Με πολύ μεγάλη χαρά σας καλωσορίζουμε όλους στο πρόγραμμα του JW Broadcasting® για τον Ιούνιο του 2022!
Εξαιτίας της πανδημίας COVID-19, όλοι οι σπουδαστές της προηγούμενης τάξης της Γαλαάδ ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ωστόσο, χαρήκαμε πολύ όταν το Κυβερνών Σώμα ενέκρινε να προσκληθούν 24 πλήρως εμβολιασμένοι αδελφοί και αδελφές από 13 χώρες στην 151η τάξη της σχολής Γαλαάδ.
Αυτή η τάξη με τους ενθουσιώδεις σπουδαστές αποφοίτησε στις 12 Μαρτίου 2022.
Πώς ωφελήθηκαν προσωπικά από τη σχολή;
Πώς θα αξιοποιήσουν την πεντάμηνη Βιβλική τους εκπαίδευση;
Πού θα διοριστούν;
Σας προσκαλούμε να απολαύσετε το πρώτο μέρος της αποφοίτησης της 151ης τάξης της Γαλαάδ.
Σας βλέπω εσάς στην 151η τάξη πολύ ενθουσιασμένους, και όντως αυτή είναι μια ξεχωριστή μέρα για εσάς δεν θα την ξεχάσετε ποτέ, όπως δεν θα ξεχάσετε ποτέ και όλη την εκπαίδευση στην Γαλαάδ.
Κι εμείς χαιρόμαστε που είμαστε εδώ μαζί σας σήμερα.
Και θα ωφεληθούμε όλοι από τα πράγματα που θα ακούσουμε στο πνευματικό αυτό πρόγραμμα.
Αλλά παρότι ξέρουμε ότι όλοι θα ωφεληθούμε από αυτά που θα ακούσουμε, το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί ειδικά για εσάς.
Και για την κάθε ομιλία οι αδελφοί έχουν σκεφτεί με προσευχή τι μπορούν να πουν για να σας ενθαρρύνουν. Καθώς τις παρακολουθείτε, να θυμάστε ότι αυτός ήταν ο στόχος των αδελφών, αλλά και όλοι όσοι παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα θα ωφεληθούμε από τα ωραία σημεία που θα παρουσιαστούν.
Αυτό που θα σας μείνει στο τέλος της ημέρας από το πρόγραμμα θα είναι ότι τίμησε τον Ιεχωβά και σας διαβεβαίωσε για την αγάπη του, και θα είναι κάτι που θα σας μείνει αξέχαστο.
Αυτούς τους πέντε μήνες της εκπαίδευσής σας σάς ζητήθηκε να αντλήσετε αρχές από πολλές Βιβλικές αφηγήσεις και προσπαθήσατε σκληρά να το κάνετε αυτό.
Μάθατε καινούριους τρόπους να το κάνετε αυτό και καταλάβατε ότι ο Ιεχωβά θέλει από εμάς να ακούμε πολύ προσεκτικά αυτά που λένε οι Γραφές και μετά να τα εφαρμόζουμε στη ζωή μας.
Αυτές οι Βιβλικές αφηγήσεις επικεντρώνονταν σε γνήσιους υπηρέτες του Θεού που, με τη βοήθειά του, κατάφεραν να κάνουν το θέλημά του όπως κάνατε και εσείς.
Εξετάσατε αρχές για τη Χριστιανική ζωή, αρχές για το πώς να διδάσκετε άλλους, εξετάσατε αρχές για το πώς να οργανώνετε το έργο και ούτω καθεξής.
Αυτό το πρόγραμμα της αποφοίτησης θα κάνει το ίδιο.
Με αυτά υπόψη, να περάσω στο θέμα που είχα επιλέξει για τα εισαγωγικά μου σχόλια, γιατί πρέπει να έχω και ένα θέμα. Το θέμα μου είναι: «Είστε Έτοιμοι να Αντιμετωπίσετε Όσα Έρχονται».
Προσέξατε;
Δεν είναι ερώτημα: Είστε έτοιμοι;
Είναι δήλωση.
Είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε όσα έρχονται.
Γιατί μπορούμε να το πούμε αυτό με τόση πεποίθηση;
Επειδή βλέπουμε την πίστη σας.
Βλέπουμε τη βαθιά σας αγάπη για τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά, και τον Γιο του.
Εμπιστευτήκατε στον Ιεχωβά, τα πήγατε καλά και φτάσατε στην ημέρα της αποφοίτησης.
Ξέρω ότι μερικοί από εσάς αμφιβάλλατε.
Αλλά τα καταφέρατε.
Αποφοιτείτε σήμερα με την 151η τάξη της Γαλαάδ.
Τι ωραία!
Σίγουρα συμφωνείτε όσο ποτέ πριν με αυτό που έγραψε ο απόστολος Παύλος στο εδάφιο Φιλιππησίους 4:13, όπου είπε: «Για όλα έχω τη δύναμη [μέσω ποιου;] μέσω αυτού που μου δίνει δύναμη».
Και ξέρουμε ποιος είναι αυτός.
Ο Ιεχωβά ήταν αυτός που σας βοήθησε όλους αυτούς τους μήνες να τα πάτε καλά στη Γαλαάδ.
Είμαστε πολύ περήφανοι για εσάς.
Και να είστε σίγουροι ότι ο Ιεχωβά χαίρεται που σας βλέπει τώρα επειδή τον αγαπάτε και ολοκληρώσατε αυτή την εκπαίδευση.
Και την ολοκληρώσατε επειδή τον αγαπάτε, έτσι δεν είναι;
Ο Ιεχωβά σάς έδωσε ότι χρειαζόσασταν, και αυτή την ευλογία δεν πρέπει ποτέ να την ξεχάσετε.
Αν τη θυμάστε, αυτή η ευλογία θα είναι για εσάς μεγάλη βοήθεια, όπου και αν βρεθείτε στην υπηρεσία του Ιεχωβά τις επόμενες εβδομάδες, μήνες και χρόνια.
Αυτά που μαθαίνετε και αυτά που μαθαίνουμε όλοι μας τώρα θα μας ωφελούν για πάντα.
Για παράδειγμα, οποτεδήποτε στο μέλλον χρειαστεί να χειριστείτε έναν διορισμό που σας φαίνεται πολύ δύσκολος θα θυμάστε πώς σας βοήθησε ο Ιεχωβά σε αυτή τη σχολή.
Η πείρα που αποκτήσατε στη Γαλαάδ προστίθεται στην πολύ μεγάλη πείρα που έχετε ήδη αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια που υπηρετείτε τον Ιεχωβά, αλλά την εμπλουτίζει πολύ περισσότερο.
Θα σας βοηθήσει στις μελλοντικές δοκιμασίες και δυσκολίες επειδή θα ξέρετε ότι μπορείτε να ξεπεράσετε οτιδήποτε σας φανεί δύσκολο γιατί ο Ιεχωβά θα σας βοηθήσει.
Θα είστε όλο και πιο έτοιμοι να αντιμετωπίσετε όσα έρχονται.
Είστε ήδη έτοιμοι, αλλά θα γίνεστε όλο και περισσότερο, όπως και όλοι μας, καθώς θα στοχάζεστε και θα θυμάστε τι έχει κάνει ο Ιεχωβά για εσάς, όπως το ότι σας βοήθησε να ολοκληρώσετε αυτή τη Βιβλική εκπαίδευση.
Ας δούμε ένα παράδειγμα για το τι πρέπει να είστε έτοιμοι να διαχειριστείτε ή μπορεί να αντιμετωπίσετε.
Λίγο μετά την αποφοίτησή σας, θα πάτε στους διορισμούς σας.
Όταν πάτε, να θυμάστε τα λόγια του Ιησού, ο οποίος είπε στους μαθητές του να προσεύχονται: «Μη μας φέρεις σε πειρασμό, αλλά ελευθέρωσέ μας από τον πονηρό».
Τώρα προσέξτε τις λέξεις «πειρασμός» και «πονηρός».
Αυτά πάνε μαζί, ε;
Ο πειρασμός και ο πονηρός.
“Ο πονηρός”, ο Σατανάς, δεν χαίρεται που τα καταφέρατε στη Γαλαάδ.
Να είστε βέβαιοι ότι μισεί αυτή τη σχολή και όλα όσα έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια προς δόξα του Ιεχωβά και προς όφελος του λαού Του και των ανθρώπων στον αγρό.
Τώρα ποιους πειρασμούς ή προσκόμματα μπορεί να βάλει ο Σατανάς μπροστά σας τώρα που αποφοιτήσατε από αυτή τη σχολή;
Ας πούμε μερικά, και αυτά είναι πράγματα που όλοι μας χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε.
Για παράδειγμα, αν δεν προσέξετε, μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να επαναπαυτείτε σε αυτά που έχετε ήδη πετύχει.
Μην επιτρέψετε να σας συμβεί αυτό.
Μην επαναπαύεστε ποτέ.
Συνεχίστε να βάζετε στόχους.
Να αγωνίζεστε να ευαρεστείτε τον Ιεχωβά όλο και περισσότερο κάθε μέρα σε όλα όσα κάνετε.
Οι αρχές που αντλούμε από τον Λόγο του Θεού μάς βοηθάνε να το κάνουμε αυτό. Αλλά εδώ υπάρχει ένας κίνδυνος:
Η υγιής σας επιθυμία να βάζετε συνεχώς στόχους μπορεί να σας οδηγήσει στον επόμενο πειρασμό, και αυτός είναι ο πειρασμός να ενδώσετε στην υπερηφάνεια.
Αυτό μπορεί να συμβεί.
Μπορεί να συμβεί σε κάποιο άτομο αν ξεχάσει ποιος ήταν αυτός που στην ουσία τον βοήθησε να πετύχει —και αυτός είναι ο Ιεχωβά.
Αν κάποιος το ξεχάσει αυτό, μπορεί να γίνει φιλόδοξος και να προσπαθεί να επισκιάσει τους άλλους.
Ποτέ δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώθει ή να σκέφτεται έτσι.
Ποτέ δεν πρέπει να γίνουμε τέτοια άτομα.
Πρέπει να καταπολεμάμε την υπερηφάνεια.
Και κάτι βασικό για να το κάνετε αυτό είναι να θυμάστε ότι όλα όσα κάνετε —όλα όσα κάνουμε—είναι όλα για τον Ιεχωβά.
Αν το βλέπουμε έτσι, θα καταφέρουμε να κάνουμε τα πράγματα με τον δικό του τρόπο, με τον σωστό τρόπο, ό,τι και να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον.
Στοχαζόμαστε λοιπόν τις ευλογίες του.
Βλέπουμε πώς μας ενίσχυσε.
Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσει να το κάνει και θα το κάνει και για σας.
Αλλά ποτέ δεν ξεχνάμε ότι αυτός είναι στο τιμόνι.
Όλα όσα κάνουμε είναι για τον Ιεχωβά.
Και οτιδήποτε κάνουμε, το κάνουμε επειδή τον αγαπάμε.
Και φυσικά αυτό μας κάνει να αγαπάμε τους άλλους επειδή τους αγαπάει εκείνος.
Αν κάποιο άτομο ξεχνάει πως τον έχει ευλογήσει ο Ιεχωβά, μπορεί να αρχίσει να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, όπως ο βασιλιάς Σαούλ.
Θα θυμάστε την περίπτωσή του.
Πού τον οδήγησε αυτό τελικά;
Τον απομάκρυνε από την εύνοια του Ιεχωβά και την ευλογία του.
Άνθρωποι σαν τον Σαούλ δεν καταφέρνουν να μείνουν πιστοί.
Δεν μένουν ταπεινοί.
Πώς είναι η δική σας πίστη και ταπεινοφροσύνη;
Βλέπουμε αυτές τις ιδιότητες σε εσάς, γι’ αυτό και λέμε με πεποίθηση ότι είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε όσα έρχονται.
Με την ευλογία του Ιεχωβά, η πίστη σας θα σας βοηθήσει να νικήσετε οποιονδήποτε πειρασμό που ο πονηρός, «ο Πειραστής», μπορεί να βάλει μπροστά σας.
Και η ταπεινοφροσύνη σας θα σας βοηθήσει να μείνετε ακλόνητοι.
Θα μπορέσετε να νικήσετε τον Πειραστή.
Εκτός από το να αντισταθείτε στον πειρασμό, η εκπαίδευση στη Γαλαάδ θα σας βοηθήσει επίσης να υποστηρίζετε το ζωτικό μας έργο για τη Βασιλεία του Ιεχωβά, για τον λαό του και για όλους όσους ακούσουν.
Στην ουσία, αυτός είναι ο απώτερος σκοπός κάθε εκπαίδευσης που λαβαίνει όλος ο λαός του Ιεχωβά από εκείνον, σωστά;
Γι’ αυτό, όπου και αν υπηρετείτε, μην ξεχάσετε ποτέ τον σκοπό των ευλογιών που είχατε σε αυτή τη σχολή.
Να στηρίζεστε πάντα στη βοήθεια του Ιεχωβά και του Γιου του.
Χρησιμοποιήστε την εκπαίδευση της Γαλαάδ στα γραφεία τμήματος και στους τομείς που θα πάτε.
Να θυμάστε ότι με τη βοήθεια του Θεού, ο οποίος σας δίνει δύναμη, είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε όσα έρχονται.
Θα πούμε λίγα ακόμη για αυτό το θέμα στο τέλος του προγράμματος, αλλά τώρα θα ακούσουμε μερικές ενθαρρυντικές ομιλίες που θα ενισχύσουν την πίστη όλων μας, θα αυξήσουν την εμπιστοσύνη μας στον Θεό και θα τονίσουν τον υπέροχο σκοπό του τον οποίο υποστηρίζουμε.
Θα ακούσουμε τώρα την πρώτη ομιλία.
Θα την εκφωνήσει ο αδελφός Γκέριτ Λος από το Κυβερνών Σώμα.
Έχει το θέμα «Να Αναπτύσσετε την Αγάπη που Ποτέ Δεν Χάνεται».
Θέλετε να σας αγαπούν οι άλλοι;
Φυσικά.
Όλοι μας θέλουμε να μας αγαπούν.
Η αγάπη είναι βασική ανθρώπινη ανάγκη.
Τα μωρά, οι έφηβοι, οι γαμήλιοι σύντροφοι ευημερούν όταν την έχουν.
Το ίδιο και οι Μπεθελίτες και οι σπουδαστές της Γαλαάδ.
Είμαστε ευτυχισμένοι όταν μας αγαπούν.
Εμείς αγαπάμε τους άλλους;
Η αγάπη είναι ανιδιοτελής.
Όταν αγαπάμε τους άλλους, δεν είναι μόνο εκείνοι ευτυχισμένοι.
Είμαστε και εμείς ευτυχισμένοι.
Η αγάπη είναι ο λόγος της ύπαρξής μας.
Ο Ιεχωβά μάς δημιούργησε από ανιδιοτελή αγάπη, όχι μόνο για να ζούμε και εμείς, αλλά για να έχουμε και εμείς το προνόμιο να τον αγαπάμε.
Ο Ιεχωβά δεν έχει ανάγκη την αγάπη μας επειδή δεν εξαρτάται από κανέναν, αλλά εκτιμάει την αγάπη μας.
Του αρέσει πολύ όταν τον αγαπάμε.
Επίσης, μας δημιούργησε με την ικανότητα να αγαπάμε και άλλους εκτός από εκείνον.
Μας αρέσει πολύ να κάνουμε το καλό σε άλλους.
Είναι πολύ ωραίο να αγαπάς.
Από πότε υπάρχει αγάπη;
Υπήρχε ανέκαθεν.
Η αγάπη δεν είχε αρχή.
Γιατί;
Επειδή ο Θεός είναι αγάπη, και ξέρουμε ότι ο Θεός δεν είχε αρχή, οπότε και η αγάπη του Θεού δεν είχε αρχή.
Δεν υπήρχε στιγμή στο παρελθόν που υπήρχε ο Θεός, αλλά δεν υπήρχε αγάπη.
Ο Ιεχωβά, όχι μόνο έχει αγάπη, αλλά είναι η προσωποποίηση της αγάπης.
Ο Ιεχωβά μάς δημιούργησε κατά την εικόνα του.
Γι’ αυτό και έχουμε αυτό το εξαίσιο προνόμιο να αντανακλούμε την αγάπη του.
Στον κόσμο, τα βιβλία, οι ταινίες και τα τραγούδια μιλάνε συχνά για την αγάπη, αλλά για ποια αγάπη;
Συνήθως για την ερωτική αγάπη—μια αγάπη που συχνά χάνεται.
Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν δείχνουν γνήσια αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον τους.
Εκπληρώνεται η προφητεία στο εδάφιο 2 Τιμόθεο 3:2 που λέει ότι «στις τελευταίες ημέρες» οι περισσότεροι άνθρωποι “θα αγαπούσαν μόνο τον εαυτό τους”.
Ο εγωπρωτισμός και ο εγωισμός έχουν απλωθεί παντού. Μάλιστα ένα περιοδικό έχει τον τίτλο <i>Ο Εαυτός Μου.</i> Οι άνθρωποι γενικά σκέφτονται:
“Πρώτα εγώ, μετά το τίποτα, μετά πάλι εγώ, και μετά ίσως κάποιος άλλος”.
Στη 2 Τιμόθεο 3:2, ο Παύλος είπε επίσης ότι οι άνθρωποι θα αγαπούσαν υπέρμετρα τα χρήματα.
Στην ίδια προφητεία λέει ότι η πλειονότητα των ανθρώπων “θα αγαπούσαν τις απολαύσεις και όχι τον Θεό”.
Η ψυχαγωγία και τα αθλήματα βρίσκονται στην πρώτη θέση στη ζωή πολλών ανθρώπων.
Επιπλέον, στο εδάφιο 1 Ιωάννη 2:15, φαίνεται ότι γίνεται μάχη ανάμεσα σε δύο αγάπες —την αγάπη για τον Ιεχωβά και την αγάπη για τον κόσμο.
Όσο πιο δυνατή είναι η αγάπη μας για τον Ιεχωβά, τόσο πιο πολύ θα μπορούμε να αντιστεκόμαστε στην αγάπη για τον κόσμο.
Στο εδάφιο Ματθαίος 22:37, ο Ιησούς μάς παρότρυνε να αναπτύξουμε αγάπη για τον Θεό στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια».
Πώς γίνεται η αγάπη για τον Ιεχωβά μεγαλύτερη;
Πρέπει να φροντίζουμε το καλό χώμα της καρδιάς μας, όπου έχει φυτευτεί ο σπόρος της αλήθειας.
Πώς μεγαλώνει η αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους;
Ένας τρόπος είναι μέσω επικοινωνίας.
Παρόμοια, επικοινωνούμε με τον Ιεχωβά μέσω προσευχής, και ο Ιεχωβά επικοινωνεί με εμάς μέσω της Γραφής και μέσω της οργάνωσής του.
Αν μελετάμε τη Γραφή και τη διαβάζουμε καθημερινά και παρακολουθούμε τις συναθροίσεις, η αγάπη μας για αυτόν θα μεγαλώνει συνεχώς.
Η αγάπη πρέπει να μεγαλώνει.
Δεν παίζει ρόλο πόσα γνωρίζουμε, αλλά πόσο αγαπάμε αυτά που γνωρίζουμε.
Η εγκεφαλική γνώση δεν αρκεί.
Αυτή η γνώση πρέπει να φτάνει στην καρδιά μας.
Για να μεγαλώσει η αγάπη μας, υπάρχει μια διαδικασία.
Ένα φυτό μεγαλώνει με το πότισμα.
Η αγάπη μας μεγαλώνει με το νερό της αλήθειας.
Στο εδάφιο Φιλιππησίους 1:9, ο Παύλος λέει: «Και για αυτό το πράγμα προσεύχομαι, να αφθονεί η αγάπη σας όλο και περισσότερο». Η αγάπη μεγαλώνει σταδιακά.
Δεν αρκεί απλώς να έχουμε λίγη αγάπη.
Η αγάπη μας πρέπει να αφθονεί.
Ο Ιεχωβά θέτει το παράδειγμα.
Εκδήλωσε την αγάπη του παρέχοντας το λύτρο.
Στο κεφάλαιο 18 του Ματθαίου, ο Ιησούς παρομοιάζει τον Ιεχωβά με έναν βασιλιά που ήταν πρόθυμος να σβήσει ένα χρέος60 εκατομμυρίων δηναρίων, ή αλλιώς 10.000 ασημένιων ταλάντων.
Αυτό ασφαλώς μας δείχνει πόσο πολύ μας αγαπάει.
Ο Ιησούς εκδήλωσε την αγάπη του πεθαίνοντας πρόθυμα για τις αμαρτίες μας.
Αυτό μας υποκινεί να τον αγαπάμε.
Όσο πιο πολλά σου συγχωρεί κάποιος, τόσο πιο πολύ τον αγαπάς.
Η αγάπη όμως δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη συγχώρηση.
Ο Ιησούς αγαπούσε πάρα πολύ τον Ιεχωβά, παρότι δεν είχε κάνει καμιά αμαρτία για να τον συγχωρήσει ο Ιεχωβά.
Αγαπούσε όμως τον Ιεχωβά, και αγάπησε και εμάς.
Τη νύχτα προτού πεθάνει, είπε σύμφωνα με το εδάφιο Ιωάννης 14:31: «Αγαπώ τον Πατέρα».
Δεν νιώθουμε όλοι μας το ίδιο;
Πώς μπορούμε όμως να δείξουμε στον Θεό ότι τον αγαπάμε;
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό υπηρετώντας τον Ιεχωβά ολόκαρδα.
Αυτό περιλαμβάνει το έργο κηρύγματος και διδασκαλίας.
Σωστό ή λάθος;
Ο σημαντικότερος λόγος που κηρύττουμε και διδάσκουμε είναι η αγάπη μας για τον πλησίον.
Ακούγεται σωστό, αλλά είναι λάθος.
Το σημαντικότερο κίνητρο για το κήρυγμά μας είναι πάνω από όλα η αγάπη μας για τον Ιεχωβά.
Και ο σημαντικότερος στόχος είναι να αινούμε τον Ιεχωβά.
Θέλουμε να τον δοξάζουμε και να υποστηρίζουμε τη δικαίωση της κυριαρχίας του.
Η αγάπη για τον πλησίον έρχεται δεύτερη.
Πρέπει όμως να δείχνουμε αγάπη και στους αδελφούς μας.
Σε μια εκκλησία, αρκετές αδελφές μαγείρευαν κάθε μέρα εκ περιτροπής για έναν τετραπληγικό αδελφό.
Αυτό δείχνει ότι η αγάπη μας δεν περιορίζεται στο κήρυγμα.
Θυμάστε την παραβολή με τον Σαμαρείτη που φρόντισε τον άνθρωπο ο οποίος είχε πέσει θύμα ληστών;
Ο Σαμαρείτης δεν κήρυξε σε εκείνον τον πληγωμένο άνθρωπο, του έδειξε ανιδιοτελή αγάπη.
Ο Ιησούς τόνισε ότι η αγάπη μας προς τον πλησίον πρέπει να περιλαμβάνει ακόμη και τους εχθρούς μας. Στο εδάφιο Ματθαίος 5:44 είπε: «Εγώ σας λέω: Να αγαπάτε τους εχθρούς σας και να προσεύχεστε για εκείνους που σας διώκουν».
Η αγάπη μας θα είναι τέλεια αν αγαπάμε ακόμη και τους εχθρούς μας.
Ο Ιεχωβά δίνει τον ήλιο και τη βροχή ακόμη και στους κακούς που του εναντιώνονται.
Ένας ευαγγελιζόμενος πήγε να επισκεφτεί έναν εναντιούμενο σύζυγο στο νοσοκομείο.
Ο άνθρωπος αυτός εκτίμησε πάρα πολύ την καλοσύνη του.
Σκεφτείτε τι υπέμεινε ο Ιησούς.
Τον μίσησαν χωρίς λόγο, τον δίωξαν, τον εξύβρισαν και τον σκότωσαν.
Να βοηθάτε τους ανθρώπους να εκτιμήσουν όσα έκανε για εμάς ο Ιησούς.
Να δείχνετε στα ενδιαφερόμενα άτομα ότι χάρη στο λύτρο ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας και ανοίγει τον δρόμο για την αιώνια ζωή.
Όταν μιλάτε για το λύτρο, μην παρουσιάζετε μόνο τη νομική πλευρά του θέματος λέγοντας: «Είναι σαν μια ζυγαριά.
Στη μία πλευρά ήταν ο Αδάμ και στην άλλη πλευρά ήταν ο Ιησούς.
Η δικαιοσύνη του Θεού απαιτούσε να δώσει ο Ιησούς τη ζωή του για να αποκαταστήσει αυτό που έχασε ο Αδάμ».
Αντίθετα, βοηθήστε τον σπουδαστή να στοχαστεί και να αναπτύξει εγκάρδια εκτίμηση και αγάπη για όσα έκανε ο Ιησούς.
Εξετάστε μαζί του τι πέρασε ο Ιησούς προτού εκτελεστεί.
Βοηθήστε τον να οραματιστεί την ώρα που μαστίγωναν τον Ιησού, και η σάρκα του σκιζόταν και αιμορραγούσε.
Βοηθήστε τον να νιώσει πώς ένιωθε ο Ιησούς όταν τον χλεύαζαν.
Αφού τον είχαν βασανίσει, οι στρατιώτες τού έλεγαν κοροϊδευτικά: «Χαίρε, βασιλιά των Ιουδαίων!»
Επίσης, τον έφτυναν και τον χαστούκιζαν.
Θυμίστε στον σπουδαστή πώς έμπηξαν αργότερα οι στρατιώτες μεγάλα καρφιά στα χέρια και στα πόδια του.
Όταν σήκωσαν όρθιο το ξύλο, ο πόνος έγινε αφόρητος επειδή οι πληγές του Ιησού σκίστηκαναπό το βάρος του σώματός του.
Και όμως ο Ιησούς δεν απείλησε τους Ρωμαίους στρατιώτες, αλλά προσευχήθηκε για αυτούς: «Πατέρα, συγχώρησέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν».
Όταν στοχαζόμαστε όσα έκανε ο Ιησούς για εμάς, δεν βαθαίνει παρά πολύ η αγάπη μας για εκείνον;
Στο εδάφιο Εφεσίους 3:19, ο Παύλος έγραψε: «Η αγάπη του Χριστού ... υπερέχει από τη γνώση».
Εδώ δεν μιλάει για την αγάπη που έχουμε εμείς για τον Χριστό, αλλά για την αγάπη που έδειξε εκείνος.
Αυτή υπερέχει από την εγκεφαλική γνώση και αγγίζει τη συμβολική μας καρδιά.
Η πορεία του Ιησού μάς δημιουργεί αισθήματα.
Καθώς σκεφτόμαστε όσα έχει κάνει για εμάς, η αγάπη μας για αυτόν βαθαίνει. Μάλιστα, στη 2 Κορινθίους 5:14 λέει: «Η αγάπη την οποία έχει ο Χριστός μάς καθιστά υπόχρεους».
Αφού ανέφερε κάποια χαρίσματα του πνεύματος όπως οι θεραπείες και η ομιλία σε γλώσσες, ο Παύλος είπε στην 1 Κορινθίους 12:31: «Επιπλέον θα σας δείξω μια υπερέχουσα οδό».
Ποια είναι αυτή η “οδός”;
Είναι η οδός της αγάπης.
Με ποια έννοια είναι υπερέχουσα;
Με την έννοια ότι τα χαρίσματα του πνεύματος, μεταξύ αυτών και της προφητείας, θα “καταργούνταν”.
Αλλά η αγάπη θα υπάρχει για πάντα.
Ο Ιεχωβά είναι αιώνιος.
Η αγάπη του ποτέ δεν θα χαθεί, ποτέ δεν θα τελειώσει.
Θα συνεχίσει να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων. Γι’ αυτό και ο Παύλος έγραψε: «Μένει η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, αυτά τα τρία· αλλά το μεγαλύτερο από αυτά είναι η αγάπη».
Έγραψε επίσης: «Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται».
Η αγάπη «υπομένει τα πάντα».
Πολλοί αδελφοί πέρασαν πολλά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και σήμερα στη Ρωσία και σε άλλες χώρες.
Σήμερα, αρκετές κυβερνήσεις στον κόσμο καταπνίγουν το έργο μας.
Επειδή ζούμε στον καιρό του τέλους, αυτό δεν μας εκπλήσσει.
Τα πράγματα θα χειροτερεύουν καθώς κοντεύει η μεγάλη θλίψη.
Επίσης, οι συνθήκες στον κόσμο έχουν χειροτερέψει σε πολλά μέρη και η COVID-19 έχει αφαιρέσει πολλές ζωές.
Αλλά εμείς οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπομένουμε επιδιώκοντας την υπερέχουσα οδό της αγάπης που ποτέ δεν χάνεται.
Και όχι μόνο θα ζούμε για πάντα, αλλά θα αγαπάμε για πάντα και θα μας αγαπούν για πάντα.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Λος, που μας υπενθύμισες πόσο μεγάλη είναι η αγάπη του Ιεχωβά για εμάς και ότι πρέπει και εμείς να δείχνουμε εγκάρδια, ολόκαρδη αγάπη για τον Ιεχωβά και για τους άλλους.
Την επόμενη ομιλία θα την εκφωνήσει ο αδελφός Γκάιους Γκλόκεντιν, που είναι βοηθός της Επιτροπής Εκδόσεων. Το θέμα της ομιλίας του είναι: «Πόσο Συχνά θα Πηγαίνετε στη Σηλώ;»
Έμειναν άφωνες όταν άκουσαν ότι θα έφευγε από το σπίτι της και θα έμπαινε στην ολοχρόνια υπηρεσία.
Αντί να κυνηγήσει τους στόχους, τα όνειρα και τις ελπίδες που είχαν όλες τους, θα έκανε ό,τι της έλεγαν άλλοι να κάνει.
Τι μεγάλη θυσία!
Την καμάρωναν πολύ.
Και άρχισαν να σκέφτονται τι μπορούν να κάνουν για να την υποστηρίξουν.
Για ποιες μιλάμε;
Ας ανοίξουμε στους Κριτές, στο κεφάλαιο 11, για να δούμε ποιες ήταν και τι έκαναν.
Αυτό που έκαναν θα βοηθήσει και εσάς που πρόκειται να αποφοιτήσετε σε λίγο να έχετε επιτυχία στους διορισμούς σας. Ας διαβάσουμε, παρακαλώ, Κριτές 11:40: «Κάθε χρόνο, οι κοπέλες του Ισραήλ πήγαιναν να δώσουν έπαινο στην κόρη του Ιεφθάε του Γαλααδίτη τέσσερις ημέρες τον χρόνο».
Οι κοπέλες του Ισραήλ πήγαιναν στο αγιαστήριο στη Σηλώ για να δώσουν έπαινο στην κόρη του Ιεφθάε.
Ο έπαινος ενίσχυε αυτή την ολοχρόνια υπηρέτρια του Ιεχωβά.
Αυτό δεν θέλετε να κάνετε και εσείς; Γι’ αυτό και σας κάνουμε την ερώτηση:
Πόσο συχνά θα “πηγαίνετε στη Σηλώ”;
Θα ενισχύετε τους άλλους και θα σταθεροποιείτε την οργάνωση δίνοντας τακτικά έπαινο στους γύρω σας; Ας εξετάσουμε, λοιπόν, τις εξής ερωτήσεις:
Τι είδους έπαινος είναι αποτελεσματικός ώστε να ενισχύονται οι άλλοι;
Πώς μπορείτε να μιμείστε τις κοπέλες του Ισραήλ;
Και γιατί είναι καλό να δίνετε έπαινο τακτικά; Ας δούμε την πρώτη ερώτηση:
Τι είδους έπαινος είναι αποτελεσματικός ώστε να ενισχύονται οι άλλοι;
Πάμε να δούμε το παράδειγμα που έθεσε ο Ιησούς, ανοίγοντας στο πέμπτο κεφάλαιο του Μάρκου.
Εδώ ο Ιησούς επαινεί τη φοβισμένη, άρρωστη γυναίκα που άγγιξε το εξωτερικό του ρούχο.
Καθώς διαβάζουμε το εδάφιο Μάρκος 5:34, παρακαλώ εντοπίστε τα πέντε στοιχεία του αποτελεσματικού επαίνου —Μάρκος 5:34: «Εκείνος της είπε: “Κόρη μου, η πίστη σου σε έκανε καλά.
Πήγαινε με ειρήνη, και ας είσαι θεραπευμένη από την οδυνηρή σου αρρώστια”».
Προσέξατε τι έκανε αποτελεσματικό αυτόν τον έπαινο;
Πρώτον, ο αποτελεσματικός έπαινος είναι συγκεκριμένος.
Ο Ιησούς επαίνεσε τη γυναίκα για αυτό που έκανε.
Από πίστη, έκανε ό,τι έκανε.
O αποτελεσματικός έπαινος είναι ειλικρινής.
Η γυναίκα είχε πραγματική πίστη, μεγάλη πίστη.
Και προσέξατε ότι ο Ιησούς δεν χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να της δώσει συμβουλή επειδή παραβίασε τον Νόμο.
Αν το έκανε αυτό, ο έπαινός του ίσως να μην φαινόταν ειλικρινής.
Τρίτον, ο αποτελεσματικός έπαινος φανερώνει προσωπικό ενδιαφέρον.
Ο Ιησούς τής είπε «κόρη μου».
Αυτή η φράση αποκάλυπτε ότι νοιαζόταν τρυφερά για εκείνη.
Τέταρτον, ο αποτελεσματικός έπαινος δεν μένει στα λόγια.
Ο Ιησούς διέκρινε τις ανάγκες της γυναίκας και προχώρησε σε ανάλογες πράξεις.
Τη θεράπευσε.
Και πέμπτον, ο αποτελεσματικός έπαινος είναι ανιδιοτελής.
Ο Ιησούς δεν επαίνεσε τη γυναίκα για να φανεί καλός, αλλά επειδή νοιαζόταν για εκείνη και ήθελε να νιώσει εκείνη καλά.
Μπορείτε να κάνετε και εσείς το ίδιο;
Πάμε πάλι στο κεφάλαιο 11 των Κριτών και ας διαβάσουμε ξανά το εδάφιο 40.
Κριτές 11:40. Και θα απαντήσουμε τώρα στο δεύτερο ερώτημα:
Πώς μπορείτε να μιμηθείτε τις κοπέλες του Ισραήλ;
Το εδάφιο 40 ξεκινάει με τα λόγια «κάθε χρόνο».
Αυτό σημαίνει σε τακτική βάση, επανειλημμένα.
Οι κοπέλες επαινούσαν το ίδιο άτομο ξανά και ξανά.
Εσείς, καθώς συνεργάζεστε με άλλους στο Μπέθελ ή στη διακονία ή τους παρατηρείτε στην εκκλησία, μπορείτε να τους επαινείτε επανειλημμένα;
Μπορείτε για παράδειγμα να τους επαινείτε για τον ζήλο τους, για τις καλές τους προσπάθειες ή για τις πράξεις αγάπης τους.
Μπορείτε να τους στείλετε ένα ενθαρρυντικό μήνυμα και να τους πείτε «Πολύ καλά», «Μπράβο», «Συγχαρητήρια», «Τι ωραίο!» και ίσως και ένα σύντομο σχόλιο μαζί.
Αυτά τα μηνύματα δεν απαιτούν πολύ κόπο και χρόνο, αλλά έχουν μεγάλη αξία.
Και μην το κάνετε μόνο μία φορά.
Κάντε το ξανά και ξανά.
Μη φοβάστε ότι το άτομο μπορεί να το πάρει πάνω του.
Μέσα στη Γραφή ο Ιεχωβά επαινούσε τους ανθρώπους που αγαπούσε επανειλημμένα.
Είναι πολύ καλό να επαινούμε τους άλλους ξανά και ξανά. Το εδάφιο λέει στη συνέχεια: «Οι κοπέλες του Ισραήλ πήγαιναν να δώσουν έπαινο στην κόρη του Ιεφθάε του Γαλααδίτη τέσσερις ημέρες τον χρόνο».
Πρέπει να ήταν θυσία για αυτές να αφήνουν πίσω τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις.
Έπρεπε να κάνει κάποιος άλλος τις δουλειές που έκαναν αυτές.
Έπρεπε να ταξιδέψουν στη Σηλώ, και ίσως έπρεπε να φέρουν και κάποιο δώρο.
Τώρα, αυτό σίγουρα μας τονίζει ότι το να δώσουμε έπαινο μπορεί μερικές φορές να απαιτήσει λίγο παραπάνω κόπο και χρόνο, ίσως και προσωπικό κόστος.
Ναι, το να τηλεφωνήσουμε σε κάποιον ή να τον επισκεφτούμε απαιτεί κάποιον χρόνο και κόπο.
Όταν αφιερώνετε χρόνο στους αδελφούς σας, τους τιμάτε.
Όταν βγαίνετε μαζί τους στο έργο, όταν συνεργάζεστε σε μια υπηρεσία ή όταν τους ζητάτε τη συμβουλή τους, αυτό τους κάνει να νιώθουν καλά και λειτουργεί ως μεγάλος έπαινος.
Αξίζει κάθε θυσία.
Και ο παράγοντας χρόνος είναι σημαντικός. Το εδάφιο Παροιμίες 15:23 αναφέρει: «Ο λόγος που λέγεται την κατάλληλη στιγμή—πόσο καλός είναι!»
Ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για έπαινο;
Τα εδάφια πριν από το θεματικό μας εδάφιο αναφέρουν ότι η κόρη του Ιεφθάε έλαβε αμέσως την απαραίτητη υποστήριξη.
Γενικά μιλώντας λοιπόν, ο έπαινος έχει μεγαλύτερη αξία όταν δίνεται αμέσως μόλις παρουσιαστεί η ευκαιρία, έστω και αν πούμε δυο λόγια στην αρχή.
Όσο πιο σύντομα ακούσει κάποιος θετικά σχόλια για κάτι που έκανε, τόσο πιο γρήγορα θα εξαφανιστούν οι ανασφάλειες και οι αμφιβολίες του και τόσο πιο γρήγορα θα χαρεί και θα νιώσει όμορφα.
Σας παρακαλούμε λοιπόν, μην το καθυστερείτε.
Κάντε το αμέσως. Αυτό μας φέρνει στο τρίτο και τελευταίο ερώτημα:
Γιατί είναι καλό να δίνετε έπαινο τακτικά;
Όταν πάτε στους διορισμούς σας, θα περιβάλλεστε από πολλές “κόρες του Ιεφθάε” —από πιστούς, ολοχρόνιους υπηρέτες του Ιεχωβά που έχουν κάνει θυσίες για να τον υπηρετούν.
Το ακροατήριο είναι γεμάτο από τέτοια άτομα, και είστε και εσείς ανάμεσά τους.
Θα γνωρίσετε αδελφούς και αδελφές στην εκκλησία σας, και κάποιοι από αυτούς θα έχουν ανασφάλειες και ανησυχίες.
Μερικές φορές μπορεί να αμφιβάλλουν για την αξία τους.
Κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να μείνουν πιστοί παρά τις δοκιμασίες —αγωνίζονται ενάντια στην ατέλεια τους, παλεύουν με τις συνέπειες των λαθών τους και κάποιες φορές αποθαρρύνονται από τις αστοχίες τους.
Έχουν ανάγκη τον έπαινο.
Όλοι έχουμε ανάγκη τον έπαινο επειδή ο έπαινος τονώνει τον αυτοσεβασμό, μας γεμίζει πεποίθηση και μας υποκινεί σε δράση.
Αναζωπυρώνει την επιθυμία μας να κάνουμε το καλό και μας παρακινεί να συνεχίσουμε να δίνουμε το καλύτερό μας.
Σας παρακαλούμε να “πηγαίνετε στη Σηλώ” όσο πιο συχνά μπορείτε.
Τώρα, υπάρχει και κάτι ακόμα σημαντικό.
Η αλήθεια είναι ότι, όταν συνεργαζόμαστε στενά με τους αδελφούς και τις αδελφές μας, βλέπουμε τα ελαττώματα και τα λάθη τους.
Πώς θα αντιδράσετε εσείς σε αυτό;
Θα αγνοείτε αυτά τα άτομα;
Ή θα προσπαθήσετε να μιμηθείτε τον Ιεχωβά, ο οποίος αναζητάει το καλό σε εμάς;
Κάντε το συνήθειά σας να αναζητάτε το καλό και μετά να επαινείτε τα θετικά που βλέπετε.
Τι θα συμβεί μέσα μας αν ενεργούμε με αυτόν τον τρόπο;
Θα αλλάξουμε.
Και αντί να είμαστε άτομα που όλο παραπονιούνται, θα γίνουμε άτομα που επαινούν.
Αυτός που επαινεί τους άλλους εστιάζει στα καλά τους.
Βλέπει τους άλλους με τα μάτια του Ιεχωβά.
Αυτός που επαινεί είναι πολύ ευτυχισμένος επειδή βλέπει όλα τα καλά που υπάρχουν γύρω του.
Αν αποκτήσετε λοιπόν τη φήμη του ατόμου που επαινεί αντί να παραπονιέται, θα έχετε επιτυχία στον διορισμό σας γιατί οι άλλοι θα χαίρονται να συνεργάζονται μαζί σας.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές που θα αποφοιτήσετε από αυτή την τάξη της Γαλαάδ, κάντε σας παρακαλούμε τον έπαινο κομμάτι της προσωπικότητάς σας, κάτι που θα σας βγαίνει φυσικά.
Πόσο συχνά θα “πηγαίνετε λοιπόν στη Σηλώ”;
“Να πηγαίνετε στη Σηλώ” όσο πιο συχνά μπορείτε.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Γκλόκεντιν.
Η ομιλία σου ήταν μια πολύ ωραία συνέχεια της ομιλίας του αδελφού Λος για την αγάπη.
Και μας βοήθησες πολύ όλους μας, αδελφούς και αδελφές, να θυμόμαστε ότι είναι αναγκαίο να ενθαρρύνουμε και να επαινούμε επανειλημμένα τους άλλους.
Το επόμενο θέμα συνδυάζεται και αυτό πολύ ωραία με αυτά που ήδη ακούσαμε: «Αναγνωρίζει ο Ιεχωβά τις Καλές σας Πράξεις;»
Θα το παρουσιάσει ο αδελφός Λούθερ Τζόρτζες, μέλος της Επιτροπής του Τμήματος των Η.Π.Α.
Πώς νιώθετε όταν τα έχετε δώσει όλα σε κάτι και κάποιος που σέβεστε πολύ σας λέει «Μπράβο»;
Δεν σας διαβεβαιώνει αυτό ότι οι προσπάθειές σας αναγνωρίστηκαν και εκτιμήθηκαν;
Υποθέστε όμως ότι εσείς οι αγαπητοί αδελφοί και αδελφές της 151ης τάξης της Γαλαάδ πάτε στους διορισμούς σας, τα δίνετε όλα για να κάνετε το έργο που σας έχει ανατεθεί για να ενθαρρύνετε και για να βοηθήσετε άλλους, αλλά δεν ακούτε πάντα ένα «Μπράβο» από τους άλλους.
Τι θα κάνετε;
Πώς θα νιώσετε;
Σημαίνει αυτό ότι οι προσπάθειές σας δεν αναγνωρίστηκαν και δεν εκτιμήθηκαν;
Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, θα εξετάσουμε (1) τι είχε να πει ο Ιησούς για αυτό, (2) τι μπορούμε να μάθουμε από κάποια Βιβλικά παραδείγματα και (3) τι σημαίνει αυτό για εσάς προσωπικά.
Αν και η επιθυμία να λαβαίνουμε αναγνώριση από ανθρώπους είναι φυσιολογική, ο Ιησούς μάς βοηθάει να έχουμε ισορροπημένη άποψη στο κεφάλαιο 6 του Ματθαίου.
Ανοίξτε παρακαλώ στον Ματθαίο, κεφάλαιο 6, εδάφιο 3. Ματθαίος 6:3: «Αλλά εσύ, όταν κάνεις δώρα ελέους, ας μη γνωρίζει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου».
Τι εννοούσε ο Ιησούς;
Αυτά τα «δώρα ελέους» ήταν δωρεές για όσους είχαν ανάγκη.
Αλλά με αυτά τα λόγια ο Ιησούς παρότρυνε τους μαθητές του να μην μιμούνται τους υποκριτές θρησκευτικούς ηγέτες της εποχής του που διαφήμιζαν τα δώρα ελέους τους για να λαβαίνουν την αναγνώριση των ανθρώπων.
Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν εφάρμοζαν τα λόγια του Ιησού στο εδάφιο 3;
Ο Ιησούς απαντάει στο εδάφιο 4.
Λέει: «Ώστε να γίνονται τα δώρα ελέους σου στα κρυφά».
Σκεφτείτε λίγο τα δικά σας δώρα ελέους —καλές σας πράξεις και θεοκρατικούς διορισμούς που έχετε κάνει στα κρυφά— για παράδειγμα, πόσες φορές τηλεφωνήσατε ή επισκεφτήκατε έναν άρρωστο αδελφό ή αδελφή για να τους διαβεβαιώσετε για την αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας, και μάλιστα προσευχηθήκατε μαζί.
Ή ίσως να διαθέσατε αρκετό χρόνο για να βοηθήσετε πνευματικά έναν Χριστιανό νεαρό.
Ή διαθέσατε γενναιόδωρα τον εαυτό σας για να ενθαρρύνετε και να βοηθήσετε πρακτικά έναν πολύ στενοχωρημένο αδελφό ή αδελφή σας —όλα αυτά τα κάνατε «στα κρυφά».
Ο Ιησούς όμως είπε ότι κάποιος που σέβεστε πολύ τα πρόσεξε όλα αυτά.
Δείτε εδώ τι λέει στον Ματθαίο, στο κεφάλαιο 6, στο εδάφιο 4. Λέει στο δεύτερο μέρος του εδαφίου: «Ο Πατέρας σου που βλέπει στα κρυφά».
Το σημείο είναι ότι ο Ιεχωβά που κατοικεί στους ουρανούς είναι αόρατος στους ανθρώπους, οπότε από την άποψη των ανθρώπων βλέπει στα κρυφά.
Αλλά ο Ιεχωβά αναγνωρίζει και επιδοκιμάζει τις καλές σας πράξεις.
Πώς είμαστε σίγουροι για αυτό;
Επειδή υπάρχουν πολλά Βιβλικά παραδείγματα πιστών αντρών και γυναικών, μικρών και μεγάλων, που ο Ιεχωβά αναγνώρισε και επιδοκίμασε τις καλές τους πράξεις και την ολόκαρδη αφοσίωσή τους.
Ένας από αυτούς ήταν ο Αβδιού, διαχειριστής του σπιτικού του πονηρού βασιλιά Αχαάβ.
Στο 1 Βασιλέων, κεφάλαιο 18, αναφέρεται ότι με σύνεση, μυστικότητα και προσοχή έκρυψε 100 προφήτες του Ιεχωβά για να μην τους σκοτώσει η πονηρή Ιεζάβελ.
Όπως δείχνει η εικόνα, ο Αβδιού τούς έβαλε ανά 50 σε σπηλιές και τους προμήθευε ψωμί και νερό χωρίς να τον βλέπουν οι άλλοι.
Πώς ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά, που βλέπει στα κρυφά, αναγνώρισε και επιδοκίμασε αυτόν τον πιστό, γενναιόδωρο και συμπονετικό άνθρωπο;
Το ξέρουμε γιατί οι θαρραλέες πράξεις του έχουν καταγραφεί στη Γραφή, και τις διαβάζουν γενιές και γενιές ανθρώπων.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η μικρή ανώνυμη Ισραηλίτισσα, που αναφέρεται στο 2 Βασιλέων, κεφάλαιο 5.
Την αιχμαλώτισαν οι Σύριοι, χωρίζοντάς την από τη θεοφοβούμενη οικογένειά της.
Όπως βλέπουμε σε αυτή την εικόνα, παρότι ζούσε μέσα σε ειδωλολάτρες, μίλησε με θάρρος στη σύζυγο του Νεεμάν για τον προφήτη του Ιεχωβά, τον Ελισαιέ.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να θεραπευτεί θαυματουργικά ο Νεεμάν από τη λέπρα του, να γίνει λάτρης του Ιεχωβά, και φυσικά όλο αυτό έδωσε αίνο στον Ιεχωβά.
Δεν ξέρουμε το όνομα του κοριτσιού, έτσι δεν είναι;
Αλλά το ξέρει ο Ιεχωβά, ο οποίος είδε στα κρυφά με εύνοια αυτό το κοριτσάκι.
Αυτά τα δύο παραδείγματα και πολλά άλλα που υπάρχουν στη Γραφή σάς διαβεβαιώνουν ότι ο Ιεχωβά προσέχει τις καλές σας πράξεις. Προσέξτε όμως, παρακαλώ, ότι ο Ιεχωβά δεν βλέπει απλώς στα κρυφά, κάνει και κάτι άλλο.
Δείτε, παρακαλώ, πάλι το εδάφιο Ματθαίος 6:4. Το δεύτερο μέρος, αν το διαβάσουμε ολόκληρο, λέει: «Τότε ο Πατέρας σου που βλέπει στα κρυφά θα σε ανταμείψει».
Συνήθως ο Ιεχωβά μάς ανταμείβει με τρόπους που δεν τους περιμένουμε, με τρόπους πολύ καλύτερους και πολύ πιο ωφέλιμους από οποιαδήποτε αναγνώρισηθα μπορούσαμε να λάβουμε από ανθρώπους.
Πώς μας ανταμείβει όμως ο Ιεχωβά; Με πολλούς τρόπους, αλλά εμείς θα εστιάσουμε σε τρεις σημαντικούς.
Ένας τρόπος αναφέρεται στο εδάφιο Ματθαίος 5:7 —Ματθαίος 5:7. Ο Ιησούς λέει: «Ευτυχισμένοι είναι οι ελεήμονες, επειδή αυτοί θα ελεηθούν».
Όταν είμαστε καλοσυνάτοι και ελεήμονες, ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί με έλεος και μας επιτρέπει να έχουμεμια θερμή, προσωπική σχέση μαζί του.
Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο μας ανταμείβει αναφέρεται στα εδάφια Μάρκος 10:29, 30.
Εκεί ο Ιησούς υποσχέθηκε ότι θα λαβαίναμε «100 φορές περισσότερα» από οτιδήποτε θυσιάσαμε για να υπηρετούμε τον Ιεχωβά.
Και μια χειροπιαστή ανταμοιβή που μας δίνει ο Ιεχωβά είναι η στοργική πνευματική μας οικογένεια, που όλο και μεγαλώνει.
Ένας τρίτος τρόπος που μας ανταμείβει είναι ότι μας υπόσχεται την ανεκτίμητη ανταμοιβή της αιώνιας ζωής στον νέο κόσμο του Θεού.
Και σε σχέση με τους δικαίους που κάνουν καλές πράξεις αλλά πεθαίνουν πριν από το τέλος αυτού του συστήματος, ο Ιησούς μας διαβεβαίωσε στο εδάφιο Λουκάς 14:14 ότι θα ανταμειφθούν στην ανάσταση.
Και τότε θα γευτούν πλήρως τι σημαίνει να αναγνωρίζει ο Ιεχωβά και να ευλογεί τις καλές σου πράξεις.
Εκτός από τα δώρα ελέους που θα προσφέρετε στους καινούριους σας διορισμούς, η ολόκαρδη αφοσίωσή σας θα φαίνεται και από το ότι με τη βοήθεια του Ιεχωβά θα αντιμετωπίζετε και θα υπομένετε με επιτυχία διάφορες δυσκολίες, πολλές από τις οποίες δεν θα τις ξέρει κανένας.
Παρότι όμως μπορεί να μη λάβετε αναγνώριση ή να μην ακούσετε ένα «Μπράβο» από τους άλλους για τις καλές σας πράξεις, για την καλοσύνη σας, για τις θυσίες σας και για την υπομονή σας, σας παρακαλούμε να μην ξεχνάτε ποτέ ότι ο στοργικός σας Πατέρας, ο Ιεχωβά, θα τις αναγνωρίζει και θα τις επιδοκιμάζει. Και όπως υποσχέθηκε ο Ιησούς: “[Ο Ιεχωβά] που βλέπει στα κρυφά θα σας ανταμείψει”.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Τζόρτζες, που μας τόνισες πως, ό,τι και αν συμβαίνει γύρω μας, ο Ιεχωβά βλέπει και εκτιμάει το καλό που προσπαθούμε τόσο σκληρά να κάνουμε.
Στη συνέχεια θα ακούσουμε τον αδελφό Ρίτσαρντ Τσίλτον, έναν από τους εκπαιδευτές της σχολής Γαλαάδ, που θα αναπτύξει το θέμα «Ποιος θα Σηκωθεί Για Χάρη Μου;»
Ξεκινώντας, θα ήθελα να σας πω την εμπειρία ενός αδελφού από το Μπέθελ στο Πάτερσον.
Είχε χάσει πρόσφατα ένα αγαπημένο του πρόσωπο, τον γονέα του, σε ένα τραγικό δυστύχημα. Και ήθελε απεγνωσμένα να μιλήσει με κάποιον για αυτό που περνούσε και για το πώς ένιωθε.
Το μυαλό του ήταν πολύ μπερδεμένο και χρειαζόταν βοήθεια.
Γι’ αυτό, τηλεφώνησε σε έναν πολύ καλό του φίλο στο Μπέθελ του Γουόλκιλ, αλλά δυστυχώς ο αδελφός τού είπε ότι εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να μιλήσει.
Έχετε βρεθεί ποτέ εσείς σε μια παρόμοια κατάσταση —να νιώθετε ότι πνίγεστε και ότι χρειάζεστε βοήθεια;
Ο ψαλμωδός το έζησε αυτό.
Ας διαβάσουμε, παρακαλώ, μαζί τα λόγια του στον Ψαλμό 94, και προσέξτε την ερώτηση που έκανε στο εδάφιο 94:16.
Ο ψαλμωδός ρώτησε: «Ποιος θα σηκωθεί για χάρη μου;» «Ποιος θα σηκωθεί για χάρη μου;» Και απαντάει ο ίδιος στην ερώτησή του στα εδάφια 17 και 19: «Αν δεν ήταν ο Ιεχωβά βοηθός μου, λίγο ακόμη και θα αφανιζόμουν.
Όταν οι έγνοιες με έπνιξαν, εσύ [Ιεχωβά, εσύ] με παρηγόρησες και με καθησύχασες».
Όταν εσείς και εγώ κάνουμε τόσο εγκάρδιες προσευχές στον Ιεχωβά, πώς σηκώνεται εκείνος για χάρη μας;
Και πώς μπορούμε να σηκωνόμαστε και εμείς για χάρη των άλλων, ώστε να τον μιμούμαστε; Ας πάμε πίσω στον χρόνο για να εξετάσουμε ένα παράδειγμα.
Την εποχή των Κριτών στον Ισραήλ, ζούσε ένας πλούσιος κτηματίας που λεγόταν Βοόζ.
Υπακούοντας στον Νόμο του Ιεχωβά, φρόντιζε να μένει κάτι στα χωράφια του για να το μαζέψουν οι ταλαιπωρημένοι και οι φτωχοί.
Μια μέρα, βλέπει να εργάζεται στα χωράφια του μια γυναίκα που δεν την ήξερε.
Και τότε μαθαίνει ότι είναι μια αλλοεθνής, η Ρουθ, την οποία μέχρι τότε την είχε μόνο ακουστά.
Και τι κάνει ο Βοόζ;
Προσέξτε πώς σηκώθηκε για χάρη της στο εδάφιο Ρουθ 2:8 —Ρουθ, κεφάλαιο 2, θα αρχίσουμε από το εδάφιο 8: «Ο Βοόζ είπε στη Ρουθ: “Άκουσε, κόρη μου.
Μην πας να σταχυολογήσεις σε άλλον αγρό.
Μην πας αλλού. Μείνε κοντά στις κοπέλες μου.
Έχε τα μάτια σου στον αγρό που θερίζουν αυτές και πήγαινε μαζί τους.
Έδωσα εντολή στους νεαρούς να μη σε αγγίξουν.
Όταν διψάς, να πηγαίνεις στις στάμνες και να πίνεις από το νερό που βγάζουν οι νεαροί”».
Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι ο Βοόζ προστάτεψε τη Ρουθ.
Ανέλαβε να τη φροντίσει στοργικά.
Ήταν άγρυπνος να δει ποιος έχει ανάγκη, να τον προστατέψει και να τον υπερασπιστεί.
Και όταν η Ρουθ, σύμφωνα με το εδάφιο 10, αναρωτιέται με ποιο κίνητρο τη βοηθάει εφόσον είναι αλλοεθνής, προσέξτε έναν δεύτερο τρόπο με τον οποίο σηκώνεται για χάρη της. Ρουθ 2:11: «Ο Βοόζ τής απάντησε:
“Μου είπαν λεπτομερώς όλα όσα έκανες για την πεθερά σου μετά τον θάνατο του συζύγου σου, και ότι άφησες τον πατέρα σου και τη μητέρα σου και τη γη των συγγενών σου και ήρθες σε έναν λαό που δεν τον ήξερες προηγουμένως.
Εύχομαι να σε ανταμείψει ο Ιεχωβά για όσα έκανες και να σου δοθεί τέλειος μισθός από τον Ιεχωβά τον Θεό του Ισραήλ, κάτω από τις φτερούγες του οποίου ήρθες να ζητήσεις καταφύγιο”. Τότε εκείνη είπε:
“Ας βρω εύνοια στα μάτια σου, κύριέ μου, επειδή με παρηγόρησες και μίλησες καθησυχαστικά στην υπηρέτριά σου, αν και εγώ δεν είμαι ούτε καν μια από τις υπηρέτριές σου”».
Όταν ο Βοόζ μίλησε καθησυχαστικά στη Ρουθ, η υποσημείωση λέει ότι “μίλησε στην καρδιά της”.
Γιατί;
Επειδή δεν επαίνεσε τη Ρουθ με γενικόλογα.
Αλλά είπε συγκεκριμένα πράγματα για εκείνη και για τις περιστάσεις της.
Τη διαβεβαίωσε ότι ο Ιεχωβά την αγαπούσε για όλες τις θυσίες που είχε κάνει και ότι δεν θα την ξεχνούσε.
Εκείνα τα παρηγορητικά, ενθαρρυντικά λόγια του Bοόζ βοήθησαν τη Ρουθ να μην ανησυχεί για τίποτα.
Αλλά ο Βοόζ δεν αρκέστηκε απλώς στα καθησυχαστικά λόγια.
Δείτε τον τρίτο τρόπο με τον οποίο σηκώθηκε για χάρη της.
Ρουθ 4:9.
Ο Βοόζ ανέλαβε αμέσως δράση για να διασφαλίσει ότι η κληρονομιά του νεκρού συγγενή του, του Ελιμέλεχ, θα παρέμενε στην οικογένεια. Κεφάλαιο 4, εδάφιο 9: «Ο Βοόζ είπε στους πρεσβυτέρους και σε όλο τον λαό:
“Είστε μάρτυρες σήμερα ότι αγοράζω από τη Ναομί όλα όσα ανήκαν στον Ελιμέλεχ και όλα όσα ανήκαν στον Χελαιών και στον Μααλών.
Παίρνω επίσης για σύζυγό μου τη Ρουθ τη Μωαβίτισσα, τη σύζυγο του Μααλών, [για ποιον λόγο;] για να επαναφέρω το όνομα του νεκρού στην κληρονομιά του, ώστε να μην εκλείψει το όνομά του ανάμεσα από τους αδελφούς του και από την πύλη της πόλης του.
Είστε μάρτυρες σήμερα”».
Ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε τον Βοόζ για να σηκωθεί για χάρη της Ρουθ και της Ναομί με τρεις βασικούς τρόπους.
Πρώτον, προστάτεψε τα άτομα που είχε στη φροντίδα του.
Δεύτερον, τους μίλησε καθησυχαστικά.
Και τρίτον, ανέλαβε δράση.
Όταν είδε την ανάγκη, σηκώθηκε για να την καλύψει —προστάτεψε, καθησύχασε, ανέλαβε δράση.
Τώρα, τι θα πούμε για εσάς και για εμένα;
Δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο για όσους χρειάζονται βοήθεια;
Και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Προτού απαντήσετε, ας πάμε πάλι στην εμπειρία με την οποία ξεκινήσαμε.
Ακριβώς το επόμενο πρωί, με το που έφτασε στον διορισμό εργασίας του, ο καταστενοχωρημένος αδελφός μας είχε ένα τηλεφώνημα από τη ρεσεψιόν του Πάτερσον.
Ήταν εκείνος ο αδελφός, ο φίλος του από το Γουόλκιλ.
Είχε σηκωθεί πρωί πρωί και είχε οδηγήσει πάνω από μια ώρα από το Γουόλκιλ στο Πάτερσον για να είναι εκεί στις 8.
Είχε διευθετήσει να βρεθούν μόνοι τους σε μια αίθουσα συναντήσεων και περίμενε εκεί τον στενοχωρημένο φίλο του για να τον ρωτήσει: «Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;»
Αυτό συνέβη πριν από 22 χρόνια. Αλλά πιστέψτε με, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανε ο φίλος μου για εμένα όταν σηκώθηκε για χάρη μου εκείνη την ημέρα.
Επειδή ανέλαβε δράση, με καθησύχασε, ένιωσα προστατευμένος, και ένιωσα ότι με αγαπάει.
Έτσι λοιπόν, το ερώτημα για εσάς τους 24 σπουδαστές —το ερώτημα για όλους μας που παρακολουθούμε το πρόγραμμα—είναι το εξής:
Πώς θα σηκωθείτε εσείς για χάρη κάποιου που έχει ανάγκη;
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο καθένας από εσάς θα ανταποκριθεί όταν χρειαστεί λέγοντας: «Εδώ είμαι.
Εγώ θα σηκωθώ για χάρη σου.
Πώς μπορώ να βοηθήσω;»
Σε ευχαριστούμε, αδελφέ Τσίλτον.
Εκτιμήσαμε τη διαβεβαίωση πως, όταν σηκωνόμαστε για να βοηθάμε άλλους, ο Ιεχωβά μάς αγαπάει για αυτό και θα σηκώνονται και οι άλλοι για χάρη μας.
Τώρα, θα ακούσουμε έναν άλλον εκπαιδευτή της Γαλαάδ, τον αδελφό Τρεντ Λίπολντ.
Το θέμα του είναι μια ερώτηση: «Θα Είμαι Εγώ Περισσότερο;»
Ο απόστολος Παύλος δεν ήταν άνθρωπος που καυχιόταν.
Σε μία περίπτωση όμως, ένιωσε ότι έπρεπε να καυχηθεί λιγάκι.
Μπορούμε να δούμε αυτή την περίπτωση στη 2 Κορινθίους, κεφάλαιο 11. Ανοίξτε παρακαλώ 2 Κορινθίους, κεφάλαιο 11, στο εδάφιο 23: «Διάκονοι του Χριστού είναι;
Απαντώ σαν παράφρονας, εγώ είμαι με πιο εξέχοντα τρόπο».
Για ποιο πράγμα καυχήθηκε ο Παύλος;
Επειδή ήταν διάκονος του Χριστού.
Και ως διάκονος του Χριστού, για ποιο πράγμα συγκεκριμένα καυχήθηκε;
Όπως είπε, «εγώ είμαι με πιο εξέχοντα τρόπο».
Ο Τίντεϊλ όταν μετέφρασε αυτό το εδάφιο διατήρησε τη λακωνικότητα και τη σαφήνεια του ελληνικού κειμένου λέγοντας απλώς: «Εγώ είμαι περισσότερο».
Αυτή ήταν η καύχηση του Παύλου.
Αλλά πού εστίασε, καθώς καυχήθηκε ως διάκονος του Χριστού;
Είπε: «Έχω κάνει περισσότερο έργο».
Και μετά, στα εδάφια 23 ως 27, είναι σαν να μας δίνει το βιογραφικό του με όσα του συνέβησαν λόγω του έργου που έκανε ως διάκονος του Χριστού.
Πώς θα βοηθήσει εσάς να έχετε επιτυχία στους διορισμούς σας το να εστιάζετε στο δικό σας έργο ως διάκονοι του Χριστού;
Ας εξετάσουμε ένα παράδειγμα από το βιβλίο του Λουκά, στο κεφάλαιο 8—Λουκάς 8:1-3: «Ύστερα από λίγο άρχισε [ο Χριστός δηλαδή] να ταξιδεύει από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό, κηρύττοντας και αναγγέλλοντας τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού.
Και ήταν μαζί του οι Δώδεκα, καθώς και ορισμένες γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από πονηρά πνεύματα και αρρώστιες: η Μαρία η λεγόμενη Μαγδαληνή, από την οποία είχαν βγει εφτά δαίμονες, η Ιωάννα η σύζυγος του Χουζά, του οικονόμου του Ηρώδη, η Σουσάννα και πολλές άλλες, οι οποίες τους υπηρετούσαν από τα υπάρχοντά τους».
Μια ομάδα λοιπόν: Ο Χριστός, οι Δώδεκα και γυναίκες (γυναίκες που υπηρετούσαν ή αλλιώς διακονούσαν).
Τι περιλάμβανε αυτό;
Μήπως ότι μαγείρευαν, έπλεναν τα πιάτα και μπάλωναν τα ρούχα;
Πιθανότατα, αλλά όχι κατ’ ανάγκη μόνο αυτό.
Εκείνες οι γυναίκες διακονούσαν τους άλλους βοηθώντας τους να εκπληρώνουν τους διορισμούς τους.
Και με αυτόν τον τρόπο εκπλήρωναν και εκείνες τον διορισμό τουςως μαθήτριες του Χριστού.
Προσέξτε το υπόβαθρο αυτών των γυναικών.
Ο Λουκάς αναφέρει τρεις.
Ήταν γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από πονηρά πνεύματα και αρρώστιες, όπως «η Μαρία», από την οποία, όπως λέει, «είχαν βγει εφτά δαίμονες».
Αναφέρει επίσης την “Ιωάννα, τη σύζυγο του Χουζά, του oικονόμου του Ηρώδη” και τη «Σουσάννα».
Σκεφτείτε λίγο το υπόβαθρό τους.
Από τη Μαρία είχαν βγει εφτά δαίμονες.
Πώς να είχε επηρεάσει άραγε την προσωπικότητά της το ότι παλιότερα ήταν δαιμονισμένη;
Και τι θα πούμε για την Ιωάννα;
Λέει ότι η Ιωάννα ήταν «σύζυγος του Χουζά, του οικονόμου του Ηρώδη».
Με άλλα λόγια, η Ιωάννα κατοικούσε στο ανάκτορο του Ηρώδη· ανήκε στην αυλή του βασιλιά.
Και είναι και η Σουσάννα, για την οποία δεν λέει πολλά πέρα από το ότι ίσως ήταν από τις γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από αρρώστιες.
Τι προσωπικότητα να είχε αυτή;
Πώς συνεργάζονταν όλες αυτές οι προσωπικότητες;
Και εδώ είναι ένα από τα διδάγματα που παίρνουμε για το πώς να διακονούμε.
Και αυτό είναι ότι, καθώς διαβάζουμε τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων, δεν βλέπουμε ποτέ αυτές τις γυναίκες να μαλώνουν ή να λογομαχούν για θέσεις, εξοχότητα ή πρωτεία σαν κάποιους άλλους που ήταν στην ομάδα τους.
Γιατί; Επειδή αυτές οι γυναίκες εστίαζαν στη διακονία τους, εστίαζαν στο έργο τους.
Υπηρετούσαν τους άλλους, και η μία την άλλη.
Αυτό είναι ένα πολύ δυνατό παράδειγμα για εσάς και για εμένα.
Θυμηθείτε ότι στον Ησαΐα 11:6 έχει προφητευτεί ότι «ο λύκος θα κάθεται ... με το αρνί», το λιοντάρι με το μοσχάρι.
Δεν θα είναι όλοι αρνάκια.
Σίγουρα θα συναντήσετε διαφορετικές προσωπικότητες στους διορισμούς σας, και θα χρειαστεί να συνεργαστείτε με αυτές όπως εκείνες οι γυναίκες.
Τι θα κάνετε λοιπόν;
Να θυμάστε ότι κάποιες από τις ιδιότητες που κάνουν κάποιον να μοιάζει με λιοντάρι ή λύκο ίσως να είναι αυτές ακριβώς οι ιδιότητες που χρειάζεστε εσείς για να εκπληρώσετε τον διορισμό σας.
Δεν είναι λοιπόν όλοι αρνάκια, αλλά είναι όλοι αδελφοί και αδελφές μας.
Αν λοιπόν ο Ιεχωβά επιτρέπει να υπάρχει ποικιλία προσωπικοτήτων εντός των ορίων της νέας προσωπικότητας, τότε πρέπει και εμείς.
Οι διαφορετικές προσωπικότητες συμβάλλουν σε βαθιές φιλίες.
Τα γεγονότα που αναφέρει ο Λουκάς εδώ συνέβησαν περίπου το Πάσχα του 31 Κ.Χ. και, αν το σκεφτείτε, αυτές οι γυναίκες ήταν μαζί με τον Ιησού στον Γολγοθά.
Αυτές οι γυναίκες ήταν στο μνήμα του.
Πιθανότατα αυτές οι γυναίκες ήταν και στο ανώγειο. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι αυτές οι γυναίκες υπέμειναν δύσκολες καταστάσεις.
Έμειναν προσκολλημένες στον Κύριο.
Τι τις βοήθησε; Δείτε πάλι το εδάφιο 2: «Καθώς και ορισμένες γυναίκες που είχαν θεραπευτεί από πονηρά πνεύματα και αρρώστιες».
Αυτές οι γυναίκες εκτιμούσαν βαθιά όσα είχε κάνει ο Ιησούς για χάρη τους.
Ασφαλώς, δόξαζαν τον Θεό για όσα είχε κάνει ο Ιησούς για αυτές, αλλά η εκτίμησή τους τις βοηθούσε επίσης να υπομένουν —να υπομένουν σε μια ζωή αυτοθυσίας, διακονώντας τους άλλους.
Διατηρήστε λοιπόν την εκτίμησή σας για να μπορείτε να υπομένετε.
Αδελφοί μας πεθαίνουν, αδελφοί μας αρρωσταίνουν.
Να στοχάζεστε πώς σας έχει ευλογήσει ο Ιεχωβά.
Να στοχάζεστε τα μικρά πράγματα της κάθε ημέρας, τα μικρά δώρα που σας κάνει ο Ιεχωβά, έστω και αν είναι απλώς η ειρήνη διάνοιας και καρδιάς που έχετε.
Να διατηρείτε την εκτίμησή σας, και αυτό θα σας βοηθάει να υπομένετε ως διάκονοι στον διορισμό σας.
Κάτι άλλο αξιοσημείωτο για αυτές τις γυναίκες είναι ότι δεν επηρεάζονταν εύκολα από τους άλλους.
Θυμάστε, προηγουμένως μιλήσαμε για τους άλλους μαθητές.
Όταν οι άλλοι μαθητές εγκατέλειψαν τον Ιησού, αυτές έμειναν.
Στον Γολγοθά, ακόμη και οι απόστολοι, κάποιοι από αυτούς, εγκατέλειψαν τον Χριστό. Οι γυναίκες έμειναν.
Έμειναν σταθερές χάρη στην πίστη τους.
Αδελφοί και αδελφές, μην επηρεάζεστε εύκολα από τους άλλους.
Μπορούμε να φανταστούμε ότι αυτές οι γυναίκες ένιωθαν τους άλλους μαθητές οικογένειά τους.
Και σήμερα μπορεί σε μια οικογένεια να επιλέξει κάποιος να εγκαταλείψει τον Ιεχωβά, παρότι είμαστε τόσο κοντά στο τέλος.
Μείνετε σταθεροί.
Διατηρήστε την πίστη σας.
Να είστε σαν αυτές τις γυναίκες.
Μην επηρεάζεστε εύκολα.
Μείνετε κοντά στον Ιεχωβά.
Αυτές οι γυναίκες πρέπει να έκανανμεγάλη εντύπωση στον Λουκά, επειδή είναι ο μόνος Ευαγγελιστής που τις αναφέρει ονομαστικά.
Και είναι ενδιαφέρον ότι ο Λουκάς συντρόφευε τον Παύλο στα ταξίδια του.
Από το 50 Κ.Χ. περίπου ξεκίνησε να ταξιδεύει με τον Παύλο από την Τρωάδα, και ήταν μαζί του για χρόνια.
Το συζήτησαν άραγε;
Συζήτησαν για αυτές τις γυναίκες;
Συζήτησαν άραγε πόσο σημαντικό είναι να εστιάζουμε στο έργο της διακονίας και να μη μας αποσπούν άλλα πράγματα;
Ή πόσο σημαντικό είναι να διατηρούμε την ενότητα μαθαίνοντας να συνεργαζόμαστε με διαφορετικές προσωπικότητες;
Ή πόσο πολύ μας βοηθάει η εκτίμηση να υπομένουμε;
Δεν ξέρουμε.
Ξέρουμε όμως πως όταν ο Παύλος ήταν φυλακισμένος στη Ρώμη και έγραψε την επιστολή του προς τους Εβραίους στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ, ο Λουκάς ήταν μαζί του.
Θυμάστε τι έγραψε ο Παύλος στο Εβραίους 6:10; «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας».
Ο Ιεχωβά δεν ξέχασε αυτές τις γυναίκες.
Ο Ιεχωβά δεν θα ξεχάσει ούτε εσάς.
Ευχόμαστε να προσπαθείτε σκληρά να εφαρμόζετε όλα αυτά που μάθατε και να μπορέσετε και εσείς να πείτε: «Είμαι με πιο εξέχοντα τρόπο» διάκονος του Χριστού.
Σε ευχαριστούμε πολύ, αδελφέ Λίπολντ, για αυτά τα Βιβλικά παραδείγματα.
Είμαστε τώρα πιο αποφασισμένοι να εστιάζουμε στο έργο μας ως διάκονοι του Χριστού.
Τι υπέροχο πρόγραμμα!
Και είδαμε μόνο το πρώτο μέρος.
Αργότερα μέσα στον μήνα, θα ανεβούν στο jw.org και τα Μέρη 2 και 3.
Φροντίστε λοιπόν να τα παρακολουθήσετε.
Στο καθιερωμένο μας ταξίδι, αυτόν τον μήνα θα επισκεφτούμε τα νησιά Σάου Τομέ και Πρίνσιπε.
Στον παγκόσμιο χάρτη, φαίνονται σαν δυο μικρές κουκίδες στον Κόλπο της Γουινέας στη δυτική ακτή της Αφρικής.
Χάρη στο βροχερό και υγρό κλίματου Σάου Τομέ και του Πρίνσιπε, πυκνά βροχερά δάση καλύπτουν τις πλαγιές βουνών που φτάνουν σε ύψος τα 2.000 μέτρα ή και περισσότερο.
Σε αυτά τα τροπικά νησιά, οι φοίνικες φτάνουν μέχρι την παραλία.
Οι κάτοικοι έχουν συχνά τη χαρά να βλέπουν καταπληκτικά ηλιοβασιλέματα.
Οι άνθρωποι στο Σάου Τομέ και στο Πρίνσιπε εργάζονται πολύ σκληρά —πολλές φορές πλένουν τα ρούχα τους στον ποταμό Αμπάντ.
Η εργασία πολλών σχετίζεται με τους κοκοφοίνικες —για παράδειγμα, με την παραγωγή φοινικέλαιου, κρασιού από φοίνικες και διάφορων χειροτεχνημάτων.
Και όπως βλέπουμε, δεν είναι και εύκολη δουλειά!
Η νόστιμη κουζίνα τους έχει ως βάση μια μεγάλη ποικιλία φρούτων, όπως γκουάβα, φρούτο του πάθους, παπάγια, μάνγκο, καθώς και πιάτα με θαλασσινά.
Ωστόσο, στο Σάου Τομέ και στο Πρίνσιπε γίνεται και ένα άλλου είδους έργο.
Αυτοί οι φιλικοί και καλόκαρδοι άνθρωποι εκτιμούν βαθιά τον Λόγο του Θεού, και είναι πολύ συνηθισμένο να τους βλέπεις να διαβάζουν τη Γραφή στις βεράντες τους.
Στη διάρκεια της πανδημίας, οι αδελφοί και οι αδελφές προσάρμοσαν τον τρόπο που έκαναν το έργο γράφοντας επιστολές και διανέμοντάς τες όσο το επέτρεπαν οι συνθήκες. Οι 933 ευαγγελιζόμενοι στις 14 εκκλησίες διεξάγουν 1.705 Γραφικές μελέτες, και συνέχισαν να βαφτίζονται άτομα σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας.
Επειδή η σύνδεση στο Ίντερνετ είναι πολύ ακριβή, μερικοί αδελφοί και αδελφές μας, καθώς και ενδιαφερόμενα άτομα, παρακολουθούν τις συναθροίσεις, την Ανάμνηση και τις συνελεύσεις από το μοναδικό τοπικό τηλεοπτικό κανάλι.
Χάρη σε αυτή τη διευθέτηση, πολλά άτομα κάθε εβδομάδα ζητούν να κάνουν Γραφική μελέτη.
Ξέρετε πόσοι παρακολούθησαν την Ανάμνηση το 2021; Οι παρόντες ήταν 5.794, δηλαδή έξι φορές πάνω από τον αριθμό των ευαγγελιζομένων!
Εδώ βλέπουμε μερικούς αγαπητούς αδελφούς και αδελφές μας από την Εκκλησία Σάου Μαρσάλ.
Οι 131 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας διεξάγουν 190 Γραφικές μελέτες.
Οι χαρούμενοι και όσιοι αδελφοί και αδελφές μας από το Σάου Μαρσάλ και από όλο το Σάου Τομέ και το Πρίνσιπε στέλνουν την αγάπη τους και τους χαιρετισμούς τους.
Και τους στέλνουμε και εμείς τη δική μας αγάπη!
Σας ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας και αυτόν τον μήνα.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου