Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023

Σάββατο 21 Οκτωβρίου

Πρέπει να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου όπως τον εαυτό σου.—Λευιτ. 19:18.

Ο Θεός νοιάζεται για το πώς συμπεριφερόμαστε στους άλλους, και δεν αρκείται στο να μας λέει απλώς να μην κάνουμε κακό στον συνάνθρωπό μας. Ένας Χριστιανός που θέλει να ευαρεστεί τον Θεό είναι απολύτως απαραίτητο να αγαπάει τον συνάνθρωπό του όπως τον εαυτό του. Εξετάστε πώς τόνισε ο Ιησούς τη σπουδαιότητα της εντολής του εδαφίου Λευιτικό 19:18. Ένας Φαρισαίος κάποτε τον ρώτησε: «Ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή στον Νόμο;» Ο Ιησούς απάντησε ότι «η μεγαλύτερη και πρώτη εντολή» είναι να αγαπάμε τον Ιεχωβά με όλη μας την καρδιά, όλη μας την ψυχή και όλη μας τη διάνοια. Κατόπιν, παρέθεσε το εδάφιο Λευιτικό 19:18, λέγοντας: «Η δεύτερη, όμοια με αυτήν, είναι η εξής: “Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου”». (Ματθ. 22:35-40) Υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να δείχνουμε αγάπη για τον πλησίον μας. Ένας τρόπος είναι εφαρμόζοντας τη συμβουλή του εδαφίου Λευιτικό 19:18: «Δεν πρέπει να παίρνεις εκδίκηση ούτε να μνησικακείς». w21.12 σ. 10, 11 ¶11-13

https://drive.google.com/file/d/1Yi-vvjdGUOcZL61PqLJPIOSr1vZ6Mv4u/view?usp=sharing

Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2023

Βοηθήστε Άθρησκους να Γνωρίσουν τον Δημιουργό Τους

https://drive.google.com/file/d/1V_JWD053kdBqEXDZpKNEsU1kQVo3Zl-W/view?usp=sharing

Πνευματικά Πετράδια Ιώβ 8-10

https://drive.google.com/file/d/1jwZ4Y235PWLcGUFCCWfWPSfTIQjYg8Hk/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2023

Παρασκευή 20 Οκτωβρίου

Ακούσατε για την υπομονή του Ιώβ και είδατε την έκβαση που έφερε ο Ιεχωβά.—Ιακ. 5:11.

Ο Ιάκωβος βασίστηκε στις Γραφές ως αυθεντία του. Χρησιμοποίησε τον Λόγο του Θεού για να βοηθήσει τους ακροατές του να καταλάβουν ότι ο Ιεχωβά πάντοτε ανταμείβει εκείνους που, σαν τον Ιώβ, είναι όσιοι σε Αυτόν. Ο Ιάκωβος μετέδωσε το μήνυμα που ήθελε με απλές λέξεις και λογική. Με αυτόν τον τρόπο, έστρεψε την προσοχή, όχι στον εαυτό του, αλλά στον Ιεχωβά. Το μάθημα: Να κρατάτε το άγγελμά σας απλό και να διδάσκετε από τον Λόγο του Θεού. Στόχος μας πρέπει να είναι, όχι να εντυπωσιάσουμε τους άλλους με το πόσα ξέρουμε εμείς, αλλά να τους εντυπωσιάσουμε με το πόσα ξέρει ο Ιεχωβά και με το πόσο ενδιαφέρεται για εκείνους. (Ρωμ. 11:33) Μπορούμε να πετύχουμε αυτόν τον στόχο αν βασίζουμε πάντοτε όσα λέμε στις Γραφές. Για παράδειγμα, αντί να λέμε στους σπουδαστές μας τι θα κάναμε εμείς στη θέση τους, πρέπει να βοηθάμε εκείνους να κάνουν λογικούς συλλογισμούς γύρω από Βιβλικά παραδείγματα και να αντιλαμβάνονται τη νοοτροπία και τα αισθήματα του Ιεχωβά. Τότε θα υποκινούνται από την επιθυμία να ευαρεστούν τον Ιεχωβά, όχι εμάς. w22.01 σ. 10, 11 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1PmJLouR_fv6Wm3vulccMjzGUiM3abO1_/view?usp=sharing

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2023

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου

Αμέσως ξαναβρήκε την όρασή του και άρχισε να τον ακολουθεί δοξάζοντας τον Θεό.—Λουκ. 18:43.

Ο Ιησούς έδειχνε συμπόνια σε εκείνους που είχαν σωματικούς περιορισμούς. Θυμηθείτε το μήνυμα που έστειλε στον Ιωάννη τον Βαφτιστή: «Οι τυφλοί τώρα βλέπουν, οι κουτσοί περπατούν, οι λεπροί καθαρίζονται, οι κουφοί ακούν [και] οι νεκροί ανασταίνονται». Ως αποτέλεσμα των θαυμάτων του Ιησού, «όλος ο λαός . . . έδωσε αίνο στον Θεό». (Λουκ. 7:20-22) Οι Χριστιανοί χαίρονται να δείχνουν συμπόνια σε εκείνους που έχουν σωματικούς περιορισμούς, όπως έκανε ο Ιησούς. Έτσι λοιπόν, φερόμαστε σε τέτοια άτομα με καλοσύνη, περίσκεψη και υπομονή. Είναι αλήθεια ότι ο Ιεχωβά δεν μας έχει δώσει τη δύναμη να κάνουμε θαύματα. Έχουμε όμως το προνόμιο να λέμε σε εκείνους που είναι κυριολεκτικά ή πνευματικά τυφλοί τα καλά νέα για έναν παράδεισο όπου η σωματική και η πνευματική υγεία της ανθρωπότητας θα αποκατασταθεί πλήρως. (Λουκ. 4:18) Αυτά τα καλά νέα ωθούν ήδη πολλούς να δίνουν αίνο στον Θεό. w21.12 σ. 9 ¶5

https://drive.google.com/file/d/1TqxeSZIVwq0Ow93LsrmPRP5iYsRUMC7q/view?usp=sharing

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2023

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου

Μην κρίνετε.—Ματθ. 7:1.

Ο βασιλιάς Δαβίδ έκανε σοβαρά λάθη. Για παράδειγμα, διέπραξε μοιχεία με τη Βηθ-σαβεέ και μάλιστα κανόνισε να σκοτωθεί ο σύζυγός της. (2 Σαμ. 11:2-4, 14, 15, 24) Ως αποτέλεσμα, ο Δαβίδ έβλαψε όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και την οικογένειά του, μεταξύ αυτών και τις άλλες συζύγους του. (2 Σαμ. 12:10, 11) Σε μια άλλη περίπτωση, δεν στηρίχτηκε απόλυτα στον Ιεχωβά και διέταξε μια αθέμιτη απογραφή του στρατού του Ισραήλ. Ποιες ήταν οι συνέπειες; Μια επιδημία θανάτωσε 70.000 Ισραηλίτες! (2 Σαμ. 24:1-4, 10-15) Θα κρίνατε εσείς τον Δαβίδ ανάξιο του ελέους του Ιεχωβά; Ο Ιεχωβά δεν το έκανε αυτό. Εστίασε στο συνολικό ιστορικό πιστότητας του Δαβίδ και στην ειλικρινή του μετάνοια. Ως αποτέλεσμα, τον συγχώρησε για αυτές τις σοβαρές αμαρτίες. Ο Ιεχωβά ήξερε ότι ο Δαβίδ τον αγαπούσε πάρα πολύ και ότι ήθελε να κάνει το σωστό. Δεν είστε ευγνώμονες για το ότι ο Θεός μας αναζητάει το καλό σε εμάς;—1 Βασ. 9:4· 1 Χρον. 29:10, 17. w21.12 σ. 19 ¶11-13

Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2023

Σας Ευχαριστούμε που «Βάζετε Κάτι στην Άκρη»

Σας εντυπωσιάζει το έργο που επιτελεί ο Ιεχωβά με το επίγειο τμήμα της οργάνωσής του;

Κάθε χρόνο, όλο και περισσότερα άτομα ακούν τα καλά νέα.

Λαβαίνουμε ποικιλία νέας πνευματικής τροφής, σε όλο τον κόσμο, βρίσκονται σε εξέλιξη οικοδομικά έργα, και προσφέρεται βοήθεια σε θύματα καταστροφών.

Το Κυβερνών Σώμα μού ζήτησε να σας μεταφέρω πόσο πολύ εκτιμάει το ότι δίνετε από τον χρόνο, τις δυνάμεις και τους πόρους σας για να βοηθάτε σε αυτό το έργο. Ίσως σκέφτεστε:

“Πώς είμαστε βέβαιοι ότι θα έχουμε τα χρήματα που χρειάζονται για όλες αυτές τις δραστηριότητες;”

Ακολουθώντας την αρχή στο Λουκάς 14:28, κάθε χρόνο, τα γραφεία τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά “υπολογίζουν τη δαπάνη” των έργων και ετοιμάζουν έναν προϋπολογισμό για να βεβαιωθούν ότι θα υπάρχουν χρήματα.

Οι καλοσυνάτες συνεισφορές σας παίζουν έναν σπουδαίο ρόλο σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Ακολουθείτε την αρχή που υπάρχει στην 1 Κορινθίους 16:2.

Εδώ δίνεται η προτροπή στους πρώτους Χριστιανούς να προγραμματίζουν τις συνεισφορές τους. Διαβάζουμε:

Το ότι “βάζετε κάτι στην άκρη” γενναιόδωρα και τακτικά μας βοηθάει να είμαστε βέβαιοι ότι, με την ευλογία του Ιεχωβά, θα καταφέρουμε να επιτελέσουμε τα έργα που σχεδιάζουμε.

Στο ακόλουθο βίντεο, προσέξτε πώς σε όλη την ιστορία της σύγχρονης οργάνωσης του Ιεχωβά οι αδελφοί και οι αδελφές μας έχουν ωφεληθεί από τη συνήθεια να βάζουν κάτι στην άκρη.

Όλα αυτά τα χρόνια, έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες διευθετήσεις για να βάζουμε κάτι στην άκρη.

Ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1890, υπήρχε κάθε χρόνο ένα ένθετο στη Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου.

Οι αδελφοί το έστελναν στο γραφείο τμήματος για να δηλώσουν πόσα χρήματα έλπιζαν ότι θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στο «Κουτί για τις Καλές Ελπίδες» τον επόμενο χρόνο.

Σχετικά με αυτή τη μέθοδο συνεισφορών, η Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 1896 στην αγγλική, δήλωσε: «Γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι ελπίζουν να δώσουν οι αδελφοί, είμαστε σε θέση να οργανώσουμε το έργο πιο οικονομικά και πιο αποτελεσματικά».

Ωστόσο, η Σκοπιά 1 Μαΐου 1959 στην αγγλική, διευκρίνισε ότι το ποσό που δήλωναν οι αδελφοί δεν ήταν δεσμευτικό. Έγραφε: «Αυτό δεν είναι υπόσχεση, αλλά απλώς μια δήλωση για το τι ελπίζει ότι θα καταφέρει να συνεισφέρει κάποιος τον επόμενο χρόνο».

Σήμερα, στο donate.jw.org υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να συνεισφέρουμε ό,τι έχουμε βάλει στην άκρη.

Οι επαναλαμβανόμενες συνεισφορές μάς βοηθούν να έχουμε μια εικόνα σχετικά με τα χρήματα που θα λάβουμε.

Υπάρχει επίσης μια άλλη διευθέτηση, ότι κάποιος μπορεί να κάνει μια νόμιμη διαθήκη για να ορίσει τι θέλει να κληροδοτήσει στην οργάνωση, και αυτό μας βοηθάει να κάνουμε καλύτερα σχέδια για το μέλλον.

Βέβαια, μπορεί να ακυρώσει ή να αλλάξει τη διαθήκη σύμφωνα με τις περιστάσεις του, αλλά θα έχει μια ευκαιρία να γευτεί τη χαρά του Ιεχωβά καθώς δίνει.

Όταν συμμετείχα στο έργο παροχής βοήθειας, πραγματικά συγκινήθηκα όταν είδα με τα ίδια μου τα μάτια πώς χρησιμοποιούνται οι συνεισφορές.

Για να εκφράσω την εκτίμησή μου για αυτές τις δραστηριότητες άρχισα να χρησιμοποιώ τις διαδικτυακές συνεισφορές.

Από τις επιστολές εκτίμησης που λαβαίνουμε κάθε μήνα μαθαίνουμε ότι οι ανάγκες των αδελφών μας σε όλο τον κόσμο καλύπτονται χάρη στις συνεισφορές μας.

Αυτές οι επιστολές με κάνουν να νιώθω ότι εργάζομαι σε ενότητα με την οργάνωση του Ιεχωβά.

Πήραμε τη σημαντική απόφαση να ακολουθήσουμε τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου και να προσδιορίσουμε τι ακριβώς θα βάλουμε στην άκρη. Κάναμε λοιπόν σχέδια: υπολογίσαμε τα έξοδά μας, αναλύσαμε την κατάσταση και προσευχηθήκαμε για το ζήτημα.

Και τότε διακρίναμε πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε μια διαθήκη.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει τα πάντα, γι’ αυτό εμείς νομίζω ότι απλώς του επιστρέφουμε ό,τι μας έχει ήδη δώσει.

Τελικά, κατάλαβα ότι γενικά οι συνεισφορές δεν έχουν να κάνουν με το πορτοφόλι μας, αλλά με την καρδιά μας.

Χαίρομαι πολύ όταν συνεισφέρω στην οργάνωση του Ιεχωβά.

Έχω βρει πολύ χρήσιμο να βάζω μια υπενθύμιση κάθε μήνα για τη συνεισφορά μου, γιατί έχω πολλά να κάνω και μπορεί να το ξεχάσω.

Έτσι η υπενθύμιση με βοηθάει να θυμάμαι να δώσω τις συνεισφορές μου στην οργάνωση του Ιεχωβά.

Δεν έχει σημασία αν δίνουμε πολλά ή λίγα, αλλά αν δίνουμε με όλη την καρδιά μας.

Αυτό είναι που κάνει τον Ιεχωβά χαρούμενο.

Είναι συγκινητικό να βλέπουμε πώς οι υπηρέτες του Ιεχωβά ακολουθούν την αρχή στην 1 Κορινθίους 16:2 και “βάζουν κάτι στην άκρη” τακτικά για να δείχνουν τη Χριστιανική τους αγάπη για ολόκληρη την αδελφότητα.

Σε αυτές τις τελευταίες ημέρες, πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Αλλά να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά εκτιμάει ό,τι κάνετε στην υπηρεσία του, όσο μικρό κι αν φαίνεται στα δικά σας μάτια.

Προσευχόμαστε ο Ιεχωβά να συνεχίσει να ευλογεί τη συνήθειά σας να βάζετε κάτι στην άκρη. Ευχαριστούμε για ό,τι έχετε κάνει και συνεχίζετε να κάνετε.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2023

Τρίτη 17 Οκτωβρίου

Ο καθένας σας πρέπει να σέβεται τη μητέρα του και τον πατέρα του . . . Εγώ είμαι ο Ιεχωβά ο Θεός σας.—Λευιτ. 19:3.

Σαφώς, οφείλουμε να παίρνουμε στα σοβαρά την εντολή του Θεού να τιμούμε τους γονείς μας. Θυμηθείτε ότι η εντολή που βρίσκεται στο εδάφιο Λευιτικό 19:3, να σεβόμαστε τη μητέρα μας και τον πατέρα μας, αναφέρεται αμέσως μετά τη δήλωση: «Πρέπει να είστε άγιοι, επειδή εγώ, ο Ιεχωβά ο Θεός σας, είμαι άγιος». (Λευιτ. 19:2) Σε αρμονία με τη συμβουλή του Ιεχωβά να τιμούμε τους γονείς μας, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: “Πώς τα πηγαίνω εγώ σε αυτόν τον τομέα;” Αν κρίνετε ότι έπρεπε να είχατε κάνει περισσότερα πράγματα στο παρελθόν, μπορείτε να αποφασίσετε να κάνετε βελτιώσεις τώρα. Το παρελθόν δεν μπορείτε να το αλλάξετε, αλλά μπορείτε να αποφασίσετε από εδώ και πέρα να κάνετε περισσότερα πράγματα μαζί με τους γονείς σας και να τους βοηθάτε περισσότερο. Ίσως θα μπορούσατε να κάνετε περισσότερη παρέα μαζί τους. Ή πιθανώς μπορείτε να τους προσφέρετε περισσότερη υλική, πνευματική ή συναισθηματική υποστήριξη. Αυτό είναι σε αρμονία με το εδάφιο Λευιτικό 19:3. w21.12 σ. 4, 5 ¶10-12

https://drive.google.com/file/d/1NojyCOKZUfDiE6jycCU4yv4Dr584yD8_/view?usp=sharing

Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2023

Δευτέρα 16 Οκτωβρίου

Καλύτερα να είναι δύο παρά ένας, επειδή αυτοί έχουν καλή ανταμοιβή για τη σκληρή εργασία τους.—Εκκλ. 4:9.

Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα έπρεπε να εγκαταλείψουν το οικείο τους περιβάλλον, να στήσουν καινούριο σπιτικό και να ξαναρχίσουν να εργάζονται ως σκηνοποιοί σε καινούριο τόπο. Όταν εγκαταστάθηκαν στην Κόρινθο, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα συνταυτίστηκαν με την τοπική εκκλησία και συνεργάστηκαν με τον απόστολο Παύλο ενισχύοντας τους αδελφούς εκεί. Αργότερα, μετακόμισαν σε άλλες πόλεις όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη για κήρυκες. (Πράξ. 18:18-21· Ρωμ. 16:3-5) Τι πλούσια και γεμάτη ανταμοιβές ζωή πρέπει να απόλαυσαν μαζί! Τα σύγχρονα αντρόγυνα μπορούν να μιμούνται την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα βάζοντας τα συμφέροντα της Βασιλείας στην πρώτη θέση. Η καλύτερη στιγμή για να συζητήσει ένα ζευγάρι σχετικά με τους στόχους του στη ζωή είναι στη διάρκεια της στενής γνωριμίας. Όταν οι δυο τους παίρνουν αποφάσεις μαζί και αγωνίζονται να πετύχουν κοινούς πνευματικούς στόχους, έχουν περισσότερες ευκαιρίες να δουν το πνεύμα του Ιεχωβά να επενεργεί στη ζωή τους.—Εκκλ. 4:12. w21.11 σ. 17 ¶11, 12

https://drive.google.com/file/d/1eaenxmA6dFucV0sKnucLEwBMOeDxsxRH/view?usp=sharing

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2023

Κυριακή 15 Οκτωβρίου

Γνώρισε ο Μανασσής ότι ο Ιεχωβά είναι ο αληθινός Θεός.—2 Χρον. 33:13.

Ο βασιλιάς Μανασσής αγνοούσε πεισματικά τις προειδοποιήσεις που του έδινε ο Ιεχωβά μέσω των προφητών Του. Τελικά, «ο Ιεχωβά . . . έφερε εναντίον [του Ιούδα] τους αρχιστράτηγους του βασιλιά της Ασσυρίας, και αυτοί έπιασαν τον Μανασσή με άγκιστρα και τον έδεσαν με δύο χάλκινα δεσμά και τον πήραν στη Βαβυλώνα». Εκεί, φυλακισμένος σε ξένο τόπο, ο Μανασσής προφανώς κάθισε και σκέφτηκε σοβαρά. «Ταπείνωνε πολύ τον εαυτό του ενώπιον του Θεού των προπατόρων του». Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. «Εκλιπαρούσε τον Ιεχωβά τον Θεό του για εύνοια». Μάλιστα, ο Μανασσής «προσευχόταν συνεχώς σε Εκείνον». (2 Χρον. 33:10-12) Ο Ιεχωβά απάντησε στις προσευχές του Μανασσή. Είδε τις αλλαγές στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, τις οποίες φανέρωναν οι προσευχές του. Ο Ιεχωβά συγκινήθηκε από τις ικεσίες του Μανασσή και τον αποκατέστησε στον θρόνο. Ο Μανασσής αξιοποίησε πλήρως την ευκαιρία που του δόθηκε για να δείξει το βάθος της μετάνοιάς του. w21.10 σ. 4 ¶10, 11

https://drive.google.com/file/d/1JggdfqfYKA43LRTcznObG3zLSM8RVinq/view?usp=sharing

Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2023

Τζόελ Ντέλιντζερ: Η Κατανόηση των Προφητειών μάς Δίνει Ώθηση (Αποκ. 7:9)

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-106_9_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να ανοίξετε μαζί μου τη Γραφή σας στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7.

Ας εξετάσουμε μερικά σημαντικά σημεία αυτής της πολύ συναρπαστικής προφητείας.

Αυτό θα μας βοηθήσει να δούμε τι μπορεί να ενισχύσει την επιθυμία μας να εργαζόμαστε σκληρά για τον Ιεχωβά στους διάφορους διορισμούς μας.

Αν διαβάσουμε στην Αποκάλυψη 7:1-3, θα παρατηρήσουμε αμέσως αυτό που είδε και άκουσε ο Ιωάννης —τέσσερις αγγέλους να συγκρατούν καταστροφικούς ανέμους ώστε να μην βλάψουν τη γη και τη θάλασσα.

Τι μας διδάσκει αυτό;

Τώρα που μιλάμε, παρότι εμείς δεν μπορούμε να τους δούμε, ισχυροί άγγελοι συγκρατούν τους καταστροφικούς ανέμους της μεγάλης θλίψης.

Τι περιμένουν;

Το εδάφιο 3 δείχνει ότι περιμένουν ένα καθοριστικό γεγονός, την επιβεβαίωση ότι όσοι έχουν απομείνει στη γη από τους 144.000 έχουν λάβει το τελικό σφράγισμα για την ουράνια ανταμοιβή τους.

Τα εδάφια 4 έως 8 μας διαβεβαιώνουν ότι όλοι όσοι ανήκουν στον πνευματικό Ισραήλ θα λάβουν αυτό το σφράγισμα.

Σκεφτείτε το λίγο.

Σύντομα, όλα τα μέλη της ουράνιας κυβέρνησής μας θα έχουν λάβει τη θέση τους.

Τότε, θα ξεμπερδέψουμε μια και καλή με το παλιό σύστημα του Σατανά, και η νέα κυβέρνηση της Βασιλείας θα κυριαρχεί σε όλη τη γη.

Αλλά πώς περιλαμβάνονται σε αυτή την προφητεία όσοι έχουν επίγεια ελπίδα;

Ας διαβάσουμε μαζί τα εδάφια 9 και 10 από το έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης: «Έπειτα, είδα [και προφανώς με αρκετό ενθουσιασμό και δέος, ο Ιωάννης λέει] ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να αριθμήσει, από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες, οι οποίοι στέκονταν ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνιού, ντυμένοι με λευκές στολές· και είχαν φοινικόκλαδα στα χέρια τους. Και φωνάζουν δυνατά, λέγοντας:

“Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας, που κάθεται στον θρόνο, και στο Αρνί”».

Και το εδάφιο 14, που είναι το εδάφιο μας για σήμερα, εξηγεί ότι «αυτοί είναι που έρχονται από τη μεγάλη θλίψη».

Τι μας υπενθυμίζει αυτή η προφητεία;

Μας δείχνει ξεκάθαρα ότι σήμερα συγκεντρώνεται ένα μεγάλο πλήθος —ένα αναρίθμητο, πολυγλωσσικό, πολυεθνικό, πολυφυλετικό πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι θα επιζήσουν από την επερχόμενη μεγάλη θλίψη.

Φυσικά, όπως ξέρουμε και όπως έχουμε διαβάσει, αφού αυτή η προφητεία διασαφηνίστηκεγια τον λαό του Ιεχωβά το 1935, πολλούς από τον λαό του Ιεχωβά τούς απασχολούσε το ίδιο ερώτημα:

Πόσο μεγάλο θα αποδειχτεί τελικά το μεγάλο πλήθος;

Αυτό το ερώτημα συνεχίζει να μας απασχολεί έντονα.

Σήμερα, το μεγάλο πλήθος αριθμεί πάνω από οχτώ εκατομμύρια.

Και κάθε χρόνο αυξάνεται.

Γνωρίζετε ότι τα τελευταία πέντε υπηρεσιακά έτη, από το 2016 έως το 2020, έχουν βαφτιστεί πάνω από 1,3 εκατομμύρια νέοι μαθητές;

Μόλις τα πέντε τελευταία υπηρεσιακά έτη —αυτό σημαίνει κατά μέσο όρο πάνω από 750 νέοι μαθητές κάθε μέρα!

Και οι πρώτες ενδείξεις για αυτό το υπηρεσιακό έτος, το 2021, είναι ότι οι αγροί συνεχίζουν να είναι πολύ λευκοί για θερισμό.

Θα ενθαρρυνθείτε πολύ να ακούσετε δύο εκθέσεις που λάβαμε πρόσφατα στο Γραφείο της Επιτροπής Υπηρεσίας.

Τον Απρίλιο του 2021, ένα γραφείο τμήματος με μεγάλο ανέπαφο τομέα και αναλογία 1 ευαγγελιζόμενο ανά 20.000 και πλέον κατοίκους ανέφερε το εξής: «Παρά την πανδημία, έχουμε ενθαρρυνθεί πολύ καθώς βλέπουμε συνεχή και επιταχυνόμενη αύξηση στον αγρό.

Επί 27 συνεχόμενους μήνες, έχουμε ανώτατο αριθμό ευαγγελιζομένων παρά το λοκντάουν σε όλη τη χώρα και το ότι έχουν φύγει πολλοί αδελφοίπου είχαν έρθει για βοήθεια.

Το ίδιο γραφείο τμήματος ανέφερε το υπηρεσιακό έτος 2020 αύξηση 5 τοις εκατό στους ευαγγελιζομένους. Η έκθεση συνεχίζει: «Ο αριθμός των Γραφικών μελετών αυξάνεται σταθερά και ο αριθμός των παρόντωνστις συναθροίσεις αυξάνεται προοδευτικά.

Οι παρόντες στην Ανάμνηση του 2021 ήταν 20 τοις εκατό περισσότεροι από το 2020, αριθμός τριπλάσιος και πλέον από τους ευαγγελιζομένους».

Στον αγρό μιας από τις κύριες γλώσσες του γραφείου τμήματος αναφέρεται ότι παρά την απόλυτη φτώχεια, τον υποσιτισμό, τον αναλφαβητισμό, την έλλειψη ρεύματος και Ίντερνετ, παρατηρείται έκρηξη ενδιαφέροντος για τη Γραφή.

Ακούστε μια έκθεση από μία μόνο εκκλησία σε αυτή την περιοχή.

Αυτή η εκκλησία που έχει 30 ευαγγελιζομένους, μεταξύ των οποίων τέσσερις προσωρινούς ειδικούς σκαπανείς, αναφέρει 126 Γραφικές μελέτες.

Αλλά αυτός ο αριθμός δεν δίνει την πλήρη εικόνα.

Η έκθεση αναφέρει ότι σε κάθεΓραφική μελέτη σε αυτή την εκκλησία συνήθως συμμετέχουν οχτώ με δέκα σπουδαστές της Γραφής που μελετούν τη Γραφή μαζί.

Πάνω από 300 άτομα παρακολουθούν τακτικά τις συναθροίσεις.

Και στην Ανάμνηση φέτος, αυτή η εκκλησία των 30 ευαγγελιζομένων είχε πάνω από 2.200 παρόντες.

Κάθε σπουδαστής της Γραφής διεξάγει δεκάδες δικές του Γραφικές μελέτες, και αυτά τα άτομα με τη σειρά τους διεξάγουν δικές τους μελέτες.

Το γραφείο τμήματος αναφέρει ότιτα άτομα σε αυτή την περιοχή πεινούν και διψούν πάρα πολύ για την πνευματική αλήθεια.

Τι ενθαρρυντική έκθεση!

Όπως ο Ιησούς, όταν σηκώνουμε τα μάτια μας και κοιτάζουμε τους αγρούς, τι βλέπουμε;

Τρομερές προοπτικές να γίνει το μεγάλο πλήθος ακόμη μεγαλύτερο από ό,τι είναι σήμερα. Αδελφοί και αδελφές, τέτοιες αυξήσεις δεν αφορούν μόνο χώρες με παρθένους τομείς.

Ένα από τα μεγαλύτερα γραφεία τμήματος στην Ευρώπη ανέφερε πρόσφατα ότι στην Ανάμνηση του 2021 είχε ανώτατο αριθμό παρόντων στις 8 από τις 12 χώρες που επιβλέπει.

Στη χώρα όπου βρίσκεται το γραφείο τμήματος, η τελευταία φορά που είχαν ανώτατο αριθμό παρόντων στην Ανάμνηση ήταν το 1994, πριν από 27 χρόνια!

Η ίδια χώρα αναφέρει ανώτατους αριθμούς στους ευαγγελιζομένους και στους σκαπανείς, αύξηση στον αριθμό των ευαγγελιζομένωνπου επαναδραστηριοποιούνται, και μείωση στον αριθμό των ευαγγελιζομένωνπου γίνονται αδρανείς.

Και πάλι, τι βλέπουμε όταν κοιτάζουμε τους αγρούς; Είναι λογικό λοιπόν να αναρωτιόμαστε:

Θα ενωθούν μαζί μας στην αγνή λατρεία εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια ακόμη άτομα προτού έρθει το τέλος;

Θα περιμένουμε για να δούμε.

Τι ξέρουμε όμως;

Αν και ο απόστολος Ιωάννης στο όραμα του είπε ότι «κανένας άνθρωπος δεν μπορούσενα αριθμήσει» το μεγάλο πλήθος, ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς γνωρίζουν ποιοι ανήκουν σε αυτούς.

Το 2002, σε ένα άρθρο με τίτλο «Πώς θα Ακούσουν;», προσέξτε κάτι που είχε αναφέρει ο πιστός δούλος: «Ο Ιεχωβά κατευθύνει αυτό το έργο και χρησιμοποιεί τους αγγέλους του για να το επιβλέπουν.

Εκείνος θα αποφασίσει σε ποιο βαθμόπρέπει να δοθεί μαρτυρία σε όλα τα έθνη.

Αν το επιλέξει ο Ιεχωβά, μπορεί να φροντίσει να διαδοθεί το άγγελμα της Βασιλείας με τρόπους τους οποίους δεν είμαστε ακόμησε θέση να φανταστούμε ώστε πολύ περισσότεροι άνθρωποι να “ακούσουν . . . τον λόγο των καλών νέων και να πιστέψουν”».

Οι ενέργειες του Ιεχωβά θα εναρμονίζονταιπλήρως με αυτό που είναι —στοργικός, σοφός και δίκαιος Θεός».

Τον πρώτο αιώνα, όταν ο Ιησούς είδε τα πλήθη να είναι «παραπεταμένοι σαν πρόβατα χωρίς βοσκό», η Γραφή λέει ότι τους σπλαχνίστηκε —ένιωσε δηλαδή ένα βαθύ συναίσθημα που τον υποκίνησε σε δράση.

Σε δύο περιπτώσεις, όταν ήταν μαζίμε τους μαθητές του εδώ στη Γη, είπε: «Ο θερισμός είναι πολύς, αλλά οι εργάτες λίγοι».

Και μετά μας παρότρυνε να “παρακαλέσουμε τον Κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του”.

Πώς πιστεύετε ότι νιώθουν ο Ιεχωβά και Ιησούς για το έργο του θερισμού σήμερα;

Βλέπουν την ανάγκη και ανταποκρίνονται σε αυτήν μέσω του Κυβερνώντος Σώματος και μέσω της επίβλεψης των επιτροπών τμήματος παγκόσμια.

Πώς μας ενισχύει αυτό ώστε να τους υποστηρίζουμε στους διορισμούς μας;

Τα λόγια του Ιησού στους μαθητές του τότε μας υπενθυμίζουν να συνεχίζουμε να παρακαλούμετον Κύριο του θερισμού, τον Ιεχωβά, να στείλει εργάτες στον θερισμό του.

Οι προσευχές που κάνουμε για να επιτελεστεί αυτό το έργο στον βαθμό και στην κλίμακαπου θέλει ο Ιεχωβά θα απαντηθούν.

Αλλά και κάτι ακόμα. Σαν τον Ιησού, μπορούμε να αποτελούμε εμείς απάντηση σε αυτή την προσευχή με το να είμαστε εμείς οι ίδιοι εργάτες στον θερισμό.

Δεν είναι πολύ ενθαρρυντικό και συναρπαστικό όλο αυτό;

Μας υπενθυμίζει, αδελφοί και αδελφές, ότι η εργασία μας εδώ στο Μπέθελή σε διάφορους διορισμούς στον αγρό δεν είναι μάταιη.

Μακάρι λοιπόν σήμερα τα προνόμιά μας —το προνόμιο να προσευχόμαστε ένθερμα, το προνόμιο να κηρύττουμε και να διδάσκουμε, το προνόμιο να υποστηρίζουμετο έργο της Βασιλείας με διάφορους τρόπους— να μας υποκινήσουν να κάνουμε το μέρος μας συμβάλλοντας στο να γίνει το μεγάλο πλήθος ακόμη μεγαλύτερο.

Χάρολντ Κόρκερν: Να Μιμείστε τον Θεό Εκτιμώντας τους Άλλους και το Έργο Τους (Εβρ. 6:10)

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/pub-jwb-105_8_VIDEO

Ξεκινώντας την ανάλυση του εδαφίου μας σήμερα, ας ανοίξουμε πάλι στην Προς Εβραίους 6:10.

Και ας δούμε το πρώτο μέρος του εδαφίου. Εβραίους 6:10: «Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του».

Θα θέλαμε να ασχοληθούμε για λίγο με το ότι ο Ιεχωβά δεν είναι άδικος.

Το αντίθετο του άδικου είναι ο δίκαιος.

Τι σημαίνει «δίκαιος»;

Όσον αφορά τον Ιεχωβά, ο Ιεχωβά είναι δίκαιος επειδή κάνει πάντα αυτό που είναι δίκαιο.

Ποτέ δεν ενεργεί με άδικο τρόπο.

Η κρίση του είναι πάντα ορθή.

Κάνει πάντα αυτό που είναι σωστό.

Και αυτό ακριβώς τονίζει το εδάφιο Δευτερονόμιο 32:4.

Εκεί λέει: «Ο Βράχος—οι ενέργειές του είναι τέλειες, διότι όλες οι οδοί του είναι δικαιοσύνη.

Θεός πιστότητας, που δεν είναι ποτέ άδικος· δίκαιος και ευθύς είναι αυτός».

Ταυτιζόμαστε λοιπόν με τα αισθήματα του Αβραάμ.

Θυμάστε τη συνομιλία του με τον Ιεχωβά για τα Σόδομα και τα Γόμορρα;

Τι είπε ο Αβραάμ σε σχέση με τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά; Είπε στη Γένεση, κεφάλαιο 18: «Είναι αδιανόητο να ενεργήσεις εσύ με αυτόν τον τρόπο, θανατώνοντας τον δίκαιο μαζί με τον πονηρό».

Και το επανέλαβε: «Είναι αδιανόητο για εσένα».

Και μετά λέει: «Δεν θα κάνει ο Κριτήςόλης της γης αυτό που είναι σωστό;»

Μια πολύ ενισχυτική σκέψη λοιπόν σε αυτό το εδάφιο είναι ότι μπορούμε να βασιστούμε στον Ιεχωβά.

Αυτός δεν αλλάζει.

Αυτός δεν πρόκειται να ξεχάσει και να ενεργήσει με τρόπο που δεν είναι δίκαιος ή σωστός.

Και αυτό είναι πολύ καθησυχαστικό, έτσι δεν είναι;

Και κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να μιμούμαστε τον Ιεχωβά σε αυτό δίνοντας αναγνώριση και έπαινο στον κατάλληλο βαθμό στους συνεργάτες μας και δείχνοντάς τους εκτίμηση.

Τι θα μας βοηθήσει σε αυτό;

Ανοίξτε παρακαλώ τη Γραφή σας στην 1 Πέτρου, στο κεφάλαιο 3, και ας διαβάσουμε μαζί το εδάφιο 8—1 Πέτρου 3:8.

Προσέξτε ποιες είναι μερικές σημαντικές ιδιότητες για να μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιεχωβά στην εκδήλωση σεβασμού και εκτίμησης.

Εδώ λέει: «Τελικά, να έχετε όλοι σας την ίδια γνώμη, κατανόηση για τους άλλους, αδελφική στοργή, τρυφερή συμπόνια και ταπεινοφροσύνη».

Πώς θα μας βοηθήσουν αυτές οι ιδιότητες να μιμούμαστε τον Ιεχωβά;

Ας μιλήσουμε για λίγο για την κατανόηση.

Πώς μπορεί να μας βοηθήσει αυτή να μη θεωρούμε δεδομένα όσα κάνουν οι αδελφοί και οι αδελφές μας ως συνεργάτες μας;

Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια ερωτήματα στον εαυτό μας καθώς παρατηρούμε τους φιλόπονους συνεργάτες μας. Επιλέξτε κάποιον και σκεφτείτε:

“Πώς θα ένιωθα εγώ αν είχα αυτόν τον διορισμό;

Πόσο δύσκολος είναι!

Κοίτα πόση ανιδιοτέλεια δείχνει ο αδελφός.

Πρέπει να είναι πολύ κουραστικό κάποιες φορές!

Και κοίτα πόσον καιρό είναι στον ίδιο διορισμό”. Και μετά μπορούμε να αναρωτηθούμε:

“Αν είχα εγώ αυτόν τον διορισμό, πώς θα ένιωθα αν κάποιος μου έδινε αναγνώριση και έπαινο;” Και μετά ίσως να σκεφτούμε:

“Πώς θα ένιωθα αν κανείς ποτέ δεν μου έλεγε κάτι;”

Η κατανόηση μας βοηθάει να αντιλαμβανόμαστε τι χρειαζόμαστε εμείς και ότι οι αδελφοί μας χρειάζονται και αυτοί το ίδιο.

Αυτό μας θυμίζει το εδάφιο Ματθαίος 7:12, έτσι δεν είναι; «Όλα όσα θέλετε λοιπόν να κάνουν οι άλλοι σε εσάς πρέπει να κάνετε και εσείς σε αυτούς».

Σε αρμονία με αυτό, ένας κοσμικός εκπαιδευτής ψυχικής ενδυνάμωσης αναφέρθηκε στη σχέση μεταξύ εργοδοτών και υπαλλήλων.

Βέβαια, εμείς δεν έχουμε εργοδότες και υπαλλήλους, είμαστε συνεργάτες. Αλλά υπάρχει μια αρχή εδώ.

Αναφέρει πως, όταν ασχολείται με εταιρίες, οι εργαζόμενοι συνήθως παραπονιούνται ότι ο εργοδότης τους τούς επαινεί σπάνια ή ποτέ.

Και από την έρευνά του λέει πως κάποιες φορές τα παράπονα είναι βάσιμα.

Αλλά λέει ότι «αυτό που ενοχλούσε περισσότερο τους εργαζομένους ήταν η έλλειψη προσωπικού ενδιαφέροντος».

Πώς μας αφορά αυτό;

Όταν έχουμε κατανόηση και νιώθουμε αδελφική στοργή, θα δείχνουμε προσωπικό ενδιαφέρον στους αδελφούς μας και θα τους θεωρούμε πολύτιμους και σημαντικούς.

Αυτό θα επηρεάζει το πώς τους μιλάμε, το πώς τους φερόμαστε, το πώς τους δείχνουμε ότι τους τιμάμε, τους σεβόμαστε και τους θεωρούμε πολύτιμους.

Όταν το κάνουμε αυτό, δεν χρειάζεται να λέμε πάντα ευχαριστώ.

Θα καταλαβαίνουν ότι τους αγαπάμε και ότι τους εκτιμάμε από το πώς τους φερόμαστε.

Ωστόσο, όταν νιώθουμε μέσα στην καρδιά μας αδελφική στοργή, κατανόηση, τρυφερή συμπόνια για τους συνεργάτες μας, τι θα συμβεί;

Τι λέει στον Λουκά 6:45; «Ο αγαθός άνθρωπος βγάζει το αγαθό από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς του, ... διότι από την αφθονία της καρδιάς μιλάει το στόμα του».

Θα μας βγαίνει αυθόρμητα λοιπόν το να εκφράζουμε στους άλλους το πώς νιώθουμε για αυτούς αν αυτές οι ιδιότητες υπάρχουν στην καρδιά μας.

Και, με αυτόν τον τρόπο, μιμούμαστε τον Ιεχωβά, ο οποίος είναι πάντα δίκαιος στο πώς μας συμπεριφέρεται.

Τώρα όμως, ας ασχοληθούμε για λίγο με μία κατάσταση όπου ίσως νομίζουμε ότι δεν θα ήταν κατάλληλο να δώσουμε αναγνώριση ή έπαινο.

Θα πάρουμε για παράδειγμα έναν συνεργάτη μας.

Θα μπορούσε να είναι ή αδελφός ή αδελφή, αλλά θα μιλήσουμε για αδελφό τώρα.

Αυτός ο αδελφός έχει υπηρετήσει πιστά επί πολλά χρόνια —είναι ευσυνείδητος, αξιόπιστος, πνευματικός.

Έχει δώσε όλο του το είναι στον διορισμό του.

Και κάποια στιγμή, λόγω απροσεξίας, λόγω έλλειψης καλής κρίσης ή επειδή ενέδωσε σε κάποια σαρκική επιθυμία, λαβαίνει συμβουλή, ή και διαπαιδαγώγηση, και μάλιστα χάνει και ένα προνόμιο υπηρεσίας.

Πώς μπορεί να αισθάνεται τώρα αυτό το άτομο;

Σε αυτή την περίπτωση, ας υποθέσουμε ότι αυτό το άτομο, ο συνεργάτης μας, είναι ταπεινός.

Ήταν ειλικρινής.

Παραδέχτηκε το λάθος του.

Ζήτησε βοήθεια.

Δέχτηκε τη συμβουλή.

Αλλά τώρα πρέπει “να βάλει το χέρι του στο αλέτρι”, να προχωρήσει μπροστά. Δεν θέλει να σταματήσει.

Έχει υπέροχη στάση.

Τώρα, για ποιο πράγμα θα μπορούσαμε να τον επαινέσουμε;

Σίγουρα, δεν θέλουμε να τον επαινέσουμε για την απροσεξία του, για την έλλειψη καλής κρίσης ή που δεν κατάφερε να δείξει εγκράτεια.

Πώς βλέπει όμως ο Ιεχωβά αυτό το άτομο που έχει αυτή την ωραία στάση που αναφέραμε —έδειξε ειλικρίνεια, ταπεινοφροσύνη, εγκαρτέρηση, αποφασιστικότητα να πάει μπροστά;

Ο Ιεχωβά αγαπάει αυτό το άτομο.

Αγαπούσε αυτό το άτομο για να το διαπαιδαγωγήσει.

Και στα εδάφια Εβραίους 12:12, 13, ο Ιεχωβά λέει σε όσους έχουν περάσει μια τέτοια δύσκολη κατάσταση «ενισχύστε τα χέρια που κρέμονται και τα αδύναμα γόνατα, και να κάνετε ευθείς δρόμους για τα πόδια σας, ώστε ... να [γιατρευτείτε]».

Άρα, ο Ιεχωβά αγαπάει ακόμα αυτό το άτομο.

Αυτό μας θυμίζει επίσης τον βασιλιά Δαβίδ αφότου αμάρτησε.

Στον Ψαλμό 40:12, προσέξτε πώς ένιωθε.

Είπε: «Με κατακλύζουν τόσα σφάλματά μου ώστε δεν βλέπω πού πηγαίνω· είναι περισσότερα από τις τρίχες του κεφαλιού μου, και έχω αποκαρδιωθεί». Αλλά στον επόμενο ψαλμό, στον Ψαλμό 41, συνεχίζει λέγοντας: «Εμένα όμως [εσύ, Ιεχωβά] με στηρίζεις [με στηρίζεις] λόγω της ακεραιότητάς μου· θα με κρατάς στην παρουσία σου για πάντα». Τι χρειάζονται λοιπόν οι αδελφοί μας σε μια τέτοια κατάσταση όταν έχουν καλή στάση;

Να τους υπενθυμίζουμε ότι τους αγαπάμε όπως τους αγαπάει ο Ιεχωβά. να τους επαινούμε για την ειλικρίνεια, την ταπεινοφροσύνη τους, την αποφασιστικότητά τους, που δεν τα παρατάνε.

Και ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά τούς θεωρεί πολύτιμους, ειδικά λόγω της καλής τους στάσης.

Και όλους αυτούς τους θησαυρούς που είχαν συσσωρεύσει στον ουρανό πριν από αυτή τη δυσκολία, μήπως ο Ιεχωβά τούς έχει πετάξει;

Όχι, τους έχει κρατήσει.

Και ανυπομονεί να συσσωρεύσουν και άλλους θησαυρούς στον ουρανό, επειδή εκτιμάει πάρα πολύ αυτούς τους αδελφούς.

Ισχύει αυτό που είπε ο Παύλος στην εκκλησία της Κορίνθου, στη 2 Κορινθίους 2:6-8, όταν ο άντρας που είχε αμαρτήσει σοβαρά μετανόησε.

Τι τους είπε ο Παύλος; «Η επίπληξη που δόθηκε από την πλειονότητα είναι αρκετή για έναν τέτοιον άνθρωπο». Και στη συνέχεια, τους λέει: «Γι’ αυτό, σας προτρέπω να τονδιαβεβαιώσετε για την αγάπη σας».

Ένας τρόπος για να το κάνουμε αυτό είναι να τον επαινούμε στον κατάλληλο βαθμό και την κατάλληλη στιγμή για την εξαιρετική του στάση και την προθυμία του να μην τα παρατήσει.

Άρα, αυτό είναι κάτι ακόμη που δείχνει ότι ο Ιεχωβά δεν ξεχνάει τα έργα των υπηρετών του, και το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς.

Μιμούμενοι λοιπόν τον Ιεχωβά, ας αγωνιζόμαστε πάντοτε για να κάνουμε αυτό που είναι δίκαιο, σωστό.

Ας συνεχίσουμε να δείχνουμε κατανόηση για τους άλλους, συμπόνια, αγάπη ο ένας στον άλλον.

Και τότε αυτομάτως οι άλλοι θα νιώθουν ότι τους χρειαζόμαστε και ότι τους εκτιμούμε.

Και θα το κάνουμε ακόμα καλύτερο αν τους λέμε ευθέως, με εκφράσεις από την καρδιά μας, πόσο πολύ τους εκτιμούμε. Ενεργώντας έτσι, μιμούμαστε τον Θεό μας που ξέρει να εκτιμάει και που πάντα κάνει αυτό που είναι δίκαιο σε όσους τον υπηρετούν.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2023

Σάββατο 14 Οκτωβρίου

Πρέπει λοιπόν να προσεύχεστε με τον εξής τρόπο: «Πατέρα μας που είσαι στους ουρανούς».—Ματθ. 6:9.

Η οικογένεια των λάτρεων του Ιεχωβά περιλαμβάνει τον Ιησού, ο οποίος είναι «ο πρωτότοκος όλης της δημιουργίας», και πλήθος αγγέλων. (Κολ. 1:15· Ψαλμ. 103:20) Όταν ο Ιησούς ήταν στη γη, έδειξε ότι οι πιστοί άνθρωποι μπορούν να βλέπουν τον Ιεχωβά ως Πατέρα τους. Μιλώντας στους μαθητές του, ο Ιησούς αναφέρθηκε στον Ιεχωβά ως “Πατέρα του και Πατέρα τους”. (Ιωάν. 20:17) Επίσης, όταν αφιερωνόμαστε στον Ιεχωβά και βαφτιζόμαστε, γινόμαστε μέρος μιας στοργικής οικογένειας αδελφών. (Μάρκ. 10:29, 30) Ο Ιεχωβά είναι στοργικός Πατέρας. Ο Ιησούς θέλει να βλέπουμε τον Ιεχωβά όπως και εκείνος—ως θερμό και στοργικό γονέα που είναι εύκολο να τον πλησιάσουμε και όχι ως ψυχρό αφέντη. Ο Ιησούς άρχισε την υποδειγματική προσευχή με τα λόγια: «Πατέρα μας». Θα μπορούσε να μας δώσει την οδηγία να αποκαλούμε τον Ιεχωβά «Παντοδύναμο», “Δημιουργό” ή “Βασιλιά της αιωνιότητας”—τίτλοι που αρμόζουν στον Ιεχωβά και αναφέρονται στην Αγία Γραφή. (Γέν. 49:25· Ησ. 40:28· 1 Τιμ. 1:17) Ο Ιησούς όμως χρησιμοποίησε τον όρο “Πατέρας”, ο οποίος φανερώνει οικειότητα. w21.09 σ. 20 ¶1, 3

https://drive.google.com/file/d/1tWYMJkluyOXUTUO8VE7ln5Og5l2W3X8r/view?usp=sharing

Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2023

Πνευματικά Πετράδια Ιώβ 6,7

https://drive.google.com/file/d/1AoMJikqxYe0Mf5ld0nKoNsQ_yVGiiG77/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2023

Παρασκευή 13 Οκτωβρίου

Η όσια αγάπη του [Ιεχωβά] παραμένει για πάντα.—Ψαλμ. 136:1.

Ο Ιεχωβά βρίσκει ευχαρίστηση στην όσια αγάπη. (Ωσηέ 6:6) Μέσω του προφήτη Μιχαία, ο Θεός μας μάς παροτρύνει “να αγαπάμε την όσια αγάπη”. (Μιχ. 6:8, υποσ.) Προφανώς, για να μπορούμε να το κάνουμε αυτό, χρειάζεται να ξέρουμε τι είναι η όσια αγάπη. Τι είναι η όσια αγάπη; Η έκφραση «όσια αγάπη» εμφανίζεται περίπου 230 φορές στη Μετάφραση Νέου Κόσμου. Τι είναι; Σύμφωνα με το «Γλωσσάριο Βιβλικών Όρων» που περιέχει αυτή η μετάφραση, αναφέρεται στην «αγάπη που υποκινείται από δέσμευση, ακεραιότητα, οσιότητα και βαθιά προσκόλληση. Χρησιμοποιείται συνήθως αναφορικά με την αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους, αλλά αναφέρεται και σε αγάπη μεταξύ ανθρώπων». Ο Ιεχωβά είναι το υπέρτατο παράδειγμα όσιας αγάπης. Να γιατί ο βασιλιάς Δαβίδ εκφράστηκε ως εξής: «Ιεχωβά, η όσια αγάπη σου φτάνει ως τους ουρανούς . . . Πόσο πολύτιμη είναι η όσια αγάπη σου, Θεέ!» (Ψαλμ. 36:5, 7) Εκτιμούμε εμείς βαθιά την όσια αγάπη του Θεού όπως ο Δαβίδ; w21.11 σ. 2 ¶1, 2· σ. 3 ¶4

https://drive.google.com/file/d/1DkEdDUa_wP_PL0FP2YaqBzahwSo-iyW-/view?usp=sharing

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2023

Πώς Απολαμβάνουν Ειρήνη οι Αδελφοί μας Παρά την Κατάθλιψη

Η μαμά μου μού έλεγε πάντοτε ότι είμαι γεννημένη για να φροντίζω τους άλλους, από μικρό παιδάκι, το έχω στο αίμα μου αυτό.

Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους να υποφέρουν, δεν το αντέχω.

Θυμάμαι—θυμάμαι ότι, όταν πρωτοξεκίνησα να δουλεύω ως νοσοκόμα, όλη την ώρα έκλαιγα— έκλαιγα, κυριολεκτικά έκλαιγα κάθε μέραπου έπρεπε να πάω στη δουλειά.

Και όχι μόνο επειδή ήμουν καινούρια στη δουλειά, αλλά και επειδή πάλευα με την κατάθλιψη.

Ήμουν πάρα πολύ θλιμμένη.

Είχα ανάγκη να με βοηθήσει ο Ιεχωβά να καταλάβω τι μου συνέβαινε.

Και θυμάμαι ότι βγήκε τότε το άρθρο για την κατάθλιψη, το 2009. Και σκέφτηκα:

“Ωραία, Ιεχωβά, μου λες λοιπόν ότι αυτό μου συμβαίνει.

Τώρα που κατάλαβα λοιπόν τι έχω, πρέπει να βρω έναν τρόπο για να το διαχειριστώ”.

Άλλαξα λοιπόν τις διατροφικές μου συνήθειες, άρχισα να ασκούμαι περισσότερο και διαπίστωσα ότι η άσκηση και η υγιεινή διατροφή με βοηθούσαν πάρα πάρα πολύ.

Άρχισα επίσης να γράφω ημερολόγιο και το χώρισα σε διαφορετικά τμήματα για κάθε σύμπτωμα της κατάθλιψης που περνούσα.

Σε κάθε τμήμα, έγραφα εδάφια, κρατούσα άρθρα και εικόνες.

Οι εικόνες λένε πάρα πολλά, χωρίς ούτε μία λέξη.

Ο Ιεχωβά μάς ακούει.

O Ιεχωβά μάς νοιάζεται.

Άσκηση, αλλαγή στη διατροφή, τα έντυπα, ημερολόγιο —αυτά ήταν η σανίδα σωτηρίας μου.

Και με βοηθούσαν πολύ για μεγάλο διάστημα.

Από κάποια στιγμή και έπειτα όμως, δεν ήταν το ίδιο αποτελεσματικά.

Θυμάμαι μια φορά που ετοιμαζόμουν να πάω συνάθροιση και ήμουν μια χαρά —είχα ντυθεί για τη συνάθροιση, ήμουν έτοιμη να φύγω, αλλά δεν μπορούσα.

Με έπιασε ένας τρομερός φόβος, μια φοβερή λύπη, που με πλάκωσε.

Και εκεί κατέρρευσα —άρχισα να κλαίω.

Δεν μπορούσα να συνέλθω με τίποτα.

Ένιωθα απαίσια.

Η κατάθλιψή μου χειροτέρεψε πολύ.

Μου ήταν πολύ δύσκολο να πλησιάσω τους αδελφούς και να τους ζητήσω βοήθεια.

Αλλά σε εκείνη τη φάση, καταλάβαινα ότι, αν δεν το έκανα, μπορεί να συνέβαινε κάτι κακό.

Σκέφτηκα λοιπόν: “Aυτό ήταν!

Θα ζητήσω από τους αδελφούς να μου κάνουν ποιμαντική”, γιατί δεν είχα ξαναμιλήσει στους πρεσβυτέρους σχετικά με την κατάθλιψή μου.

Πρώτη φορά θα τους μιλούσα για αυτό το θέμα.

Και ο ένας από τους αδελφούς, ο ένας πρεσβύτερος, πάλευε και αυτός με την κατάθλιψη. Και μου είπε: «Έχεις σκεφτεί να ζητήσεις ιατρική βοήθεια;»

Δεν ήθελα ποτέ να ζητήσω βοήθεια από ειδικό.

Πίστευα ότι δεν το χρειαζόμουν, αλλά κάποιες φορές φτάνεις σε ένα σημείο που χρειάζεσαι επιπλέον βοήθεια, που δεν αρκούν απλά αυτά που κάνεις μόνος σου.

Αυτός ο κόσμος σε κάνει να νιώθειςότι η κατάθλιψη είναι κακό πράγμα, ότι δεν κάνει καν να λες τη λέξη, ότι το να ζητήσεις ιατρική βοήθεια είναι ντροπή.

Αλλά κατάλαβα επίσης ότι το να ζητήσω ιατρική βοήθεια ήταν απαραίτητο για να μπορώ να λατρεύω τον Ιεχωβά σωστά.

Έπρεπε και εγώ να κάνω το μέρος μου.

Δεν το χρειάζονται όλοι αυτό, αλλά εγώ το χρειαζόμουν.

Και χαίρομαι πολύ που το έκανα αυτό γιατί, για να πω την αλήθεια, πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα τόσο καλά.

Ξεκίνησε με έναν όροφο, μετά έγιναν δύο και μετά όλο το νοσοκομείο.

Όλοι οι όροφοι του νοσοκομείου είχαν ασθενείς με COVID.

Ήταν από τις πιο δύσκολες νοσηλείες που έχω κάνει στη ζωή μου όλα τα χρόνια που δουλεύω ως νοσηλεύτρια.

Και χάσαμε πολλές καλές νοσοκόμες που ήταν εκεί στην πρώτη γραμμή μαζί μου και τα έδιναν όλα.

Χάσαμε πολλούς καλούς ανθρώπους.

Kαι, παρότι έπαιρνα αγωγή, δεν με βοηθούσε αρκετά με την κατάθλιψη.

Σκεφτόμουν: “Ποιο είναι το νόημα;

Δεν μπορώ να σώσω κανέναν.

Δεν μπορώ, δεν μπορώ να βοηθήσω κανέναν”.

Είχα γίνει ράκος κυριολεκτικά.

Εκείνες τις στιγμές, απλώς μιλούσα κλαίγοντας στον Ιεχωβά.

Έλεγα στον Ιεχωβά πώς αισθάνομαι και του ζητούσα να μου δώσει την ειρήνη του, για να το διαχειριστώ.

Όταν έχω την ευκαιρία να βοηθήσω άτομα που παλεύουν με την κατάθλιψη, νιώθω ότι με χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά και είμαι πολύ χαρούμενη που μπορώνα είμαι χρήσιμη στον Ιεχωβά.

Και είναι τόσο ωραίο—είναι πολύ ωραίο να νιώθω καλά και πάλι, να νιώθω ξανά χαρούμενη, να μπορώ να χαμογελάω, να βρίσκω χαρά στα μικρά πράγματα, στη δημιουργία του Ιεχωβά —και απλά να χαίρομαι που είμαι ζωντανή. Αυτό μόνο, αυτό.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2023

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου

Ας [ζητάμε] από τον Θεό.—Ιακ. 1:5.

Μήπως το να εστιάζουμε στους τωρινούς μας διορισμούς σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναζητούμε τρόπους να επεκτείνουμε την υπηρεσία μας προς τον Ιεχωβά; Κάθε άλλο! Μπορούμε και πρέπει να θέτουμε πνευματικούς στόχους που μας βοηθούν να συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας να είμαστε παραγωγικοί στη διακονία και να βοηθάμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Θα πετύχουμε αν με σοφία και μετριοφροσύνη εστιάζουμε στο να υπηρετούμε τους άλλους και όχι τον εαυτό μας. (Παρ. 11:2· Πράξ. 20:35) Τι στόχους θα μπορούσατε να θέσετε; Ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να διακρίνετε τι μπορείτε ρεαλιστικά να ελπίζετε ότι θα πετύχετε. (Παρ. 16:3) Μήπως θα μπορούσατε να επιδιώξετε να κάνετε βοηθητικό ή τακτικό σκαπανικό, να υπηρετήσετε στο Μπέθελ ή να συμμετάσχετε σε θεοκρατικά οικοδομικά έργα; Ή ίσως είστε σε θέση να μάθετε μια άλλη γλώσσα για να κηρύξετε τα καλά νέα ή και να πάτε να υπηρετήσετε σε κάποια ξένη χώρα. w21.08 σ. 23 ¶14, 15

https://drive.google.com/file/d/13fCW7aC-zXRoJltjx5TL4zH8TD3EqsdW/view?usp=sharing

Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2023

Τετάρτη 11 Οκτωβρίου

Όπου πας εσύ θα πάω και εγώ . . . Ο λαός σου θα είναι λαός μου, και ο Θεός σου, Θεός μου.—Ρουθ 1:16.

Εξαιτίας μιας πείνας που έπληξε τον Ισραήλ, η Ναομί, ο σύζυγός της και οι δύο γιοι τους πήγαν να ζήσουν στον Μωάβ. Ενόσω βρίσκονταν εκεί, ο σύζυγός της πέθανε. Οι δύο γιοι της παντρεύτηκαν, αλλά δυστυχώς πέθαναν και εκείνοι. (Ρουθ 1:3-5) Αυτά τα χτυπήματα βύθιζαν τη Ναομί ολοένα και περισσότερο στην απελπισία. Ένιωθε τόσο καταρρακωμένη από τον πόνο ώστε συμπέρανε ότι ο Ιεχωβά τής εναντιωνόταν. Δείτε πώς εξέφρασε τα αισθήματά της για τον Θεό: «Το χέρι του Ιεχωβά στράφηκε εναντίον μου». «Ο Παντοδύναμος με πίκρανε πολύ». Επίσης είπε: «Ο Ιεχωβά μού εναντιώθηκε και ο Παντοδύναμος έφερε πάνω μου συμφορά». (Ρουθ 1:13, 20, 21) Ο Ιεχωβά κατανοεί ότι «η καταπίεση μπορεί να οδηγήσει τον σοφό σε παραλογισμό». (Εκκλ. 7:7) Υποκίνησε λοιπόν τη Ρουθ να πάρει την πρωτοβουλία και να δείξει όσια αγάπη στη Ναομί. Με προθυμία και τρυφερότητα, η Ρουθ βοήθησε την πεθερά της να ανακτήσει τη συναισθηματική και την πνευματική της ισορροπία. w21.11 σ. 9 ¶9· σ. 10 ¶10, 13

https://drive.google.com/file/d/1AjymWYiIIeqULbhSUVqiaTJZgZMmz9lA/view?usp=sharing

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023

Πρέπει να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου όπως τον εαυτό σου.​—Λευιτ. 19:18.

Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2023

Ακούσατε για την υπομονή του Ιώβ και είδατε την έκβαση που έφερε ο Ιεχωβά.​—Ιακ. 5:11.

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2023

Αμέσως ξαναβρήκε την όρασή του και άρχισε να τον ακολουθεί δοξάζοντας τον Θεό.​—Λουκ. 18:43.