Βλέποντας το σημερινό εδάφιο, το οποίο είναι από τις Πράξεις 1:8, διακρίνουμε ξεκάθαρα τη σύνδεση ανάμεσα στη δύναμη και στο άγιο πνεύμα.
Και αυτός ο συνδυασμός εγγυάται την επιτυχία, επειδή το εδάφιο λέει στη συνέχεια: «Θα είστε μάρτυρές μου . . . ως το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης».
Η σημείωση μελέτης εξηγεί ότι ο όρος «άγιο πνεύμα» εμφανίζεται 41 φορές στο βιβλίο των Πράξεων, και αυτό καθιστά απόλυτα σαφές ότι η επιτυχίατου παγκόσμιου έργου κηρύγματος οφείλεται αποκλειστικά στη δύναμητου αγίου πνεύματος του Ιεχωβά. Ένα ερώτημα εδώ:
“Πώς με ενισχύει μια αόρατη ενεργός δύναμη να κάνω πράγματα που έχουν σχέση με αυτό το έργο;”
Αν το σκεφτείτε, η Γραφή αναφέρεταιμεταφορικά στο άγιο πνεύμα ως το «χέρι» ή τα «δάχτυλα» του Θεού.
Λόγου χάρη, το Ψαλμός 19:1 λέει ότι οι ουρανοί είναι το “έργο του χεριού του Θεού”.
Και το Ψαλμός 8:3 λέει ότι η σελήνη και τα άστρα είναι “τα έργα των δαχτύλων του Θεού”.
Τα χέρια και τα δάχτυλα είναι ένα θαυμάσιο δώρο από τον Ιεχωβά.
Και σήμερα θα τα χρησιμοποιήσουμεμε διάφορους τρόπους για να κάνουμε πράγματα στα οποία είμαστε επιδέξιοι.
Αλλά, όποιες φυσικές ικανότητες και αν έχουμε, το άγιο πνεύμα μπορεί να μας δώσει τη δύναμη να τις πάμε σε άλλο επίπεδο.
Και εφόσον ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε το άγιο πνεύμα για να δημιουργήσει το σύμπαν, γνωρίζουμε ότι έχει απεριόριστες δυνατότητες να βελτιώσει τις ικανότητές μας.
Ας αναλογιστούμε τη δύναμη που έχει ο Ιησούς σήμερα χάρη στο άγιο πνεύμα. Στο εδάφιο Αποκάλυψη 3:1, ο Ιησούς λέγεται ότι έχει «τα εφτά πνεύματα του Θεού».
Τα έντυπά μας εξηγούν ότι τα «εφτά πνεύματα» συμβολίζουν την ικανότητα του Ιησού να παρατηρεί και να διακρίνειτους πάντες και τα πάντα σε όλη τη γη.
Σκεφτείτε το αυτό καθώς βλέπουμε την εικόνα στην οθόνη.
Δεδομένου ότι ο πληθυσμός της γης έφτασε τα οχτώ δισεκατομμύρια τον Νοέμβριο του 2022, ο Ιησούς έχει την ικανότητα να εξετάζει προσεκτικά κάθε άτομο από την πλεονεκτικήθέση του θρόνου του στον ουρανό.
Ως τέλειος κριτής, θα χωρίσει τον παγκόσμιο πληθυσμό σε πρόβατα και κατσίκια στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, και κάθε απόφαση που θα πάρει θα είναι σωστή και δίκαιη.
Και όπως βλέπουμε στην εικόνα, μετά από αυτή την κρίση, το άγιο πνεύμα θα δώσει στον Ιησού τη δύναμη να εκτελέσει θεϊκές κρίσεις στον Αρμαγεδδώνα.
Αν σκεφτείτε πόση δύναμηθα χρησιμοποιηθεί στον Αρμαγεδδώνα χωρίς να χαθεί ούτε ένας από εκείνους τους οποίους ο Ιησούς προσδιόρισε ως πρόβατα, καταλαβαίνετε πως, επειδή έχειτα «εφτά πνεύματα» του Θεού, έχει στη διάθεσή του τρομερή δύναμη.
Αν και εμείς δεν θα έχουμε ούτε θα χρειαστούμε ποτέ τις δυνάμεις του Ιησού, τι σημαίνει αυτό για εμάς;
Μας κάνει βέβαιους ότι και ελάχιστοαπό το πνεύμα του Θεού θα μας δώσει τη δύναμηνα εκπληρώσουμε τους διορισμούς μας.
Ας εξετάσουμε τώρα το παράδειγμα δύο ανθρώπων που αναφέρονται στην Έξοδο, κεφάλαιο 35.
Πρόκειται για τον Βεσελεήλ και τον Οολιάβ.
Αυτοί οι δύο ασχολήθηκανμε τον εξοπλισμό της σκηνής.
Και αν δούμε την αφήγηση στοκεφάλαιο 35, στο εδάφιο 31, εκεί διαβάζουμε: “Ο Ιεχωβά γέμισε τον Βεσελεήλ με το πνεύμα του Θεού, δίνοντάς του σοφία, κατανόηση και γνώση για κάθε είδους τεχνική εργασία”. Κατόπιν, στο εδάφιο 35, λέει:
“Ο Ιεχωβά τούς γέμισε [δηλαδή γέμισε τον Βεσελεήλ και τον Οολιάβ] με δεξιοτεχνία [ή, όπως λέει η υποσημείωση, «με σοφία καρδιάς»] για να κάνουν όλο το έργο του τεχνίτη”.
Άρα, αυτοί οι δύο μάλλον ήταν τεχνίτες προτού τους ανατεθούν αυτοί οι διορισμοί που απαιτούσαν δεξιότητες.
Αλλά το πνεύμα του Θεού τούς γέμισε με σοφία, κατανόηση και γνώση.
Γιατί; Για να κάνουν την εργασία ακόμα καλύτερα.
Το ότι η σκηνή υπήρχε σχεδόν 500 χρόνια αποδεικνύει ολοφάνερα πόσο καλή δουλειά έκαναν.
Στις ημέρες μας, το δώρο του αγίου πνεύματος εξυπηρετεί έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό.
Την επιτέλεση πνευματικών έργων —του έργου κηρύγματος και διδασκαλίας που περιγράφεται στο Πράξεις 1:8— αλλά και την παροχή ποίμανσης, συμβουλών και καθοδηγίας στις εκκλησίες.
Ωστόσο, η συνταγή της επιτυχίας παραμένει η ίδια όπως στην περίπτωση του Βεσελεήλ και του Οολιάβ.
Όταν ο Ιεχωβά μάς δίνει άγιο πνεύμα, αποκτούμε περισσότερη σοφία, κατανόηση και γνώση.
Στη συνέχεια, το «δάχτυλο» του Θεού βελτιώνει τα ταλέντα και τις φυσικές μας ικανότητες, πηγαίνοντάς τα σε άλλο επίπεδο.
Ας δούμε την επόμενη εικόνα.
Τι βλέπετε εδώ;
Το εδάφιο 32 εξηγεί ότι αυτοί οι ταλαντούχοι άντρες κατεργάζονταν «το χρυσάφι, το ασήμι και τον χαλκό».
Πρόκειται για εντελώς διαφορετικές δεξιότητες.
Ο χρυσοχόος, ο αργυροχόος και ο χαλκουργός μαθαίνουν διαφορετικές τεχνικές και χρειάζονται διαφορετική εκπαίδευση.
Δεν νομίζετε ότι είναι εντυπωσιακό το να κατέχει ο ίδιος άνθρωπος όλες αυτές τις δεξιότητες ώστε να φτιάχνει «καλλιτεχνικά σχέδια», όπως λέει το εδάφιο;
Το εδάφιο 33 προσθέτει ότι έφτιαχναν «κάθε είδους ξύλινα καλλιτεχνήματα», όχι απλά ξύλινα αντικείμενα, αλλά «καλλιτεχνήματα».
Μοναδικός συνδυασμός δεξιοτήτων!
Αυτοί οι άντρες είχαν την ικανότητα να κατεργάζονται μέταλλα και ξύλο και έφτιαχναν αριστουργήματα.
Είναι πολύ συνηθισμένο οι καλλιτέχνες να υπογράφουν τα έργα τους.
Είχε κάποιο από αυτά τα καλλιτεχνήματα χαραγμένο πάνω του το <i>Β</i>του ονόματος Βεσελεήλ, ώστε να ξέρουν όλοι τα επόμενα 500 χρόνια ποιος το είχε φτιάξει; Ή υπήρχε στα υφάσματα ένα μεγάλο <i>Ο</i> για το όνομα Οολιάβ;
Όχι βέβαια!
Αυτοί οι ταπεινοί άντρες ήξεραν ότι η μεγάλη δεξιοτεχνία τους οφειλόταν στο άγιο πνεύμα.
Βέβαια, ίσως δεν έφτιαξαν εκείνοι όλα τα σχέδια.
Αν δούμε το εδάφιο 34, λέει ότι τους δόθηκε η παρότρυνση “να διδάσκουν”.
Δίδασκαν τις δεξιότητές τους και εκπαίδευαν άλλους.
Άρα, υπήρχαν αρκετά ταλαντούχαάτομα που δεν κατονομάζονται, τα οποία εργάστηκαν για τη σκηνή και εκπαιδεύτηκαν από τον Βεσελεήλ και τον Οολιάβ.
Εδώ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον δίδαγμα για όλους όσους λαβαίνουν το δώρο του αγίου πνεύματος, ένα δίδαγμα που ανέλυσε ο Παύλος στους Γαλάτες, κεφάλαιο 5. Στους Γαλάτες, κεφάλαιο 5, αναφέρονται διάφορες πτυχές “του καρπού του πνεύματος”. Αλλά, στο εδάφιο 26, ο Παύλος προειδοποιεί εκείνουςπου καλλιεργούν τον καρπό, λέγοντας: «Ας μη γινόμαστε εγωιστές, προκαλώντας σε ανταγωνισμό ο ένας τον άλλον, φθονώντας ο ένας τον άλλον».
Αναφέρονται διάφορα πράγματα εδώ, αλλά ας εστιάσουμε στη λέξη «εγωιστές».
Ο εγωιστής έχει την έντονη επιθυμία να τον επαινούν οι άλλοι— θέλει, σαν να λέγαμε, να χαράζει τα αρχικά του πάνω στα επιτεύγματά του ώστε να καταλαβαίνουν όλοι ότι είναι δικά του.
Όμως, αν το σκεφτούμε, σήμερα επιτελούνται πάρα πολλά από άτομα που δεν κατονομάζονται είτε εδώ στο Μπέθελ είτε από χιλιάδες απομακρυσμένους εθελοντές.
Ακόμα και όσοι κάνουν εργασία που φαίνεται, δεν επιζητούν φήμη.
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Τι έχετε να πείτε για το επίπεδο της ηθοποιίας στα βίντεο των συνελεύσεων;
Δεν είναι εκπληκτικό;
Οι αδελφοί μας αποδεικνύονται ιδιαίτερα ταλαντούχοι.
Και όμως, οι αδελφοί και οι αδελφές μας δεν συμμετέχουν με τα πραγματικά τους ονόματα ούτε γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στους συντελεστές μπροστά και πίσω από τις κάμερες όταν τελειώνει κάθε συμπόσιο.
Δεν έχουμε κάθε χρόνο τελετές βράβευσης για το καλύτερο βίντεο, τον καλύτερο ηθοποιό, ενδυματολόγο, παραγωγό, και ούτω καθεξής —τίποτα από αυτά, επειδή όλοι δεχόμαστε ότι ο Ιεχωβά πάει τα ταλέντα που διαθέτουμε σε άλλο επίπεδο με το “δάχτυλό του”, το άγιο πνεύμα του.
Τι συμπεραίνουμε λοιπόν; Όταν αναπτύσσουμε δεξιότητες, δικαίως νιώθουμε βαθιά ικανοποίηση γνωρίζοντας ότι το «δάχτυλο» του Θεούενεργεί στη ζωή μας και μας δίνει τη δύναμηνα επιτελούμε διάφορους διορισμούς. Ταυτόχρονα, όμως, αναγνωρίζουμε πως όποια ταλέντα και φυσικές ικανότητες και αν έχουμε, ο Ιεχωβά τα πάει σε άλλο επίπεδο μέσω του “δαχτύλου του”, του αγίου του πνεύματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου