Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 24 Νοεμβρίου

 

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου

Με ταπεινοφροσύνη να θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από εσάς.​—Φιλιπ. 2:3.

https://drive.google.com/file/d/14-ijOwsDuCN7H_dLFQ2vShVogMyMplm4/view?usp=sharing

*** cf κεφ. 3 σ. 34 παρ. 23 «Είμαι ... Ταπεινός στην Καρδιά» ***

23 Η υπεροψία είναι σαν δηλητήριο. Η επίδρασή της μπορεί να είναι καταστροφική. Πρόκειται για μια ιδιότητα που είναι δυνατόν να κάνει τον πιο χαρισματικό άνθρωπο άχρηστο για τον Θεό. Από την άλλη πλευρά, η ταπεινοφροσύνη μπορεί να κάνει και τον πιο ασήμαντο άνθρωπο πολύ χρήσιμο για τον Ιεχωβά. Αν καλλιεργούμε αυτή την πολύτιμη ιδιότητα καθημερινά, προσπαθώντας να περπατάμε ταπεινά στα ίχνη του Χριστού, η ανταμοιβή μας θα είναι υπέροχη. Ο Πέτρος έγραψε: «Ταπεινωθείτε, λοιπόν, κάτω από το κραταιό χέρι του Θεού, ώστε αυτός να σας εξυψώσει στον ορισμένο καιρό». (1 Πέτρου 5:6) Ο Ιεχωβά ασφαλώς εξύψωσε τον Ιησού επειδή εκείνος ταπεινώθηκε ολοκληρωτικά. Παρόμοια, ο Θεός μας θα χαρεί να ανταμείψει και εσάς για την ταπεινοφροσύνη σας.

*** w19 Σεπτέμβριος σ. 4-5 Ο Ιεχωβά Θεωρεί Πολύτιμους τους Ταπεινούς Υπηρέτες Του ***

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ;

8 Ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο πρέπει να καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη είναι ότι ευαρεστεί τον Ιεχωβά. Ο απόστολος Πέτρος το έδειξε καθαρά αυτό. (Διαβάστε 1 Πέτρου 5:6) Σχολιάζοντας τα λόγια του Πέτρου, το βιβλίο «Έλα να Γίνεις Ακόλουθός Μου» αναφέρει: «Η υπεροψία είναι σαν δηλητήριο. Η επίδρασή της μπορεί να είναι καταστροφική. Πρόκειται για μια ιδιότητα που είναι δυνατόν να κάνει τον πιο χαρισματικό άνθρωπο άχρηστο για τον Θεό. Από την άλλη πλευρά, η ταπεινοφροσύνη μπορεί να κάνει και τον πιο ασήμαντο άνθρωπο πολύ χρήσιμο για τον Ιεχωβά. . . . [Εκείνος] θα χαρεί να [σας] ανταμείψει . . . για την ταπεινοφροσύνη σας». Πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να φέρνουμε χαρά στην καρδιά του Ιεχωβά!—Παρ. 23:15.

9 Εκτός από το ότι ευαρεστούμε τον Ιεχωβά, όταν καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη ωφελούμαστε με πολλούς τρόπους. Η ταπεινοφροσύνη ελκύει τους άλλους κοντά μας. Για να καταλάβετε το γιατί, μπείτε στη θέση των άλλων. (Ματθ. 7:12) Στους περισσότερους από εμάς δεν αρέσει να συναναστρεφόμαστε άτομα που επιμένουν να γίνεται πάντα το δικό τους και δεν δέχονται υποδείξεις από τους άλλους. Αντίθετα, απολαμβάνουμε ιδιαίτερα τη συντροφιά των ομοπίστων μας όταν εκείνοι δείχνουν «κατανόηση για τους άλλους, αδελφική στοργή, τρυφερή συμπόνια και ταπεινοφροσύνη». (1 Πέτρ. 3:8) Αν ελκυόμαστε σε τέτοιους ανθρώπους, πιθανότατα θα ελκύονται και εκείνοι σε εμάς—αρκεί να είμαστε ταπεινοί.

10 Η ταπεινοφροσύνη κάνει επίσης τη ζωή μας πιο εύκολη. Είναι αλήθεια ότι ενίοτε ίσως βλέπουμε κάποια πράγματα στη ζωή που δεν μας φαίνονται σωστά ή δίκαια. Ο σοφός βασιλιάς Σολομών αναγνώρισε: «Είδα υπηρέτες έφιππους, αλλά άρχοντες να πηγαίνουν με τα πόδια σαν υπηρέτες». (Εκκλ. 10:7) Εκείνοι που έχουν μεγάλες ικανότητες δεν λαβαίνουν πάντοτε την αναγνώριση. Και μερικές φορές άτομα με λιγότερες ικανότητες λαβαίνουν περισσότερη τιμή. Ωστόσο, ο Σολομών αναγνώρισε ότι είναι σοφό να αντιμετωπίζουμε ρεαλιστικά την πραγματικότητα αντί να μας γίνονται έμμονη ιδέα οι αρνητικές καταστάσεις. (Εκκλ. 6:9) Αν είμαστε ταπεινοί, θα μας είναι ευκολότερο να αποδεχόμαστε τη ζωή έτσι όπως είναι—όχι όπως νομίζουμε ότι θα έπρεπε να είναι.

«ΕΙΧΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗΣ»

14. Γιατί ήταν σίγουρος ο Μωυσής για την ανταμοιβή του;

14 Ο Μωυσής «είχε το βλέμμα του προσηλωμένο στην απόδοση της ανταμοιβής». (Εβρ. 11:26) Ναι, άφησε τη γνώση του για το μέλλον, αν και περιορισμένη τότε, να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τα πράγματα. Όπως ο προπάτοράς του ο Αβραάμ, έτσι και εκείνος ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά μπορεί να αναστήσει τους νεκρούς. (Λουκ. 20:37, 38· Εβρ. 11:17-19) Η προοπτική των μελλοντικών ευλογιών τον βοήθησε να μη θεωρεί ότι τα 40 χρόνια που έζησε ως φυγάς και τα άλλα τόσα που πέρασε στην έρημο πήγαν χαμένα. Παρότι δεν γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού, μπορούσε να δει με τα μάτια της πίστης του την αόρατη ανταμοιβή.

15, 16. (α) Γιατί χρειάζεται να εστιάζουμε το βλέμμα μας στην ανταμοιβή μας; (β) Ποιες ευλογίες λαχταράτε εσείς να γευτείτε υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας;

15 Έχετε εσείς το βλέμμα σας «προσηλωμένο στην απόδοση» της ανταμοιβής σας; Όπως ο Μωυσής, δεν γνωρίζουμε ακόμη όλες τις λεπτομέρειες γύρω από τις υποσχέσεις του Θεού. Για παράδειγμα, “δεν γνωρίζουμε πότε είναι ο προσδιορισμένος καιρός” για τη μεγάλη θλίψη. (Μάρκ. 13:32, 33) Ωστόσο, γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για το μελλοντικό Παράδεισο από ό,τι ο Μωυσής. Ακόμη και αν δεν ξέρουμε όλες τις λεπτομέρειες, ξέρουμε αρκετές θεϊκές υποσχέσεις για το πώς θα είναι η ζωή υπό τη Βασιλεία του Θεού ώστε να έχουμε το βλέμμα μας «προσηλωμένο» σε αυτήν. Κρατώντας ξεκάθαρη στο νου μας την εικόνα του νέου κόσμου, θα υποκινούμαστε να επιζητούμε πρώτα τη Βασιλεία. Γιατί το λέμε αυτό; Σκεφτείτε: Θα αγοράζατε ένα σπίτι αν γνωρίζατε ελάχιστα για αυτό; Και βέβαια όχι! Παρόμοια, δεν θα επενδύαμε τη ζωή μας στην επιδίωξη μιας αόριστης ελπίδας. Μέσω πίστης, πρέπει να βλέπουμε μια ξεκάθαρη, διαυγή εικόνα της ζωής υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας.

Πόσο συναρπαστικό θα είναι να μιλάμε με πιστούς υπηρέτες όπως ο Μωυσής! (Βλέπε παράγραφο 16)

16 Για να κάνετε ακόμη πιο ζωντανή την εικόνα σας για τη Βασιλεία του Θεού, να έχετε το βλέμμα σας «προσηλωμένο» στη δική σας ζωή στον Παράδεισο. Αξιοποιήστε τη φαντασία σας. Για παράδειγμα, όταν μελετάτε τη ζωή Βιβλικών προσώπων της προχριστιανικής εποχής, σκεφτείτε τι θα θέλατε να τους ρωτήσετε όταν αναστηθούν. Φανταστείτε τι μπορεί να σας ρωτήσουν εκείνοι σχετικά με τη ζωή σας τις τελευταίες ημέρες. Οραματιστείτε πόσο ενθουσιασμένοι θα νιώθετε καθώς θα συναντάτε τους προγόνους σας από το μακρινό παρελθόν και θα τους διδάσκετε όλα όσα έχει κάνει ο Θεός για αυτούς. Δείτε τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σας καθώς θα μαθαίνετε για πολλά άγρια ζώα παρατηρώντας τα σε ειρηνικές συνθήκες. Στοχαστείτε πόσο πιο κοντά θα νιώθετε στον Ιεχωβά καθώς θα προχωρείτε προς την τελειότητα.

17. Πώς θα ωφεληθούμε σήμερα αν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα της αόρατης ανταμοιβής μας;

17 Αν διατηρούμε ξεκάθαρη στο νου μας την εικόνα της αόρατης ανταμοιβής μας, θα μπορούμε να υπομένουμε, να έχουμε χαρά και να παίρνουμε αποφάσεις με βάση ένα ασφαλές αιώνιο μέλλον. Ο Παύλος έγραψε σε χρισμένους Χριστιανούς: «Αν ελπίζουμε για αυτό που δεν βλέπουμε, εξακολουθούμε να το περιμένουμε με υπομονή». (Ρωμ. 8:25) Κατά βάση, αυτό ισχύει και για όλους τους Χριστιανούς που έχουν την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Αν και δεν έχουμε λάβει ακόμη την ανταμοιβή μας, η πίστη μας είναι τόσο δυνατή ώστε περιμένουμε υπομονετικά την «απόδοση της ανταμοιβής». Όπως ο Μωυσής, δεν θεωρούμε ότι τα χρόνια μας στην υπηρεσία του Ιεχωβά πήγαν χαμένα. Αντίθετα, είμαστε πεπεισμένοι ότι «αυτά που βλέπονται είναι προσωρινά, αυτά όμως που δεν βλέπονται είναι αιώνια».​—Διαβάστε 2 Κορινθίους 4:16-18.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 23 Νοεμβρίου

 

Τρίτη 23 Νοεμβρίου

Η καρδιά είναι πιο δόλια από οτιδήποτε άλλο.​—Ιερ. 17:9.

https://drive.google.com/file/d/1nFm9sTMYYu_zI9T8-eXY7OYkDy4FQeNL/view?usp=sharing

Να Προσέχετε τις Προθέσεις της Καρδιάς | Μελέτη

JW.ORG › περιοδικά › προσέχετε-τις-προθέσεις-της-καρδιάς

15 Φεβ 2013 ... Μελέτη: Η Γραφή λέει ότι η καρδιά είναι δόλια & σε απελπιστική κατάσταση. Μάθετε πώς να εξακριβώνετε τις προθέσεις της & πώς να προλάβετε ...

Τι Λέει η Αγία Γραφή για το Σωστό και το Λάθος; Εδάφια για το ...

JW.ORG › πίστη-στον-θεό › τι-είναι-σωστό-και-τι-λάθος

Πολλοί άνθρωποι, ακόμα και κάποιοι που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, πιστεύουν ότι οι ηθικοί κανόνες της Αγίας Γραφής για το σεξ και τον γάμο είναι ...

Μαρκ Νουμέρ: Συνεχίστε να Περιστρέφεστε Πάνω στον Τροχό του Αγγειοπλάστη (Ιησ. 1:1, 2)

 https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-084_10_VIDEO

 

Δυσκολευτήκατε ποτέ να δεχτείτε μια αλλαγή στη θεοκρατική επίβλεψη  ή σε μια οργανωτική διευθέτηση;

Ή μπορεί με κάποιον τρόπο να πληγωθήκατε προσωπικά από την αλλαγή.

Γιατί συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές;  Και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιδρούμε σε αυτές,  ειδικά αν φαίνεται ότι η αλλαγή δυσκολεύει τη ζωή μας;

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στους Αριθμούς, στο κεφάλαιο 27,  για να δούμε μια αφήγηση που θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα.

Σε αυτή την αφήγηση ο Ιεχωβά ενημερώνει τον Μωυσή ότι ο θάνατός του πλησιάζει  και ότι χρειάζεται να αναλάβει κάποιος άλλος τις ευθύνες του.  Στους Αριθμούς, κεφάλαιο 27, θα διαβάσουμε αρχικά από το εδάφιο 15:  «Κατόπιν ο Μωυσής είπε στον Ιεχωβά:

“Ο Ιεχωβά, ο Θεός του πνεύματος όλων των ανθρώπων,  ας διορίσει υπεύθυνο της σύναξης έναν άντρα  ο οποίος θα βγαίνει και θα μπαίνει μπροστά από αυτούς  και ο οποίος θα τους οδηγεί έξω και θα τους φέρνει μέσα,  για να μη γίνει η σύναξη του Ιεχωβά σαν πρόβατα που δεν έχουν βοσκό”».

Γιατί είπε ο Μωυσής ότι ο Ιεχωβά είναι «ο Θεός  του πνεύματος όλων των ανθρώπων»;

Επειδή η ζωή όλων των ανθρώπων εξαρτάται από τον Ιεχωβά.

Ο Μωυσής το ήξερε αυτό.

Και ήξερε πως όταν ένας υπηρέτης του Θεού πεθαίνει,  «ο Ιεχωβά, ο Θεός του πνεύματος όλων των ανθρώπων»,  εγείρει έναν άλλον ζωντανό υπηρέτη του  για να υπηρετήσει μέσα στα πλαίσια της θεοκρατικής δομής,  όπως κρίνει κατάλληλο ο Ιεχωβά.

Τι έκανε λοιπόν ο Ιεχωβά;

Ας διαβάσουμε το εδάφιο 18:  «Ο Ιεχωβά λοιπόν είπε στον Μωυσή: “Πάρε τον Ιησού, τον γιο του Ναυή,  έναν άντρα που έχει το κατάλληλο πνεύμα, και θέσε το χέρι σου πάνω του”».  Ο Ιεχωβά λοιπόν διαλέγει τον Ιησού του Ναυή.

Ο Ιησούς ήταν πνευματικός άνθρωπος.

Είχε αποδείξει την οσιότητα και την υπακοή του επί χρόνια.

Ωστόσο, ο Ιησούς δεν επρόκειτο να είναι ο Μωυσής Νο. 2.

Η διευθέτηση θα άλλαζε, και ο Ιεχωβά δεν θα χρησιμοποιούσε πια μόνο ένα άτομο.

Ο Ιησούς θα αναλάμβανε τώρα έναν καινούριο ρόλο μέσα στην οργάνωση.  Ποιος θα ήταν αυτός; Ας δούμε στα εδάφια 19 και 20:  «Κατόπιν, βάλε τον [τον Ιησού του Ναυή] να σταθεί μπροστά στον Ελεάζαρ τον ιερέα  και μπροστά σε όλη τη σύναξη και διόρισέ τον εκεί μπροστά τους.  Πρέπει να μεταφέρεις σε αυτόν ένα μέρος από την εξουσία σου  [προσέξτε, όχι όλη την εξουσία, ένα μέρος],  ώστε να τον ακούει όλη η σύναξη των Ισραηλιτών».

Εδώ λοιπόν ξεκαθαρίζεται η διαφορά στους ρόλους τους.

Ο Ιησούς του Ναυή δεν θα ήταν σαν τον Μωυσή,  δεν θα γνώριζε τον Ιεχωβά πρόσωπο με πρόσωπο.  Δεν θα μεταβιβαζόταν όλη η εξουσία του Μωυσή στον Ιησού του Ναυή,  μόνο αυτή που χρειαζόταν για να τον σέβεται το έθνος.  Προσέξτε τώρα το εδάφιο 21:  «Θα στέκεται μπροστά στον Ελεάζαρ τον ιερέα,  ο οποίος θα ρωτάει τον Ιεχωβά εκ μέρους του  με βάση την κρίση του Ουρίμ».  Βλέπουμε τη διαφορά; Ο Ιησούς θα συνεργαζόταν τώρα με τον αρχιερέα  για να εξακριβώνει το θέλημα του Θεού.  Ο Ιησούς του Ναυή ήταν ικανός, αλλά δεν ήταν μόνο ικανός και θεοφοβούμενος.

Ήταν επίσης μετριόφρων και ταπεινός,  και δέχτηκε αυτή τη νέα διευθέτηση.

Ο Ιησούς του Ναυή διαπλαθόταν ήδη στον τροχό  του Μεγάλου Αγγειοπλάστη επί 40 χρόνια  καθώς περιπλανιόταν στην έρημο  —διαπαιδαγωγούνταν, αν και εκείνος προσωπικά δεν είχε φταίξει.

Αλλά με τη νέα αυτή διευθέτηση η διάπλαση θα συνεχιζόταν.

Πώς θα συνεχιζόταν;

Βλέπουμε ότι τώρα ο Ιεχωβά θα χρησιμοποιούσε δύο ατελείς άντρες  —έναν ηγέτη και έναν αρχιερέα—  για να ισορροπούν ο ένας τον άλλον και να διασφαλίζουν ότι θα γίνεται  το τέλειο θέλημα του Ιεχωβά.

Άρα, δύο ατελείς άνθρωποι  θα διασφάλιζαν ότι θα γινόταν το τέλειο θέλημα του Ιεχωβά—αυτή θα ήταν η διευθέτηση.

Για παράδειγμα, στην περίοδο των βασιλιάδων,  όταν ο βασιλιάς Οζίας παρέκαμψε τη θεοκρατική διευθέτηση,  αυτός που τον επέπληξε για την παράνομη πράξη του ήταν ο αρχιερέας Αζαρίας.

Ή, όταν ο αρχιερέας Αβιάθαρ αποδείχτηκε ανόσιος,  τον απομάκρυνε από την ιεροσύνη ο βασιλιάς Σολομών.

Βλέπουμε πώς εξισορροπεί ο ένας τον άλλον.

Όταν ο ένας ήταν αδύναμος, ο άλλος ήταν δυνατός.

Τι μαθαίνουμε λοιπόν; Μαθαίνουμε ότι ο Ιεχωβά  —«ο Θεός του πνεύματος όλων των ανθρώπων»—  δεν χρησιμοποιεί ένα μόνο άτομο,  ή στην περίπτωσή μας στο Μπέθελ δεν χρησιμοποιεί ένα μόνο τμήμα.

Γι’ αυτό και συνεργαζόμαστε,  γι’ αυτό και καλλιεργούμε θερμά αισθήματα στις σχέσεις μεταξύ των τμημάτων.

Επειδή χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.  Ο καθένας μας πρέπει να είναι ταπεινός για να ζητάει βοήθεια όποτε χρειάζεται  και επίσης ανιδιοτελής για να δίνει στους άλλους τη βοήθεια που χρειάζονται  για να μπορέσουν να κάνουν το έργο του Ιεχωβά.

Και το βλέπουμε στην πράξη σήμερα πώς ο Ιεχωβά φροντίζει να γίνει το έργο του.

Δείτε τι επιτελεί ο Ιεχωβά.

Συνεχίζει να εγείρει υπηρέτες με τα κατάλληλα προσόντα για να ποιμαίνει  και για να οδηγεί τον λαό του όπως κρίνει κατάλληλο.

Σκεφτείτε αυτούς που επιβλέπουν τα τμήματα στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία,  τα μέλη των επιτροπών τμήματος, τους επισκόπους τμημάτων,  τους επισκόπους οικοδόμησης.

Αυτά τα άτομα είναι σαν τον Ιησού του Ναυή,  πρόθυμοι να συνεργάζονται  και να παραμένουν στον τροχό του Αγγειοπλάστη για να διαπλάθονται από τον Ιεχωβά.

Γιατί; Για να μη γίνουμε, όπως λέει το εδάφιο 17,  «σαν πρόβατα που δεν έχουν βοσκό».

Στην πραγματικότητα όμως όλοι μας,  είτε είμαστε σε θέσεις επίβλεψης είτε όχι,  θέλουμε να μας διαπλάθει ο Ιεχωβά, ο Μεγάλος Αγγειοπλάστης, να συνεχίσει να το κάνει.

Αλλά, για να πούμε την αλήθεια,  κάποιες φορές είναι δύσκολο να παραμένουμε στον τροχό του Αγγειοπλάστη  και να μην επιτρέψουμε σε ατέλειες των άλλων να μας βγάλουν από αυτόν  ή σε οργανωτικές αλλαγές να μας ρίξουν από αυτόν.  Για παράδειγμα,  καθώς ο Ιεχωβά συνεχίζει να βελτιώνει την οργάνωσή του, γίνονται προσαρμογές.

Και ίσως σε αυτή τη διαδικασία αλλάξει ο διορισμός μας,  και εμείς πληγωθούμε από αυτή την αλλαγή.

Ή μπορεί να πληγωθούμε από το πώς εφαρμόστηκε αυτή η αλλαγή.  Αν λοιπόν νιώσουμε να πιάστηκε, σαν να λέγαμε, το δάχτυλό μας στα γρανάζια  καθώς η οργάνωση κινείται  ή αν νιώσουμε ότι μας ασκείται πίεση  καθώς περιστρεφόμαστε στον τροχό του Μεγάλου Αγγειοπλάστη,  ας ικετεύουμε τότε τον Ιεχωβά.

Ας τον ικετεύουμε να μας βοηθάει να παραμένουμε νωποί,  ας τον ικετεύουμε να μας βοηθάει να παραμένουμε εύπλαστοι σε αυτή τη διάπλαση.  Και ας λέμε στον Ιεχωβά: «Ιεχωβά, δεν μου είναι εύκολο».  Ας του λέμε πώς νιώθουμε: «Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.

Θέλω να με διαπλάθεις».

Και μετά ας κάνουμε υπομονή  και ας προσπαθούμε να βλέπουμε τη μεγαλύτερη εικόνα.

Ποια είναι η μεγαλύτερη εικόνα;  Ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί ατελείς ανθρώπους για να συνεργάζονται με ατελείς ανθρώπους  —αυτούς έχει προς το παρόν—  και ότι ο Ιεχωβά μάς διδάσκει  πώς να αποδεχόμαστε την ατέλεια όλων μας.

Η μεγαλύτερη εικόνα είναι ότι ο Ιεχωβά επιτελεί πάρα πολλά με πολύ λίγα.

Όταν το στοχαζόμαστε αυτό, βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι να συνεργαζόμαστε.  Και όταν συνεργαζόμαστε, ο Ιεχωβά είναι αυτός που κάνει όλα τα υπόλοιπα.

Είναι γεγονός  ότι το προσωπικό στην ορατή οργάνωση του Θεού αλλάζει.

Και θα συνεχίσει να αλλάζει.  Λόγω θανάτου, λόγω άλλων περιστάσεων, το προσωπικό θα αλλάζει.

Και όμως, οι αλλαγές δεν σταματούν το έργο.

Γιατί; Επειδή είναι έργο του Ιεχωβά, όχι ανθρώπων.

Ας είμαστε λοιπόν πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά—ναι,  «ο Ιεχωβά, ο Θεός του πνεύματος όλων των ανθρώπων»—  θα συνεχίσει να εγείρει ταπεινούς (ατελείς μεν,  αλλά ταπεινούς) ατελείς επισκόπους  για να ποιμαίνει τον λαό του όπως εκείνος κρίνει κατάλληλο.

Και ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά  θα συνεχίσει να οδηγεί την οργάνωσή του, την παγκόσμια οργάνωσή του,  σε πνευματική επιτυχία.
 

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 22 Νοεμβρίου

 

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου

Να γίνεστε . . . μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά.​—Εφεσ. 5:1.

https://drive.google.com/file/d/18Y_U1yVi0aQVGattHtC2wywtez3FmrY4/view?usp=sharing

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/περιοδικά/w20130615/ιεχωβά-όσιος-συγχωρεί/

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΤΕ ΣΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΤΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

18, 19. Πώς μπορούμε να συνεχίζουμε να κάνουμε βαθύτερη την εκτίμησή μας για την ελκυστική προσωπικότητα του Ιεχωβά;

18 Αναμφίβολα, η εξέταση διαφόρων πτυχών της στοργικής προσωπικότητας του Ιεχωβά ήταν αναζωογονητική. Είδαμε ότι είναι προσιτός, απροσωπόληπτος, γενναιόδωρος, λογικός, όσιος και συγχωρητικός. Βέβαια, έχουμε ξύσει μόνο την επιφάνεια. Μπορούμε να απολαμβάνουμε τη χαρά να μαθαίνουμε περισσότερα για τον Ιεχωβά σε όλη την αιωνιότητα. (Εκκλ. 3:11) Συμφωνούμε με τον απόστολο Παύλο, ο οποίος έγραψε: «Ω! βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσης του Θεού!» Ασφαλώς, το ίδιο μπορεί να λεχθεί για την αγάπη και για τις έξι ιδιότητες που εξετάσαμε.—Ρωμ. 11:33.

19 Ας συνεχίζουμε όλοι μας να κάνουμε βαθύτερη την εκτίμησή μας για την ελκυστική προσωπικότητα του Ιεχωβά. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται να εξοικειωνόμαστε με τις ιδιότητές του, να τις συλλογιζόμαστε και έπειτα να τις μιμούμαστε στη ζωή μας. (Εφεσ. 5:1) Τότε, σίγουρα θα συμφωνούμε όλο και περισσότερο με τον ψαλμωδό ο οποίος έψαλε: «Όσο για εμένα, . . . το να πλησιάζω τον Θεό είναι καλό για εμένα».—Ψαλμ. 73:28.

*** g 11/09 Είμαστε Όλοι Μια Οικογένεια ***

«[ο Θεός] έκανε από έναν άνθρωπο κάθε έθνος ανθρώπων για να κατοικούν σε ολόκληρη την επιφάνεια της γης», η Αγία Γραφή λέει επίσης: «Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλά σε κάθε έθνος όποιος τον φοβάται και εργάζεται δικαιοσύνη είναι ευπρόσδεκτος σε αυτόν». (Πράξεις 10:34, 35· 17:26) Δεν σας κάνει αυτό να νιώθετε αγάπη για τον Θεό;—Δευτερονόμιο 32:4.

Ο Ιεχωβά Θεός θέλει να δείχνουμε ότι τον αγαπάμε προσπαθώντας να του μοιάσουμε. «Να γίνεστε . . . μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά, και να περπατάτε με αγάπη», λένε τα εδάφια Εφεσίους 5:1, 2. Για να “περπατάμε με αγάπη” απαιτείται, μεταξύ άλλων, να αγαπάμε τους ανθρώπους όπως τους αγαπάει ο Θεός, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματός τους ή την εθνικότητά τους.—Μάρκος 12:31.

Ο Θεός δεν δέχεται ως υπηρέτες του άτομα των οποίων η καρδιά είναι γεμάτη κακία, πράγμα που περιλαμβάνει το μίσος και τη φυλετική προκατάληψη. (1 Ιωάννη 3:15) Μάλιστα, πλησιάζει γοργά ο καιρός κατά τον οποίο ο Θεός θα εξαλείψει όλους τους κακούς ανθρώπους από το πρόσωπο της γης. Θα μείνουν μόνο όσοι μιμούνται τις ιδιότητές του. Τότε η ανθρωπότητα θα είναι πράγματι μία οικογένεια—από φυσική και πνευματική άποψη.—Ψαλμός 37:29, 34, 38.

[Υποσημείωση]

Ωστόσο, οι σχετικά λίγες γενετικές διαφορές μεταξύ των ανθρώπων μπορεί να έχουν σημασία από ιατρική άποψη, διότι μερικές ασθένειες φαίνεται πως σχετίζονται με γενετικούς παράγοντες.

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 23]

«Οι άνθρωποι είναι γενετικά ομοιογενείς», δηλαδή ουσιαστικά ίδιοι

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 21 Νοεμβρίου

 

Κυριακή 21 Νοεμβρίου

Η έβδομη ημέρα είναι σάββατο πλήρους ανάπαυσης. Είναι άγια για τον Ιεχωβά.​—Έξοδ. 31:15.

https://drive.google.com/file/d/1gSKXSVDaJR3Smd1bDZyn4v8Gi5t2hQsC/view?usp=sharing

Εισαγωγή στο Βιβλίο των Κριτών

 

Εισαγωγή στο Βιβλίο των Κριτών

 

Εισαγωγή στο Βιβλίο των Κριτών

Αυτό το γεμάτο δράση βιβλίο οφείλει το όνομά του στους θαρραλέους άντρες πίστης που χρησιμοποίησε ο Θεός για να απελευθερώσει τον Ισραήλ από τους δυνάστες του.

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/βιβλία-αγίας-γραφής-εισαγωγικά-βίντεο/βιβλίο-των-κριτών/

Εισαγωγή στο βιβλίο των Κριτών. Το βιβλίο των Κριτών γράφτηκε από τον προφήτη Σαμουήλ, ο οποίος το ολοκλήρωσε περίπου το 1100 Π.Κ.Χ. Το βιβλίο καλύπτει μια περίοδο 330 ετών, περίπου από το 1450 μέχρι σχεδόν το 1120 Π.Κ.Χ.

Αναφέρεται κυρίως στα κατορθώματα των κριτών, τους οποίους χρησιμοποίησε ο Ιεχωβά για να απελευθερώσει τον λαό του από την καταδυνάστευση.

Στο κεφάλαιο 1, διαβάζουμε ότι οι Ισραηλίτες δεν έδιωξαν όλους τους ειδωλολάτρες κατοίκους της γης. Αντίθετα, υπέβαλαν κάποιους από αυτούς σε καταναγκαστική εργασία.

Στο κεφάλαιο 2, ένας άγγελος προειδοποιεί τους Ισραηλίτες ότι επειδή δεν άκουσαν τον Ιεχωβά οι κάτοικοι της γης που δεν έδιωξαν θα τους παρασύρουν στην ψεύτικη λατρεία.

Στα κεφάλαια 3 έως 16, βλέπουμε ότι τα λόγια του αγγέλου αρχίζουν να εκπληρώνονται μετά τον θάνατο του Ιησού του Ναυή και της γενιάς του.

Ξανά και ξανά, οι Ισραηλίτες πέφτουν στην ψεύτικη λατρεία· ο Ιεχωβά τούς εγκαταλείπει στους εχθρούς τους· ο λαός κραυγάζει για βοήθεια· και ο Ιεχωβά εγείρει κριτές για να τους απελευθερώσει.

Οι 12 κριτές είναι ο Γοθονιήλ, ο Αώδ, ο Σαμεγάρ, ο Βαράκ, ο Γεδεών, ο Θωλά, ο Ιαείρ, ο Ιεφθάε, ο Αβαισάν, ο Αιλών, ο Αβδών και ο Σαμψών.

Το γνωρίζατε; Οι κριτές που περιγράφονται σε αυτό το βιβλίο ήταν άντρες πίστης που καθοδήγησαν και απελευθέρωσαν τον λαό του Θεού, αναγνωρίζοντας τον Ιεχωβά ως τον πραγματικό Ηγέτη και Απελευθερωτή. Δεν ήταν κριτές με την νομική έννοια της λέξης.

Στο κεφάλαιο 3, οι κριτές Γοθονιήλ και Αώδ απελευθερώνουν τους Ισραηλίτες από την υποδούλωση στους βασιλιάδες της Μεσοποταμίας και του Μωάβ.

Στο κεφάλαιο 4, μια προφήτισσα που τη λένε Δεββώρα καλεί έναν άντρα πίστης, τον Βαράκ. Του λέει ότι ο Ιεχωβά θα τον βοηθήσει να νικήσει τον Σισάρα, τον αρχιστράτηγο του Χαναναίου βασιλιά Ιαβίν, ο οποίος καταδυναστεύει τον Ισραήλ.

Ο Ιεχωβά παραδίδει ολόκληρο τον στρατό του Σισάρα στα χέρια του Βαράκ. Δεν μένει ζωντανός ούτε ένας. Ενώ ο Σισάρα εκτελείται από μια γυναίκα, την Ιαήλ.

Στα κεφάλαια 6 έως 8, ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τον κριτή Γεδεών και μόλις 300 άντρες για να πρωτοστατήσουν στην απελευθέρωση του Ισραήλ από την καταδυνάστευση των Μαδιανιτών.

Τα κεφάλαια 11 και 12 μιλούν για τα κατορθώματα του κριτή Ιεφθάε. Με τη βοήθεια του Ιεχωβά καθυποτάσσει τους Αμμωνίτες, οι οποίοι μαζί με τους Φιλισταίους, καταδυναστεύουν τον Ισραήλ επί 18 χρόνια.

Τα κεφάλαια 13 έως 16 περιγράφουν τα κατορθώματα του κριτή Σαμψών, ενός Ναζηραίου στον οποίο ο Ιεχωβά δίνει ασυνήθιστη σωματική δύναμη. Ο Σαμψών πρωτοστατεί «στη σωτηρία του Ισραήλ από το χέρι των Φιλισταίων».

Τα γεγονότα που περιγράφονται στα κεφάλαια 17 έως 21 φαίνεται να έχουν συμβεί σε προγενέστερη περίοδο.

Στο κεφάλαιο 17, ένας άντρας στον Εφραΐμ που λέγεται Μιχαίας, και έχει «έναν οίκο θεών», μισθώνει έναν νεαρό Λευίτη, τον Ιωνάθαν, για να υπηρετεί ως ιερέας του. Ωστόσο, ο Ιωνάθαν δεν είναι από ιερατική οικογένεια.

Στο κεφάλαιο 18, εκατοντάδες Δανίτες που βρίσκονται καθ’ οδόν για να κατακτήσουν γη για τη φυλή τους, κάνουν μια στάση στο σπίτι του Μιχαία. Κλέβουν τους θεούς του και παίρνουν τον Ιωνάθαν για να γίνει ιερέας τους.

Στα κεφάλαια 19 και 20, κάποιοι άντρες της πόλης Γαβαά των Βενιαμιτών διαπράττουν σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος της παλλακίδας ενός Λευίτη. Οι Βενιαμίτες αρνούνται να παραδώσουν τους ενόχους, και έτσι οι άλλες φυλές ξεκινούν πόλεμο εναντίων του Βενιαμίν εξοντώνοντας σχεδόν όλη τη φυλή.

Καθώς διαβάζετε το βιβλίο των Κριτών, προσέξτε τη βλάβη που μπορεί να υποστούν όσοι εγκαταλείπουν τον Ιεχωβά, παρατηρήστε πόσο ελεήμων Θεός είναι όταν ο λαός του μετανοεί και κραυγάζει προς αυτόν για βοήθεια, και δείτε γιατί μπορούμε να εμπιστευτούμε τον Ιεχωβά —τον Μεγάλο Κριτή— για να μας απελευθερώσει από όλους τους εχθρούς μας μέσω της Βασιλείας του.

Πνευματικά Πετράδια Κριτές 1‐3

 

https://drive.google.com/file/d/1dxXc984b6NDoBxpjOPc-fzKu6t_DAPi5/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 20 Νοεμβρίου

 

Σάββατο 20 Νοεμβρίου

Αυτός είναι ο νόμος της θυσίας συμμετοχής που μπορεί να φέρει κάποιος στον Ιεχωβά.​—Λευιτ. 7:11.

https://drive.google.com/file/d/1vgTitSjHzIqwbToOii7Eijzi1cf8SRxo/view?usp=sharing

*** rr σ. 152-153 Διδάγματα από το Όραμα του Ιεζεκιήλ για τον Ναό ***

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 14Α

Η Αγνή Λατρεία Εξυψώνεται και Προστατεύεται

Ο ναός του οράματος εξυψώνεται «σε ένα πολύ ψηλό βουνό» (1). Έχουμε εμείς εξυψώσει την αγνή λατρεία, δίνοντάς της την ύψιστη προτεραιότητα στη δική μας ζωή;

Το περιμετρικό τείχος (2), το οποίο περιέκλειε το συγκρότημα του ναού στο κέντρο μιας μεγάλης έκτασης (3), μας υπενθυμίζει ότι ποτέ δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κάτι να διαφθείρει τη λατρεία που αποδίδουμε στον Ιεχωβά. Αν ακόμα και πράγματα για «κοινή χρήση» έπρεπε να κρατιούνται μακριά από την αγνή λατρεία, πόσο μάλλον πρέπει η ακάθαρτη ή ανήθικη διαγωγή να μένει έξω από τη ζωή ενός λάτρη του Ιεχωβά σήμερα!​—Ιεζ. 42:20.

Αιώνιες Ευλογίες

Ένα ρυάκι κυλάει από το αγιαστήριο του ναού, γίνεται χείμαρρος και φέρνει ζωή και ευφορία στη γη (4). Θα εξετάσουμε αυτές τις ευλογίες στο Κεφάλαιο 19.

Οι Ίδιοι Κανόνες για Όλους

Οι ψηλές εξωτερικές πύλες (5) και οι εσωτερικές πύλες (9) μας θυμίζουν ότι ο Ιεχωβά έχει υψηλούς κανόνες διαγωγής για όλους όσους επιθυμούν να συμμετέχουν στην αγνή λατρεία. Προσέξτε ότι οι εξωτερικές και οι εσωτερικές πύλες έχουν ολόιδιες διαστάσεις. Αυτό είναι εύστοχο, επειδή οι δίκαιες απαιτήσεις του Ιεχωβά είναι ίδιες για όλους τους υπηρέτες του, ανεξάρτητα από τη θέση τους ή τον διορισμό τους.

Γεύμα στο Τραπέζι του Ιεχωβά

Οι τραπεζαρίες (8) μας θυμίζουν ότι στους αρχαίους καιρούς οι άνθρωποι μπορούσαν να φάνε ένα μέρος από κάποιες θυσίες που έφερναν στον ναό, στην ουσία συμμετέχοντας σε ένα γεύμα με τον Ιεχωβά. Τα πράγματα διαφέρουν στον πνευματικό ναό όπου αποδίδουν λατρεία οι Χριστιανοί σήμερα, διότι η «μία θυσία» έχει ήδη προσφερθεί. (Εβρ. 10:12) Εντούτοις, αυτό που προσφέρουμε εμείς είναι η θυσία αίνου μας.​—Εβρ. 13:15.

Θεϊκή Εγγύηση

Μπορεί να σαστίζετε με όλες αυτές τις λεπτομερείς μετρήσεις του οράματος. Διδάσκουν όμως κάτι πολύ σημαντικό: Αποτελούν εγγύηση ότι ο σκοπός του Ιεχωβά να αποκαταστήσει την αγνή λατρεία είναι βέβαιος και απόλυτος, τόσο ακριβής και αναλλοίωτος όσο εκείνες οι μετρήσεις. Μολονότι ο Ιεζεκιήλ δεν αναφέρει ότι είδε ανθρώπους στο όραμά του, κατέγραψε την ισχυρή συμβουλή του Ιεχωβά για τους ιερείς, τους αρχηγούς και τον λαό. Όλοι οι υπηρέτες του Θεού πρέπει να τηρούν τους δίκαιους κανόνες Του.

*** it-2 σ. 787-788 Προσφορές ***

Προσφορές συμμετοχής (ή προσφορές ειρήνης) Οι προσφορές συμμετοχής που ήταν ευπρόσδεκτες στον Ιεχωβά δήλωναν ειρήνη μαζί του. Ο λάτρης και το σπιτικό του έτρωγαν από αυτές (στην αυλή της σκηνής της μαρτυρίας· σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχαν στέγαστρα ολόγυρα, μέσα από την εσωτερική πλευρά της κουρτίνας που περιέβαλλε την αυλή· στο ναό υπήρχαν τραπεζαρίες). Ο εν υπηρεσία ιερέας έπαιρνε μία μερίδα, και άλλη μία οι υπόλοιποι ιερείς που εκτελούσαν εκείνη την ώρα τα καθήκοντά τους. Ο Ιεχωβά λάβαινε, στην ουσία, τον ευάρεστο καπνό από το πάχος που καιγόταν. Το αίμα, που αντιπροσώπευε τη ζωή, το πρόσφεραν στον Θεό ως κάτι που του ανήκε. Έτσι λοιπόν, οι ιερείς, οι λάτρεις και ο Ιεχωβά μετείχαν από κοινού θα λέγαμε στο γεύμα, γεγονός που υποδήλωνε ειρηνικές σχέσεις. Όποιος έτρωγε ενώ ήταν ακάθαρτος (λόγω οποιασδήποτε ακαθαρσίας που μνημονευόταν στο Νόμο) ή έτρωγε από το κρέας αφού είχε παρέλθει ο καθορισμένος χρόνος διατήρησής του (οπότε αυτό θα άρχιζε να αποσυντίθεται εξαιτίας του θερμού κλίματος) επρόκειτο να εκκοπεί από το λαό του. Μόλυνε ή βεβήλωνε το γεύμα, επειδή είτε ήταν ακάθαρτος ο ίδιος είτε έτρωγε κάτι βρώμικο ενώπιον του Ιεχωβά Θεού, δείχνοντας έλλειψη σεβασμού για τα ιερά πράγματα.—Λευ 7:16-21· 19:5-8.

Το Δείπνο του Κυρίου (το Αναμνηστικό Δείπνο) είναι γεύμα συμμετοχής. (1Κο 10:16) Όσοι είναι στη «νέα διαθήκη που έχει ως βάση το αίμα» του Ιησού συμμετέχουν από κοινού με πίστη, λαβαίνοντας από τα εμβλήματα που αντιπροσωπεύουν το σώμα και το αίμα του Ιησού. Συμμετέχουν επίσης με τον Ιεχωβά ως τον Εμπνευστή της διευθέτησης. Επιζητούν την επιδοκιμασία του Ιεχωβά και έχουν ειρήνη, όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με τον Ιεχωβά μέσω του Ιησού Χριστού. Σε αρμονία με την απαίτηση περί καθαρότητας για όσους λάβαιναν μέρος σε κάποιο γεύμα συμμετοχής, ο Παύλος προειδοποιεί ότι ο Χριστιανός πρέπει να κάνει αυτοεξέταση πριν από το Αναμνηστικό γεύμα. Το να αντιμετωπίζει κανείς με ελαφρότητα ή περιφρόνηση την περίσταση ή τα εμβλήματα του κρασιού και του άζυμου ψωμιού θα συνιστούσε βεβήλωση των ιερών πραγμάτων, κάτι που θα επέσυρε δικαίως δυσμενή κρίση.—1Κο 11:25, 27-29· βλέπε ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.

Στην ευχαριστήρια προσφορά, που ήταν προσφορά συμμετοχής προς αίνο του Θεού για τις προμήθειές του και τις εκδηλώσεις της στοργικής του καλοσύνης, έτρωγαν κρέας καθώς επίσης ένζυμο και άζυμο ψωμί. Ο λάτρης, επομένως, γιόρταζε την περίσταση τρώγοντας, θα λέγαμε, «καθημερινή τροφή». (Ωστόσο, ποτέ δεν έβαζαν πάνω στο θυσιαστήριο ένζυμο ψωμί ως προσφορά προς τον Θεό.) Επίσης, σε αυτή την έκφραση ευχαριστιών και αίνου προς τον Θεό, το κρέας έπρεπε να καταναλωθεί εκείνη την ημέρα, όχι την επόμενη. (Σε άλλες προσφορές συμμετοχής, το κρέας μπορούσε να καταναλωθεί τη δεύτερη ημέρα.) (Λευ 7:11-15) Αυτό μας θυμίζει την προσευχή που δίδαξε ο Ιησούς Χριστός στους ακολούθους του: «Δώσε μας σήμερα το ψωμί μας για αυτή την ημέρα».—Ματ 6:11.

Περιπτώσεις στις οποίες έκαναν προσφορές συμμετοχής, και τα χαρακτηριστικά τους:

(1) Περιπτώσεις: Στα πλαίσια της σύναψης διαθηκών (Εξ 24:5)· σε γιορταστικές περιόδους και στην αρχή του κάθε μήνα (Αρ 10:10· Εξ 12:2-14· Λευ 23:15-19· Αρ 29:39), καθώς και σε άλλες περιπτώσεις.

(2) Σκοπός: Η απόκτηση της επιδοκιμασίας του Θεού· ικεσία ή δέηση στον Θεό σε καιρό συμφοράς. (Λευ 19:5· Κρ 20:26· 21:4· 1Σα 13:9· 2Σα 24:25)

(3) Ζώα που χρησιμοποιούνταν, και η σχετική διαδικασία: Αρσενικά ή θηλυκά βοοειδή, πρόβατα, κατσίκια (όχι πουλιά, εφόσον δεν θεωρούνταν επαρκή για να αποτελέσουν γεύμα θυσίας). (Λευ 3:1, 6, 12) Αυτός που έφερνε την προσφορά έθετε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του ζώου, το οποίο και έσφαζαν στη συνέχεια. Ο ιερέας ράντιζε ολόγυρα το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος με το αίμα του ζώου. (Λευ 3:2, 8, 13) Το πάχος (περιλαμβανομένης και της παχιάς ουράς του προβάτου) τοποθετούνταν πάνω στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. (Λευ 3:3-5, 9) Το στήθος το έδιναν στους ιερείς, ενώ το δεξί πόδι στον ιερέα που βρισκόταν σε υπηρεσία (Εξ 29:26, 28· Λευ 7:28-36).

(4) Τύποι: Απόδοση ευχαριστίας ή αίνου· ευχή (βλέπε Αρ 6:13, 14, 17)· εθελοντική προσφορά.

Προσφορές για αμαρτία. Όλες αυτές προσφέρονταν για κάποια ακούσια αμαρτία που είχε διαπραχθεί λόγω αδυναμίας της ατελούς σάρκας, και όχι «με υψωμένο χέρι», δηλαδή όχι απροκάλυπτα, υπερήφανα, σκόπιμα. (Αρ 15:30 [υποσ.], 31) Ανάλογα με τη θέση και τις περιστάσεις του ατόμου ή των ατόμων για την αμαρτία των οποίων γινόταν εξιλέωση, προσφέρονταν ως θυσία διάφορα ζώα, από ταύρο μέχρι περιστέρι. Ας σημειωθεί ότι όσοι περιλαμβάνονταν στις αμαρτίες με τις οποίες ασχολείται το 4ο κεφάλαιο του Λευιτικού ήταν άτομα που είχαν κάνει «κάποιο από τα πράγματα τα οποία ο Ιεχωβά διατάζει να μη γίνονται» με αποτέλεσμα να κατασταθούν ένοχοι. (Λευ 4:2, 13, 22, 27) Σχετικά με τις προσφορές για αμαρτία που γίνονταν την Ημέρα της Εξιλέωσης, βλέπε ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ.

Περιπτώσεις στις οποίες απαιτούνταν προσφορές για αμαρτία, και τα χαρακτηριστικά τους:

(1) Για αμαρτία του αρχιερέα που επέφερε ενοχή στο λαό (Λευ 4:3): Ο αρχιερέας έφερνε έναν ταύρο και έθετε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του ζώου. Έπειτα έσφαζε τον ταύρο, έφερνε το αίμα του στα Άγια και τίναζε λίγο από το αίμα μπροστά στην κουρτίνα. Ακολούθως, άλειβε με λίγο αίμα τα κέρατα του θυσιαστηρίου του θυμιάματος, και το υπόλοιπο το έχυνε στη βάση του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος. Το πάχος (όπως και στις προσφορές συμμετοχής) το έκαιγαν πάνω στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος (Λευ 4:4-10), ενώ το κουφάρι (περιλαμβανομένου του δέρματος) το έκαιγαν σε έναν καθαρό τόπο έξω από την πόλη, εκεί όπου έριχναν τις στάχτες από το θυσιαστήριο. (Λευ 4:11, 12)

(2) Για αμαρτία ολόκληρης της σύναξης (αμαρτία που διαπράχθηκε από τη σύναξη και την οποία οι αρχηγοί δεν πληροφορήθηκαν παρά μόνο αργότερα) (Λευ 4:13): Η εκκλησία έφερνε έναν ταύρο και οι πρεσβύτεροι έθεταν τα χέρια τους πάνω στο κεφάλι του ταύρου, τον οποίο και έσφαζε κάποιος. Η υπόλοιπη διαδικασία ήταν ίδια με τη διαδικασία που ακολουθούνταν για την αμαρτία του αρχιερέα. (Λευ 4:14-21)

Τυχόν αμαρτία του αρχιερέα, την οποία διέπραξε ενόσω υπηρετούσε στο αξίωμά του και με την ιδιότητα του εκπροσώπου όλου του έθνους ενώπιον του Ιεχωβά, επέφερε ενοχή σε ολόκληρη τη σύναξη. Αυτή η αμαρτία θα μπορούσε να είναι ένα σφάλμα όπως λάθος στην κρίση, στην εφαρμογή του Νόμου ή στο χειρισμό ενός ζητήματος εθνικής σημασίας. Σε αυτή την περίπτωση, όπως και σε περίπτωση αμαρτίας ολόκληρης της σύναξης, απαιτούνταν η πολυτιμότερη από όλες τις θυσίες, δηλαδή ένας ταύρος.—Λευ 4:3, 13-15.

Στις προσφορές για αμαρτία που αφορούσαν άτομα, άφηναν το αίμα στο θυσιαστήριο. Ωστόσο, σε περιπτώσεις αμαρτίας του αρχιερέα και ολόκληρης της σύναξης, έφερναν το αίμα και στα Άγια, το πρώτο τμήμα του αγιαστηρίου, και το τίναζαν μπροστά στην κουρτίνα, από την άλλη πλευρά της οποίας “κατοικούσε” ο Ιεχωβά—πράγμα που συμβολιζόταν από ένα θαυματουργικό φως πάνω από την κιβωτό της διαθήκης στα Άγια των Αγίων. (Μόνο κατά τις προσφορές για αμαρτία που πραγματοποιούνταν σε τακτική βάση την Ημέρα της Εξιλέωσης έφερναν το αίμα στο δεύτερο τμήμα, τα Άγια των Αγίων· Λευ 16.) Κανένας ιερέας δεν μπορούσε να φάει οποιαδήποτε μερίδα από προσφορές των οποίων το αίμα είχε φερθεί στα Άγια.—Λευ 6:30.

(3) Αμαρτία αρχηγού: Η διαδικασία ήταν παρόμοια, με τη διαφορά ότι πρόσφεραν αρσενικό κατσίκι και δεν έφερναν στα Άγια το αίμα. Έβαζαν το αίμα πάνω στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, έχυναν το υπόλοιπο στη βάση του και έκαναν το πάχος να βγάλει καπνό πάνω στο θυσιαστήριο. (Λευ 4:22-26) Στους ιερείς δινόταν προφανώς κάποια μερίδα από αυτό, όπως και από άλλες προσφορές για αμαρτία. (Λευ 6:24-26, 29) Τα σκεύη στα οποία έβραζε το κρέας έπρεπε να τα τρίβουν (ή να τα σπάζουν, αν ήταν πήλινα), ώστε να μη βεβηλώνεται τίποτα από αυτό που ήταν «αγιότατο», πράγμα που θα συνέβαινε αν έμενε κάτι από τη θυσία πάνω στο σκεύος και κατόπιν αυτό χρησιμοποιούνταν για συνηθισμένους σκοπούς. (Λευ 6:27, 28)

(4) Αμαρτία μεμονωμένου Ισραηλίτη: Πρόσφεραν θηλυκό κατσικάκι ή αρνί. Η διαδικασία ήταν ίδια με τη διαδικασία που ακολουθούνταν για την αμαρτία ενός αρχηγού. (Λευ 4:27-35)

Στις ακόλουθες περιπτώσεις οι αμαρτίες διαφέρουν από τις προαναφερόμενες κατά το ότι τα εμπλεκόμενα άτομα είχαν διαπράξει κάποιο λάθος και “δεν είχαν εκτελέσει όλες τις εντολές του Θεού”, δηλαδή είχαν διαπράξει κάποια αμαρτία παράλειψης.—Αρ 15:22.

(5) Για ολόκληρη τη σύναξη, πρόσφεραν ένα κατσικάκι (Αρ 15:22-26), ενώ για ένα άτομο, μια κατσίκα στον πρώτο της χρόνο. (Αρ 15:27-29)

Σε περιπτώσεις όπου οι ιερείς έπρεπε να φάνε μέρος της προσφοράς για αμαρτία, φαίνεται ότι με τη συμμετοχή τους ήταν σαν να “λογοδοτούσαν για το σφάλμα” εκείνων που έκαναν την προσφορά για αμαρτία, “προκειμένου να κάνουν εξιλέωση για αυτούς ενώπιον του Ιεχωβά”, με βάση το άγιο αξίωμά τους.—Λευ 10:16-18· 9:3, 15.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 19 Νοεμβρίου

 

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου

Ο αληθινός φίλος δείχνει πάντοτε αγάπη και αποδεικνύεται αδελφός που γεννήθηκε για καιρούς στενοχώριας.​—Παρ. 17:17.

https://drive.google.com/file/d/162tPGGCOHX_vq0IGFQqj05ksHTr2EgFk/view?usp=sharing

*** w01 1/5 σ. 10-11 Να Χαίρεστε Μαζί με τον Ευτυχισμένο Θεό ***

Οι Ομόπιστοί σας θα σας Συμπαραστέκονται

13 Όταν οι πιέσεις αυξάνονται ή όταν η ζωή σάς επιφέρει κάποιο συντριπτικό πλήγμα, πού μπορείτε να στραφείτε για παρηγοριά; Εκατομμύρια αφιερωμένοι υπηρέτες του Ιεχωβά στρέφονται πρώτα στον Ιεχωβά μέσω προσευχής και κατόπιν στους Χριστιανούς αδελφούς και αδελφές τους. Ενόσω ήταν στη γη, και ο ίδιος ο Ιησούς εκτιμούσε τη συμπαράσταση των μαθητών του. Τη νύχτα πριν από το θάνατό του, αναφέρθηκε στους μαθητές του ως “εκείνους που είχαν παραμείνει προσκολλημένοι σε αυτόν κατά τις δοκιμασίες του”. (Λουκάς 22:28) Βέβαια, εκείνοι οι μαθητές ήταν ατελείς, αλλά η οσιότητά τους αποτελούσε παρηγοριά για τον Γιο του Θεού. Και εμείς επίσης μπορούμε να αντλούμε δύναμη από τους συλλάτρεις μας.

14 Κάποιο ζευγάρι Χριστιανών ονόματι Μισέλ και Ντιάν έμαθαν πόσο πολύτιμη μπορεί να είναι η συμπαράσταση των αδελφών τους. Διαπιστώθηκε ότι ο 20χρονος γιος τους, ο Ζονατάν, ένας Χριστιανός γεμάτος ζωή και με λαμπρές προοπτικές, είχε όγκο στον εγκέφαλο. Οι γιατροί προσπάθησαν σκληρά να τον σώσουν, αλλά η κατάσταση του Ζονατάν χειροτέρευε μέχρις ότου αργά κάποιο απόγευμα κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου. Ο Μισέλ και η Ντιάν ήταν συντετριμμένοι. Συνειδητοποίησαν ότι η Συνάθροιση Υπηρεσίας που ήταν προγραμματισμένη για εκείνο το βράδυ κόντευε να τελειώσει. Ωστόσο, έχοντας απελπιστική ανάγκη για παρηγοριά, ζήτησαν από τον πρεσβύτερο που ήταν μαζί τους να τους συνοδεύσει στην Αίθουσα Βασιλείας. Έφτασαν την ώρα που η εκκλησία ενημερωνόταν για το θάνατο του Ζονατάν. Μετά τη συνάθροιση, οι δακρυσμένοι γονείς περικυκλώθηκαν από τους αδελφούς και τις αδελφές τους που τους αγκάλιαζαν και τους έλεγαν παρηγορητικά λόγια. Η Ντιάν θυμάται: «Νιώθαμε κενοί όταν φτάσαμε στην αίθουσα, αλλά πόση παρηγοριά λάβαμε από τους αδελφούς—πώς μας εμψύχωσαν! Αν και δεν μπορούσαν να απομακρύνουν τον πόνο μας, μας βοήθησαν να αντέξουμε το βάρος της οδύνης!»—Ρωμαίους 1:11, 12· 1 Κορινθίους 12:21-26.

15 Η συμφορά έκανε τον Μισέλ και την Ντιάν να πλησιάσουν περισσότερο τους αδελφούς τους. Ένωσε επίσης περισσότερο τους δυο τους. Ο Μισέλ λέει: «Έμαθα να θεωρώ ακόμη πιο πολύτιμη τη σύζυγό μου. Σε στιγμές αποθάρρυνσης, μιλάμε ο ένας στον άλλον για τη Γραφική αλήθεια και για το πώς μας στηρίζει ο Ιεχωβά». Η Ντιάν προσθέτει: «Η ελπίδα της Βασιλείας σημαίνει ακόμη περισσότερα για εμάς τώρα».

16 Ναι, οι Χριστιανοί αδελφοί και αδελφές μας μπορούν να χρησιμεύσουν ως «ενισχυτική βοήθεια» για εμάς στις δύσκολες στιγμές της ζωής και να μας βοηθήσουν έτσι να διατηρήσουμε τη χαρά μας. (Κολοσσαείς 4:11) Βεβαίως, δεν μπορούν να διαβάζουν το μυαλό μας. Όταν λοιπόν χρειαζόμαστε συμπαράσταση, είναι καλό να τους το κάνουμε γνωστό. Κατόπιν μπορούμε να εκφράζουμε γνήσια εκτίμηση για οποιαδήποτε παρηγοριά είναι σε θέση να μας προσφέρουν οι αδελφοί μας, θεωρώντας την ως κάτι που προέρχεται από τον Ιεχωβά.—Παροιμίες 12:25· 17:17.

*** w20 Ιανουάριος σ. 9-10 παρ. 4-6 Μπορείτε να Είστε «Πηγή Μεγάλης Παρηγοριάς» ***

Ο Αρίσταρχος, ένας Μακεδόνας Χριστιανός από τη Θεσσαλονίκη, αποδείχτηκε όσιος φίλος για τον Παύλο. Η πρώτη φορά που διαβάζουμε για τον Αρίσταρχο είναι όταν ο Παύλος επισκέφτηκε την Έφεσο κατά την τρίτη ιεραποστολική του περιοδεία. Ενώ ο Αρίσταρχος συνόδευε τον Παύλο, τον συνέλαβε ένας όχλος. (Πράξ. 19:29) Όταν τελικά αφέθηκε ελεύθερος, δεν επιδίωξε τη δική του ασφάλεια, αλλά δείχνοντας οσιότητα έμεινε μαζί με τον Παύλο. Μερικούς μήνες αργότερα, στην Ελλάδα, παρότι οι ενάντιοι εξακολουθούσαν να απειλούν τη ζωή του Παύλου, ο Αρίσταρχος παρέμενε στο πλευρό του. (Πράξ. 20:2-4) Γύρω στο 58 Κ.Χ., όταν ο Παύλος στάλθηκε στη Ρώμη ως κρατούμενος, ο Αρίσταρχος τον συνόδευσε στο μακρύ του ταξίδι, στη διάρκεια του οποίου επέζησαν μαζί από ένα ναυάγιο. (Πράξ. 27:1, 2, 41) Στη Ρώμη, προφανώς έμεινε κάποιο διάστημα στη φυλακή μαζί με τον Παύλο. (Κολ. 4:10) Δεν είναι να απορούμε που ο Παύλος ενθαρρύνθηκε και παρηγορήθηκε από έναν τέτοιον όσιο φίλο!

5 Όπως ο Αρίσταρχος, έτσι και εμείς μπορούμε να είμαστε όσιοι φίλοι μένοντας προσκολλημένοι στους αδελφούς και στις αδελφές μας, όχι μόνο σε καλούς καιρούς, αλλά και σε «καιρούς στενοχώριας». (Διαβάστε Παροιμίες 17:17) Ακόμα και αφού κάποια δοκιμασία έχει τελειώσει, ο αδελφός ή η αδελφή μας ίσως συνεχίζει να χρειάζεται παρηγοριά. Η Φράνσις, που έχασε και τους δύο γονείς της από καρκίνο μέσα σε τρεις μήνες, λέει: «Πιστεύω ότι οι σοβαρές δοκιμασίες μάς σημαδεύουν για καιρό. Και εκτιμώ τους όσιους φίλους που θυμούνται ότι εξακολουθώ να πονάω, παρότι έχει περάσει καιρός από τότε που πέθαναν οι γονείς μου».

6 Οι όσιοι φίλοι κάνουν θυσίες προκειμένου να στηρίξουν τους αδελφούς και τις αδελφές τους. Για παράδειγμα, ένας αδελφός ονόματι Πίτερ διαπιστώθηκε ότι έπασχε από μια πολύ επιθετική καταληκτική ασθένεια. Η σύζυγός του, η Κάθριν, λέει: «Ένα ζευγάρι από την εκκλησία μας μάς πήγε στο ιατρικό ραντεβού όπου μάθαμε για την αρρώστια του Πίτερ. Αποφάσισαν επί τόπου ότι δεν θα μας άφηναν μόνους σε αυτό το οδυνηρό ταξίδι, και έκτοτε είναι στο πλευρό μας όποτε τους χρειαζόμαστε». Πόσο παρηγορητικό είναι να έχουμε αληθινούς φίλους, οι οποίοι μας βοηθούν να υπομένουμε τις δοκιμασίες μας!

Γευτείτε τη Χαρά της Μαθήτευσης​—Δεχτείτε τη Βοήθεια του Ιεχωβά​—Προσευχή

 

Γευτείτε τη Χαρά της Μαθήτευσης—Δεχτείτε τη Βοήθεια του Ιεχωβά—Προσευχή

 

«Πόσο θα χρειαζόταν να περιμένει ο Ιησούς μέχρι να τον κάνει ο Ιεχωβά Βασιλιά;»

Ωραία, άρα «πώς ξέρουμε ότι ο Ιησούς δεν έγινε Βασιλιάς όταν ήταν στη γη   ή αμέσως μόλις αναστήθηκε;»

Ε   εμμ   επειδή δεν έγινε.

Πώς δίδαξε ο Ιησούς τους μαθητές του να προσεύχονται;

Α   ε  ναι  Καλά, αυτό το ξέρω.  «Ας έρθει η Βασιλεία σου», εννοούσε στο μέλλον.

Αλλά πώς ξέρουμε τι γίνεται στον ουρανό;

Θα βοηθούσε αν διαβάζαμε τα εδάφια που έχει εδώ.

Μια ιδέα, πριν φύγεις  

Μήπως να προετοιμάζεσαι για τη μελέτη;  -Πιστεύω  -Μήπως όχι;  -Έχω πήξει τελευταία. -Ξέρω ότι τρέχεις.  -Όλοι τρέχουμε. -Δεν έχεις καταλάβει τίποτα.

Πρέπει να φύγω.

Δεν ήξερα τι να κάνω.

Νόμιζα ότι θεωρούσε τη μελέτη μας προτεραιότητα   αλλά ίσως δεν ήταν έτσι.

Εξετάσεις την άλλη εβδομάδα —θα κριθούν τα πάντα.

Θυμήθηκα ότι στο 1 Κορινθίους 3:6 λέει   “ο Θεός το κάνει να αυξάνει”.  Του ζήτησα λοιπόν να βοηθήσει την Τζέιντ και το άφησα σε εκείνον.

Πρέπει να σου ζητήσω συγνώμη.

Ξέχνα το. Ήσουν αγχωμένη.

Δεν είναι μόνο αυτό.

Κατά βάθος ήξερα ότι έχεις δίκιο.  -Απλώς ήταν το τελευταίο που ήθελα να ακούσω. -Μην το σκέφτεσαι, αλήθεια.  Να σου δείξω πώς ετοιμάζομαι εγώ;  -Ναι, βέβαια. Ναι. -Ναι;  Ευχαριστώ, Ιεχωβά.

Λοιπόν.
 

 

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Νοεμβρίου

 

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου

Ο Ιεχωβά είναι Θεός που απαιτεί αποκλειστική αφοσίωση.​—Ναούμ 1:2.

https://drive.google.com/file/d/1mT2GplF_fy81XvJPl0yLQ6a6ukZW6U0J/view?usp=sharing

*** w03 15/2 σ. 3 Πίστη σε έναν Θεό τον Οποίο Ίσως να Μη Γνωρίζουμε ***

ΔΥΟ στους τρεις ανθρώπους στη Γερμανία πιστεύουν στον Θεό. Εντούτοις, όταν ζητήθηκε από χίλια και πλέον άτομα να περιγράψουν τον Θεό στον οποίο πιστεύουν, σχεδόν όλοι έδωσαν διαφορετική απάντηση. «Οι προσωπικές αντιλήψεις των Γερμανών για τον Θεό είναι τόσο διαφορετικές όσο είναι και οι άνθρωποι μεταξύ τους», αναφέρει το ειδησεογραφικό περιοδικό ΦΟΚΟΥΣ (FOCUS). Αν και η πίστη στον Θεό είναι κάτι το αξιέπαινο, δεν είναι άραγε λυπηρό να πιστεύει κάποιος σε αυτόν χωρίς να γνωρίζει τι είδους Θεός είναι;

Αυτή η αβεβαιότητα σχετικά με τη φύση του Θεού ή το τι είδους πρόσωπο είναι δεν περιορίζεται μόνο στη Γερμανία—επικρατεί και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Κάποια έρευνα που διεξάχθηκε στην Αυστρία, στη Βρετανία και στην Ολλανδία αποκάλυψε ότι πάρα πολλοί συμφωνούσαν πως ο Θεός είναι «μια ανώτερη δύναμη ή ένα απροσδιόριστο μυστικό». Ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους, ακόμη και ανάμεσα σε όσους πιστεύουν σε αυτόν, ο Θεός αποτελεί μυστήριο.

Γνωρίζετε τον Θεό Προσωπικά;

Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να γνωρίζουμε κάποιον και στο να τον γνωρίζουμε προσωπικά. Το να γνωρίζουμε κάποιον—έναν απρόσιτο μονάρχη, κάποιον κορυφαίο αθλητή, έναν αστέρα του κινηματογράφου—σημαίνει ότι απλώς αναγνωρίζουμε την ύπαρξή του. Ωστόσο, το να γνωρίζουμε προσωπικά κάποιον σημαίνει πολύ περισσότερα. Συνεπάγεται το να είμαστε εξοικειωμένοι με το χαρακτήρα, τη διαγωγή, τα αισθήματα, τις αρέσκειες και τις απαρέσκειές του, καθώς και με τα σχέδιά του για το μέλλον. Το να γνωρίζουμε προσωπικά κάποιον ανοίγει το δρόμο για να αποκτήσουμε στενή σχέση μαζί του.

Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα έχουν αποφασίσει ότι το να έχουν μόνο αόριστη ιδέα για τον Θεό—ή απλώς να τον γνωρίζουν—δεν είναι αρκετό. Έχουν προχωρήσει πολύ περισσότερο αποκτώντας στενή γνωριμία με τον Θεό. Έχουν, άραγε, διαπιστώσει ότι αυτό αξίζει τον κόπο; Κάποιος άνθρωπος ονόματι Πάουλ, ο οποίος ζει στη βόρεια Γερμανία και κάποτε πίστευε γενικά στον Θεό, αποφάσισε να Τον γνωρίσει καλύτερα. Ο Πάουλ εξηγεί: «Το να γνωρίσει κανείς τον Θεό καλά απαιτεί χρόνο και προσπάθεια, αλλά τα οφέλη είναι τεράστια. Η στενή σχέση με τον Δημιουργό κάνει την καθημερινή ζωή πολύ καλύτερη».

Αξίζει άραγε τον κόπο ο χρόνος και η προσπάθεια που απαιτούνται για να αποκτήσουμε στενή γνωριμία με τον Θεό; Παρακαλούμε διαβάστε το επόμενο άρθρο.

• ❐ Η Σκοπιά, 15/2/2003

  Πίστη σε έναν Θεό τον Οποίο Ίσως να Μη Γνωρίζουμε

  Ιεχωβά—Ένας Θεός που Αξίζει να τον Γνωρίσουμε

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 17 Νοεμβρίου

 

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου

Μου δόθηκε ένα αγκάθι στη σάρκα.​—2 Κορ. 12:7.

https://drive.google.com/file/d/1FnbodO4btMK8EceiZeOLJOiLRnCgE4nL/view?usp=sharing

*** w02 15/2 σ. 13 παρ. 4-5 Αντιμετώπισαν τα Αγκάθια της Σάρκας Τους ***

4 Ασφαλώς ο Ιεχωβά Θεός δεν προκαλεί τις δοκιμασίες μας. (Ιακώβου 1:13) Μερικές δοκιμασίες μάς βρίσκουν απλώς επειδή προσπαθούμε να είμαστε πιστοί σε αυτόν. Στην πραγματικότητα, όλοι όσοι υπηρετούν τον Ιεχωβά καθίστανται στόχος του μεγαλύτερου εχθρού του, του Σατανά του Διαβόλου. Στο σύντομο χρονικό διάστημα που του απομένει, ο πονηρός «θεός αυτού του συστήματος πραγμάτων» προσπαθεί να κάνει οποιονδήποτε αγαπάει τον Ιεχωβά να σταματήσει να εκτελεί το θέλημά Του. (2 Κορινθίους 4:4) Ο Σατανάς επιφέρει όσο περισσότερα παθήματα μπορεί σε ολόκληρη την αδελφότητά μας παντού στον κόσμο. (1 Πέτρου 5:9) Ομολογουμένως, ο Σατανάς δεν προκαλεί άμεσα όλα τα προβλήματά μας, αλλά μπορεί να εκμεταλλεύεται τα προβλήματα με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι, επιδιώκοντας να μας εξασθενίσει ακόμη περισσότερο.

5 Άσχετα, όμως, με το πόσο φοβερός και αν είναι ο Σατανάς ή τα όπλα του, εμείς μπορούμε να τον νικήσουμε! Πώς είναι δυνατόν να είμαστε βέβαιοι για αυτό; Είμαστε βέβαιοι επειδή ο Ιεχωβά Θεός μάχεται για εμάς. Εκείνος έχει φροντίσει ώστε οι υπηρέτες του να μην έχουν άγνοια για τις μεθόδους του Σατανά. (2 Κορινθίους 2:11) Μάλιστα, ο Λόγος του Θεού μάς λέει πολλά σχετικά με τις δοκιμασίες που ταλαιπωρούν τους αληθινούς Χριστιανούς. Στην περίπτωση του αποστόλου Παύλου, η Γραφή χρησιμοποίησε την έκφραση «αγκάθι στη σάρκα». Γιατί; Ας δούμε πώς εξηγεί ο Λόγος του Θεού αυτή τη φράση. Κατόπιν θα διακρίνουμε ότι σίγουρα δεν είμαστε οι μόνοι που χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Ιεχωβά για να θριαμβεύουμε επί των δοκιμασιών.