Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

Μήπως Χάνετε Κάτι; Τι θα Κάνετε Εσείς «για Χάρη των Καλών Νέων»;

 

8. Μήπως Χάνετε Κάτι;

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Κολάζ: Σκηνές από το βίντεο «Τι θα Κάνετε Εσείς “για Χάρη των Καλών Νέων”;»1. Ο αδελφός Τομοχίρο Νισιμούρα εργάζεται στο Τμήμα Βιβλιοδεσίας στο Μπέθελ. 2. Η αδελφή Χάπινες Μάμποου εργάζεται στον υπολογιστή της σε ένα μεταφραστικό γραφείο. 3. Η Κέζια και ο Ρέινερ Φερνάντο καλωσορίζουν έναν αδελφό στις εγκαταστάσεις ενός γραφείου τμήματος όπου εργάζονται ως υπηρέτες οικοδόμησης. 4. Ο αδελφός Τζορτζ Τέλαν συνεργάζεται με αδελφούς στο Τμήμα Υπηρεσίας στο Μπέθελ. 5. Η αδελφή Ραμόνα Γουέλς διεξάγει μια Γραφική μελέτη.

Σκέφτεστε να αρχίσετε την ολοχρόνια διακονία, αλλά ανησυχείτε ότι έτσι ίσως χάσετε κάτι; Ή μήπως έχετε αναρωτηθεί ποτέ: “Γιατί να κάνω θυσίες για να προσφέρω περισσότερα στον Ιεχωβά εφόσον όλοι οι λάτρεις του θα λάβουν αιώνια ζωή;” Αν περνούν τέτοιες σκέψεις από το μυαλό σας, να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά «δεν θα στερήσει τίποτα καλό» από όσους τον εμπιστεύονται. (Ψλ 84:11, 12) Στην πραγματικότητα, χάνουμε κάτι μόνο όταν δεν δίνουμε στον Ιεχωβά το καλύτερο που μπορούμε.

Οι ευλογίες του Ιεχωβά δεν αφορούν μόνο το μέλλον. Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Τι θα Κάνετε Εσείς «για Χάρη των Καλών Νέων»; Μετά ρωτήστε:

  • Ποιες ευλογίες γεύτηκαν αυτοί οι νεαροί επειδή προσφέρθηκαν να κάνουν περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά;

Τι γίνεται όμως αν οι περιστάσεις σας δεν σας επιτρέπουν να αρχίσετε την ολοχρόνια υπηρεσία; Ο Ιεχωβά ευλογεί όσους του δίνουν το καλύτερο που μπορούν. Συνεχίστε λοιπόν να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε, γνωρίζοντας ότι εκείνος θα “εκχύσει πάνω σας ευλογία ώσπου να μη σας λείπει τίποτα”.​—Μαλ 3:10.

Τι θα Κάνετε Εσείς «για Χάρη των Καλών Νέων»;

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbcov24_22_VIDEO





Μεγάλωσα με τη μητέρα μου σε ένα μικρό χωριό.

Η μητέρα μου με έμαθε να διαβάζω και να γράφω όταν ήμουν πολύ μικρή.

Χρησιμοποιούσε σχεδιαγράμματα, έντυπα.

Μετά από κάθε συνάθροιση, η μητέρα μου μας έλεγε τι της άρεσε και μας ρωτούσε τι άρεσε και σε εμάς.

Οπότε, για μένα ήταν σημαντικό να ακούω προσεκτικά στις συναθροίσεις και να κρατάω σημειώσεις ώστε να μπορώ να της πω μετά τι μου άρεσε.

Με τον καιρό, καταλάβαινα καλύτερα αυτά που μάθαινα και αυτό με έκανε να θέλω να απαντάω στις συναθροίσεις και να προετοιμάζομαι ώστε να το κάνω αυτό με δικά μου λόγια.

Το ότι έδινα απαντήσεις στις συναθροίσεις με έκανε να νιώθω μέρος της εκκλησίας και να απολαμβάνω περισσότερο τις συναθροίσεις.

Ως αποτέλεσμα, ήθελα να κάνω περισσότερα πράγματα για τον Ιεχωβά.

Όπως οι περισσότεροι έφηβοι, μου άρεσε πολύ να στέλνω μηνύματα.

Αλλά κατάλαβα ότι μπορώ να δείχνω πιο πολύ προσωπικό ενδιαφέρον στους άλλους όταν μιλάω μαζί τους πρόσωπο με πρόσωπο.

Όσο περισσότερο το έκανα αυτό, τόσο περισσότερο βελτιώνονταν οι ικανότητες επικοινωνίας μου.

Επιπλέον, η εκπαίδευση που λαβαίνουμε από την οργάνωση με βοήθησε να βρω μια δουλειά για να μπορώ να κάνω σκαπανικό.

Ένα ζευγάρι μου ζήτησε να κάνω μαθήματα στον γιο τους.

Εγώ τους είπα ότι δεν έχω σπουδάσει κάτι τέτοιο, αλλά στις συναθροίσεις που κάνουμε εμείς οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκπαιδευόμαστε να είμαστε καλοί δάσκαλοι.

Και εκείνοι είπαν: «Α, μας αρέσει πολύ ο τρόπος που μιλάς. Θέλουμε να ξεκινήσεις να κάνεις μαθήματα στον γιο μας αύριο κιόλας».

Είμαι από τη Γερμανία.

Γεννήθηκα στο Κόμπουργκ.

Παρακολουθούσα τις συναθροίσεις, πήγαινα στο έργο, αλλά δεν ένιωθα τόσο μεγάλη χαρά μέσα μου.

Εστίαζα υπερβολικά στο πώς ένιωθα εγώ, και έτσι δεν μου ήταν εύκολο να δείχνω προσωπικό ενδιαφέρον στους άλλους.

Η συγκάτοικός μου με έπαιρνε συχνά μαζί της στις μελέτες της.

Όταν οι σπουδαστές της έκλαιγαν, έκλαιγε και εκείνη μαζί τους.

Δεν ήταν απλά κάποια που τους έκανε μελέτη.

Ήταν πραγματική τους φίλη.

Έμαθα να αγαπάω τους ανθρώπους περισσότερο.

Επειδή η σχέση μου με τον Ιεχωβά έχει γίνει πιο στενή και η αγάπη μου για τους ανθρώπους στο έργο πιο βαθιά, το έργο πλέον μου φέρνει περισσότερη χαρά.

Μεγάλωσα σε μια αγροτική οικογένεια.

Οι γονείς μου μας έμαθαν να κάνουμε όλες τις δουλειές.

Όταν έπιασα δουλειά, μου δινόταν η ευκαιρία να βγάλω πολλά χρήματα, αλλά υπήρχε ο κίνδυνος να πέσω στον υλισμό.

Αλλά ο τρόπος που με μεγάλωσαν οι γονείς μου με βοήθησε να κρατάω απλή τη ζωή μου.

Οπότε, όταν μου πρότειναν στη δουλειά να κάνω υπερωρίες και να βγάζω περισσότερα χρήματα, εγώ δεν το δέχτηκα, και ας έπαιρνα λιγότερα χρήματα.

Επίσης, με βοήθησε ένα άρθρο του <i>Ξύπνα!</i>

Ανέφερε πώς να κάνουμε προϋπολογισμό χρησιμοποιώντας για τα διάφορα έξοδα φακέλους με ετικέτες, σαν αυτόν εδώ.

Αυτό με βοήθησε να είμαι αυτάρκης και να μην ξοδεύω χρήματα σε πράγματα που δεν χρειάζομαι.

Και με βοήθησε να έχω προτεραιότητα το σκαπανικό.

Ήθελα να δώσω όλη μου τη ζωή στην υπηρεσία του Ιεχωβά, αλλά κάποιες φορές σκεφτόμουν να πάω στο πανεπιστήμιο και να δω πόσο ψηλά μπορώ να φτάσω σε αυτόν τον κόσμο.

Αντί να ακούσω τα συναισθήματά μου, αποφάσισα να βάλω κάτω τα πράγματα και να σκεφτώ λογικά.

Σκέφτηκα το παράδειγμα του Παύλου.

Εκείνος είχε σπουδάσει και είχε πολλά χρήματα, φήμη και υψηλή θέση.

Παρ’ όλα αυτά, είπε ότι τα θεωρούσε όλα σκουπίδια.

Και σκέφτηκα ότι, αν αυτό ίσχυε για τον Παύλο, για εμένα θα ήταν ακόμα πιο άχρηστο ό,τι κατάφερνα.

Επέλεξα να δουλεύω με μειωμένο ωράριο στην εταιρία ύδρευσης.

Είχα αφιερωθεί στον Ιεχωβά, οπότε ήθελα να του δίνω όλο μου το είναι.

Μπορούσα λοιπόν να αφιερώνω περισσότερο χρόνο στην υπηρεσία του Ιεχωβά.

Όταν ήμουν μικρός, ονειρευόμουν να γίνω σπουδαίος.

Σκεφτόμουν: “Όταν γίνω 18, θα διοριστώ διακονικός υπηρέτης”.

Αλλά όταν έφτασα σε εκείνη την ηλικία, δεν διορίστηκα διακονικός υπηρέτης.

Απογοητεύτηκα πάρα πολύ.

Αλλά η μαμά μου με παρότρυνε να σκεφτώ το παράδειγμα του Μωυσή.

Εκείνος πίστευε ότι είχε όλα τα προσόντα για να γίνει ηγέτης του έθνους Ισραήλ, αλλά ο Ιεχωβά ήξερε ότι δεν ήταν έτοιμος ακόμα.

Και δεν είχε καλλιεργήσει ταπεινοφροσύνη.

Σταμάτησα να εστιάζω στον εαυτό μου και άρχισα να σκέφτομαι τους άλλους, να παρατηρώ τι ανάγκες έχουν.

Αποφάσισα να κάνω πρόθυμα οποιαδήποτε εργασία μου ανέθεταν στην εκκλησία, και αυτό με έχει βοηθήσει να συνεργάζομαι καλά με τους αδελφούς και να υπηρετώ ενωμένα μαζί τους με χαρά.

Όταν ήμουν 23 χρονών, άρχισα το σκαπανικό.

Μετά με προσκάλεσαν στη Σχολή για Ευαγγελιστές και διορίστηκα στην Αλβανία ως ιεραπόστολος.

Έγινα σκαπάνισσα.

Τώρα είμαι μεταφράστρια στο απομακρυσμένο μεταφραστικό γραφείο.

Παντρεύτηκα έναν αδελφό που είχε τους ίδιους πνευματικούς στόχους με εμένα.

Κάναμε δύο χρόνια σκαπανικό μαζί και μετά είχαμε το υπέροχο προνόμιο να υπηρετήσουμε ως υπηρέτες οικοδόμησης.

Έκανα σκαπανικό περίπου δύο χρόνια.

Μετά με προσκάλεσαν στο Μπέθελ και υπηρετώ στο Τμήμα Βιβλιοδεσίας.

Άρχισα το σκαπανικό.

Μετά έλαβα πρόσκληση για να παρακολουθήσω τη Σχολή για Ευαγγελιστές.

Και τώρα υπηρετώ εδώ στο Τμήμα Υπηρεσίας στο γραφείο τμήματος των Φιλιππίνων.

Ποτέ δεν πίστευα ότι o Ιεχωβά θα με χρησιμοποιούσε με αυτόν τον τρόπο.

Όχι.

Ποτέ!

Δεν το περίμενα με τίποτα αυτό.

Ούτε που το φανταζόμουν.

Μια δημόσια ομιλία που είχα ακούσει με επηρέασε πάρα πολύ.

Ο ομιλητής είπε: «Έχετε ήδη αφιερώσει τη ζωή σας στον Ιεχωβά. Ζείτε τώρα σύμφωνα με την αφιέρωσή σας;» Και σκέφτηκα: “Μπορώ να δώσω κάτι περισσότερο στον Ιεχωβά. Θα κάνω αίτηση για τη Σχολή για Ευαγγελιστές!” Κάποιες φορές, νιώθω πολύ ασήμαντη και ανεπαρκής.

Αλλά κατάλαβα ότι ο Ιεχωβά χαρίζει επιτυχία σε όποιον είναι πρόθυμος να χρησιμοποιηθεί από αυτόν.

Όπου και αν υπηρετούμε, ο Θεός μας εξοπλίζει για να τα καταφέρουμε.

Έμαθα ότι, όταν ο Ιεχωβά μας δίνει έναν διορισμό, μας δίνει και τις ικανότητες και την εκπαίδευση που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε σε αυτόν τον διορισμό.

Αν και δεν είχα την απαραίτητη πείρα, ο Ιεχωβά είδε κάτι καλό σε εμένα και μου έδωσε αυτόν τον διορισμό.

Ευχαριστώ τον Ιεχωβά από τα βάθη της καρδιάς μου και θεωρώ αυτόν τον διορισμό μεγάλη ευλογία.

Μπορώ να δω πώς μας έχει βοηθήσει ο Ιεχωβά ως τώρα.

Είναι σαν να μας κρατάει σφιχτά το χέρι και να μας λέει: «Μην ανησυχείς! Είμαι ακριβώς εδώ, δίπλα σου».

Περνάω οχτώ ώρες τη μέρα υπηρετώντας τον Ιεχωβά μαζί με φίλους που θέλουν να κάνουν και αυτοί το ίδιο και που τους αρέσει να μιλούν για εκείνον.

Είναι υπέροχα!

Δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω στον Ιεχωβά πόσο ευγνώμων του είμαι.

Ο Ιεχωβά με έχει ευλογήσει πάρα πολύ.

Με έχει ελκύσει στην οικογένειά του.

Με έχει φίλη του.

Με έχει χρησιμοποιήσει με τρόπους που δεν φανταζόμουν.

Και όσο επιτρέπω στον Ιεχωβά να με χρησιμοποιεί, τόσο περισσότερο βλέπω το χέρι του.

Σηκώνομαι το πρωί και αρχίζω τη μέρα μου με τον Ιεχωβά καθώς προετοιμάζομαι για τη διακονία.

Μετά βγαίνω στο έργο με τις συνεργάτιδές μου.

Μιλάμε για τον Ιεχωβά.

Σκεφτόμαστε πώς θα βοηθήσουμε άλλους να πλησιάσουν τον Ιεχωβά.

Όταν γυρίζω στο σπίτι, λέω στη συγκάτοικό μου πώς πέρασα στο έργο εκείνη τη μέρα.

Μετά, περνάω χρόνο με τον Ιεχωβά.

Νιώθω ότι κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας το αφιερώνω στον Ιεχωβά.

Αυτό και μόνο είναι τεράστιο δώρο για εμένα.




jwbcov24-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου