Τρίτη 14 Φεβρουαρίου
Εσύ, Ιεχωβά, είσαι αγαθός και πρόθυμος να συγχωρείς· είσαι γεμάτος όσια αγάπη προς όλους όσους σε επικαλούνται.—Ψαλμ. 86:5.
Η όσια αγάπη του Θεού τον ωθεί να συγχωρεί. Όταν ο Ιεχωβά βλέπει έναν αμαρτωλό ο οποίος είναι μετανοημένος και ο οποίος απορρίπτει την αμαρτωλή πορεία του, η όσια αγάπη τον ωθεί να τον συγχωρήσει. Ο ψαλμωδός Δαβίδ δήλωσε σχετικά με τον Ιεχωβά: «Δεν μας μεταχειρίστηκε ανάλογα με τις αμαρτίες μας ούτε μας ανταπέδωσε ό,τι μας αξίζει για τα σφάλματά μας». (Ψαλμ. 103:8-11) Ο ίδιος ο Δαβίδ ήξερε από πικρή πείρα πόσο μεγάλο είναι το βάρος της ένοχης συνείδησης. Αλλά έμαθε επίσης ότι ο Ιεχωβά είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”. Τι ωθεί τον Ιεχωβά να συγχωρεί; Η απάντηση βρίσκεται στο σημερινό εδάφιο. Ναι, όπως είπε ο Δαβίδ στην προσευχή του, ο Ιεχωβά συγχωρεί επειδή είναι γεμάτος όσια αγάπη προς όλους όσους τον επικαλούνται. Όταν αμαρτάνουμε, είναι κατάλληλο, και μάλιστα υγιές, να νιώθουμε τύψεις. Αυτό μπορεί να μας ωθήσει να μετανοήσουμε και να κάνουμε βήματα για να διορθώσουμε τα λάθη μας. w21.11 σ. 5 ¶11, 12
https://drive.google.com/file/d/1qdh2Wv22QpCazDwShG9uhQFbjVDeUvD2/view?usp=share_link
*** w03 1/7 σ. 17-18 «Ο Θεός Είναι Αγάπη» ***
Θεός που Είναι “Πρόθυμος να Συγχωρεί”
14. Όταν αμαρτάνουμε, ποια αισθήματα που μας καταβαρύνουν μπορεί να νιώσουμε, αλλά πώς μπορούμε να ωφεληθούμε από τη συγχωρητικότητα του Ιεχωβά;
14 Όταν αμαρτάνουμε, η απογοήτευση, η ντροπή και η ενοχή που νιώθουμε μπορεί να μας κάνουν να νομίζουμε ότι ποτέ δεν θα μπορούσαμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά επάξια. Να θυμάστε, όμως, ότι ο Ιεχωβά είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”. (Ψαλμός 86:5) Ναι, αν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας και προσπαθούμε σκληρά να μην τις επαναλάβουμε, μπορούμε να ωφεληθούμε από τη συγχωρητικότητα του Ιεχωβά. Προσέξτε πώς περιγράφει η Αγία Γραφή αυτή τη θαυμαστή πτυχή της αγάπης του Ιεχωβά.
15. Πόσο μακριά από εμάς βάζει ο Ιεχωβά τις αμαρτίες μας;
15 Ο ψαλμωδός Δαβίδ χρησιμοποίησε μια παραστατική έκφραση για να περιγράψει τη συγχωρητικότητα του Ιεχωβά: «Όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση, τόσο μακριά από εμάς έβαλε τις παραβάσεις μας». (Ψαλμός 103:12) Πόσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση; Κατά μία έννοια, η ανατολή βρίσκεται πάντοτε στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση από τη δύση. Τα δύο σημεία δεν μπορούν ποτέ να συναντηθούν. Κάποιος λόγιος παρατηρεί ότι αυτή η έκφραση σημαίνει «όσο πιο μακριά γίνεται· όσο πιο μακριά μπορούμε να φανταστούμε». Τα θεόπνευστα λόγια του Δαβίδ μάς λένε πως, όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, βάζει τις αμαρτίες μας όσο πιο μακριά από εμάς μπορούμε να φανταστούμε.
16. Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, γιατί μπορούμε να νιώθουμε βέβαιοι ότι μας θεωρεί καθαρούς ύστερα από αυτό;
16 Έχετε προσπαθήσει ποτέ να βγάλετε μια κηλίδα από ένα ανοιχτόχρωμο ρούχο; Ίσως η κηλίδα να παρέμεινε, όσο και αν προσπαθήσατε να τη βγάλετε. Προσέξτε πώς περιγράφει ο Ιεχωβά την ικανότητα που έχει να συγχωρεί: «Αν οι αμαρτίες σας είναι κατακόκκινες, θα γίνουν λευκές σαν το χιόνι· αν είναι ερυθρές σαν την πορφύρα, θα γίνουν σαν το μαλλί». (Ησαΐας 1:18) Η «πορφύρα» ήταν ένα από τα σκούρα χρώματα των βαμμένων υφασμάτων.* Με τις δικές μας προσπάθειες ποτέ δεν μπορούμε να απομακρύνουμε την κηλίδα της αμαρτίας. Ωστόσο, ο Ιεχωβά μπορεί να πάρει αμαρτίες που είναι κατακόκκινες και πορφυρόχρωμες και να τις κάνει λευκές σαν το χιόνι ή σαν το άβαφο μαλλί. Όταν λοιπόν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, δεν πρέπει να νιώθουμε ότι φέρουμε πάνω μας την κηλίδα αυτών των αμαρτιών στην υπόλοιπη ζωή μας.
17. Με ποια έννοια πετάει ο Ιεχωβά τις αμαρτίες μας πίσω από την πλάτη του;
17 Σε έναν συγκινητικό ύμνο ευγνωμοσύνης που συνέθεσε ο Εζεκίας αφού επέζησε από μια θανατηφόρα ασθένεια, είπε στον Ιεχωβά: «Πέταξες πίσω από την πλάτη σου όλες τις αμαρτίες μου». (Ησαΐας 38:17) Ο Ιεχωβά απεικονίζεται εδώ σαν να παίρνει τις αμαρτίες ενός μετανοημένου παραβάτη και να τις πετάει πίσω Του, όπου ούτε τις βλέπει ούτε τους δίνει πλέον σημασία. Σύμφωνα με ένα σύγγραμμα, η ιδέα που μεταδίδεται μπορεί να εκφραστεί ως εξής: «Έκανες [τις αμαρτίες μου] σαν να μην είχαν συμβεί». Δεν είναι παρηγορητικό αυτό;
18. Πώς δείχνει ο προφήτης Μιχαίας ότι, όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, αφαιρεί τις αμαρτίες μας μόνιμα;
18 Σε μια υπόσχεση αποκατάστασης, ο προφήτης Μιχαίας εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ο Ιεχωβά θα συγχωρούσε το μετανοημένο λαό του: «Ποιος Θεός είναι όμοιός σου, που να . . . παραβλέπει την παράβαση του υπολοίπου της κληρονομιάς του; . . . Και θα ρίξεις στα βάθη της θάλασσας όλες τις αμαρτίες τους». (Μιχαίας 7:18, 19) Φανταστείτε τι σήμαιναν αυτά τα λόγια για ανθρώπους που ζούσαν στους Βιβλικούς χρόνους. Υπήρχε περίπτωση να ανασυρθεί κάτι που είχε ριχτεί «στα βάθη της θάλασσας»; Τα λόγια του Μιχαία δείχνουν, λοιπόν, πως, όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, αφαιρεί τις αμαρτίες μας μόνιμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου