Πέμπτη 19 Ιανουαρίου
Δεν πρέπει να . . . [βεβηλώνετε] το όνομα του Θεού σας.—Λευιτ. 19:12.
Ενίοτε συμμαθητές, συνεργάτες, μη ομόπιστοι συγγενείς και άλλοι ίσως μας πιέζουν να συμμετάσχουμε σε δραστηριότητες που θα παρεμπόδιζαν τη λατρεία μας. Όποτε συμβαίνει αυτό, έχουμε να πάρουμε μια σημαντική απόφαση. Προσέξτε μια ενδιαφέρουσα αρχή που αναφέρεται στο εδάφιο Λευιτικό 19:19, το οποίο λέει εν μέρει: «Δεν πρέπει να φορέσεις ρούχο φτιαγμένο με δύο λογιών κλωστές που έχουν αναμειχθεί». Αυτός ο νόμος βοηθούσε τους Ισραηλίτες να ξεχωρίζουν από τα γύρω έθνη. Εμείς σήμερα δεν αρνούμαστε να φοράμε ρούχα από ανάμεικτες ύλες, όπως βαμβάκι και πολυεστέρα ή μαλλί και ρεγιόν. Αρνούμαστε όμως να μοιάζουμε με ανθρώπους των οποίων οι πεποιθήσεις και οι συνήθειες συγκρούονται με τις Βιβλικές διδασκαλίες. Βέβαια, έχουμε φυσική στοργή για τους συγγενείς μας και δείχνουμε αγάπη για τους συνανθρώπους μας. Όταν όμως πρόκειται για σημαντικές πτυχές της ζωής, είμαστε πρόθυμοι να διαφέρουμε ως λαός του Ιεχωβά. Αυτό είναι ζωτικό αν αγωνιζόμαστε να γίνουμε άγιοι.—2 Κορ. 6:14-16· 1 Πέτρ. 4:3, 4. w21.12 σ. 5 ¶14· σ. 6 ¶16
https://drive.google.com/file/d/1rZKaOHpIoW0WTtnh1SpU9lLTuQvilESn/view?usp=share_link
*** w03 15/10 σ. 32 «Μην Μπαίνετε Άνισα Κάτω από τον Ίδιο Ζυγό» ***
«Μην Μπαίνετε Άνισα Κάτω από τον Ίδιο Ζυγό»
ΟΠΩΣ βλέπετε στην απεικόνιση, η καμήλα και ο ταύρος που οργώνουν μαζί δεν φαίνεται να αισθάνονται καθόλου άνετα. Ο ζυγός που τους συνδέει—ο οποίος προορίζεται για δύο ζώα παρόμοιου μεγέθους και δύναμης—κάνει και τα δύο ζώα να υποφέρουν. Από ενδιαφέρον για την ευημερία τέτοιων υποζυγίων, ο Θεός είπε στους Ισραηλίτες: «Δεν πρέπει να οργώνεις με ταύρο και γαϊδούρι μαζί». (Δευτερονόμιο 22:10) Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και στην περίπτωση ενός ταύρου και μιας καμήλας.
Κανονικά, ο αγρότης δεν θα υπέβαλλε σε τέτοια ταλαιπωρία τα ζώα του. Αλλά αν δεν είχε δύο ταύρους, ίσως να έζευε δύο άλλα ζώα που είχε διαθέσιμα. Προφανώς, αυτό αποφάσισε να κάνει ο αγρότης του 19ου αιώνα στην απεικόνιση. Λόγω της διαφοράς μεγέθους και βάρους, το πιο αδύναμο ζώο θα έπρεπε να πασχίζει να συμβαδίζει και το πιο δυνατό θα έπρεπε να επωμιστεί μεγαλύτερο βάρος.
Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποίησε το παράδειγμα του άνισου ζυγού για να μας διδάξει ένα σημαντικό μάθημα. «Μην μπαίνετε άνισα κάτω από τον ίδιο ζυγό με απίστους», έγραψε. «Διότι τι σχέση έχουν η δικαιοσύνη και η ανομία; Ή τι συμμετοχή έχει το φως με το σκοτάδι;» (2 Κορινθίους 6:14) Πώς θα μπορούσε κάποιος Χριστιανός να μπει άνισα κάτω από έναν ζυγό;
Ένας τρόπος θα ήταν αν κάποιος Χριστιανός ή Χριστιανή επέλεγε γαμήλιο σύντροφο που δεν συμμεριζόταν τις πεποιθήσεις του ή τις πεποιθήσεις της. Μια τέτοια ένωση θα αποδεικνυόταν δυσάρεστη και για τις δύο πλευρές, καθώς το αντρόγυνο θα διαφωνούσε σε θεμελιώδη ζητήματα.
Όταν ο Ιεχωβά θέσπισε το γάμο, ανέθεσε στη σύζυγο να είναι «συμπλήρωμα». (Γένεση 2:18) Παρόμοια, μέσω του προφήτη Μαλαχία, ο Θεός αναφέρθηκε στη σύζυγο ως “σύντροφο”. (Μαλαχίας 2:14) Ο Δημιουργός μας θέλει να συνεργάζονται τα αντρόγυνα αρμονικά προς την ίδια πνευματική κατεύθυνση, να μοιράζονται τα βάρη και να θερίζουν τα οφέλη ισότιμα.
Με το να παντρευτεί κάποιος Χριστιανός «μόνο εν Κυρίω» δείχνει ότι σέβεται τη συμβουλή του ουράνιου Πατέρα μας. (1 Κορινθίους 7:39) Αυτό θέτει το θεμέλιο για έναν ενωμένο γάμο, ο οποίος μπορεί να φέρνει αίνο και τιμή στον Θεό, καθώς και οι δύο σύντροφοι τον υπηρετούν ως “γνήσιοι ομόζυγοι” με μια ειδική έννοια.—Φιλιππησίους 4:3.
[Ευχαριστίες για την προσφορά της εικόνας στη σελίδα 32]
Καμήλα και βόδι: Από το βιβλίο La Tierra Santa, Τόμος 1, 1830
