Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου
Νωρίς το πρωί, [ο Ιησούς] πήγε σε έναν ερημικό τόπο όπου άρχισε να προσεύχεται.—Μάρκ. 1:35.
Με τις δικές του προσευχές στον Ιεχωβά, ο Ιησούς έθεσε το παράδειγμα για τους μαθητές του. Σε όλη τη διάρκεια της διακονίας του, προσευχόταν συχνά. Χρειαζόταν να ξεχωρίζει χρόνο για προσευχή, επειδή συχνά ήταν πολυάσχολος και είχε πολύ κόσμο γύρω του. (Μάρκ. 6:31, 45, 46) Σηκωνόταν νωρίς το πρωί ώστε να έχει χρόνο για να μείνει μόνος του και να προσευχηθεί. Τουλάχιστον σε μία περίπτωση, προσευχόταν όλη τη νύχτα προτού πάρει μια σημαντική απόφαση. (Λουκ. 6:12, 13) Επίσης, ο Ιησούς προσευχήθηκε επανειλημμένα τη νύχτα προτού πεθάνει, καθώς επρόκειτο να ολοκληρώσει την πιο δύσκολη πτυχή του επίγειου διορισμού του. (Ματθ. 26:39, 42, 44) Το παράδειγμα του Ιησού μάς διδάσκει ότι, όσο πολυάσχολοι και αν είμαστε, χρειάζεται να ξεχωρίζουμε χρόνο για να προσευχόμαστε. Όπως ο Ιησούς, έτσι και εμείς ίσως χρειάζεται να προγραμματίζουμε συγκεκριμένο χρόνο για αυτό—να σηκωνόμαστε νωρίτερα το πρωί ή να πέφτουμε για ύπνο λίγο αργότερα το βράδυ. Όταν ενεργούμε έτσι, δείχνουμε στον Ιεχωβά ότι εκτιμούμε αυτό το ξεχωριστό δώρο. w23.05 σ. 3 ¶4, 5
https://drive.google.com/file/d/1G1uNH8QDlR8xyH7Y5IgBGJYiQtI09UGh/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου