Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2022

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 22 Φεβρουαρίου

 

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου

Ένα όμως είναι βέβαιο: Ξεχνώντας αυτά που βρίσκονται πίσω και επεκτεινόμενος σε αυτά που βρίσκονται μπροστά, συνεχίζω να αγωνίζομαι προκειμένου να φτάσω τον στόχο.​—Φιλιπ. 3:13, 14.

https://drive.google.com/file/d/1GdG_aW_LoZUDBBTaORSOrk2KjH9Wh0Dc/view?usp=sharing

*** w21 Απρίλιος σ. 21-24 Ο Ιεχωβά σάς Θεωρεί Πολύτιμο! ***

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

7. Ποια προβλήματα αντιμετώπιζε ο Παύλος;

Μήπως κάποιες φορές νιώθετε ότι σας καταβαρύνουν οι πολλές ευθύνες, ότι αδυνατείτε να τις διαχειριστείτε όλες; Αν ναι, μπορείτε να καταλάβετε τον Παύλο. Εκείνος ένιωθε ανησυχία, όχι μόνο για μία εκκλησία, αλλά «για όλες τις εκκλησίες». (2 Κορ. 11: 23-28) Μήπως τα χρόνια προβλήματα υγείας σάς στερούν συχνά τη χαρά; Ο Παύλος ταλαιπωρούνταν από ένα επίμονο «αγκάθι στη σάρκα», το οποίο ίσως ήταν κάποια σωματική πάθηση, και ήθελε απεγνωσμένα να απαλλαχτεί από αυτό. (2 Κορ. 12:7-10) Μήπως σας αποθαρρύνουν οι ατέλειές σας; Το ίδιο συνέβαινε και στον Παύλο μερικές φορές. Αποκάλεσε τον εαυτό του “ταλαίπωρο άνθρωπο” εξαιτίας της ανελέητης μάχης του με τις ατέλειές του.​—Ρωμ. 7:21-24.

8. Τι βοηθούσε τον Παύλο να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του;

Παρότι αντιμετώπιζε διάφορες δοκιμασίες και αποθαρρυντικές καταστάσεις, ο Παύλος εξακολουθούσε να υπηρετεί τον Ιεχωβά. Τι του έδινε τη δύναμη να το κάνει αυτό; Αν και συναισθανόταν έντονα τις ατέλειές του, είχε ακλόνητη πίστη στο λύτρο. Γνώριζε καλά την υπόσχεση του Ιησού ότι «όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν . . . [θα] έχει αιώνια ζωή». (Ιωάν. 3:16· Ρωμ. 6:23) Ασφαλώς ο Παύλος ήταν μεταξύ όσων εκδήλωναν πίστη στο λύτρο. Ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά είναι πρόθυμος να συγχωρήσει ακόμα και εκείνους που έχουν διαπράξει σοβαρές αμαρτίες αν μετανοήσουν.​—Ψαλμ. 86:5.

9. Τι μαθαίνουμε από τα λόγια του Παύλου στο εδάφιο Γαλάτες 2:20;

Επίσης, ο Παύλος είχε πίστη στη δύναμη της αγάπης του Θεού όπως αυτή εκδηλώθηκε μέσω του Χριστού. (Διαβάστε Γαλάτες 2:20Προσέξτε τη βεβαιότητα που εξέφρασε ο Παύλος στο τέλος εκείνου του εδαφίου: “Ο Γιος του Θεού . . . με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εμένα”. Ο Παύλος δεν έβαλε όριο στην αγάπη του Θεού, σαν να έλεγε: “Καταλαβαίνω γιατί ο Ιεχωβά αγαπάει τους αδελφούς μου, αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα να αγαπάει εμένα”. Ο Παύλος υπενθύμισε στους Ρωμαίους: «Ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς». (Ρωμ. 5:8) Η αγάπη του Θεού δεν έχει όρια!

10. Τι μαθαίνουμε από τα εδάφια Ρωμαίους 8:38, 39;

10 Διαβάστε Ρωμαίους 8:38, 39Ο Παύλος ήταν απόλυτα πεπεισμένος για τη δύναμη της αγάπης του Θεού. Έγραψε ότι τίποτα δεν «θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού». Ήξερε ότι ο Ιεχωβά είχε συμπεριφερθεί με μακροθυμία στο έθνος του Ισραήλ. Επίσης, ήξερε ότι ο Ιεχωβά είχε δείξει έλεος σε αυτόν. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τον συλλογισμό του Παύλου ως εξής: “Εφόσον ο Ιεχωβά έστειλε τον Γιο του να πεθάνει για εμένα, έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω για την αγάπη του;”​—Ρωμ. 8:32.

Κολάζ: 1. Ο Παύλος, ως Φαρισαίος, διατάζει τη σύλληψη ενός Χριστιανού. 2. Ο Παύλος, ως Χριστιανός, ενθαρρύνει έναν νεαρό αδελφό.

Αυτό που μετράει για τον Θεό είναι τι κάνουμε τώρα και τι θα κάνουμε στο μέλλον, όχι τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν (Βλέπε παράγραφο 11) *

11. Αν και ο Παύλος είχε διαπράξει αμαρτίες όπως αυτές που αναφέρονται στα εδάφια 1 Τιμόθεο 1:12-15, γιατί ήταν βέβαιος ότι ο Θεός τον αγαπούσε;

11 Διαβάστε 1 Τιμόθεο 1:12-15Πρέπει να  υπήρχαν στιγμές που ο Παύλος βασανιζόταν από το παρελθόν του. Δεν προκαλεί έκπληξη που αποκάλεσε τον εαυτό του τον “κυριότερο” αμαρτωλό! Προτού γνωρίσει την αλήθεια, ο Παύλος δίωκε ανελέητα τους Χριστιανούς στη μια πόλη μετά την άλλη, ρίχνοντας κάποιους στη φυλακή και ψηφίζοντας υπέρ της εκτέλεσης άλλων. (Πράξ. 26:10, 11) Μπορείτε να φανταστείτε πώς θα ένιωθε ο Παύλος αν συναντούσε έναν νεαρό Χριστιανό του οποίου οι γονείς είχαν εκτελεστεί με δική του έγκριση; Ο Παύλος μετάνιωνε για τα λάθη που είχε κάνει, αλλά ήξερε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το παρελθόν. Αποδεχόταν ότι ο Χριστός είχε πεθάνει για αυτόν και έγραψε με πεποίθηση: «Με την παρ’ αξίαν καλοσύνη του Θεού είμαι αυτό που είμαι». (1 Κορ. 15:3, 10) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Να αποδέχεστε ότι ο Χριστός πέθανε για εσάς και άνοιξε τον δρόμο για να αποκτήσετε μια θερμή, προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά. (Πράξ. 3:19) Αυτό που μετράει για τον Θεό είναι τι κάνουμε τώρα και τι θα κάνουμε στο μέλλον, όχι τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν, είτε ήμασταν Μάρτυρες του Ιεχωβά τότε είτε όχι.​—Ησ. 1:18.

12. Πώς μπορούν να μας βοηθήσουν τα εδάφια 1 Ιωάννη 3:19, 20 αν νιώθουμε ότι δεν έχουμε καμία αξία ή ότι είναι αδύνατον να μας αγαπάει ο Ιεχωβά;

12 Όταν σκέφτεστε ότι ο Ιησούς πέθανε για να καλυφτούν οι αμαρτίες σας, ίσως λέτε: “Δεν νιώθω άξιος αυτής της τιμής”. Γιατί μπορεί να νιώθετε έτσι; Η ατελής μας καρδιά ίσως μας εξαπατά, κάνοντάς μας να νιώθουμε ότι δεν έχουμε καμία αξία ή ότι ο Ιεχωβά είναι αδύνατον να μας αγαπάει. (Διαβάστε 1 Ιωάννη 3:19, 20Σε τέτοιες στιγμές, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι «ο Θεός είναι μεγαλύτερος από την καρδιά μας». Η αγάπη και η συγχωρητικότητα του ουράνιου Πατέρα μας έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από οποιαδήποτε αρνητικά αισθήματα ίσως καραδοκούν στην καρδιά  μας. Χρειάζεται να πείσουμε τον εαυτό μας να αποδεχτεί την άποψη που έχει ο Ιεχωβά για εμάς. Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να μελετούμε τον Λόγο του τακτικά, να προσευχόμαστε σε αυτόν συχνά και να συναναστρεφόμαστε σε τακτική βάση με τον όσιο λαό του. 

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου

 

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου

Εσείς, άντρες, . . . να κατοικείτε μαζί τους σύμφωνα με τη γνώση. Να αποδίδετε τιμή σε αυτές ως πιο αδύναμο σκεύος, το γυναικείο.​—1 Πέτρ. 3:7.

https://drive.google.com/file/d/1TqT7MdpeaO59agaWxaBFbVoG2DPjyGEJ/view?usp=sharing

JW.ORG › βιβλιοθήκη › σειρές › οικογένεια
Εικόνα μικρογραφίας
Αυτή η σειρά άρθρων δίνει στις οικογένειες πρακτικές συμβουλές μέσα από την Αγία Γραφή.

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 20 Φεβρουαρίου

 

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου

Δεν πρόκειται να σου συμβεί κάτι τέτοιο.​—Ματθ. 16:22.

https://drive.google.com/file/d/130Ak_aZo9y7a5cZFUC9XqFoMWhsAcCxQ/view?usp=sharing



*** w07 1/12 σ. 29-30 παρ. 14-15 Είστε Εσείς Υπέρ της Κυριαρχίας του Ιεχωβά; ***

Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με δοκιμασίες και αποφάσεις, μεγάλες και μικρές. Ποιος παράγοντας πρέπει να καθορίζει το πώς θα αντιδράσουμε; Για παράδειγμα, όταν αντιμετωπίζουμε τον πειρασμό να κάνουμε κάτι που θα έθετε σε κίνδυνο τη Χριστιανική μας υπόσταση, πώς αντιδρούμε; Όταν ο Πέτρος είπε στον Ιησού να είναι καλός με τον εαυτό του, ποια ήταν η αντίδραση του Ιησού; «Πήγαινε πίσω μου, Σατανά!» αναφώνησε ο Ιησούς. «Σκέφτεσαι, όχι τις σκέψεις του Θεού, αλλά των ανθρώπων». (Ματθαίος 16:21-23) Ή όταν μας προσφέρονται ευκαιρίες για βελτίωση της οικονομικής μας κατάστασης ή για επαγγελματική ανέλιξη σε βάρος της πνευματικής μας ευημερίας, αντιδρούμε όπως αντέδρασε ο Ιησούς; Όταν ο Ιησούς αντιλήφθηκε ότι εκείνοι που είδαν τα θαύματά του «επρόκειτο να έρθουν και να τον αρπάξουν για να τον κάνουν βασιλιά», αποσύρθηκε γρήγορα από αυτούς.—Ιωάννης 6:15.

15 Γιατί αντέδρασε ο Ιησούς τόσο έντονα σε αυτήν και σε άλλες περιπτώσεις; Επειδή έβλεπε καθαρά ότι περιλαμβάνονταν περισσότερα πράγματα από την προσωπική του ασφάλεια ή ωφέλεια. Ήθελε να κάνει το θέλημα του Πατέρα του και να υποστηρίξει την κυριαρχία του Ιεχωβά πάση θυσία. (Ματθαίος 26:50-54) Επομένως, αν εμείς δεν έχουμε διαρκώς ξεκάθαρα στο νου μας το πραγματικό ζήτημα, όπως το είχε ο Ιησούς, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να συμβιβαστούμε ή να αποτύχουμε. Γιατί; Επειδή μπορούμε εύκολα να πέσουμε θύματα των μηχανορραφιών του Σατανά, ο οποίος είναι αριστοτέχνης στο να κάνει τα εσφαλμένα πράγματα να φαίνονται επιθυμητά, όπως έκανε όταν έβαλε σε πειρασμό την Εύα.—2 Κορινθίους 11:14· 1 Τιμόθεο 2:14.


Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 19 Φεβρουαρίου

 

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου

Η θεοσεβής αφοσίωση . . . περιέχει υπόσχεση για την τωρινή ζωή και για τη ζωή που θα έρθει.​—1 Τιμ. 4:8.

https://drive.google.com/file/d/1Hr-Bzb0F3vPA7I-n2UZ85X191v5nhSg8/view?usp=sharing

*** mwb18 Ιούνιος σ. 8 Γονείς, Δώστε στα Παιδιά σας τα Καλύτερα Εφόδια ***


Ο Ιωσήφ και η Μαρία αξιοποιούν την ώρα του φαγητού για να διδάξουν τον Ιησού και τα άλλα τους παιδιά

 ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Γονείς, Δώστε στα Παιδιά σας τα Καλύτερα Εφόδια

Οι θεοφοβούμενοι γονείς λαχταρούν να δουν τα παιδιά τους να γίνονται πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να το πετύχουν αυτό εντυπώνοντας Γραφικές διδασκαλίες στην καρδιά τους από τη βρεφική τους ηλικία. (Δευ 6:7· Παρ 22:6) Απαιτεί κάτι τέτοιο αυτοθυσία; Φυσικά! Αλλά οι ανταμοιβές αξίζουν τον κόπο.​—3Ιω 4.

Οι γονείς μπορούν να μάθουν πολλά από τον Ιωσήφ και τη Μαρία. Εκείνοι «συνήθιζαν . . . να πηγαίνουν κάθε χρόνο στην Ιερουσαλήμ για τη γιορτή του Πάσχα», αν και αυτό απαιτούσε κόπο και έξοδα. (Λου 2:41) Προφανώς, έδιναν προτεραιότητα στις πνευματικές ανάγκες της οικογένειάς τους. Παρόμοια, οι γονείς σήμερα μπορούν να δείχνουν στα παιδιά τους τον σωστό δρόμο αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία για να τα διδάσκουν με τα λόγια και το παράδειγμά τους.​—Ψλ 127:3-5.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΑΝ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

  • Πώς κρατούσαν ο Γιον και η Σάρον Σίλερ τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα στη ζωή τους καθώς μεγάλωναν τα παιδιά τους;

  • Γιατί πρέπει να προσαρμόζουν οι γονείς τη διαπαιδαγώγησή τους ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού;

  • Πώς μπορούν οι γονείς να προετοιμάσουν τα παιδιά τους έτσι ώστε να αντέξουν τις δοκιμασίες της πίστης;

  • Ποια εργαλεία της οργάνωσης του Ιεχωβά έχετε χρησιμοποιήσει εσείς για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να κάνουν πνευματική πρόοδο;

Η οικογένεια Σίλερ

Κάντε τις πνευματικές δραστηριότητες προτεραιότητα της οικογένειάς σας

Τζέιμς Μάντς: Ο Ιεχωβά Δίνει Πραγματική Ελευθερία (2 Κορ. 3:17)

 


https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-097_10_VIDEO

 

Σε όλη την ιστορία,  οι άνθρωποι αγωνίζονται συνεχώς για την ελευθερία.

Έχουν δώσει αγώνες για ελευθερία θρησκείας,  την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του τύπου  και την απελευθέρωση από τα δεσμά και τη δουλεία.

Η άποψή μας για την ελευθερία  διαμορφώνεται από το περιβάλλον μας,  από τις προσωπικές μας περιστάσεις,  ακόμη και από την ηλικία μας.  Όταν ήμουν μικρός,  θυμάμαι που όλα τα αγόρια της γειτονιάς  μαζευόμασταν την τελευταία ημέρα των καλοκαιρινών διακοπών  για να παίξουμε έναν αγώνα μπέιζμπολ  την «τελευταία ημέρα της ελευθερίας μας»,  όπως τη λέγαμε,  γιατί την επόμενη μέρα άρχιζε το σχολείο.

Αλλά το ζήτημα της ελευθερίας δεν είναι παιχνίδι.

Το πώς βλέπουμε την ελευθερία  είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.

Ανεξάρτητα από τα αισθήματα  ή τις ανάγκες μας στο ζήτημα της ελευθερίας,  πρέπει να αναγνωρίσουμε μια θεμελιώδη αλήθεια.  Ουσιαστικά, υπάρχουν μόνο δύο είδη ελευθερίας:  η αληθινή ελευθερία που δίνει ο Ιεχωβά  και η ψεύτικη ελευθερία  που προσφέρει ο Σατανάς και ο κόσμος του.

Κάθε άνθρωπος  πρέπει να επιλέξει ένα από αυτά τα δύο είδη ελευθερίας.

Ας εξετάσουμε τι περιλαμβάνει η κάθε ελευθερία  και πώς επηρεάζει η επιλογή μας  την προοπτική μας για αιώνια ζωή.

Ανοίξτε, παρακαλώ, στον Ματθαίο, κεφάλαιο 7.

Θα διαβάσουμε τα εδάφια 13 και 14.

Εδώ είναι μια παραβολή  που ανέφερε ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία του,  και σε αυτή την παραβολή  μιλάει για δύο πύλες και για δύο δρόμους.

Και αυτά σχετίζονται με τις δύο ελευθερίες  που θα αναλύσουμε σήμερα.  Τα εδάφια Ματθαίος 7:13, 14 λένε:  «Μπείτε από τη στενή πύλη, επειδή πλατιά είναι η πύλη  και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην καταστροφή,  και πολλοί μπαίνουν από αυτήν.

Αντίθετα, στενή είναι η πύλη  και στενόχωρη η οδός που οδηγεί στη ζωή,  και λίγοι την ανακαλύπτουν».

Εκ πρώτης όψεως, αυτός ο ευρύχωρος δρόμος  ίσως φαίνεται πως οδηγεί στην αληθινή ελευθερία.

Γιατί; Γιατί είναι εύκολος.

Οι ταξιδιώτες σε αυτόν τον δρόμο  μπορούν να πάνε όπου θέλουν,  να σκέφτονται όπως θέλουν και να ζουν όπως θέλουν.

Δεν υπάρχουν περιορισμοί  —κανένας κανόνας, καμία δέσμευση.

Δεν προξενεί έκπληξη  ότι ένας ορισμός της λέξης ελευθερία είναι  «η ικανότητα ή η δυνατότητα να ενεργεί κάποιος  χωρίς περιορισμούς και δεσμεύσεις».

Αυτή είναι όμως η ελευθερία  που προσφέρει ο Σατανάς και ο κόσμος του.

Αλλά είναι πραγματική ελευθερία;

Ανοίξτε, παρακαλώ, στους Εφεσίους, κεφάλαιο 2,  και θα διαβάσουμε τα εδάφια 2 και 3.

Εδώ περιγράφεται η κατάσταση  στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι  που επιλέγουν να μπουν από την πλατιά πύλη  και να περπατήσουν στον ευρύχωρο δρόμο.  Τα εδάφια Εφεσίους 2:2, 3 τους περιγράφουν ως εξής:  «Στις οποίες περπατήσατε κάποτε  σύμφωνα με το σύστημα πραγμάτων αυτού του κόσμου,  σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας του αέρα,  του πνεύματος που τώρα επενεργείστους γιους της ανυπακοής.

Ναι, μεταξύ αυτών  όλοι εμείς συμπεριφερθήκαμε κάποτε  σε αρμονία με τις επιθυμίες της σάρκας μας,  κάνοντας το θέλημα της σάρκας και των σκέψεών μας,  και ήμασταν από τη φύση μας παιδιά οργής  όπως και οι υπόλοιποι».

Προσέξατε; Αυτοί που περπατούν σε αυτόν τον δρόμο  δεν είναι ελεύθεροι.

Έχουν έναν άρχοντα,  τον άρχοντα της εξουσίας του αέρα,  τον Σατανά τον Διάβολο.

Έχουν επίσης έναν κύριο,  κάνουν το θέλημα της σάρκας.  Είναι δούλοι της σάρκας και των επιθυμιών της.

Ανοίξτε, παρακαλώ, στη 2 Πέτρου, στο κεφάλαιο 2,  για να διαβάσουμε το εδάφιο 19.

Αυτά τα λόγια επιβεβαιώνουν  ότι η ελευθερία που υπόσχεται ο Σατανάς  είναι ψεύτικη ελευθερία,  που οδηγεί στη δουλεία.  Στη 2 Πέτρου 2:19 λέει:  «Ενώ τους υπόσχονται ελευθερία,  οι ίδιοι είναι δούλοι της διαφθοράς·  διότι αν κάποιος νικιέται από κάποιον άλλον,  είναι δούλος του».

Ο δρόμος του Σατανά  δεν είναι ο δρόμος της πραγματικής ελευθερίας.

Επίσης, δεν έχει δωρεάν διέλευση.

Θα λέγαμε ότι πληρώνεις διόδια,  το τίμημα αυτού του δρόμου είναι πολύ ακριβό.

Το τίμημα αυτού του ευρύχωρου δρόμου  όπου όλα επιτρέπονται  είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες,  διαλυμένα σπιτικά,  σώματα και διάνοιες που έχουν καταστραφεί  από τα ναρκωτικά και την κατάχρηση αλκοόλ,  καθώς και βιαιοπραγίες.

Είναι πράγματι πολύ ακριβά τα διόδια  για έναν δρόμο που είναι αδιέξοδος  και οδηγεί στην καταστροφή.

Τι θα πούμε όμως για τον άλλον δρόμο  για τον οποίο μίλησε ο Ιησούς;

Είπε ότι η πύλη είναι στενή και η οδός στενόχωρη.

Γιατί επιλέγουν τόσο λίγοι άνθρωποι αυτόν τον δρόμο;

Κυρίως επειδή πολύ λίγοι άνθρωποι σήμερα  θέλουν να καθοδηγούν τη ζωή τους  οι νόμοι και οι αρχές του Θεού.

Ναι, αυτός ο δρόμος έχει όρια.

Αλλά αυτά τα όρια βοηθούνόσους βρίσκονται σε αυτόν τον δρόμο  να αποφεύγουν την αδικοπραγία,  να καταπολεμούν εσφαλμένες επιθυμίες,  να αντιστέκονται στην πίεση των συνομηλίκων  και να μη φοβούνται όσους τους κοροϊδεύουν  επειδή βρίσκονται σε αυτόν τον δρόμο.

Στον ευρύχωρο δρόμο, επίκεντρο είναι το εγώ  —φιληδονία, αυταρέσκεια, προσωπική ολοκλήρωση  και ιδιοτέλεια.

Αντίθετα, στον στενό δρόμο απαιτείται εγκράτεια,  αυταπάρνηση, σκληρή εργασία  και σεβασμός για την εξουσία.

Αλλά αυτός είναι ο δρόμος  προς την πραγματική ελευθερία.

Η αλήθεια είναι ότι μερικά εδάφια  που μιλούν για την ελευθερία την οποία δίνει ο Ιεχωβά  μπορεί να μας μπερδεύουν κάπως.

Για παράδειγμα, ας ανοίξουμε στην 1 Πέτρου 2:16.

Και καθώς το διαβάζουμε,  προσέξτε δύο εκφράσεις που ίσως φαίνονται αντιφατικές.  Πρώτη Πέτρου 2:16:  «Να ζείτε ως ελεύθεροι  και να χρησιμοποιείτε την ελευθερία σας,  όχι ως κάλυψη για να κάνετε το κακό,  αλλά ως δούλοι του Θεού».

Πολύ ενδιαφέρον!

Μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα  και ελεύθεροι και δούλοι.

Τους περισσότερους ανθρώπους τους απωθεί η ιδέα  να είναι υποδουλωμένοι σε κάποιον ή σε κάτι.

Ωστόσο, παλιά υπήρχαν και πλεονεκτήματα  στο να είναι κάποιος δούλος.

Ας εξετάσουμε ένα παράδειγμα.

Στον αρχαίο Ισραήλ, κάποιος που είχε πολλά χρέη  μπορούσε να πουλήσει τον εαυτό του ως δούλο  για να ξεπληρώσει το χρέος του.

Αλλά δεν θα παρέμενε για πάντα δούλος.

Θα απελευθερωνόταν έπειτα από εφτά χρόνια  ή στο Ιωβηλαίο έτος, ό,τι ερχόταν πρώτα.

Όσο υπηρετούσε ως δούλος,  έπρεπε να του φέρονται σαν να είναι μισθωτός.

Δεν έπρεπε να τον κακομεταχειρίζονται.  Και όταν απελευθερωνόταν,  ο κύριός του τού εδινε ένα δώρο  για να μπορέσει να σταθεί και πάλι στα πόδια του.

Αυτό ήταν διευθέτηση του Ιεχωβά,  οπότε μας δίνει μια ιδέα  του τι σημαίνει να είναι κάποιος δούλος του Ιεχωβά.

Ο Ισραηλίτης δούλος μπορεί να ένιωθε τέτοια ασφάλεια  ώστε μπορούσε να επιλέξει να παραμείνειμε τον κύριό του για όλη του τη ζωή.

Αυτή η διευθέτηση περιγράφεται  στα εδάφια Έξοδος 21:5, 6, τα οποία λένε:  «Αλλά αν ο δούλος επιμένει και λέει:

“Αγαπώ τον κύριό μου, τη σύζυγό μου και τους γιους μου·  δεν θέλω να απελευθερωθώ”,  ο κύριός του θα τον φέρει μπροστά στον αληθινό Θεό.

Έπειτα θα τον στήσει στην πόρτα ή στον παραστάτη  και θα του τρυπήσει το αφτί με σουβλί,  και αυτός θα είναι δούλος του για όλη του τη ζωή».

Εμείς είμαστε σαν αυτόν τον δούλο.

Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά  και εκτίμησή μας για την αληθινή ελευθερία  που μας δίνει είναι τόσο ισχυρές  ώστε του δίνουμε όλη μας τη ζωή.

Εμείς δείχνουμε ότι είμαστε δούλοι του Ιεχωβά,  όχι τρυπώντας το αφτί μας,  αλλά με την αφιέρωση και το βάφτισμα.

Στο ζήτημα της ελευθερίας,  όλοι πρέπει να κάνουμε επιλογή.

Θα μπούμε στον φαρδύ δρόμο  της ψεύτικης ελευθερίας του Σατανά και του κόσμου του;

Θυμηθείτε, αυτός ο δρόμος οδηγεί στον θάνατο.

Ή θα μπούμε στον στενό δρόμοτης πραγματικής ελευθερίας;

Αυτός ο δρόμος οριοθετείται  από τους δίκαιους κανόνες του Θεού,  και αυτός ο δρόμος οδηγεί στην αιώνια ζωή.

Ήδη έχουμε απελευθερωθεί από τον φόβο για το μέλλον  και για τον θάνατο.

Έχουμε απελευθερωθεί από τους πόνους  που προξενεί ένας τρόπος ζωής  μακριά από τους κανόνες του Θεού.

Η ελευθερία που προσφέρει ο Ιεχωβά  θα δώσει τελικά στην ανθρώπινη οικογένεια  όλες τις θεμελειώδεις ελευθερίες  που λαχταρούν οι ειλικρινείς άνθρωποι σήμερα—  απελευθέρωση από τον φόβο, από το έγκλημα,  από την πείνα, από τη φτώχεια, από τη μόλυνση,  από τις ασθένειες και από τον πόλεμο.

Ευχόμαστε να συνεχίσουμε να περπατάμε  στον δρόμο της πραγματικής ελευθερίας  και να βοηθήσουμε και άλλους  να βρουν την πραγματική ελευθερία

που μόνο ο Ιεχωβά μπορεί να δώσει.

Ντέιβιντ Σέιφερ: «Να Είσαι Απορροφημένος σε Αυτά» (1 Τιμ. 4:15)

 


https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-097_11_VIDEO
 

Σε ποια πράγματα είπε ο απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο  “να είναι απορροφημένος” και να τα “στοχάζεται”;

Και με ποια έννοια  μπορεί να γίνει φανερή η πρόοδός μας σήμερα;

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στην 1 Τιμόθεο,  στο κεφάλαιο 4, να δούμε λίγο τα συμφραζόμενα.

Θα διαβάσουμε την τελευταία παράγραφο αυτού του κεφαλαίου.

Πρώτη Τιμόθεο, κεφάλαιο 4.  Το εδάφιο 11 λέει:  «Να δίνεις αυτές τις εντολές και να τις διδάσκεις.

Κανείς ας μην περιφρονεί τη νεότητά σου.

Απεναντίας, γίνε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία,  σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα.

Μέχρι να έρθω, να επιδίδεσαι στη δημόσια ανάγνωση,  στην προτροπή, στη διδασκαλία.

Μην παραμελείς το χάρισμα που είναι μέσα σου,  το οποίο σου δόθηκε μέσω προφητείας  όταν το πρεσβυτέριο έθεσε τα χέρια του πάνω σου.

Να στοχάζεσαι αυτά τα πράγματα·  να είσαι απορροφημένος σε αυτά,  ώστε η πρόοδός σου να είναι φανερή σε όλους.

Να δίνεις συνεχώς προσοχή σε ό,τι αφορά τον εαυτό σου  και τη διδασκαλία σου.

Να μένεις σταθερός σε αυτά τα πράγματα,  γιατί κάνοντάς το αυτό θα σώσεις και τον εαυτό σου  και αυτούς που σε ακούν».

Καταρχάς, προσέξτε ότι λέει «να είσαι απορροφημένος».

Ενδιαφέρουσα λέξη.

Τι ακριβώς σημαίνει;  Ας πούμε ένα παράδειγμα:

Αν πάρουμε ένα κρεμμύδι  και το ρίξουμε ολόκληρο μέσα σε μια σούπα που βράζει,  αλλά μετά από λίγο το βγάλουμε έξω,  παραμένει ένα ολόκληρο κρεμμύδι  και η γεύση της σούπας δεν έχει αλλάξει.

Αλλά αν κόψουμε το κρεμμύδι  και μετά το ρίξουμε στη σούπα  και το αφήσουμε εκεί για ώρες,  τότε απορροφιέται από τη σούπα  και δεν μπορούμε πλέον να το αφαιρέσουμε  μέσα από τη σούπα.

Όταν λοιπόν είμαστε απορροφημένοι σε κάτι,  γινόμαστε μέρος του.

Η κατά λέξη μετάφραση αυτής της φράσης  από το πρωτότυπο κείμενο είναι  «μέσα σε αυτά τα να είσαι».

Κάποιες παλιότερες μεταφράσεις την αποδίδουν «εις ταύτα μένε».

Ποια θα λέγαμε λοιπον, μεταφορικά, ότι είναι η σούπα  από την οποία πρέπει να απορροφηθούμε;

Το εδάφιο 12 δείχνει ότι περιλαμβάνει “την ομιλία,  τη διαγωγή, την αγάπη, την πίστη και την αγνότητα”.  Ας αναρωτηθούμε:

“Είναι αυτές οι ιδιότητες  και πράξεις μέρος του εαυτού μου;”

Για παράδειγμα,  πώς γίνεται φανερή η πρόοδός μας στον τρόπο  με τον οποίο μιλάμε;

Εδώ, δεν αναφέρεται στους διορισμούς για δημόσιες ομιλίες.

Ο Τιμόθεος ήταν ήδη γνωστός περιοδεύων πρεσβύτερος  πάνω από δέκα χρόνια  όταν έλαβε αυτή την επιστολή από τον Παύλο,  αλλά η πρόοδός του θα γινόταν φανερή  από την οσιότητά του  και από το κατά πόσον η ομιλία του  αντανακλούσε την αγάπη του και την πίστη του.

Όσον αφορά την ομιλία μας,  ανοίξτε, παρακαλώ, στην επιστολή του Ιακώβου,  στο κεφάλαιο 1.

Σε αυτό το εδάφιο,  ο Ιάκωβος τονίζει τον αντίκτυπο  που μπορεί να έχει η ομιλία μας στη λατρεία μας.  Ιακώβου 1:26:  «Αν κανείς νομίζει ότι είναι λάτρης του Θεού  αλλά δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του,  εξαπατά την καρδιά του,  και η λατρεία του είναι μάταιη».

Παλιότερες μεταφράσεις λένε  ότι «η θρησκεία αυτού του ανθρώπου είναι μάταιη».

Μάλιστα, αυτό είναι ένα από τα εδάφια  που οδήγησαν τους αδελφούς μας στο συμπέρασμα  ότι υπάρχει αληθινή θρησκεία και ψεύτικη θρησκεία.

Δεν θα θέλαμε να έχουμε ποτέ  τη στάση των ανθρώπων της ψεύτικης θρησκείας,  εξαπατώντας τον εαυτό μας με τη σκέψη  ότι, αν κάνουμε κάποια καλά πράγματα,  τον Θεό δεν τον νοιάζει αν τα λόγια μας είναι άσχημα ή αναληθή.

Όχι, εμείς “χαλιναγωγούμε τη γλώσσα μας”.

Και η λέξη “χαλιναγωγούμε” μας φέρνει στον νου  το παράδειγμα που είπε ο Ιάκωβος για τα άλογα,  στο εδάφιο Ιακώβου 3:3.

Χαλιναγωγώ τη γλώσσα δεν σημαίνει ότι δεν μιλάω ποτέ,  όπως και το ότι χαλιναγωγεί κάποιος ένα άλογο  δεν σημαίνει ότι δεν το ιππεύει ποτέ.

Το άλογο είναι πολύτιμο, δυνατό και όμορφο,  και είναι πολύ χρήσιμο αν εκπαιδευτεί.

Άρα, χρησιμοποιούμε το δώρο της ομιλίας,  αλλά ελέγχουμε τα λόγια μας  ώστε να έχουν την επίδραση που θέλουμε  και την επίδραση που θέλει ο Ιεχωβά.

Η ομιλία μας μπορεί να αποκαλύψει  τον βαθμό της πνευματικής προόδου  που έχουμε κάνει.

Σήμερα, οι περισσότεροι δεν υπηρετούμε σε εκκλησίες  όπως της Εφέσου,  στην οποία ο Τιμόθεος έπρεπε να είναι τείχος  ενάντια σε «ψεύτικες ιστορίες»,  σε «παροδηγητικές εμπνευσμένες δηλώσεις  και διδασκαλίες δαιμόνων».

Μπορούμε όμως να αποτελούμε εξαιρετικό παράδειγμα  στο πώς μιλάμε.

Συνεργαζόμαστε με άλλους εδώ στο Μπέθελ  αλλά και στις εκκλησίες μας.

Στον Ψαλμό 133, λέει  ότι η ευλογία του Ιεχωβά είναι εκεί  όπου “οι αδελφοί ζουν μαζί με ενότητα”.

Στην 1 Πέτρου 4:14, λέει ότι το πνεύμα του Ιεχωβά  «αναπαύεται» πάνω στην εκκλησία.

Άρα, ο Ιεχωβά μάς ευλογεί όταν συνεργαζόμαστε.

Κανένας άνθρωπος δεν έχει όλες τις ιδιότητες  που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί ένα έργο.

Και, όταν έχουμε συναντήσεις, μιλάμε μεταξύ μας.

Συζητάμε για το πώς θα ολοκληρωθεί ένα έργο.

Μπορεί να εξετάζουμε αν είναι καλό το σχέδιό μας,  αν προχωράει καλά η δουλειά, αν είναι αποτελεσματικό,  αν είναι σε αρμονία με τις δημοσιευμένες οδηγίες,  αν θα βοηθήσει πραγματικά.

Και στην πορεία, όλοι αυτοί οι άνθρωποι  που έχουν αφιερώσει πολλές ώρες σε αυτό το έργο  διαπιστώνουν πόσο σημαντικό είναι για όλους τους  να παίρνουν απαντήσεις σε αυτά τα σημεία.

Τι θα κάνουμε όμως αν κάποιος διαφωνεί με τον τρόπο  που κάναμε την εργασία μας;

Ή αν επισημαίνει ένα πρόβλημα,  αλλά η λύση που προτείνει  είναι χειρότερη από το ίδιο το πρόβλημα;

Μήπως θα κλείσουμε τα αφτιά μας  ή θα χάσουμε τον σεβασμό μας για αυτόν;

Θα μπορούσαμε να του εκφράσουμε την εκτίμησή μας  που μας είπε ότι κάτι δεν γίνεται σωστά,  και ταυτόχρονα, να ψάξουμε για μια λύση;

Τι λόγια θα χρησιμοποιήσουμε;

Αυτή θα ήταν μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία  για “να γίνουμε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία”.

Έχετε προσέξει  ότι μερικοί άνθρωποι δείχνουν συνεχώς εκτίμηση  και επαινούν γενναιόδωρα τους άλλους,  ακόμη και όταν δίνουν διόρθωση;

Και βλέπεις ότι δεν είναι κάτι τυπικό αυτό που κάνουν.  Δεν φτιάχνουν το «σάντουιτς της συμβουλής»:  έπαινος, συμβουλή, έπαινος.

Είναι γνήσιο.

Καταλαβαίνεις ότι αφιέρωσαν χρόνο  για να σε παρατηρήσουν  και νιώθουν πραγματικά εκτίμηση.

Είναι άτομα  που πάντοτε μιλούν ενθαρρυντικά στους άλλους.

Ή, είναι κάποιοι πρεσβύτεροι  που, και στην πιο πιεστική κατάσταση,  τους κάνουν όλους να γελάνε,  και μετά δίνουν άμεση συμβουλή αν χρειάζεται,  αλλά τελικά όλοι νιώθουν όμορφα.

Αυτό είναι τέχνη.  Μην κάνετε ποτέ το λάθος και σκεφτείτε:

“Είναι στον χαρακτήρα του”.

Όχι, αυτό είναι πρόοδος.

Έχουμε πολλούς στην οικογένεια Μπέθελ  με αυτή την ικανότητα,  και τους εκτιμούμε πολύ.

Να γινόμαστε λοιπόν παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία.

Ο Παύλος ανέφερε επίσης τη διαγωγή και την αγνότητα.

Τι ωραίο είναι να μας περιβάλλουν υποδειγματικά άτομα  που χαίρονται να τηρούν τους υψηλούς ηθικούς κανόνες του Ιεχωβά.

Και το 1 Τιμόθεο 4:12 λέει επίσης  να γινόμαστε παράδειγμα «σε αγάπη».

Αν ο Τιμόθεος φερόταν σκληρά  ή άστοργα στους ομοπίστους του,  τι αντίκτυπο θα είχε αυτό σε όλο το καλό έργο  που είχε επιτελέσει ήδη ως δάσκαλος και επίσκοπος;

Επίσης, γινόμαστε παράδειγμα για τους πιστούς σε πίστη.

Η πίστη μας γίνεται φανερή  από την ικανότητά μας να διακρίνουμε το χέρι του Ιεχωβά  και το πώς αυτός υποστηρίζει  και ευλογεί το έργο που κάνουμε.

Μπορούμε να χτίσουμε το Ράμαπο  ενώ είμαστε σε λοκντάουν;

Πώς θα γυρίσουμε βίντεο  αφού δεν μπορούμε να μαζέψουμε είκοσι ανθρώπους σε έναν μικρό χώρο;

Πώς θα κάνουμε μαθητές  αν πρέπει να κρατάμε δυο μέτρα απόσταση από όλους;

Τι βλέπουμε όμως;

Το Ράμαπο είναι πιο μπροστά από ό,τι σχεδιάζαμε.

Το JW Broadcasting®  χρησιμοποιείται περισσότερο από ποτέ.

Οι παρόντες στις συναθροίσεις μας  είναι περισσότεροι από πριν.

Και χιλιάδες νέοι μαθητές  εξακολουθούν να βαφτίζονται κάθε εβδομάδα.

Γιατί;

Επειδή «τα πάντα είναι δυνατά» για τον Θεό  αν κάποιος έχει πίστη.

Να γίνεστε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία,  σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα.

Αυτή είναι η σούπα.

Να στοχάζεστε αυτά τα πράγματα,  να είστε απορροφημένοι σε αυτά.

Και, με αυτόν τον τρόπο,  η πρόοδός σας θα γίνεται φανερή.

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2022

Πνευματικά Πετράδια 1 Σαμουήλ 6-8

 



https://drive.google.com/file/d/1AD3aPXhTNs-NxMAynQo5_mgYUQZZYw-k/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου

 

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου

Βρήκαμε αδελφούς που μας παρακάλεσαν να μείνουμε μαζί τους.​—Πράξ. 28:14.

https://drive.google.com/file/d/1t-kzv4W3HYSIA81tftgr0DKOYF7qT7Oj/view?usp=sharing



*** lfb μάθημα 101 σ. 234 Ο Παύλος Στέλνεται στη Ρώμη ***

ΜΑΘΗΜΑ 101


Ο Παύλος και κάποιοι άλλοι κολυμπούν ή επιπλέουν πάνω σε κομμάτια ενός πλοίου που ναυάγησε στην ακτή της Μάλτας

 ΜΑΘΗΜΑ 101

Ο Παύλος Στέλνεται στη Ρώμη

Η τρίτη περιοδεία κηρύγματος του Παύλου τελείωσε στην Ιερουσαλήμ. Εκεί τον συνέλαβαν και τον έριξαν στη φυλακή. Σε κάποιο όραμα τη νύχτα, ο Ιησούς τού είπε: “Θα πας στη Ρώμη και θα κηρύξεις εκεί”. Ο Παύλος μεταφέρθηκε από την Ιερουσαλήμ στην Καισάρεια, όπου πέρασε δύο χρόνια στη φυλακή. Όταν δικάστηκε μπροστά στον κυβερνήτη Φήστο, ο Παύλος είπε: “Θέλω να με δικάσει ο Καίσαρας, στη Ρώμη”. Ο Φήστος είπε: «Τον Καίσαρα επικαλέστηκες, στον Καίσαρα θα πας». Έβαλαν τον Παύλο σε ένα πλοίο με προορισμό τη Ρώμη, και δύο Χριστιανοί αδελφοί, ο Λουκάς και ο Αρίσταρχος, πήγαν μαζί του.

Στη θάλασσα, τους βρήκε μια άγρια θύελλα, η οποία συνεχίστηκε πολλές μέρες. Όλοι νόμιζαν ότι θα πέθαιναν. Αλλά ο Παύλος είπε: “Άντρες, ένας άγγελος μου είπε σε όνειρο: «Μη φοβάσαι, Παύλε. Θα φτάσεις στη Ρώμη, και όλοι όσοι βρίσκονται στο πλοίο μαζί σου θα είναι ασφαλείς». Πάρτε θάρρος! Δεν θα πεθάνουμε”.

Η θύελλα λυσσομανούσε 14 μέρες. Τελικά, εμφανίστηκε η στεριά. Ήταν το νησί της Μάλτας. Το πλοίο χτύπησε στα ρηχά και έγινε κομμάτια, αλλά οι 276 άνθρωποι που ήταν στο πλοίο έφτασαν όλοι τους ασφαλείς στη στεριά​—κάποιοι κολυμπώντας και άλλοι επιπλέοντας πάνω σε συντρίμμια. Οι άνθρωποι στη Μάλτα τούς φρόντισαν και άναψαν μια φωτιά για να τους ζεστάνουν.

Τρεις μήνες αργότερα, οι στρατιώτες πήγαν τον Παύλο στη Ρώμη με ένα άλλο πλοίο. Όταν έφτασε, οι αδελφοί ήρθαν να τον συναντήσουν. Μόλις τους είδε, ο Παύλος ευχαρίστησε τον Ιεχωβά και πήρε θάρρος. Αν και ήταν φυλακισμένος, του επιτράπηκε να μείνει σε ένα νοικιασμένο σπίτι ενώ τον φρουρούσε κάποιος στρατιώτης. Έμεινε εκεί δύο χρόνια. Διάφοροι άνθρωποι έρχονταν να τον δουν, και εκείνος τους κήρυττε για τη Βασιλεία του Θεού και τους δίδασκε για τον Ιησού. Ο Παύλος έγραψε επίσης επιστολές στις εκκλησίες της Μικράς Ασίας και της Ιουδαίας. Ο Ιεχωβά πράγματι χρησιμοποίησε τον Παύλο για να διαδώσει τα καλά νέα στα έθνη.

«Με κάθε τρόπο συνιστούμε τον εαυτό μας ως διάκονο του Θεού: με το να υπομένουμε πολλά, με θλίψεις, με καιρούς ανάγκης, με δυσκολίες».​—2 Κορινθίους 6:4

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2022

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου

 

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου

[Η σοφίαείναι πολυτιμότερη από τα κοράλλια· τίποτα από όσα επιθυμείς δεν συγκρίνεται με αυτήν.​—Παρ. 3:15.

https://drive.google.com/file/d/1ZfTVQUGEDQMWu98psIhN-jfHxEDmPDXC/view?usp=sharing

wol.jw.org › wol › lp-g
Εικόνα μικρογραφίας
«Ευτυχισμένος Είναι ο Άνθρωπος που Βρήκε Σοφία». ΗΤΑΝ ποιητής, αρχιτέκτονας και βασιλιάς. Με ετήσιο εισόδημα 200 και πλέον εκατομμύρια δολάρια (περ.
JW.ORG › περιοδικά › εντιμότητα-πολυτιμότερη-από-τα-διαμάντια
Εικόνα μικρογραφίας
Η Χαϊγκανούς, μια αβάφτιστη ευαγγελιζόμενη στην Αρμενία, βρήκε κοντά στο σπίτι ... αναφέρουν: «Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που βρήκε σοφία και ο άνθρωπος ...