Αυτός που αμφιβάλλει μοιάζει με κύμα της θάλασσας που το σπρώχνει ο άνεμος και το παρασύρει εδώ και εκεί.—Ιακ. 1:6.
Κατά καιρούς, ίσως δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε κάτι από τον Λόγο του Θεού. Ή ίσως ο Ιεχωβά να μην απαντάει στις προσευχές μας έτσι όπως αναμέναμε. Αυτό ενδέχεται να γεννήσει κάποιες αμφιβολίες. Αν τις αγνοήσουμε, αυτές θα εξασθενίσουν την πίστη μας και θα βλάψουν τη σχέση μας με τον Ιεχωβά. (Ιακ. 1:7, 8) Θα μπορούσαν ακόμα και να μας κάνουν να χάσουμε την ελπίδα μας για το μέλλον. Ο απόστολος Παύλος παρομοίασε την ελπίδα μας για το μέλλον με άγκυρα. (Εβρ. 6:19) Η άγκυρα σταθεροποιεί το πλοίο στη διάρκεια μιας θύελλας και δεν το αφήνει να παρασυρθεί στα βράχια. Αν όμως σπάσει η αλυσίδα που την κρατάει στο πλοίο, τότε η άγκυρα θα είναι άχρηστη. Όπως η σκουριά διαβρώνει την αλυσίδα μιας άγκυρας, έτσι και οι ανεπίλυτες αμφιβολίες διαβρώνουν την πίστη μας. Όταν ένα άτομο που αμφιβάλλει αντιμετωπίζει εναντίωση, θα μπορούσε να χάσει την πίστη του ότι ο Ιεχωβά θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του. Αν χάσουμε την πίστη μας, χάνουμε και την ελπίδα μας. Το άτομο που βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση πιθανότατα δεν θα νιώθει καθόλου χαρά! w21.02 σ. 30 ¶14, 15
Σε ποιον οφείλεται πραγματικά οποιαδήποτε επιτυχία έχουμε στη διακονία; Ο Παύλος έδωσε την απάντηση όταν έγραψε τα εξής σχετικά με την εκκλησία της Κορίνθου: «Εγώ φύτεψα, ο Απολλώς πότισε, αλλά ο Θεός το έκανε να αυξάνει, ώστε ούτε αυτός που φυτεύει είναι τίποτα ούτε αυτός που ποτίζει, αλλά ο Θεός που το κάνει να αυξάνει». (1 Κορ. 3:6, 7) Όπως ο Παύλος, έτσι και εμείς πρέπει πάντοτε να δίνουμε την τιμή στον Ιεχωβά για οποιαδήποτε επιτυχία έχουμε στη διακονία. Πώς μπορούμε να δείχνουμε εκτίμηση για το προνόμιο που έχουμε να «εργαζόμαστε μαζί» με τον Θεό, τον Χριστό και τους αγγέλους; (2 Κορ. 6:1) Αναζητώντας με ζήλο ευκαιρίες για να μεταδίδουμε τα καλά νέα σε άλλους. Πρέπει, όχι μόνο να φυτεύουμε τους σπόρους της αλήθειας, αλλά να τους ποτίζουμε κιόλας. Όταν κάποιος δείχνει ενδιαφέρον, πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να το καλλιεργήσουμε με προοπτική την έναρξη μιας Γραφικής μελέτης. Καθώς η μελέτη προοδεύει, χαιρόμαστε βλέποντας πώς επιδρά ο Ιεχωβά στην καρδιά και στη διάνοια ενός πιθανού μαθητή. w20.05 σ. 30 ¶14, 16-18
Το πρόβλημά του είναι το εξής: Η σοδειά είναι πολύ μεγάλη για να τη μαζέψει μόνος του. Προκειμένου να αντεπεξέλθει στην πρόκληση, αποφασίζει σοφά να προσλάβει μερικούς εργάτες και να τους στείλει στα χωράφια του. Εξάλλου, δεν υπάρχει πολύς χρόνος για να μαζέψει την πολύτιμη σοδειά του.
14. Τι δείχνει ότι η αποστολή που έχει καταγραφεί στα εδάφια Ματθαίος 28:18-20 ισχύει για όλους τους ακολούθους του Χριστού; (Βλέπε επίσης υποσημείωση.)
14 Με τα λόγια «Πηγαίνετε . . . και κάντε μαθητές», ο αναστημένος Ιησούς ανέθεσε μια βαριά ευθύνη στους ακολούθους του. Δεν είχε κατά νου απλώς και μόνο τους μαθητές που ήταν παρόντες στο βουνό στη Γαλιλαία εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα.c Το έργο που ανέθεσε στους ακολούθους του περιλαμβάνει κήρυγμα σε «όλα τα έθνη» και συνεχίζεται «μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων». Είναι σαφές ότι αυτή η αποστολή ισχύει για όλους τους ακολούθους του Χριστού, μεταξύ των οποίων είμαστε και εμείς σήμερα. Ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά τα λόγια του Ιησού που έχουν καταγραφεί στα εδάφια Ματθαίος 28:18-20.
15. Γιατί είναι σοφό να υπακούμε στην εντολή του Ιησού να κάνουμε μαθητές;
15 Προτού αναθέσει την αποστολή στους ακολούθους του, ο Ιησούς λέει: «Μου έχει δοθεί όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη». (Εδάφιο 18) Διαθέτει ο Ιησούς πραγματικά τέτοια τεράστια εξουσία; Και βέβαια! Είναι ο αρχάγγελος, έχοντας υπό τις διαταγές του μυριάδες μυριάδων αγγέλους. (1 Θεσσαλονικείς 4:16· Αποκάλυψη 12:7) Ως «κεφαλή της εκκλησίας», έχει εξουσία πάνω στους ακολούθους του στη γη. (Εφεσίους 5:23) Από το 1914, κυβερνάει ως Μεσσιανικός Βασιλιάς στον ουρανό. (Αποκάλυψη 11:15) Η εξουσία του φτάνει μέχρι και στον τάφο, διότι έχει τη δύναμη να αναστήσει τους νεκρούς. (Ιωάννης 5:26-28) Ο Ιησούς, αναφέροντας πρώτα την εκτεταμένη του εξουσία, δείχνει ότι τα λόγια που ακολουθούν δεν αποτελούν υπόδειξη αλλά εντολή. Είναι σοφό να υπακούμε, επειδή η εξουσία του δεν είναι αυθαίρετη αλλά θεόδοτη.—1 Κορινθίους 15:27.
16. Τι μας ζητάει ο Ιησούς να κάνουμε όταν λέει «πηγαίνετε», και πώς εκπληρώνουμε αυτή την πτυχή της αποστολής;
16 Ο Ιησούς περιγράφει τώρα την αποστολή, η οποία αρχίζει με μια απλή λέξη: «Πηγαίνετε». (Εδάφιο 19) Με αυτή τη λέξη μάς ζητάει να πάρουμε την πρωτοβουλία να μεταδώσουμε σε άλλους το άγγελμα της Βασιλείας. Καθώς εκπληρώνουμε αυτή την πτυχή της αποστολής, υπάρχει περιθώριο για χρήση ποικίλων μεθόδων. Το κήρυγμα από σπίτι σε σπίτι είναι εξαιρετικά αποτελεσματικός τρόπος για να ερχόμαστε σε επαφή με τους ανθρώπους προσωπικά. (Πράξεις 20:20) Αναζητούμε επίσης ευκαιρίες να δίνουμε ανεπίσημη μαρτυρία. Είμαστε πρόθυμοι να αρχίζουμε συζητήσεις για τα καλά νέα οπουδήποτε είναι κατάλληλο στα πλαίσια της καθημερινής μας ζωής. Οι συγκεκριμένες μέθοδοι κηρύγματος που χρησιμοποιούμε μπορεί να διαφέρουν, καθώς τις προσαρμόζουμε στις τοπικές ανάγκες και περιστάσεις. Ένα πράγμα, όμως, παραμένει το ίδιο: “Πηγαίνουμε” και αναζητούμε τους αξίους.—Ματθαίος 10:11.
17. Πώς “κάνουμε μαθητές”;
17 Κατόπιν, ο Ιησούς εξηγεί το σκοπό της αποστολής, δηλαδή να “κάνουμε μαθητές από όλα τα έθνη”. (Εδάφιο 19) Πώς “κάνουμε μαθητές”; Βασικά, ο μαθητής είναι ένα άτομο που διδάσκεται. Η μαθήτευση, όμως, δεν είναι απλώς μετάδοση γνώσεων στους άλλους. Όταν μελετάμε τη Γραφή με ενδιαφερομένους, στόχος μας είναι να τους βοηθήσουμε να γίνουν ακόλουθοι του Χριστού. Οποτεδήποτε είναι δυνατόν, τονίζουμε το παράδειγμα του Ιησού ώστε να μάθουν οι σπουδαστές να αποβλέπουν σε αυτόν ως Δάσκαλο και Πρότυπό τους, ζώντας όπως έζησε εκείνος και κάνοντας το έργο που έκανε εκείνος.—Ιωάννης 13:15.
18. Γιατί είναι το βάφτισμα το σημαντικότερο ορόσημο στη ζωή ενός μαθητή;
18 Ένα ζωτικό μέρος της αποστολής εκφράζεται με τα λόγια: «Βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος». (Εδάφιο 19) Το βάφτισμα είναι το σημαντικότερο ορόσημο στη ζωή ενός μαθητή, διότι αποτελεί κατάλληλο σύμβολο της ολόκαρδης αφιέρωσής του στον Θεό. Ως εκ τούτου, είναι ουσιώδες για τη σωτηρία. (1 Πέτρου 3:21) Ναι, αν συνεχίσει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί στην υπηρεσία του Ιεχωβά, ο βαφτισμένος μαθητής μπορεί να αποβλέπει σε ατελείωτες ευλογίες στον επερχόμενο νέο κόσμο. Έχετε βοηθήσει εσείς κάποιον να γίνει βαφτισμένος μαθητής του Χριστού; Στη Χριστιανική διακονία, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αιτία για χαρά.—3 Ιωάννη 4.
19. Τι διδάσκουμε στα καινούρια άτομα, και γιατί μπορεί η διδασκαλία να συνεχιστεί μετά το βάφτισμά τους;
19 Ο Ιησούς εξηγεί το επόμενο μέρος της αποστολής λέγοντας: «Διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει». (Εδάφιο 20) Διδάσκουμε τα καινούρια άτομα να δίνουν προσοχή στις εντολές του Ιησού, περιλαμβανομένων και των εντολών να αγαπούν τον Θεό, να αγαπούν τον πλησίον και να κάνουν μαθητές. (Ματθαίος 22:37-39) Τα διδάσκουμε προοδευτικά να εξηγούν Γραφικές αλήθειες και να υπερασπίζονται την αυξανόμενη πίστη τους. Όταν αποκτήσουν τα προσόντα για να συμμετέχουν στο δημόσιο έργο κηρύγματος, συνεργαζόμαστε μαζί τους και τα διδάσκουμε με λόγια και με το παράδειγμά μας πώς να έχουν ουσιαστική συμμετοχή σε αυτό το έργο. Η διδασκαλία των νέων μαθητών δεν τελειώνει απαραιτήτως πριν από το βάφτισμά τους. Τα νεοβαφτισμένα άτομα μπορεί να χρειάζονται επιπρόσθετη διδασκαλία για να βοηθηθούν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες που περιλαμβάνει το να ακολουθούν τον Χριστό.—Λουκάς 9:23, 24.
«Είμαι Μαζί σας Όλες τις Ημέρες»
20, 21. (α) Γιατί δεν έχουμε λόγο να φοβόμαστε καθώς εκτελούμε την αποστολή που μας ανέθεσε ο Ιησούς; (β) Γιατί δεν είναι τώρα καιρός να επιβραδύνουμε, και για ποιο πράγμα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι;
20 Τα τελευταία λόγια που είπε ο Ιησούς όταν ανέθεσε την αποστολή στους ακολούθους του είναι άκρως καθησυχαστικά: «Εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων». (Ματθαίος 28:20) Ο Ιησούς αναγνωρίζει ότι αυτός ο διορισμός είναι βαρυσήμαντος. Γνωρίζει επίσης ότι η εκπλήρωσή του θα προκαλεί μερικές φορές εχθρικές αντιδράσεις από τους εναντιουμένους. (Λουκάς 21:12) Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε. Ο Ηγέτης μας δεν αναμένει να επιτελέσουμε αυτόν το διορισμό αβοήθητοι ή μόνοι. Δεν είναι στ’ αλήθεια παρηγορητικό να γνωρίζουμε ότι Εκείνος που έχει “όλη την εξουσία στον ουρανό και στη γη” είναι μαζί μας για να μας στηρίζει καθώς εκπληρώνουμε αυτή την αποστολή;
21 Ο Ιησούς διαβεβαίωσε τους μαθητές του ότι θα ήταν μαζί τους στη διακονία τους ανά τους αιώνες μέχρι «την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων». Ώσπου να έρθει το τέλος, πρέπει να συνεχίζουμε να εκτελούμε την αποστολή που μας ανέθεσε ο Ιησούς. Δεν είναι τώρα καιρός να επιβραδύνουμε. Ένας πλούσιος πνευματικός θερισμός βρίσκεται σε εξέλιξη! Τα δεκτικά άτομα συγκεντρώνονται σε μεγάλους αριθμούς. Ως ακόλουθοι του Χριστού, ας είμαστε αποφασισμένοι να εκπληρώνουμε τη βαρυσήμαντη αποστολή που μας είναι εμπιστευμένη. Ας είμαστε αποφασισμένοι να δίνουμε από το χρόνο, την ενεργητικότητα και τους πόρους μας για να εκτελούμε την εντολή του Χριστού: «Πηγαίνετε . . . και κάντε μαθητές».
Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει.—Ιακ. 1:19.
Όταν συνοδεύετε έναν ευαγγελιζόμενο στη Γραφική μελέτη που διεξάγει, να ακούτε προσεκτικά τον δάσκαλο και τον σπουδαστή. Μόνο τότε θα είστε σε θέση να βοηθήσετε όταν αυτό είναι κατάλληλο. Βέβαια, πρέπει να ασκείτε καλή κρίση. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να μιλάτε πάρα πολύ, να διακόπτετε τον συλλογισμό που αναπτύσσει ο δάσκαλος ή να αλλάζετε θέμα. Αλλά με ένα σύντομο σχόλιο, παράδειγμα ή ερώτημα θα μπορούσατε να διευκρινίσετε το σημείο που εξετάζεται εκείνη τη στιγμή. Κάποιες φορές, ίσως νιώθετε ότι δεν έχετε πολλά να πείτε. Αν όμως επαινέσετε τον σπουδαστή και του δείξετε προσωπικό ενδιαφέρον, θα συμβάλετε πολύ στην πρόοδό του. Αν αυτό θα βοηθούσε, θα μπορούσατε να πείτε εν συντομία στον σπουδαστή πώς γνωρίσατε την αλήθεια, πώς ξεπεράσατε μια δυσκολία ή πώς έχετε δει το χέρι του Ιεχωβά στη ζωή σας. (Ψαλμ. 78:4, 7) Η εμπειρία σας ενδέχεται να είναι ακριβώς αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει ο σπουδαστής. Μπορεί να ενισχύσει την πίστη του ή να τον υποκινήσει να συνεχίσει να προοδεύει προς το βάφτισμα. w21.03 σ. 10 ¶9, 10
Η αγάπη για τον Θεό βοηθούσε πάντοτε τους υπηρέτες του Ιεχωβά να υπομένουν την εναντίωση. Για παράδειγμα, όταν το ισχυρό ιουδαϊκό ανώτατο δικαστήριο διέταξε τους αποστόλους να σταματήσουν να κηρύττουν, η αγάπη για τον Θεό τούς υποκίνησε να “υποταχθούν πρωτίστως στην εξουσία του Θεού και όχι των ανθρώπων”. (Πράξ. 5:29· 1 Ιωάν. 5:3) Τέτοια ακλόνητη αγάπη ενισχύει και τους αδελφούς μας σήμερα, πολλοί από τους οποίους μένουν σταθεροί απέναντι σε σκληρές και ισχυρές κυβερνήσεις. Αντί να αποθαρρυνόμαστε, το θεωρούμε προνόμιο να υπομένουμε το μίσος του κόσμου. (Πράξ. 5:41· Ρωμ. 5:4, 5) Ίσως μια από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες που μπορεί να αντιμετωπίσουμε είναι η εναντίωση της ίδιας μας της οικογένειας. Όταν αρχίζουμε να δείχνουμε ενδιαφέρον για την αλήθεια, κάποια μέλη της οικογένειάς μας ίσως νομίζουν ότι έχουμε παραπλανηθεί. Άλλοι πάλι ίσως πιστεύουν ότι έχουμε χάσει τα λογικά μας. (Παράβαλε Μάρκος 3:21) Η εναντίωσή τους μπορεί μάλιστα να γίνει βίαιη. Αυτή η αρνητική αντίδραση δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ο Ιησούς είπε: «Εχθροί του ανθρώπου θα είναι άτομα από το ίδιο του το σπιτικό».—Ματθ. 10:36. w21.03 σ. 21 ¶6, 7
[Η άξια σύζυγος] επαγρυπνεί για τις δραστηριότητες του σπιτικού της.—Παρ. 31:27.
Περιγράφοντας τον ρόλο της άξιας συζύγου, ο Λόγος του Θεού λέει ότι είναι σε θέση να επιβλέπει ένα σπιτικό, να αγοράζει και να διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία και να κάνει εμπορικές συναλλαγές. (Παρ. 31:15, 16, 18) Δεν είναι μια σκλάβα που δεν δικαιούται να πει τη γνώμη της. Αντίθετα, ο σύζυγός της την εμπιστεύεται και ακούει τις ιδέες της. (Παρ. 31:11, 26) Όταν ένας άντρας φέρεται στη γυναίκα του με τέτοιον σεβασμό, εκείνη θα χαίρεται να υποτάσσεται σε αυτόν. Παρά τα επιτεύγματά του, ο Ιησούς δεν νιώθει ότι είναι υποτιμητικό να υποτάσσεται στην ηγεσία του Ιεχωβά. (1 Κορ. 15:28· Φιλιπ. 2:5, 6) Παρόμοια, μια άξια γυναίκα που ακολουθεί το παράδειγμα του Ιησού δεν θα νιώθει ότι τη μειώνει η υποταγή στον σύζυγό της. Θα υποστηρίζει τον σύζυγό της, όχι μόνο επειδή αγαπάει εκείνον, αλλά πρωτίστως επειδή αγαπάει και σέβεται τον Ιεχωβά. Ωστόσο, μια υποτακτική Χριστιανή δεν θα υποστηρίξει τον σύζυγό της αν εκείνος της ζητήσει να παραβιάσει Βιβλικούς νόμους ή αρχές. w21.02 σ. 11 ¶14, 15· σ. 12 ¶19
[Να προμηθεύετε] για τους δικούς [σας].—1 Τιμ. 5:8.
Ένας σημαντικός τρόπος με τον οποίο κάποιος οικογενειάρχης αποδεικνύει ότι αγαπάει την οικογένειά του είναι το να τους προμηθεύει τα αναγκαία από υλική άποψη. Πρέπει όμως να θυμάται ότι τα υλικά πράγματα δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις πνευματικές ανάγκες της οικογένειάς του. (Ματθ. 5:3) Την ώρα που ο Ιησούς πέθαινε πάνω στο ξύλο του βασανισμού, ήθελε να διασφαλίσει ότι η Μαρία θα λάβαινε φροντίδα. Παρά το φρικτό του μαρτύριο, ο Ιησούς κανόνισε να αναλάβει ο απόστολος Ιωάννης τη φροντίδα της Μαρίας. (Ιωάν. 19:26, 27) Ένας αδελφός που είναι οικογενειάρχης μπορεί να έχει αρκετές βαριές ευθύνες. Πρέπει να είναι επιμελής στην εργασία του ώστε η διαγωγή του να αποτελεί καλή μαρτυρία για τον Ιεχωβά. (Εφεσ. 6:5, 6· Τίτο 2:9, 10) Επίσης, μπορεί να έχει ευθύνες στην εκκλησία, όπως η ποίμανση και το να ηγείται στο έργο κηρύγματος. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να μελετάει τακτικά τη Γραφή με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Εκείνοι θα εκτιμούν βαθιά τις προσπάθειές του να τους διατηρεί σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά υγιείς.—Εφεσ. 5:28, 29· 6:4. w21.01 σ. 12 ¶15, 17
Πρέπει να τα βοηθήσετε να τον αγαπήσουν βαθιά. Πώς μπορείτε να ενσταλάξετε αγάπη για τον Ιεχωβά στα παιδιά σας; Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε τέσσερις ...
Τι εμπιστεύεται ο Ιεχωβά στους γονείς;. Ο ΙΕΧΩΒΑ δημιούργησε το πρώτο ζευγάρι με την επιθυμία να κάνουν παιδιά. Η Αγία Γραφή ορθά λέει: «Τα παιδιά είναι ...
(Ματθαίος 23:3) Για να ωθήσουν οι γονείς τα παιδιά τους να αγαπούν τον Ιεχωβά, ... Θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να κατανοήσουν ότι ο Ιεχωβά αποτελεί μέρος της ...
Η κεφαλή της γυναίκας είναι ο άντρας.—1 Κορ. 11:3.
Ο σύζυγος είναι υπόλογος τόσο στον Ιεχωβά όσο και στον Ιησού για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται στην οικογένειά του. (1 Πέτρ. 3:7) Ως Κεφαλή της παγκόσμιας οικογένειάς του, ο Ιεχωβά έχει την εξουσία να θεσπίζει κανόνες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται τα παιδιά του και είναι σε θέση να επιβάλλει αυτούς τους κανόνες. (Ησ. 33:22) Ο Ιησούς, ως κεφαλή της Χριστιανικής εκκλησίας, έχει και αυτός το δικαίωμα να θεσπίζει και να επιβάλλει κανόνες. (Γαλ. 6:2· Κολ. 1:18-20) Ακολουθώντας το υπόδειγμα που έθεσαν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς, η κεφαλή μιας Χριστιανικής οικογένειας έχει την εξουσία να παίρνει αποφάσεις για την οικογένεια. (Ρωμ. 7:2· Εφεσ. 6:4) Εντούτοις, η εξουσία του έχει όρια. Για παράδειγμα, οι κανόνες του πρέπει να βασίζονται σε αρχές που βρίσκονται στον Λόγο του Θεού. (Παρ. 3:5, 6) Επίσης, ένας οικογενειάρχης δεν έχει την εξουσία να θεσπίζει κανόνες για όσους δεν ανήκουν στην οικογένειά του. (Ρωμ. 14:4) Και όταν οι γιοι και οι κόρες του μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι, εξακολουθούν να τον σέβονται, αλλά δεν βρίσκονται πλέον υπό την ηγεσία του.—Ματθ. 19:5. w21.02 σ. 2, 3 ¶3-5
*** w15 15/11 σ. 22-23 “Αγαπάτε τον Πλησίον σας Όπως τον Εαυτό Σας”; ***
ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΗΛΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ
4. Γιατί μπορεί να πετύχει ο γάμος παρά την ανθρώπινη ατέλεια;
4 Ο Ιεχωβά τέλεσε τον πρώτο γάμο όταν δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα και τους ένωσε. Σκοπός του ήταν να έχουν μια ευτυχισμένη, διαρκή ένωση και να γεμίσουν τη γη με τους απογόνους τους. (Γέν. 1:27, 28) Ωστόσο, ο στασιασμός ενάντια στην κυριαρχία του Ιεχωβά αμαύρωσε τον πρώτο γάμο και έφερε την αμαρτία και τον θάνατο σε όλη την ανθρωπότητα. (Ρωμ. 5:12) Οι Γραφές, όμως, μας λένε πώς μπορεί να πετύχει ο δικός μας γάμος. Περιέχουν τις καλύτερες συμβουλές σε αυτό το θέμα επειδή προέρχονται από τον Ιεχωβά, τον Πρωτουργό του γάμου.—Διαβάστε2 Τιμόθεο 3:16, 17.
5. Πόσο σημαντική είναι η αγάπη στον γάμο;
5 Ο Λόγος του Θεού δείχνει ότι η αγάπη—η ένθερμη προσωπική προσκόλληση ή βαθιά στοργή—είναι απαραίτητη για να απολαμβάνουν οι άνθρωποι ευτυχισμένες σχέσεις. Αυτό ασφαλώς αληθεύει στον γάμο. Ο απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος στην εκκλησία, είπε: «Η αγάπη είναι μακρόθυμη και δείχνει καλοσύνη. Η αγάπη δεν ζηλεύει, δεν κομπάζει, δεν φουσκώνει από υπερηφάνεια, δεν συμπεριφέρεται άπρεπα, δεν ζητάει τα δικά της συμφέροντα, δεν εξάπτεται. Δεν κρατάει λογαριασμό για το κακό. Δεν χαίρεται για την αδικία, αλλά χαίρεται με την αλήθεια. Ανέχεται τα πάντα, πιστεύει τα πάντα, ελπίζει τα πάντα, υπομένει τα πάντα. Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται». (1 Κορ. 13:4-8) Ο στοχασμός και η εφαρμογή αυτών των θεόπνευστων λόγων θα αυξάνει σίγουρα τις χαρές του γάμου.
Ο Λόγος του Θεού δείχνει πώς μπορούμε να έχουμε επιτυχημένο γάμο (Βλέπε παραγράφους 6, 7)
6, 7. (α) Τι λέει η Αγία Γραφή για την ηγεσία; (β) Πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο Χριστιανός σύζυγος στη γυναίκα του;
6 Λόγω του ότι σε όλη τη διευθέτηση των πραγμάτων που έχει κάνει ο Θεός ισχύει η αρχή της ηγεσίας, η αγάπη είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο Παύλος εξήγησε: «Θέλω . . . να ξέρετε ότι η κεφαλή του κάθε άντρα είναι ο Χριστός· η κεφαλή δε της γυναίκας είναι ο άντρας· η κεφαλή δε του Χριστού είναι ο Θεός». (1 Κορ. 11:3) Αλλά η ηγεσία δεν πρέπει να ασκείται με αυταρχικό τρόπο. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά ασκεί την ηγεσία του επί του Χριστού με καλοσυνάτο, ανιδιοτελή τρόπο, και ο Ιησούς ανταποκρίνεται σε αυτό. Εκτιμάει τη στοργική ηγεσία του Θεού, εφόσον διακήρυξε: «Αγαπώ τον Πατέρα». (Ιωάν. 14:31) Είναι απίθανο να ένιωθε έτσι ο Ιησούς αν ο Ιεχωβά φερόταν με σκληρό ή δικτατορικό τρόπο στον αγαπημένο του Γιο.
7 Αν και ο άντρας είναι η κεφαλή της συζύγου του, η Αγία Γραφή τον συμβουλεύει να “αποδίδει τιμή σε αυτήν”. (1 Πέτρ. 3:7) Ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν οι σύζυγοι να τιμούν τις γυναίκες τους είναι το να λαβαίνουν υπόψη τις ανάγκες τους και να τους δίνουν την ευκαιρία να διαλέξουν εκείνες πρώτες σε ορισμένα ζητήματα. Πράγματι, ο Λόγος του Θεού δηλώνει: «Σύζυγοι, να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως και ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του για αυτήν». (Εφεσ. 5:25) Ναι, ο Ιησούς έδωσε ακόμα και τη ζωή του για τους ακολούθους του. Όταν ο σύζυγος μιμείται τον στοργικό τρόπο ηγεσίας του Ιησού, είναι πολύ πιο εύκολο για τη σύζυγό του να τον αγαπάει, να τον σέβεται και να υποτάσσεται σε αυτόν.—ΔιαβάστεΤίτο 2:3-5.
Είμαι πάρα πολύ αναστατωμένος, και σε ρωτώ, Ιεχωβά—ως πότε θα συνεχίζεται αυτό;—Ψαλμ. 6:3.
Εξαιτίας των έντονων πιέσεων, ίσως αφήνουμε την ανησυχία να μας κατατρώει. Για παράδειγμα, μπορεί να ανησυχούμε ότι θα αρρωστήσουμε και θα χάσουμε μεροκάματα ή ακόμα και τη δουλειά μας. Επίσης, ίσως φοβόμαστε ότι δεν θα μείνουμε πιστοί αν βρεθούμε αντιμέτωποι με τον πειρασμό να παραβιάσουμε τον νόμο του Θεού. Σύντομα ο Σατανάς θα κάνει εκείνους που ελέγχει να επιτεθούν στον λαό του Θεού, οπότε ίσως ανησυχούμε για το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτή την επίθεση. Ίσως αναρωτιόμαστε: “Είναι κακό να ανησυχώ για τέτοια πράγματα;” Ξέρουμε ότι ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του: «Μην ανησυχείτε». (Ματθ. 6:25) Μήπως αυτό σημαίνει ότι αναμένει από εμάς να μη νιώθουμε ποτέ την παραμικρή ανησυχία; Όχι βέβαια! Άλλωστε, στο παρελθόν κάποιοι όσιοι υπηρέτες του Ιεχωβά πάλευαν με ανησυχίες αλλά δεν έχασαν την επιδοκιμασία του. (1 Βασ. 19:4) Ο Ιησούς ουσιαστικά μας καθησύχαζε με αυτά τα λόγια. Δεν ήθελε να ανησυχούμε σε τέτοιον βαθμό για τις έγνοιες της ζωής ώστε να επηρεαστεί αρνητικά η υπηρεσία μας προς τον Θεό. w21.01 σ. 3 ¶4, 5
Η ανησυχία έχει δύο όψεις. Η μία αποτελεί εμπόδιο, η άλλη πλεονέκτημα. Η Γραφή μάς βοηθάει να τις αναγνωρίζουμε. Δείτε πώς να αντιμετωπίζετε τις ανησυχίες.
Αυτό έθεσε ο Ιησούς ως προτεραιότητα στην προσευχή. Αλλά τι σημαίνουν τα λόγια του; Το να αγιάσουμε κάτι σημαίνει να το κάνουμε άγιο, καθαρό ή αγνό. Μερικοί όμως ίσως αναρωτηθούν: “Μα δεν είναι το όνομα του Ιεχωβά ήδη άγιο, καθαρό και αγνό;” Για να απαντήσουμε, χρειάζεται να σκεφτούμε τι περιλαμβάνει ένα όνομα. Ένα όνομα δεν είναι απλώς ένα σύνολο γραμμάτων που γράφονται ή προφέρονται μαζί. Προσέξτε τι λέει η Γραφή: «Το καλό όνομα είναι προτιμότερο από τον μεγάλο πλούτο». (Παρ. 22:1· Εκκλ. 7:1) Γιατί έχει τόση αξία ένα όνομα; Επειδή περιλαμβάνει την υπόληψη κάποιου, το τι σκέφτονται οι άλλοι για αυτόν που φέρει το συγκεκριμένο όνομα. Άρα το σημαντικότερο δεν είναι το πώς γράφεται ένα όνομα ούτε το πώς προφέρεται. Αυτό που έχει αληθινά σημασία είναι ποιον και τι αντιπροσωπεύει αυτό το όνομα στη διάνοια και στην καρδιά των άλλων. Όταν οι άνθρωποι λένε ψέματα για τον Ιεχωβά, επιτίθενται στην υπόληψή του. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούν να αμαυρώσουν το όνομά του. w20.06 σ. 2, 3 ¶5-7
