Το θέμα που θα εξετάσουμε είναι: «Να Ενθαρρύνετε ο Ένας τον Άλλον».
Αλλά τι σημαίνει να ενθαρρύνουμε τους άλλους;
Ίσως νομίζουμε ότι σημαίνει να λέμε σε κάποιον καλά λόγια ή να πάμε και να του πούμε: «Ό,τι χρειαστείς, εδώ είμαι εγώ» —δηλαδή απλώς να εμψυχώνουμε τους άλλους όπως εμψυχώνουν οι θεατές έναν αθλητή.
Η ενθάρρυνση όμως που δίνουμε ως Χριστιανοί περιλαμβάνει περισσότερα.
Ας ανοίξουμε στο Ρωμαίους κεφάλαιο 1, και ας δούμε τι μας λέει εκεί ο Παύλος.
Ρωμαίους 1:11, 12.
Λέει: «Διότι θέλω πολύ να σας δω για να σας μεταδώσω κάποιο πνευματικό δώρο ώστε να γίνετε σταθεροί· ή μάλλον για να ενθαρρυνθούμε αμοιβαία ο ένας από την πίστη του άλλου, τόσο τη δική σας όσο και τη δική μου».
Αν ανατρέξουμε στη σημείωση μελέτης για αυτό το εδάφιο, θα δούμε ότι η φράση «να ενθαρρυνθούμε αμοιβαία» μπορεί να σημαίνει “ανταλλάσσουμε ενθάρρυνση ή παρηγορούμε ο ένας τον άλλον”. Είναι κάτι αμοιβαίο:
Λαβαίνουμε ενθάρρυνση, δίνουμε ενθάρρυνση.
Γίνεται μια ανταλλαγή μεταξύ μας.
Μετά λέει «ο ένας από την πίστη του άλλου, τόσο τη δική σας όσο και τη δική μου».
Γιατί αναφέρει την πίστη ο Παύλος;
Επειδή όταν εκφράζουμε την πίστη μας δείχνουμε ότι εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά.
Δείχνουμε πως πιστεύουμε ότι ο Ιεχωβά μάς γνωρίζει, ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για εμάς, και ότι ο Ιεχωβά θα εκπληρώσειτην κάθε υπόσχεση που έχει δώσει.
Όταν μιλάμε για την πίστη μας ο ένας στον άλλον, ενθαρρυνόμαστε πολύ.
Προσέξτε ότι στο εδάφιο 11 μιλάει για τη “μετάδοση κάποιου πνευματικού δώρου”.
Αυτό προϋποθέτει σκέψη, προγραμματισμό.
Πρώτα κάνουμε σκέψεις και μετά μοιραζόμαστε ένα πνευματικό δώρο.
Το εδάφιο λέει «ώστε να γίνετε σταθεροί».
Τέτοια δώρα μάς κάνουν σταθερούς, μας κάνουν πιο αποφασισμένους να συνεχίσουμε να βαδίζουμε πιστά στον δρόμο της ζωής.
Αυτό μας φέρνει στο μυαλό τα λόγια του Ιησού στον Ιωάννη κεφάλαιο 13, και ας διαβάσουμε το εδάφιο 34 —Ιωάννης 13:34.
Ο Ιησούς λέει: «Σας δίνω μια καινούρια εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα, να αγαπάτε και εσείς ο ένας τον άλλον». Βλέπετε εδώ την ανταλλαγή: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον».
Μετά όμως ο Ιησούς προσθέτει: «όπως εγώ σας αγάπησα».
Τι σημαίνει αυτό;
Ο Ιησούς ήταν πρόθυμος να δώσει τη ζωή του για εμάς, για το δικό μας αιώνιο καλό.
Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιησού;
Βάζοντας το αιώνιο καλό των αδελφών μας πιο πάνω από τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας προτιμήσεις, τα δικά μας σχέδια.
Θέλουμε λοιπόν να εστιάζουμε στο να βοηθάμε τους αδελφούς μας.
Δεν θέλουμε να εστιάζουμε στον εαυτό μας —να είμαστε τόσο απορροφημένοιαπό τις περιστάσεις μας, τα προβλήματά μας, τις στενοχώριες μας, ώστε να μη σκεφτόμαστε τους άλλους.
Σκεφτόμαστε τι μπορούμε να κάνουμεγια να ενισχύσουμε τους άλλους —να τους δώσουμε κουράγιο ώστε να συνεχίσουν.
Στην πραγματικότητα, ανήκουμε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, πολύ πιο σημαντικό από τον εαυτό μας.
Και σκοπός της ζωής μας είναι να υπακούμε στην εντολή του Ιησού: να αγαπάμε ο ένας τον άλλον και να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον ώστε να τηρούμε «τον νόμο του Χριστού».
Ας εξετάσουμε εν συντομία το παράδειγμα των αδελφών της πρώτης Χριστιανικής εκκλησίας για να δούμε πώς ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον.
Ας δούμε πρώτα τι έγινε την Πεντηκοστή.
Στην Ιερουσαλήμ έχουν συγκεντρωθεί Ιουδαίοι και προσήλυτοι από την Αιθιοπία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Παρθία, τη Μηδία, τη Μεσοποταμία, τη Ρώμη, την Ελλάδα, την Κρήτη, την Αραβία, τη Μακεδονία και τη Γαλατία.
Εκείνη τη μέρα, βαφτίστηκαν 3.000 άτομα.
Πολύ σύντομα, αυτός ο αριθμός έφτασε τους 5.000.
Εκείνοι οι χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί επέστρεψαν στην πατρίδα τους με την καρδιά τους να φλέγεται από την εντολή του Ιησού: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον».
Υπό την κατεύθυνση του Ιησού, το κυβερνών σώμα στην Ιερουσαλήμ έκανε επισταμένες προσπάθειες να ενθαρρύνει αυτούς τους αδελφούς.
Ας ανοίξουμε στο 15ο κεφάλαιο των Πράξεων, και σε αυτό το κεφάλαιο βρίσκουμε μια υπέροχη επιστολή που έγραψαν στους αδελφούςστην Αντιόχεια, στη Συρία και στην Κιλικία.
Αρχίζουμε την ανάγνωση από το εδάφιο 25. Ακούστε τι έλεγε η επιστολή: «Αποφασίσαμε ομόφωνα να επιλέξουμε άντρες για να τους στείλουμε σε εσάς μαζί με τους αγαπητούς μας Βαρνάβα και Παύλο, ανθρώπους που έχουν δώσει τη ζωή τους για το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
Και δείτε λίγο πιο κάτω, στο εδάφιο 31, τι επίδραση είχε η επιστολή στους αδελφούς. Δείτε τι συνέβη στην Αντιόχεια: «Εκείνοι τη διάβασαν και χάρηκαν με την ενθάρρυνση.
Ο δε Ιούδας και ο Σίλας, εφόσον ήταν και προφήτες, ενθάρρυναν τους αδελφούς με πολλές ομιλίες και τους ενίσχυσαν».
Και δεν ήταν μόνο το κυβερνών σώμα που παρείχε ενθάρρυνση.
Αυτοί οι πρώτοι Χριστιανοί, που ήταν χρισμένοι με το πνεύμα, αντιλαμβάνονταν ότι ήταν και δική τους ευθύνη να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον.
Ας δούμε ένα παράδειγμα στο 14ο κεφάλαιο των Πράξεων.
Πράξεις 14.
Το εδάφιο 19 αναφέρει ότι τον Παύλο “τον λιθοβόλησαν και τον έσυραν έξω από την πόλη”.
Αυτό συνέβη στα Λύστρα. Τώρα θα διαβάσουμε από το εδάφιο 20: «Ωστόσο, όταν μαζεύτηκαν γύρω του οι μαθητές, εκείνος σηκώθηκε και μπήκε στην πόλη.
Την επόμενη ημέρα έφυγε με τον Βαρνάβα για τη Δέρβη.
Αφού διακήρυξαν τα καλά νέα σε εκείνη την πόλη και έκαναν αρκετούς μαθητές, επέστρεψαν στα Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια.
Εκεί ενίσχυσαν τους μαθητές, προτρέποντάς τους να παραμείνουν στην πίστη και λέγοντας: “Πρέπει να μπούμε στη Βασιλεία του Θεού διαμέσου πολλών θλίψεων”».
Υπήρχαν πολλοί αδελφοί που συνεργάστηκαν με τον Παύλο σε όλες εκείνες τις εκκλησίες.
Δεν ξέρουμε πόσοι ακριβώς ήταν, αλλά ρίξτε μια ματιά σε αυτά εδώ τα ονόματα.
Είναι πάνω από 100 ονόματα ατόμων που αναφέρονται στις επιστολές του Παύλου και μόνο.
Αυτοί οι συνεργάτες του “είχαν έντονη αγάπη ο ένας για τον άλλον”. Και υπηρετούσαν μαζί, ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον και παρέμειναν πιστοί και όσιοι στον Ιεχωβά.
Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα.
Είναι η περίπτωση που ο Παύλος μεταφέρεται ως κρατούμενος από την Καισάρεια στη Ρώμη.
Παρακαλώ, ανοίξτε μαζί μου στις Πράξεις, κεφάλαιο 28.
Σε αυτό το κεφάλαιο, περιγράφεται το ταξίδι του Παύλου από τη Μάλτα στη Ρώμη.
Και στο εδάφιο 13, στο δεύτερο μέρος του, λέει: «Τη δεύτερη ημέρα φτάσαμε στους Ποτιόλους».
Και μετά αναφέρει: «Εδώ βρήκαμε αδελφούς που μας παρακάλεσαν να μείνουμε μαζί τους εφτά ημέρες».
Τι φιλοξενία, τι καλοσύνη έδειξαν εκείνοι οι αδελφοί!
Πόσο πρέπει να ενθάρρυνε αυτό τον απόστολο Παύλο!
Από εκεί, από τους Ποτιόλους, είναι πιθανό να έστειλε ο Παύλος μήνυμα στους αδελφούς στη Ρώμη. Και προσέξτε την αντίδρασή τους στο εδάφιο 15: «Από εκεί [δηλαδή από τη Ρώμη] οι αδελφοί, όταν άκουσαν τα νέα για εμάς, ήρθαν να μας προϋπαντήσουν ως την Αγορά του Αππίου και τις Τρεις Ταβέρνες».
Σκεφτείτε τι έκαναν εκείνοι οι αδελφοί!
Ταξίδεψαν από τη Ρώμη 50 χιλιόμετρα με τα πόδια για να συναντήσουν τον Παύλο, ο οποίος κατευθυνόταν προς το μέρος τους ως κρατούμενος με στρατιωτική συνοδεία.
Και στο τέλος του εδαφίου 15, δείτε την αντίδραση του Παύλου: «Μόλις ο Παύλος τούς είδε, ευχαρίστησε τον Θεό και πήρε θάρρος».
Περίπου δύο χρόνια αργότερα, ο Παύλος έγραψε στους Εβραίους στην Ιουδαία τα λόγια του σημερινού μας εδαφίου.
Είπε ότι πρέπει “να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον όσο βλέπουμε την ημέρα να πλησιάζει”.
Μόλις πέντε χρόνια αργότερα, η Ιερουσαλήμ περικυκλώθηκε από στρατεύματα.
Ο Παύλος λοιπόν τους παρότρυνε νασυνεχίσουν να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον —να εστιάζουν στο πώς θα βοηθούσαν ο ένας τον άλλον και όχι σε αυτά που συνέβαιναν με τους Ιουδαίους, τους Ρωμαίους, τους Φαρισαίους ή οτιδήποτε άλλο.
Για εμάς τώρα, τι επιφυλάσσει το μέλλον;
Δεν γνωρίζουμε πόσο κοντά είμαστε στο τέλος.
Δεν γνωρίζουμε τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσουμε μέχρι τότε. Ένα πράγμα είναι σίγουρο όμως:
Θα ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον.
Θα φροντίζουμε ο ένας τον άλλον.
“Δεν θα πάψουμε να συναθροιζόμαστε”.
Από τις συναθροίσεις παίρνουμε δύναμη, παίρνουμε το πνεύμα του Ιεχωβά.
Πάντα λοιπόν ας ενθαρρύνουμε και ας επαινούμε τους αδελφούς μας.
Ας μην τους επικρίνουμε.
Ας παρηγορούμε ο ένας τον άλλον.
Ας προτρέπουμε τους άλλους να μην τα παρατήσουν. Με αυτόν τον τρόπο θα εκπληρώνουμετην εντολή του Ιησού: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου