ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι σκοπεύετε να ταξιδέψετε σε μια μακρινή πόλη για κάποιο σημαντικό γεγονός. Για να φτάσετε εκεί απαιτείται ένα μακρύ ταξίδι με λεωφορείο. Στον σταθμό σαστίζετε βλέποντας το πλήθος των επιβατών και ένα σωρό λεωφορεία. Ευτυχώς που έχετε στο μυαλό σας έναν ξεκάθαρο στόχο—να βρείτε το λεωφορείο που πηγαίνει στον δικό σας προορισμό! Αν μπείτε σε οποιοδήποτε άλλο, θα οδηγηθείτε σε λάθος κατεύθυνση.
2 Οι νεαροί σήμερα θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με αυτούς τους επιβάτες. Οι έφηβοι έχουν μπροστά τους ένα μακρύ ταξίδι. Δεν πρόκειται για ταξίδι με λεωφορείο, αλλά για το ταξίδι της ζωής. Κάποιες φορές ίσως σαστίζουν με τις ευκαιρίες και τις επιλογές που ανοίγονται μπροστά τους. Νεαροί, θα κάνετε ευκολότερα τα πράγματα αν ξέρετε ακριβώς πού θέλετε να πάτε στη ζωή. Για πού πρέπει να τραβήξετε;
3 Αυτό το άρθρο δίνει την απάντηση προτρέποντας τους νεαρούς να κάνουν επίκεντρο της ζωής τους την επιθυμία τους να ευαρεστούν τον Ιεχωβά. Αυτό σημαίνει να περιλαμβάνουν τον Ιεχωβά σε όλες τις πτυχές της ζωής—την εκπαίδευση, την εργασία, τις οικογενειακές ευθύνες και ούτω καθεξής. Σημαίνει επίσης να επιδιώκουν πνευματικούς στόχους. Οι νεαροί που παραμένουν προσηλωμένοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά μπορούν να είναι βέβαιοι ότι εκείνος θα τους ευλογήσει ώστε να πετύχουν στη ζωή.—Διαβάστε Παροιμίες 16:3.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ;
4 Είναι πολύ λογικό να βάζει κάποιος θεοκρατικούς στόχους από νωρίς στη ζωή του. Γιατί; Θα εξετάσουμε τρεις λόγους. Οι πρώτοι δύο δείχνουν ότι, όταν ένα άτομο προσπαθεί να πετύχει πνευματικούς στόχους, ενισχύεται η σχέση του με τον Ιεχωβά. Ο τρίτος τονίζει τα οφέλη που αποκομίζει κάποιος όταν επιδιώκει θεοκρατικούς στόχους από νωρίς στη ζωή του.
5 Ο πρώτιστος λόγος για να βάζουμε πνευματικούς στόχους είναι για να δείχνουμε στον Ιεχωβά πόσο ευγνώμονες είμαστε για την αγάπη του και για όσα έχει κάνει για εμάς. Ο ψαλμωδός εκφράστηκε ως εξής: «Είναι καλό να αποδίδουμε ευχαριστίες στον Ιεχωβά . . . Διότι με έκανες να χαρώ, Ιεχωβά, με τις πράξεις σου· χάρη στα έργα των χεριών σου φωνάζω με ευφροσύνη». (Ψαλμ. 92:1, 4) Νεαροί, σκεφτείτε όλα όσα έχετε χάρη στον Ιεχωβά: τη ζωή σας, την πίστη σας, την Αγία Γραφή, την εκκλησία και τη θαυμάσια ελπίδα σας για το μέλλον. Όταν δίνετε προτεραιότητα στα πνευματικά ζητήματα, δείχνετε στον Θεό πόσο ευγνώμονες είστε για αυτές τις ευλογίες και έτσι τον πλησιάζετε περισσότερο.
6 Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, από τη στιγμή που αρχίζετε να εργάζεστε για να πετύχετε πνευματικούς στόχους, δημιουργείτε ένα ιστορικό καλών έργων στα μάτια του Ιεχωβά. Με αυτόν τον τρόπο τον πλησιάζετε ακόμα περισσότερο. Ο απόστολος Παύλος κατέγραψε την εξής υπόσχεση: «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του». (Εβρ. 6:10) Ποτέ δεν είστε πολύ μικροί για να βάλετε στόχους. Η Κριστίνε ήταν 10 χρονών όταν αποφάσισε να διαβάζει τακτικά τις βιογραφίες πιστών Μαρτύρων. Ο Τόμπι ήταν 12 χρονών όταν έβαλε στόχο να διαβάσει ολόκληρη τη Γραφή προτού βαφτιστεί. Ο Μαξίμ ήταν 11 χρονών και η αδελφή του η Νοέμι έναν χρόνο μικρότερη όταν βαφτίστηκαν. Έπειτα άρχισαν και οι δυο τους να επιδιώκουν τον στόχο της υπηρεσίας Μπέθελ. Για να παραμείνουν προσηλωμένοι στον στόχο τους, κρέμασαν μια αίτηση για το Μπέθελ σε έναν τοίχο του σπιτιού τους. Θα μπορούσατε και εσείς να σκεφτείτε ποιοι στόχοι είναι σημαντικοί για εσάς και κατόπιν να αρχίσετε να εργάζεστε για να τους πετύχετε;—Διαβάστε Φιλιππησίους 1:10, 11.
7 Ο τρίτος λόγος για να βάζουμε στόχους από νωρίς στη ζωή σχετίζεται με τη λήψη αποφάσεων. Οι έφηβοι πρέπει να πάρουν αποφάσεις σχετικά με την εκπαίδευση, την εργασία και άλλα ζητήματα. Όταν κάποιος καλείται να πάρει μια απόφαση είναι σαν να πρέπει να διαλέξει τον σωστό δρόμο σε ένα σταυροδρόμι. Αν ξέρετε τον δρόμο για τον προορισμό σας, δεν είναι δύσκολο να διαλέξετε. Παρόμοια, αν ξέρετε ποιοι είναι οι στόχοι σας, είναι ευκολότερο να πάρετε σωστές αποφάσεις. Το εδάφιο Παροιμίες 21:5 λέει: «Τα σχέδια του επιμελούς οδηγούν αναμφίβολα σε επιτυχία». Όσο νωρίτερα κάνετε σχέδια βάζοντας καλούς στόχους, τόσο γρηγορότερα θα έρθει η επιτυχία. Αυτό διαπίστωσε η Ντάμαρις όταν χρειάστηκε να πάρει μια σημαντική απόφαση στην εφηβεία της.
8 Η Ντάμαρις τελείωσε το σχολείο με άριστα. Της προσφέρθηκε μια υποτροφία για να σπουδάσει νομικά στο πανεπιστήμιο, αλλά εκείνη επέλεξε να εργαστεί σε τράπεζα. Γιατί; Η Ντάμαρις εξηγεί: «Είχα αποφασίσει από πολύ νωρίς ότι θα έκανα σκαπανικό. Αυτό σήμαινε ότι θα χρειαζόμουν εργασία μερικής απασχόλησης. Με ένα πτυχίο νομικής στο χέρι, θα μπορούσα να βγάζω πολλά χρήματα, αλλά δεν θα ήταν εύκολο να βρω εργασία μερικής απασχόλησης». Η Ντάμαρις κάνει σκαπανικό εδώ και 20 χρόνια. Πιστεύει άραγε ότι έβαλε τον σωστό στόχο και ότι πήρε τη σωστή απόφαση στην εφηβεία της; Η ίδια λέει: «Στην τράπεζα όπου εργάζομαι, έρχομαι συχνά σε επαφή με δικηγόρους. Κάνουν το είδος της εργασίας που θα έκανα και εγώ αν είχα σπουδάσει νομικά. Αρκετοί όμως είναι πολύ δυσαρεστημένοι με τις δουλειές τους. Η απόφασή μου να κάνω σκαπανικό με βοήθησε να αποφύγω τις απογοητεύσεις μιας κοσμικής σταδιοδρομίας και μου άνοιξε τον δρόμο ώστε να ζήσω ευτυχισμένα χρόνια στην υπηρεσία του Ιεχωβά».
9 Χιλιάδες νεαρά άτομα σε εκκλησίες σε όλο τον κόσμο αξίζουν θερμό έπαινο. Εμπιστεύονται στον Ιεχωβά τον εαυτό τους και κάνουν τους θεοκρατικούς στόχους επίκεντρο της ζωής τους. Αυτά τα νεαρά άτομα απολαμβάνουν πλήρως τη ζωή ενώ παράλληλα μαθαίνουν να ακολουθούν την καθοδηγία του Ιεχωβά στο καθετί—στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην οικογενειακή ζωή. «Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά», έγραψε ο Σολομών. «Σε όλες σου τις οδούς αυτόν να λαβαίνεις υπόψη, και αυτός θα κάνει ευθείς τους δρόμους σου». (Παρ. 3:5, 6) Ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμους τους νεαρούς στη Χριστιανική εκκλησία, τους αγαπάει πολύ και τους παρέχει την προστασία, την καθοδηγία και την ευλογία του.
3 Η στενή μας σχέση με τον Ιεχωβά είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν είμαστε μέρος του κόσμου. Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Γνωρίζουμε ότι προερχόμαστε από τον Θεό, αλλά ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται στην εξουσία του πονηρού». (1 Ιωάννη 5:19) Τα λόγια του Ιωάννη σχετικά με τον κόσμο είναι καταφανώς αληθινά. Οι πόλεμοι, το έγκλημα, η βαναυσότητα, η καταδυνάστευση, η ανεντιμότητα και η ανηθικότητα που μαίνονται σήμερα καταδεικνύουν την επιρροή του Σατανά, όχι του Θεού. (Ιωάννης 12:31· 2 Κορινθίους 4:4· Εφεσίους 6:12) Όταν κάποιος γίνεται Μάρτυρας του Ιεχωβά, δεν πράττει ούτε συναινεί σε τέτοια εσφαλμένα πράγματα, και αυτό τον κάνει να μην είναι μέρος του κόσμου.—Ρωμαίους 12:2· 13:12-14· 1 Κορινθίους 6:9-11· 1 Ιωάννη 3:10-12.
4 Ο Ιωάννης είπε ότι οι Χριστιανοί, σε αντίθεση με τον κόσμο, “προέρχονται από τον Θεό”. Όλοι όσοι αφιερώνονται στον Ιεχωβά ανήκουν σε αυτόν. Ο απόστολος Παύλος είπε: «Και αν ζούμε, ζούμε για τον Ιεχωβά, και αν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά. Συνεπώς, και αν ζούμε και αν πεθαίνουμε, ανήκουμε στον Ιεχωβά». (Ρωμαίους 14:8· Ψαλμός 116:15) Επειδή ανήκουμε στον Ιεχωβά, του αποδίδουμε αποκλειστική αφοσίωση. (Έξοδος 20:4-6) Επομένως, ο αληθινός Χριστιανός δεν αφιερώνει τη ζωή του σε κάποιον κοσμικό σκοπό. Και μολονότι σέβεται τα εθνικά εμβλήματα, δεν τα λατρεύει, ούτε έμπρακτα ούτε μέσα στην καρδιά του. Φυσικά, δεν λατρεύει ούτε τους αστέρες του αθλητισμού ούτε άλλα σύγχρονα είδωλα. Βεβαίως, σέβεται το δικαίωμα των άλλων να ενεργούν όπως θέλουν, αλλά ο ίδιος λατρεύει μόνο τον Δημιουργό. (Ματθαίος 4:10· Αποκάλυψη 19:10) Και αυτό επίσης τον ξεχωρίζει από τον κόσμο.
Να είστε αποφασισμένοι να παραμείνετε στην προστατευτική κοιλάδα του Ιεχωβά
18 Υπό την προστασία του Ιεχωβά, θα επιζήσουμε από το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων και θα εισέλθουμε στο δίκαιο νέο κόσμο του Θεού. Αν και αποτελούμε αντικείμενο του μίσους όλων των εθνών, ας είμαστε αποφασισμένοι όσο ποτέ προηγουμένως να παραμείνουμε όσιοι υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού μέσα στην προστατευτική κοιλάδα του Ιεχωβά.
«Δεν είναι μέρος του κόσμου, όπως εγώ δεν είμαι μέρος του κόσμου».—ΙΩΑΝΝΗΣ 17:16.
ΤΗΝ τελευταία νύχτα που έζησε ως τέλειος άνθρωπος, ο Ιησούς ανέπεμψε μια μεγάλη προσευχή την οποία άκουσαν οι μαθητές του. Σε εκείνη την προσευχή, είπε κάτι που περιγράφει τη ζωή όλων των αληθινών Χριστιανών. Μιλώντας για τους ακολούθους του, είπε: «Τους έχω δώσει το λόγο σου, αλλά ο κόσμος τούς μίσησε, επειδή δεν είναι μέρος του κόσμου, όπως εγώ δεν είμαι μέρος του κόσμου. Δεν σε παρακαλώ να τους πάρεις από τον κόσμο, αλλά να τους φυλάξεις εξαιτίας του πονηρού. Δεν είναι μέρος του κόσμου, όπως εγώ δεν είμαι μέρος του κόσμου».—Ιωάννης 17:14-16.
2 Δύο φορές, ο Ιησούς είπε ότι οι ακόλουθοί του δεν θα ήταν μέρος του κόσμου. Επιπλέον, αυτή η κατάσταση διαχωρισμού θα οδηγούσε σε εντάσεις—ο κόσμος θα τους μισούσε. Εντούτοις, δεν ήταν ανάγκη να πτοηθούν οι Χριστιανοί. Ο Ιεχωβά θα τους φύλαγε. (Παροιμίες 18:10· Ματθαίος 24:9, 13) Με βάση τα λόγια του Ιησού, μπορούμε κάλλιστα να ρωτήσουμε: “Γιατί δεν είναι οι αληθινοί Χριστιανοί μέρος του κόσμου; Τι σημαίνει να μην είναι κάποιος μέρος του κόσμου; Αν οι Χριστιανοί μισούνται από τον κόσμο, πώς θεωρούν εκείνοι τον κόσμο; Συγκεκριμένα, πώς θεωρούν τις κυβερνήσεις του κόσμου;” Οι Γραφικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι σημαντικές επειδή μας επηρεάζουν όλους.
«Προερχόμαστε από τον Θεό»
3 Η στενή μας σχέση με τον Ιεχωβά είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν είμαστε μέρος του κόσμου. Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Γνωρίζουμε ότι προερχόμαστε από τον Θεό, αλλά ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται στην εξουσία του πονηρού». (1 Ιωάννη 5:19) Τα λόγια του Ιωάννη σχετικά με τον κόσμο είναι καταφανώς αληθινά. Οι πόλεμοι, το έγκλημα, η βαναυσότητα, η καταδυνάστευση, η ανεντιμότητα και η ανηθικότητα που μαίνονται σήμερα καταδεικνύουν την επιρροή του Σατανά, όχι του Θεού. (Ιωάννης 12:31· 2 Κορινθίους 4:4· Εφεσίους 6:12) Όταν κάποιος γίνεται Μάρτυρας του Ιεχωβά, δεν πράττει ούτε συναινεί σε τέτοια εσφαλμένα πράγματα, και αυτό τον κάνει να μην είναι μέρος του κόσμου.—Ρωμαίους 12:2· 13:12-14· 1 Κορινθίους 6:9-11· 1 Ιωάννη 3:10-12.
4 Ο Ιωάννης είπε ότι οι Χριστιανοί, σε αντίθεση με τον κόσμο, “προέρχονται από τον Θεό”. Όλοι όσοι αφιερώνονται στον Ιεχωβά ανήκουν σε αυτόν. Ο απόστολος Παύλος είπε: «Και αν ζούμε, ζούμε για τον Ιεχωβά, και αν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά. Συνεπώς, και αν ζούμε και αν πεθαίνουμε, ανήκουμε στον Ιεχωβά». (Ρωμαίους 14:8· Ψαλμός 116:15) Επειδή ανήκουμε στον Ιεχωβά, του αποδίδουμε αποκλειστική αφοσίωση. (Έξοδος 20:4-6) Επομένως, ο αληθινός Χριστιανός δεν αφιερώνει τη ζωή του σε κάποιον κοσμικό σκοπό. Και μολονότι σέβεται τα εθνικά εμβλήματα, δεν τα λατρεύει, ούτε έμπρακτα ούτε μέσα στην καρδιά του. Φυσικά, δεν λατρεύει ούτε τους αστέρες του αθλητισμού ούτε άλλα σύγχρονα είδωλα. Βεβαίως, σέβεται το δικαίωμα των άλλων να ενεργούν όπως θέλουν, αλλά ο ίδιος λατρεύει μόνο τον Δημιουργό. (Ματθαίος 4:10· Αποκάλυψη 19:10) Και αυτό επίσης τον ξεχωρίζει από τον κόσμο.
«Η Βασιλεία μου Δεν Είναι Μέρος Αυτού του Κόσμου»
5 Οι Χριστιανοί είναι ακόλουθοι του Χριστού Ιησού και υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού, κάτι που επίσης τους κάνει να μην είναι μέρος του κόσμου. Όταν ο Ιησούς δικαζόταν ενώπιον του Πόντιου Πιλάτου, είπε: «Η βασιλεία μου δεν είναι μέρος αυτού του κόσμου. Αν η βασιλεία μου ήταν μέρος αυτού του κόσμου, οι υπηρέτες μου θα είχαν αγωνιστεί για να μην παραδοθώ στους Ιουδαίους. Τώρα όμως, η βασιλεία μου δεν έχει αυτή την προέλευση». (Ιωάννης 18:36) Η Βασιλεία είναι το μέσο με το οποίο θα αγιαστεί το όνομα του Ιεχωβά, θα δικαιωθεί η κυριαρχία του και θα γίνει το θέλημά του στη γη όπως γίνεται στον ουρανό. (Ματθαίος 6:9, 10) Σε ολόκληρη τη διακονία του, ο Ιησούς κήρυττε τα καλά νέα της Βασιλείας και είπε ότι οι ακόλουθοί του επρόκειτο να τη διαγγέλλουν μέχρι το τέλος του συστήματος πραγμάτων. (Ματθαίος 4:23· 24:14) Το 1914 εκπληρώθηκαν τα προφητικά λόγια του εδαφίου Αποκάλυψη 11:15: «Η βασιλεία του κόσμου έγινε βασιλεία του Κυρίου μας και του Χριστού του, και αυτός θα βασιλέψει στους αιώνες των αιώνων». Κάποια ημέρα, σύντομα, αυτή η ουράνια Βασιλεία θα είναι η μόνη δύναμη που θα άρχει πάνω στην ανθρωπότητα. (Δανιήλ 2:44) Σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο, ακόμη και οι κοσμικοί άρχοντες θα αναγκαστούν να αναγνωρίσουν την εξουσία της.—Ψαλμός 2:6-12.
6 Με όλα αυτά υπόψη, οι αληθινοί Χριστιανοί σήμερα είναι υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού και τηρούν τη συμβουλή του Ιησού να “εξακολουθήσουν να επιζητούν πρώτα τη βασιλεία και τη δικαιοσύνη του Θεού”. (Ματθαίος 6:33) Αυτό δεν τους κάνει να δείχνουν έλλειψη νομιμοφροσύνης απέναντι στη χώρα στην οποία ζουν, αλλά τους κάνει να είναι πνευματικά διαχωρισμένοι από τον κόσμο. Το κύριο έργο των Χριστιανών σήμερα, όπως και τον πρώτο αιώνα, είναι “το να δίνουν πλήρη μαρτυρία σχετικά με τη βασιλεία του Θεού”. (Πράξεις 28:23) Καμία ανθρώπινη κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίζει αυτό το θεόδοτο έργο.
7 Σε αρμονία με το ότι ανήκουν στον Ιεχωβά και είναι ακόλουθοι του Ιησού καθώς και υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν παραμείνει ουδέτεροι στις εθνικές και στις διεθνείς συρράξεις του 20ού και του 21ου αιώνα. Δεν λαβαίνουν το μέρος καμιάς παράταξης, δεν παίρνουν όπλα εναντίον κανενός και δεν κάνουν προπαγάνδα υπέρ οποιουδήποτε σκοπού για τον οποίο αγωνίζονται άνθρωποι του κόσμου. Εκδηλώνοντας με αξιοσημείωτο τρόπο την πίστη τους απέναντι σε εναντίωση που φαινόταν ότι θα μπορούσε να τους συντρίψει, έχουν ακολουθήσει τις αρχές τις οποίες εξέφρασαν στους ναζιστές που κυβερνούσαν τη Γερμανία το 1934: «Δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον για τις πολιτικές υποθέσεις, αλλά είμαστε ολόκαρδα αφοσιωμένοι στη βασιλεία του Θεού την υπό τον Χριστό τον Βασιλιά του. Δεν θα βλάψουμε ούτε θα ζημιώσουμε κανέναν. Θα ήταν χαρά μας να ζούμε ειρηνικά και να κάνουμε το καλό σε όλους τους ανθρώπους όταν μας δίνεται η ευκαιρία».
Πρεσβευτές και Απεσταλμένοι για τον Χριστό
8 Ο Παύλος περιέγραψε τον εαυτό του και τους άλλους χρισμένους Χριστιανούς ως «πρεσβευτές που αναπληρώνουμε τον Χριστό, σαν να ικέτευε ο Θεός χρησιμοποιώντας εμάς». (2 Κορινθίους 5:20· Εφεσίους 6:20) Από το 1914, οι χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί μπορούν κατάλληλα να αναφέρονται ως πρεσβευτές της Βασιλείας του Θεού, της οποίας είναι «γιοι». (Ματθαίος 13:38· Φιλιππησίους 3:20· Αποκάλυψη 5:9, 10) Επιπλέον, ο Ιεχωβά έχει βγάλει από τα έθνη «ένα μεγάλο πλήθος» “άλλων προβάτων”, Χριστιανούς με επίγεια ελπίδα, για να υποστηρίζουν τους χρισμένους γιους στο έργο τους ως πρεσβευτών. (Αποκάλυψη 7:9· Ιωάννης 10:16) Αυτά τα «άλλα πρόβατα» μπορούν να αποκληθούν «απεσταλμένοι» της Βασιλείας του Θεού.
9 Ο πρεσβευτής και οι συνεργάτες του δεν αναμειγνύονται στις υποθέσεις της χώρας όπου υπηρετούν. Παρόμοια, οι Χριστιανοί παραμένουν ουδέτεροι στις πολιτικές υποθέσεις των εθνών του κόσμου. Δεν παίρνουν θέση ούτε υπέρ ούτε κατά οποιασδήποτε εθνικής, φυλετικής, κοινωνικής ή οικονομικής ομάδας. (Πράξεις 10:34, 35) Τουναντίον, “εργάζονται το καλό προς όλους”. (Γαλάτες 6:10) Η ουδετερότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά σημαίνει ότι κανένας δεν μπορεί να απορρίψει ειλικρινά το άγγελμά τους επειδή ισχυρίζεται ότι έχουν συμπαραταχθεί με την αντίθετη πλευρά σε κάποια φυλετική ή εθνική διαμάχη.
Προσδιορίζονται από την Αγάπη
10 Εκτός από τα παραπάνω, οι Χριστιανοί είναι ουδέτεροι στις υποθέσεις του κόσμου λόγω της σχέσης τους με τους άλλους Χριστιανούς. Ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του: «Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη μεταξύ σας». (Ιωάννης 13:35) Η αδελφική αγάπη αποτελεί το κλειδί για να είναι κάποιος Χριστιανός. (1 Ιωάννη 3:14) Εφόσον συνδέεται με τη σχέση του με τον Ιεχωβά και τον Ιησού, η σχέση του Χριστιανού με τους άλλους Χριστιανούς είναι πολύ στενή. Η αγάπη του δεν περιορίζεται στα μέλη της τοπικής εκκλησίας. Αγκαλιάζει «ολόκληρη την αδελφότητά [του] στον κόσμο».—1 Πέτρου 5:9.
11 Σήμερα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκδηλώνουν την αδελφική τους αγάπη εκπληρώνοντας τα λόγια του εδαφίου Ησαΐας 2:4: «Θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια. Δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο». Καθώς εκπαιδεύονται από τον Ιεχωβά, οι αληθινοί Χριστιανοί έχουν ειρήνη με τον Θεό και μεταξύ τους. (Ησαΐας 54:13) Επειδή αγαπούν τον Θεό και τους αδελφούς τους, θα ήταν αδιανόητο για αυτούς να χρησιμοποιήσουν όπλα εναντίον συγχριστιανών τους—ή εναντίον οποιουδήποτε ανθρώπου—σε άλλες χώρες. Η ειρήνη και η ενότητά τους αποτελούν ουσιώδες μέρος της λατρείας τους, κάτι που καταδεικνύει ότι έχουν αληθινά το πνεύμα του Θεού. (Ψαλμός 133:1· Μιχαίας 2:12· Ματθαίος 22:37-39· Κολοσσαείς 3:14) “Ζητούν να βρουν ειρήνη και την επιδιώκουν”, γνωρίζοντας ότι «τα μάτια του Ιεχωβά είναι στραμμένα προς τους δικαίους».—Ψαλμός 34:14, 15.
Πώς Θεωρούν οι Χριστιανοί τον Κόσμο
12 Ο Ιεχωβά έχει εξαγγείλει δυσμενή κρίση εναντίον αυτού του κόσμου, αλλά δεν έχει κρίνει ακόμη όλα τα άτομα του κόσμου. Θα το κάνει αυτό μέσω του Ιησού στο δικό Του κατάλληλο καιρό. (Ψαλμός 67:3, 4· Ματθαίος 25:31-46· 2 Πέτρου 3:10) Στο μεταξύ, δείχνει μεγάλη αγάπη στην ανθρωπότητα. Έδωσε μάλιστα τον μονογενή του Γιο ώστε ο καθένας να έχει την ευκαιρία να λάβει αιώνια ζωή. (Ιωάννης 3:16) Ως Χριστιανοί, μιμούμαστε την αγάπη του Θεού μιλώντας σε άλλους σχετικά με τις προμήθειες που έχει κάνει ο Θεός για σωτηρία, ακόμη και αν οι άνθρωποι συχνά είναι αρνητικοί απέναντι στις προσπάθειές μας.
13 Πώς πρέπει να θεωρούμε εμείς τους άρχοντες του κόσμου; Ο Παύλος απάντησε σε αυτό το ερώτημα όταν έγραψε: «Κάθε ψυχή ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες, γιατί δεν υπάρχει εξουσία παρά μόνο από τον Θεό· οι υπάρχουσες εξουσίες βρίσκονται τοποθετημένες στις σχετικές τους θέσεις από τον Θεό». (Ρωμαίους 13:1, 2) Οι άνθρωποι καταλαμβάνουν «σχετικές» θέσεις εξουσίας (μεγαλύτερες ή μικρότερες μεταξύ τους, αλλά πάντοτε κατώτερες από τη θέση εξουσίας του Ιεχωβά) επειδή ο Παντοδύναμος τους το επιτρέπει αυτό. Ο Χριστιανός υποτάσσεται στην κοσμική εξουσία επειδή αυτό αποτελεί πτυχή της υπακοής του στον Ιεχωβά. Τι γίνεται, όμως, αν υπάρξει σύγκρουση ανάμεσα στις απαιτήσεις του Θεού και σε εκείνες κάποιας ανθρώπινης κυβέρνησης;
Ο Νόμος του Θεού και ο Νόμος του Καίσαρα
14 Ο Δανιήλ και οι τρεις σύντροφοί του παρέχουν ένα θαυμάσιο παράδειγμα του πώς μπορεί να εξισορροπήσει κάποιος την υποταγή στις ανθρώπινες κυβερνήσεις με την υποταγή στη θεϊκή εξουσία. Όταν οι τέσσερις νεαροί Εβραίοι βρέθηκαν εξόριστοι στη Βαβυλώνα, υπάκουαν στους νόμους της χώρας και επιλέχθηκαν γρήγορα για ειδική εκπαίδευση. Ο Δανιήλ, διακρίνοντας ότι η εκπαίδευση θα οδηγούσε πιθανώς σε σύγκρουση με το Νόμο του Ιεχωβά, συζήτησε το ζήτημα με τον υπεύθυνο αξιωματούχο. Ως αποτέλεσμα, έγιναν ειδικές διευθετήσεις ώστε να τύχει σεβασμού η συνείδηση των τεσσάρων Εβραίων. (Δανιήλ 1:8-17) Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ακολουθούν το παράδειγμα του Δανιήλ όταν εξηγούν με διακριτικότητα τη θέση τους σε διάφορους αξιωματούχους ώστε να αποφεύγουν τα περιττά προβλήματα.
15 Σε μια μεταγενέστερη περίπτωση, όμως, η σύγκρουση στο ζήτημα της υποταγής δεν μπορούσε να αποτραπεί. Ο Βαβυλώνιος βασιλιάς έστησε ένα μεγάλο είδωλο στην πεδιάδα Δουρά και διέταξε τους ανώτερους αξιωματούχους, περιλαμβανομένων και των διαχειριστών των διοικητικών περιφερειών, να συναχθούν για την εγκαινίασή του. Τότε, οι τρεις φίλοι του Δανιήλ είχαν ήδη διοριστεί διαχειριστές της διοικητικής περιφέρειας της Βαβυλώνας, και επομένως η εντολή εφαρμοζόταν και σε αυτούς. Σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή στη διάρκεια της τελετής, όλοι οι συναγμένοι έπρεπε να προσκυνήσουν την εικόνα. Αλλά οι Εβραίοι γνώριζαν ότι αυτό θα ήταν αντίθετο με το νόμο του Θεού. (Δευτερονόμιο 5:8-10) Όταν λοιπόν όλοι οι άλλοι προσκύνησαν, εκείνοι παρέμειναν όρθιοι. Παρακούοντας την εντολή του βασιλιά, κινδύνευαν να υποστούν φρικτό θάνατο, και η ζωή τους σώθηκε μόνο με θαύμα. Ωστόσο, εκείνοι επέλεξαν να διακινδυνεύσουν να πεθάνουν παρά να παρακούσουν τον Ιεχωβά.—Δανιήλ 2:49–3:29.
16 Τον πρώτο αιώνα, οι απόστολοι του Ιησού Χριστού κλήθηκαν ενώπιον των Ιουδαίων ηγετών στην Ιερουσαλήμ και διατάχθηκαν να σταματήσουν να κηρύττουν στο όνομα του Ιησού. Πώς αντέδρασαν; Ο Ιησούς τούς είχε αναθέσει να κάνουν μαθητές σε όλα τα έθνη, και αυτό περιλάμβανε και την Ιουδαία. Τους είχε πει επίσης να είναι μάρτυρές του στην Ιερουσαλήμ καθώς και στον υπόλοιπο κόσμο. (Ματθαίος 28:19, 20· Πράξεις 1:8) Οι απόστολοι γνώριζαν ότι οι εντολές του Ιησού αντιπροσώπευαν το θέλημα του Θεού για εκείνους. (Ιωάννης 5:30· 8:28) Γι’ αυτό είπαν: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό ως άρχοντα μάλλον παρά στους ανθρώπους».—Πράξεις 4:19, 20· 5:29.
17 Οι απόστολοι δεν έδειχναν στασιαστική στάση. (Παροιμίες 24:21) Εντούτοις, όταν οι ανθρώπινοι άρχοντες τους απαγόρευσαν να κάνουν το θέλημα του Θεού, εκείνοι δεν μπορούσαν παρά να πουν: “Πρέπει να υπακούμε στον Θεό, όχι στον άνθρωπο”. Ο Ιησούς είπε ότι πρέπει να “αποδίδουμε αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, αλλά αυτά που είναι του Θεού στον Θεό”. (Μάρκος 12:17) Αν παρακούσουμε κάποια θεϊκή εντολή επειδή μας το λέει αυτό ένας άνθρωπος, δίνουμε σε άνθρωπο αυτό που ανήκει στον Θεό. Απεναντίας, αποδίδουμε στον Καίσαρα καθετί που του οφείλουμε, αλλά αναγνωρίζουμε την υπέρτατη εξουσία του Ιεχωβά. Εκείνος είναι ο Παγκόσμιος Κυρίαρχος, ο Δημιουργός, η ίδια η Πηγή της εξουσίας.—Αποκάλυψη 4:11.
Θα Μείνουμε Σταθεροί
18 Προς το παρόν, οι περισσότερες κοσμικές κυβερνήσεις αναγνωρίζουν την ουδέτερη στάση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και εμείς είμαστε ευγνώμονες για αυτό. Σε μερικές χώρες, όμως, οι Μάρτυρες έχουν αντιμετωπίσει σοβαρό διωγμό. Σε ολόκληρο τον 20ό αιώνα μέχρι και την τωρινή εποχή, μερικοί αδελφοί και αδελφές μας έχουν παλέψει σθεναρά, αγωνιζόμενοι με πνευματική έννοια «τον καλό αγώνα της πίστης».—1 Τιμόθεο 6:12.
19 Πώς μπορούμε εμείς να παραμένουμε σταθεροί όπως εκείνοι; Πρώτον, θυμόμαστε ότι πρέπει να αναμένουμε εναντίωση. Δεν χρειάζεται να συγκλονιστούμε ούτε καν να νιώσουμε έκπληξη αν τη συναντήσουμε στο δρόμο μας. Ο Παύλος προειδοποίησε τον Τιμόθεο: «Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση σε σχέση με τον Χριστό Ιησού θα υποστούν διωγμό». (2 Τιμόθεο 3:12· 1 Πέτρου 4:12) Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η επιρροή του Σατανά, πώς θα ήταν δυνατόν να μην αντιμετωπίσουμε εναντίωση; (Αποκάλυψη 12:17) Όσο είμαστε πιστοί, θα υπάρχουν πάντοτε μερικοί που “θα παραξενεύονται και θα μιλούν υβριστικά για εμάς”.—1 Πέτρου 4:4.
20 Δεύτερον, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά και οι άγγελοί του θα μας υποστηρίζουν. Όπως είπε ο Ελισαιέ της αρχαιότητας, «είναι περισσότεροι αυτοί που είναι μαζί μας παρά εκείνοι που είναι μαζί τους». (2 Βασιλέων 6:16· Ψαλμός 34:7) Ίσως ο Ιεχωβά, για το δικό του καλό σκοπό, να επιτρέπει να συνεχίζεται επί κάποιο διάστημα η πίεση από τους εναντιουμένους. Εντούτοις, εκείνος θα μας δίνει πάντοτε τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να υπομένουμε. (Ησαΐας 41:9, 10) Μερικοί έχουν δώσει τη ζωή τους, αλλά αυτό δεν μας πτοεί. Ο Ιησούς είπε: «Μη φοβηθείτε εκείνους που θανατώνουν το σώμα αλλά δεν μπορούν να θανατώσουν την ψυχή· απεναντίας, να φοβάστε αυτόν που μπορεί να καταστρέψει και την ψυχή και το σώμα στη Γέεννα». (Ματθαίος 10:16-23, 28) Εμείς είμαστε μόνο “προσωρινοί κάτοικοι” σε αυτό το σύστημα πραγμάτων. Χρησιμοποιούμε το χρόνο που διαθέτουμε εδώ ώστε να “κρατήσουμε γερά την πραγματική ζωή”, την αιώνια ζωή στο νέο κόσμο του Θεού. (1 Πέτρου 2:11· 1 Τιμόθεο 6:19) Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μας στερήσει αυτή την ανταμοιβή όσο εμείς παραμένουμε πιστοί στον Θεό.
21 Γι’ αυτό, ας θυμόμαστε την προνομιούχα σχέση που έχουμε με τον Ιεχωβά Θεό. Είθε να εκτιμούμε πάντοτε την ευλογία τού να είμαστε ακόλουθοι του Χριστού και υπήκοοι της Βασιλείας. Ας αγαπούμε ολόκαρδα τους αδελφούς μας, και είθε να χαιρόμαστε πάντοτε με την αγάπη που λαβαίνουμε από αυτούς. Πάνω από όλα, ας δίνουμε προσοχή στα λόγια του ψαλμωδού: «Έλπιζε στον Ιεχωβά· να είσαι θαρραλέος, και ας είναι ισχυρή η καρδιά σου. Ναι, έλπιζε στον Ιεχωβά». (Ψαλμός 27:14· Ησαΐας 54:17) Τότε εμείς, όπως και αναρίθμητοι Χριστιανοί πριν από εμάς, θα παραμένουμε σταθεροί με την ελπίδα μας βέβαιη—πιστοί ουδέτεροι Χριστιανοί που δεν είναι μέρος του κόσμου.
«[Στον Θεό] είναι η πηγή της ζωής». (Ψαλμός 36:9) Το πιστεύετε εσείς αυτό; Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι η ζωή προήλθε από τυχαία μη κατευθυνόμενα γεγονότα. Αν ισχύει αυτό, τότε η ύπαρξή μας οφείλεται σε ένα ατύχημα. Αλλά αν δημιούργησε τη ζωή ο Ιεχωβά Θεός, τότε λογικά η ζωή έχει σκοπό, έτσι δεν είναι;* Εξετάστε την αφήγηση της Αγίας Γραφής για την προέλευση της ζωής, καθώς και γιατί είναι λογική αυτή η αφήγηση.
1. Πώς ξεκίνησε το σύμπαν;
Η Γραφή λέει: «Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη». (Γένεση 1:1) Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι το σύμπαν είχε αρχή. Πώς το δημιούργησε ο Θεός; Ο Θεός χρησιμοποίησε την “ενεργό του δύναμη”—το άγιό του πνεύμα—για να φτιάξει τα πάντα στο σύμπαν, όπως τους γαλαξίες, τα άστρα και τους πλανήτες.—Γένεση 1:2.
2. Γιατί δημιούργησε ο Θεός τη γη;
Ο Ιεχωβά “δεν δημιούργησε [τη γη] μάταια, αλλά την έπλασε για να κατοικείται”. (Ησαΐας 45:18) Έφτιαξε τον πλανήτη μας με σκοπό να είναι μια άνετη και μόνιμη κατοικία για τους ανθρώπους. (Διαβάστε Ησαΐας 40:28· 42:5) Οι επιστήμονες αποκαλύπτουν ότι η γη είναι μοναδική. Είναι ο μόνος γνωστός πλανήτης που μπορεί να συντηρήσει την ανθρώπινη ζωή.
3. Τι κάνει τους ανθρώπους διαφορετικούς από τα ζώα;
Αφού πρώτα ο Ιεχωβά έφτιαξε τη γη, έπειτα δημιούργησε ζωή πάνω σε αυτήν. Αρχικά, γέμισε τη γη με φυτά και ζώα. Μετά, «άρχισε ο Θεός να δημιουργεί τον άνθρωπο κατά την εικόνα του». (Διαβάστε Γένεση 1:27) Τι κάνει τους ανθρώπους ξεχωριστούς; Εφόσον είμαστε φτιαγμένοι κατά την εικόνα του Θεού, μπορούμε να αντανακλούμε τις ιδιότητές του, όπως είναι η αγάπη και η δικαιοσύνη. Επίσης, ο Θεός μάς δημιούργησε με την ικανότητα να μαθαίνουμε γλώσσες, να έχουμε αίσθηση της τέχνης και να απολαμβάνουμε τη μουσική. Και σε αντίθεση με τα ζώα, εμείς μπορούμε να λατρεύουμε τον Δημιουργό μας.
ΨΑΞΤΕ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ
Εξετάστε τις αποδείξεις για το ότι η ζωή έχει σχεδιαστεί και για το ότι η αφήγηση της Γραφής για τη δημιουργία είναι λογική. Μάθετε τι μας διδάσκουν για τον Θεό οι ιδιότητες που έχουν οι άνθρωποι.
4. Η ζωή έχει σχεδιαστεί
Οι άνθρωποι λαβαίνουν αναγνώριση για τα σχέδια που αντιγράφουν από τη φύση. Ποιος λοιπόν πρέπει να λάβει την αναγνώριση για τα πρωτότυπα σχέδια; Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ και έπειτα συζητήστε την επόμενη ερώτηση.
Ποια σχέδια έχουν αντιγράψει από τη φύση οι άνθρωποι;
Κάθε σπίτι κάποιος το σχεδίασε και το έφτιαξε. Αλλά ποιος σχεδίασε και έφτιαξε όλα αυτά που υπάρχουν στη φύση; ΔιαβάστεΕβραίους 3:4 και έπειτα συζητήστε τις εξής ερωτήσεις:
Ποια σχέδια στον φυσικό κόσμο σάς κάνουν εντύπωση;
Είναι λογικό να πιστεύουμε ότι σχεδιάστηκε το σύμπαν και ό,τι υπάρχει σε αυτό; Γιατί;
«Φυσικά, κάθε οίκος κατασκευάζεται από κάποιον, αλλά εκείνος που κατασκεύασε τα πάντα είναι ο Θεός»
5. Η αφήγηση της Γραφής για τη δημιουργία είναι λογική
Στο πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης, η Γραφή περιγράφει πώς ήρθε σε ύπαρξη η γη και η ζωή πάνω σε αυτήν. Μπορείτε να εμπιστευτείτε αυτή την αφήγηση ή είναι μύθος; Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ και έπειτα συζητήστε τις επόμενες ερωτήσεις.
Διδάσκει η Γραφή ότι η γη και η ζωή πάνω σε αυτήν δημιουργήθηκαν σε έξι 24ωρες ημέρες;
Πιστεύετε ότι η αφήγηση της Γραφής για τη δημιουργία είναι λογική; Γιατί το λέτε αυτό;
ΔιαβάστεΓένεση 1:1 και έπειτα συζητήστε την εξής ερώτηση:
Οι επιστήμονες λένε ότι το σύμπαν είχε αρχή. Συμφωνεί το συμπέρασμά τους με αυτό που μόλις διαβάσατε στη Γραφή;
Μερικοί άνθρωποι αναρωτιούνται αν ο Θεός δημιούργησε τη ζωή μέσω εξέλιξης. ΔιαβάστεΓένεση 1:21,25,27 και έπειτα συζητήστε τις εξής ερωτήσεις:
Διδάσκει η Γραφή ότι ο Θεός έφτιαξε μια απλή μορφή ζωής και μετά την άφησε να εξελιχθεί για να γίνουν τα ψάρια, τα θηλαστικά και οι άνθρωποι; Ή δημιούργησε ο Θεός όλα τα βασικά «είδη» της ζωής;*
6. Ο άνθρωπος είναι μοναδικό δημιούργημα του Θεού
Ο Ιεχωβά δημιούργησε εμάς τους ανθρώπους διαφορετικά από τα ζώα. ΔιαβάστεΓένεση 1:26 και έπειτα συζητήστε την εξής ερώτηση:
Εφόσον είμαστε φτιαγμένοι κατά την εικόνα του Θεού, τι δείχνει για την προσωπικότητα του Θεού το ότι μπορούμε να δείχνουμε αγάπη και συμπόνια;
ΜΕΡΙΚΟΙ ΛΕΝΕ: «Η αφήγηση της Γραφής για τη δημιουργία είναι παραμύθι».
Εσείς τι πιστεύετε; Γιατί;
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Ιεχωβά δημιούργησε το σύμπαν και κάθε μορφή ζωής.
Τι Μάθατε;
Τι διδάσκει η Γραφή για την προέλευση του σύμπαντος;
Άφησε ο Θεός τα διάφορα είδη της ζωής να εξελιχθούν από μια απλή μορφή ζωής ή τα δημιούργησε εκείνος όλα;
Ο Θεός δεν δίνει σε ανθρώπους την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες που γίνονται εναντίον του. Μόνο ο ίδιος μπορεί να το κάνει αυτό. Η Γραφή μάς λέει ξεκάθαρα: «Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, [ο Θεός] είναι πιστός και δίκαιος ώστε να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία». (1 Ιωάννη 1:9) Ωστόσο, σε ποιον πρέπει να ομολογούνται τέτοιες αμαρτίες;
Εφόσον η συγχώρηση μπορεί να προέλθει μόνο από τον Θεό, η ομολογία πρέπει να γίνεται σε εκείνον. Αυτό έκανε και ο Δαβίδ, όπως είδαμε. Με ποια βάση, όμως, μπορεί να δοθεί συγχώρηση; Η Γραφή μάς λέει: «Μετανοήστε, λοιπόν, και μεταστραφείτε για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, ώστε να έρθουν καιροί αναζωογόνησης από το πρόσωπο του Ιεχωβά». (Πράξεις 3:19) Ναι, η συγχώρηση δεν εξαρτάται μόνο από το αν κάποιος αναγνωρίσει και ομολογήσει την αμαρτία του, αλλά και από το αν είναι πρόθυμος να εγκαταλείψει την εσφαλμένη πορεία. Αυτό το επιπρόσθετο βήμα είναι συνήθως δύσκολο. Αλλά μπορεί να βρεθεί βοήθεια.
Θυμηθείτε τα λόγια του μαθητή Ιακώβου τα οποία παρατέθηκαν προηγουμένως: «Να ομολογείτε . . . φανερά τις αμαρτίες σας ο ένας στον άλλον και να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον, για να γιατρευτείτε». Σε αυτά τα λόγια, ο Ιάκωβος πρόσθεσε: «Η δέηση του δίκαιου ανθρώπου, όταν βρίσκεται σε δράση, έχει πολλή δύναμη». (Ιακώβου 5:16) Ο “δίκαιος άνθρωπος” μπορεί να είναι ένας από τους «πρεσβυτέρους της εκκλησίας», στους οποίους αναφέρθηκε ο Ιάκωβος στο εδάφιο 14. Στη Χριστιανική εκκλησία, υπάρχουν διορισμένοι πνευματικοί “πρεσβύτεροι” οι οποίοι, μεταξύ άλλων, βοηθούν εκείνους που θέλουν να λάβουν τη συγχώρηση του Θεού. Όχι, οι “πρεσβύτεροι” δεν μπορούν να δώσουν άφεση αμαρτιών, επειδή κανένας άνθρωπος δεν έχει την εξουσία να συγχωρεί το συνάνθρωπό του για κάτι κακό που έχει κάνει ενάντια στον Θεό.* Ωστόσο, αυτοί διαθέτουν τα πνευματικά προσόντα για να παράσχουν έλεγχο και να διορθώσουν κάποιο άτομο που είναι ένοχο σοβαρής αμαρτίας, βοηθώντας το να αντιληφθεί τη βαρύτητα της αμαρτίας του και την ανάγκη που υπάρχει να μετανοήσει.—Γαλάτες 6:1.
Γιατί Πρέπει να Ομολογεί Κάποιος τις Αμαρτίες Του;
Είτε η αμαρτία είναι σοβαρή είτε όχι, το άτομο που τη διέπραξε έχει βλάψει τη σχέση του με το συνάνθρωπό του και με τον Θεό. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να είναι αναστατωμένο ή να νιώθει άσχημα. Αυτό οφείλεται στη λειτουργία της συνείδησης με την οποία μας έχει προικίσει ο Δημιουργός μας. (Ρωμαίους 2:14, 15) Τι μπορεί να γίνει σε αυτή την περίπτωση;
Ανατρέχοντας άλλη μια φορά στην επιστολή του Ιακώβου, βρίσκουμε τα εξής ενθαρρυντικά λόγια: «Είναι κανείς μεταξύ σας [πνευματικά] άρρωστος; Ας καλέσει τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και ας προσευχηθούν για αυτόν, αλείβοντάς τον με λάδι στο όνομα του Ιεχωβά. Και η προσευχή της πίστης θα κάνει καλά εκείνον που πάσχει, και ο Ιεχωβά θα τον εγείρει. Και αν έχει διαπράξει αμαρτίες, αυτό θα του συγχωρηθεί».—Ιακώβου 5:14, 15.
Και πάλι βλέπουμε ότι οι πρεσβύτεροι καλούνται να φροντίσουν τις ανάγκες του ποιμνίου. Πώς; Όχι απλώς ακούγοντας μια εξομολόγηση. Εφόσον περιλαμβάνεται πνευματική ασθένεια, πρέπει να γίνει κάτι που «θα κάνει καλά εκείνον που πάσχει». Υπάρχουν δύο πράγματα που μπορούν να γίνουν, όπως ανέφερε ο Ιάκωβος.
Κατ’ αρχάς, μίλησε για την “επάλειψη με λάδι”. Αυτή παραπέμπει στη θεραπευτική δύναμη του Λόγου του Θεού. Ο απόστολος Παύλος εξήγησε ότι «ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός και ασκεί δύναμη . . . και μπορεί να διακρίνει σκέψεις και προθέσεις της καρδιάς», φτάνοντας βαθιά στη διάνοια και στην καρδιά κάποιου ατόμου. (Εβραίους 4:12) Χρησιμοποιώντας επιδέξια τη Γραφή, οι πρεσβύτεροι μπορούν να βοηθήσουν το πνευματικά άρρωστο άτομο να διακρίνει την αιτία του προβλήματος και να κάνει τα κατάλληλα βήματα ώστε να διορθώσει τα πράγματα ενώπιον του Θεού.
Έπειτα, ο Ιάκωβος μίλησε για την «προσευχή της πίστης». Αν και οι προσευχές των πρεσβυτέρων δεν θα αλλάξουν την εφαρμογή της δικαιοσύνης από μέρους του Θεού, όντως μετρούν ενώπιόν του, καθώς αυτός είναι πρόθυμος να συγχωρεί την αμαρτία με βάση τη λυτρωτική θυσία του Χριστού. (1 Ιωάννη 2:2) Ο Θεός είναι διατεθειμένος να βοηθήσει οποιονδήποτε αμαρτωλό μετανοεί ειλικρινά και κάνει «έργα που αρμόζουν στη μετάνοια».—Πράξεις 26:20.
[Εικόνα στη σελίδα 24]
Ο πρώτιστος λόγος για να ομολογήσει κάποιος μια αμαρτία είναι η απόκτηση επιδοκιμασμένης υπόστασης ενώπιον του Θεού
Ο πρώτιστος λόγος για να ομολογήσει κάποιος μια αμαρτία—που διέπραξε είτε ενάντια στο συνάνθρωπό του είτε ενάντια στον Θεό—είναι η απόκτηση επιδοκιμασμένης υπόστασης ενώπιον του Θεού. Ο Ιησούς Χριστός έδειξε ότι, για να μπορούμε να λατρεύουμε τον Θεό με καλή συνείδηση, πρέπει πρώτα να λύνουμε οποιοδήποτε πρόβλημα με τους συνανθρώπους μας και να κάνουμε ειρήνη μαζί τους. (Ματθαίος 5:23, 24) Το εδάφιο Παροιμίες 28:13 αναφέρει: «Όποιος καλύπτει τις παραβάσεις του δεν θα έχει επιτυχία, αλλά σε όποιον τις ομολογεί και τις εγκαταλείπει θα δειχτεί έλεος». Αν ταπεινωθούμε στα μάτια του Ιεχωβά Θεού και ζητήσουμε συγχώρηση, θα κερδίσουμε την εύνοιά του και θα εξυψωθούμε στον ορισμένο καιρό.—1 Πέτρου 5:6.
*** w21 Μάρτιος σ. 7 παρ. 17-18 Νεαροί Άντρες—Πώς θα Κερδίσετε την Εμπιστοσύνη των Άλλων; ***
ΚΑΝΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΑΣ
17. Πώς νιώθουν οι μεγαλύτεροι αδελφοί για τους νεαρούς άντρες που υπηρετούν τον Ιεχωβά;
17 Οι μεγαλύτεροι αδελφοί εκτιμούν βαθιά εσάς τους νεαρούς άντρες που υπηρετείτε τον Ιεχωβά «ώμο προς ώμο» με εκείνους! (Σοφ. 3:9) Τους αρέσει πολύ το γεμάτο ζήλο πνεύμα σας και ο δραστήριος, ενθουσιώδης τρόπος με τον οποίο κάνετε τις εργασίες που σας ανατίθενται. Έχετε βρει εύνοια στα μάτια τους.—1 Ιωάν. 2:14.
18. Όπως δείχνει το εδάφιο Παροιμίες 27:11, πώς νιώθει ο Ιεχωβά για τους νεαρούς άντρες που τον υπηρετούν;
18 Νεαροί αδελφοί, μην ξεχνάτε ποτέ ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και σας εμπιστεύεται. Εκείνος προείπε ότι στις τελευταίες ημέρες θα υπήρχε ένα στράτευμα νεαρών αντρών που θα πρόσφεραν πρόθυμα τον εαυτό τους. (Ψαλμ. 110:1-3) Ξέρει ότι τον αγαπάτε και θέλετε να τον υπηρετείτε όσο καλύτερα μπορείτε. Γι’ αυτό, να είστε υπομονετικοί με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό σας. Όταν κάνετε λάθη, να δέχεστε την εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγηση που λαβαίνετε, θεωρώντας ότι προέρχεται από τον Ιεχωβά. (Εβρ. 12:6) Να επιτελείτε με επιμέλεια οποιουσδήποτε διορισμούς σάς ανατίθενται. Και πάνω από όλα, σε κάθε τομέα της ζωής σας, να κάνετε περήφανο τον ουράνιο Πατέρα σας.—ΔιαβάστεΠαροιμίες 27:11.
