Τετάρτη 11 Ιουνίου
Μέσα στη στενοχώρια μου επικαλέστηκα τον Ιεχωβά, προς τον Θεό μου κραύγαζα συνεχώς για βοήθεια. Από τον ναό του εκείνος άκουσε τη φωνή μου.—Ψαλμ. 18:6.
Κατά καιρούς, ο Δαβίδ ένιωθε έντονη στενοχώρια εξαιτίας όλων των προβλημάτων και των δοκιμασιών που αντιμετώπιζε. (Ψαλμ. 18:4, 5) Εντούτοις, η τρυφερή αγάπη και η φροντίδα του Ιεχωβά τον αναζωογονούσαν. Ο Ιεχωβά οδηγούσε τον εξουθενωμένο φίλο του σε «χλοερά βοσκοτόπια» και σε «τόπους ανάπαυσης με άφθονα νερά». Ως αποτέλεσμα, ο Δαβίδ ξανάβρισκε τη δύναμή του και ήταν σε θέση να συνεχίζει. (Ψαλμ. 18:28-32· 23:2) Παρόμοια σήμερα, «στην όσια αγάπη του Ιεχωβά οφείλεται το ότι δεν φτάσαμε στο τέλος μας» παρά τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες της ζωής. (Θρ. 3:22· Κολ. 1:11) Η ζωή του Δαβίδ κινδύνευε συχνά επειδή είχε πολλούς ισχυρούς εχθρούς. Αλλά η αγάπη του Ιεχωβά τον έκανε να νιώθει ασφαλής και προστατευμένος. Ο Δαβίδ μπορούσε να νιώσει ότι ο Ιεχωβά ήταν μαζί του σε κάθε κατάσταση και αυτό τον καθησύχαζε. Γι’ αυτό, μπορούσε να ψάλλει: «[Ο Ιεχωβά] με απάλλαξε από όλους τους φόβους μου». (Ψαλμ. 34:4) Οι φόβοι του Δαβίδ ήταν πραγματικοί, αλλά η αγάπη του Ιεχωβά ήταν ισχυρότερη από τους φόβους του. w24.01 σ. 30 ¶15-17
https://drive.google.com/file/d/1mZ7MhfkBW6D0ehoEE7tCyudoO_pDiEzg/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου