Αμπίλιο και Ούλα Αμορίμ: Ο Ιεχωβά μάς Δίδαξε Πώς να Αναθρέψουμε την Οικογένειά Μας
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_201711_3_VIDEO
Από πολύ μικρή ηλικία ήμουν
θρησκευόμενη και ονειρευόμουν να
παντρευτώ κάποιον που θα λάτρευε τον
Θεό. Μαζί, θα λατρεύαμε τον Θεό και θα
ζούσαμε ήσυχη ζωή. Κάτι τέτοιο δεν ίσχυε για τους γονείς μου. Συνήθως είχαμε
καλύτερη σχέση με την οικιακή μας βοηθό παρά
με τη μητέρα μου. Ο πατέρας μου ήταν πολύ απόμακρο άτομο. Ήταν πάντα
πολυάσχολος με την εργασία του και τους
φίλους του. Παντρευτήκαμε το 1971 στο Παρίσι, στη Γαλλία. Βαφτιστήκαμε το 1974.
Συνειδητοποίησα ότι ουσιαστικά δεν ήξερα πώς να αναθρέφω παιδιά και μετά άρχισα να εφαρμόζω κάποια πράγματα που αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Για να τα
διδάξω σωστά έπρεπε πρώτα να καταλάβω
καλύτερα τα πράγματα εγώ ο ίδιος ώστε να
μπορώ να τα εξηγήσω όπως ήθελε ο Θεός. Το 1976, μετακομίσαμε στην Πορτογαλία για να υπηρετήσουμε εκεί όπου υπήρχε
μεγαλύτερη ανάγκη.
Τότε ο μεγαλύτερος γιος μας ήταν τεσσεράμισι ετών η Μαρία τριάμισι και ο Μπέντζαμιν ενάμισι
έτους. Θυμάμαι πώς ήταν όταν φτάσαμε. Ζούσαμε σε αγροτική περιοχή. Ήταν μια εκκλησία
με λίγα άτομα.
Έπρεπε να συμμετέχουμε σε όλα από πολύ μικρή ηλικία. Αναμφίβολα, ήθελαν να
βάζουν πρώτα τα πνευματικά συμφέροντα στη ζωή τους.
Δεν μας έλεγαν απλώς να βάζουμε τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα αλλά μας έδειχναν και πώς να το κάνουμε αυτό.
Οι συζητήσεις μας για τον Ιεχωβά και για πνευματικά ζητήματα δεν περιορίζονταν μόνο όταν καθόμασταν για την
οικογενειακή μελέτη.
Θυμάμαι να γυρίζουμε με τα πόδια από τη συνάθροιση και οι γονείς μου να μας βοηθάνε να
εντοπίσουμε κάποιον αστερισμό.
Έτσι, ξεκινούσε μια συζήτηση για τον Ιεχωβά. Το κεφάλαιο 6 του Δευτερονομίου λέει ότι πρέπει να μιλάμε συνέχεια στα παιδιά
μας. Και είναι καλό να μιλάμε για τον Θεό και να τα βοηθάμε να τον βλέπουν ως πραγματικό
πρόσωπο.
Τώρα λοιπόν ήθελα πάρα πολύ να τα διδάξω.
Να τους δείξω ότι τα ζητήματα που αφορούν τον Θεό είναι ευχάριστα, όχι θλιβερά ή βαρετά. Φυσικά,
ήμασταν ατελείς. Πολλές φορές έκανα λάθη.
Ποτέ δεν θυμάμαι τους γονείς μου να μου λένε
«Πρέπει να το κάνεις αυτό γιατί το λέμε εμείς».
Πάντα προσπαθούσαν να εξηγούν τους λόγους τους Γραφικούς λόγους. Έτσι ανατράφηκα εγώ. Οι
γονείς μου υπαγόρευαν νόμους: «Πρέπει να κάνεις αυτό. Πρέπει. Έτσι θέλω εγώ να
γίνει». Όμως, κατάλαβα ότι ο Θεός, ακόμα και στην Αγία Γραφή αντί απλώς να μας υπαγορεύει νόμους, τους
εξηγεί. Εξηγεί τον λόγο για το καθετί. Ομολογουμένως, διδάσκοντας τα παιδιά μου
έχω μάθει και εγώ πολλά πράγματα.
Ποτέ δεν αισθανθήκαμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε στις συναθροίσεις ή στο έργο γιατί
έτσι πρέπει. Πάντα υποκινούμασταν να κάνουμε πράγματα. Για παράδειγμα, θυμάμαι
όταν ο πατέρας μου μού έδωσε μια
καινούρια Αγία Γραφή και μέσα μού έγραψε
«Είθε αυτό το βιβλίο να αποτελεί πάντα την
υποκινούσα δύναμη στη ζωή σου». Αρκετές φορές μου είπε: «Σε παρακαλώ να μην εγκαταλείψεις ποτέ την υπηρεσία σου. Ο
Ιεχωβά είναι ο Πατέρας σου και πρέπει να
τον υπηρετείς σε όλη σου τη ζωή».
Ο Παντοδύναμος έχει παιδιά που απέτυχαν να ανταποκριθούν όπως μπορεί να συμβεί με οποιονδήποτε γονέα. Ο
Θεός δεν αναγκάζει κανέναν.
Σέβεται την ελεύθερη βούλησή μας πάρα πολύ. Έτσι λοιπόν, θέλαμε να οικοδομήσουν
το δικό τους μέλλον.
Πάντα αισθανόμουν ότι τα παιδιά μου δεν ήταν δικά μου αλλά ο Ιεχωβά τα έχει αναθέσει στη φροντίδα
μας με καλοσύνη.
Τα είχε εμπιστευτεί σε εμάς για να τα φροντίζουμε.
Και μετά, αφού θα είχαμε κάνει το μέρος μας να τα αφήσουμε να ανοίξουν τα φτερά τους. Οι
γονείς μου πάντα μας παρότρυναν να
επιδιώκουμε την ολοχρόνια υπηρεσία ακόμα
και αν αυτό σήμαινε ότι θα φεύγαμε μακριά από το σπίτι.
Με τον σύζυγό μου, υπηρετούμε ως
ιεραπόστολοι στον αγρό στην Κλάιπεντα, στη Λιθουανία. Είμαι σίγουρη ότι θα
είμαι ευγνώμων σε όλη την αιωνιότητα για
το ότι χρησιμοποίησα τα νιάτα μου στην υπηρεσία του Ιεχωβά και δεν τα σπατάλησα κάνοντας πράγματα για
αυτόν τον κόσμο.
Με τη σύζυγό μου, υπηρετούμε στο γραφείο τμήματος της Πορτογαλίας.
Όταν είναι χαρούμενος ο Ιεχωβά και οι γονείς μου είμαι χαρούμενος και εγώ.
Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τους αρέσει αυτό που κάνουμε.
Χαίρονται για αυτό.
Χαιρόμαστε που τα παιδιά μας δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στον Δημιουργό τους και τον κάνουν
ευτυχισμένο. Ο Ιεχωβά το αξίζει αυτό. Φυσικά, μας λείπουν τα παιδιά μας και θα θέλαμε να τα έχουμε κοντά μας.
Όμως, χαιρόμαστε πολύ που έχουν το προνόμιο να υπηρετούν τον Ιεχωβά με αυτόν τον τρόπο.
jwb.201711-3.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου