Σάββατο 18 Φεβρουαρίου
Δεν πρέπει να καταραστείς κουφό ούτε να βάλεις εμπόδιο μπροστά σε τυφλό.—Λευιτ. 19:14.
Ο Ιεχωβά ανέμενε από τον λαό του να δείχνει περίσκεψη για εκείνους που είχαν σωματικούς περιορισμούς. Για παράδειγμα, οι Ισραηλίτες δεν έπρεπε να καταραστούν κουφό. Μια τέτοια κατάρα περιλάμβανε το να απειλήσουν κάποιον ή να ευχηθούν να του συμβεί κάτι κακό. Τι απαίσια πράξη θα ήταν αυτή προς έναν κουφό! Δεν μπορούσε να ακούσει αυτό που λεγόταν για εκείνον, οπότε δεν θα ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Επιπλέον, στο εδάφιο Λευιτικό 19:14 μαθαίνουμε ότι οι υπηρέτες του Θεού δεν έπρεπε “να βάλουν εμπόδιο μπροστά σε τυφλό”. Κάποιο σύγγραμμα αναφέρει τα εξής σχετικά με τους ανθρώπους που είχαν σωματικούς περιορισμούς: «Στην αρχαία Εγγύς Ανατολή, [αυτά τα άτομα] συχνά έπεφταν θύματα εκμετάλλευσης και κακομεταχείρισης». Κάποιο αναίσθητο άτομο μπορεί να έβαζε ένα εμπόδιο μπροστά σε έναν τυφλό από κακία ή από διεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ. Τι άστοργη πράξη θα ήταν αυτή! Με αυτή την εντολή, ο Ιεχωβά βοηθούσε τον λαό του να καταλάβουν ότι έπρεπε να δείχνουν συμπόνια σε εκείνους που βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση. w21.12 σ. 8, 9 ¶3, 4
https://drive.google.com/file/d/11mnCmEhq6s8gmeW9tQ_A0o5YcQ2JN-zw/view?usp=share_link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου