Σάββατο 14 Μαρτίου
Έδωσε τον εαυτό του για εμάς προκειμένου να μας ελευθερώσει . . . και να καθαρίσει για τον εαυτό του έναν λαό που είναι δική του ειδική ιδιοκτησία, ζηλωτής για καλά έργα.—Τίτο 2:14.
Κάτι που ξεχωρίζει τους υπηρέτες του Ιεχωβά από τους κατ’ απομίμηση Χριστιανούς είναι ο ζήλος τους για τη διακονία. Τι θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε ή ακόμα και να αυξήσουμε τον ζήλο μας για το έργο κηρύγματος; Μπορούμε να μάθουμε πώς να έχουμε ζήλο στο έργο κηρύγματος εξετάζοντας το παράδειγμα του Ιησού. Στη διάρκεια της διακονίας του, ποτέ δεν έχασε τον ζήλο του. Μάλιστα, καθώς περνούσε ο καιρός, αύξανε τη δράση του. Όπως ο αμπελουργός που είχε δαπανήσει τρία χρόνια προσπαθώντας να φροντίσει μια συκιά η οποία δεν απέφερε καρπούς, έτσι και ο Ιησούς δαπάνησε γύρω στα τρία χρόνια κηρύττοντας στους Ιουδαίους, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν ανταποκρίθηκαν. Ωστόσο, όπως ο αμπελουργός δεν έπαψε να ελπίζει για τη συκιά, έτσι και ο Ιησούς δεν έπαψε να ελπίζει για τους ανθρώπους ούτε μείωσε τη δράση του στη διακονία. (Λουκ. 13:6-9) Μαθαίνοντας από τα όσα δίδαξε και μιμούμενοι τα όσα έκανε, θα βοηθηθούμε να παραμείνουμε και εμείς ζηλωτές σήμερα. w25.03 σ. 14, 15 ¶1-4
https://drive.google.com/file/d/1nvMxFgqGyX-0A6DM13KRtKSg8Qzw2mLC/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου