Τρίτη 18 Οκτωβρίου
Τα μάτια σου πρέπει να κοιτάζουν ευθεία μπροστά.—Παρ. 4:25.
Φανταστείτε τα ακόλουθα σενάρια. Μια ηλικιωμένη Χριστιανή αναπολεί όμορφες στιγμές από το παρελθόν της. Παρότι η ζωή της είναι πιο δύσκολη τώρα, συνεχίζει να κάνει ό,τι μπορεί για τον Ιεχωβά. (1 Κορ. 15:58) Κάθε μέρα φαντάζεται τον εαυτό της και τα αγαπημένα της πρόσωπα να ζουν μαζί στον υποσχεμένο νέο κόσμο. Μια άλλη αδελφή θυμάται ότι την πλήγωσε κάποιο άτομο από την εκκλησία, αλλά επιλέγει να μην κρατήσει μνησικακία. (Κολ. 3:13) Ένας αδελφός έχει έντονη συναίσθηση των παλιών του σφαλμάτων αλλά εστιάζει στο να μείνει πιστός από εδώ και μπρος. (Ψαλμ. 51:10) Τι κοινό έχουν αυτοί οι τρεις Χριστιανοί; Και οι τρεις θυμούνται τι συνέβη στο παρελθόν, αλλά δεν ζουν σε αυτό. Απεναντίας, “κοιτάζουν ευθεία μπροστά” στο μέλλον. Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Όπως κάποιος δεν μπορεί να περπατήσει ευθεία αν κοιτάζει συνεχώς πίσω του, έτσι και εμείς δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην υπηρεσία του Ιεχωβά αν κοιτάζουμε συνεχώς στο παρελθόν μας.—Λουκ. 9:62. w20.11 σ. 24 ¶1-3
https://drive.google.com/file/d/1tHhXz7P8RxPjdeaHxMes3c-40_S6ktf4/view?usp=sharing
Η ΣΚΟΠΙΑ—ΕΚΔΟΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣΜάιος 2015
«Είδαν» τις Υποσχέσεις
Πιστοί άντρες και γυναίκες της αρχαιότητας οραματίζονταν τις μελλοντικές ευλογίες, αποτελώντας καλό παράδειγμα για εμάς.
Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ να δημιουργούμε νοερές εικόνες για πράγματα που δεν έχουμε δει είναι θεόδοτο δώρο. Μας επιτρέπει να κάνουμε σοφά σχέδια και να περιμένουμε με χαρά διάφορα καλά πράγματα. Ο Ιεχωβά μπορεί να δει το μέλλον, και στις Γραφές μάς μιλάει συχνά για όσα πρόκειται να συμβούν. Εμείς, από την άλλη, μπορούμε να δημιουργούμε νοερές εικόνες για πράγματα που θα γίνουν μελλοντικά. Στην πραγματικότητα, η ικανότητα που έχουμε να φανταζόμαστε αυτά που δεν βλέπονται μας βοηθάει να ασκούμε πίστη.—2 Κορ. 4:18.
2 Η εικόνα που δημιουργούμε στο μυαλό μας για κάτι που δεν έχουμε δει ποτέ ίσως δεν βασίζεται πάντα στην πραγματικότητα. Λόγου χάρη, αν ένα κοριτσάκι σκέφτεται τον εαυτό του να πετάει πάνω σε μια πεταλούδα, αυτό είναι απλώς φαντασία. Αλλά όταν η Άννα σκεφτόταν πώς θα ήταν η στιγμή που θα πήγαινε τον γιο της, τον Σαμουήλ, στη σκηνή της μαρτυρίας για να υπηρετήσει εκεί, δημιουργούσε μια νοερή εικόνα η οποία είχε βάση. Βασιζόταν σε κάτι που η Άννα ήταν αποφασισμένη να κάνει, και αυτό τη βοηθούσε να παραμένει προσηλωμένη στον στόχο της. (1 Σαμ. 1:22) Αν οραματιζόμαστε τις υποσχέσεις του Θεού, σκεφτόμαστε κάτι που οπωσδήποτε θα συμβεί.—2 Πέτρ. 1:19-21.
3 Αναμφίβολα, πολλοί πιστοί άνθρωποι των Βιβλικών χρόνων δημιουργούσαν νοερές εικόνες βασισμένες στις υποσχέσεις του Θεού. Πώς τους ωφελούσε αυτός ο οραματισμός μελλοντικών ευλογιών; Και πώς μπορούμε να ωφεληθούμε εμείς κάνοντας σκέψεις γύρω από τα θαυμάσια πράγματα που έχει προείπει ο Θεός για την υπάκουη ανθρωπότητα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου