Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου
Στον τόπο από όπου πηγάζουν οι ποταμοί, εκεί επιστρέφουν.—Εκκλ. 1:7.
Το νερό σε υγρή μορφή υπάρχει στη γη επειδή ο πλανήτης μας βρίσκεται στην τέλεια απόσταση από τον ήλιο. Αν ήταν ελάχιστα πιο κοντά, όλο το νερό θα εξατμιζόταν, και η γη θα γινόταν ένας καυτός βράχος χωρίς ίχνος ζωής. Αν ήταν ελάχιστα πιο μακριά, όλο το νερό θα πάγωνε, και η γη θα μετατρεπόταν σε μια γιγάντια σφαίρα πάγου. Επειδή ο Ιεχωβά τοποθέτησε τη γη σε αυτή την ιδανική θέση, ο κύκλος του νερού μπορεί να συντηρεί τη ζωή. Ο ήλιος ζεσταίνει το νερό στους ωκεανούς και στην επιφάνεια της γης με αποτέλεσμα το νερό να εξατμίζεται και να σχηματίζονται σύννεφα. Κάθε χρόνο, ο ήλιος εξατμίζει σχεδόν 500.000 κυβικά χιλιόμετρα νερό. Αυτό το νερό παραμένει στην ατμόσφαιρα περίπου 10 μέρες προτού πέσει με τη μορφή βροχής ή χιονιού. Το νερό τελικά επιστρέφει στους ωκεανούς ή σε άλλους υδάτινους όγκους, και ο κύκλος επαναλαμβάνεται. Αυτός ο αποδοτικός, βιώσιμος κύκλος αποδεικνύει τόσο τη σοφία όσο και τη δύναμη του Ιεχωβά.—Ιώβ 36:27, 28. w20.05 σ. 22 ¶6
https://drive.google.com/file/d/1bXNkhw-5KdT_o4w4x9BBkVhYomuI-cCZ/view?usp=sharing
*** gm κεφ. 8 σ. 99-100 παρ. 3-4 Επιστήμη: Έχει Αποδείξει ότι η Αγία Γραφή Είναι Λανθασμένη; ***
3, 4. Τι είναι ο κύκλος του νερού, ο οποίος υπάρχει στη γη, και τι λέει η Αγία Γραφή σχετικά μ’ αυτό;
3 Εξετάστε, επίσης, το θαυμαστό κύκλο του νερού, ο οποίος υπάρχει στη γη. Να πώς η Compton’s Encyclopedia (Εγκυκλοπαίδεια του Κόμπτον) περιγράφει το τι συμβαίνει: «Το νερό . . . εξατμίζεται από την επιφάνεια των ωκεανών και ανέρχεται προς την ατμόσφαιρα . . . Τα διαρκώς κινούμενα ρεύματα του αέρα που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα της γης μεταφέρουν τον υγρό αέρα προς τη στεριά. Όταν ο αέρας ψύχεται, ο ατμός συμπυκνώνεται και σχηματίζει σταγονίδια νερού. Αυτά συνήθως φαίνονται ως σύννεφα. Συχνά τα σταγονίδια ενώνονται και σχηματίζουν σταγόνες βροχής. Αν η ατμόσφαιρα είναι αρκετά ψυχρή, σχηματίζονται νιφάδες χιονιού αντί για σταγόνες βροχής. Είτε στη μια είτε στην άλλη περίπτωση, το νερό που ταξίδεψε από κάποιον ωκεανό ο οποίος βρίσκεται εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά πέφτει στην επιφάνεια της γης. Εκεί συγκεντρώνεται σε ποτάμια ή διαποτίζει το έδαφος και αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής του προς τη θάλασσα».1
4 Αυτή η αξιοθαύμαστη διαδικασία, η οποία καθιστά δυνατή τη ζωή στην ξηρά, περιγράφτηκε κατάλληλα πριν από 3.000 χρόνια περίπου, με απλούς και ευθείς όρους, στην Αγία Γραφή: «Πάντες οι ποταμοί υπάγουσιν εις την θάλασσαν, και η θάλασσα ποτέ δεν γεμίζει· εις τον τόπον όθεν ρέουσιν οι ποταμοί, εκεί πάλιν επιστρέφουσι, δια να υπάγωσι».—Εκκλησιαστής 1:7.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου