JW Broadcasting—Μάρτιος 2026
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-135_1_VIDEO
Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting.
Κάποιες φορές προκύπτουν καταστάσεις τις οποίες δεν ξέρουμε πώς να αντιμετωπίσουμε.
Πώς μπορούμε να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας όταν οι καταστάσεις είναι πέρα από τον έλεγχό μας; Θα εμβαθύνουμε στο βιβλίο του Ιωνά και θα πάρουμε ένα δίδαγμα για την όσια αγάπη.
Το δέλεαρ της φήμης και του πλούτου μπορεί να είναι πανίσχυρο.
Θα ακούσουμε την ιστορία μιας αδελφής που χρειάστηκε να επιλέξει ανάμεσα στο να γίνει διάσημη και στο να υπηρετεί τον Ιεχωβά.
Και στο μουσικό μας βίντεο, θα δούμε πώς μερικοί αδελφοί μας διατηρούν ισχυρή την πίστη τους, παρότι βρίσκονται στη φυλακή.
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting.
«Ας μην ταράζεται η καρδιά σας».
Ακριβώς πριν κάνει αυτή τη δήλωση στους αποστόλους του, ο Ιησούς τούς είχε πει ότι δεν θα ήταν μαζί τους για πολύ ακόμη.
Σίγουρα είδε πόσο σοκαρισμένοι και λυπημένοι ήταν.
Για να τους βοηθήσει είπε, όπως αναφέρεται στο Ιωάννης 14:1: «Ας μην ταράζεται η καρδιά σας. Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα».
Η Γραφή συχνά παρομοιάζει τους πονηρούς ανθρώπους με την ταραγμένη θάλασσα.
Δεν είναι πολύ πετυχημένη αυτή η περιγραφή; Τα δυσάρεστα νέα μοιάζουν με κύματα που μας χτυπούν το ένα μετά το άλλο.
Τα παγκόσμια γεγονότα, αλλά και τα προβλήματα στην προσωπική μας ζωή, δοκιμάζουν τις συναισθηματικές μας αντοχές.
Γι’ αυτό, συχνά λέμε ή ακούμε άλλους να λένε: «Είμαι εξουθενωμένος».
Πώς μπορούν τα λόγια του Ιησού προς τους αποστόλους του να βοηθήσουν εμάς σήμερα να διαχειριζόμαστε σοφά τα συναισθηματικά μας αποθέματα; Ας αναλύσουμε τη δήλωση του Ιησού και ας δούμε πώς μπορεί να μας βοηθήσει.
Ας αρχίσουμε με τη φράση «ας μην ταράζεται η καρδιά σας».
Λέγοντάς το αυτό, ο Ιησούς έδειξε στους αποστόλους του ότι είχαν μπροστά τους μια επιλογή.
Μπορούσαν είτε να αφήσουν τις καρδιές τους να ταραχτούν είτε να προσπαθήσουν να μην τις αφήσουν να ταραχτούν.
Βλέπετε, συχνά τα συναισθήματα συνδέονται με ό,τι σκεφτόμαστε.
Συνήθως ένα συναίσθημα γεννιέται όταν κάποιος ή κάτι ξυπνάει μέσα μας μια ανάμνηση.
Άρα τα λόγια του Ιησού «ας μην ταράζεται η καρδιά σας» δείχνουν ότι πρέπει να ασκούμε έλεγχο στις σκέψεις μας.
Για να το πούμε απλά, αν σκεφτούμε κάτι θλιβερό, θα νιώσουμε θλίψη.
Αν σκεφτούμε κάτι επικίνδυνο, θα νιώσουμε άγχος.
Φανταστείτε το μυαλό μας σαν ένα πολύ μεγάλο σπίτι με πολλά δωμάτια.
Καθετί που έχουμε ζήσει είναι σαν ένα από αυτά τα δωμάτια.
Και όταν περνάμε χρόνο σε εκείνο το δωμάτιο, νιώθουμε συναισθήματα που σχετίζονται με αυτό που ζήσαμε.
Οι απόστολοι του Ιησού εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στο δωμάτιο «ο Ιησούς θα μας αφήσει», και ένιωθαν θλίψη και άγχος.
Αλλά ο Ιησούς τούς διαβεβαίωσε ότι μπορούσαν να ελέγξουν τα συναισθήματά τους.
Μπορούσαν είτε να αναλωθούν συναισθηματικά, νιώθοντας θλίψη και στενοχώρια, είτε να προσπαθήσουν συνειδητά να εστιάσουν στην πίστη τους στον Ιεχωβά και στον Ιησού.
Ας το θυμόμαστε αυτό.
Συχνά, μπορούμε να ελέγξουμε τα συναισθήματά μας επιλέγοντας τι θα σκεφτούμε.
Μερικές φορές, σαν τους αποστόλους, μπορεί και εμείς να βρεθούμε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο γεμάτο άγχος ή θλίψη.
Αλλά να θυμάστε: Είστε επισκέπτες σε αυτό το σκοτεινό δωμάτιο, δεν ζείτε μόνιμα εκεί.
Ένας άλλος τρόπος για να μην αφήνουμε την καρδιά μας να ταράζεται είναι να διαχειριζόμαστε σοφά τα συναισθηματικά μας αποθέματα.
Το Ησαΐας 55:2 λέει: «Γιατί δίνετε χρήματα για αυτό που δεν είναι ψωμί, και γιατί ξοδεύετε το εισόδημά σας για αυτό που δεν φέρνει χορτασμό;» Όπως δεν θα ξοδεύαμε τα χρήματά μας για ψεύτικο ψωμί, έτσι δεν θέλουμε να σπαταλούμε την ενέργειά μας σε πράγματα που δεν μας ωφελούν.
Σκεφτείτε το εξής: Αν είχατε 10 ευρώ για να αγοράσετε τα γεύματα μιας μέρας και ξοδεύατε τα 8 μόνο για πρωινό, τι θα σας έμενε για το μεσημεριανό και το βραδινό; Παρόμοια, έχουμε συγκεκριμένα συναισθηματικά αποθέματα κάθε μέρα και πρέπει να προσέχουμε πού τα ξοδεύουμε.
Εσείς πού ξοδεύετε τη συναισθηματική σας ενέργεια; Αναρωτηθείτε: “Μήπως αναλώνομαι συναισθηματικά σε πράγματα που δεν θα έπρεπε;” Ας πούμε ότι κάποιος χώνεται μπροστά σας ενώ οδηγείτε ή ότι κάποιος σας φέρεται άδικα ή σας απογοητεύει.
Θα μπορούσατε να αναστατωθείτε πάρα πολύ από κάτι τέτοιο και να ξοδέψετε πολλή ενέργεια.
Αλλά αξίζει να απασχολείτε το μυαλό σας με τέτοια πράγματα; Μήπως ξοδεύετε πολλή από τη συναισθηματική ενέργεια της κάθε μέρας σε πράγματα που δεν ωφελούν; Θα δίνατε σε κάποιον το γεμάτο πορτοφόλι σας λέγοντάς του: «Πάρε όσα θέλεις»; Αν τον αγαπούσατε και τον εμπιστευόσασταν, ίσως.
Αλλιώς δεν θα τον αφήνατε να πάρει ό,τι ήθελε.
Παρόμοια, πρέπει να φυλάμε τη συναισθηματική μας ενέργεια για αυτούς που αγαπάμε, να τη δαπανούμε σοφά εκεί που αξίζει: στην οικογένειά μας, στους αδελφούς και στις αδελφές μας και, πάνω από όλα, στη λατρεία μας και στην αγάπη μας για τον Ιεχωβά.
Τα κοινωνικά δίκτυα, η πολιτική, οι ταινίες, διάφορα κοινωνικά ζητήματα έχουν σκοπό να εξαντλήσουν τα συναισθηματικά μας αποθέματα.
Γι’ αυτό, δεν τους δίνουμε έτσι απλά το πορτοφόλι των συναισθημάτων μας λέγοντάς τους: «Πάρε ό,τι θέλεις» επειδή, αν το κάνουμε αυτό, τελικά δεν θα μείνει τίποτα για αυτούς που αγαπάμε.
Το μυστικό της ευτυχίας είναι να δαπανούμε τη συναισθηματική μας ενέργεια σοφά σε ανθρώπους και πράγματα που έχουν όντως σημασία.
Πολλοί προσπαθούν να γίνουν ευτυχισμένοι ξοδεύοντας χρήματα για τον εαυτό τους ή κάνοντας ό,τι τους ευχαριστεί.
Αλλά η ιδιοτέλεια δεν μας κάνει ευτυχισμένους.
Ο Ιησούς είπε: «Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει».
Αυτή η βαρυσήμαντη δήλωση μας διδάσκει πολλά για το πώς να διαχειριζόμαστε σοφά τα συναισθήματά μας.
Σκεφτείτε το εξής: Η ευτυχία είναι ένα επακόλουθο της αγάπης για τους άλλους.
Για παράδειγμα, αν ανάψετε μια φωτιά, ποιο θα είναι το επακόλουθο; Ζεστασιά και φως.
Δεν μπορείτε να έχετε ζεστασιά και φως χωρίς πρώτα να ανάψετε μια φωτιά.
Πρέπει πρώτα να κάνετε τον κόπο να ανάψετε τη φωτιά και, ως επακόλουθο, θα έχετε ζεστασιά και φως.
Παρόμοια, όταν προσπαθούμε συνειδητά να αγαπάμε τους άλλους, ένα από τα επακόλουθα είναι να νιώθουμε τη ζεστασιά της ευτυχίας.
Άρα τα λόγια του Ιησού «ας μην ταράζεται η καρδιά σας» μας δείχνουν ότι είναι στο χέρι μας να επηρεάζουμε θετικά τα συναισθήματά μας με αυτά που σκεφτόμαστε και να δαπανούμε σοφά τη συναισθηματική μας ενέργεια στην οικογένειά μας, στους αδελφούς και στις αδελφές μας και, πάνω από όλα, στη λατρεία μας και στην αγάπη μας για τον Ιεχωβά.
Ας δούμε τώρα το δεύτερο μισό του εδαφίου Ιωάννης 14:1.
Ο Ιησούς λέει: «Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα».
Προσέξτε ότι ο Ιησούς δεν είπε απλώς «να έχετε πίστη».
Η πίστη δεν είναι κάτι ανεξάρτητο, δεν βρίσκεται μόνη της σε ένα δωμάτιο.
Ο Ιησούς τη συνέδεσε συγκεκριμένα με τον εαυτό του και με τον Ιεχωβά.
Όταν λοιπόν νιώθετε ταραγμένοι ή αγχωμένοι, να θυμάστε: Ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι μαζί σας και εργάζονται για την οριστική λύση των προβλημάτων σας.
Είναι στο διπλανό δωμάτιο, σαν να λέγαμε.
Μπορείτε να μπείτε σε αυτό το δωμάτιο όποτε θέλετε μέσω προσευχής και στοχασμού.
Η πίστη ότι ο Ιεχωβά μπορεί να διορθώσει ό,τι δεν πάει καλά στον κόσμο και θα το κάνει αυτό βοηθάει να έχουμε ήρεμη καρδιά.
Ο Ιησούς ήξερε ότι ως ατελείς έχουμε την τάση να νομίζουμε ότι μπορούμε να τα διορθώσουμε όλα εμείς.
Στην Επί του Όρους Ομιλία είπε: «Μην ανησυχείτε».
Γιατί; Επειδή «ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι τα χρειάζεστε όλα αυτά».
Έχετε πίστη ότι ο Ιεχωβά σάς βλέπει, ότι γνωρίζει τι χρειάζεστε; Αν ναι, αυτό θα βοηθήσει την καρδιά σας να μην ταράζεται.
Όταν προσπαθούμε να λύνουμε μόνοι μας τα προβλήματα αντί να τα αφήνουμε στα χέρια του Ιεχωβά, έχουμε περισσότερη ανησυχία.
Για παράδειγμα, μπορείτε να λύσετε το πρόβλημα της φτώχειας, των γηρατειών, του πολέμου, του εγκλήματος, των κοινωνικών αναταραχών; Γνωρίζουμε φυσικά ότι εμείς δεν μπορούμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα.
Θα τα λύσουν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς μέσω της Βασιλείας του Θεού.
Ναι, η πίστη στον Ιεχωβά και στον Ιησού είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξισορροπούμε τα συναισθήματά μας, ειδικά όταν είμαστε αντιμέτωποι με άσχημα νέα ή δοκιμασίες.
Προσωπικά, κάποιες φορές ένιωθα μεγάλη ανησυχία για όσα συμβαίνουν στους αδελφούς μας σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως στην Ερυθραία ή στη Ρωσία.
Θα το έχετε νιώσει και εσείς αυτό.
Είναι κάτι που μας επηρεάζει βαθιά.
Πώς θα καταφέρουμε “να μην ταράζεται η καρδιά μας”, όπως είπε ο Ιησούς; Κάτι που βοήθησε εμένα είναι να σκέφτομαι: “Έχει κάνει ό,τι μπορούσε η εκκλησία; Το γραφείο τμήματος; Τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία; Έχω προσευχηθεί για αυτό;” Αν η απάντηση είναι ναι, τότε μπορώ να πω: «Ιεχωβά, εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Τώρα είναι στα δικά σου χέρια».
Ο Ψαλμός 112:7 εξηγεί πώς μπορεί ο δίκαιος να διαχειριστεί τις κακές ειδήσεις.
Λέει: «Κακές ειδήσεις δεν θα φοβηθεί. Η καρδιά του είναι σταθερή, εμπιστεύεται στον Ιεχωβά».
Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Να έχουμε εμπιστοσύνη ότι ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει με το άγιό του πνεύμα.
Όταν νιώθουμε συναισθηματικά εξαντλημένοι, εξουθενωμένοι, ας θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά υπόσχεται να μας δίνει «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Να έχετε πίστη ότι θα κρατήσει την υπόσχεση του.
Όταν λέμε στον Ιεχωβά πώς νιώθουμε, μας ακούει και θα μας βοηθήσει να αντεπεξέλθουμε συναισθηματικά.
Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι θα απομακρύνει το πρόβλημα, αλλά σίγουρα θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε με επιτυχία.
Το εδάφιο Ρωμαίους 12:11 λέει ότι πρέπει “να φλεγόμαστε με το πνεύμα”.
Αυτή η φράση μού θυμίζει ένα πέτρωμα που έχει ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.
Όταν το φωτίζουμε με υπεριώδες φως, λάμπει.
Κανονικά μοιάζει με ένα συνηθισμένο πέτρωμα, αλλά όταν ρίχνουμε πάνω του το υπεριώδες φως, βλέπετε πώς λάμπει; Αυτό γίνεται και με εμάς όταν έχουμε πάνω μας το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί το άγιο πνεύμα του για να ανανεώνει καθημερινά τη δύναμή μας.
Μας κάνει να λάμπουμε, σαν να λέγαμε, να φλεγόμαστε.
Σκεφτείτε ένα παιδάκι που φοβάται στο δωμάτιό του τη νύχτα.
Πού θα πάει; Στο δωμάτιο του μπαμπά και της μαμάς.
Ξέρει πως θα το βοηθήσουν.
Όταν προσευχόμαστε είναι σαν να τρέχουμε στο δωμάτιο του Ιεχωβά και να του λέμε πώς νιώθουμε.
Και εκείνος μας παρηγορεί με το πνεύμα του, τη Γραφή και τους αδελφούς μας.
Ρίχνει πάνω μας το φως του, σαν να λέγαμε, και μας δίνει «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Όταν λοιπόν αντιμετωπίζετε γεγονότα που ταράζουν την καρδιά σας, να θυμάστε ότι υπάρχουν και άλλα δωμάτια στο σπίτι.
Φανταστείτε ότι, όταν προσεύχεστε και διαβάζετε τη Γραφή, ο Ιεχωβά σάς παίρνει από το χέρι και περνάει χρόνο μαζί σας στα άλλα δωμάτια του σπιτιού.
Είστε στο δωμάτιο του πένθους; Σας πάει στο δωμάτιο της ανάστασης.
Είστε άρρωστος; Στο δωμάτιο της τέλειας υγείας.
Νιώθετε ντροπή για κάτι που έχετε κάνει; Στο δωμάτιο της συγχώρησης.
Φαντάζεστε πώς θα ένιωσαν οι απόστολοι όταν είδαν τον Ιησού αναστημένο; Από εκεί που ήταν στο δωμάτιο «ο Ιησούς θα μας αφήσει», βρέθηκαν τώρα στο δωμάτιο «ο Ιησούς είναι πάλι μαζί μας».
Η πίστη τους στον Ιεχωβά και στον Ιησού ανταμείφθηκε.
Συνοψίζοντας, ας θυμηθούμε κάποια από τα διδάγματα που παίρνουμε από τα λόγια του Ιησού στο Ιωάννης 14:1.
Η πρώτη φράση του εδαφίου, «ας μην ταράζεται η καρδιά σας», μας δείχνει ότι είναι στο χέρι μας να επηρεάζουμε θετικά τα συναισθήματά μας με αυτά που σκεφτόμαστε και ότι πρέπει να δαπανούμε σοφά τη συναισθηματική μας ενέργεια στην οικογένειά μας, στους αδελφούς και στις αδελφές μας και, πάνω από όλα, στη λατρεία μας και στην αγάπη μας για τον Ιεχωβά.
Ο Ιησούς πρόσθεσε: «Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα».
Ας είμαστε βέβαιοι ότι εκείνοι θα διορθώσουν ό,τι δεν μπορούμε εμείς.
Για κάθε συναισθηματική πρόκληση που αντιμετωπίζουμε σήμερα, ο Ιεχωβά έχει τη μόνιμη λύση.
Μέχρι τότε, ας έχουμε πίστη ότι ο Ιεχωβά θα μας δίνει «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό» για να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες αυτού του συστήματος πραγμάτων.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα νιώσετε συναισθηματικά εξαντλημένοι, εξουθενωμένοι, στοχαστείτε τα λόγια του Ιησού στο Ιωάννης 14:1: «Ας μην ταράζεται η καρδιά σας. Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα».
Ο Ιωνάς ήταν ένας υπηρέτης του Ιεχωβά που έπρεπε να μάθει να εμπιστεύεται στον Θεό, και όταν το έμαθε αυτό, ήταν πλέον σε θέση να ελέγχει καλύτερα τα συναισθήματά του.
Ας δούμε τι άλλο μπορούμε να μάθουμε από το παράδειγμά του στο επόμενο επεισόδιο της σειράς Να Σκάβετε για Θησαυρούς.
Μπαμπά, τι φοβερό αυτό το βίντεο: Η Ιστορία του Ιωνά—Μάθημα Θάρρους και Ελέους!
Είναι εξαιρετικό εργαλείο.
Αλλά η Αγία Γραφή μάς βοηθάει να πάμε ακόμη πιο βαθιά κάνοντας ένα απλό ερώτημα: Τι με διδάσκει αυτό για τον Ιεχωβά; Ωραία, το γράφω.
Σου έκανε κάτι εντύπωση; Σίγουρα η συγχωρητικότητα του Ιεχωβά και η μακροθυμία του.
Σωστά.
Ο Ιεχωβά ήταν μακρόθυμος με τον Ιωνά όσο αναπτυσσόταν πνευματικά.
Στο τρίτο κεφάλαιο και εδάφιο 1, του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία.
Τον προστάτεψε μέσα στα λάθη του και τον διόρθωσε καλοσυνάτα όταν εκδήλωσε άσχημη στάση.
Δεν σταμάτησε να ελπίζει για τον Ιωνά.
Απίστευτο!
Πραγματικά!
Μάλιστα εκεί εκδήλωσε μια συγκεκριμένη ιδιότητα: όσια αγάπη.
Θυμάσαι τον ορισμό της; Κάπως.
Να άλλη μια καλή ιδέα: Βρες τον ορισμό άγνωστων όρων.
Γράψε «όσια αγάπη» στο πλαίσιο αναζήτησης στην Αγία Γραφή και επίλεξε τα Άρθρα.
Πάτησε στο αποτέλεσμα Γλωσσάριο Βιβλικών Όρων.
Βλέπεις τον ορισμό; Για να δω.
Α, ναι.
Θέλεις να διαβάσεις τι λέει; Λέει ότι η όσια αγάπη είναι «αγάπη που υποκινείται από δέσμευση, ακεραιότητα, οσιότητα και βαθιά προσκόλληση».
Αυτό ακριβώς που βλέπω στον Ιωνά.
Ο Ιεχωβά δεσμεύεται να βοηθάει τους λάτρεις του επειδή τους αγαπάει.
Αλλά ο Ιωνάς δεν ένιωθε έτσι.
Ακόμη και μετά την τρικυμία, τρεις μέρες μέσα στο ψάρι και ενώ οι Νινευίτες μετανοούν, ο Ιωνάς εστιάζει και πάλι στον εαυτό του.
Όταν ο Ιεχωβά δείχνει έλεος στη Νινευή, ο Ιωνάς θυμώνει, ίσως νιώθοντας ότι αποδείχτηκε ψευδοπροφήτης.
Ακόμα και έπειτα από όλα όσα είχε περάσει, προτιμούσε να δει τους Νινευίτες να πεθαίνουν παρά να χαλάσει η εικόνα του.
Δεν ήταν και από τις καλύτερες στιγμές του Ιωνά.
Πώς το χειρίστηκε ο Ιεχωβά; Πάντως καλύτερα από εμένα.
Η αντίδραση του Ιωνά δεν σήμαινε απαραίτητα ότι ήταν κακός άνθρωπος.
Ο Ιεχωβά λοιπόν χρησιμοποίησε μια νεροκολοκυθιά για να τον διδάξει.
Τι λέει στο τέταρτο κεφάλαιο το εδάφιο 6; Ότι ο Ιεχωβά έδωσε στον Ιωνά τη νεροκολοκυθιά για να του κάνει ίσκιο και να νιώσει καλύτερα.
Πόση καλοσύνη, παρά την απαίσια στάση του.
Και το εδάφιο λέει: «Ο Ιωνάς χάρηκε πολύ».
Άρα, η όσια αγάπη του Ιεχωβά βοήθησε να αλλάξει έστω και λίγο η στάση του Ιωνά.
Τώρα ο Ιεχωβά τον έχει φέρει ακριβώς εκεί όπου ήθελε.
Είναι έτοιμος για άλλο ένα μάθημα.
Ο Ιεχωβά στέλνει ένα σκουληκάκι να καταστρέψει, όχι έναν άνθρωπο, απλώς το φυτό.
Και πώς αντιδράει ο Ιωνάς; Και πάλι μέσα στα νεύρα.
Τότε λοιπόν ο Ιεχωβά τονίζει το σημείο.
Στα εδάφια 10 και 11—επική στιγμή!
Ο Ιεχωβά ρωτάει τον Ιωνά: “Αν εσύ λυπήθηκες για τη νεροκολοκυθιά, δεν έπρεπε εγώ να λυπηθώ για τους ανθρώπους και τα ζώα στη Νινευή;” Και η αφήγηση τελειώνει εδώ.
Ο Ιωνάς σταματάει να γράφει και αφήνει στον Ιεχωβά τον τελευταίο λόγο.
Κατάλαβε το σημείο.
Έμαθε πια να βλέπει τους ανθρώπους όπως ο Ιεχωβά.
Ναι, ο Ιεχωβά συνέχισε να είναι με τον Ιωνά.
Δεν σταμάτησε να του δείχνει όσια αγάπη, ό,τι και αν γινόταν.
Μπες πιο βαθιά.
Ποιος άλλος ωφελήθηκε από την αγάπη του Ιεχωβά; Μόνο ο Ιωνάς; Ας κάνουμε αυτό που προτείνει το βιβλίο Να Μιμείστε την Πίστη Τους: “Να χρησιμοποιείτε τη φαντασία και τις αισθήσεις σας. Να νιώθετε ό,τι ένιωθαν οι Βιβλικοί χαρακτήρες, να βλέπετε ό,τι έβλεπαν. Να συγκρίνετε το πώς αντέδρασαν εκείνοι σε μια κατάσταση με το πώς θα είχατε ενεργήσει εσείς”.
Φαντάζεσαι πώς θα ένιωσε ο Ιωνάς αν είδε εκείνους τους ναύτες να κραυγάζουν προς τους ψεύτικους θεούς τους, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους βοηθούσε κανείς; Ακόμη και όταν ο Ιωνάς ομολόγησε ότι έφταιγε, εκείνοι δεν ήθελαν να τον ρίξουν στη θάλασσα.
Ναι, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον σώσουν.
Ο Ιεχωβά έδειξε στον Ιωνά τι ωραίες ιδιότητες είχαν και ας μην Τον λάτρευαν, αλλά και πόσο απελπισμένοι και φοβισμένοι ήταν.
Λες ο Ιωνάς να άρχισε να βλέπει εκείνους τους άντρες όπως τους έβλεπε ο Ιεχωβά; Μμμ.
Σκάψε και άλλο.
Από πού και ως πού έστειλε ο Ιεχωβά τον Ιωνά σε ένα ξένο, άπιστο έθνος; Ίσως για να δώσει στους Νινευίτες μια ευκαιρία, να δει μήπως αγγίξει την καρδιά τους.
Ποιος ωφελήθηκε λοιπόν από την αγάπη του Ιεχωβά; Τώρα που το συζητάμε, όσο το σκέφτομαι, ο Ιεχωβά έδειξε όσια αγάπη στον Ιωνά.
Αλλά έδειξε αγάπη και στους ναύτες και στους Νινευίτες.
Σωστά.
Σκέψου και αυτό: Όσο ατελής και αν ήταν, όταν αναστηθεί, ο Ιωνάς θα μάθει ότι ο Ιεχωβά πήρε το μεγαλύτερο λάθος του και το χρησιμοποίησε για να διδάξει κάτι σχετικά με τον ίδιο Του τον Γιο.
Πώς λες να νιώσει ο Ιωνάς όταν μάθει ότι ο Ιησούς τον ανέφερε ονομαστικά, μάλιστα παρομοίασε τον εαυτό του μαζί του; Ουάου!
Βλέπουμε το τέλειο παράδειγμα αγάπης του Ιεχωβά.
Και τώρα η εφαρμογή: Πώς μπορούμε εμείς να τον μιμηθούμε; Το πρώτο που σκέφτομαι είναι το έργο από πόρτα σε πόρτα.
Δεν μπορώ να πω ότι είναι πάντα το αγαπημένο μου.
Είναι ενοχλητικό όταν φαίνεται ότι κανείς δεν θέλει να με ακούσει.
Αλλά πάλι, το θέμα δεν είμαι εγώ.
Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Αν ο Ιεχωβά δεν χάνει την ελπίδα του για τους ανθρώπους, γιατί να το κάνω εγώ; Ωραίο σημείο, αγόρι μου.
Είμαι περήφανος για εσένα.
Σκέφτεσαι βαθιά.
Όσο για εμένα, υπάρχουν φορές που νιώθω ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω σε έναν διορισμό.
Σε τέτοιες στιγμές, αρχικά δεν αντιδρώ καλά και λέω πράγματα για τα οποία μετανιώνω.
Μετά, νιώθω άσχημα και γεμίζω ενοχές.
Αλλά είναι παρηγορητικό να γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά δεν μένει σε αυτές τις στιγμές μας.
Βλέπει ποιοι είμαστε πραγματικά μέσα μας και μας βοηθάει με μακροθυμία να ωριμάσουμε.
Και όλα αυτά βγήκαν ρωτώντας «Τι με διδάσκει αυτό για τον Ιεχωβά;», βρίσκοντας τον ορισμό άγνωστων όρων και χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας!
Και υπάρχουν ακόμη πάρα πολλά!
Τι μαθαίνουμε χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας για να μπούμε στη θέση του Ιωνά —μόνοι, μέσα στην κοιλιά του ψαριού, να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά για βοήθεια; Τι μαθαίνουμε βλέποντας ότι το κήρυγμα στους Νινευίτες δεν πήγε και τόσο άσχημα όσο φανταζόταν ο Ιωνάς; Για παράδειγμα, δες, αν θέλεις ...
Τι υπέροχο δίδαγμα!
Η αντίδραση του Ιωνά δεν σήμαινε ότι ήταν κακός άνθρωπος.
Θα ανακαλύψετε και άλλους θησαυρούς καθώς θα διαβάζετε για την αγάπη του Ιεχωβά προς τον Ιωνά και τους Νινευίτες.
Οι εκκλησίες σε όλο τον κόσμο περιμένουν κάθε φορά πώς και πώς μια ξεχωριστή εβδομάδα —την επίσκεψη του επισκόπου περιοχής και της συζύγου του, αν είναι παντρεμένος.
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην ιστορία αυτής της ενισχυτικής διευθέτησης.
Είναι μια ιδιαίτερη εβδομάδα για κάθε εκκλησία μας: η επίσκεψη του επισκόπου περιοχής —γεμάτη με έργο, ενθαρρυντικές ομιλίες και καλή συναναστροφή.
Αλλά πώς άρχισε το έργο περιοχής; Και πώς έχει αλλάξει; Ας το δούμε σε αυτό το επεισόδιο της σειράς Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.
Αυτό το έργο άρχισε από τον πρώτο αιώνα, όταν άντρες όπως ο Παύλος, ο Βαρνάβας και ο Τιμόθεος στέλνονταν να ενθαρρύνουν εκκλησίες.
Με βάση αυτό το πρότυπο, το 1894 η σύγχρονη οργάνωση του Ιεχωβά άρχισε να στέλνει εκπροσώπους για να ενθαρρύνουν ομίλους Σπουδαστών της Γραφής.
Αυτοί οι αδελφοί ονομάστηκαν τελικά πίλγκριμ.
Μετακινούνταν από τη μία εκκλησία στην άλλη και έμεναν μια δυο μέρες για να προσφέρουν πνευματική αναζωογόνηση.
Και αυτές οι μετακινήσεις μόνο εύκολες δεν ήταν.
Ας πούμε ότι είστε ο Έντουαρντ Μπρένισεν, από τους πρώτους πίλγκριμ, και πρέπει να πάτε σε ένα μακρινό χωριό στα δυτικά της Αμερικής.
Ταξιδεύετε πρώτα με τρένο, μετά όλη νύχτα με ταχυδρομική άμαξα και τελικά φτάνετε στα βουνά πάνω σε ένα κάρο χωρίς σούστες με πόνους σε όλο το σώμα.
Οι πίλγκριμ έπρεπε να είναι εξαίρετοι δάσκαλοι, αλλά και ταπεινοί, όπως ο Αλεξάντερ Γκράχαμ.
Ο αδελφός Γκράχαμ ήταν ενθουσιώδης ομιλητής, αλλά μερικές φορές οι ομιλίες του κρατούσαν λίγο παραπάνω —ώρες ολόκληρες.
Όταν το έμαθε αυτό ο αδελφός Ρώσσελ, του έγραψε μια επιστολή με την εξής επισήμανση: «Γνωρίζω την αγάπη και τον ενθουσιασμό σου, αγαπητέ αδελφέ, και ότι μάλλον ξεχνάς τον χρόνο όταν μιλάς για τα πολύτιμα πράγματα που έχεις στην καρδιά».
Ο αδελφός Γκράχαμ εφάρμοσε ταπεινά τη συμβουλή και έγινε αγαπητός πίλγκριμ.
Οι ομιλίες του ήταν θαυμάσιες, αλλά πιο σύντομες.
Τότε οι πίλγκριμ κυρίως εκφωνούσαν δημόσιες ομιλίες.
Αλλά αυτό άλλαξε τη δεκαετία του 1920.
Οι περιοδεύοντες αδελφοί έπρεπε πλέον να ηγούνται στο έργο από σπίτι σε σπίτι.
Μετονομάστηκαν, λοιπόν, σε περιφερειακούς διευθυντές του έργου και αργότερα σε περιφερειακούς υπηρέτες, δείχνοντας ότι ο ρόλος τους ήταν να υπηρετούν και να υποστηρίζουν τους αδελφούς.
Μετά έγινε μια ακόμη μεγαλύτερη αλλαγή.
Στις εκστρατείες κηρύγματος τη δεκαετία του 1930, μερικές εκκλησίες ένωναν τις δυνάμεις τους λόγω της σφοδρής εναντίωσης.
Με αυτόν τον τρόπο, οι αδελφοί δένονταν μεταξύ τους.
Μετά, για να βελτιωθεί η οργάνωση, δημιουργήθηκαν ζώνες με περίπου 20 εκκλησίες ή καθεμία.
Υπηρέτες ζώνης επισκέπτονταν κάθε εκκλησία.
Κατά καιρούς, όλες οι εκκλησίες συγκεντρώνονταν για συνελεύσεις ζώνης, τις σημερινές συνελεύσεις περιοχής.
To 1942, οι περιοδεύοντες επίσκοποι μετονομάστηκαν σε υπηρέτες των αδελφών.
Ένας από αυτούς ήταν ο Άντζελο Καταντζάρο.
Όταν έλαβε τον διορισμό του ήταν μόλις 19 χρονών.
Αργότερα, περιέγραψε τον εαυτό του ως «διάκονο εν κινήσει».
Ήταν στο έργο περιοδεύοντα πάνω από 60 χρόνια.
Μαζί με τη σύζυγό του ενθάρρυναν αδελφούς και βοήθησαν χιλιάδες καινούρια άτομα να προοδεύσουν σχεδόν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αργότερα, οι περιοδεύοντες ονομάστηκαν υπηρέτες περιοχής και, τελικά, επίσκοποι περιοχής.
Στο διάβα των ετών, αυτά τα ζευγάρια έχουν κάνει πολλές θυσίες για τους αδελφούς τους.
Δεν μένουν σε δικό τους σπίτι, αλλά μετακινούνται συνέχεια και καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις.
Λόγου χάρη, ο Γουίνστον και η Πάμελα Πέιν, προτού καν γίνουν 30 χρονών, άρχισαν αυτό το έργο στον Νότιο Ειρηνικό, υπομένοντας αφόρητη ζέστη, πολλά κουνούπια και περιόδους με λιγοστό φαγητό.
Παρ’ όλα αυτά, αγάπησαν τον διορισμό τους, καθώς τους συγκίνησε βαθιά η θέρμη και η εκτίμηση των αδελφών τους.
Τώρα, χιλιάδες αδελφοί είναι στο έργο περιοχής.
Για να επιτελούν καλά τον διορισμό τους, παρακολουθούν ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 1999 —τη Σχολή για τους Επισκόπους Περιοχής και τις Συζύγους Τους, που γίνεται πια σε όλο τον κόσμο.
Ναι, το πώς αποκαλούμε τους περιοδεύοντες έχει αλλάξει πολλές φορές.
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν έχει αλλάξει.
Όπως και στις μέρες του Παύλου, αυτοί οι αδελφοί και οι σύζυγοί τους είναι πρόθυμοι να “δαπανήσουν και να δαπανηθούν εντελώς”, εκπαιδεύοντας άλλους στο έργο, ενθαρρύνοντας τους νέους και ενισχύοντας τις εκκλησίες.
Την άλλη φορά, λοιπόν, που θα έρθουν στην εκκλησία σας, σκεφτείτε πώς μπορείτε να δείξετε ότι εκτιμάτε τις θυσίες τους.
Θα τα πούμε την επόμενη φορά, όταν θα μάθουμε κάτι άλλο για την κληρονομιά μας, στη σειρά Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για τους σκληρά εργαζόμενους επισκόπους περιοχής μας και τις αυτοθυσιαστικές συζύγους τους.
Έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από έναν επίσκοπο ή τη σύζυγό του και το παράδειγμα που έθεσαν στη διακονία; Ίσως κάποιος επίσκοπος περιοχής σάς ενθάρρυνε να κάνετε περισσότερα για τον Ιεχωβά.
Δεν μπορούμε όλοι να υπηρετούμε ως επίσκοποι περιοχής, αλλά μπορούμε να μιμούμαστε την αγάπη τους για τους ανθρώπους.
Ας δούμε πώς έχουν επεκτείνει κάποιοι τη διακονία τους απλώς και μόνο με το να είναι προσαρμοστικοί.
Όταν είδαμε την ανάγκη, ο Ιεχωβά μάς έδειξε πόσο θα βοηθούσε αν μετακομίζαμε εκεί.
Εδώ και τέσσερα χρόνια υπηρετούμε στην Εκκλησία Κέτσουα Μπολιβιάνο.
Με λένε Φερνάντο.
Εμένα Μικαέλα.
Υπηρετούμε στην Εκκλησία Κέτσουα Μπολιβιάνο στο Ινγκενιέρο Χουέργκο στην Αργεντινή.
Σε πολλά μέρη της Βολιβίας, οι άνθρωποι δυσκολεύονται πολύ να βγάλουν το ψωμί τους.
Γι’ αυτό, έρχονται εδώ για να δουλέψουν στα χωράφια.
Αυτή η δουλειά είναι πολύ κουραστική.
Μερικές φορές, δουλεύουν μέχρι τις 11, 12 τη νύχτα.
Κάνουν ό,τι τους πουν για να βγει η δουλειά.
Η καλύτερη ώρα για να τους βρούμε στα χωράφια είναι λίγο πριν πιάσουν δουλειά το μεσημέρι.
Το να κηρύττουμε εκείνη την ώρα, που η θερμοκρασία φτάνει τους 40 βαθμούς, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι εύκολο.
Συχνά, χρειάζεται να κάνουμε τη μελέτη ενώ αυτοί δουλεύουν.
Καθώς, λοιπόν, αυτοί μαζεύουν τη σοδειά ή κάνουν κάτι άλλο, εμείς από δίπλα τους διαβάζουμε μια παράγραφο ή ένα εδάφιο.
Ας πούμε, τους δείχνουμε το όνομα του Θεού, που το ακούν πρώτη φορά.
Όταν ακούν αυτό ή κάτι άλλο που τους τραβάει την προσοχή, σταματούν.
Βλέπεις ότι τους έκανε εντύπωση.
Ακούν προσεκτικά, αν και πρέπει να συνεχίσουν τη δουλειά.
Δεν είναι λίγες οι φορές που μας ζήτησαν να περιμένουμε να τελειώσουν.
Είπαμε, λοιπόν, να βάλουμε ένα χεράκι για να τελειώσουν πιο γρήγορα.
Στην αρχή, δεν πίστευαν στα αφτιά τους.
«Τι; Θα μας βοηθήσετε;» Και έλεγαν: «Μα θα λερωθείτε, θα γίνετε χάλια».
Αλλά εμάς δεν μας ένοιαζε, και είχαμε καλά αποτελέσματα.
Σιγά σιγά, γίναμε φίλοι.
Αυτό θέλουμε —να γίνουμε φίλοι με εκείνους που κάνουμε μελέτη για να προοδεύσουν.
Καταλαβαίνουν ότι ενδιαφερόμαστε για αυτούς πραγματικά.
Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στο κήρυγμα είναι να βλέπω πώς επηρεάζει τα ειλικρινή άτομα.
Μου αρέσει το έργο.
Για μένα, δεν είναι θυσία.
Με λένε Τόνι Μαρέρο.
Και εμένα Μαριλούς.
Είμαστε από την Ισπανία, αλλά τώρα υπηρετούμε στην Παραγουάη.
Στην πανδημία, ήμασταν σε αυστηρή καραντίνα.
Κυριολεκτικά άλλαξαν τα πάντα στη ζωή μας.
Αλλά το να μιλάω στο τηλέφωνο με κάποιον που δεν βλέπω —με αγχώνει πάρα πολύ.
Πρότεινα σε κάποιον μελέτη με την άμεση προσέγγιση.
Και προς έκπληξή μου, δέχτηκε.
Τον ρώτησα αν θα μπορούσα να του στείλω ένα μήνυμα την επόμενη μέρα με ένα ερώτημα για να το σκεφτεί, και συμφώνησε.
Στην αρχή, νόμιζα ότι με αγνοούσε επειδή δεν απάντησε αμέσως.
Αλλά απάντησε τελικά το βράδυ.
Με τον καιρό, κατάλαβα ότι είχε πολύ φορτωμένο πρόγραμμα.
Ό,τι ώρα και να ήταν, εκείνος δούλευε.
Αλλά το συνήθισα.
Έδειχνα κατανόηση.
Μια μέρα, τον ρώτησα: «Μήπως θα ήθελε και η γυναίκα σου να είναι στη μελέτη;» Και εκείνος είπε ναι.
Αλλά για να γίνει αυτό, πέρασαν μήνες.
Ναι, έπρεπε να είμαστε πάντα έτοιμοι.
Ανά πάσα στιγμή...
... επειδή δεν ξέραμε πότε θα μας καλέσει —στις 9, στις 10, στις 11 τη νύχτα.
Και μετά έστελνε μήνυμα: «Έτοιμος σε πέντε λεπτά».
Μετά, μας χαιρετούσε βιαστικά και έτρεχε να πλυθεί και, όταν ήταν έτοιμος, καθόταν και αρχίζαμε τη μελέτη.
Στην αρχή, ήταν κουραστικό.
Ναι, ήταν.
Αλλά μετά αρχίσαμε να το απολαμβάνουμε γιατί στο τέλος νιώθαμε πάντα ...
... χαρά...
... πολλή χαρά.
Όταν τελειώναμε, κοιταζόμασταν και λέγαμε: «Είναι αλήθεια ή ονειρευόμαστε;» Ακριβώς.
Και: «Μα ενδιαφέρονται τόσο πολύ;» Και ναι, όντως.
Ενδιαφέρονταν.
Το ήθελαν.
Αμέσως, άρχισαν να εφαρμόζουν αυτά που μάθαιναν και, περίπου έναν χρόνο αργότερα, βαφτίστηκαν.
Είμαι πολύ χαρούμενη!
Ευχαριστώ τον Ιεχωβά κάθε μέρα γιατί άξιζε τον κόπο.
Κάθε μέρα τον ευχαριστώ.
Το να διδάσκουμε τα ενδιαφερόμενα άτομα σε τόπο και χρόνο που βολεύει εκείνα ίσως απαιτεί θυσίες από μέρους μας.
Αν όμως είμαστε προσαρμοστικοί, θα βοηθάμε άλλους να πλησιάσουν τον Ιεχωβά, και αυτό είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.
Πριν από 20 και πλέον χρόνια, στο Ξύπνα! δημοσιεύτηκε η βιογραφία της Ροζαλία Φίλιπς.
Πώς έχει ωφελήσει όλα αυτά τα χρόνια την ίδια αλλά και τους δικούς της η απόφασή της να υπηρετεί τον Ιεχωβά; Προέρχομαι από οικογένεια διάσημων τραγουδιστών και καλλιτεχνών.
Ο διασημότερος από όλους ήταν μάλλον ο μπαμπάς μου, ο Χερμάν Βαλντές, πιο γνωστός ως Τιν Ταν.
Η μουσική ήταν κομμάτι του εαυτού μου.
Από παιδί, για να εκφράσω αυτό που ένιωθα, έπιανα την κιθάρα και συνέθετα τραγούδια με το δικό μου στιλ.
Δεν είχα καμία φιλοδοξία να κάνω καριέρα στη μουσική.
Δεν με ενδιέφερε κάτι τέτοιο.
Αλλά γύρω στα 15 μου, ο πατέρας μου πέθανε.
Και για οικονομικούς λόγους, έπρεπε να δουλέψω.
Μπήκα σε ένα μουσικό συγκρότημα που μου άνοιξε τον δρόμο για να πετύχω ως ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Ωστόσο, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι το περιβάλλον και τα άτομα γύρω μου δεν ήταν και τόσο έντιμα.
Έχασα την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους.
Όταν γνώρισα την αλήθεια, βρήκα ωραία, ειλικρινή άτομα που με αγαπούσαν αληθινά.
Και τότε άρχισα να μεταμορφώνομαι και εγώ.
Έγινα άλλος άνθρωπος: ήμουν χαρούμενη, ευτυχισμένη, όλο ζωντάνια.
Η ανησυχία που είχαμε ως γονείς, όταν επιστρέψαμε στο Μεξικό, ήταν μήπως τα παιδιά μας ελκυστούν από τη βιομηχανία της διασκέδασης.
Με τον άντρα μου, κάναμε το παν για να μη συμβεί αυτό.
Όταν η κόρη μου, η Τζιάνα, ήταν 17 χρονών, την πήρα μαζί μου στην Πόλη του Μεξικού σε ένα ραντεβού με μια από τις σπουδαιότερες τηλεοπτικές εταιρίες.
Εκεί ένας κυνηγός ταλέντων την είδε και τη ρώτησε: «Τραγουδάς και εσύ;» Εκείνη είπε «ναι».
Τραγούδησε, και του άρεσε πάρα πολύ η φωνή της —τόσο πολύ που την κάλεσε αμέσως στο γραφείο του.
Τον άκουσα να της λέει: «Κοίτα, μπορείς να κάνεις καριέρα σε αυτόν τον τηλεοπτικό σταθμό. Θα σε κάνουμε διάσημη. Σου προσφέρω συμβόλαιο. Έλα τη Δευτέρα να υπογράψουμε».
Όταν η Τζιάνα βγήκε από το γραφείο, φοβόμουν τι θα ακούσω.
Τη ρώτησα: «Δέχτηκες την προσφορά;» Και η Τζιάνα μού είπε: «Όχι, καλέ μαμά. Η υπηρεσία μου στον Ιεχωβά μού αρέσει πολύ περισσότερο. Πώς να δεχτώ; Αφού αγαπώ το τακτικό σκαπανικό».
Προς έκπληξή της, μια εβδομάδα αργότερα την κάλεσαν από το Μπέθελ για να συμμετάσχει σε μια μουσική ηχογράφηση.
Και τώρα, συνεχίζει με χαρά να χρησιμοποιεί την όμορφη φωνή της για να αινεί τον Ιεχωβά.
Όλα αυτά τα χρόνια, ο Ιεχωβά μάς έχει επιτρέψει να εργαζόμαστε μαζί σε μουσικές ηχογραφήσεις στο Μπέθελ.
Κατά καιρούς, έχω δει τον Σατανά να βάζει εμπόδια στον δρόμο μου.
Μου έχουν προσφερθεί συμβόλαια προς τιμή του μπαμπά μου που θα απαιτούσαν πολύ από τον χρόνο μου.
Και φυσικά αυτά θα επηρέαζαν την ολοχρόνια υπηρεσία μου, γι’ αυτό τα απέρριψα.
Ο Ιεχωβά με έχει ανταμείψει όλα αυτά τα χρόνια.
Κάθε φορά που μου πρόσφεραν ένα συμβόλαιο και το απέρριπτα, ο Ιεχωβά μάς έδινε κάτι άλλο —για παράδειγμα, την ευκαιρία να βοηθάμε σε διάφορες θεοκρατικές σχολές.
Όλες αυτές οι προκλήσεις με έχουν μάθει να εμπιστεύομαι στον Ιεχωβά.
Όπως είπε ο απόστολος Παύλος: «Χωρίς πίστη είναι αδύνατον να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό, ... αυτός ... γίνεται μισθαποδότης σε εκείνους που τον αναζητούν ένθερμα».
Χαίρομαι πάρα πολύ να κηρύττω με τη μαμά μου, η οποία είναι πάνω από 90 χρονών.
Απολαμβάνουμε διάφορες μορφές υπηρεσίας μαζί.
Με τα χρόνια, αρκετοί συγγενείς μου ζήτησαν να μελετήσουν την Αγία Γραφή και ορισμένοι από αυτούς έγιναν Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Το απολαμβάνω όταν η μαμά μου, η κόρη μου και εγώ μαζευόμαστε, παίζουμε κιθάρα, τραγουδάμε, και όλη η παρέα περνάει όμορφα.
Λαχταρώ να έρθει η μέρα που θα ξαναδώ τον μπαμπά μου στον νέο κόσμο.
Θα του ετοιμάσω μια θερμή υποδοχή, θα τον γνωρίσω στα παιδιά μου και θα τον δω πάλι ενωμένο με τη μαμά μου.
Θα ήθελα να γίνει κοντά στη θάλασσα.
Και έπειτα, η μεγάλη μου επιθυμία είναι να τραγουδήσουμε μαζί, όπως παλιά.
Είμαι αποφασισμένη να παραμείνω όσια στον Ιεχωβά για πάντα.
Τι υπέροχη εμπειρία!
Η αδελφή Φίλιπς βασίστηκε στον Ιεχωβά και, ως αποτέλεσμα, τόσο η ίδια όσο και η οικογένειά της έχουν γευτεί πολλές ευλογίες.
Ο Ιεχωβά θέλει να βασιζόμαστε σε αυτόν, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές.
Στην ακόλουθη πρωινή λατρεία, ο αδελφός Στίβεν Λετ εξηγεί πώς να βασιζόμαστε στον Ιεχωβά όταν μας διώκουν.
Το θέμα που θα εξετάσουμε είναι «Το Άγιο Πνεύμα μάς Δίνει τη Δύναμη να Υπομένουμε τον Διωγμό».
Τα σχόλια από τη Σκοπιά για σήμερα αναφέρουν διάφορες μορφές διωγμού που έχουν χρησιμοποιηθεί εναντίον του λαού του Θεού.
Αλλά το σημερινό εδάφιο, το Ζαχαρίας 4:6, μας διαβεβαιώνει ότι, οποιαδήποτε μορφή διωγμού και αν υποστούμε, αν έχουμε άγιο πνεύμα, μπορούμε να την υπομείνουμε με επιτυχία.
Ποιος είναι όμως ο σκοπός του Σατανά μέσω του διωγμού; Θέλει να κάνει τον λαό του Ιεχωβά να παραιτηθεί ή να ενδώσει, να συμβιβαστεί.
Σκεφτείτε ένα κυριολεκτικό λιοντάρι.
Ο Σατανάς μεταφορικά είναι λιοντάρι.
Θέλει να καταβροχθίσει.
Όταν το λιοντάρι καταβροχθίζει κάτι, τι συμβαίνει στο θήραμα; Γίνεται μέρος του λιονταριού, αφομοιώνεται από το σώμα του.
Αυτό ακριβώς θέλει ο Σατανάς να μας κάνει.
Θέλει όσοι “δεν είναι μέρος του κόσμου” να γίνουν μέρος του κόσμου, του συστήματός του, της οργάνωσής του —στην ουσία, δικό του μέρος.
Αλλά εμείς είμαστε αποφασισμένοι να μη συμβεί αυτό, με τη βοήθεια του αγίου πνεύματος.
Ποιες είναι κάποιες μορφές διωγμού που έχουν χρησιμοποιηθεί εναντίον του λαού του Θεού και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται; Ας δούμε εν συντομία πέντε.
Μέχρι να έρθει ο Αρμαγεδδών, ποιος ξέρει ποιες από αυτές θα υποστούμε εμείς προσωπικά ή τα αγαπημένα μας πρόσωπα!
Γι’ αυτό, θα είμαστε αποφασισμένοι: αν κάποια συγκεκριμένη μορφή διωγμού προκύψει στην πορεία μας, εμείς θα κρατήσουμε την ακεραιότητά μας και θα βοηθήσουμε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Η πρώτη μορφή είναι η απαγόρευση.
Το έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχει απαγορευτεί κατά καιρούς σε πάνω από εκατό χώρες, από τη μια άκρη της γης ως την άλλη ή από την Αλβανία ως τη Ζιμπάμπουε, χρησιμοποιώντας το πρώτο και το τελευταίο γράμμα του αγγλικού αλφαβήτου.
Όπως ξέρουμε, υπήρχαν απαγορεύσεις και στους Βιβλικούς χρόνους.
Η ανοικοδόμηση του ναού απαγορεύτηκε το 522 Π.Κ.Χ.
Τον πρώτο αιώνα, το έργο κηρύγματος των μαθητών του Ιησού απαγορεύτηκε σε διάφορα μέρη.
Και επειδή εκείνοι παραβίαζαν αυτή την απαγόρευση, τους “έσερναν μπροστά σε βασιλιάδες και κυβερνήτες”.
Πώς τους βοηθούσε το άγιο πνεύμα όταν τους συνέβαινε κάτι τέτοιο; Πώς θα βοηθήσει εμάς σε ανάλογες περιπτώσεις; Ας πάμε στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, κεφάλαιο 10, για να πάρουμε την απάντηση.
Πώς θα μας βοηθήσει το άγιο πνεύμα; Κεφάλαιο 10, αρχίζουμε από το εδάφιο 19.
Ο Ιησούς είπε: «Ωστόσο, όταν σας παραδώσουν, μην ανησυχήσετε για το πώς θα μιλήσετε ή τι θα πείτε [μην ανησυχείτε για το πώς θα μιλήσετε γιατί;], διότι αυτό που θα πείτε θα σας δοθεί εκείνη την ώρα· διότι εκείνοι που μιλούν δεν είστε απλώς εσείς, αλλά το πνεύμα του Πατέρα σας είναι που μιλάει χρησιμοποιώντας εσάς».
Άρα, δεν μιλάμε απλώς εμείς.
Προφανώς, πρέπει να κάνουμε το μέρος μας, αλλά το άγιο πνεύμα δίνει δύναμη σε εμάς και στα λόγια μας, όπως μας διαβεβαιώνει αυτό το εδάφιο.
Ας δούμε τη δεύτερη μορφή διωγμού: φυλάκιση.
Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα φυλακίζονταν πολύ συχνά.
Το είχε προείπει ο Ιησούς.
Στο εδάφιο Λουκάς 21:12, είπε: “Θα σας συλλάβουν και θα σας παραδώσουν στις φυλακές”.
Αυτό έχει όντως συμβεί.
Στους σύγχρονους καιρούς, ο λαός του Ιεχωβά υφίσταται συχνά φυλάκιση.
Ξέρουμε ότι η Ρωσία και οι σύμμαχοί της έχουν χρησιμοποιήσει εκτεταμένα αυτή τη μορφή διωγμού, αλλά το ίδιο έχουν κάνει και πολλές άλλες κυβερνήσεις.
Μου αρέσει πολύ η σκέψη να προσευχόμαστε για τους φυλακισμένους αδελφούς μας.
Συχνά παροτρυνόμαστε να προσευχόμαστε για τους αδελφούς σε φυλακές στην Ερυθραία, στο Τουρκμενιστάν, στη Ρωσία και αλλού.
Μου αρέσει πολύ αυτό που λέει το εδάφιο Εβραίους 13:3: «Να θυμάστε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή, σαν να είστε φυλακισμένοι μαζί τους».
Τώρα μπορεί εμείς οι ίδιοι να μην είμαστε φυλακισμένοι, αλλά ίσως μας συμβεί στο μέλλον.
Πόσο χαρούμενοι θα είμαστε που οι αδελφοί μας προσεύχονται για εμάς “σαν να είναι φυλακισμένοι μαζί μας”!
Πάμε σε μια τρίτη μορφή διωγμού: η αποβολή των παιδιών μας από το σχολείο.
Ο Σατανάς ξέρει πως, όταν αγγίζει τα παιδιά μας, αγγίζει τους γονείς στην κόρη του ματιού τους.
Και ελπίζει ότι αυτός ο πόνος θα τους κάνει να συμβιβαστούν.
Αυτό υπήρξε τεράστιο ζήτημα στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1940, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες τεθήκαμε υπό απαγόρευση και τα παιδιά μας αποβάλλονταν από τα σχολεία στους σύγχρονους καιρούς.
Αυτό μας θυμίζει τον νεαρό άντρα που αποβλήθηκε από τη συναγωγή επειδή εξέφρασε την πίστη του στον Ιησού.
Την τέταρτη μορφή διωγμού μπορούμε να τη διακρίνουμε στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 13, εδάφια 16, 17.
Εκεί αναφέρεται πως το θηρίο, δηλαδή οι πολιτικές κυβερνήσεις του Σατανά, ασκεί τεράστια πίεση, «εξαναγκάζει» τους ανθρώπους να λάβουν σημάδι στο χέρι ή στο μέτωπό τους.
Αν δεν το κάνουν, δεν μπορούν να αγοράσουν ή να πουλήσουν.
Ποια είναι αυτή η μορφή διωγμού; Η οικονομική πίεση που ασκείται στους αδελφούς μας για να συμβιβάσουν την ουδετερότητά τους.
Και πάλι, πρόκειται για μια μέθοδο που έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές ο Σατανάς.
Αδελφοί έχουν απολυθεί από τη δουλειά τους επειδή δεν παραβίαζαν την ουδετερότητά τους ή έχασαν πελάτες από τις επιχειρήσεις τους.
Ένα φρικτό παράδειγμα είναι όσα πέρασαν οι αδελφοί μας στο Μαλάουι.
Υπέστησαν οικονομική πίεση και όχι μόνο, επειδή δεν αγόραζαν την κάρτα του κόμματος που κόστιζε 25 λεπτά.
Ήξεραν ότι από υλική άποψη ήταν πολύ φτηνή αλλά το πνευματικό της κόστος ήταν πανάκριβο.
Αρνούνταν να την αγοράσουν.
Η πέμπτη μορφή διωγμού, η τελευταία που θα εξετάσουμε, περιγράφεται στο εδάφιο Ματθαίος 5:11.
Ο Ιησούς είπε: «Ευτυχισμένοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας επιφέρουν διωγμό και πουν για εσάς κάθε είδους κακόβουλα ψέματα εξαιτίας μου».
Ποια είναι λοιπόν; Η συκοφαντία.
Τα μέσα ενημέρωσης μας συκοφαντούν σε τακτική βάση.
Και ο Ιησούς συκοφαντήθηκε.
Τον αποκάλεσαν δαιμονισμένο, βλάσφημο, λαίμαργο, μέθυσο.
Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα, και εκείνοι συκοφαντήθηκαν.
Οι Ιουδαίοι ηγέτες είπαν στον Παύλο, όπως αναφέρεται στις Πράξεις 28:22: «Σε ό,τι αφορά αυτή την αίρεση, ξέρουμε ότι παντού μιλούν εναντίον της».
Επομένως, τους συκοφαντούσαν.
Μπορούμε όμως να αντέξουμε τη συκοφαντία με άγιο πνεύμα.
Εξετάσαμε λοιπόν πέντε μορφές διωγμού: απαγόρευση, φυλάκιση, αποβολή των παιδιών μας από το σχολείο, οικονομική πίεση για να συμβιβάσουμε την ουδετερότητά μας και συκοφαντία.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και πολλές άλλες.
Αλλά οποιαδήποτε μορφή διωγμού και αν προκύψει, με άγιο πνεύμα μπορούμε να την υπομείνουμε με επιτυχία.
Και ένα πολύ σημαντικό ερώτημα: Πώς λαβαίνουμε και διατηρούμε το άγιο πνεύμα; Ας δούμε τρεις τρόπους σύντομα.
Στο εδάφιο Λουκάς 11:13, ο Ιησούς είπε: «Ο Πατέρας που είναι στον ουρανό [θα δώσει] άγιο πνεύμα σε όσους του το ζητούν!» Άρα, προσευχόμαστε για αυτό.
Δεύτερον, συνεργαζόμαστε με το άγιο πνεύμα: είμαστε στις συναθροίσεις μας, πάμε στο έργο, διαβάζουμε την Αγία Γραφή.
Τρίτον, Εφεσίους 4:30: «Μη στενοχωρείτε το ... πνεύμα του Θεού».
Προσπαθούμε λοιπόν σκληρά να μην εμποδίζουμε την ελεύθερη ροή του αγίου πνεύματος στη ζωή μας.
Επομένως, το ζητάμε, εργαζόμαστε σε αρμονία με αυτό και προσπαθούμε σκληρά να μην εμποδίζουμε το πνεύμα.
Και τότε, αυτή η μεγαλύτερη δύναμη στο σύμπαν, η ισχυρότερη δύναμη, θα μας ενδυναμώνει με τέσσερις τρόπους.
Ποιοι είναι αυτοί; Ο Ιησούς δείχνει τους τρεις στο εδάφιο Ιωάννης 14:26: Το άγιο πνεύμα θα είναι «βοηθός» για εμάς, θα μας «διδάξει» (δεύτερο) και «θα επαναφέρει στη μνήμη» μας όσα δίδαξε ο Ιησούς.
Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι είναι μέσο υπενθύμισης.
Να το θυμάστε αυτό.
Να προσεύχεστε στον Ιεχωβά να κάνει το άγιο πνεύμα μέσο υπενθύμισης όταν διώκεστε, επαναφέροντας στη μνήμη σας σκέψεις που χρειάζεστε εκείνη τη στιγμή.
Ένας ακόμη τρόπος με τον οποίο παίρνουμε δύναμη: Ιωάννης 16:13.
Ο Ιησούς είπε: «[Το άγιο πνεύμα] θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια».
Έτσι λοιπόν, οι τέσσερις τρόποι: θα υπηρετήσει ως βοηθός, δάσκαλος, μέσο υπενθύμισης, οδηγός.
Αν έπρεπε να διασχίσετε ένα επικίνδυνο ναρκοπέδιο, πόσο θα εκτιμούσατε έναν οδηγό που ξέρει πώς να σας περάσει μέσα από αυτό με ασφάλεια!
Και τελικά, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Όποια μορφή διωγμού και αν δεχτούμε, δεν θα μας καταβροχθίσει ο Διάβολος, δεν θα μας αφομοιώσει αυτός ο κόσμος.
Θα παραμένουμε αποχωρισμένοι από αυτόν τον κόσμο και θα μπορούμε να απηχούμε τα λόγια του Ιεχωβά που αναφέρονται στο σημερινό εδάφιο: «Όχι με στρατιωτική δύναμη ούτε με ισχύ, αλλά με το [άγιο] πνεύμα» του Ιεχωβά μπορέσαμε να υπομείνουμε τον διωγμό.
Κάθε φορά που σκέφτομαι ότι μπορούμε να αξιοποιούμε την πιο μεγάλη δύναμη στο σύμπαν για να ενισχυόμαστε μέρα με τη μέρα νιώθω δέος.
Στο μουσικό βίντεο αυτού του μήνα, δείτε πώς το άγιο πνεύμα δίνει δύναμη σε έναν νεαρό αδελφό, ώστε να μη χάσει την ελπίδα του σε μια δύσκολη περίοδο.
Θεέ μου, είσ’ εσύ ο δίκαιος Κριτής.
Το άδικο παρατηρείς, μα δεν θα το ανεχτείς.
Ναι, είν’ στιγμές που αγανακτώ με όλα αυτά που ζω.
Δικαίωμα δεν έχω εγώ να εκδικηθώ.
Εσένα, Γιαχ, προσμένω πλάι μου να σταθείς.
Ξέρω εσύ, Πατέρα, θα με υπερασπιστείς.
Φυλάκιση ή χλευασμό για σένα θα υποστώ.
Κάθε μορφής εχθρότητα μπορώ να ανεχτώ.
Ετοίμασα νου και καρδιά για κάθε δοκιμή.
Πατέρα, εσύ με οδηγείς, κι αυτό με ηρεμεί.
Εσένα, Γιαχ, προσμένω πλάι μου να σταθείς.
Ξέρω εσύ, Πατέρα, θα με υπερασπιστείς.
Δίκαιο πώς θα αποδοθεί; Μόνο ο Γιαχ το μπορεί.
Θεέ μου, μην καθυστερείς.
Στη νέα σου τη γη το δίκαιο κατοικεί.
Εσένα Γιαχ προσμένω πλάι μου να σταθείς Ξέρω εσύ, Πατέρα, θα με υπερασπιστείς.
Ούτε τα σίδερα της φυλακής δεν μπόρεσαν να στερήσουν από τον αδελφό μας την ελπίδα του.
Με τα μάτια της διάνοιάς του, επέλεξε να μη μείνει στο δωμάτιο της πικρίας, αλλά να πάει στα μέρη που θα μπορούσαν να τον ενισχύσουν: στη διακονία, στην Αίθουσα Βασιλείας, στα σπίτια των αδελφών του.
Μάθατε κάτι από την εκπομπή αυτού του μήνα που θα σας δώσει δύναμη στις μέρες ή στις εβδομάδες που θα έρθουν; Είδαμε πόσο σημαντικό είναι να δαπανούμε τη συναισθηματική μας ενέργεια σοφά.
Και ένας από τους καλύτερους τρόπους να το κάνουμε αυτό είναι βοηθώντας άλλους.
Είδαμε πώς μερικοί αδελφοί έχουν βρει περισσότερη χαρά στη διακονία, προσαρμόζοντας το πρόγραμμά τους ώστε να μελετούν τη Γραφή με ενδιαφερόμενα άτομα.
Και εξετάσαμε διάφορα διδάγματα που μπορούμε να πάρουμε σκάβοντας βαθύτερα στο βιβλίο του Ιωνά.
Αυτόν τον μήνα θα ταξιδέψουμε στο Μαυροβούνιο.
Το όνομα Μαυροβούνιο περιγράφει κατάλληλα τα σκοτεινά δάση που καλύπτουν τα βουνά αυτής της χώρας.
Παρά το όνομά του όμως, το Μαυροβούνιο είναι μια χώρα γεμάτη χρώμα και ζωή που κοσμεί την Αδριατική θάλασσα σαν ένα λαμπερό πετράδι.
Το φαράγγι του ποταμού Τάρα είναι ένα από τα βαθύτερα στην Ευρώπη.
Η λίμνη Σκόδρα είναι η μεγαλύτερη των Βαλκανίων.
Έχει ένα εντυπωσιακό καταφύγιο πουλιών όπου ζουν σχεδόν 280 είδη.
Πολλοί επισκέπτονται την αρχαία πόλη Κότορ για να θαυμάσουν την εντυπωσιακή θέα της, να περιπλανηθούν στα όμορφα σοκάκια της ή να κάνουν ποδήλατο στον περίφημο ελικοειδή δρόμο της.
Η σύγχρονη ιστορία του Μαυροβουνίου έχει στιγματιστεί από πολέμους και πολλά δεινά.
Το 1918, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων προσάρτησε το Μαυροβούνιο.
Το 1929, η χώρα μετονομάστηκε σε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, το οποίο περιλάμβανε τις χώρες που τώρα είναι γνωστές ως Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία, Κόσοβο, Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο, Σερβία και Σλοβενία.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το πολίτευμα άλλαξε και δημιουργήθηκε η Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία, η οποία διαλύθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα.
Το 2006, το Μαυροβούνιο διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σερβία.
Οι πολλές δυσκολίες που έχει βιώσει ο λαός εδώ έχουν διαμορφώσει μια κουλτούρα όπου αξίες όπως η ακεραιότητα, η ταπεινοφροσύνη, η αυτοθυσία και ο σεβασμός για τους άλλους θεωρούνται πολύ σημαντικές.
Τη δεκαετία του 1920, ένας νεαρός από τη Σερβία, ο Φραντς Μπραντ, ήρθε σε επαφή με τα καλά νέα στην Αυστρία όταν άκουσε μια ομιλία που τη διέκοψε ένας όχλος.
Ο Φραντς δεν μπορούσε να ξεχάσει όσα άκουσε, γι’ αυτό αποφάσισε να κηρύξει τη Βιβλική αλήθεια.
Επέστρεψε στη γενέτειρά του και άρχισε να μελετάει τη Γραφή μαζί με κάποιους άλλους εκεί.
Αργότερα μετακόμισε στο Μάριμπορ της Σλοβενίας, όπου εργαζόταν ως κουρέας και κήρυττε στους πελάτες του.
Όσο τους ξύριζε, εκείνοι τον άκουγαν χωρίς να βγάζουν μιλιά.
Σε μια άλλη περιοχή, ο Άλφρεντ Τούτσεκ, ο διευθυντής της Ορχήστρας της Βασιλικής Φρουράς, έλαβε Βιβλικά έντυπα από έναν συνάδελφό του.
Παραιτήθηκε από την καλοαμειβόμενη εργασία που είχε στην ορχήστρα του στρατού και έγινε ένας από τους πρώτους σκαπανείς στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ταξίδευε μαζί με άλλους αδελφούς, προβάλλοντας το «Φωτόδραμα της Δημιουργίας».
Μαζί με τη σύζυγό του, τη Φρίντα, κήρυξαν με ποδήλατο και μοτοποδήλατο σε μέρη που σήμερα ανήκουν στην Κροατία, στη Βόρεια Μακεδονία, στο Μαυροβούνιο και στη Σερβία.
Σήμερα, στο Μαυροβούνιο υπάρχουν 432 ευαγγελιζόμενοι —μια αύξηση 4 τοις εκατό σε σχέση με το 2024— οι οποίοι συνεχίζουν να κηρύττουν με τον ίδιο ζήλο.
Σχεδόν το ένα τρίτο των αδελφών κάνει σκαπανικό.
Όπως ποικίλλει το τοπίο μεταξύ βορρά και νότου, έτσι ποικίλλουν και οι μέθοδοι κηρύγματος.
Στην Ποντγκόριτσα, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, η Εκκλησία Ποντγκόριτσα Βορεία καλύπτει έναν τεράστιο τομέα.
Μερικοί ευαγγελιζόμενοι μένουν σε απόσταση περίπου 100 χιλιομέτρων από την Αίθουσα Βασιλείας και τους παίρνει σχεδόν δυο ώρες για να πάνε στη συνάθροιση.
Μία με δύο φορές τον μήνα, ευαγγελιζόμενοι από την Ποντγκόριτσα πηγαίνουν σε μακρινά χωριά για να κηρύξουν μαζί με τους τοπικούς αδελφούς και αδελφές και να έρθουν σε επαφή με όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα.
Το πρωί γίνεται ξεκίνημα σε ένα πάρκο, αφιερώνουν όλη τη μέρα στο έργο και κατόπιν παρακολουθούν τη συνάθροιση μέσω βιντεοδιάσκεψης.
Το βράδυ φιλοξενούνται από τοπικούς αδελφούς και αδελφές και γυρίζουν πίσω την επόμενη ημέρα.
Ο νότος φημίζεται για τις πανέμορφες παραλίες του.
Κάποιους μήνες του χρόνου, οι τουρίστες είναι διπλάσιοι από τους ντόπιους κατοίκους.
Γι’ αυτό, εκείνους τους μήνες, οι εκκλησίες ασχολούνται κυρίως με τη δημόσια διακονία στις τουριστικές περιοχές, ενώ τους υπόλοιπους μήνες εστιάζουν στο έργο από πόρτα σε πόρτα ή στον εμπορικό τομέα.
Ο ζήλος τους αποφέρει καρπό.
Το 2024, παρακολούθησαν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού 769 άτομα.
Οι 37 ευαγγελιζόμενοι της Εκκλησίας Χέρτσεκ Νόβι στέλνουν τη θερμή αγάπη και τους χαιρετισμούς τους στους αδελφούς και στις αδελφές τους σε όλο τον κόσμο.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
jwb-135-1.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου