Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

 

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου

Η ελπίδα δεν οδηγεί σε απογοήτευση.​—Ρωμ. 5:5.

Μετά την αφιέρωση και το βάφτισμά σας, η ελπίδα σας να ζήσετε αιώνια σε μια παραδεισιακή γη συνέχισε να αναπτύσσεται καθώς μαθαίνατε περισσότερα και ωριμάζατε πνευματικά. (Εβρ. 5:13–6:1) Πιθανότατα βιώσατε αυτά που αναφέρονται στα εδάφια Ρωμαίους 5:2-4. Αντιμετωπίσατε διάφορες θλίψεις, αλλά τις υπομείνατε και νιώσατε την επιδοκιμασία του Θεού. Βέβαιοι για την εύνοια του Θεού, έχετε τώρα ακόμα περισσότερους λόγους να αναμένετε ότι θα λάβετε τα όσα έχει υποσχεθεί. Η ελπίδα σας έχει γίνει ισχυρότερη από ό,τι ήταν αρχικά. Είναι πιο πραγματική για εσάς, πιο προσωπική. Σας επηρεάζει πιο έντονα, επιδρώντας σε κάθε πτυχή της ζωής σας και αλλάζοντας το πώς συμπεριφέρεστε στην οικογένειά σας, το πώς παίρνετε αποφάσεις, ακόμα και το πώς χρησιμοποιείτε τον χρόνο σας. Ο απόστολος Παύλος προσθέτει κάτι πολύ σημαντικό όσον αφορά την ελπίδα που έχετε αφού λάβατε την επιδοκιμασία του Θεού. Σας διαβεβαιώνει ότι η ελπίδα σας θα εκπληρωθεί.​—Ρωμ. 15:13. w23.12 σ. 12, 13 ¶16-19

https://drive.google.com/file/d/1ENw1TBedniv2oCMLHqiDHAfhEFo_8NbI/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025

 

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου

Ο καθένας σας πρέπει να αγαπάει τη γυναίκα του όπως τον εαυτό του· και η γυναίκα πρέπει να έχει βαθύ σεβασμό για τον σύζυγό της.​—Εφεσ. 5:33.

Όλοι οι γάμοι έχουν δυσκολίες. Η Αγία Γραφή αναγνωρίζει ειλικρινά ότι οι παντρεμένοι θα έχουν «θλίψη στη σάρκα τους». (1 Κορ. 7:28) Γιατί; Επειδή ο γάμος ενώνει δύο ατελείς ανθρώπους, που ο καθένας τους έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, αρέσκειες και απαρέσκειες. Οι δύο σύζυγοι ίσως προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς ή έχουν διαφορετικό υπόβαθρο. Με τον καιρό, μπορεί να εκδηλώσουν χαρακτηριστικά που δεν είχαν γίνει αντιληπτά πριν από τον γάμο. Οποιοσδήποτε από αυτούς τους παράγοντες μπορεί να προκαλέσει τριβές. Αντί να αναγνωρίσουν ότι ο καθένας τους έχει ευθύνη για το πρόβλημα και να προσπαθήσουν να το λύσουν, ίσως ρίχνουν το φταίξιμο ο ένας στον άλλον. Ίσως μάλιστα αρχίσουν να βλέπουν ως λύση τον χωρισμό ή το διαζύγιο. Αλλά είναι η διάλυση του γάμου η λύση; Όχι. Ο Ιεχωβά δίνει στους παντρεμένους την οδηγία να σέβονται τη γαμήλια διευθέτηση, ακόμα και αν η συμβίωση με τον σύντροφό τους είναι δύσκολη. w24.03 σ. 16 ¶8· σ. 17 ¶11

https://drive.google.com/file/d/1j2fh0dmbDNiz1-HLjaVArymE45DIq9KT/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025

 

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου

Καλύτερα να μην ευχηθείς κάτι, παρά να το ευχηθείς και να μην το εκπληρώσεις.​—Εκκλ. 5:5.

Αν κάνετε Γραφική μελέτη ή αν σας ανατρέφουν γονείς που είναι Μάρτυρες, σκέφτεστε το βάφτισμα; Αυτός είναι αξιέπαινος στόχος! Προτού όμως βαφτιστείτε, θα χρειαστεί να αφιερωθείτε στον Ιεχωβά. Πώς αφιερώνεστε στον Ιεχωβά; Του υπόσχεστε μέσω προσευχής ότι θα λατρεύετε μόνο εκείνον και ότι θα βάζετε το θέλημά του στην πρώτη θέση στη ζωή σας. Υπόσχεστε στον Ιεχωβά ότι θα συνεχίσετε να τον αγαπάτε “με όλη σας την καρδιά και με όλη σας την ψυχή και με όλη σας τη διάνοια και με όλη σας τη δύναμη”. (Μάρκ. 12:30) Η αφιέρωσή σας γίνεται κατ’ ιδίαν, ανάμεσα σε εσάς και στον Ιεχωβά. Αντίθετα, το βάφτισμα γίνεται δημόσια. Δείχνει στους παρατηρητές ότι έχετε κάνει αφιέρωση. Η αφιέρωσή σας αποτελεί ιερή ευχή, και ο Ιεχωβά αναμένει να ζείτε σύμφωνα με αυτήν, πράγμα που αναμένετε και εσείς από τον εαυτό σας.​—Εκκλ. 5:4. w24.03 σ. 2 ¶2· σ. 3 ¶5

https://drive.google.com/file/d/1EamYORCm4nArVcgy_TGjRACjcEDOIVSd/view?usp=sharing

Γκάρι Μπρο: Κάντε την Ελπίδα σας Ακλόνητη (Ρωμ. 15:4)

 Γκάρι Μπρο: Κάντε την Ελπίδα σας Ακλόνητη (Ρωμ. 15:4)

Θα ήθελα να μιλήσουμε για το θέμα «Κάντε την Ελπίδα σας Ακλόνητη».

Ακούμε συχνά τη λέξη ελπίδα.

Ένας υπάλληλος ίσως ελπίζει να πάρει προαγωγή ή ίσως μια μέλλουσα μητέρα ελπίζει να αποκτήσει ένα υγιές μωρό ή μπορεί να γνωρίζουμε ένα νεαρό ζευγάρι που παντρεύεται και ελπίζουμε το καλύτερο για αυτούς.

Άρα η λέξη ελπίδα συχνά αναφέρεται σε ένα όνειρο ή σε μια ευχή που είτε μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε όχι.

Το ερώτημα όμως είναι: Είναι η Χριστιανική μας ελπίδα απλώς μια ευχή, κάτι που είτε μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε όχι; Φυσικά και δεν είναι! Για να μπορούμε να υπομένουμε σήμερα, πρέπει να είμαστε πλήρως πεπεισμένοι ότι η ελπίδα μας πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Και ο Ιεχωβά θέλει να είμαστε απόλυτα βέβαιοι για κάθε υπόσχεση που μας έχει δώσει.

Μόνο αυτός μπορεί να μας δώσει αυτή τη βέβαιη ελπίδα και το κάνει μέσω του Λόγου Του.

Προσέξτε πώς τονίζεται αυτό στο Ρωμαίους 15:4 —Ρωμαίους 15:4: «Διότι όλα όσα γράφτηκαν στο παρελθόν γράφτηκαν για τη διδασκαλία μας, ώστε μέσω της υπομονής μας και μέσω της παρηγοριάς από τις Γραφές να έχουμε ελπίδα».

Η Αγία Γραφή είναι ένα βιβλίο που δίνει ελπίδα.

Η ελπίδα μας δεν βασίζεται στη φαντασία ή σε ευσεβείς πόθους.

Βασίζεται σε στοιχεία, σε πραγματικότητες, στον ίδιο τον Λόγο του Θεού.

Και γι’ αυτόν τον λόγο είναι πολύ ενδιαφέρον το σημερινό μας εδάφιο στο Εβραίους 6:19, επειδή λέει: «Έχουμε αυτή την ελπίδα σαν άγκυρα για την ψυχή, σίγουρη και σταθερή».

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Σε ποια ελπίδα αναφέρεται ο απόστολος Παύλος; Η πρώτη παράγραφος της Σκοπιάς, στην οποία βασίζονται τα σχόλια του εδαφίου, ανέφερε τα εξής: «Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει την υπέροχη ελπίδα της αιώνιας ζωής [...] Είτε αποβλέπουμε σε αιώνια ζωή στον ουρανό, είτε στη γη, η ελπίδα μας είναι πολύτιμη για εμάς».

Η ελπίδα μας να ζήσουμε για πάντα, σε αρμονία με τον σκοπό του Ιεχωβά, είναι αναπόσπαστο μέρος της Χριστιανικής μας ταυτότητας.

Πώς μπορούμε να κάνουμε αυτή την ελπίδα «σίγουρη και σταθερή»; Ένας τρόπος είναι να την συλλογιζόμαστε κάθε μέρα που περνάει.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Σε κάποιους αρέσει να βάζουν μια εικόνα από τις εκδόσεις μας ως φόντο στην οθόνη του υπολογιστή τους, ώστε να τη βλέπουν κάθε μέρα και να σκέφτονται την ελπίδα τους για το μέλλον.

Εκτός από την Αγία Γραφή, έχουμε άφθονες εκδόσεις, επίκαιρα άρθρα στον ιστότοπό μας, υπέροχα βίντεο, ενθαρρυντικούς ύμνους, συναρπαστικά μουσικά βίντεο, τις συνελεύσεις, τις συναθροίσεις μας, τη διακονία, τους αδελφούς μας, το δώρο της προσευχής και τα αμέτρητα δημιουργικά έργα του Θεού.

Όλα αυτά μας δίνουν σίγουρα πολλούς τρόπους για να τρέφουμε την ελπίδα μας κάθε μέρα.

Και ο συνδυασμός όλων αυτών των πνευματικών δώρων μάς βοηθάει να κάνουμε την ελπίδα μας σίγουρη και σταθερή.

Αυτό μας θυμίζει την φημισμένη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ στο Σαν Φρανσίσκο.

Τι στηρίζει αυτή τη γέφυρα και κρατάει αυτόν τον δρόμο στη θέση του; Πρόκειται για δύο κύρια καλώδια μήκους περίπου 1.600 μέτρων.

Αυτά κρέμονται από δύο μεγάλους πυλώνες και στερεώνονται σε τεράστιες αγκυρώσεις.

Αυτός ο σχεδιασμός ονομάζεται κρεμαστή γέφυρα.

Αλλά πώς είναι φτιαγμένα αυτά τα μεγάλα καλώδια; Στην πραγματικότητα αποτελούνται από 27.572 μικρότερες γαλβανισμένες συρμάτινες ράβδους, οι οποίες τραβήχτηκαν και τοποθετήθηκαν μία προς μία.

Είναι ενδιαφέρον ότι υπάρχουν 31.102 εδάφια στην Αγία Γραφή.

Με κάθε Βιβλική αλήθεια που μαθαίνουμε, είναι σαν να προσθέτουμε άλλη μια συρμάτινη ράβδο στο καλώδιο της πίστης μας.

Όπως έψαλε ο Δαβίδ στον Ψαλμό 139:17: «Πόσο πολύτιμες λοιπόν είναι για εμένα οι σκέψεις σου! Θεέ, είναι πραγματικά αναρίθμητες!» Όπως ακριβώς ισχύει με τα 31.102 εδάφια της Αγίας Γραφής, έτσι και αυτά τα καλώδια δεν έχουν αντικατασταθεί ποτέ.

Γιατί; Είναι προσεκτικά επικαλυμμένα με επένδυση που τα προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες και από άλλους κινδύνους.

Με παρόμοιο τρόπο, προστατεύουμε την ελπίδα μας με το να μην επιτρέπουμε σε διαβρωτικά στοιχεία να την αποδυναμώσουν.

Αυτά τα δύο καλώδια χρειάστηκαν περίπου έξι μήνες για να τοποθετηθούν.

Αντίστοιχα, η ελπίδα μας ενισχύεται από κάθε πολύτιμη αλήθεια που μαθαίνουμε με τον καιρό.

Κάθε εδάφιο της Γραφής που στοχαζόμαστε, κάθε φορά που σιγοτραγουδάμε μια μελωδία της Βασιλείας ή ακούμε τους αδελφούς μας να εκφράζουν εγκάρδια την πίστη τους, είναι σαν να βάζουμε άλλη μια συρμάτινη ράβδο που ενισχύει το καλώδιο της ελπίδας μας.

Τώρα, στη συγκεκριμένη γέφυρα, αυτά τα καλώδια έχουν διάμετρο περίπου 90 εκατοστών μόνο, δηλαδή περίπου το μέγεθος ενός συνηθισμένου τραπεζιού.

Αλλά είναι πολύ μικρά σε σχέση με το βάρος της γέφυρας που σηκώνουν και, φυσικά, σε σχέση με τα οχήματα που περνούν από αυτήν.

Παρόμοια, η πολύτιμη ελπίδα μας, η πεποίθησή μας για τον νέο κόσμο που βρίσκεται μπροστά μας, μπορεί να μας βοηθήσει να βαστάξουμε απίστευτα φορτία, ώστε να μην καταρρεύσει η πίστη μας.

Μάλιστα, με τη βοήθεια του Ιεχωβά και με την ελπίδα μας, κανένα φορτίο δεν θα είναι αβάσταχτο.

Ποιος μας βοηθάει να ενισχύσουμε την ελπίδα μας; Δείτε στο εδάφιο Ρωμαίους 15:13: «Εύχομαι ο Θεός που δίνει ελπίδα να σας γεμίσει με κάθε χαρά και ειρήνη εφόσον εμπιστεύεστε σε αυτόν, ώστε να έχετε άφθονη ελπίδα με δύναμη αγίου πνεύματος».

Καθώς λοιπόν εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά, αυτός με τη σειρά του χρησιμοποιεί το άγιο πνεύμα του για να ενισχύσει την ελπίδα μας.

Και έχουμε κάποια παραδείγματα για αυτό.

Λόγου χάρη, ο Στέφανος ενισχύθηκε ακριβώς πριν από τον μαρτυρικό του θάνατο.

Το εδάφιο Πράξεις 7:55 λέει ότι ήταν “γεμάτος με άγιο πνεύμα”.

Μάλιστα, ο Στέφανος είδε σε όραμα τον ίδιο τον ουρανό.

Θυμηθείτε ότι είδε τη δόξα του Ιεχωβά και τον Ιησού Χριστό να στέκεται στα δεξιά του Θεού.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το άγιο πνεύμα οδήγησε τον Στέφανο σε υψηλότερο επίπεδο, τον βοήθησε να οραματιστεί την ουράνια ελπίδα του, την ανταμοιβή του, ώστε να έχει τη δύναμη που χρειαζόταν για να παραμείνει όσιος μέχρι τον θάνατό του.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο Ιησούς του Ναυή.

Σκεφτείτε πόσα θαύματα είδε ο Ιησούς του Ναυή στη ζωή του.

Είδε τις δέκα καταστροφικές πληγές στην Αίγυπτο.

Και φυσικά μετά, στην 40χρονη οδοιπορία τους, είδε να συμβαίνουν πάρα πολλά θαύματα.

Και ενόσω κατακτούσαν την Υποσχεμένη Γη, είδε και άλλα θαύματα, όπως τα νερά του Ιορδάνη να αναχαιτίζονται, τα τείχη της Ιεριχώς να πέφτουν, τον ήλιο να στέκεται ακίνητος και μεγάλες πέτρες να ρίχνονται από τον ουρανό με απόλυτη ακρίβεια.

Όλα αυτά τα θαύματα που έβλεπε στη διάρκεια της ζωής του ενίσχυσαν την ελπίδα του.

Δεν μας εκπλήσσει λοιπόν που προς το τέλος της ζωής του, ο Ιησούς του Ναυή μπορούσε να πει όσα αναφέρονται στο Ιησούς του Ναυή 23:14.

Είπε στο έθνος του Ισραήλ: «Σε λίγο εγώ θα πεθάνω, και εσείς ξέρετε καλά με όλη σας την καρδιά και με όλη σας την ψυχή πως ούτε ένας λόγος δεν απέτυχε από όλες τις καλές υποσχέσεις που σας είπε ο Ιεχωβά ο Θεός σας.

Όλοι εκπληρώθηκαν για εσάς.

Ούτε ένας λόγος από αυτές δεν απέτυχε».

Στους Βιβλικούς χρόνους, ο Ιεχωβά αποκαλούνταν «η ελπίδα του Ισραήλ».

Μια τέτοια ελπίδα δεν ισοδυναμούσε απλώς με επιθυμία.

Στο πέρασμα των αιώνων, ο Ιεχωβά έχτισε ένα υπόμνημα εκπληρωμένων υποσχέσεων.

Και σήμερα, μετά από χιλιάδες χρόνια, αυτό το υπόμνημα εξακολουθεί να υπάρχει.

Η ελπίδα μας για το μέλλον είναι εγγυημένη, επειδή προέρχεται από τον Ιεχωβά.

Η δική μας ευθύνη είναι να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσουμε ότι η ελπίδα μας είναι ακλόνητη.

Συνοψίζοντας λοιπόν, σε ποια ελπίδα αναφερόταν ο Παύλος; Όχι σε κάποιον ευσεβή πόθο, αλλά στη σταθερή πεποίθηση ότι θα ζήσουμε για πάντα.

Πώς θα κάνουμε την ελπίδα μας σίγουρη και σταθερή; Με το να μαθαίνουμε, να συνδυάζουμε και να αφομοιώνουμε τις Βιβλικές αλήθειες κάθε μέρα.

Και ποιος ενισχύει την ελπίδα μας; Ο Ιεχωβά Θεός μέσω του αγίου του πνεύματος.

Επομένως, έχουμε κάθε λόγο να συμφωνούμε με τα λόγια του ψαλμωδού στον Ψαλμό 27:14: «Έλπιζε στον Ιεχωβά· να είσαι θαρραλέος και να είναι ισχυρή η καρδιά σου.

Ναι, έλπιζε στον Ιεχωβά».

https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwbvod25_50_VIDEO

Γουίλιαμ Τέρνερ: Πώς Συμπεριφερόταν ο Ιησούς στους Άλλους; (Λουκ. 22:28)

 Γουίλιαμ Τέρνερ: Πώς Συμπεριφερόταν ο Ιησούς στους Άλλους; (Λουκ. 22:28)

 

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να στοχαστούμε όσον αφορά τις τελευταίες ημέρες του Ιησού στη γη.

 

Αλλά ας αφιερώσουμε μερικά λεπτά για να εξετάσουμε πώς φερόταν ο Ιησούς στους άλλους, και πιο συγκεκριμένα την τελευταία νύχτα που πέρασε με τους αποστόλους του.

 

Όπως ξέρουμε, εκείνη η νύχτα ήταν πολύ δύσκολη για τον Ιησού, γεμάτη αγωνία.

 

Ήξερε ότι είχε ένα τεράστιο φορτίο ευθύνης στους ώμους του και ότι θα περνούσε πολλά για να διακρατήσει την ακεραιότητά του στον Θεό.

 

Εκείνη λοιπόν τη νύχτα που ο Ιησούς και οι απόστολοι είναι συγκεντρωμένοι για το γεύμα του Πάσχα, κάποια στιγμή στη διάρκεια του γεύματος, ο Ιησούς σηκώνεται και πλένει τα πόδια τους.

 

Ακόμη και τώρα, ο Ιησούς εξακολουθεί να εκπαιδεύει τους αποστόλους του και να τους διδάσκει πολύτιμα μαθήματα —στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι χρειάζεται να υπηρετούν με ταπεινότητα και αμεροληψία.

 

Με όλα όσα έκανε, διδάσκει και σε εμάς ένα πολύτιμο μάθημα: ότι ακόμη και αν αντιμετωπίζουμε δύσκολες καταστάσεις, μπορούμε να αφιερώνουμε χρόνο για να σκεφτόμαστε τις ανάγκες των άλλων.

 

Λίγο αργότερα, ο Ιησούς διώχνει τον Ιούδα και θεσπίζει την τήρηση του Δείπνου του Κυρίου.

 

Ας δούμε τι συνέβη μετά.

 

Ανοίξτε τις Γραφές σας στο Ευαγγέλιο του Λουκά και θα διαβάσουμε από το κεφάλαιο 22 το εδάφιο 24.

 

Εκεί λέει: «Έγινε δε μεταξύ τους και έντονη λογομαχία για το ποιος από αυτούς θεωρούνταν ο μεγαλύτερος».

 

Σας έτυχε να εξηγήσετε κάτι, ακόμη και με λεπτομέρειες, σε έναν συνεργάτη ή σε έναν σπουδαστή της Γραφής και, ενώ σας διαβεβαίωσε ότι το κατάλαβε, κατόπιν οι πράξεις του να έδειξαν το αντίθετο; Αυτό σίγουρα θα δοκίμασε την υπομονή σας.

 

Πώς νομίζετε λοιπόν ότι ένιωσε ο Ιησούς που, μετά από αυτό το υπέροχο μάθημα ταπεινοφροσύνης, οι απόστολοί του λογομαχούν ξανά για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος ανάμεσά τους; Σίγουρα ο Ιησούς θα στενοχωρήθηκε ή και θα απογοητεύτηκε από τη συμπεριφορά τους.

 

Αλλά αντί να τους μαλώσει ή να τους επιπλήξει, αν πάμε λίγο παρακάτω στα εδάφια 25 ως 27, βλέπουμε ότι, με πολλή υπομονή, τους εξηγεί για ποιον λόγο οι μαθητές του Χριστού δεν πρέπει να ενεργούν έτσι.

 

Προσέξτε όμως τι κάνει μετά ο Ιησούς.

 

Ας δούμε το εδάφιο 28 από το 22o κεφάλαιο του Λουκά.

 

Εκεί λέει: «Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολλημένοι σε εμένα κατά τις δοκιμασίες μου· και εγώ κάνω διαθήκη με εσάς, όπως ο Πατέρας μου έχει κάνει διαθήκη με εμένα, για μια βασιλεία, ώστε να τρώτε και να πίνετε στο τραπέζι μου στη Βασιλεία μου και να καθίσετε σε θρόνους για να κρίνετε τις 12 φυλές του Ισραήλ».

 

Τι κάνει λοιπόν ο Ιησούς; Επιλέγει να εστιάσει στις καλές ιδιότητες των αποστόλων.

 

Ήξερε ότι ήταν όσιοι, αφοσιωμένοι στον Θεό και ότι είχαν παραμείνει προσκολλημένοι στον Ιησού σε δύσκολες καταστάσεις.

 

Και αντάμειψε τους πιστούς αποστόλους του θεσπίζοντας μια προσωπική διαθήκη μαζί τους.

 

Θα είχαν το προνόμιο να κυβερνήσουν μαζί του στον ουρανό.

 

Και αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν σκεφτούμε ότι ο Ιησούς το έκανε έχοντας πλήρη επίγνωση ότι οι μαθητές του θα τον εγκατέλειπαν, όπως λέει το σημερινό μας εδάφιο.

 

Φανταστείτε πόσα διαφορετικά συναισθήματα πρέπει να ένιωσε ο Ιησούς! Μπείτε για λίγο στη θέση του.

 

Μέσα στο ίδιο βράδυ, διδάσκει στους αποστόλους του ένα πολύτιμο μάθημα για την ταπεινοφροσύνη και μετά αναγκάζεται να τους διορθώσει για το ίδιο ακριβώς ζήτημα.

 

Στη συνέχεια, επειδή ήταν όσιοι και πιστοί του φίλοι, ο Ιησούς θεσπίζει μαζί τους αυτή την προσωπική διαθήκη αν και ήξερε καλά ότι θα τον εγκατέλειπαν, και μάλιστα τη στιγμή που θα τους χρειαζόταν περισσότερο.

 

Τι κάνει όμως ο Ιησούς παρ’ όλα αυτά; Σύμφωνα με το Ματθαίος 26:32, τους διαβεβαιώνει ότι αφού αναστηθεί, εκείνος δεν πρόκειται να τους εγκαταλείψει.

 

Τους λέει ότι θα τους συναντήσει ξανά.

 

Τι μαθήματα μπορούμε να πάρουμε από το παράδειγμα του Ιησού; Ξέρουμε ότι λόγω της ατέλειας, οι αδελφοί μας και οι συνεργάτες μας μπορεί καμιά φορά να λένε ή να κάνουν πράγματα που μας απογοητεύουν.

 

Ίσως μάλιστα νιώθουμε ότι μας έχουν εγκαταλείψει τη στιγμή που εμείς τους χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.

 

Αλλά τότε είναι που πρέπει να θυμηθούμε το παράδειγμα που έθεσε ο Ιησούς.

 

Εστίασε στις καλές ιδιότητες των αποστολών του.

 

Δεν επέτρεψε στα ελαττώματά τους να τον κάνουν να χάσει την εμπιστοσύνη του σε αυτούς.

 

Και είναι ενδιαφέρον ότι, όταν ο Ιησούς αναστήθηκε και τους συνάντησε ξανά, δεν τους αντιμετώπισε με εχθρική διάθεση.

 

Δεν είχε επικριτική στάση απέναντί τους.

 

Δεν τους είπε: “Είδατε ότι με εγκαταλείψατε; Εγώ σας το είχα πει.”

 

Απεναντίας, δείτε τι έκανε.

 

Πάμε πάλι στο ευαγγέλιο του Λουκά στο κεφάλαιο 24, και ας δούμε το εδάφιο 45: «Τότε άνοιξε τη διάνοιά τους πλήρως για να συλλάβουν το νόημα των Γραφών».

 

Εδάφιο 50: «Έπειτα τους οδήγησε έξω, μέχρι τη Βηθανία, και σήκωσε τα χέρια του και τους ευλόγησε».

 

Υπέροχο, έτσι; Δεν τους μάλωσε, δεν ανταπέδωσε.

 

Αντίθετα, βλέπουμε τον Ιησού να εξακολουθεί να τους διδάσκει πολύτιμα μαθήματα, να προσεύχεται μαζί τους, να κάνει ό,τι χρειάζεται για να τους βοηθήσει να παραμείνουν ισχυροί, να μη χάσουν την πίστη τους.

 

Σχετικά με αυτή την αφήγηση, μια παλιότερη Σκοπιά έγραφε κάτι πολύ ωραίο.

 

Έλεγε ότι ο Ιησούς «ενδιαφερόταν περισσότερο για την πιστότητα των μαθητών του παρά για τα δικά του αισθήματα».

 

Πολύ δυνατή σκέψη, δεν συμφωνείτε; Σκεφτείτε όμως το εξής: ένα παιδί έχει μπλέξει άσχημα, αλλά τους γονείς του τους απασχολεί περισσότερο ο πόνος και η ντροπή που τους έχει προκαλέσει και όχι τόσο να βοηθήσουν το παιδί τους να βελτιώσει τη σχέση του με τον Ιεχωβά.

 

Ή ας εφαρμόσουμε αυτή την αρχή εδώ στο Μπέθελ.

 

Ας υποθέσουμε ότι ένας αδελφός δυσκολεύεται να καταλάβει κάποιες λεπτομέρειες του διορισμού του.

 

Αλλά τον επίσκοπό του τον απασχολεί περισσότερο το ότι ο αδελφός καθυστερεί την εργασία ή ότι χαλάει την εικόνα του τμήματος και όχι τόσο το πώς να τον βοηθήσει να βελτιωθεί, το πώς να βρει τρόπο να εκπαιδεύσει τον αδελφό.

 

Τι λέτε; Μήπως και στις δύο περιπτώσεις τους διαφεύγει η μεγαλύτερη εικόνα; Ο Ιησούς σίγουρα έβλεπε τη μεγαλύτερη εικόνα, έτσι δεν είναι; Επειδή τον απασχολούσε περισσότερο η πιστότητα των αποστόλων του και όχι τα δικά του αισθήματα, ήταν σε θέση να τους παρέχει την εκπαίδευση και τα πολύτιμα μαθήματα που χρειάζονταν.

 

Και οι απόστολοι ήταν ευγνώμονες για αυτό.

 

Εκείνη τη νύχτα ίσως δεν κατάλαβαν πλήρως πόσο χρήσιμα ήταν αυτά τα μαθήματα, αλλά αν κρίνουμε από τα συγγράμματά τους και από όλη την πορεία της ζωής τους, βλέπουμε ότι τελικά ωφελήθηκαν από τα μαθήματα του Ιησού και τα εκτίμησαν πολύ.

 

Αυτά που ειπώθηκαν σήμερα ίσως μας θύμισαν κάποια άτομα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πνευματική μας ανάπτυξη ή στην πρόοδο μας εδώ στο Μπέθελ.

 

Παρά τα ελαττώματα που έχουμε, εκείνοι μιμήθηκαν τον Ιησού.

 

Ήταν υπομονετικοί μαζί μας, μας έδειξαν εμπιστοσύνη, και έτσι μας βοήθησαν να βελτιωθούμε.

 

Εγώ είχα τέτοια άτομα στη ζωή μου και ακόμα έχω, και σίγουρα θα έχετε και εσείς.

 

Πρέπει να τους είμαστε ευγνώμονες.

 

Πρέπει να τους λέμε πόσο πολύ τους εκτιμούμε που είναι πνευματικά άτομα και που έχουν «τον νου του Χριστού».

 

Τι μαθαίνουμε λοιπόν από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόταν ο Ιησούς στους άλλους; Πρώτον, να αφιερώνουμε χρόνο για να σκεφτόμαστε τις ανάγκες των άλλων, ακόμη και αν εμείς οι ίδιοι περνάμε δύσκολες καταστάσεις.

 

Και δεύτερον, να είμαστε θετικοί.

 

Να αναζητούμε το καλό στους αδελφούς μας, ακόμη και όταν εκείνοι κάνουν λάθη.

 

Όχι μόνο γιατί αυτό είναι το σωστό, αλλά γιατί και εμάς μας αρέσει να μας φέρονται έτσι όταν κάνουμε λάθη και απογοητεύουμε τους άλλους.

 

Αν ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιησού, θα βελτιωθούν οι σχέσεις μας με τους άλλους και, πάνω από όλα, θα βελτιωθεί η φιλία μας με τον Ιεχωβά.

 

https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwbvod25_51_VIDEO

 

Πνευματικά πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 14-16

 

https://drive.google.com/file/d/1ernsb78AUrXzP_o8E8iotyWzXIt44cF9/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2023

 

Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου

Είμαστε συνεργάτες του Θεού.​—1 Κορ. 3:9.

Οι αλήθειες του Λόγου του Θεού έχουν τεράστια δύναμη. Διδάσκοντας τους ανθρώπους για τον Ιεχωβά και για το πώς είναι στ’ αλήθεια η προσωπικότητά του, έχουμε την ευκαιρία να δούμε κάτι θαυμάσιο. Το κάλυμμα των σατανικών ψεμάτων σταδιακά απομακρύνεται, και αυτά τα άτομα αρχίζουν να βλέπουν τον αγαπημένο μας Πατέρα όπως τον βλέπουμε και εμείς. Γεμίζουν δέος μπροστά στην απεριόριστη δύναμή του. (Ησ. 40:26) Μαθαίνουν να τον εμπιστεύονται λόγω της τέλειας δικαιοσύνης του. (Δευτ. 32:4) Διαφωτίζονται από τη βαθιά του σοφία. (Ησ. 55:9· Ρωμ. 11:33) Και παρηγορούνται μαθαίνοντας ότι αυτός είναι η προσωποποίηση της αγάπης. (1 Ιωάν. 4:8) Καθώς πλησιάζουν τον Ιεχωβά, η ελπίδα τους να ζήσουν για πάντα ως παιδιά του γίνεται βέβαιη. Τι θαυμάσιο προνόμιο έχουμε να βοηθάμε ανθρώπους να πλησιάσουν τον Πατέρα τους! Όταν το κάνουμε αυτό, ο Ιεχωβά μάς θεωρεί «συνεργάτες» του.​—1 Κορ. 3:5. w24.02 σ. 12 ¶15

https://drive.google.com/file/d/1qadkEb5nWL_MdfWR9vILeVT19SVZhCIK/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των ΓραφώνΠέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025

 

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου

Ντυθείτε την αγάπη, γιατί αυτή είναι τέλειος δεσμός ενότητας.​—Κολ. 3:14.

Πώς εκφράζουμε την αγάπη μας για τους ομοπίστους μας; Ένας τρόπος είναι με το να τους παρηγορούμε. Θα μπορούμε να “παρηγορούμε ο ένας τον άλλον” αν υποκινούμαστε από συμπόνια. (1 Θεσ. 4:18) Πώς μπορούμε να διατηρούμε ισχυρή αγάπη ο ένας για τον άλλον; Κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε για να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων. Γιατί είναι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα να δείχνουμε αγάπη ο ένας για τον άλλον; Προσέξτε τον λόγο που αναφέρει ο Πέτρος: «Το τέλος . . . όλων των πραγμάτων έχει πλησιάσει. . . . Να έχετε έντονη αγάπη ο ένας για τον άλλον». (1 Πέτρ. 4:7, 8) Καθώς το τέλος αυτού του πονηρού κόσμου πλησιάζει όλο και περισσότερο, τι μπορούμε να αναμένουμε; Μιλώντας για τους ακολούθους του, ο Ιησούς προείπε: «Όλα τα έθνη θα σας μισούν εξαιτίας του ονόματός μου». (Ματθ. 24:9) Για να αντέξουμε αυτό το μίσος, χρειάζεται να παραμένουμε ενωμένοι. Καθώς το κάνουμε αυτό, οι προσπάθειες του Σατανά να μας διαιρέσει θα αποτυγχάνουν, επειδή είμαστε δεμένοι μεταξύ μας με αγάπη.​—Φιλιπ. 2:1, 2. w23.11 σ. 13 ¶18, 19

https://drive.google.com/file/d/1Gmy9pe63GDE5HxwowGwkeYWqSZd7dRNo/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025

 

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου

«Να είστε ισχυροί, . . . διότι εγώ είμαι μαζί σας», λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων.​—Αγγ. 2:4.

Όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ, οι Ιουδαίοι που είχαν φύγει από τη Βαβυλώνα σύντομα επηρεάστηκαν από ασταθείς οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, ενώ αντιμετώπισαν και εναντίωση. Ως αποτέλεσμα, κάποιοι δυσκολεύονταν να εστιάσουν στην ανοικοδόμηση του ναού του Ιεχωβά. Γι’ αυτό, ο Ιεχωβά ανέθεσε σε δύο προφήτες, τον Αγγαίο και τον Ζαχαρία, να αναζωπυρώσουν τον ζήλο του λαού, κάτι που αποδείχτηκε αποτελεσματικό. (Αγγ. 1:1· Ζαχ. 1:1) Σχεδόν 50 χρόνια αργότερα όμως, οι Ιουδαίοι ήταν και πάλι πολύ πεσμένοι και χρειάζονταν ενθάρρυνση. Ο Έσδρας, επιδέξιος αντιγραφέας του Νόμου, ήρθε από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ για να παρακινήσει τον λαό του Θεού να δώσει προτεραιότητα στην αληθινή λατρεία. (Έσδρ. 7:1, 6) Όπως οι προφητείες του Αγγαίου και του Ζαχαρία βοήθησαν τον λαό του Θεού στο παρελθόν να συνεχίσει να εμπιστεύεται στον Ιεχωβά σε καιρούς εναντίωσης, έτσι μπορούν να βοηθήσουν και εμάς σήμερα να παραμένουμε σίγουροι για τη στήριξη του Ιεχωβά παρά τις αβεβαιότητες της ζωής.​—Παρ. 22:19. w23.11 σ. 14 ¶2, 3

https://drive.google.com/file/d/1j26QkrrFFVJC1E--L4Fqc2Eg8r28chxy/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2025

 

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου

Το έβαλα σκοπό και θα το εκτελέσω.​—Ησ. 46:11.

Ο Ιεχωβά έστειλε με αγάπη τον πρωτότοκο Γιο του στη γη ώστε να διδάξει τους ανθρώπους σχετικά με τη Βασιλεία και να δώσει τη ζωή του για να μας απολυτρώσει από την αμαρτία και τον θάνατο. Έπειτα, ο Ιησούς αναστήθηκε και επέστρεψε στον ουρανό για να κυβερνήσει ως Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού. Το κεντρικό θέμα της Γραφής είναι ότι το όνομα του Ιεχωβά θα δικαιωθεί καθώς εκείνος θα εκπληρώσει τον σκοπό του για τη γη μέσω της Βασιλείας του υπό τον Χριστό. Ο σκοπός του Ιεχωβά δεν αλλάζει. Εκείνος έχει εγγυηθεί ότι θα τον φέρει σε πέρας με επιτυχία. (Ησ. 46:10, υποσ.· Εβρ. 6:17, 18) Θα έρθει ο καιρός κατά τον οποίο η γη θα μεταμορφωθεί σε παράδεισο, όπου τέλειοι, δίκαιοι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας θα “απολαμβάνουν ζωή για πάντα”. (Ψαλμ. 22:26) Αλλά ο Ιεχωβά έχει κατά νου έναν ακόμα ευρύτερο σκοπό. Ο τελικός σκοπός του είναι να ενώσει όλα τα νοήμονα πλάσματά του στον ουρανό και στη γη. Τότε όλοι όσοι θα ζουν θα υποτάσσονται όσια σε εκείνον ως τον Κυρίαρχό τους. (Εφεσ. 1:8-11) Δεν σας εντυπωσιάζει ο θαυμάσιος τρόπος με τον οποίο ο Ιεχωβά εκπληρώνει τον σκοπό του; w23.10 σ. 20 ¶7, 8

https://drive.google.com/file/d/11C6cK09_TZvXgZCYdjYnu_ZHQ38HVAyH/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025

 

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου

Ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχεται, αλλά να είναι ήπιος προς όλους.​—2 Τιμ. 2:24.

Η Γραφή περιέχει πολλές αφηγήσεις που τονίζουν την αξία της πραότητας. Πάρτε για παράδειγμα τον Ισαάκ. Όταν εγκαταστάθηκε στα Γέραρα, μια περιοχή Φιλισταίων, οι φθονεροί του γείτονες έφραξαν τα πηγάδια που είχαν σκάψει οι υπηρέτες του πατέρα του. Αντί να παλέψει για τα δικαιώματά του, ο Ισαάκ μετέφερε το σπιτικό του πιο πέρα και έσκαψε άλλα πηγάδια. (Γέν. 26:12-18) Αλλά οι Φιλισταίοι ισχυρίστηκαν ότι και το νερό σε εκείνη την περιοχή ήταν δικό τους. Παρ’ όλα αυτά, ο Ισαάκ ενήργησε ειρηνικά. (Γέν. 26:19-25) Τι τον βοήθησε να παραμείνει πράος ακόμα και όταν οι άλλοι φαίνονταν αποφασισμένοι να τον προκαλέσουν; Ασφαλώς είχε παρατηρήσει το παράδειγμα των γονέων του, μαθαίνοντας πολλά από την ειρηνική συμπεριφορά του Αβραάμ και το “ήσυχο και πράο πνεύμα” της Σάρρας.​—1 Πέτρ. 3:4-6· Γέν. 21:22-34. w23.09 σ. 15 ¶4

https://drive.google.com/file/d/1nbEwhJNTt__-KBYgGHyAALhZ371DuBet/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025

 

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου

Να συγχωρείτε ο ένας τον άλλον ανεπιφύλακτα.​—Κολ. 3:13.

Ο απόστολος Παύλος ήξερε ότι οι Χριστιανοί αδελφοί και αδελφές του ήταν ατελείς. Για παράδειγμα, λίγο αφότου άρχισε να συναναστρέφεται με την εκκλησία, τον έκριναν άδικα. (Πράξ. 9:26) Αργότερα, κάποιοι μιλούσαν για αυτόν πίσω από την πλάτη του για να βλάψουν την υπόληψή του. (2 Κορ. 10:10) Ο Παύλος είδε έναν υπεύθυνο αδελφό να παίρνει μια λάθος απόφαση που θα μπορούσε να σκανδαλίσει άλλους. (Γαλ. 2:11, 12) Και κάποιος από τους στενούς του συνεργάτες, ο Μάρκος, τον απογοήτευσε πολύ. (Πράξ. 15:37, 38) Ο Παύλος θα μπορούσε να είχε επιτρέψει σε οποιαδήποτε από αυτές τις καταστάσεις να τον κάνει να μη συναναστρέφεται πλέον αυτά τα άτομα. Εντούτοις, διατήρησε θετική άποψη για τους αδελφούς και τις αδελφές του και παρέμεινε δραστήριος στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Τι τον βοήθησε να εγκαρτερήσει; Ο Παύλος αγαπούσε τους αδελφούς και τις αδελφές του. Η αγάπη του για τους άλλους τον βοηθούσε να εστιάζει, όχι στις ατέλειές τους, αλλά στις υπέροχες ιδιότητές τους. Η αγάπη βοηθούσε επίσης τον Παύλο να κάνει αυτό που αναφέρεται στο σημερινό μας εδάφιο. w24.03 σ. 15 ¶4, 5

https://drive.google.com/file/d/1NWY7iYGRVPknG1oBVLSzzqrVMMCS4WbK/view?usp=sharing

Πνευματικά πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 11-13

 

ΓΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟ: Τι κάνει τον Ιησού ανώτερο από κάθε ανθρώπινο κυβερνήτη;

https://drive.google.com/file/d/1mclHO7lRbTCNirIRsOHRa2x_jFTLREhS/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025

 

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου

Τα βήματα του ανθρώπου κατευθύνονται από τον Ιεχωβά.​—Παρ. 20:24.

Οι Γραφές περιέχουν αφηγήσεις για νεαρούς που πλησίασαν τον Ιεχωβά, απέκτησαν την εύνοιά του και είδαν τη ζωή τους να εξελίσσεται καλά. Ένας από αυτούς ήταν ο Δαβίδ. Σε νεαρή ηλικία, επέλεξε να ταχθεί με το μέρος του Θεού και αργότερα έγινε όσιος βασιλιάς. (1 Βασ. 3:6· 9:4, 5· 14:8) Η μελέτη γύρω από τη ζωή και την πιστή υπηρεσία του Δαβίδ θα σας ενθαρρύνει και θα σας υποκινήσει. Εναλλακτικά, μπορείτε να μελετήσετε το παράδειγμα του Μάρκου ή του Τιμόθεου. Θα δείτε ότι υπηρέτησαν τον Ιεχωβά από τη νεαρή τους ηλικία και εξακολούθησαν να έχουν την επιδοκιμασία του Θεού. Το πώς θα εξελιχθεί η ζωή σας μπορεί να εξαρτηθεί από το πώς τη χρησιμοποιείτε τώρα. Αν εμπιστεύεστε στον Ιεχωβά και όχι στη δική σας κατανόηση, εκείνος θα κατευθύνει τα βήματά σας. Μπορείτε να έχετε μια ευτυχισμένη ζωή γεμάτη ανταμοιβές. Να θυμάστε, ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμο ό,τι κάνετε για εκείνον. Υπάρχει καλύτερος τρόπος για να χρησιμοποιήσετε τη ζωή σας από το να υπηρετείτε τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας; w23.09 σ. 13 ¶18, 19

https://drive.google.com/file/d/1O0ib0UIC45u80Ei4AoRm_rULNU5b47R9/view?usp=sharing

Γκάιους Γκλόκεντιν: Να Είστε Αξιόπιστοι και Εχέμυθοι (Παρ. 11:12, 13)

 Γκάιους Γκλόκεντιν: Να Είστε Αξιόπιστοι και Εχέμυθοι (Παρ. 11:12, 13)

 

Θα ήθελα να σας ζητήσω να σκεφτείτε λίγο έναν καλό σας φίλο.

Δεν εννοώ τον Ιεχωβά ή τον Ιησού ή τον σύντροφό σας, αν είστε παντρεμένοι.

Σκεφτείτε κάποιον άλλον φίλο σας.

Τι είναι αυτό που τον κάνει καλό φίλο; Ίσως πείτε: «Eίναι εδώ όταν τον χρειάζομαι» ή «νοιάζεται πραγματικά για εμένα».

Ή «ξέρω ότι μπορώ να βασιστώ πάνω του».

Με άλλα λόγια, για να είναι κάποιος καλός φίλος, πρέπει να είναι αξιόπιστος, και γι’ αυτό θα μιλήσουμε για την εμπιστοσύνη και τη φιλία.

Συνεχίστε παρακαλώ να έχετε στο μυαλό σας τον φίλο σας καθώς θα εξετάσουμε τρεις ερωτήσεις.

Η πρώτη είναι: Γιατί μπορείτε να τον εμπιστευτείτε; Επίσης, πώς επηρεάζουν τη φιλία τα εμπιστευτικά ζητήματα; Και τέλος, πώς μας βοηθάει το παράδειγμα του Εζεκία; Ας δούμε την πρώτη ερώτηση.

Γιατί μπορείτε να εμπιστευτείτε τον φίλο σας; Δεν συμφωνείτε ότι, για να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη σας, πρέπει να αποδειχτεί αξιόπιστος με πολλούς τρόπους; Να το αποδείξει αυτό καθώς περνούν οι μήνες, τα χρόνια ή ακόμα και οι δεκαετίες; Ποιοι είναι μερικοί τρόποι; Ας ανοίξουμε στις Παροιμίες, στο κεφάλαιο 17.

Εδώ, στο κεφάλαιο 17 και στο εδάφιο 17, περιγράφεται ένας από αυτούς τους τρόπους.

Εδώ λέει—Παροιμίες 17:17: «Ο αληθινός φίλος δείχνει πάντοτε αγάπη και αποδεικνύεται αδελφός που γεννήθηκε για καιρούς στενοχώριας».

Θυμηθείτε κάποια στιγμή στη ζωή σας που χρειαζόσασταν βοήθεια και ο φίλος σας ήταν εκεί ή σας άκουσε προσεκτικά όταν το είχατε ανάγκη.

Στις Παροιμίες, κεφάλαιο 27, μπορούμε να δούμε και μερικούς ακόμα τρόπους.

Μήπως κάποια φορά ήρθε ο φίλος σας και σας μίλησε όπως περιγράφεται εδώ, στο Παροιμίες 27:6; Στο συγκεκριμένο εδάφιο διαβάζουμε: «Οι πληγές από κάποιον φίλο δείχνουν ότι είναι πιστός».

Ίσως πονέσατε όταν ήρθε ο φίλος σας και σας είπε κάτι που είδε σε εσάς, κάτι που πρέπει να αλλάξετε.

Αλλά αργότερα, δεν νιώσατε πιο κοντά του και δεν το εκτιμήσατε που δεν δίστασε να σας δώσει αυτή την ειλικρινή συμβουλή; Πιθανόν μπορείτε να σκεφτείτε και άλλα πράγματα που έχετε ζήσει με αυτό το άτομο και σας έχουν φέρει στο σημείο που βρίσκεστε τώρα, να είστε καλοί φίλοι.

Όσα έχετε ζήσει μαζί με κάποιον διαμορφώνουν την άποψή σας για αυτόν.

Αυτά είναι που χτίζουν μια σχέση, μια φιλία.

Έτσι γινόμαστε καλοί φίλοι.

Αυτό συνδέεται με τη δεύτερη ερώτηση.

Πώς επηρεάζουν τη φιλία σας τα εμπιστευτικά ζητήματα; Ας ανοίξουμε στις Παροιμίες, κεφάλαιο 11, και ας δούμε το εδάφιό μας για σήμερα.

Θα θέλαμε όμως να ξεκινήσουμε από το εδάφιο 12.

Παροιμίες 11, θα διαβάσουμε τα εδάφια 12 και 13.

Εδώ λέει: «Όποιος δεν έχει σύνεση δείχνει περιφρόνηση για τον πλησίον του, αλλά ο άνθρωπος που έχει αληθινή διάκριση μένει σιωπηλός.

Ο συκοφάντης περιφέρεται αποκαλύπτοντας εμπιστευτικές συζητήσεις, αλλά το αξιόπιστο άτομο τηρεί εχεμύθεια».

Μήπως παρατηρήσατε τις δύο πτυχές της εχεμύθειας που αναφέρονται εδώ; Ας προσπαθήσουμε να τις εντοπίσουμε.

Η πρώτη υπάρχει στο εδάφιο 13.

Ένα αξιόπιστο άτομο δεν αποκαλύπτει εμπιστευτικά ζητήματα.

Αν μάθουμε ότι ένας φίλος μας συζήτησε με άλλους κάτι που του είχαμε εμπιστευτεί, η σχέση μας μπορεί να κλονιστεί.

Για παράδειγμα, μπορεί να τον εμπιστευτήκαμε και να του μιλήσαμε για το πώς νιώθουμε ή για κάποιες δυσκολίες που έχουμε.

Και τώρα μαθαίνουμε ότι μίλησε σε κάποιον άλλον για αυτά.

Είναι αλήθεια ότι αυτό μπορεί να κλονίσει τη σχέση μας.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο μία φορά ή και επανειλημμένα, είναι απίθανο να παραμείνουμε φίλοι, επειδή μόνο όταν κάποιος αποδείξει ότι είναι αξιόπιστος και όσιος, θέτει το θεμέλιο για μια στενή φιλία.

Ποια είναι η δεύτερη πτυχή; Ίσως είδατε ότι το εδάφιο 12 μας προτρέπει να μένουμε σιωπηλοί.

Μήπως αν είμαστε καλοί φίλοι με κάποιον δικαιολογούμαστε να του αποκαλύψουμε ζητήματα που μας έχουν εμπιστευτεί οι άλλοι; Φυσικά, η απάντηση είναι όχι.

Όταν μάθουμε κάτι εμπιστευτικό, δεν το αποκαλύπτουμε ούτε καν σε έναν καλό μας φίλο.

Και έχουμε πολλές ευκαιρίες για να αποδείξουμε ότι είμαστε αξιόπιστοι.

Για παράδειγμα, πολλοί από εμάς έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες που αποθηκεύονται στο δίκτυο υπολογιστών της οργάνωσης ή μερικές φορές ακούμε κάποια ανακοίνωση και πρέπει να την κρατήσουμε εμπιστευτική.

Ή μας ζητείται να μην ηχογραφήσουμε μια ομιλία ούτε να δώσουμε αναλυτικές σημειώσεις σε άλλους.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, μένουμε σιωπηλοί και δεν μιλάμε ούτε καν σε έναν καλό φίλο.

Ας δούμε την τελευταία ερώτηση, πώς μας βοηθάει το παράδειγμα του βασιλιά Εζεκία.

Θα ήθελα να σας ζητήσω να ανοίξετε στο 2 Βασιλέων 20, για να πάρουμε δύο μαθήματα από όσα αποκάλυψε ο Εζεκίας στους αγγελιοφόρους του βασιλιά της Βαβυλώνας.

2 Βασιλέων κεφάλαιο 20, και θέλουμε να διαβάσουμε το εδάφιο 13: «Ο Εζεκίας καλωσόρισε τους απεσταλμένους και τους έδειξε το οίκημα με τους θησαυρούς του— το ασήμι, το χρυσάφι, το βάλσαμο, άλλα πολύτιμα έλαια, το οπλοστάσιό του και όλα όσα βρίσκονταν στα θησαυροφυλάκιά του.

Δεν υπήρξε τίποτα στην κατοικία του και σε όλη την επικράτειά του που να μην τους το έδειξε».

Ο Ιεχωβά δεν χάρηκε με αυτό που έκανε ο Εζεκίας.

Ποια είναι λοιπόν τα δύο μαθήματα που παίρνουμε από αυτό το περιστατικό; Το πρώτο: δεν είναι πάντα ξεκάθαρο ποια ζητήματα είναι εμπιστευτικά.

Ωστόσο, η διάκριση μας βοηθάει να καταλάβουμε πότε να μείνουμε σιωπηλοί.

Για παράδειγμα, ίσως παρατηρήσουμε κάτι αρνητικό σε κάποιο άτομο.

Χρειάζεται πράγματι να το πούμε αυτό σε έναν καλό φίλο; Χρειάζεται να το ξέρει ή έχει το δικαίωμα να το ξέρει; Αν είμαστε όσιοι στους ομοπίστους μας, τότε δεν θα αποκαλύπτουμε εμπιστευτικά ζητήματα που ίσως τους θέσουν σε κίνδυνο.

Η αγάπη μάς βοηθάει να μη μιλάμε για τα λάθη των άλλων αν δεν είναι απαραίτητο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορούμε να προστατέψουμε ο ένας τον άλλον, να προστατέψουμε την οργάνωση.

Ένα αξιόπιστο άτομο που έχει διάκριση ξέρει τι να κάνει.

Δεύτερον, ίσως αναρωτηθούμε γιατί έδειξε ο Εζεκίας όλα τα πλούτη του.

Ποιο ήταν το κίνητρό του για να το κάνει αυτό; Το Ενόραση λέει ότι «ο Εζεκίας μπορεί να έδειξε όλο αυτόν τον πλούτο για να εντυπωσιάσει τον βασιλιά της Βαβυλώνας, βλέποντάς τον ως πιθανό σύμμαχο εναντίον του βασιλιά της Ασσυρίας».

Τώρα, αν το εφαρμόσουμε αυτό στο θέμα που συζητάμε, τη φιλία, μήπως και εμείς μπαίνουμε μερικές φορές στον πειρασμό να αποκαλύψουμε κάτι εμπιστευτικό σε έναν φίλο μας, επειδή νομίζουμε ότι αυτό είναι σημαντικό για να διατηρήσουμε τη φιλία μας; Όταν αποκαλύπτουμε κάτι εμπιστευτικό, ίσως θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα: «Είσαι σημαντικός για εμένα.

Θεωρώ πολύτιμη τη φιλία μας».

Αγαπητοί αδελφοί, όταν σας ρώτησα πότε είναι κάποιος καλός φίλος ή τι κάνει έναν φίλο καλό, μήπως σκεφτήκατε: “Από αυτόν πάντα μαθαίνω εμπιστευτικά ζητήματα”; Φαντάζομαι όχι.

Αντίθετα, σκεφτόμαστε πράγματα όπως: “Επειδή είναι αληθινά αξιόπιστο άτομο”.

Άρα, όταν κάποιος κρατάει εμπιστευτικά ζητήματα για τον εαυτό του, τότε είναι που μπορεί να γίνει καλός φίλος.

Τι είδαμε λοιπόν; Πώς συνδέεται η εμπιστοσύνη με τη φιλία; Όσα ζούμε μαζί με κάποιον διαμορφώνουν την άποψή μας για αυτόν, και αν τον θεωρήσουμε αξιόπιστο, τότε μπορεί να γίνουμε φίλοι.

Επίσης, σε μια φιλία πρέπει και τα δύο άτομα να είναι εχέμυθα και να καταλαβαίνουν τι είναι εμπιστευτικό.

Και το παράδειγμα του Εζεκία μάς θυμίζει πως, αν αποκαλύπτουμε εμπιστευτικά ζητήματα, δεν γινόμαστε πιο αγαπητοί.

Αντίθετα, ίσως δυσκολευτούμε πολύ να βρούμε φίλους.

Το εδάφιο της ημέρας δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο Ιεχωβά θέλει να είμαστε φίλοι με αξιόπιστα άτομα, με άτομα που δεν αποκαλύπτουν εμπιστευτικά ζητήματα.

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwbvod25_48_VIDEO