ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
Μπορείτε να Συμβάλλετε στη Χαρά της Οικογένειάς Σας
Ο Ιεχωβά θέλει να είναι ευτυχισμένες οι οικογένειες. (Ψλ 127:3-5· Εκ 9:9· 11:9) Ωστόσο, η χαρά μας μπορεί να κινδυνέψει εξαιτίας του άγχους που δημιουργεί αυτός ο κόσμος ή λόγω λαθών που κάνουν μέλη της οικογένειάς μας. Πώς μπορεί ο καθένας στην οικογένεια να συμβάλλει στη χαρά;
Ο σύζυγος αποδίδει τιμή στη γυναίκα του. (1Πε 3:7) Περνάει χρόνο μαζί της. Έχει ρεαλιστικές προσδοκίες από εκείνη και δείχνει την ευγνωμοσύνη του για όσα κάνει για αυτόν και την οικογένεια. (Κολ 3:15) Εκφράζει την αγάπη του και την επαινεί.—Παρ 31:28, 31.
Η σύζυγος ψάχνει τρόπους να υποστηρίζει τον άντρα της. (Παρ 31:12) Υποτάσσεται και συνεργάζεται μαζί του. (Κολ 3:18) Μιλάει καλοσυνάτα σε αυτόν και για αυτόν.—Παρ 31:26.
Οι γονείς περνούν χρόνο με τα παιδιά τους. (Δευ 6:6, 7) Τους λένε ότι τα αγαπούν. (Ματ 3:17) Τα διαπαιδαγωγούν με αγάπη και διάκριση. —Εφ 6:4.
Τα παιδιά τιμούν τους γονείς τους και υπακούν σε αυτούς. (Παρ 23:22) Τους λένε τις σκέψεις και τα αισθήματά τους. Δέχονται τη διαπαιδαγώγησή τους και τους σέβονται.—Παρ 19:20.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΕ ΧΑΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:
Τι έκανε ο καθένας τους για να καλλιεργεί χαρά στην οικογένεια;
Βιαζόμουν να ετοιμάσω τα χαρτιά για την επίσκεψη του επισκόπου.
Είχα πολλά να κάνω.
Δεν το πιστεύω.
Α, γύρισες νωρίς, αγάπη μου.
Κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τα παιδιά είχαν αφήσει πράγματα μες στη μέση, κι εγώ είχα άλλα στο μυαλό μου.
Δύσκολη μέρα;
Υποτίθεται ότι θα μιλούσες στα κορίτσια.
Πάει να τους γίνει συνήθεια.
Όσο το σκεφτόμουν καταλάβαινα πως το θέμα δεν ήταν μόνο η κουζίνα.
Μάλλον έφταιγα κι εγώ.
Ή ίσως μόνο εγώ.
Βλέπετε, η γυναίκα μου είναι υπέροχος άνθρωπος γεμάτη αγάπη.
Το «εργατική» θα ήταν λίγο.
Και η χαρά της είναι μεταδοτική.
Πώς να μην την αγαπώ αυτή τη γυναίκα;
Αλλά δεν φτάνει μόνο να της το λέω.
Έχεις δίκιο, αγάπη μου.
Είναι απαράδεκτο.
Θα τους μιλήσω με το που θα μπουν στο σπίτι.
Ευχαριστώ. Σ’ αγαπώ.
Κι εγώ σ’ αγαπώ.
Ήμουν πτώμα μετά τη δουλειά και πήγα επιτέλους στο σπίτι, αλλά
Δεν το πιστεύω.
Α, γύρισες, αγάπη μου. Είχε δουλειά για την εκκλησία, αλλά κι αυτός ο χαμός;
Δύσκολη μέρα;
Υποτίθεται ότι θα μιλούσες στα κορίτσια.
Πάει να τους γίνει συνήθεια.
Με πείραξε που δεν είπε τίποτα αλλά μετά άρχισα να σκέφτομαι.
Ένα πράγμα που αγαπώ στον Τζον είναι η υπομονή του.
Δεν αντιδρά υπερβολικά.
Νοιάζεται για τους άλλους και ξέρει να ακούει.
Γι’ αυτό είναι τόσο καλός πρεσβύτερος και γι’ αυτό έχουμε δει τόσες ευλογίες μαζί.
Κάποιες φορές το ξεχνάω.
Πρέπει να είμαι πιο υπομονετική.
Έχεις δίκιο, αγάπη μου.
Είναι απαράδεκτο.
Θα τους μιλήσω με το που θα μπουν στο σπίτι. -Ευχαριστώ. Σ’ αγαπώ. -Κι εγώ σ’ αγαπώ. -Ευχαριστώ. Σ’ αγαπώ. -Κι εγώ σ’ αγαπώ. -Πάνω τους! -Η άσκηση πυρασφάλειας άρχισε πάνω στο τεστ μαθηματικών. Γεια!
Τρέχω να κάνω μπάνιο πριν πάμε στη μελέτη. -Κορίτσια. Μαζέψτε την κουζίνα τώρα. -Έλα. Μα δεν προλαβαίνουμε. -Μόλις μπήκαμε. -Και σ’ ένα τέταρτο φεύγουμε. -Δεν ακούω κουβέντα. Τώρα! -Καλά.
Ευχαριστώ. -Δεν τους είχα πει να αφήσουν την κουζίνα πεντακάθαρη; -Ναι. -Τους χρειαζόταν αυτό. -Ναι.
Βέβαια, γενικά, είναι
Το ξέρω. Το ξέρω.
Έκαναν βοηθητικό σκαπανικό όταν είχαμε τον επίσκοπο περιοχής.
Γίνονται θυσία για τους άλλους και για σένα, δηλαδή για μας.
Δεν θέλω να τις θεωρώ δεδομένες. Κορίτσια, για τον χαμό στην κουζίνα, ευχαριστούμε που καθαρίσατε.
Η μαμά κι εγώ είχαμε εκνευριστεί.
Αλλά θέλουμε να ξέρετε ότι είστε πολύτιμα δώρα από τον Ιεχωβά που εκτιμούμε και οι δύο.
Σας αγαπάμε πολύ.
Συμφωνώ με τη μαμά. Τέλεια! Με την άσκηση πυρασφάλειας, γλιτώσαμε το τεστ μαθηματικών. Αλλά θα γράψουμε αύριο, οπότε θα ξενυχτήσω διαβάζοντας.
Γεια! Τρέχω να κάνω μπάνιο πριν πάμε στη μελέτη.
Δεν ακούω κουβέντα. -Τώρα! -Καλά. -Πώς μαζεύτηκαν όλα αυτά; -Θα ξημερωθούμε εδώ πέρα.
Αυτό μας έδωσε χρόνο να σκεφτούμε.
Είναι τόσο καλά παραδείγματα.
Η μαμά είναι όλη μέρα στο πόδι.
Και το σπίτι μας πάντα αστράφτει.
Μας δίνουν τόσο πολύ από τον χρόνο τους και από τον εαυτό τους.
Τους πιάνουν κι οι χαζορομαντισμοί, αλλά γενικά είναι υπέροχοι.
Εκείνο το βράδυ, δεν μας έκαναν κήρυγμα.
Απλώς μας θύμισαν ένα πράγμα.
Και ήταν πολύ σημαντικό.
Όταν αφιερώνουμε τη ζωή μας στον Ιεχωβά η ζωή μας περιλαμβάνει τα πάντα —τον χρόνο μας, τους πόρους μας -το σπίτι μας - την κουζίνα μας.
Ναι, την κουζίνα μας.
Η φροντίδα μας για αυτά τα πράγματα έχει αντίκτυπο σε εκείνον και σε εμάς ως γονείς σας.
Αυτό με επηρέασε βαθιά.
Έπρεπε να βελτιωθώ.
Όχι, μαμά. Δικά μας.
Ε δικά μας; Έγινε. Δικά μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου