετειών, αλλά ο Παύλος υπέφερε όλα αυτά χάριν εκείνων που διακονούσε. Και ακόμη όταν θα μπορούσε να συγκεντρωθή στον εαυτό του από τα παθήματά του ή τις στερήσεις του, το μεγάλο του ενδιαφέρον ήταν για όλες τις εκκλησίες, το να τις ενισχύση και να τις προφυλάξη από το να προσκόψουν. Ήταν αφωσιωμένος στους αδελφούς του για την τιμή του Ιεχωβά και για τη διακονία. Ο Ιεχωβά τον ευλόγησε πλουσίως γι’ αυτή την αγάπη.—Πράξ. 19:22· 1 Κορ. 4:17· Φιλιππησ. 2:19-22· 1 Τιμ. 5:23· 2 Κορ. 11:24-28.