Μάικλ Μπανκς: Πώς Πρέπει να Προσευχόμαστε; (Λουκ. 11:1-4)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_13_VIDEO
Μάικλ Μπανκς: Πώς Πρέπει να Προσευχόμαστε; (Λουκ. 11:1-4)
Αφοσίωση, εμπιστοσύνη, σεβασμό, αναγνώριση ότι εξαρτόμαστε από εκείνον —αυτά φανερώνει η προσευχή μας προς τον Ιεχωβά. Είναι όντως μια θαυμάσια προμήθεια, παρ’ αξίαν καλοσύνη. Δεν πρέπει να τη θεωρούμε δεδομένη. Αλλά το ερώτημα που θα εξετάσουμε σήμερα είναι: Πώς πρέπει να προσευχόμαστε; Ίσως θεωρούμε την απάντηση προφανή επειδή πολλοί από εμάς προσευχόμαστε χρόνια —κάποιοι μάλιστα επί δεκαετίες. Αλλά ο Ιησούς ασχολήθηκε με αυτό το θέμα συζητώντας με έναν μαθητή. Ας ανοίξουμε στον Λουκά, κεφάλαιο 11. Ήταν το 32 Κ.Χ., και η διακονία του Ιησού πλησίαζε στο τέλος της. Ο Ιησούς είχε ακόμα περίπου έξι μήνες μπροστά του και ήταν κοντά στην Ιουδαία. Ένας μαθητής, λοιπόν, ζήτησε τη γνώμη του για ένα σημαντικό θέμα. Ας δούμε τι συνέβη τότε. Λουκάς, κεφάλαιο 11, εδάφιο 1: «Κάποτε ήταν σε κάποιον τόπο και προσευχόταν και, όταν σταμάτησε, ένας μαθητής του τού είπε: “Κύριε, δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε, όπως και ο Ιωάννης δίδαξε τους μαθητές του”». «Κύριε, δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε». Αυτό ζήτησε. Και πρέπει να πούμε ότι το αίτημά του έδειχνε ταπεινοφροσύνη, ιδίως αν λάβουμε υπόψη το ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος. Ήταν Ιουδαίος, και για τους Ιουδαίους η προσευχή ήταν μέρος της ζωής τους, μέρος της λατρείας τους. Τον πρώτο αιώνα, στις τοπικές συναγωγές υπήρχαν πια αντίγραφα ρόλων από τα οποία διάβαζαν τις Εβραϊκές Γραφές σε τακτική βάση, την ημέρα του Σαββάτου. Άρα, αυτός ήξερε ότι η Άννα εξέφρασε τη στενοχώρια της στον Ιεχωβά. Ήξερε, επίσης, ότι κάποτε ο Δανιήλ έκανε ικεσία στον Ιεχωβά για το καλό του λαού του. Και περίμενε «21 ημέρες» για να του απαντήσει ο άγγελος. Ήξερε για τον Ιωνά που προσευχήθηκε από την κοιλιά ενός ψαριού. Ήξερε, λοιπόν, πολύ καλά τις Γραφές. Επίσης, εκείνη την εποχή οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να προσεύχονται κάθε πρωί, γύρω στις 9:00, και κάθε απόγευμα, γύρω στις 3:00, την ώρα της προσευχής, όταν προσφέρονταν ολοκαυτώματα στον ναό της Ιερουσαλήμ. Αν ένας Ιουδαίος δεν βρισκόταν κοντά στον ναό ώστε να πάει στην αυλή και να προσευχηθεί, ή αν δεν ήταν κοντά σε μια συναγωγή ώστε να προσευχηθεί εκεί, προσευχόταν μόνος του. Η προσευχή ήταν μέρος της ζωής των Ιουδαίων. Δεν ξέρουμε πώς λεγόταν ο μαθητής, αλλά προφανώς ήταν άτομο προσευχής. Λέγοντας, λοιπόν, ταπεινά: «Δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε», τι εννοούσε; Δεν ρωτούσε απλώς ποια ήταν η τυπική διαδικασία μιας προσευχής, αλλά πώς θα μπορούσε να πλησιάσει περισσότερο τον Ιεχωβά —να κάνει πιο ουσιαστικές προσευχές στον Πατέρα μας, τον Ιεχωβά. Και ποιον ρώτησε; Προσέξατε; Το κατάλληλο άτομο, την αυθεντία σε αυτό το ζήτημα —τον Γιο του Θεού, τον “πρωτότοκο όλης της δημιουργίας”. Κανείς δεν γνώριζε τον Πατέρα καλύτερα από τον Ιησού. Ασφαλώς, αυτό που ζήτησε ο μαθητής συγκίνησε τόσο τον Ιησού όσο και τον Πατέρα του, τον Ιεχωβά. Από πολλές απόψεις, μοιάζουμε με αυτόν τον μαθητή. Ξέρουμε τι περιλαμβάνει η προσευχή. Είναι τρόπος ζωής για εμάς. Σκεφτείτε: Στην πρωινή λατρεία, κάνουμε προσευχή δύο φορές (στην αρχή και στο τέλος). Όταν πάμε στις συναθροίσεις, κάνουμε προσευχή. Όταν εμείς οι πρεσβύτεροι συζητάμε σοβαρά θέματα, κάνουμε προσευχή. Στη διακονία αγρού—προσευχή. Στις Γραφικές μελέτες—προσευχή. Στην οικογενειακή λατρεία—προσευχή. Η προσευχή είναι μέρος της ζωής μας. Αλλά είναι ενδιαφέρον ότι, όπως εκείνος ο μαθητής, έτσι και εμείς θέλουμε κάτι παραπάνω: Να μοιάζουμε περισσότερο με τον Χριστό. Να μπορούμε να νιώθουμε ακόμα πιο βαθιά αγάπη για τον Ιεχωβά. Στην πραγματικότητα, έχουμε την ευκαιρία να πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο τον Ιεχωβά κάθε μέρα —κάθε μέρα σε όλη την αιωνιότητα, αρχίζοντας με την επόμενη προσευχή μας. Αλλά ας δούμε την απάντηση του Ιησού σε εκείνον τον μαθητή. Λουκάς, κεφάλαιο 11, εδάφιο 2: «Εκείνος λοιπόν τους είπε: “Όποτε προσεύχεστε, να λέτε: «Πατέρα, ας αγιαστεί το όνομά σου. Ας έρθει η Βασιλεία σου. Δίνε μας κάθε ημέρα το ψωμί μας σύμφωνα με τις καθημερινές μας ανάγκες. Και συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας, γιατί και εμείς συγχωρούμε όλους τους χρεώστες μας· και μη μας φέρεις σε πειρασμό»”». Άρα, τι διακρίνουμε στην υποδειγματική προσευχή του Ιησού; Στην ουσία, ο Ιησούς μίλησε απλά. Δεν είπε κάτι περίπλοκο, και μάλιστα επανέλαβε κάποια πράγματα που είχε πει στην Επί του Όρους Ομιλία περίπου 18 μήνες νωρίτερα. Με λίγα λόγια, ο Ιησούς είπε να εστιάζουμε στο όνομα του Ιεχωβά (και αυτό είναι σπουδαίο), μετά στην πραγματοποίηση του σκοπού Του και τέλος να ανοίγουμε την καρδιά μας μιλώντας για τις ανάγκες μας ώστε να παραμείνουμε ακέραιοι. Επομένως, πρώτα ο Ιεχωβά και μετά ερχόμαστε εμείς —μια προσευχή απλή, πρακτική και ουσιαστική. Αυτό, λοιπόν, μπορεί να βοηθήσει και εμάς όταν προσευχόμαστε. Ο Ιησούς εξακολουθεί να βοηθάει τα ταπεινά άτομα να ενισχύουν τη σχέση τους με τον Ιεχωβά. Σκεφτείτε μερικές εισηγήσεις που μας έχει δώσει η οργάνωση τα τελευταία χρόνια. Η πρώτη: Βρείτε ένα ήσυχο μέρος. Στο Μάρκος 1:35 διαβάζουμε: «Νωρίς το πρωί, ενώ ήταν ακόμη σκοτάδι, [ο Ιησούς] σηκώθηκε, βγήκε έξω και πήγε σε έναν ερημικό τόπο όπου άρχισε να προσεύχεται». Ο δικός σας ερημικός τόπος; Μήπως είναι το υπνοδωμάτιό σας, νωρίς το πρωί; Χρειαζόμαστε ένα μέρος όπου θα έχουμε ησυχία. Θα είμαστε μόνο εμείς και ο Ιεχωβά. Μια παντρεμένη αδελφή, η Ζιλί, λέει: “Πηγαίνω στο πάρκο κάθε μέρα. Εκεί είμαι μόνη μου, συγκεντρώνομαι και μιλάω πραγματικά στον Ιεχωβά”. Μια δεύτερη εισήγηση: Να προσεύχεστε αρκετή ώρα. Πριν επιλέξει τους μαθητές του, ο Ιησούς πέρασε όλη τη νύχτα κάνοντας προσευχή. (Λουκάς 6:12) Αντί, λοιπόν, να βιαζόμαστε, σαν να θέλουμε να τελειώνουμε με μια υποχρέωση, ίσως θα ήταν καλύτερο να προσευχόμαστε αρκετή ώρα. Πολλές φορές, δυο φίλοι συζητούν αρκετή ώρα, μέχρι αργά, ακόμα και αν έχουν δουλειές το πρωί. Τους αρέσει να κάνουν παρέα. Το ίδιο πρέπει να νιώθουμε και εμείς όταν προσευχόμαστε στον Ιεχωβά. Μια τρίτη εισήγηση είναι να μην προσευχόμαστε μόνο προγραμματισμένα, αλλά και αυθόρμητα, όποτε έχουμε την ευκαιρία. Οι καλοί φίλοι στέλνουν μηνύματα. Τηλεφωνιούνται. Μάλιστα πετάγονται να δουν ο ένας τον άλλον έτσι ξαφνικά. Γιατί; Επειδή σκέφτονται τον φίλο τους. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με τον Ιεχωβά. Να τον σκεφτόμαστε μέσα στη μέρα και να φροντίζουμε να είμαστε σε επαφή μαζί του. Αυτό έκανε ο Ιησούς. Όταν άκουσε κάποιες ωραίες εμπειρίες που είχαν οι ακόλουθοί του στη διακονία, είπε: «Σε αινώ δημόσια, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, επειδή έκρυψες προσεκτικά αυτά τα πράγματα από σοφούς και διανοουμένους και τα αποκάλυψες σε μικρά παιδιά». Και τώρα μια τέταρτη εισήγηση: Πιάσατε ποτέ τον εαυτό σας να λέει τα ίδια και τα ίδια; Ίσως νιώθουμε ότι οι προσευχές μας είναι κάπως τυποποιημένες, επιφανειακές. Αν συμβαίνει αυτό, πριν προσευχηθούμε, ίσως μπορούμε να κάνουμε το εξής: Να σκεφτούμε για λίγο τι πρόκειται να πούμε. Λόγου χάρη, σκεφτείτε τι είπε ο Ιησούς στην υποδειγματική προσευχή. Πώς θα κάνουμε το θέλημα του Ιεχωβά πληρέστερα; Και ο διορισμός μας στο Μπέθελ; Πώς θα βελτιωθούμε σε αυτό που έχουμε να κάνουμε; Στη διακονία, πώς θα γίνουμε καλύτεροι στο να προσφέρουμε Γραφικές μελέτες; Και τι γίνεται με τις αμαρτίες που έχουμε κάνει εμείς ή άλλοι και πρέπει να τους συγχωρήσουμε; Αν κάνουμε σκέψεις για τέτοια θέματα πριν τις προσευχές μας, αυτές θα είναι πιο ουσιαστικές. Και οι προσευχές μας (5) δεν πρέπει να είναι ψυχρά λόγια χωρίς συναίσθημα. Οι αληθινές σχέσεις βασίζονται σε αληθινά αισθήματα. Πρέπει, λοιπόν, να προσευχόμαστε από την καρδιά μας, όπως βλέπουμε και από τους Ψαλμούς, που τους διαβάζουμε τους τελευταίους μήνες. Δείτε—Ψαλμός 13:1, 2: «Ως πότε, Ιεχωβά, θα με ξεχνάς; Παντοτινά; Ως πότε θα κρύβεις το πρόσωπό σου από εμένα; Ως πότε θα με τρώει η ανησυχία και θα θλίβεται η καρδιά μου κάθε ημέρα;» Τα έντονα αισθήματα που περιγράφονται εδώ τα εξέφραζε ο Ψαλμωδός στον Ιεχωβά. Για μια αληθινή σχέση με τον Ιεχωβά, χρειάζονται αληθινά αισθήματα. Συνοψίζοντας, οι προσευχές μας είναι σαν γέφυρα που οδηγεί στη φιλία με τον Ιεχωβά και χρειάζεται επισκευές, επιθεωρήσεις και βελτιώσεις για να διατηρείται σε καλή κατάσταση. Καθώς συνεχίζουμε να αναλύουμε και να βελτιώνουμε τις προσευχές μας, θα μπορούμε να διατηρούμε δυνατή σχέση με τον Πατέρα και Φίλο μας, τον Ιεχωβά.
jwbvod26-13.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου