Όπως βλέπουμε, το σημερινό εδάφιο, Παροιμίες 1:5, τονίζει ότι πρέπει να ακούμε. «Ο σοφός ακούει και εκπαιδεύεται ακόμη περισσότερο».
Στην εποχή μας, τη μάθηση τη συνδέουμε με την ανάγνωση επειδή υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία.
Αλλά γιατί να ακούμε;
Στους Βιβλικούς χρόνους, υπήρχανλίγα αντίγραφα των Γραφών
και έπρεπε να γίνονται με το χέρι.
Επομένως, για να μάθει κάποιοςγια τον Ιεχωβά και τον Λόγο
του, έπρεπε κυρίως να ακούει.
Ίσως αυτός είναι ο λόγος που η αγγλική έκδοση της <i>Μετάφρασης Νέου
Κόσμου</i> περιέχει τύπους του
ρήματος «διαβάζω» 69 φορές και μόνο.
Αντίθετα, αν κάνουμε αναζήτηση για διάφορους τύπους του ρήματος «ακούω» και αθροίσουμε τα αποτελέσματα που
εμφανίζονται, θα δούμε ότι αυτό το ρήμα υπάρχει πάνω από 1.200 φορές στην αγγλική <i>Μετάφραση Νέου
Κόσμου.</i>
Άρα, παρότι σήμερα υπάρχουν αμέτρητα βιβλία, εξακολουθούμε να μαθαίνουμε πολλά πράγματα
ακούγοντας.
Για παράδειγμα, ένα μικρό παιδί.
Πώς μαθαίνει ένα μικρό παιδί μια γλώσσα;
Δεν του δίνουμε ένα βιβλίο γραμματικής και του λέμε: «Διάβασε να μάθεις».
Όχι!
Το παιδί μαθαίνει ακούγοντας και αποτυπώνοντας ήχους.
Ο νεανικός του εγκέφαλος είναι έτσι φτιαγμένος ώστε αρχίζει να συνδέει αυτούς τους ήχους με εκφράσεις, λέξεις και φράσεις που βγάζουν
νόημα. Οπότε ας σκεφτούμε:
“Αν είναι τόσο σημαντικό να ακούω, τι περιλαμβάνει το να ακούω σωστά;”
Σήμερα, θα εξετάσουμε τρία βασικά πράγματα που μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι ακροατές.
Πρώτον, πρέπει να θυμόμαστε ότι στη Γραφή το να ακούμε συνδέεται με την υπακοή.
Και η υπακοή σώζει ζωές, όπως ξέρουμε.
Δεύτερον, θα δούμε ότι το να ακούμε περιλαμβάνει το να είμαστε ενεργοί ακροατές.
Θα εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό.
Και τρίτον, θα δούμε ότι το να ακούμε περιλαμβάνει το να εκδηλώνουμε θεοσεβείς
ιδιότητες. Ας αρχίσουμε με το πρώτο
σημείο:
Το να ακούμε περιλαμβάνει το να υπακούμε.
Γιατί το λέμε αυτό;
Στη Γραφή, βλέπουμε ότι ακούγοντας μπορεί να σώσουμε τη ζωή μας.
Το διαπιστώνουμε αυτό από τις οδηγίες του Ιεχωβά στον
Μωυσή πριν από τη δέκατη πληγή στη γη
της Αιγύπτου. Ο Μωυσής έλαβε πολύ
συγκεκριμένες οδηγίες —για παράδειγμα ότι έπρεπε να βάψουν με αίμα τους παραστάτες.
Ο Μωυσής, στη συνέχεια, έπρεπε να μεταδώσει προφορικά αυτές τις
οδηγίες στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ, και αυτοί με τη σειρά τους τις εξήγησαν σε
κάθε σπιτικό.
Τι έγινε μετά;
Η Γραφή λέει καθαρά ότι όλοι οι Ισραηλίτες «έκαναν ακριβώς όπως είχε διατάξει ο Ιεχωβά». «Έκαναν έτσι ακριβώς».
Άρα, το να ακούσουν ήταν θέμα ζωής και θανάτου.
Η υπακοή σώζει ζωές.
Οπότε, αυτή η αφήγηση τονίζει πόσο σημαντικό είναι να ακούμε και εμείς στην
εποχή μας. Το βιβλίο <i>Ενόραση
στις Γραφές</i> λέει ότι «στις
Εβραϊκές Γραφές η έννοια της υπακοής εκφράζεται με τη λέξη <i>σαμά,</i>
που βασικά σημαίνει “ακούω” ή “δίνω
προσοχή”».
Για παράδειγμα, στο Γένεση 22:18, μιλώντας στον Αβραάμ, ο Ιεχωβά λέει: «Όλα τα έθνη της γης θα αποκτήσουνευλογία για
τον εαυτό τους επειδή εσύ άκουσες τη
φωνή μου».
Ο Ιεχωβά εννοούσε ότι ο Αβραάμ τον υπάκουσε, δεν άκουσε απλώς τη φωνή του.
Και ο Ιησούς τόνιζε πόσο σημαντικό είναι το να ακούμε, και μάλιστα συχνά.
Τουλάχιστον εφτά φορές στις αφηγήσεις των Ευαγγελίων ο Ιησούς χρησιμοποιεί την έκφραση «αυτός που έχει αφτιά ας ακούει».
Ας δούμε μία από αυτές.
Στον Λουκά κεφάλαιο 8, προσέξτε ότι ο Ιησούς λέει μια παραβολή σχετικά με διαφορετικά είδη χώματος.
Θα διαβάσουμε το εδάφιο 8—Λουκάς 8:8. «Άλλοι όμως έπεσαν στο καλό χώμα και, αφού βλάστησαν, παρήγαγαν100 φορές
περισσότερο καρπό. Καθώς τα έλεγε αυτά,
φώναξε:
“Όποιος έχει αφτιά για να ακούει, ας ακούει”».
Άραγε, εφάρμοσαν οι μαθητές τη συμβουλή του;
Άκουγαν προσεκτικά καθώς ο Ιησούς εξηγούσε την παραβολή;
Ξέρουμε την απάντηση. Δείτε το εδάφιο 9: «Αλλά οι μαθητές του τον ρωτούσαν τι σήμαινε αυτή η παραβολή».
Αυτή η σύντομη πρόταση φανερώνει ότι ενδιαφέρθηκαν να μάθουν
περισσότερα.
Θα λέγαμε ότι, αν
κάποιος κάνει ερωτήσεις, είναι ενεργός
ακροατής.
Ο Ιησούς επαίνεσε τους μαθητές για αυτό. Προσέξτε το αμέσως επόμενο εδάφιο: «Εκείνος είπε:
“Σε εσάς έχει επιτραπεί να καταλάβετε τα ιερά μυστικά της Βασιλείας
του Θεού”».
Στη συνέχεια, άρχισε να εξηγεί τη σημασία αυτής της παραβολής.
Συνεπώς, τι μαθαίνουμε από τουςμαθητές του Ιησού για το
πώς να ακούμε;
Εκτός από αυτά που εξετάσαμε προηγουμένως για την υπακοή,
τώρα μαθαίνουμε πως, με τις ερωτήσεις, οι μαθητές έδειξαν ότι ήταν ενεργοί ακροατές.
Καλύτερα να είμαστε ενεργοί παρά παθητικοί ακροατές.
Πώς θα το καταφέρουμε αυτό;
Στην οργάνωση του Ιεχωβά, έχουμε άφθονες ευκαιρίες να ακούμε—σωστά; —στις συναθροίσεις μας, στην πρωινή
λατρεία,όπως αυτή που κάνουμε τώρα.
Επίσης, στη διακονία ακούμε τους οικοδεσπότες, και τα
λοιπά.
Υπάρχουν μερικές θαυμάσιες πληροφορίες για το πώς να είμαστε ενεργοί ακροατές. Βιβλίο <i>Σχολή Θεοκρατικής
Διακονίας,</i> πλαίσιο σελίδας 13:
«Συμβουλές για το Πώς να Ακούτε
Αποτελεσματικά».
Αναφέρει εφτά σημεία που μας βοηθούν να είμαστε ενεργοί ακροατές.
Για παράδειγμα: Να προσεύχεστε για να συγκεντρωθείτε.
Να κοιτάζετε τον ομιλητή.
Έτσι θα παραμείνουμε προσηλωμένοι σε όσα λέγονται.
Να βρίσκετε στη Γραφή σας τα εδάφια που αναφέρονται.
Να συμμετέχετε νοερά. Για παράδειγμα, στην εξέταση του άρθρου της
<i>Σκοπιάς,</i> να απαντάτε νοερά
στις ερωτήσεις που γίνονται.
Όταν κάποιος κάνει ένα σχόλιο, να προσέχετε αυτά που
λέει. Να κρατάτε σημειώσεις, αλλά σύντομες, όχι ολόκληρα κατεβατά.
Έτσι και αλλιώς, δεν θα τα προλάβουμε όλα.
Αλλά οι σύντομες σημειώσεις μπορούν να μας βοηθήσουν πάρα πολύ.
Έπειτα θα θυμόμαστε καλύτερα τα όσα ειπώθηκαν. Γιατί;
Επειδή, για να μπορέσουμε να κρατήσουμε σημειώσεις, πρέπει να παραμένουμε συγκεντρωμένοι στο
πρόγραμμα. Ο Μάικλ, ένας δεκαεξάχρονος
νεαρός, λέει:
“Με τις σύντομες σημειώσεις, δεν ταξιδεύω αλλού”.
Ακόμα και αν δεν τις ξανακοιτάξουμε ποτέ, ωφελούμαστε πάρα πολύ κρατώνταςσύντομες
σημειώσεις, γιατί δεν αφαιρούμαστε.
Αυτά είναι κάποια σημεία του πλαισίου.
Αλλά οι μαθητές έκαναν και κάτι άλλο, εκτός από το να είναι ενεργοί ακροατές.
Δηλαδή τι;
Ας δούμε τώρα στον Λουκά, πάλι στο κεφάλαιο 8, αυτή τη φορά το εδάφιο 15.
Εκεί λέει: «Όσο για [τον σπόρο] που έπεσε στο καλό χώμα, αυτοί είναι εκείνοι που, αφού ακούσουν τον
λόγομε καλή και αγαθή καρδιά, τον
κρατούν και καρποφορούν με υπομονή». Προσέξτε
ότι ο Ιησούς είπε εδώ: «Αφού ακούσουν
τον λόγο με καλή και αγαθή καρδιά».
Η «καλή και αγαθή καρδιά» είναιτο τρίτο σημείο που
εξετάζουμε.
Η καλή κατάσταση καρδιάς γίνεται φανερή με ωραίες Χριστιανικές
ιδιότητες.
Μία είναι η ταπεινοφροσύνη.
Το εδάφιό μας, Παροιμίες 1:5, περιγράφει ένα κλασικό
παράδειγματαπεινοφροσύνης στην πράξη. «Ο
σοφός ακούει και εκπαιδεύεται ακόμη περισσότερο».
Γιατί να θέλει κάποιος ήδη σοφός να συνεχίσει να ακούει και να μαθαίνει;
Επειδή είναι ταπεινός και ξέρει ότι ποτέ δεν θα γνωρίζει τα πάντα όπως συμβαίνει με τον Ιεχωβά.
Αλλά, συνεχίζοντας να ακούει, δείχνει ταπεινοφροσύνη.
Ας κάνουμε το ίδιο.
Στις συναθροίσεις ή εδώ στην πρωινή λατρεία κάθε μέρα, όσο πιο πολύ ακούμε άλλο τόσο μαθαίνουμε. Ρεαλιστικά μιλώντας, όμως, δεν είναι εύκολο να είμαστε συγκεντρωμένοι και
να προσέχουμε στις συναθροίσεις και στην
πρωινή λατρεία.
Υπάρχουν περισπασμοί—κακά τα ψέματα.
Πόσες φορές έχει τύχει να σας έρθει ένα μήνυμα την ώρα της συνάθροισης ενώ προσπαθείτε να συγκεντρωθείτε και ξαφνικά το μυαλό πάει αλλού.
Αυτό δείχνει πόση αξία έχει η καλή κατάσταση καρδιάς —να είμαστε μεν ταπεινοί για να μαθαίνουμε νέα
πράγματα, αλλά και να εκδηλώνουμε μια
άλλη θεοσεβή ιδιότητα, που είναι η
εγκράτεια.
Απαιτείται εγκράτεια για να αγνοήσουμε περισπασμούς, μηνύματα, email ή οτιδήποτε άλλο.
Αλλά αν τα καταφέρουμε, αν εκδηλώνουμε τέτοιες ιδιότητες υπάρχει
όφελος. Στο Λουκάς 8:18, ο Ιησούς λέει: «Συνεπώς, να δίνετε προσοχή στο πώς ακούτε, διότι όποιος έχει, θα του δοθεί περισσότερο».
Δηλαδή θα ευλογηθούμε με περισσότερηγνώση και κατανόηση.
Άρα, όπως λέει το Παροιμίες 1:5, αν ακούμε, αν δίνουμε προσοχή, τότε θα εκδηλώνουμε θεϊκή σοφία. Θα είμαστε άτομα που ακούν πραγματικάκαι
ωφελούνται ανάλογα.
