Αμάνι, συνεχίστε εσείς.
Νομίζω έπιασα σήμα.
Ελάτε.
Μπαμπά, πού πάμε;
Στο στρατόπεδο προσφύγων.
Μπαμπά, πεινάω.
Πότε θα φάμε κάτι;
Πρόσεξε μη φάνε εσένα σε λίγο.
Τι είναι αυτά που λες; Μαόμπι, να μιλάς καλύτερα στην αδελφή σου.
Πρέπει να αρχίσετε να φροντίζετε ένας τον άλλον.
Ακόμη και εδώ στο δρόμο που είμαστε κάποιοι θέλουν να μας κάνουν κακό.
Οι αντάρτες θα αρχίσουν τις περιπολίες.
Πρέπει να μείνουμε κοντά ο ένας στον άλλον.
Μη μας χάσετε στιγμή από τα μάτια σας.
Καταλάβατε;
Ναι.
Ελάτε, πάμε.
Μόλις φτάσουμε στο στρατόπεδο, θα είμαστε ασφαλείς.
Κατάφερες να μιλήσεις με κάποιον;
Να μιλήσω;
Εδώ δεν έχει καν σήμα για να στείλω ένα μήνυμα.
Εγώ επιτέλους πήρα ένα μήνυμα από τον Ενόκο το πρωί.
Πιστεύω θα καταφέρουμε σύντομα να τους συναντήσουμε.
Ελπίζω μέχρι αύριο.
Μπαμπά, θα περπατήσουμε πολύ ακόμα;
Ωωω.
Έχουμε λίγο ακόμη δρόμο, Ζουάντι.
Έλα, αγάπη μου, πάρε ένα μάνγκο.
Μαόμπι, μην απομακρύνεσαι.
Μπαμπά!
Έλα, έλα γιε μου.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
Να υπακούτε πιστά στα λόγια του Ιεχωβά.
Θα ευλογείστε, θα βρείτε χαρά αν υπακούτε πιστά . . .
Παιδιά!
Σσσς!
Κρυφτείτε.
Γρήγορα, κρυφτείτε!
Γρήγορα!
Κρυφτείτε, κρυφτείτε!
Γρήγορα!
Κάτω, κάτω!
Κότζο, έλεγξε λίγο.
Μείνετε κάτω.
Έλα, πάμε!
Κότζο! Φεύγουμε, πάμε!
Σσσ, όλα θα πάνε καλά.
Μαμά, δεν μπορώ. Φοβάμαι.
Το ξέρω, αγάπη μου.
Αλλά μείνε ακίνητη.
Θείε, θέλω να πάω σπίτι.
Αμάνι!
Εδώ!
Ο Μούσα!
Παιδιά μου!
Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!
Έι, Ενόκο!
Επιτέλους! Μούσα.
Αμάνι, γιε μου.
Όλα έγιναν τόσο γρήγορα!
Όταν με ειδοποίησαν, άρπαξα τον σάκο επιβίωσης κι έφυγα αμέσως.
Είδαμε κι άλλους από την εκκλησία που πάνε στο στρατόπεδο προσφύγων.
Αλλά εγώ με τη Σίφα δεν μπορούμε να πάμε πιο γρήγορα.
Σίφα, εισαι καλά;
Έχω κουραστεί λίγο.
Άσε να κουβαλήσω λίγο εγώ τον σάκο σου. -Σε ευχαριστώ. -Μαμά, θα πάρω εγώ την τσάντα σου.
Ευχαριστώ, κούκλα μου.
Αν χρειαστείτε, έχω νερό και φαγητό.
Πω πω, Σίφα, είμαι περήφανη για σένα.
Ήσουν προετοιμασμένη, περισσότερο από ό,τι ήμασταν εμείς.
Μούσα, μπορώ να σου πω κάτι;
Φυσικά, Αμάνι.
Θέλω να ζητήσω συγνώμη.
Έπρεπε να είχα ακούσει.
Γιε μου, κανένας δεν είναι τέλειος.
Μη σκέφτεσαι συνέχεια τα λάθη σου.
Ο Ιεχωβά είναι υπομονετικός μαζί μας.
Διορθώνουμε τα λάθη μας και προχωράμε.
Άκου και εμένα που έχω ζήσει τόσα.
Όσο ζούμε μαθαίνουμε.
Είσαι πολύ καλός μαζί μου, Μούσα.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ, γιε μου.
Παρακαλώ.
Ντουνία, θυμάσαι την ιστορία του αποστόλου Παύλου;
Όχι, όχι, όχι.
Δεν τη θυμάμαι καθόλου.
Ταξίδεψε πολλά χιλιόμετρα για τον Ιεχωβά.
Θυμάται κανείς σας κάποια πράγματα που του συνέβησαν;
Ναυάγησε.
Και μάλιστα τέσσερις φορές.
Νομίζω προσπάθησαν και να τον σκοτώσουν;
Σωστά.
Και εμείς αυτό ζούμε τώρα.
Αλλά ο Παύλος βασιζόταν στον Ιεχωβά.
Τον εμπιστευόταν απόλυτα.
Το παράδειγμά του μας διδάσκει ότι, αν αντιμετωπίσουμε επικίνδυνες καταστάσεις, με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Αυτό που βοήθησε τον Παύλο να υπομείνει ήταν η πίστη του στις υποσχέσεις του Θεού.
Σε ακούω να μας λες για αυτές τις «υποσχέσεις του Θεού» από όταν ήμασταν παιδιά.
Ναι, Ντουνία.
Είναι αλήθεια αυτό.
Περιμένω τις υποσχέσεις του Ιεχωβά εδώ και πολλά χρόνια, ίσως περισσότερα απ’ όσα φανταζόμουν.
Και ο Παύλος χρειάστηκε να περιμένει.
Αλλά όλες οι υποσχέσεις του Ιεχωβά εκπληρώθηκαν. «Ούτε ένας λόγος [του] δεν απέτυχε».
Και σήμερα το ίδιο ισχύει.
Επειδή γνωρίζουμε τις υποσχέσεις του Ιεχωβά, μπορούμε να εγκαρτερούμε σε αυτές τις καταστάσεις με υπομονή.
Τα έμαθες αυτά όταν ήσουν μικρός.
Τώρα είσαι μεγάλος πια.
Να ξέρεις ότι ο Ιεχωβά σε αγαπάει.
Και θέλει να σε προστατέψει.
Δες τι μας λέει στον Λόγο του, εδώ στον Ησαΐα, στο κεφάλαιο 48. Δες λίγο το εδάφιο 17: «Εγώ, ο Ιεχωβά, είμαι ο Θεός σου . . . »
Αμάνι!
Αμάνι!
Μιλούσα με εκείνους τους ανθρώπους.
Γυρίζουν πίσω.
Θέλει αρκετές μέρες για το στρατόπεδο και αυτό για όσους περπατάνε με κανονικό ρυθμό.
Πιστεύεις ότι με τη Σίφα και τον Μούσα θα καταφέρουμε να φτάσουμε ποτέ;
Και λένε και ότι είναι γεμάτο το στρατόπεδο.
Και αν φτάσουμε και δεν μπορούμε να μπούμε;
Τι να σου πω; Δεν ξέρω.
Αμάνι, τι δεν ξέρεις;
Πρέπει να πάρεις μια απόφαση για την οικογένεια.
Σκέψου την οικογένειά μας.
Δεν γίνεται να κάνουμε πάντα ό,τι κάνουν οι άλλοι.
Ντουνία, άσε με να το σκεφτώ λίγο, εντάξει;
Πάμε.
Αμάνι!
Αδελφοί, κατάφερα και πήρα μήνυμα από τον Γιακόμπο.
Φαίνεται ότι οι περισσότεροι αδελφοί της εκκλησίας μπόρεσαν να περάσουν τα σύνορα.
Αυτά είναι πολύ ωραία νέα!
Πώς είναι η κατάσταση εκεί;
Επειδή φεύγουν πάρα πολλοί από τη χώρα, το στρατόπεδο έχει πάρα πολύ κόσμο.
Αλλά οι αδελφοί είναι εκεί και περιμένουν να μπουν.
Πόσο χαίρομαι που είναι ασφαλείς αλλά και ενωμένοι!
Ο Γιακόμπο μάλιστα μου είπε ότι έφτιαξανκαι μια μικρή Αίθουσα Βασιλείας μες στο στρατόπεδο και κάνουν συναθροίσεις.
Δεν έλεγε κάτι άλλο στο μήνυμα.
Τουλάχιστον, αδελφοί, είναι ωραίο που ξέρουμε ότι κοντεύουμε.
Στενοχωριέμαι πολύ που σας καθυστερώ όλους.
Δεν έχω τις δυνάμεις που είχα παλιά.
Τι είναι αυτά που λες, Μούσα;
Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό.
Μούσα, σου έφερα λίγο νερό.
Έλα, πιες λίγο.
Ξέρεις τι σκεφτόμαστε;
Να κάνουμε μια στάση εδώ λίγες μέρες, να ξεκουραστούμε και συνεχίζουμεμετά για το στρατόπεδο προσφύγων.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να συνεχίσω.
Και βέβαια μπορείς.
Θα σε βοηθήσουμε εμείς.
Αμάνι, δεν μπορώ.
Δεν έχω καθόλου δυνάμεις.
Γιε μου, μην ανησυχείς για εμένα.
Εγώ δεν ανησυχώ.
Δεν θέλω να σε χάσω.
Δεν θα είναι για πολύ. Αμάνι, να θυμάσαι: «Μείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη— αυτό θα είναι η δύναμή σας».
Ο Ιεχωβά θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του.
Μόνο κάνε υπομονή. Θα μου διαβάσεις τις υποσχέσεις του;
Θα ήθελα πολύ να ακούσω τη φωνή του. «Λίγο ακόμη και οι πονηροί δεν θα υπάρχουν πια· θα κοιτάξεις εκεί που βρίσκονταν, και εκείνοι δεν θα υπάρχουν.
Οι πράοι όμως θα γίνουν κάτοχοι της γης και θα βρίσκουν εξαιρετική ευχαρίστηση στην αφθονία της ειρήνης».
Δεν μπορείς να κοιμηθείς, ε;
Σκέφτεσαι τον Μούσα;
Κι εμένα μου λείπει.
Φοβάμαι, μπαμπά.
Και αν δεν καταφέρουμε να φτάσουμε στο στρατόπεδο προσφύγων;
Αν συμβεί κάτι σε σένα ή στη μαμά;
Γιε μου, αν συμβεί οτιδήποτε, εσείς συνεχίστε προς το στρατόπεδο και ψάξτε να βρείτε τους αδελφούς εκεί.
Αυτή είναι η οικογένειά σας.
Θα είστε ασφαλείς, εντάξει;
Και να θυμάσαι, ο Ιεχωβά θα είναι πάντα μαζί σου.
Αρκεί εσύ να τον εμπιστεύεσαι, όπως έκανε ο Μούσα.
Ο Μούσα ήταν δυνατός επειδή είχε ένα πνευματικό πρόγραμμα. Έπαιρνε δύναμη από τον Λόγο του Θεού, τον διάβαζε τακτικά.
Μαόμπι μου, μπορείς και εσύ να κάνεις το ίδιο.
Πάρ’ την.
Ο Μούσα ήθελε να τη δώσω σε σένα.
Ξέρω ότι θα τον θυμάσαι πάντα.
Και, αν εσύ δεν πρόκειται να τον ξεχάσεις, πόσο μάλλον ο Ιεχωβά.
Εκείνος θυμάται πάντα τους οσίους του, όπως ήταν ο Μούσα.
Πριν φύγουμε από εδώ, θα ήθελα να πω δυο λόγια για τον Μούσα.
Θα μπορούσες να με βοηθήσεις, να διαβάσεις από τον Ιώβ το κεφάλαιο 14;
Ναι.
Ωραία.
Και καθώς θα το διαβάζεις να το κάνεις με τρόπο που να δείχνειότι πιστεύεις κάθε λέξη που διαβάζεις, γιατί είναι λόγια του Ιεχωβά.
Θες να κάνουμε μια πρόβα τώρα;
Ναι.
Ωραία. «Αν ο άνθρωπος πεθάνει, μπορεί να ξαναζήσει;
Θα περιμένω όλες τις ημέρεςτης υποχρεωτικής μου υπηρεσίας, μέχρι να έρθει η απελευθέρωσή μου.
Θα καλέσεις, και εγώ θα σου απαντήσω.
Θα έχεις λαχτάρα για το έργο των χεριών σου».
Περίμενε.
Ωχ!
Συγνώμη.
Δεν πειράζει.
Πρέπει να κάτσω λίγο.
Εντάξει.
Εδώ είναι καλό μέρος για να περάσουμε τη νύχτα.
Ωχ!
Έλα, Σίφα μου, έλα να βρούμε ένα μέρος να κάτσεις.
Πάω να δω μήπως βρω λίγο νερό.
Σε ευχαριστούμε, Ενόκο.
Μαόμπι, πάμε να φέρουμε λίγα ξύλα ακόμη;
Έλα, πάμε.
Έρχομαι κι εγώ.
Σας έχω καλά νέα.
Τα πράγματα ηρέμησαν στην περιοχή μας.
Ντουνία, όχι πάλι τα ίδια, σε παρακαλώ.
Έλα, μπαμπά, πάμε.
Μίλησα με τους ανθρώπους εκεί πέρα.
Έχουν πολλές προμήθειες.
Μπορούμε να γυρίσουμε μαζί τους πίσω.
Ντουνία, βλέπεις πώς είναι η Σίφα;
Χρειάζεται άμεσα βοήθεια.
Πρέπει να την πάμε στο στρατόπεδο προσφύγων το συντομότερο.
Γιατί να ζήσουμε εκεί; Μας περιμένουν όλα πίσω— το σπίτι μας, η γη μας, -ακόμα και η δουλειά που λέγαμε. -Ντουνία, Ντουνία περίμενε!
Σώπα!
Σσς, σσς.
Παιδιά!
Φύγετε γρήγορα!
Κουνήσου!
Προχώρα!
Μη!
Σε παρακαλώ!
Προχώρα!
Ανέβα πάνω!
Ανέβα, είπα!
Ο Μαόμπι και η Ζουάντι.
Ο Μαόμπι και η Ζουάντι.
Τίποτα ακόμα;
Δυστυχώς, τίποτα.
Αλλά ο Αμάνι με τον Ντουνία συνεχίζουν το ψάξιμο.
Πώς είναι η Φαράτζα;
Χάλια.
Θα τους βρούμε, θα δείτε.
Ζουάντι!
Μαόμπι!
Μαόμπι! Αδελφέ μου, ξέρω ότι είσαι κουρασμένος, αλλά θα τους βρούμε. Μη φοβάσαι.
Θα τους βρούμε.
Έξυπνα παιδιά είναι.
Σίγουρα θα πάνε πίσω.
Θα— Θα πάνε πίσω; Τι εννοείς;
Σκέψου λίγο.
Αν είσαι παιδί και έχεις χαθεί, πού θα πας;
Στο σπίτι σου.
Θυμάσαι όταν ήμασταν μικροί και αναγκαστήκαμε να φύγουμε;
Το μόνο μέρος που ξέραμε να πάμε ήταν το σπίτι μας.
Είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά πάνε προς το σπίτι.
Αμάνι, άκουσέ με που σου λέω. -Δεν— Δεν νομίζω. -Αμάνι! Σύνελθε!
Φάγαμε τον κόσμο για να βρούμε τα παιδιά.
Και σκέψου και τη Σίφα.
Υποφέρει η κοπέλα.
Και ο Μούσα, πού είναι;
Τώρα τον θάψαμε! Πάει, πέθανε!
Σύνελθε!
Θα αφήσεις αυτούς τους ανθρώπους να καθοδηγούν τη ζωή σου;
Αμάνι, να θυμάσαι: «Μείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη αυτό θα είναι η δύναμή σας».
Είμαι σίγουρος ότι ο Ιεχωβά θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του.
Μόνο κάνε υπομονή.
Όχι, Ντουνία.
Νόμιζα ότι εγώ ήξερα καλύτερα, αλλά έβαλα την οικογένειά μου σε κίνδυνο επειδή αγνόησα τις οδηγίες.
Και να σου πω κάτι;
Αυτοί οι άνθρωποι αγαπούν τον Ιεχωβά, και ο Ιεχωβά είναι αυτός που καθοδηγεί τη ζωή μας.
Και εμπιστεύομαι τον Ιεχωβά.
Θα πάμε στο στρατόπεδο προσφύγων.
Τότε, Αμάνι, λυπάμαι πάρα πολύ.
Μην υπολογίζεις σε μένα.
Εγώ θα γυρίσω στο σπίτι.
Ντουνία!
Ντουνία!
Πατέρα μου, Ιεχωβά, σε παρακαλώ, βοήθησέ με. Πού— Πού είναι ο Ντουνία;
Έφυγε.
Έφυγε;
Πάει πίσω.
Τα παιδιά τα βρήκατε;
Θα τα βρούμε.
Ποιος ξέρει πού μπορεί να είναι;
Έχεις δίκιο, αγάπη μου, αλλά δεν είναι μόνα τους.
Ο Ιεχωβά θα τα βοηθήσει.
Είναι δική μας ευθύνη να τα προστατεύουμε.
Είμαστε οι γονείς τους.
Αυτά είναι παιδιά.
Έχεις δίκιο.
Αλλά τα διδάξαμε να είναι υπάκουα.
Και τους είπαμε αν συμβεί οτιδήποτε να συνεχίσουν προς το στρατόπεδο προσφύγων και να βρουν τους αδελφούς.
Δεν υπάρχει περίπτωση να φύγω από εδώ χωρίς τα παιδάκια μου.
Δεν γίνεται! Φαράτζα, τα είδα να τρέχουν προς το δάσος.
Γλίτωσαν.
Μπορεί τώρα να μας περιμένουν.
Κάνουν ό,τι τους είπαμε.
Ο Αμάνι έχει δίκιο.
Και θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε για αυτά στον δρόμο.
Νομίζω ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή να ζητήσουμε τη βοήθεια του Ιεχωβά. Τι λέτε, να το κάνουμε;
Και θα του ζητήσουμε να προσέχει και τα παιδιά, ναι;
Ωραία.
Ενόκο, σε παρακαλώ, μείνε μαζί της.
Εμείς θα ψάξουμε για τα παιδιά, εντάξει;
Εντάξει.
Σίφα, εδώ θα σε φροντίσουν.
Εντάξει.
Πάω μπροστά να δω μήπως έχει δει κάποιος τα παιδιά, εντάξει;
Συγνώμη, μήπως έχετε δει αυτά τα δύο παιδιά;
Αυτόν εδώ;
Περίπου τόσος είναι.
Μπα, όχι.
Το κοριτσάκι μήπως; -Όχι. -Όχι, ε;
Έχετε δει αυτά τα δύο παιδιά; Μμμ,
Το κοριτσάκι είναι περίπου τόσο.
Όχι.
Ούτε στον δρόμο που ερχόσασταν;
Όχι.
Επόμενος!
Μήπως είδατε αυτά τα δύο παιδιά;
Όχι. Με συγχωρείτε, μήπως έχετε δει αυτά τα δύο παιδιά;
Φτάνουν ένα σωρό παιδιά εδώ.
Ορίστε τα δελτία τροφίμων σας.
Σκηνές και σκεπάσματα θα πάρετε από εκεί πίσω, και για περισσότερες πληροφορίες στον διπλανό πάγκο.
Προχωρήστε, παρακαλώ.
Επόμενος!
Το όνομά σας;
Κέρτις.
Κέρτις.
Αυτά είναι για εσάς.
Πηγαίνετε προς τα εκεί.
Ωραία.
Ευχαριστούμε.
Αμάνι, κοίτα!
Οι αδελφοί μας.
Τι ωραία!
Η Ζουάντι είναι;
Πού; Πού;
Ζουάντι; Ζουάντι!
Ζουάντι!
Ζουάντι!
Είμαι πολύ περήφανος για εσένα, αγόρι μου!
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Ήσουν πολύ γενναίος.
Προστάτεψες τη Ζουάντι σε όλη τη διαδρομή που ήσασταν μόνοι σας.
Ναι, αλλά, μπαμπά, πόσον καιρό θα χρειαστεί να μείνουμε εδώ;
Δεν ξέρουμε.
Πρέπει να περιμένουμε με υπομονή.
Θα γυρίσουμε όμως ποτέ στο σπίτι μας;
Αγόρι μου, να θυμάσαι τι μας είπε ο Μούσα.
Πρέπει να “εμπιστευόμαστε την οδό μας στον Ιεχωβά”.
Όλα αυτά είναι προσωρινά.
Αλλά τι λέει η Γραφή για τις υποσχέσεις του Ιεχωβά;
Ότι είναι αιώνιες.
Ναι.
Ακριβώς.
Είναι παντοτινές.
Η ζωή εδώ στο στρατόπεδο προσφύγων μπορεί να μην είναι ιδανική, αλλά θα προσπαθήσουμε να ζούμε όσο καλύτερα γίνεται.
Πώς θα το κάνουμε αυτό;
Θα εστιάζουμε σε αυτά που έχουμε.
Είμαστε ασφαλείς, έχουμε τους αδελφούς —ολόκληρη εκκλησία— μα πάνω από όλα έχουμε τον Ιεχωβά.
Και ο ένας τον άλλον.
Έτσι ακριβώς.
Έχουμε ο ένας τον άλλον.
Και ξέρεις τι;
Θα προσπαθήσουμε να ζούμε εδώ όπως θα ζούσαμε στο σπίτι.
Δηλαδή εσύ και η Ζουάντι θα πάτε στο σχολείο (ξέρω, χάρηκες πολύ τώρα), θα πηγαίνουμε στις συναθροίσεις, θα κάνουμε έργο, οικογενειακή λατρεία και θα βοηθάμε όσους έχουν ανάγκη.
Και θα παίζουμε ποδόσφαιρο.
Εννοείται!
Θα παίζουμε ποδόσφαιρο.
Σου αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο.
Για έλα να σε δω τι ξέρεις!
Έγινε.
Έλα.
Πάμε.
Για να εμπιστευόμαστε την οδό μας στον Ιεχωβά απαιτείται πίστη και υπακοή.
Η πίστη μας δεν είναι μια ιδέα ή ένα απλό συναίσθημα.
Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι η κατεύθυνση του Ιεχωβά είναι πάντα η σωστή.
Και δείχνουμε ότι εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά όταν υπακούμε και στην κατεύθυνσηπου μας δίνει η οργάνωσή του.
Δεν ήταν πάντα εύκολο για εμάς, αλλά έχουμε δει τις ευλογίες που έρχονται όταν ακούμε και υπακούμε.
Πρέπει να εμπιστευόμαστε εκείνους που εμπιστεύεται ο Ιεχωβά, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνουμεγιατί μας δίνουν κάποιες οδηγίες.
Αν ενισχύουμε την εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά τώρα, θα μπορούμε να τον υπακούμε ανεπιφύλακτα στο μέλλον.
Σας παρακαλώ, να πείθετε κάθε ημέρα τον εαυτό σας ότι όλες οι υποσχέσεις του Ιεχωβά για το μέλλον θα εκπληρωθούν.
Και μην ξεχνάτε ποτέ τα λόγια του Ψαλμού 37, στο εδάφιο 5. «Εμπιστέψου την οδό σου στον Ιεχωβά· βασίσου σε αυτόν, και αυτός θα ενεργήσει για χάρη σου».
Και τώρα, αγαπητοί μας υποψήφιοι για βάφτισμα, έφτασε η στιγμή. Σας παρακαλούμε να σηκωθείτε.
