Τρίτη 11 Οκτωβρίου
[Να δείχνετε] την ίδια φιλοπονία . . . για να μη γίνετε οκνηροί, αλλά να μιμείστε εκείνους οι οποίοι μέσω πίστης και υπομονής κληρονομούν τις υποσχέσεις.—Εβρ. 6:11, 12.
Ένας τομέας στον οποίο ίσως δυσκολευόμαστε να είμαστε μακρόθυμοι είναι η μαρτυρία σε μη ομόπιστους συγγενείς. Σε αυτό μπορεί να μας βοηθήσει η αρχή που βρίσκεται στα εδάφια Εκκλησιαστής 3:1, 7: «Υπάρχει . . . καιρός να σωπαίνει [κανείς] και καιρός να μιλάει». Μπορούμε να δίνουμε σιωπηλή μαρτυρία με τη διαγωγή μας, αλλά είμαστε πάντα άγρυπνοι ώστε να αξιοποιούμε τυχόν ευκαιρίες να μιλήσουμε για την αλήθεια. (1 Πέτρ. 3:1, 2) Είμαστε μακρόθυμοι με όλους—περιλαμβανομένων και των συγγενών μας—καθώς κηρύττουμε και διδάσκουμε με ζήλο. Μπορούμε να μάθουμε πολλά για τη μακροθυμία από παραδείγματα πιστών ατόμων των Βιβλικών χρόνων αλλά και της σύγχρονης εποχής. Ο Αββακούμ λαχταρούσε να τερματιστεί η πονηρία, αλλά δήλωσε με πεποίθηση: «Στη σκοπιά μου θα στέκομαι». (Αββακ. 2:1) Ο απόστολος Παύλος εξέφρασε την εγκάρδια επιθυμία του να “τελειώσει” τη διακονία του. Εντούτοις, συνέχισε υπομονετικά “να δίνει πλήρη μαρτυρία για τα καλά νέα”.—Πράξ. 20:24. w20.09 σ. 11, 12 ¶12-14
https://drive.google.com/file/d/1hu7TBUUuvsdc89CY3fQv_dcTLcRDN9_D/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου